Alerezin

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ALEREZIN (ALERZIN®)

Skład:

substancja czynna: lewocetyryzyny dihydrochloran;

1 ml zawiera 5 mg lewocetyryzyny dihydrochloranu (co odpowiada 4,21 mg lewocetyryzyny);

substancje pomocnicze: glikol glicerynowy 85 %, propylenoglikol, sody сахарynian, sodowy octan trihydra, kwas octowy lodowaty, woda oczyszczona, metylo-p-hydroksybenzoesan (E 218), propylo-p-hydroksybenzoesan (E 216).

Postać leku. Kropelki doustne, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: bezbarwna lub prawie bezbarwna słodka ciecz bez osadu, o lekkim zapachu kwasu octowego.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwhistaminowe do stosowania systemowego. Pochodne piperazyny. Kod ATC R06A E09.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Levocytyryzyna to aktywny, stabilny enancjomer R-cytyryzyny, należący do grupy konkurencyjnych antagonistów histaminy.

Działanie farmakologiczne wynika z blokowania receptorów H1-histaminowych.

Powinowactwo levocytyryzyny do receptorów H1-histaminowych jest 2 razy większe niż cytyryzyny. Wpływa na histaminozależny etap rozwoju reakcji alergicznej, zmniejsza migrację eozynofili, przepuszczalność naczyń oraz ogranicza uwalnianie mediatorów zapalenia. Zapobiega rozwojowi i łagodzi przebieg reakcji alergicznych, wykazuje działanie antyekksudatywne, przeciwświądowe i przeciwzapalne, niemal nie wykazuje działania antycholinergicznego ani antyserotonowego. W dawkach terapeutycznych niemal nie wykazuje działania uspokajającego.

Farmakokinetyka.

Parametry farmakokinetyczne levocytyryzyny mają charakter zależności liniowej i niemal nie różnią się od takich samych parametrów cytyryzyny.

Wchłanianie. Lek po podaniu doustnym szybko i intensywnie wchłania się. Stopień wchłonięcia leku nie zależy od dawki ani nie zmienia się po przyjęciu pokarmu, jednak maksymalne stężenie (Cmax) leku jest niższe i osiąga wartość maksymalną później. Bio dostępność osiąga 100%.

U 50% pacjentów działanie leku rozwija się już po 12 minutach po przyjęciu dawki pojedynczej, a u 95% – w ciągu 0,5–1 godziny. Cmax w osoczu osiągana jest po 50 minutach po jednorazowym przyjęciu dawki terapeutycznej i utrzymuje się przez 2 dni. Cmax wynosi 270 ng/ml po jednorazowym zastosowaniu oraz 308 ng/ml – po powtarzalnym zastosowaniu w dawce 5 mg, odpowiednio.

Rozkład. Brak informacji dotyczącej rozkładu leku w tkankach człowieka oraz przenikania levocytyryzyny przez barierę krew-mózg. W badaniach największe stężenie odnotowano w wątrobie i nerkach, a najniższe – w tkankach ośrodkowego układu nerwowego. Objętość rozkładu wynosi 0,4 l/kg. Wiązanie z białkami osocza krwi – 90%.

Biotransformacja. W organizmie człowieka metabolizm ulega około 14% levocytyryzyny. Proces metabolizmu obejmuje oksydację, N- i O-dealkilację oraz koniugację z tauryną. Dealkilacja zachodzi głównie przy udziale cytochromu CYP 3A4, natomiast w procesie oksydacji uczestniczą liczne i (lub) nieokreślone izoformy CYP. Levocytyryzyna nie wpływa na aktywność izoenzymów cytochromowych 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4 w stężeniach znacznie przekraczających maksymalne po przyjęciu dawki 5 mg doustnie. Ze względu na niski stopień metabolizmu oraz brak zdolności do hamowania metabolizmu, interakcje levocytyryzyny z innymi substancjami (i odwrotnie) są mało prawdopodobne.

Wydalanie. Wydalanie leku odbywa się głównie dzięki filtracji kłębuszkowej oraz aktywnej sekrecji kanalikowej. Okres półwytrącania leku z osocza krwi u dorosłych (T1/2) wynosi 7,9 + 1,9 godziny. T1/2 jest krótszy u małych dzieci. Całkowity klirens u dorosłych – 0,63 ml/min/kg. Głównie wydalanie levocytyryzyny i jej metabolitów z organizmu odbywa się z moczem (wydala się średnio 85,4% podanej dawki leku). Z kałem wydala się jedynie 12,9% podanej dawki leku.

Grupy specjalne

Naruszenia funkcji nerek.

Wyraźny klirens levocytyryzyny dla organizmu koreluje z klirensiem kreatyniny. Dlatego u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek zaleca się dostosowanie odstępów między dawkami levocytyryzyny z uwzględnieniem klirensu kreatyniny. W przypadku anurii w końcowej, terminalnej fazie choroby nerek całkowity klirens organizmu pacjentów, w porównaniu do całkowitego klirensu organizmu u osób bez takich zaburzeń, zmniejsza się o około 80%. Ilość levocytyryzyny wydalonej podczas standardowej 4-godzinnej procedury hemodializy wynosiła < 10%.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe rinitis alergicznej (w tym sezonowej i całorocznej rinitis alergicznej) oraz pokrzywki.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lewocetyryzynę lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu, lub na dowolne pochodne piperazyny.

Ciężka postać przewlekłej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji z lewocetyryzyną (w tym badania z induktorami CYP3A4) nie były przeprowadzane. Badania z cetyryzyną (rakematem) wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypyryną, azitromycyną, cyklotymidyną, diazepanem, erytromycyną, glikopizydem, ketokonazolem lub pseudoefedryną nie powoduje klinicznie istotnych niekorzystnych interakcji. Wspólne stosowanie z teofiliną (400 mg na dobę) zmniejsza całkowity klirens lewocetyryzyny o 16% (kinetyka teofiliny nie ulega zmianie). W badaniu wielokrotnego podawania rytonawiru (600 mg dwa razy na dobę) i cetyryzyny (10 mg na dobę) ekspozycja na cetyryzynę wzrastała o około 40%, natomiast farmakokinetyka rytonawiru ulegała nieznacznej zmianie (-11%) w porównaniu z podawaniem rytonawiru samodzielnie.

Nie ma danych dotyczących nasilenia działania środków uspokajających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Należy jednak unikać stosowania środków uspokajających podczas przyjmowania preparatu.

Lewocetyryzyna nie nasila działania alkoholu, jednak jednoczesne stosowanie Alerezinu i alkoholu lub innych leków hamujących funkcję ośrodkowego układu nerwowego może wpływać na funkcję ośrodkowego układu nerwowego u wrażliwych pacjentów.

Spożycie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania preparatu, ale jednoczesne spożycie pokarmu zmniejsza szybkość jego absorpcji.

Szczególne wskazania.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (wymagana jest korekta dawkowania), u pacjentów w wieku podeszłym (możliwe obniżenie filtracji kłębuszkowej). Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leku z alkoholem (patrz dział „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Spożycie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania, ale zmniejsza jego szybkość.

Należy zwrócić uwagę na przepisywanie leku pacjentom z obecnością pewnych czynników sprzyjających zatrzymaniu moczu (np. urazy rdzenia kręgowego, przerośnięcie gruczołu krokowego), ponieważ lewocetyryzyna może zwiększyć ryzyko zatrzymania moczu.

Metyparaben i propylparaben zawarte w kroplach doustnych mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe opóźnione).

Leki przeciwhistaminowe tłumią odpowiedź w skórnym teście alergicznym, dlatego przed jego wykonaniem należy przerwać przyjmowanie leku 3 dni przed badaniem (okres eliminacji).

Świerdzenie może pojawić się po przerwaniu stosowania lewocetyryzyny, nawet jeśli objawy te nie występowały przed rozpoczęciem leczenia. Objawy mogą ustąpić samoczynnie. W niektórych przypadkach objawy mogą być nasilone i może być konieczne ponowne podanie leczenia po jego przerwaniu. Leczenie można wznowić dopiero po ustąpieniu objawów.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lewocetyryzyna jest przeciwwskazana w czasie ciąży. Lewocetyryzyna wydzielana jest z mlekiem matki, dlatego w razie konieczności stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Fertylność

Brak danych klinicznych (w tym badań na zwierzętach) dotyczących wpływu lewocetyryzyny na płodność.

Sposobność do kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Należy powstrzymać się od kierowania pojazdami lub pracy z innymi mechanizmami podczas stosowania leku.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy stosować dorosłym i dzieciom od 2. roku życia.

Zalecane dawki:

Dorośli i nastolatkowie od 12. roku życia: zalecana dawka dobową leku wynosi 5 mg (20 kropli) 1 raz na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową funkcją nerek korekta dawki leku nie jest wymagana.

Korekta dawki jest zalecana u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami funkcji nerek od umiarkowanych do ciężkich (patrz sekcja „Niewydolność nerek”).

Niewydolność nerek

U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową funkcją nerek korekta dawki leku nie jest wymagana.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek dawkę należy dostosować zgodnie z kliremsem kreatyniny według tabeli.

W celu zastosowania tej tabeli dawkowania należy oszacować klirens kreatyniny (KLkr) pacjenta w mililitrach na minutę (ml/min). KLkr oszacowuje się na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy krwi (mg/dl) za pomocą następującego wzoru:

Dostosowanie dawki leku u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek

Dzieciom z zaburzeniami funkcji nerek dawkę leku należy dostosować indywidualnie, uwzględniając klirens nerkowy pacjenta oraz jego masę ciała.

Brak danych specyficznych dotyczących stosowania u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek.

Niewydolność wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest wymagana korekta schematu dawkowania. U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek należy dostosować schemat dawkowania zgodnie z powyższą tabelą.

Populacja pediatryczna

Zalecane dawki:

• dzieci w wieku od 2 do 6 lat: zalecana dawka dobową leku wynosi 2,5 mg (10 kropli). Podaną dawkę należy stosować w dawce 1,25 mg (5 kropli) 2 razy dziennie;
• dzieci w wieku od 6 do 12 lat: zalecana dawka dobową leku wynosi 5 mg (20 kropli) 1 raz dziennie.

<Sposób stosowania>

Krople należy wlać do łyżki lub rozpuścić w niewielkiej ilości wody i przyjmować doustnie. Przy rozcieńczaniu kropli należy uwzględnić (szczególnie przy stosowaniu u dzieci), że objętość wody, do której dodaje się krople, powinna odpowiadać ilości płynu, którą pacjent może przełknąć. Rozcieńczony roztwór należy przyjąć natychmiast.

Podczas liczenia kropli fiolkę należy trzymać pionowo (dołem ku górze). W przypadku braku przepływu kropli (jeśli nie otrzymano odpowiedniej liczby kropli) należy odwrócić fiolkę w położenie pionowe, a następnie ponownie dołem ku górze i kontynuować liczenie kropli.

Lek można przyjmować niezależnie od przyjmowania pokarmu.