Alfa-Brion®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ALFA-Brion® (ALFA-BRION)

Skład:

substancja czynna: bromonidyna tartrianian;

1 ml roztworu zawiera bromonidyny tartrianianu 2,0 mg, co odpowiada 1,3 mg bromonidyny;

substancje pomocnicze: benzalkonium chlorid; alkohol poliwinylowy; sodu chloridum; sodu cytrynian; kwas cytrynowy, monohydrat; sodu hydroxidum; kwas chlorowodorowy rozcieńczony; woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysty płyn o zabarwieniu zielonkawo-żółtym.

Grupa farmakoterapeutyczna. Sympatomymetryki w leczeniu jaskry. Kod ATC S01E A05.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Brymorydyna to agonista receptorów alfa-2-adrenergicznych, który jest 1000 razy bardziej selektywny wobec receptorów alfa-2-adrenergicznych niż wobec receptorów alfa-1-adrenergicznych. Ta selektywność jest przyczyną braku midryazy oraz wazokonstrykcji mikronaczyń związanych z ksenotransplantatami siatkówki ludzkiej.

Miejscowe stosowanie brymorydyny tartrianu sprzyja zmniejszeniu ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP) u ludzi, minimalnie wpływając na parametry sercowo-naczyniowe i płucne. Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania brymorydyny u pacjentów z astmą oskrzelową, u których nie wystąpiły działania niepożądane.

Brymorydyna charakteryzuje się szybkim początkiem działania, przy czym szczytowy okulohypotensyjny efekt obserwuje się 2 godziny po podaniu. W dwóch jednorocznych badaniach brymorydyna obniżała IOP o około 4–6 mmHg.

Badania fluorofotometryczne prowadzone na zwierzętach i ludziach wskazują, że brymorydyna tartrian ma podwójny mechanizm działania. Uważa się, że brymorydyna może obniżać IOP poprzez zmniejszenie produkcji cieczy wodnistej oraz zwiększenie odpływu uveosklearnego.

Badania wykazują, że brymorydyna jest skuteczna w połączeniu z lokalnymi blokerami receptora beta. Badania krótkoterminowe wskazują również, że brymorydyna wykazuje klinicznie istotny efekt addytywny w połączeniu z travoprostem (6 tygodni) oraz latanoprostem (3 miesiące).

Farmakokinetyka.

Po zakropleniu 0,2 % roztworu brymorydyny 2 razy dziennie przez 10 dni stężenie leku we krwi było niskie (średnia wartość Cmax wynosiła 0,06 ng/ml). Po wielokrotnym stosowaniu (2 razy dziennie przez 10 dni) obserwowano nieznaczną akumulację substancji we krwi. Pole pod krzywą farmakokinetyczną po 12 godzinach w stanie równowagi (AUC 0–12 h) wynosiło 0,31 ng×h/ml w porównaniu do 0,23 ng×h/ml po podaniu pierwszej dawki. Po miejscowym zastosowaniu średni okres półwydalenia z krążenia ogólnego wynosił około 3 godziny.

Stopień wiązania brymorydyny z białkami osocza po miejscowym zastosowaniu wynosi około 29 %.

Brymorydyna odwracalnie wiąże się z melaniną w tkankach oka, in vitro i in vivo. Po 2 tygodniach kroplenia do oczu stężenie brymorydyny w tęczówce, ciele rzęskowym oraz tunicie naczyniowej–siatkówce było 3–17 razy wyższe niż po jednorazowym podaniu. Nie obserwuje się akumulacji w przypadku braku melaniny. Znaczenie wiązania z melaniną nie jest znane.

W badaniach biomikroskopowych oczu pacjentów, którzy otrzymywali brymorydynę przez rok, nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych ze strony narządu wzroku. Ponadto nie zaobserwowano istotnej toksyczności oka w jednorocznym badaniu bezpieczeństwa wzroku u małp, którym podawano około cztery zalecane dawki brymorydyny tartrianu.

Po doustnym przyjęciu brymorydyna jest dobrze wchłaniana i szybko wydalana. Większość dawki (około 75 %) wydala się w postaci metabolitów z moczem w ciągu 5 dni; niezmienionej brymorydyny w moczu nie wykryto.

Badania in vitro z wykorzystaniem wątroby zwierząt i ludzi wskazują, że metabolizm odbywa się głównie za pośrednictwem aldehydooxydazy i cytochromu P450. Dlatego wydalenie ogólnoustrojowe wiąże się przede wszystkim z metabolizmem w wątrobie.

Po jednorazowym podaniu brymorydyny w dawkach 0,08 %, 0,2 % oraz 0,5 % nie zaobserwowano istotnego odchylenia wartości Cmax we krwi ani AUC w stosunku do dawki.

Pacjenci w wieku podeszłym.

Po podaniu dawki jednorazowej wartości Cmax we krwi, AUC oraz okres półwydalenia brymorydyny u pacjentów w wieku podeszłym (od 65 roku życia) nie różniły się od tych u pacjentów młodszego wieku. Wskazuje to, że wiek nie wpływa na wchłanianie ogólnoustrojowe leku ani jego wydalenie. Dane z badania obejmującego pacjentów w wieku podeszłym wskazują, że ekspozycja ogólnoustrojowa na brymorydynę była bardzo niska.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Alfa-Brion® stosować do obniżania podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego (CWG) u pacjentów z jaskrą otwartego kąta komory oka lub z nadciśnieniem ocznym:

− jako monoterapię — gdy terapia lokalnymi blokerami β jest przeciwwskazana;

− w ramach terapii skojarzonej z innymi lekami obniżającymi ciśnienie wewnątrzgałkowe — gdy docelowe CWG nie jest osiągane za pomocą jednego leku.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na substancje pomocnicze leku.

Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) oraz leków przeciwdepresyjnych wpływających na przewodnictwo noradrenergiczne (np. z antydepresyjnymi trójpierścieniowymi oraz mianseryną).

Nie stosować u dzieci poniżej 2. roku życia.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Alfa-Brion® jest przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) oraz u pacjentów stosujących leki przeciwdepresyjne wpływające na przewodnictwo noradrenergiczne (np. antydepresyjne trójpierścieniowe oraz mianseryna) (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Chociaż konkretnych badań interakcji brimoniadyny z lekami nie przeprowadzono, należy uwzględnić możliwość nasilenia działania przy jednoczesnym stosowaniu depresantów układu nerwowego (alkohol, barbiturany, opioidy, środki uspokajające oraz środki znieczulające).

Brak danych dotyczących poziomu katecholamin w osoczu po podaniu brimoniadyny. Jednak brimoniadynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących leki wpływające na metabolizm i wchłanianie amin krążących (np. chloropromazyna, metylfenidat, rezerpina).

Po podaniu brimoniadyny u niektórych pacjentów zaobserwowano klinicznie nieistotne obniżenie ciśnienia tętniczego. Zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu brimoniadyny i leków obniżających ciśnienie tętnicze oraz/lub glikozydów nasierdziowych.

Zaleca się zachować ostrożność przy przepisywaniu (lub zmianie dawki) współistniejących leków stosowanych ogólnie (niezależnie od postaci leku), które mogą oddziaływać z agonistami receptorów α-adrenergicznych lub wpływać na ich skuteczność (np. agonisty lub antagoniści receptorów adrenergicznych — izoprenalina, prazozyna).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Populacja pediatryczna

Dzieci w wieku od 2 lat, szczególnie w wieku od 2 do 7 lat oraz/lub o masie ciała ≤ 20 kg, należy leczyć z ostrożnością i pod ścisłym nadzorem ze względu na wysoką częstość i nasilenie senności (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Zaburzenia serca

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z ciężkimi, niestabilnymi lub niekontrolowanymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Zaburzenia wzroku

W badaniach klinicznych u niektórych pacjentów (12,7%) obserwowano alergiczne reakcje okularowe po zastosowaniu brimonidyny (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych należy przerwać leczenie brimonidyną.

Zgłaszano opóźnione reakcje nadwrażliwościowe oka po stosowaniu brimonidyny 0,2%, niektóre związane ze wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP).

Zaburzenia naczyniowe

Alfa-Brion® należy stosować z ostrożnością u pacjentów z depresją, niedokrwieniem mózgu lub niedokrwieniem wieńcowym, zespołem Raynauda, hipotensją ortostatyczną lub zatorowością tętniczą.

Niewydolność wątroby i nerek

Wpływ brimonidyny na pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek nie był badany – należy zachować ostrożność przy leczeniu tych pacjentów.

Benzalkonium chlorid

Konserwant benzalkonium chlorid zawarty w leku może powodować podrażnienie oka, uczucie suchości oka, a także wpływać na film łzowy i powierzchnię rogówki. Przed zastosowaniem należy zdjąć soczewki kontaktowe i odczekać co najmniej 15 minut po zakropleniu, zanim ponownie je założą.

Wiadomo, że benzalkonium chlorid może zmieniać kolor miękkich soczewek kontaktowych. Należy unikać kontaktu leku z miękkimi soczewkami kontaktowymi.

Alfa-Brion® należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zespołem suchego oka oraz w przypadku możliwego uszkodzenia rogówki. Pacjenci powinni być pod nadzorem w przypadku długotrwałego leczenia.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Bezpieczeństwo stosowania brimonidyny w czasie ciąży nie zostało ustalone. W badaniach na zwierzętach brimonidyna nie wywoływała efektów teratogennych. U królików tarta brimonidyny przy stężeniu we krwi wyższym niż osiągane podczas terapii u ludzi powodowała zwiększenie przedimplantacyjnych utrat oraz zmniejszenie wzrostu poporodowego. Alfa-Brion® należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Jak zmniejszyć wchłanianie systemowe, patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”.

Karmienie piersią. Nie wiadomo, czy brimonidyna wydzielana jest w mleku matki. Tarta brimonidyny wydzielana jest z mlekiem u szczurów. Alfa-Brion® nie powinien być stosowany u kobiet karmiących niemowlęta.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Alfa-Brion® może powodować osłabienie i/lub senność, co może pogorszyć zdolność prowadzenia samochodu lub pracy z innymi mechanizmami. Alfa-Brion® może powodować zamglenie i zaburzenia widzenia, co może utrudniać prowadzenie pojazdów lub pracę z innymi mechanizmami, szczególnie w nocy lub przy słabym oświetleniu. Pacjent powinien odczekać, aż objawy te znikną, zanim zacznie prowadzić samochód lub pracować z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Zalecana dawka dla dorosłych (łącznie z osobami starszymi)

Zalecaną dawką jest 1 kropla do chorego oka (lub oczu) 2 razy na dobę w odstępach około 12 godzin. U pacjentów w wieku starszym nie jest wymagana korekta dawki.

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek

Wpływ brimonidyny nie był badany u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Sposób stosowania

Tak jak w przypadku stosowania innych kropli do oczu, w celu zmniejszenia możliwej absorpcji systemowej leku zaleca się uciskanie na okolice worka łzowego położonego przy kącie wewnętrznym oka (okluzja punktowa) przez 1 minutę. Należy to zrobić bezpośrednio po zakapaniu każdej kropli. Ta procedura zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych systemowych i zwiększa działanie lokalne. Aby uniknąć zanieczyszczenia oka lub kropli do oczu, nie należy dopuszczać kontaktu końcówki dozownika z żadną powierzchnią.

Jeśli konieczne jest stosowanie więcej niż jednego miejscowego leku okulistycznego, różne leki należy zakapywać w odstępach 5–15 minut.

Dzieci

Badania kliniczne z udziałem nastolatków (w wieku od 12 do 17 lat) nie były prowadzone.

Alfa-Brion® nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia i jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2. roku życia (patrz sekcje „Przeciwwskazania”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Działania niepożądane”). Wiadomo, że u noworodków mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane. Bezpieczeństwo i skuteczność brimonidyny u dzieci w wieku od 2 do 12 lat nie zostały ustalone.

Przedawkowanie

Przedawkowanie przy miejscowym stosowaniu okulistycznym (dorośli)

Wszystkie objawy obserwowane w znanych przypadkach przedawkowania były wcześniej opisywane jako działania niepożądane.

Przedawkowanie systemowe w wyniku przypadkowego połknięcia (dorośli)

Dostępne informacje dotyczące przypadkowego połknięcia brimonidyny przez dorosłych są bardzo ograniczone. Jedynym działaniem niepożądanym zgłoszonym do tej pory była hipotensja. Opisano również epizody hipotensji towarzyszone tzw. odbiciem ciśnienia (hipertensją odbiciową).

Leczenie przedawkowania doustnego obejmuje terapię wspierającą i objawową; należy zapewnić przejście dróg oddechowych pacjenta.

Wiadomo, że przedawkowanie innych agonistów α2-adrenergicznych przyjmowanych doustnie powoduje objawy takie jak hipotensja, osłabienie, wymioty, letargia, osłabienie, bradykardia, zaburzenia rytmu serca, mioza, apneę, hipotermię, depresję oddychania oraz drgawki.

Populacja dziecięca

Zgłaszano poważne działania niepożądane u dzieci po przypadkowym połknięciu brimonidyny. Obserwowano objawy depresji układu nerwowego centralnego, zazwyczaj tymczasową śpiączkę lub obniżoną świadomość, osłabienie, senność, hipotensję, bradykardię, hipotermię, blade zabarwienie skóry, depresję oddychania i apneę, które czasem wymagały intensywnej terapii z intubacją. Wszyscy pacjenci wydrowieli całkowicie w ciągu 6–24 godzin.

Działania niepożądane.

Najczęstsze działania niepożądane brimonidyny to suchość w ustach, zaczerwienienie oczu oraz uczucie pieczenia/pokłuwania, które występują u 22–25 % pacjentów. Zazwyczaj są one tymczasowe i nie wymagają przerwania leczenia.

W badaniach klinicznych objawy alergicznego zapalenia oczu występowały u 12,7 % pacjentów (z tego powodu 11,5 % pacjentów przerwało stosowanie brimonidyny). Reakcje te pojawiały się najczęściej między 3. a 9. miesiącem leczenia.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane sklasyfikowane według układów narządów i częstości występowania. W każdej grupie działania niepożądane są uporządkowane według malejącego stopnia ciężkości. Do określenia częstości działań niepożądanych stosuje się następującą terminologię: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), niezwykle rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznane (dane pochodzą głównie z doniesień spontanicznych w okresie po marketingowym, dlatego niemożliwe jest dokładne oszacowanie częstości).

Ze strony układu odpornościowego

Rzadko: reakcje alergiczne ogólne.

Ze strony psychiki

Rzadko: depresja.

Niezwykle rzadko: bezsenność.

Ze strony układu nerwowego

Bardzo często: ból głowy, senność.

Często: zawroty głowy, zaburzenia smaku.

Niezwykle rzadko: omdlenia.

Ze strony narządów wzroku

Bardzo często: podrażnienie oczu (zaczerwienienie, zapalenie i pieczenie, swędzenie, uczucie ciała obcego, folikularne zmiany spojówek), zamazane widzenie, alergicznego zapalenie powiek (blefaropatia), alergicznego zapalenie powiek i spojówek (blefaroconjunctivitis), alergicznego zapalenie spojówek, alergiczną reakcję oczną oraz folikularne zapalenie spojówek.

Często: miejscowe podrażnienie (zaczerwienienie i obrzęk powiek, zapalenie powiek, obrzęk spojówek i wydzielina z oczu, ból oczu i nadmierna łzawość), światłowstręt, erozja i przebarwienie rogówki, suchość oczu, bladość spojówek, zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek.

Niezwykle rzadko: zapalenie tęczówki (iryt), zwężenie źrenicy (mioza).

Ze strony serca

Rzadko: przyspieszone tętno/arytmie (w tym bradykardia i tachykardia).

Ze strony układu naczyniowego

Niezwykle rzadko: nadciśnienie, hipotensja.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy mostkowej

Często: objawy ze strony układu oddechowego.

Rzadko: suchość w nosie.

Niezwykle rzadko: duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego

Bardzo często: suchość w ustach.

Często: zaburzenia przewodu pokarmowego.

Zaburzenia ogólne i stan w miejscu podania

Bardzo często: zmęczenie.

Często: osłabienie (astenia).

Poniżej przedstawiono działania niepożądane wykryte podczas stosowania brimonidyny w praktyce klinicznej po wprowadzeniu na rynek. Ponieważ doniesienia te pochodzą z dobrowolnych zgłoszeń, a liczba pacjentów nie jest znana, niemożliwe jest oszacowanie częstości występowania tych działań niepożądanych.

Ze strony narządów wzroku: zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego (irycykryt, zapalenie przedniego odcinka gałki ocznej), swędzenie powiek.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: reakcje skórne, w tym zaczerwienienie, obrzęk twarzy, swędzenie, wysypka oraz rozszerzenie naczyń.

W przypadkach, gdy brimonidyna była stosowana jako część leczenia wrodzonej jaskry u noworodków i niemowląt, obserwowano objawy przedawkowania brimonidyny, takie jak utrata przytomności, osłabienie, senność, hipotonia, bradykardia, hipotermia, sinica, bladość, osłabienie oddychania i apneę (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

W badaniu dzieci w wieku od 2 do 7 lat z jaskrą niedostatecznie kontrolowaną lekami z grupy beta-blokerów, stwierdzono wysoką częstość występowania senności (55 %) przy stosowaniu brimonidyny jako leczenia wspomagającego. U 8 % dzieci objawy te były ciężkie, a w 13 % przypadków doprowadziły do przerwania leczenia. Częstość występowania senności zmniejszała się wraz z wiekiem (najniższa u dzieci 7-letnich – 25 %), ale w większym stopniu zależała od masy ciała: u dzieci o masie ciała ≤ 20 kg występowała częściej (63 %) niż u dzieci o masie ciała > 20 kg (25 %) (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua/.

Okres ważności. 2 lata.

Okres ważności leku po pierwszym otwarciu opakowania – 28 dni.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 5 ml w butelce; 1 butelka w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. AT „Farmak”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kirylowska 74.