Aleron

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku Aleron (Aleron)

Skład:

substancja czynna: lewocytrizyna;

1 tabletka zawiera lewocytrizyny dihydrochloranu 5 mg;

substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana, laktoza monohydras, celuloza mikrokryształowa, sodowa skrobia glikolian (typ A), krzemionka dwutlenek koloidalny bezwodny, stearynian magnezu;

otoczka: Opadry White 1185 F 18378 (alkohol poliwinylowy zhydrolizowany, dwutlenek tytanu (E 171), polietylenoglikol 3350, talk).

Postać leku. Tabletka powlekana.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe tabletki białego koloru, dwuwypukłe, powlekane, gładkie z obu stron.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwhistaminowe do stosowania systemowego. Pochodne piperazyny. Kod ATC R06A E09.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Levocytrizyna — (R) enancjomer cytrizyny, silny i selektywny antagonist obwodowych receptorów H1.

Badania wiązania wykazały, że levocytrizyna ma wysoką powinność do ludzkich receptorów H1 (Ki = 3,2 nmol/l). Levocytrizyna ma dwukrotnie większą powinność niż cytrizyna (Ki = 6,3 nmol/l). Levocytrizyna odłącza się od receptorów H1 z okresem półwypływu wynoszącym 115 ± 38 minut. Po pojedynczej dawce levocytrizyna wykazuje zajętość receptorów na poziomie 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach. Badania farmakodynamiczne z udziałem zdrowych ochotników wykazały, że przy połowie dawki levocytrizyna wykazuje aktywność porównywalną do cytrizyny zarówno w skórze, jak i w nosie.

Farmakokinetyka.

Farmakokinetyka levocytrizyny jest liniowa, niezależna od dawki i czasu, z niską zmiennością międzypacjentową. Profil farmakokinetyczny jest taki sam po podaniu jako pojedynczy enancjomer lub w postaci cytrizyny. W trakcie procesów absorpcji i eliminacji nie występuje inwersja chiralna.

Absorpcja

Levocytrizyna jest szybko i szeroko wchłaniana po podaniu doustnym. U dorosłych maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 0,9 godziny po podaniu. Stan równowagi osiągany jest po dwóch dniach. Szczycowe stężenia zwykle wynoszą odpowiednio 270 ng/ml i 308 ng/ml po pojedynczej i wielokrotnej dawce 5 mg raz dziennie. Stopień absorpcji nie zależy od dawki i nie zmienia się podczas przyjmowania posiłków, jednak stężenie szczytowe jest obniżone i opóźnione.

Rozkład

Brak danych dotyczących rozkładu w tkankach u ludzi oraz przechodzenia levocytrizyny przez barierę krew–mózg. U szczurów i psów najwyższe stężenia w tkankach stwierdzono w wątrobie i nerkach, a najniższe – w odcinkach OUN.

U człowieka levocytrizyna wiąże się z białkami osocza w 90%. Rozkład levocytrizyny jest ograniczony, ponieważ objętość rozkładu wynosi 0,4 l/kg.

Biotransformacja

Stopień metabolizmu levocytrizyny u człowieka wynosi mniej niż 14% dawki, dlatego oczekuje się, że różnice spowodowane polimorfizmem genetycznym lub jednoczesnym przyjmowaniem inhibitorów enzymów będą niewielkie. Ścieżki metaboliczne obejmują utlenianie aromatyczne, N- i O-dealkilację oraz koniugację z tauryną. Ścieżki dealkilacji są głównie pośredniczone przez CYP 3A4, podczas gdy utlenianie aromatyczne obejmuje liczne i/lub niezidentyfikowane izoformy CYP. Levocytrizyna nie wpływała na aktywność izoenzymów CYP 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 w stężeniach znacznie wyższych niż stężenia szczytowe osiągane po doustnym przyjęciu 5 mg.

Ze względu na niski poziom metabolizmu i brak potencjału inhibicji metabolizmu, wzajemne oddziaływanie levocytrizyny z innymi substancjami lub odwrotnie jest mało prawdopodobne.

Eliminacja

Okres półwypływu u dorosłych wynosi 7,9 ±1,9 godziny, u małych dzieci jest krótszy. Średni pozorny całkowity klirens u dorosłych wynosi 0,63 ml/min/kg. Główną drogą wydalania levocytrizyny i jej metabolitów (średnio 85,4% dawki) jest mocz. Wydalanie z kałem stanowi jedynie 12,9% dawki. Levocytrizyna wydzielana jest zarówno przez filtrację kłębuszkową, jak i aktywną sekrecję kanalikową.

Grupy specjalne

Naruszenie funkcji nerek

Pozorny klirens levocytrizyny w organizmie koreluje z klirensą kreatyniny. Dlatego zaleca się dostosowanie odstępu między dawkami u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek w końcowym stadium z anurią całkowity klirens jest zmniejszony o około 80% w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. Ilość levocytrizyny usunięta podczas standardowej 4-godzinnej hemodializy wynosiła < 10%.

Populacja pediatryczna

Dane farmakokinetyczne z badania podania doustnej pojedynczej dawki 5 mg levocytrizyny u 14 dzieci w wieku od 6 do 11 lat o masie ciała od 20 do 40 kg wykazały, że wartości Cmax i AUC były około dwukrotnie wyższe niż u zdrowych dorosłych ochotników w badaniu krzyżowym. Średnie Cmax, skorygowane względem masy ciała, wynosiło 450 ng/ml, osiągane średnio po 1,2 godziny, całkowity klirens był o 30% wyższy, a okres półwypływu o 24% krótszy u tej populacji pediatrycznej niż u dorosłych. Specjalnych badań farmakokinetycznych u dzieci poniżej 6 roku życia nie przeprowadzono. Przeprowadzono retrospektywną populacyjną analizę farmakokinetyczną z udziałem 323 ochotników (181 dzieci w wieku od 1 do 5 lat, 18 dzieci w wieku od 6 do 11 lat oraz 124 dorosłych w wieku od 18 do 55 lat), którzy otrzymywali pojedyncze lub wielokrotne dawki levocytrizyny w zakresie od 1,25 mg do 30 mg. Dane uzyskane w wyniku tej analizy wykazały, że przyjmowanie 1,25 mg raz dziennie przez dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat spowoduje stężenia w osoczu podobne do stężenia u dorosłych otrzymujących 5 mg raz dziennie.

Wiek starszy

Dostępne są ograniczone dane farmakokinetyczne dotyczące stosowania leku u pacjentów w podeszłym wieku. Po codziennym wielokrotnym doustnym przyjmowaniu 30 mg levocytrizyny przez 6 dni u 9 osób w podeszłym wieku (65–74 lata) całkowity klirens leku był o około 33% niższy niż u młodszych osób. Wykazano, że rozkład cytrizyny racemicznej zależy od funkcji nerek, a nie od wieku. Wniosek ten dotyczy również levocytrizyny, ponieważ zarówno levocytrizyna, jak i cytrizyna są wydalane głównie z moczem. Dlatego dawkę levocytrizyny należy dostosować zgodnie z funkcją nerek u pacjentów w podeszłym wieku.

Płeć

Wyniki farmakokinetyczne dla 77 pacjentów (40 mężczyzn, 37 kobiet) zostały ocenione pod kątem potencjalnego wpływu płci. Okres półwypływu był nieco krótszy u kobiet (7,08 ± 1,72 godz.), niż u mężczyzn (8,62 ± 1,84 godz.); jednak skorygowany względem masy ciała doustny klirens u kobiet (0,67 ± 0,16 ml/min/kg) był porównywalny z klirensą u mężczyzn (0,59 ± 0,12 ml/min/kg). Dla mężczyzn i kobiet z normalną funkcją nerek stosuje się takie same dawki dobowe i odstępy między dawkami.

Rasa

Wpływ rasy na stosowanie levocytrizyny nie był badany. Ponieważ levocytrizyna jest wydalana głównie przez nerki i nie ma istotnych różnic rasowych w klirensie kreatyniny, nie oczekuje się, że właściwości farmakokinetyczne levocytrizyny będą się różnić u przedstawicieli różnych ras. Nie wykazano żadnych różnic rasowych w kinetyce cytrizyny racemicznej.

Niewydolność wątroby

Farmakokinetyka levocytrizyny u pacjentów z niewydolnością wątroby nie była badana. U pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby (hepatocelularna, cholestaryczna i żółciowa ciroza), którzy otrzymywali 10 lub 20 mg cytrizyny racemicznej jako dawkę pojedynczą, okres półwypływu wydłużał się o 50%, a klirens obniżał się o 40% w porównaniu ze zdrowymi osobami.

Związek farmakokinetyka/farmakodynamika

Działanie na reakcje skórne wywołane histaminą nie zależy od stężenia w osoczu krwi.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe alergicznego nieżytu nosa (w tym nieżytu sezonowego i całorocznego) oraz pokrzywki.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzynę, inne pochodne piperazyny oraz na inne składniki preparatu.

Pacjenci w terminalnym stadium niewydolności nerek z oszacowaną szybkością filtracji kłębuszkowej (eGFR) < 15 ml/min (którzy wymagają dializy).

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono badań interakcji z lewocetyryzyną (w tym z induktorami CYP3A4). Badania z racematem cetyryzyny wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypiryną, pseudofedryną, cytydyną, ketokonazolem, erytromycyną, azitromycyną, gliburystem lub diazepanem nie powoduje klinicznie istotnych niekorzystnych interakcji.

W badaniu wielokrotnego stosowania teofiliny (400 mg/dobę) obserwowano niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny (o 16 %); przy jednoczesnym stosowaniu cetyryzyny kinetyka teofiliny nie ulegała zmianie.

W badaniu wielokrotnego stosowania rytonawiru (600 mg dwa razy dziennie) i cetyryzyny (10 mg na dobę) stężenie ekspozycji na cetyryzynę zwiększyło się o około 40 %, natomiast rozkład rytonawiru uległ nieznacznej zmianie (-11 %) w porównaniu do stosowania rytonawiru samodzielnego.

U wrażliwych pacjentów jednoczesne przyjmowanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny z alkoholem lub innymi lekami depresyjnymi układu nerwowego może powodować dodatkowe obniżenie czujności oraz pogorszenie sprawności psychofizycznej.

Spożycie posiłku nie wpływa na stopień wchłaniania leku, ale zmniejsza szybkość jego absorpcji.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność przy jednoczesnym spożyciu alkoholu. Należy zachować ostrożność u pacjentów z predyspozycją do zatrzymania moczu (np. uszkodzenie rdzenia kręgowego, przerost gruczołu krokowego), ponieważ lewocetyryzyna może zwiększyć ryzyko zatrzymania moczu.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z padaczką oraz u pacjentów z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych, ponieważ lewocetyryzyna może powodować ich nasilenie.

Reakcja na alergiczne próby skórne jest hamowana przez leki przeciwhistaminowe, dlatego przed ich przeprowadzeniem należy zapewnić okres wypłukania (3 dni).

Po odstawieniu lewocetyryzyny może wystąpić świąd, nawet jeśli objaw ten nie występował przed rozpoczęciem leczenia. Objawy mogą ustąpić spontanicznie. W niektórych przypadkach objawy mogą być nasilone i wymagać wznowienia leczenia. Objawy powinny ustąpić po wznowieniu terapii.

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktazy Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak danych lub dane są ograniczone (mniej niż 300 przypadków ciąży) dotyczące stosowania lewocetyryzyny u kobiet w ciąży. Jednak dla cetyryzyny, racematu lewocetyryzyny, istnieje duża liczba danych (ponad 1000 przypadków ciąży) wskazujących na brak wad rozwojowych lub toksyczności płodowej/neonatalnej. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/rozwojowy, poród ani rozwój poporodowy.

Stosowanie lewocetyryzyny w czasie ciąży może być rozważane w razie potrzeby.

Karmienie piersią

Wykazano, że cetyryzyna, racemat lewocetyryzyny, wydzielana jest z mlekiem matki. Dlatego prawdopodobne jest wydzielanie się lewocetyryzyny z mlekiem ludzkim. Reakcje niepożądane związane z lewocetyryzyną mogą występować u niemowląt karmionych piersią. Dlatego lewocetyryzynę należy przepisywać z ostrożnością kobietom karmiącym piersią.

Plodność

Nie ma danych klinicznych dotyczących wpływu lewocetyryzyny na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Badania kliniczne porównawcze nie wykazały dowodów na pogorszenie przez lewocetyryzynę w dawkach zalecanych aktywności umysłowej, reaktywności ani zdolności prowadzenia samochodu.

Niemożniej, niektórzy pacjenci mogą odczuwać senność, zmęczenie i osłabienie podczas leczenia lewocetyryzyną. Dlatego pacjenci zamierzający prowadzić pojazdy, uprawiać potencjalnie niebezpieczne rodzaje działalności lub pracować z maszynami powinni brać pod uwagę swoją reakcję na lek.

Sposób stosowania i dawki.

Tabletkę przyjmować niezależnie od posiłku. Tabletkę należy połykać całą, popijając niewielką ilością wody. Zaleca się przyjmowanie dobowej dawki jednorazowo.

Lek należy stosować u dorosłych oraz dzieci od 12. roku życia doustnie w dawce dobowej 5 mg (1 tabletka powlekana powłoką filmową) 1 razy na dobę.

U pacjentów w wieku podeszłym z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek zaleca się korektę dawki (patrz niżej).

Zaburzenia funkcji nerek

Interwały dawkowania powinny być indywidualnie dostosowane do funkcji nerek (oszacowana szybkość filtracji kłębuszkowej – eGFR). Zapoznaj się z poniższą tabelą i odpowiednio skoryguj dawkę wskazaniami.

Korekta dawki u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek:

Dawkę leku należy dostosować indywidualnie u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek, uwzględniając klirens nerkowy pacjenta oraz jego masę ciała. Brak dostępnych danych dotyczących dzieci z niewydolnością nerek.

U pacjentów z wyłącznym uszkodzeniem wątroby nie jest wymagana korekta dawkowania. U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek należy dostosować dawkowanie zgodnie z powyższą tabelą.

Populacja pediatryczna

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat

Zalecana dawka dzienna wynosi 5 mg (1 tabletka powlekana).

U dzieci w wieku od 2 do 6 lat niemożliwe jest dostosowanie dawki tabletek powlekanych. Zaleca się stosowanie formy leczniczej lewocetyryzyny odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Czas trwania leczenia: pacjentów z przemijającym nieżytą nosa alergicznym (objawy trwają < 4 dni w tygodniu lub mniej niż 4 tygodnie w roku) należy leczyć zgodnie z przebiegiem choroby i wywiadem medycznym; leczenie można przerwać, jeśli objawy ustąpią, a następnie wznowić ponownie w przypadku nawrotu objawów. W przypadku nieżytu nosa alergicznego przewlekłego (objawy trwają > 4 dni w tygodniu i więcej niż 4 tygodnie w roku) w okresie kontaktu z alergenami pacjentowi można zaproponować leczenie ciągłe.

Istnieje doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania lewocetyryzyny przez okres leczenia nie krótszy niż 6 miesięcy. W przypadku przewlekłego nieżytu nosa alergicznego i przewlekłego pokrzywki istnieje doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania cetyryzyny (rasykatu) do 1 roku.

Dzieci

Nie należy stosować leku w postaci tabletek u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ ta forma lecznicza nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. Dla tej grupy pacjentów zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w formie leczniczej odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Przedawkowanie

Objawy: objawy przedawkowania mogą obejmować senność u dorosłych oraz początkowe pobudzenie i zwiększoną drażliwość, a następnie senność u dzieci.

Leczenie: nie istnieje specyficzny antydotum na lewocetyryzynę. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspierające. Należy rozważyć konieczność przepłukania żołądka w krótkim czasie po przyjęciu leku. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji lewocetyryzyny z organizmu.

Efekty uboczne.

Dorośli i młodzież w wieku od 12 lat

W badaniach terapeutycznych z udziałem pacjentów płci żeńskiej i męskiej w wieku od 12 do 71 lat, co najmniej jedna reakcja niepożdana wystąpiła u 15,1 % pacjentów w grupie lewoceetyryzyny 5 mg, w porównaniu z 11,3 % w grupie placebo. 91,6 % tych reakcji niepożądanych miało łagodny lub umiarkowany stopień nasilenia.

W badaniach terapeutycznych częstość odstępowania z powodu reakcji niepożądanych wyniosła 1,0 % (9/935) przy stosowaniu lewoceetyryzyny 5 mg oraz 1,8 % (14/771) przy stosowaniu placebo.

Kliniczne badania terapeutyczne lewoceetyryzyny obejmowały 935 osób przyjmujących lek w zalecanej dawce 5 mg na dobę. W tej kohorcie zgłaszano następujące przypadki reakcji niepożądanych o częstości 1 % lub wyższej (często: od ≥ 1/100 do < 1/10) przy stosowaniu lewoceetyryzyny 5 mg lub placebo:

Obserwowano również rzadsze przypadki działań niepożądanych (częstość ≥ 1/1000 do < 1/100), takie jak osłabienie lub ból brzucha.

Częstość działań niepożądanych o charakterze uspokajającym, takich jak senność, zmęczenie i osłabienie, była ogólnie wyższa (8,1 %) przy stosowaniu lewocetyryzyny 5 mg w porównaniu z placebo (3,1 %).

Populacja pediatryczna

W dwóch badaniach kontrolowanych placebo, w których uczestniczyły dzieci w wieku od 6–11 miesięcy oraz od 1 roku do 6 lat, 159 osób przyjmowało lewocetyryzynę w dawce 1,25 mg na dobę przez 2 tygodnie oraz 1,25 mg dwa razy na dobę odpowiednio. Zgłaszano następujące przypadki działań niepożądanych, których częstość wynosiła 1 % lub więcej przy stosowaniu lewocetyryzyny lub placebo.

U dzieci w wieku 6–12 lat przeprowadzono podwójne ślepe badania kontrolowane placebo, w których 243 dzieci otrzymywały 5 mg lewocetyryzyny na dobę przez różne okresy czasu, wahające się od mniej niż 1 tygodnia do 13 tygodni. Zgłaszano następujące działania niepożądane z częstością 1% lub większą przy stosowaniu lewocetyryzyny lub placebo.

Okres po wprowadzeniu na rynek

Niepożądane reakcje skutkujące z doświadczenia po rejestracji leku są wymienione według klas narządów i układów oraz częstości występowania. Częstość określa się następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (od ≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100); bardzo rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000); bardzo rzadko (≥ 1/10000); częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu nerwowego: częstość nieznana – drgawki, parestezje, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, dysgezja.

Ze strony psychiki: częstość nieznana – pobudzenie, halucynacje, depresja, agresja, bezsenność, myśli samobójcze, noce strachów.

Ze strony serca: częstość nieznana – kołatanie serca, tachykardia.

Ze strony narządów wzroku: częstość nieznana – zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, kryz okulogirny.

Ze strony narządów słuchu i równowagi: częstość nieznana – zawroty głowy.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych: częstość nieznana – zapalenie wątroby.

Ze strony nerek i układu moczowego: częstość nieznana – dysuria, zatrzymanie moczu.

Ze strony układu odpornościowego: częstość nieznana – nadwrażliwość, w tym anafilaksja.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy międzybłoniowej: częstość nieznana – duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego: częstość nieznana – biegunka, nudności, wymioty.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: częstość nieznana – obrzęk naczynioruchowy, wysypka, w tym trwała lekowa, świąd, pokrzywka.

Ze strony układu kostno-mięśniowego: częstość nieznana – miastenia, ból stawów.

Wyniki badań: częstość nieznana – przyrost masy ciała, odchylenia funkcji wątrobowych od normy.

Ze strony odżywiania i przemiany materii: częstość nieznana – zwiększony apetyt.

Ogólne zaburzenia i stan w miejscu podania: częstość nieznana – obrzęk.

Opis poszczególnych niepożądanych reakcji. Po odstawieniu lewocytryzyny zgłaszano świąd.

Okres ważności. 2 lata.

Nie stosować po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w suchym, chronionym przed światłem miejscu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blistrze; po 1 lub po 3 blisterach w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent.

Emkur Pharmaceuticals Ltd.

Miejsce położenia producenta oraz jego adres miejsca prowadzenia działalności.

Działka nr P-1 i P-2, Park I.T.B.T., Faza II, MIDC, Hinjawadi, Pune - 411 057, Maharashtra, Indie.