Aficykl

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LĘKU AFICYKL (AFICYCLE)

Skład:

Substancje czynne: paracetamol, propifenazon, kofeina;

1 tabletka zawiera paracetamolu 250 mg, propifenazonu 210 mg, kofeiny 50 mg;

Substancje pomocnicze: stearynian magnezu, laurylosiarczan sodu, glikolian skrobi sodowy (typ A), dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, powidon, wodorofosforan wapnia dwuwodny, celuloza mikrokryształyczna, skrobioglikolan sodowy, dibegzynian glicerolu.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, płaskie tabletki białego koloru z ryflowaniem, z oznaką
«» producenta z jednej strony i kreseczką z drugiej.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwbólowe. Inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Anilidy. Paracetamol, kombinacje bez leków przeciwpsychotycznych. Kod ATX N02B E51.

Właściwości farmakodynamiczne.

Sposób działania

Aficykl jest uznawaną kombinacją przeciwbólową, ponieważ setki takich kombinacji stosuje się na świecie, w tym w krajach o najbardziej rozwiniętej farmakologii. Z trzech składników aktywnych działanie przeciwbólowe wykazano dla paracetamolu i propyfenazonu, natomiast kofeinę można traktować jako środek wspomagający, który wzmaga działanie analgetyków.

Paracetamol

Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Paracetamol jest skutecznym i szeroko stosowanym lekiem przeciwbólowym w przypadku bólu łagodnego i umiarkowanego. Jest również skutecznym środkiem przeciwgorączkowym, a ze względu na związek aspiryny z zespołem Reya u dzieci, paracetamol jest lekiem z wyboru w tej grupie wiekowej. Mechanizm działania paracetamolu polega na hamowaniu enzymu cyklooksygenazy w OUN, przy czym właściwości obwodowe leku są minimalne.

Propyfenazon

Propyfenazon wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, będące wynikiem hamowania syntezy prostaglandyn E2 i F2-alfa.

Kofeina

Dodanie kofeiny do kombinacji przeciwbólowej zawierającej paracetamol i propyfenazon opiera się na jej zdolności do wzmocnienia wchłaniania innych składników. Kofeina jest stymulatorem układu nerwowego centralnego oraz konkurencyjnym inhibitorem enzymu fosfodiesterazy.

Ta kombinacja pozwala wykorzystać korzyści wynikające ze synergii przeciwbólowej, stosując stosunkowo niskie dawki poszczególnych składników i minimalizując możliwe działania niepożądane.

Farmakokinetyka.

Farmakokinetyka tej kombinowanej substancji czynnej, stosowanej według potrzeby, ma ograniczony zakres, ponieważ nie jest ona przeznaczona do terapii przewlekłej, podczas której konieczne byłoby utrzymywanie stężenia terapeutycznego we krwi.

Paracetamol. Wchłania się bardzo szybko z przewodu pokarmowego, maksymalne stężenia we krwi osiąga się w ciągu 30–60 minut po podaniu doustnym. Metabolizowany jest w wątrobie i wydalany z moczem głównie w postaci glukuronidu i koniugatów siarczanowych.

Niewielki metabolit hydroksylowany (N-acetylo-p-benzochinonimin), który zazwyczaj powstaje w bardzo małych ilościach w wątrobie i nerkach za pośrednictwem enzymów o mieszanym działaniu, jest detoksykowany poprzez wiązanie z glutationem. Celowa lub przypadkowa toksyczność N-acetylo-p-benzochinoniminu może prowadzić do jego nagromadzenia i przedawkowania paracetamolu z powodu niedoboru glutationu endogennego, co może powodować martwicę wątroby i kanalików nerkowych. Okres półwydalenia paracetamolu waha się od 1 do 3 godzin.

Propyfenazon.

Propyfenazon ma podobny profil farmakokinetyczny, co uzasadnia racjonalność tej kombinacji. Wchłania się bardzo szybko z przewodu pokarmowego, maksymalne stężenia we krwi osiąga się około 0,5–0,6 godziny po podaniu doustnym. Aktywnie metabolizowany jest w wątrobie i wydalany z moczem oraz żółcią w postaci metabolitów. Okres półwydalenia propyfenazonu waha się od 2,1 do 2,4 godziny. W połączeniu z paracetamolem propyfenazon wydłuża okres półwydalenia paracetamolu o 40% (2–3 godziny), co zapewnia dłuższy czas działania paracetamolu i zmniejsza częstotliwość dawkowania.

Kofeina. Kofeina jest szybko i całkowicie wchłaniana, rozprowadzana do wszystkich tkanek, w tym do mózgu, maksymalne stężenia we krwi osiąga się w przybliżeniu po 15–45 minutach; kofeina metabolizowana jest w wątrobie, a jej okres półwydalenia wynosi 5 godzin. Kofeina poprawia jakość wchłaniania innych składników aktywnych w połączeniach przeciwbólowych.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Aficykl wskazany jest do krótkotrwałego i objawowego leczenia takich dolegliwości bólowych jak ból głowy, ból zęba, migrena, ból pourazowy i pooperacyjny oraz ból podczas menstruacji.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na składniki leku, znana nadwrażliwość na pirazolon i podobne substancje (fenazon, aminofenazon, metamizol), a także na fenylbutazon, kwas acetylosalicylowy; ciężkie zaburzenia funkcji wątroby i/lub nerek; wirusowe zapalenie wątroby, wrodzona hiperbilirubinemia, alkoholizm, zapalenie trzustki, przerośnięcie gruczołu krokowego; cukrzyca; astma oskrzelowa; choroby krwi, nasilona anemia, leukopenia, tromboza, tromboflebita, niedobór glukozo-6-fosfodihydrogenazy; porfirię ostrą przerywaną; stany podwyższonego pobudzenia, zaburzenia snu; ciężką nadciśnienie tętnicze; organiczne choroby układu sercowo-naczyniowego (niewydolność serca w stadium dekompensacji, zaburzenia przewodnictwa sercowego, ciężki miażdżyca, skłonność do skurczu naczyń, choroba niedokrwienna serca); pierwotne drżenie tętnicze, epilepsja, nadczynność tarczycy; wiek starszy.

Nie stosować jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz przez 2 tygodnie po zakończeniu stosowania inhibitorów MAO; przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących trójcykliczne leki przeciwdepresyjne lub β-blokery.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

W przypadku jednoczesnego stosowania leku Aficykl z lekami zawierającymi paracetamol istnieje możliwość przedawkowania paracetamolu.

W przypadku jednoczesnego stosowania paracetamolu z lekami hepatotoksycznymi (alkohol, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, izoniazyd i ryfampycyna) nasila się toksyczne działanie leków na wątrobę. Barbiturany zmniejszają działanie przeciwgorączkowe paracetamolu.

Paracetamol zmniejsza skuteczność diuretyków.

Działanie propyfenazonu nasila się przy jednoczesnym stosowaniu środków nasennych.

Nie należy stosować jednocześnie z alkoholem. Alkohol nasila hepatotoksyczność paracetamolu.

Szybkość wchłaniania paracetamolu może być zwiększana przez metoklopramid i domperydon, a zmniejszana – przez cholestyraminę.

W przypadku spowolnienia opróżnienia żołądka, np. przez propantelinę, szybkość wchłaniania paracetamolu może być zmniejszona, a początek działania – opóźniony.

Działanie przeciwkrzepne warfaryny i innych kumaryn może być nasilone przy jednoczesnym, długotrwałym i regularnym codziennym stosowaniu paracetamolu, co zwiększa ryzyko krwawienia. Stosowanie okazjonalne nie wywiera istotnego wpływu.

Jednoczesne stosowanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Lek nasila działanie doustnych środków przeciwdiabeticznych (tolbutamid, chlorpropamid, acetoheksamid) oraz doustnych leków przeciwkrzepnych typu kumaryny.

Połączenie z chloramfenikolem może wydłużyć wydalanie tego leku, zwiększając ryzyko toksyczności.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z flukloksacyliną, ponieważ takie jednoczesne przyjmowanie wiąże się z kwasością metaboliczną z wysokim przerostem anionowym w wyniku kwasicy pirzglutaminowej, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leku z lekami i napojami zawierającymi kofeinę.

Częstość występowania neutropenii (zmniejszenie liczby białych krwinek) wzrasta, gdy paracetamol i AZT (zidowudyna) są stosowane jednocześnie.

W przypadku substancji o szerokim zakresie działania (np. benzodiazepiny) możliwe są różne formy interakcji, które nie są przewidywalne. Doustne środki antykoncepcyjne, izoniazyd, cyklotydyna i disulfiram zmniejszają metabolizm kofeiny, a palenie – nasila. Lek opóźnia wydalanie teofiliny. Dzięki zawartości kofeiny w składzie leku nasila się działanie substancji podobnych do efedryny. Jednoczesne przyjmowanie niektórych inhibitorów CYP1A2 może przedłużać wydalanie kofeiny i jej metabolitu paraksantyny.

Kofeina nasila działanie (poprawia biodostępność) leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych, potencjalnie nasila działanie pochodnych ksantyny, α- i β-adrenomimetyków, środków psychostymulujących, inhibitorów MAO (furazolidon, prokarbazyna, selegolina).

Kofeina zmniejsza skuteczność opioidowych leków przeciwbólowych, leków przeciwlękowych, środków nasennych i uspokajających, jest antagonistą środków do narkozy i innych leków hamujących układ nerwowy centralny, antagonistą konkurencyjnym preparatów adenozyny, ATP. W przypadku jednoczesnego stosowania kofeiny z ergotaminą poprawia się wchłanianie ergotaminy z przewodu pokarmowego (GI), przy jednoczesnym stosowaniu z lekami tyreotropowymi – nasila się działanie tarczycy. Kofeina zmniejsza stężenie litu we krwi.

Szczególne środki ostrożności.

Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z zaburzoną funkcją wątroby. W trakcie biotransformacji paracetamolu powstaje niewielka ilość toksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoniminu, który może wywołać zmiany patologiczne w wątrobie. Ryzyko przedawkowania zwiększa się u pacjentów z alkoholowymi chorobami wątroby niecirrhotycznego charakteru.

Lek może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych dotyczących stężenia glukozy i kwasu moczowego we krwi.

Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent przyjmuje warfarynę lub podobne leki o działaniu przeciwzakrzepowym.

Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z zaburzoną funkcją nerek, z wrzodami przewodu pokarmowego lub krwawieniami, a także pacjentom z przewlekłymi chorobami układu oddechowego i przewlekłym pokrzywkom.

Środki ostrożności należy zastosować w przypadku obniżonej tolerancji analgetyków, nadwrażliwości na inne leki przeciwbólowe, w tym na kwas acetylosalicylowy (niebezpieczeństwo wywołania napadu astmy).

Istnieją pojedyncze doniesienia o napadach astmy i przypadkach szoku anafilaktycznego w związku z indywidualną nadwrażliwością na propifenazon i leki zawierające paracetamol.

Szczególna ostrożność (zmniejszenie dawki i rozłożenie dawki dobowej na większą liczbę przyjmowań) jest konieczna w przypadku zapalenia wątroby, zaburzeń funkcji nerek, zespołu Gilberta (od łagodnych wtórnych żółtaczek po niedobór glukuronilotransferazy).

Donoszono o przypadkach kwasicy metabolicznej z wysokim przerwem anionowym (HAGMA) w wyniku kwasicy pirolutaminowej u pacjentów z ciężkimi chorobami, takimi jak ciężka niewydolność nerek i sepsa, a także u pacjentów z niedożywieniem lub innymi przyczynami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), którzy byli leczeni paracetamolem w dawce terapeutycznej przez dłuższy okres lub kombinacją paracetamolu i flukloksacyliny. W przypadku podejrzenia kwasicy metabolicznej z wysokim przerwem anionowym spowodowanej kwasicą pirolutaminową zaleca się natychmiastowe zaprzestanie stosowania paracetamolu i dokładne monitorowanie stanu pacjenta. Pomiar stężenia 5-oksoproliny w moczu może być pomocny w identyfikacji kwasicy pirolutaminowej jako głównej przyczyny kwasicy metabolicznej z wysokim przerwem anionowym u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.

Pacjenci przyjmujący leki przeciwbólowe codziennie z powodu łagodnych form artretyzmu powinni skonsultować się z lekarzem.

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z dyskrazją krwi lub z zahamowaniem szpiku kostnego i zaleca się dokładne monitorowanie parametrów hematologicznych.

Ryzyko neutropenii i agranulocytozy wynika głównie z obecności propifenazonu. Jeśli taka reakcja wystąpi po przyjęciu leku Aficykl (podwyższona temperatura, ból gardła, owrzodzenia i abscesy w jamie ustnej, abscesy okołoodbytowe, a także zmniejszenie liczby granulocytów we krwi), należy natychmiast zaprzestać przyjmowania leku. Opisane działania niepożądane są zazwyczaj odwracalne i znikają w ciągu 1–2 tygodni.

Szczególna uwaga jest również wymagana u pacjentów, którzy odczuwają niepokój, pobudzenie nerwowe, niepokój, drżenie, a także u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub bezsennością. W przypadku wystąpienia przyspieszonego rytmu serca lub tachykardii należy natychmiast zaprzestać przyjmowania leku.

W trakcie leczenia lekiem nie zaleca się nadmiernej konsumpcji napojów zawierających kofeinę (np. kawa, herbata). Może to spowodować problemy ze snem, drżenie, uczucie przyspieszonego bicia serca. Nie należy przekraczać wskazanych dawek.

W przypadku wystąpienia kołatania serca lub tachykardii należy natychmiast zaprzestać przyjmowania leku.
Leczenie lekiem Aficykl nie powinno trwać dłużej niż 3 dni bez konsultacji z lekarzem.
Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku dzieciom (od 12 roku życia).

Należy unikać spożycia alkoholu podczas stosowania leku Aficykl.

Jeśli objawy nie ustępują, należy skonsultować się z lekarzem.

Jeśli ból głowy staje się trwały, należy skonsultować się z lekarzem.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży lub karmienia piersią, ponieważ substancje czynne leku przenikają do mleka matki.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwanie maszyn.

Podczas stosowania leku niektórzy pacjenci mogą odczuwać senność, zawroty głowy, pobudzenie. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kierujących pojazdami lub pracujących z złożonymi urządzeniami wymagającymi skupienia uwagi.

Sposób stosowania i dawki.

Stosować doustnie.

Aficykl jako lek przeciwbólowy kombinowany należy stosować w razie potrzeby, nie jest przeznaczony do długotrwałej terapii.

Dorosłym i dzieciom od 16. roku życia przepisuje się 1–2 tabletki jednorazowo, w zależności od nasilenia bólu. Dawkę można powtórzyć 3 razy na dobę. Maksymalna dawka dobową wynosi 6 tabletek.

Dzieciom w wieku od 12 do 16. roku życia przepisuje się ½–1 tabletkę jednorazowo. Dawkę można powtórzyć 3 razy na dobę. Maksymalna dawka dobową wynosi 3 tabletki.

Interwał między dawkami powinien wynosić co najmniej 4 godziny.

Nie należy przekraczać zalecanej dawki.

Nie należy przyjmować razem z innymi lekami zawierającymi paracetamol.

Dzieci.

Lek można przepisywać dzieciom od 12. roku życia.

Przedawkowanie.

Przy przedawkowaniu każdy składnik aktywny może wywołać specyficzną objawowość.

Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek możliwe są: anemia aplastyczna, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza, neutropenia, leukopenia; ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN): zaburzenia orientacji i uwagi, depresja OUN, senność, zaburzenia świadomości, hiperrefleksja, zawroty głowy, pobudzenie psychoruchowe, bezsenność, drżenie, niepokój, pobudzenie nerwowe, niepokój; ze strony nerek i układu moczowego: kolka nerkowa, nefryt śródmiąższowy, martwica brodawek.

Przedawkowanie zazwyczaj wynika z paracetamolu i objawia się bladością skóry, anoreksją, nudnościami, wymiotami, bólem brzucha, martwicą wątroby, podwyższeniem aktywności transaminaz wątrobowych, wydłużeniem indeksu protrombinowego.

Uszkodzenie wątroby może objawić się po 12–48 godzinach od przedawkowania. Mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy oraz kwasica metaboliczna. W przypadku ciężkiego zatrucia niewydolność wątroby może się nasilać i prowadzić do rozwoju toksycznej encefalopatii z zaburzeniami świadomości, w pojedynczych przypadkach – zakończonej śmiercią. Ostra niewydolność nerek z ostrym martwiczym uszkodzeniem kanalików może rozwinąć się nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia nerek. Obserwowano również arytmie serca oraz zapalenie trzustki.

Uszkodzenie wątroby możliwe jest u dorosłych, którzy przyjęli 10 g lub więcej paracetamolu, oraz u dzieci, które przyjęły ponad 150 mg/kg masy ciała. U pacjentów z czynnikami ryzyka (długotrwałe leczenie karbamazepinem, fenobarbitalonem, fenytoiną, primidonem, ryfampicyną, ziołem św. Jana lub innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe; regularne spożywanie nadmiernych ilości etanolu; kacheksja z niedoboru glutationu (zaburzenia trawienia, mukowiscydoza, zakażenie HIV, głód, kacheksja)) przyjęcie 5 g lub więcej paracetamolu może prowadzić do uszkodzenia wątroby.

Duże dawki kofeiny mogą wywołać ból w nadbrzuszu, wymioty, zwiększenie diurezy, przyśpieszone oddychanie, ekstrasystolie, tachykardię lub arytmie serca; mogą wpływać na ośrodkowy układ nerwowy (zawroty głowy, zespół podwyższonej pobudliwości nerwowo-refleksyjnej, ból głowy, drgawki, niepokój, utratę przytomności, bezsenność, pobudzenie nerwowe, drażliwość, stan afektu, lęk, drżenie, konwulsje). Klinicznie istotne objawy przedawkowania kofeiny związane są również z uszkodzeniem wątroby przez paracetamol.

Przedawkowanie propyfenazonu może spowodować uszkodzenie OUN (drżawki, śpiączka).

Przy przedawkowaniu wymagana jest natychmiastowa pomoc medyczna, nawet jeśli objawy są nieobecne. Objawy mogą być ograniczone do nudności i wymiotów lub mogą nie odzwierciedlać ciężkości przedawkowania czy ryzyka uszkodzenia narządów.

Leczenie. Terapia objawowa. Należy rozważyć leczenie węglem aktywnym, jeśli nadmierna dawka paracetamolu została przyjęta w ciągu 1 godziny. Stężenie paracetamolu w osoczu należy zmierzyć po 4 godzinach lub później po przyjęciu (wcześniejsze stężenia są niepewne). Leczenie N-acetylocysteiny może być stosowane w ciągu 24 godzin po przyjęciu paracetamolu, ale maksymalny efekt ochronny osiąga się przy jego zastosowaniu w ciągu 8 godzin po przyjęciu. Skuteczność antydoty gwałtownie maleje po tym czasie. W razie potrzeby pacjentowi należy podawać N-acetylocysteinę dożylnie zgodnie z ustalonym schematem dawkowania. W przypadku braku wymiotów można stosować metioninę doustnie jako odpowiednią alternatywę w odległych miejscach poza szpitalem. Należy również podjąć ogólne środki wspierające.

W razie potrzeby stosować α-adrenoblokery. Antagoniści β-adrenoreceptorów mogą złagodzić działanie kardiotoksyczne. Należy przepłukać żołądek, stosować terapię tlenową, w przypadku drgawek – diazepan.

Działania niepożądane.

Leczenie dawkami terapeutycznymi jest zazwyczaj dobrze tolerowane i nie powoduje działań niepożądanych zależnych od dawki ze względu na niskie dawki składników aktywnych wchodzących w skład preparatu. Możliwe działania niepożądane sklasyfikowano zgodnie z układem narządów w bazie danych.

Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego: anemia, siarkohemoglobinemia i metemoglobinemia (cyjanozę, duszność, bóle serca), anemia hemolityczna, trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, pancytopenia, agranulocytoza (propifenazon – pochodna pirazolonu, jest składnikiem aktywnym Aficyklu, odpowiedzialnym za możliwe przypadki agranulocytozy. Wiadomo, że aminopiryna – jedno z pierwszych pochodnych pirazolonu – wiązana jest z dyskrazjami krwi, choć takie reakcje opisano również przy stosowaniu paracetamolu jako monoterapii), siniaki lub krwawienia.

Ze strony układu odpornościowego: reakcje anafilaktyczne, reakcje alergiczne, w tym świąd skóry, wysypka na skórze i błonach śluzowych (zazwyczaj wysyp ogólny, rumieniowy, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy, wielopostaciowa wypryskowica egzudatywna (w tym zespół Stevensa-Johnsona), toksyczny epidermalny nekrolioza (zespołu Lyella).

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, purpura, zapalenie skóry alergicze.

Ze strony układu endokrynnego: hipoglikemia, aż do śpiączki hipoglikemicznej.

Ze strony układu nerwowego (przy stosowaniu wysokich dawek): bezsenność, podwyższone pobudzenie, zawroty głowy, pobudzenie psychoruchowe i zaburzenia orientacji, nasilenie bólu głowy przy długotrwałym stosowaniu preparatu, drżenie, parestezje, niepokój.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: podwyższenie ciśnienia tętniczego, arytmia, kołatanie serca, tachykardia, hipotensja tętnicza, bóle serca.

Ze strony układu oddechowego: skurcz oskrzeli u pacjentów wrażliwych na kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Ze strony metabolizmu i odżywiania: kwasica metaboliczna z wysokim przerwem anionowym (częstość nieznana).

Ze strony przewodu pokarmowego: nudności, wymioty, dyspepsja, zaparcia, zaburzenia trawienia, zgaga, ból w nadbrzuszu.

Ze strony układu wątrobowo-pęcherzowego: zaburzenia funkcji wątroby, w tym niewydolność wątroby (hepatotoksyczność jest zazwyczaj związana z przedawkowaniem paracetamolu), podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (zazwyczaj bez rozwoju żółtaczki), nekroza wątroby (efekt zależny od dawki), żółtaczka.

Ze strony nerek i układu moczowego: zaburzenia nerkowe.

Jednoczesne stosowanie preparatu w zalecanych dawkach z produktami zawierającymi kofeinę może nasilać działania niepożądane spowodowane kofeiną, takie jak niespokój, lęk, drażliwość, ból głowy, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Tabletki № 6: po 6 tabletek w pasku perforowanym; po 1 pasku w tekturowym pudełku.

Tabletki № 10: po 10 tabletek w pasku perforowanym; po 1 pasku w tekturowym pudełku.

Tabletki № 12: po 6 tabletek w pasku perforowanym; po 2 paski w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Bez recepty.

Producent.

ALKALOID AD Skopje.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Boulevard Aleksandra Macedońskiego 12, Skopje, 1000, Macedonia Północna.