Acyklowir-Darnytsia

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ACYKLOWIR-DARNYTSIA (ACICLOVIR-DARNITSA)

Skład:

substancja czynna: aciclovir;

1 tabletka zawiera 200 mg acyklowiru;

substancje pomocnicze: skrobia ziemniaczana, powidon, sodowa sól kroskarbokymetlocelulozy, stearynian wapnia.

Postać farmaceutyczna. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki białe lub prawie białe, z podziałem i żłobkiem.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwwirusowe do stosowania systemowego.

Kod ATX J05A B01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Akyclowir jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego o działaniu inhibitorowym in vivo i in vitro w stosunku do wirusa opryszczki ludzkiej, obejmującym wirusa opryszczki pospolitej typu I i II, wirusa ospy wietrznej i półpaśca, wirusa Epsteina-Barra oraz cytomegalowirusa. W kulturze komórkowej akyclowir wykazuje największą aktywność przeciwko wirusowi opryszczki pospolitej typu I, a następnie – w miarę zmniejszania się aktywności – przeciwko wirusowi opryszczki pospolitej typu II, wirusowi ospy wietrznej i półpaśca, wirusowi Epsteina-Barra oraz cytomegalowirusowi.

Działanie inhibitorowe akyclowiru wobec powyższych wirusów jest wysoce selektywne. Enzym tymidynokinaza w normalnej, niezainfekowanej komórce nie wykorzystuje akyclowiru jako substratu, dlatego działanie toksyczne wobec komórek organizmu gospodarza jest minimalne. Natomiast tymidynokinaza zakodowana przez wirusy opryszczki pospolitej, wirusy ospy wietrznej i półpaśca oraz wirusa Epsteina-Barra przekształca akyclowir na monofosforan akyclowiru – analog nukleozydu, który następnie jest kolejno przekształcany przez enzymy komórkowe na difosforan i trifosforan. Po wbudowaniu się trifosforanu akyclowiru do wirusowego DNA następuje interakcja z wirusową polimerazą DNA, co prowadzi do przerwania syntezy łańcucha wirusowego DNA.

Podczas długotrwałego lub powtarzanych cykli leczenia ciężko chorych z obniżoną odpornością możliwe jest zmniejszenie wrażliwości niektórych szczepów wirusów, które nie zawsze odpowiadają na leczenie akyclowirem. Większość przypadków klinicznych niewrażliwości wiązana jest z niedoborem wirusowej tymidynokinazy, jednak istnieją doniesienia o uszkodzeniach wirusowej tymidynokinazy i DNA. In vitro interakcja niektórych wirusów opryszczki pospolitej z akyclowirem może również prowadzić do powstawania mniej wrażliwych szczepów. Zależność między wrażliwością poszczególnych wirusów opryszczki pospolitej in vitro a wynikami klinicznymi leczenia akyclowirem nie została w pełni wyjaśniona.

Farmakokinetyka.

Akyclowir jest jedynie częściowo wchłaniany z przewodu pokarmowego (około 20% przyjętej dawki). Jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie prowadzi do zmniejszenia wchłaniania. Maksymalne stężenie osiągane jest po 1,5–2 godzinie.

Poziom wiązania się z białkami osocza krwi jest stosunkowo niski (od 9% do 33%) i nie zmienia się podczas interakcji z innymi lekami.

Akyclowir przenika przez barierę łożyskową, do płynu mózgowo-rdzeniowego (50% odpowiedniego stężenia w osoczu krwi) oraz do mleka matki.

Większość leku (85–90%) wydzielana jest w niezmienionej formie przez nerki, a jedynie niewielka część (10–15%) w formie metabolitu (9-karboksymetoksymetyloguanina). Klirens nerkowy akyclowiru jest znacznie wyższy niż klirens kreatyniny, co wskazuje, że wydalanie leku przez nerki odbywa się nie tylko na drodze filtracji kłębuszkowej, ale również sekrecji kanalikowej.

Okres półtrwania eliminacyjny po podaniu dożylnym akyclowiru wynosi około 2,9 godziny, u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek – 19,5 godziny, podczas hemodializy – 5,7 godziny. Stężenie akyclowiru w osoczu krwi podczas dializy obniża się o około 60%.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

• Leczenie infekcji skóry i błon śluzowych wywołanych wirusem Herpes simplex, w tym pierwotnego i nawrotowego opryszczki narządów płciowych.
• Zapobieganie nawrotom infekcji wywołanych wirusem Herpes simplex u pacjentów z prawidłową odpornością.
• Zapobieganie infekcjom wywołanym wirusem Herpes simplex u pacjentów z niedoborem odporności.
• Leczenie infekcji wywołanych wirusem Varicella zoster (ospa wietrzna, ospy pośrawczowej).

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na acyklowir, walacyklowir lub na inne składniki leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Acyklowir jest wydalany głównie w niezmienionej postaci przez nerki drogą sekrecji kanalikowej, dlatego każdy lek o podobnym mechanizmie wydalenia może zwiększać stężenie acyklowiru w osoczu.

Przy jednoczesnym stosowaniu leku z innymi lekami możliwe są:

z probenecydem, cytydyną – wydłużenie okresu półwylęgania acyklowiru oraz pola pod krzywą „stężenie/czas”;

z lekami immunosupresyjnymi u pacjentów po przeszczepie narządów – podwyższenie stężenia acyklowiru oraz nieaktywnego metabolitu leku immunosupresyjnego (mykofenolanu mofetylu) w osoczu krwi; ze względu na szeroki zakres terapeutyczny acyklowiru nie ma potrzeby modyfikowania dawki.

Badanie eksperymentalne przeprowadzone u 5 mężczyzn wskazuje, że terapia towarzysząca acyklowirem zwiększa AUC całkowicie podanego teofiliny o około 50 %. Zaleca się oznaczanie stężenia w osoczu krwi przy jednoczesnej terapii acyklowirem.

Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji acyklowiru z innymi lekami.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

W przypadku stosowania wysokich dawek leku należy zapewnić odpowiedni poziom nawodnienia organizmu.

Acyklowir-Darnytsia należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek, ponieważ acyklowir jest wydalany głównie drogą nerkową. Należy dostosować dawkę (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Acyklowir-Darnytsia należy stosować z ostrożnością u pacjentów w wieku podeszłym, ponieważ u tej grupy pacjentów istnieje większe ryzyko zaburzeń funkcji nerek. W razie potrzeby należy dostosować dawkę (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Obie grupy (pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek oraz pacjenci w wieku podeszłym) należą do grup ryzyka wystąpienia zaburzeń neurologicznych i powinny być dokładnie monitorowane pod kątem wystąpienia tych działań niepożądanych. Według dostępnych danych, takie reakcje są zazwyczaj odwracalne po zaprzestaniu leczenia (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Ryzyko uszkodzenia nerek wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu innych leków nefrotoksycznych.

Długotrwałe lub powtarzane cykle leczenia acyklowirem u osób z bardzo osłabionym układem odpornościowym mogą prowadzić do pojawienia się szczepów wirusowych o obniżonej wrażliwości, które mogą nie odpowiadać na długotrwałe leczenie acyklowirem.

Dane z badań klinicznych nie są wystarczające, aby stwierdzić, że leczenie acyklowirem zmniejsza częstość powikłań związanych z odrą u pacjentów z funkcjonującym układem odpornościowym.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

W rejestrze nadzoru po rejestracji dotyczącym ciężarnych udokumentowano wyniki stosowania różnych postaci lekarskich acyklowiru u kobiet w ciąży. Nie stwierdzono zwiększonego ryzyka wystąpienia wad wrodzonych u dzieci matek, które stosowały acyklowir w czasie ciąży, w porównaniu z populacją ogólną.

Po przyjęciu doustnym acyklowiru w dawce 200 mg pięciokrotnie na dobę przenika on do mleka matki w stężeniach wynoszących 0,6–4,1% odpowiedniego poziomu acyklowiru w osoczu krwi. Dziecko może potencjalnie wchłonąć acyklowir w dawce do 0,3 mg/kg masy ciała na dobę.

W czasie ciąży lub karmienia piersią lek należy stosować tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Brak informacji dotyczących wpływu acyklowiru na płodność kobiet.

W badaniu 20 pacjentów płci męskiej z normalną liczbą plemników, przy doustnym stosowaniu w dawce do 1 g na dobę przez 6 miesięcy, nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu na liczbę plemników, ruchliwość ani morfologię.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających wpływ acyklowiru na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami. Farmakologia acyklowiru nie wskazuje na możliwość wystąpienia jakiegokolwiek negatywnego wpływu. Decydując o możliwości prowadzenia samochodu lub pracy z innymi mechanizmami, należy wziąć pod uwagę stan kliniczny pacjenta oraz profil działań niepożądanych leku.

Sposób stosowania i dawki.

Tabletkę należy przyjmować całą, popijając wodą. W przypadku stosowania wysokich dawek leku należy utrzymywać odpowiedni poziom nawodnienia organizmu.

Dorośli.

Leczenie infekcji wywołanych przez wirusa Herpes simplex.

Acyklowir-Darnytsia stosować w dawce 200 mg 5 razy na dobę w odstępach około 4-godzinnych, z wyłączeniem okresu nocnego. Czas trwania leczenia – 5 dni, jednak może być wydłużony w przypadku ciężkiego pierwotnego zakażenia.

W razie potrzeby pacjentom z ciężkim niedoborem odporności (np. po przeszczepieniu szpiku kostnego) lub z obniżoną absorpcją w przewodzie pokarmowym, dawkę pojedynczą można podwoić do 400 mg lub stosować odpowiednią dawkę do wstrzykiwania dożylnego.

Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej po początku rozwoju infekcji. W przypadku nawracającego herpesu najlepiej rozpocząć leczenie w okresie prodromalnym lub bezpośrednio po pojawieniu się pierwszych objawów zmian skórnych.

Profilaktyka nawrotów infekcji wywołanych przez wirusa Herpes simplex u pacjentów z prawidłową odpornością.

Acyklowir-Darnytsia stosować w dawce 200 mg 4 razy na dobę w odstępach 6-godzinnych (lub dla wygody – w dawce 400 mg 2 razy na dobę w odstępach 12-godzinnych).

Leczenie będzie skuteczne nawet po zmniejszeniu dawki leku do 200 mg 3 razy na dobę w odstępach 8-godzinnych lub nawet 2 razy na dobę w odstępach 12-godzinnych.

W niektórych przypadkach znaczne poprawienie stanu następuje po przyjęciu dobowej dawki leku 800 mg.

Aby obserwować możliwe zmiany w naturalnym przebiegu choroby, leczenie lekiem należy okresowo przerywać co 6–12 miesięcy.

Profilaktyka infekcji wywołanych przez wirusa Herpes simplex u pacjentów z niedoborem odporności.

Acyklowir-Darnytsia stosować w dawce 200 mg 4 razy na dobę w odstępach 6-godzinnych.

W razie potrzeby pacjentom z ciężkim niedoborem odporności lub z obniżoną absorpcją w przewodzie pokarmowym, dawkę pojedynczą można podwoić do 400 mg lub stosować odpowiednią dawkę do wstrzykiwania dożylnego.

Czas trwania profilaktyki zależy od długości okresu ryzyka.

Leczenie infekcji wywołanych przez wirusa Varicella zoster.

Acyklowir-Darnytsia stosować w dawce 800 mg 5 razy na dobę w odstępach około 4-godzinnych, z wyłączeniem okresu nocnego. Czas trwania leczenia – 7 dni.

Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej po początku choroby; skuteczność będzie lepsza, jeśli terapię rozpocznie się natychmiast po pojawieniu się wysypek.

Pacjentom z ciężkim niedoborem odporności (np. po przeszczepieniu szpiku kostnego) lub z obniżoną absorpcją w przewodzie pokarmowym, lepiej stosować wstrzykiwanie dożylne leku.

Dzieci w wieku od 2 lat.

Leczenie i profilaktyka infekcji wywołanych przez wirusa Herpes simplex u dzieci z niedoborem odporności.

Acyklowir-Darnytsia stosować w dawkach jak u dorosłych.

Leczenie ospy wietrznej.

Acyklowir-Darnytsia stosować w następujących dawkach: dzieci w wieku od 2 do 6 lat – 400 mg 4 razy na dobę, dzieci w wieku od 6 lat – 800 mg 4 razy na dobę.

Dawkę leku można dokładniej obliczyć na podstawie masy ciała dziecka – 20 mg/kg masy ciała na dobę, podzielone na 4 dawki. Maksymalna dawka dobową – 800 mg. Czas trwania leczenia – 5 dni.

Nie ma szczegółowych danych dotyczących stosowania acyklowiru w celu profilaktyki infekcji wywołanych przez wirusa herpesu prostego lub leczenia infekcji wywołanych przez wirusa ospy pospolitej u dzieci z prawidłową odpornością.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek.

Acyklowir-Darnytsia stosować z ostrożnością. Należy utrzymywać odpowiedni poziom nawodnienia organizmu.

W profilaktyce i leczeniu infekcji wywołanych przez wirusa Herpes simplex u pacjentów z niewydolnością nerek, zalecane dawki doustne nie prowadzą do nagromadzenia acyklowiru na poziomie przekraczającym bezpieczny poziom ustalony dla podania dożylnego. Jednak pacjentom z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min) zaleca się stosowanie Acyklowiru-Darnytsia w dawce 200 mg 2 razy na dobę w odstępach około 12-godzinnych.

W leczeniu infekcji wywołanych przez wirusa Varicella zoster pacjentom z istotnie obniżoną odpornością zaleca się stosowanie Acyklowiru-Darnytsia w dawkach: przy ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min) – 800 mg 2 razy na dobę w odstępach około 12-godzinnych, przy umiarkowanej niewydolności nerek (klirens kreatyniny w zakresie 10–25 ml/min) – 800 mg 3 razy na dobę w odstępach około 8-godzinnych.

Pacjenci w wieku starszym.

Acyklowir-Darnytsia stosować z ostrożnością. Należy utrzymywać odpowiedni poziom nawodnienia organizmu.

Należy brać pod uwagę możliwość zaburzeń funkcji nerek u pacjentów w wieku starszym, a dawkę leku należy odpowiednio dostosować.

Dzieci.

Acyklowir-Darnytsia stosować dzieciom w wieku od 2 lat.

Przedawkowanie.

Objawy. Acyklowir jest jedynie częściowo wchłaniany z przewodu pokarmowego. Opisano przypadki przypadkowego przyjęcia do 20 g acyklowiru bez wystąpienia efektu toksycznego.

Przy przypadkowym przedawkowaniu acyklowiru doustnego przez kilka dni pojawiają się następujące objawy: gastroenterologiczne (nudności, wymioty) oraz neurologiczne (ból głowy, dezorientacja).

Przy przedawkowaniu acyklowiru dożylnego wzrasta stężenie kreatyniny w surowicy krwi i pojawia się niewydolność nerek. Objawami neurologicznymi przedawkowania mogą być dezorientacja, halucynacje, pobudzenie, drgawki i śpiączka.

Leczenie: należy przeprowadzić badanie w celu wykrycia objawów zatrucia, zastosować terapię objawową, w ciężkich przypadkach – hemodializę.

Działania niepożądane.

Działania niepożądane, o których wiadomości podano poniżej, sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania. Kategorie częstości: bardzo często ≥ 1/10, często ≥ 1/100 i <1/10, rzadko ≥ 1/1000 i < 1/100, bardzo rzadko ≥ 1/10000 i < 1/1000, bardzo rzadko < 1/10000.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia: rzadko – duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego: rzadko – nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, spadek apetytu, zapalenie żołądka, dysfagia.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych: rzadko – przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i poziomu bilirubiny; bardzo rzadko – żółtaczka, zapalenie wątroby.

Ze strony nerek i układu moczowego: rzadko – podwyższenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi; bardzo rzadko – ostra niewydolność nerek, ból w okolicy nerek.

Ból w okolicy nerek może być związany z niewydolnością nerek i krystalurią.

Ze strony układu nerwowego: często – ból głowy, zawroty głowy; bardzo rzadko – pobudzenie psychomotoryczne, dezorientacja, drżenie, ataksja, dysartria, halucynacje, objawy psychiczne, drgawki, senność, encefalopatia, śpiączka.

Wymienione powyżej objawy są w większości przypadków odwracalne i pojawiają się głównie u pacjentów z niewydolnością nerek lub z innymi czynnikami predysponującymi (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: rzadko – uczucie przyspieszonego serca, ból w klatce piersiowej.

Ze strony krwi i układu chłonnego: bardzo rzadko – anemia, leukopenia, trombocytopenia.

Ze strony układu immunologicznego: rzadko – reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: często – wysypka, swędzenie, fotosensybilizacja; rzadko – zaczerwienienie, pokrzywka, łysienie.

Ponieważ wypadanie włosów może być związane z dużą liczbą chorób i przyjmowaniem leków, nie stwierdzono jednoznacznego związku z zastosowaniem acyklowiru.

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania: często – zmęczenie, gorączka.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blistrze; 2 blistery w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Przedsiębiorstwo Państwowe „Firma Farmaceutyczna „Darnica”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 02093, miasto Kijów, ul. Borispielska 13.