Allegozan®

INSTRUKCJA DO STOSOWANIA MEDYCZNEGO LĘKU ALERGOZAN® (ALLERGOSAN®)

Skład:

substancja czynna: dezloratadyna;

1 ml roztworu doustnego zawiera dezloratadyny 0,5 mg;

substancje pomocnicze: propylenoglikol; cytrynian sodu; kwas cytrynowy, monohydrat; edetat dwusodu; roztwór sorbitolu niestający (E 420); sacharaloza; hydroksypropyloceluloza; aromat wiśniowy; woda oczyszczona.

Postać leku. Syrop doustny.

Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysta, bezbarwna, syropopodobna ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Inne leki przeciwhistaminowe do stosowania systemowego. Kod ATC R06A X27.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Desloratadyna jest silnym, selektywnym blokerem obwodowych receptorów histaminowych H1, nie wykazującym efektu uspokajającego. Desloratadyna jest głównym aktywnym metabolitem loratadyny.

Po podaniu doustnym desloratadyna selektywnie blokuje obwodowe receptory histaminowe H1, ponieważ praktycznie nie przenika przez barierę krew–mózg.

W badaniach in vitro desloratadyna wykazała właściwości przeciwalergiczne i przeciwzapalne. Obejmują one hamowanie uwalniania cytokin prozapalnych, takich jak IL-4, IL-6, IL-8 i IL-13, z komórek tucznych/bazofili człowieka, a także hamowanie ekspresji cząsteczek adhezji P-selektyny na komórkach śródbłonka. Kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest jeszcze w pełni ustalone.

Skuteczność roztworu doustnego zawierającego desloratadynę nie była badana w specjalnych badaniach u dzieci. Jednak bezpieczeństwo syropu zawierającego desloratadynę w tej samej stężeniu zostało wykazane w trzech badaniach u dzieci. Dzieci w wieku od 1 do 11 lat z wskazaniami do terapii antyhistaminowej otrzymywały dobową dawkę desloratadyny 1,25 mg (dzieci w wieku od 1 do 5 lat) lub 2,5 mg (dzieci w wieku od 6 do 11 lat). Leczenie było dobrze tolerowane, co potwierdzono poprzez badania laboratoryjne, parametry życiowe oraz EKG (w tym długość interwału QT).

Po zastosowaniu w zalecanej dawce stężenia desloratadyny we krwi były porównywalne u dzieci i dorosłych. Ponieważ przebieg alergicznego nieżytu nosa oraz przewlekłego idiopatycznego pokrzywienia, jak również profil bezpieczeństwa desloratadyny, są podobne u dzieci i dorosłych, dane dotyczące skuteczności stosowania desloratadyny u dorosłych mogą być ekstrapolowane również na dzieci.

W badaniach klinicznych z wyższymi dawkami, w których desloratadyna była stosowana w dawce do 20 mg przez 14 dni, nie zaobserwowano żadnych statystycznie ani klinicznie istotnych zmian ze strony układu sercowo-naczyniowego. W badaniu kliniczno-farmakologicznym, w którym stosowano desloratadynę w dawce 45 mg na dobę (9-krotnie wyższa niż dawka kliniczna) przez 10 dni, nie zaobserwowano wydłużenia interwału QT.

Desloratadyna praktycznie nie przenika przez barierę krew–mózg. Po zastosowaniu zalecanej dawki 5 mg częstość występowania senności nie przekraczała częstości w grupie placebo. W badaniach klinicznych jednorazowe podanie desloratadyny w dawce 7,5 mg nie wpływało na aktywność psychomotoryczną.

W badaniu jednorazowej dawki dobowej desloratadyny 5 mg na dobę u dorosłych nie stwierdzono zmian w standardowych testach podczas lotu, w tym nasilenia subiektywnego uczucia senności lub innych z lotem związanych wskaźników. W klinicznych badaniach farmakologicznych oceny współdziałania z alkoholem nie stwierdzono zwiększenia alkoholem wywołanych zmian zachowania ani nasilenia senności. Nie stwierdzono istotnych różnic w wynikach testów psychomotorycznych między grupą przyjmującą desloratadynę a grupą przyjmującą placebo (niezależnie od spożycia alkoholu).

W trakcie badań klinicznych z wielokrotnym dawkowaniem, oceniających jednoczesne stosowanie desloratadyny z klotrimazolem i erytromycyną, nie stwierdzono klinicznie istotnych zmian w stężeniu desloratadyny we krwi.

U dorosłych i nastolatków z alergicznym nieżytu nosa desloratadyna, tabletki, skutecznie łagodzi takie objawy jak kichanie, swędzenie i wydzielanie z nosa, swędzenie i zaczerwienienie oczu, łzawienie, swędzenie podniebienia. Desloratadyna skutecznie kontroluje objawy przez 24 godziny. Skuteczność desloratadyny, tabletek, nie została jednoznacznie wykazana w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w wieku od 12 do 17 lat.

Oprócz zatwierdzonej klasyfikacji alergicznego nieżytu nosa, dzielącej go na sezonowy i całoroczny, w zależności od czasu trwania objawów można go sklasyfikować jako alergicznego nieżytu nosa przerywany i trwały. Alergiczny nieżyt nosa przerywany definiuje się jako występowanie objawów mniej niż 4 dni w tygodniu lub krócej niż 4 tygodnie. Alergiczny nieżyt nosa trwały definiuje się jako występowanie objawów 4 lub więcej dni w tygodniu i dłużej niż 4 tygodnie.

Desloratadyna, tabletki, skutecznie łagodzi objawy sezonowego alergicznego nieżytu nosa, co widoczne jest w ogólnym wyniku kwestionariusza jakości życia przy rynokonjunktewicie. Największe poprawy obserwuje się w dziedzinach dotyczących problemów praktycznych i codziennej aktywności ograniczonej przez objawy.

Przewlekłe idiopatyczne pokrzywienie zostało zbadane jako kliniczny model stanów pokrzywieniowych, ponieważ niezależnie od etiologii mechanizmy patofizjologiczne są podobne, a włączenie do badań prospektywnych chorych z przewlekłym pokrzywieniem jest prostsze. Ponieważ uwalnianie histaminy jest czynnikiem przyczynowym wszystkich stanów pokrzywieniowych, oczekuje się, że desloratadyna będzie skuteczna w łagodzeniu objawów i innych stanów pokrzywieniowych poza przewlekłym idiopatycznym pokrzywieniem, zgodnie z zaleceniami klinicznymi.

W dwóch badaniach kontrolowanych placebo, trwających 6 tygodni, u pacjentów z przewlekłym idiopatycznym pokrzywieniem, desloratadyna była skuteczna w łagodzeniu swędzenia i zmniejszaniu rozmiaru oraz liczby plam pokrzywieniowych już na końcu pierwszego interwału dawkowania. W każdym z badań efekt utrzymywał się przez cały 24-godzinny interwał dawkowania. Jak w innych badaniach leków przeciwhistaminowych, w przypadku przewlekłego idiopatycznego pokrzywienia wykluczono mniejszą liczbę pacjentów, u których nie stwierdzono odpowiedzi na leczenie lekami przeciwhistaminowymi. Łagodzenie swędzenia o ponad 50% zaobserwowano u 55% pacjentów leczonych desloratadyną, w porównaniu do 19% pacjentów otrzymujących placebo. Leczenie desloratadyną istotnie zmniejszyło zaburzenia rytmu snu i bezsenność, mierzone czteropunktową skalą stosowaną do oceny tych zmiennych.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Stężenie desloratadyny we krwi można wykryć już po 30 minutach od podania leku. Desloratadyna jest dobrze wchłaniana, maksymalne stężenie we krwi (Cmax) osiągane jest po około 3 godzinach; okres półtrwania (T½) wynosi około 27 godzin. Stopień kumulacji desloratadyny odpowiadał jej T½ (około 27 godzin) i częstotliwości podawania 1 raz na dobę. Bioavailability desloratadyny była proporcjonalna do dawki w zakresie od 5 do 20 mg.

W badaniach farmakokinetycznych i klinicznych u 6% pacjentów stwierdzono wyższe stężenie desloratadyny we krwi. Odsetek pacjentów o fenotypie wolnych metabolizatorów był porównywalny u dorosłych (6%) i dzieci w wieku od 2 do 11 lat (6%), przy czym u osób rasy negroidalnej stwierdzono wyższy odsetek (18% u dorosłych i 16% u dzieci) niż u osób rasy europeoidalnej (2% u dorosłych i 3% u dzieci).

W badaniu farmakokinetycznym z wielokrotnymi dawkami desloratadyny w postaci tabletek u zdrowych dorosłych ochotników czterech uczestników było wolnymi metabolizatorami desloratadyny. U nich stwierdzono 3-krotnie wyższe Cmax po 7 godzinach i okres półtrwania końcowego etapu (T½) wynoszący około 89 godzin.

Podobne parametry farmakokinetyczne zaobserwowano w badaniu farmakokinetycznym z wielokrotnymi dawkami przeprowadzonym z syropem u dzieci wolnych metabolizatorów w wieku od 2 do 11 lat z alergicznym nieżytu nosa. Pole pod krzywą stężenie–czas (AUC) desloratadyny było około 6-krotnie wyższe, a Cmax – 3–4-krotnie wyższe po 3–6 godzinach przy T½ wynoszącym około 120 godzin. AUC była porównywalna u dorosłych i dzieci wolnych metabolizatorów przy podawaniu dawki odpowiedniej dla wieku. Ogólny profil bezpieczeństwa u tych osób nie różnił się od profilu w populacji ogólnej. Efekty desloratadyny u wolnych metabolizatorów w wieku do 2 lat nie były badane.

W oddzielnych badaniach jednorazowych dawek desloratadyny w zalecanej dawce u dzieci stwierdzono AUC i Cmax porównywalne z wartościami u dorosłych przyjmujących dawkę 5 mg desloratadyny (syrop).

Rozkład. Desloratadyna umiarkowanie wiąże się z białkami osocza krwi (83–87%). Po podawaniu dawki desloratadyny (5–20 mg) 1 raz na dobę przez 14 dni nie zaobserwowano objawów klinicznie istotnej kumulacji substancji czynnej.

Metabolizm. Enzym odpowiedzialny za metabolizm desloratadyny nie został jeszcze zidentyfikowany, dlatego nie można całkowicie wykluczyć pewnych interakcji z innymi lekami. Desloratadyna nie hamuje CYP3A4 in vivo. Badania in vitro wykazały, że lek nie hamuje CYP2D6 i nie jest ani substratem, ani inhibitorem białka P-glikoproteiny.

Wydalanie. W badaniu jednorazowego podania desloratadyny w dawce 7,5 mg spożycie pokarmu (wysokokaloryczny, tłusty posiłek) nie wpływa na farmakokinetykę desloratadyny. Stwierdzono również, że sok grejpfrutowy również nie wpływa na farmakokinetykę desloratadyny.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Do łagodzenia objawów związanych z:

• nieżytową zapaleniem nosa (kicha, wydzielina z nosa, swędzenie, obrzęk i zatkanie nosa, swędzenie i zaczerwienienie oczu, łzawienie, swędzenie podniebienia oraz kaszel);
• pokrzywką (swędzenie, wysypka).

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną, którąkolwiek z substancji pomocniczych leku lub loratadynę.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie stwierdzono klinicznie istotnych zmian stężenia desloratadyny w osoczu krwi przy wielokrotnym stosowaniu z klotrimazolem, erytromycyną, azitromycyną, fluoksetyną, cytydydyną. Ponieważ enzym odpowiedzialny za metabolizm desloratadyny nie został jednoznacznie zidentyfikowany, nie można całkowicie wykluczyć interakcji z innymi lekami.

Żywność (tłusta, kaloryczna śniadanie) lub sok grejpfrutowy nie wpływają na rozkład desloratadyny.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Stosowanie leku należy przerwać około 48 godzin przed wykonaniem prób skórznych, ponieważ leki przeciwhistaminowe mogą zapobiegać pojawieniu się lub osłabiać przejawy pozytywnych reakcji dermatologicznych na podrażnienia.

Szczególne środki ostrożności.

W przypadku ciężkiego uszkodzenia nerek desloratadynę należy stosować z dużą ostrożnością pod kontrolą lekarza.

W przypadku stwierdzenia nietolerancji niektórych cukrów należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Desloratadynę należy przepisywać z dużą ostrożnością pacjentom z wywiadem napadów drgawkowych. Dzieci mogą być bardziej wrażliwe na wystąpienie nowych napadów drgawkowych podczas leczenia desloratadyną. Lekarz powinien podjąć decyzję o zaprzestaniu leczenia desloratadyną u chorych, u których podczas stosowania leku wystąpił napad drgawkowy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Duża liczba danych dotyczących stosowania leku u ciężarnych kobiet (ponad 1000 zakończonych ciąż) nie wykazała działania teratogennego ani toksycznego dla płodu/noworodka w wyniku stosowania desloratadyny. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego wpływu związanego z toksycznością rozrodczą. Jako środek ostrożności nie należy stosować desloratadyny w czasie ciąży.

Karmienie piersią. Desloratadyna przenika do mleka matki, dlatego jej stosowanie kobietom karmiącym piersią nie jest zalecane.

Niepłodność. Brak danych dotyczących wpływu leku na płodność mężczyzn i kobiet.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Zgodnie z badaniami klinicznymi desloratadyna nie wpływa lub wpływa bardzo słabo na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z mechanizmami. Pacjentów należy poinformować, że w bardzo rzadkich przypadkach może wystąpić senność. Ze względu na indywidualną reakcję organizmu na leki, zaleca się doradzić pacjentom, aby nie wykonywali czynności wymagających skupienia umysłowego, takich jak prowadzenie pojazdów lub praca z mechanizmami, aż do momentu ustalenia ich osobistej reakcji na lek.

Sposób stosowania i dawki.

Stosować doustnie, niezależnie od przyjmowania pokarmu.

Dorosłym i dzieciom od 12. roku życia: 10 ml roztworu (5 mg dezloratadyny) 1 razy na dobę.

Leczenie przerywającego się kichawki alergicznego (objawy występujące mniej niż 4 dni w tygodniu lub krócej niż 4 tygodnie) należy prowadzić z uwzględnieniem danych z wywiadu: leczenie należy przerwać po zniknięciu objawów i wznowić w przypadku ich ponownego pojawienia się.

W przypadku kichawki alergicznego trwającego (objawy występujące więcej niż 4 dni w tygodniu lub dłużej niż 4 tygodnie) leczenie należy kontynuować przez cały okres kontaktu z alergenem.

Dzieci.

Większość przypadków kataru u dzieci poniżej 2. roku życia ma charakter zakaźny, a nie ma danych potwierdzających skuteczność leczenia katarów zakaźnych dezloratadyną.

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania syropu u dzieci poniżej 1. roku życia nie zostały ustalone.

W leczeniu stosuje się następujące dawkowanie:

• dzieci od 6 do 11. roku życia: 5 ml roztworu (2,5 mg dezloratadyny) 1 razy na dobę;
• dzieci od 1. do 5. roku życia: 2,5 ml roztworu (1,25 mg dezloratadyny) 1 razy na dobę.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania działania niepożądane są podobne do tych obserwowanych w dawkach terapeutycznych, jednak objawy mogą być silniejsze.

W przypadku przedawkowania stosuje się standardowe środki mające na celu usunięcie nieabsorbowanej substancji czynnej, a także leczenie objawowe.

W badaniach klinicznych u dorosłych i nastolatków, przy stosowaniu dezloratadyny w dawkach do 45 mg (co jest 9-krotnie wyższe niż dawka zalecana), nie zaobserwowano klinicznie istotnych skutków.

Dezloratadyna nie jest usuwana podczas hemodializy, możliwość jej usunięcia podczas dializy otrzewnowej nie została ustalona.

Reakcje niepożądane

W badaniach klinicznych dotyczących wskazań, w tym alergicznego nieżytu nosa i przewlekłej idiopatycznej pokrzywki, o niepożądane działania związane z dezloratadyną u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę 5 mg raz dziennie zgłaszano o 3% częściej niż u pacjentów przyjmujących placebo.

Najczęściej obserwowane reakcje niepożądane w porównaniu z placebo to: zwiększona senność (1,2%), suchość w ustach (0,8%) i ból głowy (0,6%).

Populacja pediatryczna

W badaniach klinicznych przeprowadzonych wśród populacji pediatrycznej, dezloratadynę w postaci syropu podawano 246 dzieciom w wieku od 6 miesięcy do 11 roku życia. Ogólna częstość występowania reakcji niepożądanych u dzieci w wieku od 2 do 11 lat była podobna w grupie przyjmującej dezloratadynę i w grupie przyjmującej placebo. U niemowląt i małych dzieci (w wieku od 6 do 23 miesięcy) najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi, występującymi częściej niż w grupie placebo, były: biegunka (3,7%), podwyższenie temperatury ciała (2,3%) i bezsenność (2,3%). W kolejnym badaniu po podaniu pojedynczej dawki dezloratadyny 2,5 mg w postaci roztworu doustnego dzieciom w wieku od 6 do 11 lat, nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych.

W badaniu klinicznym z udziałem 578 pacjentów w wieku od 12 do 17 lat, najczęstszą reakcją niepożądaną był ból głowy. Zaobserwowano go u 5,9% pacjentów przyjmujących dezloratadynę i u 6,9% pacjentów przyjmujących placebo.

Istnieje ryzyko wystąpienia psychomotorycznej nadaktywności (zaburzeń zachowania), związanej z zastosowaniem dezloratadyny (objawiających się np. złością, agresją lub pobudzeniem).

Dezloratadyna praktycznie nie przenika do ośrodkowego układu nerwowego. W dawce zalecanej dla dorosłych wynoszącej 5 mg nie zaobserwowano zwiększenia częstości występowania senności w porównaniu z grupą placebo.

Zestawiona tabela częstości reakcji niepożądanych.

Częstość określa się jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), nieczęsto (≥ 1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000) oraz nieznana częstość (na podstawie dostępnych danych niemożliwe jest określenie częstości).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Okres ważności po otwarciu butelki – 3 miesiące.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków temperaturowych przechowywania.

Opakowanie.

120 ml roztworu w butelce szklanej lub butelce z tworzywa PET.

1 butelka z kubkiem dozującym i strzykawką dozującą w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent.

AT „Sofarma”.

Siedziba producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

ul. Iljenskie Szosse 16, Sofia, 1220, Bułgaria.