Affida Fort-nimesulid

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU DO ZASTOSOWANIA W MEDYCYNE Affida Fort-nimesulid (AFFIDA FORT-nimesulide)

Skład:

substancja czynna: nimesulid;

1 saszetka zawiera 2 g granulatu z 100 mg nimesulidu;

substancje pomocnicze: cetomakrogol 1000, maltodekstryna, kwas cytrynowy, sacharoza, aromat pomarańczowy.

Postać leku. Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej.

Główne właściwości fizykochemiczne: granulat słomkowo-żółty.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Niesterydowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne. Kod ATC M01AX17.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Affida Fort-nimesulid – niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy metanosulfonanilidów, wykazujący działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe. Działanie terapeutyczne leku wynika z jego oddziaływania na kaskadę kwasu arachidonowego i obniżania biosyntezy prostaglandyn poprzez hamowanie cyklooksygenazy.

Farmakokinetyka.

W organizmie człowieka Affida Fort-nimesulid dobrze wchłania się po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu krwi po 2–3 godzinach. Oколо 97,5 % nimesulidu wiąże się z białkami osocza. Nimesulid jest aktywnie metabolizowany w wątrobie przy udziale CYP2C9, izoenzymu cytochromu P450. Głównym metabolitem jest pochodna parahydroksy, która również wykazuje aktywność farmakologiczną. Okres półwyladowania wynosi od 3,2 do 6 godzin. Nimesulid wydalany jest z organizmu z moczem – około 50 % przyjętej dawki. Około 29 % przyjętej dawki wydala się kałem w postaci metabolitów. Tylko 1–3 % wydala się z organizmu w niezmienionej formie. Profil farmakokinetyczny u pacjentów w wieku podeszłym nie ulega zmianie.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie bólu ostrego, pierwotnej dysmenorei. Nimesulid należy stosować wyłącznie jako lek drugiej linii. Decyzja o przepisaniu nimesulidu powinna być podjęta po ocenie wszystkich ryzyk związanych z konkretnym pacjentem.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na nimesulid lub którykolwiek składnik preparatu. W wywiadzie reakcje nadwrażliwościowe (astma oskrzelowa, katar, pokrzywka) związane z przyjmowaniem kwasu acetylosalicylowego lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. W wywiadzie reakcje hepatotoksyczne po stosowaniu nimesulidu.

Jednoczesne stosowanie innych substancji o potencjalnej hepatotoksyczności.

Alkoholizm i uzależnienie od narkotyków.

W przeszłości krwawienia żołądkowo-jelitowe lub perforacje związane z wcześniejszym stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Jama żołądka lub dwunastnicy w fazie zaostrzenia, w wywiadzie wrzód, perforacja lub krwawienie w przewodzie pokarmowym.

W wywiadzie krwawienia mózgowe lub inne wylewy krwawe, a także choroby towarzyszone krwawieniem.

Ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi.

Ciężka niewydolność serca.

Ciężkie zaburzenia funkcji nerek.

Zaburzenia funkcji wątroby.

Pacjenci z podwyższoną temperaturą ciała i/lub objawami grypopodobnymi.

Wiek dziecięcy do 12 lat.

Trzeci trymestr ciąży i okres karmienia piersią.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Interakcje farmakodynamiczne.

Glikokortykosteroidy: zwiększa się ryzyko wystąpienia wrzodu przewodu pokarmowego lub krwawienia. Leki przeciwpłytkowe oraz selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI): zwiększa się ryzyko wystąpienia krwawień w przewodzie pokarmowym.

Leki przeciwkrzepnące: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwkrzepnych, takich jak warfaryna lub kwas acetylosalicylowy, przez co taka kombinacja jest przeciwwskazana pacjentom z ciężkimi zaburzeniami krzepnięcia. Jeśli nie można uniknąć takiej terapii kombinowanej, konieczna jest staranna kontrola wskaźników krzepnięcia krwi.

Środki moczopędne, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) oraz antagoniści angiotensyny II.

NLPZ mogą osłabiać działanie moczopędnych i innych leków przeciwciśnieniowych. U niektórych pacjentów z upośledzoną funkcją nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub u osób starszych) jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów angiotensyny II lub substancji hamujących układ cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek i wystąpienia ostrej niewydolności nerek, która zazwyczaj jest odwracalna. Te interakcje należy uwzględnić, gdy pacjent stosuje Affida Fort-nimesulid w połączeniu z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu tej kombinacji, szczególnie u osób starszych. Pacjenci powinni otrzymywać odpowiednią ilość płynów, a funkcję nerek należy starannie monitorować po rozpoczęciu stosowania tej kombinacji. Nimesulid tymczasowo osłabia działanie furosemidu w zakresie wydalania sodu i w mniejszym stopniu – wydalania potasu, a także zmniejsza efekt moczopędny. Wspólne stosowanie furosemidu i Affida Fort-nimesulid u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub serca wymaga ostrożności.

U zdrowych ochotników nimesulid szybko zmniejsza działanie furosemidu w zakresie wydalania sodu i w mniejszym stopniu – wydalania potasu, a także zmniejsza działanie moczopędne. Jednoczesne stosowanie nimesulidu i furosemidu prowadzi do zmniejszenia (około 20%) pola pod krzywą „stężenie-czas” (AUC) oraz do zmniejszenia kumulatywnej ekspozycji furosemidu bez zmiany klirensu nerkowego furosemidu.

Interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami.

Były doniesienia, że NLPZ zmniejszają klirens litu, co prowadzi do zwiększenia stężenia litu w osoczu krwi i toksyczności litu. Przy przepisywaniu Affida Fort-nimesulid pacjentom otrzymującym leki zawierające lit należy często kontrolować stężenie litu w osoczu krwi.

Nie stwierdzono klinicznie istotnej interakcji z glibenklamidem, teofiliną, warfaryną, dигокsyną, cytydyną i lekami przeciwwskazowymi (kombinacja hydroksydów glinu i magnezu) in vivo. Nimesulid hamuje aktywność enzymu CYP2C9. Przy jednoczesnym stosowaniu z Affida Fort-nimesulid leków, które są substratami tego enzymu, stężenie ich w osoczu może wzrosnąć. Należy zachować ostrożność, jeśli nimesulid jest przepisywany mniej niż 24 godziny przed lub mniej niż 24 godziny po podaniu metotreksatu, ponieważ możliwe jest zwiększenie stężenia tego ostatniego w surowicy krwi i nasilenie jego toksyczności.

Ze względu na wpływ na prostanoidy nerkowe inhibitory syntetazy, do których należy nimesulid, mogą nasilać nefrotoksyczność cyklosporyn.

Wpływ innych leków na nimesulid.

Badania in vitro wykazały, że nimesulid jest wypierany z miejsc wiązania przez tolbutamid, kwas salicylowy i kwas walproinowy. Pomimo że te interakcje zostały stwierdzone w osoczu krwi, nie obserwowano tych efektów w trakcie klinicznego stosowania leku.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Niepożądane działanie niepożądane można zminimalizować, stosując najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy okres czasu konieczny do kontrolowania objawów choroby.

W przypadku braku skuteczności leczenia (zmniejszenia objawów choroby) terapię lekiem należy przerwać.

Podczas leczenia nimesulidem zaleca się unikania jednoczesnego stosowania leków hepatotoksycznych oraz powstrzymania się od spożycia alkoholu. Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych może maskować podwyższenie temperatury ciała związane z podstawową infekcją bakteryjną. W przypadku podwyższenia temperatury ciała lub pojawienia się objawów przypominających grypę u pacjentów przyjmujących nimesulid, należy przerwać przyjmowanie leku.

Zgłoszono poważne reakcje ze strony wątroby podczas leczenia Affida Fort-nimesulid, w tym przypadki zakończone śmiercią przy stosowaniu leków zawierających nimesulid. Pacjentom, u których występują objawy przypominające objawy uszkodzenia wątroby, takie jak anoreksja, nudności, wymioty, ból brzucha, zmęczenie, ciemny kolor moczu lub u których wyniki badań laboratoryjnych funkcji wątroby odchylają się od normy, należy przerwać przyjmowanie leku. Ponowne przepisywanie nimesulidu tym pacjentom jest przeciwwskazane. Podczas leczenia pacjent powinien powstrzymać się od stosowania innych środków przeciwbólowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania innych NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów cyklooksygenazy-2.

Pacjentom, którzy stosują nimesulid i u których pojawiają się objawy przypominające grypę, należy przerwać jego stosowanie.

U pacjentów w podeszłym wieku częstsze występują niepożądane reakcje na NLPZ, szczególnie dotyczy to możliwych krwawień i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą być zagrażające życiu.

Wrzód, krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego mogą zagrażać życiu chorego, szczególnie jeśli w wywiadzie występują dane o wystąpieniu podobnych zjawisk u pacjenta przy stosowaniu jakichkolwiek innych NLPZ (bez względu na termin). Ryzyko takich zjawisk wzrasta wraz ze wzrostem dawki NLPZ u pacjentów z wywiadem wrzodu przewodu pokarmowego, szczególnie skomplikowanego krwawieniem lub perforacją, a także u pacjentów w podeszłym wieku. Takim pacjentom leczenie należy rozpocząć od najniższej możliwej dawki skutecznej. Dla tych pacjentów, a także dla tych, którzy równolegle przyjmują niskie dawki kwasu acetylosalicylowego lub innych leków zwiększających ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego, należy rozważyć możliwość zastosowania terapii skojarzonej z wykorzystaniem substancji ochronnych, np. misoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej.

Chorzy z toksycznym uszkodzeniem przewodu pokarmowego, szczególnie pacjenci w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy pojawiające się w obszarze przewodu pokarmowego, szczególnie krwawienia. Jest to szczególnie ważne na wczesnych etapach leczenia. Pacjentów przyjmujących współistniejące leki, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia wrzodu lub krwawienia, takie jak kortykosteroidy, leki przeciwkrzepliwe, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, środki przeciwpłytkowe (kwas acetylosalicylowy), należy poinformować o konieczności zachowania ostrożności przy stosowaniu nimesulidu.

W przypadku wystąpienia u pacjenta przyjmującego Affida Fort-nimesulid krwawienia lub wrzodu przewodu pokarmowego leczenie lekiem należy przerwać.

NLPZ należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z chorobą Crohna lub nieswoistym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego w wywiadzie, ponieważ nimesulid może doprowadzić do ich nasilenia.

Jednoczesne stosowanie nimesulidu z innymi lekami, takimi jak doustne środki antykoncepcyjne, leki przeciwkrzepliwe, antyagreganty, może spowodować nasilenie choroby Crohna i innych chorób przewodu pokarmowego.

Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym i/lub niewydolnością serca w wywiadzie, a także pacjenci z zatrzymaniem płynów w organizmie i obrzękami w wyniku stosowania NLPZ wymagają odpowiedniego monitorowania stanu i konsultacji lekarza.

Badania kliniczne i dane epidemiologiczne pozwalają na stwierdzenie, że niektóre NLPZ, szczególnie w wysokich dawkach i przy długotrwałym stosowaniu, mogą powodować nieznaczne ryzyko wystąpienia zdarzeń trombotycznych tętniczych, np. zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Dane dotyczące wykluczenia ryzyka wystąpienia takich zjawisk przy stosowaniu nimesulidu są niewystarczające.

Pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, ostrą niewydolnością serca, ustaloną chorobą niedokrwienną serca, chorobami tętnic obwodowych i/lub chorobami mózgowo-naczyniowymi nimesulid należy przepisać po dokładnej ocenie stanu. Tak samo należy postąpić przed przepisaniem leku pacjentom z czynnikami ryzyka rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego, np. przy nadciśnieniu tętniczym, hiperlipidemii, cukrzycy, paleniu tytoniu.

Pacjentom z zaburzeniem funkcji nerek lub z niewydolnością serca lek należy przepisywać z ostrożnością ze względu na możliwość pogorszenia funkcji nerek. W przypadku pogorszenia stanu pacjenta leczenie należy przerwać.

Pacjentom w podeszłym wieku należy przeprowadzać dokładne monitorowanie ze względu na możliwość rozwoju krwawień i perforacji przewodu pokarmowego, pogorszenia funkcji nerek, wątroby lub serca. Ponieważ nimesulid może wpływać na funkcję płytek krwi, należy przepisywać go z ostrożnością pacjentom z diatezą krwotoczną. Jednak nimesulid nie zastępuje kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego.

Podczas stosowania nimesulidu zgłoszono przypadki ustalonej erytemy lekowej. Leczenia nimesulidem nie należy wznowić u pacjentów, u których w wywiadzie występowała ustalona erytema lekowa związana z nimesulidem. Zgłoszono rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych przy stosowaniu NLPZ, niektóre z nich mogą być zagrażające życiu, np. egzfoliatywny rumień, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny nekroza epidermy. W większości przypadków, jeśli w ciągu pierwszego miesiąca wcześniejszego leczenia pojawiały się takie reakcje, ryzyko ich wystąpienia u pacjentów znacznie wzrasta. Affida Fort-nimesulid należy odstawić przy pojawieniu się pierwszych objawów wysypek skórnych, uszkodzeń błon śluzowych i innych objawów alergicznych.

Stosowanie nimesulidu może zaburzać płodność u kobiet i nie jest zalecane kobietom planującym zajście w ciążę. Kobietom, które mają trudności z zajściem w ciążę, lub tym, które są badane pod kątem niepłodności, nie zaleca się przepisywania nimesulidu.

Affida Fort-nimesulid zawiera sacharozę, dlatego nie należy go przepisywać pacjentom z wrodzoną nietolerancją fruktozy, malabsorpcją glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Zahamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój płodu. Dane uzyskane w badaniach epidemiologicznych pozwalają na stwierdzenie, że wczesne stosowanie leków hamujących syntezę prostaglandyn w ciąży może zwiększyć ryzyko poronienia, wad serca i gastroschizy u płodu. Bezwzględne ryzyko wystąpienia wady układu sercowo-naczyniowego wzrasta z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko wzrasta wraz ze wzrostem dawki i czasu trwania leczenia.

Od 20. tygodnia ciąży stosowanie nimesulidu może powodować oligohydramnios w wyniku dysfunkcji nerek płodu. Może to wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i zwykle jest odwracalne po jego przerwaniu. Ponadto istnieją doniesienia o zwężeniu przewodu tętniczego po leczeniu w II trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. Dlatego w I i II trymestrze ciąży nimesulid nie powinien być przepisywany, chyba że jest to konieczne. Jeśli nimesulid jest stosowany przez kobietę próbującą zajść w ciążę lub w I i II trymestrze ciąży, dawka powinna być jak najniższa, a czas trwania leczenia jak najkrótszy. Należy rozważyć monitorowanie oligohydramniosu i zwężenia przewodu tętniczego po kilku dniach od wpływu nimesulidu, począwszy od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie leku Affida Fort-nimesulid należy przerwać, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego.

W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą prowadzić do rozwoju u płodu:

• toksyczności sercowo-płucnej (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);
• dysfunkcji nerek (patrz wyżej);

U matki i płodu na końcu ciąży możliwe są:

• wydłużenie czasu krwawienia, efekt antyagregacyjny, który może wystąpić nawet przy stosowaniu bardzo niskich dawek leku;
• zahamowanie czynności skurczowej macicy, co może prowadzić do opóźnienia lub wydłużenia porodu.

Dlatego nimesulid jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży.

Jako NLPZ hamujący syntezę prostaglandyn, nimesulid może powodować przedwczesne zamknięcie przewodu Botalla, nadciśnienie płucne, oligurię, małowodzie. Zwiększa się ryzyko krwawienia, osłabienia czynności porodowej i obrzęku obwodowego. Badania na zwierzętach wykazały nietypową toksyczność reprodukcyjną leku, ale nie ma wiarygodnych danych dotyczących stosowania nimesulidu u ciężarnych. Potencjalne ryzyko dla człowieka nie jest określone, dlatego nie zaleca się przepisywania nimesulidu w I i II trymestrze ciąży.

Ponieważ nie wiadomo, czy nimesulid przenika do mleka matki, jego stosowanie jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.

Nimesulid może pogarszać funkcję rozrodczą u kobiet, dlatego nie powinien być stosowany przez kobiety próbujące zajść w ciążę. Kobiety, które nie mogą zajść w ciążę, lub kobiety poddawane badaniom z powodu niepłodności, powinny rozważyć przerwanie stosowania nimesulidu. Jeśli ciąża zostanie stwierdzona podczas stosowania nimesulidu, lekarz powinien zostać o tym poinformowany.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Badania wpływu nimesulidu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn nie były prowadzone, jednak jeśli podczas stosowania nimesulidu u pacjentów występują bóle głowy, zawroty głowy lub senność, powinni oni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

W celu zminimalizowania możliwych niepożądanych działań ubocznych należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Zaleca się przyjmowanie po posiłku.

Maksymalny czas trwania leczenia – 15 dni.

Dorośli. 100 mg nimesulidu (1 opakowanie jednodawkowe) 2 razy na dobę po jedzeniu.

Pacjenci w podeszłym wieku. Korekta dawki nie jest wymagana.

Dzieci od 12. roku życia. Korekta dawki nie jest wymagana.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny 30–80 ml/min) korekta dawki nie jest wymagana, natomiast ciężkie zaburzenie funkcji nerek (klirens kreatyniny <30 ml/godz.) stanowi przeciwwskazanie do stosowania Affida Fort-nimesulid.

Zawartość opakowania rozpuścić w szklance wody i przyjmować doustnie.

Dzieci. Stosowanie nimesulidu dzieciom poniżej 12. roku życia jest przeciwwskazane.

Przedawkowanie.

Objawy ostrego przedawkowania niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) są zazwyczaj ograniczone do: apatii, senności, nudności, wymiotów, bólu w nadbrzuszu. Objawy te są zazwyczaj odwracalne przy leczeniu wspomagającym. Możliwe jest wystąpienie krwawienia z przewodu pokarmowego, nadciśnienia tętniczego, ostrej niewydolności nerek, niewydolności oddechowej, śpiączki, jednak zjawiska te występują rzadko. Zgłaszano reakcje anafilaktyczne podczas stosowania dawek terapeutycznych NLPZ oraz przy ich przedawkowaniu. Nie istnieje specyficzny antydotum. Leczenie przedawkowania jest objawowe i wspomagające. Brak danych dotyczących usuwania nimesulidu za pomocą hemodializy, jednak biorąc pod uwagę wysoki stopień wiązania nimesulidu z białkami osocza (do 97,5%), mało prawdopodobne jest, że dializa okaże się skuteczna. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania lub po przyjęciu dużej dawki leku w ciągu 4 godzin od jego zażycia, można sprowokować sztuczne wymioty i/lub podać węgiel aktywowany (60–100 g dla dorosłych), i/lub środek przeczyszczający o działaniu osmotycznym. Wymuszone moczowanie, zasadowienie moczu, hemodializa oraz hemoperfuzja mogą być nieskuteczne ze względu na wysoki stopień wiązania nimesulidu z białkami osocza krwi. Należy kontrolować funkcje nerek i wątroby.

Niepożądane działania.

Dane dotyczące niepożądanych działań przedstawione w tabeli pochodzą z przeprowadzonych badań klinicznych oraz badań pozawytwórczych. Częstotliwość występowania niepożądanych zdarzeń sklasyfikowano następująco: bardzo często (>1/10); często (>1/100, ale <1/10); czasem (>1/1000, ale <1/100); rzadko (>1/10000, ale <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); nieznana (niemożliwe oszacowanie na podstawie dostępnych danych).

Najczęściej podczas stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) występują działania niepożądane ze strony układu pokarmowego. Możliwe wystąpienie wrzodów peptycznych, perforacji lub krwawień w przewodzie pokarmowym, które czasem stanowią zagrożenie dla życia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Zgłaszano następujące działania niepożądane po zastosowaniu tej grupy leków: nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia brzucha, zaparcia, dyspepsja, ból brzucha, wypróżnienia czarnej barwy, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, nasilenie objawów zapalenia jelic i choroby Crohna. Rzadziej obserwowano zapalenia żołądka.

Zgłaszano również wystąpienie obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca jako reakcji na stosowanie NLPZ.

Bardzo rzadko podczas stosowania NLPZ mogą występować reakcje skórne, takie jak powstawanie pęcherzy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się nabłonka.

Badania kliniczne i epidemiologiczne wskazują, że niektóre NLPZ, szczególnie w wysokich dawkach i przy długotrwałym stosowaniu, mogą powodować nieznaczne zwiększenie ryzyka wystąpienia zakrzepowych powikłań tętniczych, takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 1 saszetkę lub 3, lub 6, lub 30, lub 999 saszetek, połączone po trzy z linią perforacji, w pudełku kartonowym.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

Fain Foods and Pharmaceuticals N.T.M. S.P.A./Fine Foods & Pharmaceuticals N.T.M. S.P.A.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Via Grignano, 43 - 24041 Brembate (BG), Włochy/Via Grignano, 43 - 24041 Brembate (BG), Italy.

Wniosek składający.

Delta Medical Promotions AG.

Adres wniosku składającego.

26 Oetenbachgasse, Zurych 8001, Szwajcaria/26 Oetenbachgasse, Zurich 8001, Switzerland.