Ulotka: informacja dla użytkownika

ZAVEDOS 5 mg/5 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań dożylnych, 10 mg proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań dożylnych

Idarubicina hydrochloridum
Należy uważnie przeczytać niniejszą ulotkę przed podaniem tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, lekarzem opiekującym się Twoim dzieckiem lub pielęgniarką.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te, których nie ma w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

Co to jest Zavedos i do czego służy
Co należy wiedzieć przed podaniem Zavedos
Jak stosuje się Zavedos
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Zavedos
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Zavedos i do czego służy

Zavedos zawiera substancję czynną o nazwie chlorowodorek idarubicyny, która należy do grupy leków cytostatycznych zwanych antybiotykami przeciwnowotworowymi. Działa ona poprzez zakłócanie wzrostu komórek nowotworowych.
Zavedos stosuje się:

u dorosłych i dzieci w leczeniu ostrzej białaczki szpikowej, nowotworu krwi;
u dorosłych i dzieci w leczeniu ostrzej białaczki limfoblastycznej, nowotworu krwi, gdy poprzednie terapie nie przyniosły skutku lub nie były odpowiednie.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem Zavedos

Nie należy stosować Zavedos:

jeśli jest alergicznym na idarubicynę, inne leki z tej samej grupy (antybiotyki antracyklinowe lub antracenediony) lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli ma poważne problemy wątrobowe (ciężka niewydolność wątroby);
jeśli ma poważne problemy nerkowe (ciężka niewydolność nerek);
jeśli ma poważne problemy serca (ciężka kardiomiopatia), ciężkie zaburzenia rytmu serca lub niedawno doznał zawału serca;
jeśli ma niską liczbę komórek krwi (mielosupresja);
jeśli wcześniej otrzymał maksymalną dawkę chlorowodorku idarubicyny i/lub innych leków z grupy antracyklin i antracenedionów (zobacz punkt „Inne leki i Zavedos”);
jeśli karmi piersią (zobacz punkt „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem Zavedos, jeśli:

wcześniej otrzymywał leczenie przeciwnowotworowe (terapia cytotoksyczna), które mogło spowodować toksyczność, taką jak zapalenie i owrzodzenie jamy ustnej (stomatyt), zmniejszenie liczby białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi we krwi oraz infekcje w różnych częściach ciała (ogólnoustrojowe). Przed rozpoczęciem leczenia Zavedos te skutki toksyczne muszą ustąpić lub znacznie się zmniejszyć;
ma lub miał wcześniej problem serca. Zavedos może powodować zaburzenia czynności serca (toksyczność sercowa), szczególnie jeśli wcześniej występowały problemy serca. Ryzyko wystąpienia tych zaburzeń wzrasta, jeśli otrzymuje lub niedawno otrzymał radioterapię w okolicy klatki piersiowej, jeśli był leczony innymi lekami przeciwnowotworowymi podobnymi do Zavedos (tzw. antracyklinami lub antracenedionami) lub jeśli przyjmuje inne leki powodujące zaburzenia czynności serca (np. trastuzumab). Trastuzumab (lek stosowany w leczeniu niektórych nowotworów) może wymagać nawet 7 miesięcy, aby całkowicie opuścić organizm. Ponieważ trastuzumab może wpływać na serce, Zavedos nie powinien być podawany wcześniej niż 7 miesięcy po zakończeniu leczenia trastuzumabem. Jeśli Zavedos zostanie podany w tym okresie, funkcja serca musi być dokładnie monitorowana (zobacz punkt „Inne leki i Zavedos”);
ma problem wątrobowy lub nerkowy. W takim przypadku skutki toksyczne Zavedos mogą być większe niż przewidywano i lekarz może przepisać niższą dawkę tego leku. Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli podczas leczenia Zavedos pojawi się lub nasili się którykolwiek z poniższych stanów (zobacz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”):
problemy serca, które mogą obejmować:
ostry (pojawiające się bezpośrednio po rozpoczęciu leczenia): zwiększenie lub zmniejszenie częstości akcji serca oraz zaburzenia rytmu (arytmie). Te zaburzenia są łatwo wykrywalne podczas elektrokardiogramu (EKG) i zazwyczaj nie są na tyle poważne, aby wymagać przerwania leczenia;
opóźnione (pojawiające się długo po rozpoczęciu leczenia, czasem po 2-3 miesiącach, a nawet po wielu miesiącach lub latach po zakończeniu leczenia). Najczęstsze objawy opóźnionej toksyczności to: o niemożność serca dostarczania odpowiedniej ilości krwi potrzebnej organizmowi (niewydolność serca). Najczęstsze objawy to: trudności w oddychaniu (duszność), gromadzenie się płynu w płucach (odma płucna), obrzęki w innych częściach ciała, szczególnie w nogach i kostkach (obrzęk zależny), powiększenie serca (kardiomegalia) i wątroby (hepatomegalia), zmniejszona produkcja moczu (oliguria), gromadzenie się płynu w jamie brzusznej (ascyta) i przestrzeni między płucami a klatką piersiową (wylew opłucnowy), zaburzenia rytmu serca (rytm galopujący). Czasem niewydolność serca może być ciężka i prowadzić do śmierci; o zapalenie osierdzia (zapalenie osierdzia); o zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego). Dzieci częściej doświadczają problemów serca (zobacz punkt „Dzieci”).
zmniejszenie we krwi całkowitej liczby białych krwinek (leukopenia) lub jednego z rodzajów białych krwinek zwanych neutrofilami (neutropenia) lub płytek krwi (trombocytopenia) lub czerwonych krwinek (anemia). Zazwyczaj zmniejszenie białych krwinek i płytek krwi osiąga maksimum po 10–14 dniach od rozpoczęcia leczenia i wraca do normy do dnia 21. Czasem skutki zmniejszenia tych komórek we krwi mogą być poważne i objawiać się gorączką, infekcjami w różnych narządach i we krwi, wstrząsem, krwawieniem, niedotlenieniem mózgu i śmiercią;
nowotwór białych krwinek (bieglinica), której nie było przed rozpoczęciem leczenia Zavedos (bieglinica wtórna). Bieglinica może pojawić się 1–3 lata po zakończeniu leczenia Zavedos i częściej występuje, gdy lek jest stosowany w wysokich dawkach lub w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi;
wymioty oraz zapalenie błon śluzowych jamy ustnej (stomatyt) i przełyku. W ciężkich przypadkach mogą pojawić się owrzodzenia błony śluzowej, a także owrzodzenia żołądka i jelit z możliwością perforacji i krwawienia. Zazwyczaj ustąpienie tych zmian następuje w ciągu trzeciego tygodnia leczenia;
problemy wątrobowe i nerkowe, ponieważ zwiększa się ryzyko ogólnoustrojowych objawów toksycznych tego leku. Lekarz dostosuje dawkę Zavedos w zależności od stanu zdrowia;
zapalenie żyły (flebita), w której wielokrotnie podawano Zavedos,

zapalenie i zamknięcie żyły (tromboflebita), wyciek leku z żyły, w której umieszczono igłę (ekstrawazacja). W przypadku ekstrawazacji może wystąpić ból w miejscu wstrzyknięcia, pęcherze, zaczerwienienie skóry, a w ciężkich przypadkach martwica. W takiej sytuacji podawanie Zavedos należy natychmiast przerwać. Te zagrożenia można uniknąć, ściśle przestrzegając instrukcji dotyczących dożylnej aplikacji Zavedos;

nadmierna ilość kwasu moczowego we krwi;
zapalenie i tworzenie się skrzeplin we krwi w żyłach, głównie w nogach, miednicy (tromboflebita) i płucach (zatorowość płucna). Może zauważyć czerwone zabarwienie moczu, które utrzymuje się do 1–2 dni po podaniu Zavedos.

Podczas leczenia Zavedos nie należy szczepić się szczepionkami zwanymi „żywymi” lub „osłabionymi” (np. przeciw żółtej gorączce), ponieważ z powodu obniżonej odporności mogą wystąpić ciężkie lub śmiertelne infekcje. Można natomiast szczepić się szczepionkami zwanymi „martwymi” lub „nieaktywnymi”, choć skuteczność takiego szczepienia może być ograniczona. Przed szczepieniem należy skonsultować się z lekarzem.
Zavedos może wpływać na płodność mężczyzn. Porozmawiaj z lekarzem o możliwości zabezpieczenia płodności przed rozpoczęciem leczenia. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji (zobacz punkt „Ciąża, karmienie piersią i płodność”). Skonsultuj się z lekarzem, jeśli chcesz mieć dzieci po zakończeniu leczenia Zavedos.
Przed i podczas leczenia Zavedos lekarz będzie regularnie wykonywał badania laboratoryjne, aby ocenić stan zdrowia i skuteczność tego leku.
Dzieci
Noworodki i małe dzieci są bardziej narażone na toksyczne działanie Zavedos na serce. Dlatego konieczne jest okresowe i długoterminowe monitorowanie czynności serca.
Inne leki i Zavedos
Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli aktualnie przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjąć inne leki.
Następujące leki mogą zwiększyć skuteczność i/lub toksyczność Zavedos:

cyklosporyna (lek stosowany w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu);
inne leki przeciwnowotworowe. Jednoczesne stosowanie Zavedos z innymi lekami przeciwnowotworowymi może nasilić toksyczność szpiku kostnego;
leki potencjalnie toksyczne dla serca lub leki obniżające ciśnienie krwi (tzw. „antagonisty wapnia”). Jednoczesne stosowanie Zavedos z tymi lekami może zwiększyć ryzyko zaburzeń czynności serca (toksyczność sercowa);
doustne leki przeciwkrzepliwe (stosowane w celu zmniejszenia ryzyka powstawania skrzeplin we krwi);
Leki wpływające na czynność nerek i/lub wątroby.

Podczas leczenia Zavedos nie należy szczepić się szczepionkami żywymi (np. szczepionką przeciw żółtej gorączce), ponieważ może dojść do potencjalnie śmiertelnej reakcji (ogólnoustrojowa choroba wywołana szczepionką). Jeśli lekarz uzna to za konieczne, może zostać podana szczepionka nieaktywna (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie należy rozpoczynać ciąży podczas leczenia Zavedos ani gdy Twój partner jest w trakcie tego leczenia.
Zavedos może szkodzić rozwijającemu się płodowi, dlatego ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem, jeśli podejrzewasz ciążę. Jeśli ciąża wystąpi, lekarz zastosuje ten lek tylko wtedy, gdy będzie to absolutnie konieczne.
Antykoncepcja u kobiet w wieku rozrodczym
Należy zawsze stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia Zavedos i przez co najmniej 6,5 miesiąca po ostatniej dawce. Porozmawiaj z lekarzem o odpowiednich metodach antykoncepcji dla Ciebie i Twojego partnera.
Antykoncepcja u mężczyzn
Mężczyźni powinni zawsze stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia Zavedos i przez co najmniej 3,5 miesiąca po ostatniej dawce.
Karmienie piersią
Nie karm piersią podczas leczenia Zavedos i przez co najmniej 14 dni po ostatniej dawce, ponieważ część leku może przeniknąć do mleka matki i może zaszkodzić dziecku.
Płodność
Zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni uzyskać informacje na temat zabezpieczenia płodności przed rozpoczęciem leczenia.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie ma dostępnych danych pozwalających ocenić wpływ leku na zdolność kierowania pojazdami i obsługi maszyn.

3. Jak stosować Zavedos

Zavedos należy podawać pod nadzorem lekarzy doświadczonych w leczeniu nowotworów lekami przeciwnowotworowymi.
Lek ten może być stosowany wyłącznie w odpowiednich placówkach (szpitale, kliniki, sanatoria), które zapewniają natychmiastowe i skuteczne leczenie wszelkich powikłań, również poważnych, wywołanych chorobą lub terapią Zavedos.
Jeśli lekarz uzna to za konieczne, może zdecydować o podaniu Zavedos w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.

Leczenie ostrej białaczki szpikowej – nowotworu krwi
U dorosłych zalecana dawka wynosi 8 mg/m powierzchni ciała dziennie przez 5 dni. W przypadku leczenia skojarzonego z cytarabiną zalecana dawka wynosi 12 mg/m powierzchni ciała dziennie przez 3 dni. U dzieci zalecana dawka to 10–12 mg/m powierzchni ciała dziennie przez 3 dni w połączeniu z cytarabiną.
Leczenie ostrej białaczki limfoblastycznej
U dorosłych zalecana dawka wynosi 12 mg/m powierzchni ciała dziennie przez 3 dni. U dzieci zalecana dawka wynosi 10 mg/m powierzchni ciała dziennie przez 3 dni.

Lekarz ustali odpowiednią dla Ciebie dawkę i częstotliwość podawania Zavedos (chlorek idarubicyny) w zależności od stanu Twojego zdrowia oraz jednoczesnego stosowania innych leków przeciwnowotworowych.
Sposób podania
Zavedos podaje się dożylnie
Jeśli podano Ci więcej Zavedos niż należałoby
Jeśli uważasz, że podano Ci zbyt dużą dawkę Zavedos, natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, ponieważ mogą wystąpić następujące objawy:

ciężkie zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi, takich jak leukocyty, erytrocyty i płytki krwi (mielosupresja), zazwyczaj w ciągu 1–2 tygodni;
poważne zaburzenia serca w ciągu pierwszych 24 godzin. Uszkodzenia serca mogą pojawić się również kilka miesięcy po przedawkowaniu tego leku;
krwawienie jelitowe i ciężkie uszkodzenia błon śluzowych.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli Ty lub Twoje dziecko doświadczycie któregoś z poniższych działań niepożądanych, ponieważ mogą one być poważne:

znaczne zmniejszenie produkcji komórek krwi (białych krwinek, czerwonych krwinek, płytek krwi) w szpiku kostnym
problemy serca (niewydolność serca, kardiomiopatia) (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
zapalenie żyły (flebita) lub zapalenie i zator żyły (tromboflebita)
krwawienie wewnątrz żołądka i/lub jelit
infekcje krwi (sepsa, septicemia)
nowotwory komórek krwi (ostra białaczka szpikowa, zespół mielodysplastyczny) (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
zawał serca
wstrząs
martwica tkanek
krwawienia do mózgu
ciężka reakcja alergiczna
zator żyły przez skrzeplinę krwi (tromboembolia)

Mogą również wystąpić następujące działania niepożądane:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

infekcja
zmniejszenie apetytu (anoreksja)
zapalenie i/lub owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej (mukityt, stomatyt)
biegunka
wymioty
nudności
ból brzucha
uczucie pieczenia w żołądku
wypadanie włosów (łysienie)
czerwonawe zabarwienie moczu przez 1 lub 2 dni od momentu podania (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
gorączka
ból głowy
dreszcze

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

krwawienie
zmniejszenie częstości akcji serca
zwiększenie częstości akcji serca (tachykardia)
zaburzenia w badaniu echokardiograficznym spowodowane zaburzeniami czynności serca
ból brzucha
podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych i bilirubiny, substancji produkowanej przez wątrobę
wysypka skórna
świąd
zwiększone wrażliwość skóry narażonej na promieniowanie

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

odwodnienie
podwyższenie poziomu kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia)
zaburzenia w badaniu elektrokardiograficznym (EKG) spowodowane zaburzeniami czynności serca
zapalenie przełyku (przełykowe zapalenie)
zapalenie odcinka jelita (zapalenie okrężnicy)
ciemniejsze zabarwienie skóry i paznokci (hiperpigmentacja)
pokrzywka
zapalenie tkanki podskórnej (cellulitis)

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

zapalenie zewnętrznego lub mięśnia sercowego (zapalenie osierdzia/zapalenie mięśnia sercowego)
zmiany w częstości rytmu serca
uderzenia gorąca
uszkodzenia żołądka
uczucie mrowienia, pieczenia, zapalenia i obrzęku na powierzchni dłoni i podeszew stóp (czerwone zapalenie akralne)

Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi (pancytopenia)
rozpad komórek nowotworowych (zespół lizy nowotworowej)
reakcja miejscowa

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, których nie wymieniono w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w uzyskaniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Zavedos

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu, fiolce i ampułce,
po oznaczeniu „Wydano”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Roztworzoną roztwór należy użyć natychmiast. Niewykorzystaną część roztworu należy zniszczyć.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Personel medyczny wie, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Ochroni to środowisko naturalne.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Zavedos
Substancją czynną jest idarubicyna chlorohydryk.
Zavedos 5 mg/5 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Każda fiolka z proszkiem zawiera 5 mg idarubicyny chlorohydryku.
Drugim składnikiem jest laktoza.
Fiolka z rozpuszczalnikiem zawiera wodę do wstrzykiwań.
Zavedos 10 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Każda fiolka z proszkiem zawiera 10 mg idarubicyny chlorohydryku.
Drugim składnikiem jest laktoza.
Wygląd leku Zavedos i zawartość opakowania
Zavedos 5 mg/5 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 fiolkę szklaną z korkiem gumowym i pierścieniem aluminiowym + 1 fiolkę z rozpuszczalnikiem szklaną o pojemności 5 ml.
Zavedos 10 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 fiolkę szklaną z korkiem gumowym i pierścieniem aluminiowym.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Pfizer Italia S.r.l.
Via Isonzo, 71
04100 Latina
Producent
Corden Pharma Latina S.p.A, Via Murillo, 7 - 04013 Sermoneta, Latina (Italia)

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego

Informacje dotyczące rekonstytucji:
Pod względem chemicznym i fizycznym, roztwór po rekonstytucji jest chemicznie stabilny przez 48 godzin, jeśli przechowywany jest w temperaturze od 2°C do 8°C oraz przez 24 godziny w temperaturze pokojowej.
Niewykorzystaną część roztworu należy usunąć.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, roztwór po rekonstytucji należy użyć natychmiast. Jeśli nie jest używany natychmiast, czasy i warunki przechowywania leżą w gestii użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rekonstytucja została przeprowadzona w warunkach kontrolowanego, jałowego środowiska, które zostało wcześniej zwalidowane.

Niezgodności
Zavedos (chlorek idarubicyny) nie powinien być mieszany z heparyną, ponieważ może to prowadzić do wytrącenia osadu.
Nie zaleca się również mieszania Zavedos (chlorek idarubicyny) z innymi lekami.
Należy unikać dłuższego kontaktu z dowolnym roztworem o odczynie zasadowym, ponieważ może to spowodować degradację leku.

Dawkowanie
Ostra białaczka szpikowa (LMA)
Dorośli: zalecana dawka Zavedos (chlorek idarubicyny) to 12 mg/m² i.w. przez 3 dni w ramach terapii skojarzonej z cytarabiną.
Innym stosowanym schematem dawkowania w LMA, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, jest dawka 8 mg/m² i.w. przez 5 dni.
Dzieci: zalecana dawka Zavedos (chlorek idarubicyny) podawana i.w. to 10–12 mg/m² dziennie przez 3 dni w połączeniu z cytarabiną.
UWAGA: Są to ogólne wytyczne. Aby ustalić dokładne dawkowanie, należy odnieść się do indywidualnych protokołów leczenia.

Ostra białaczka limfoblastyczna (LAL)
Dorośli: w monoterapii sugerowana dawka to 12 mg/m² i.w. dziennie przez 3 dni.
Dzieci: w monoterapii sugerowana dawka to 10 mg/m² i.w. dziennie przez 3 dni.
UWAGA: Są to ogólne wytyczne. Aby ustalić dokładne dawkowanie, należy odnieść się do indywidualnych protokołów leczenia.

Należy jednak dostosować sugerowane schematy dawkowania do stanu hematologicznego pacjenta oraz, w przypadku terapii skojarzonej, do dawek innych leków cytotoksycznych.
Zazwyczaj dawkę oblicza się na podstawie powierzchni ciała.

Sposób podania
Zavedos należy podawać wyłącznie drogą wewnątrzżylną.
Podanie roztworu po rekonstytucji powinno być wykonane w ciągu 5–10 minut poprzez przewód infuzyjny z roztworem soli fizjologicznej, po uprzednim upewnieniu się, że igła znajduje się poprawnie w żyłach. Takie postępowanie zmniejsza ryzyko zakrzepicy lub ekstrawazacji, które może prowadzić do ciężkiego zapalenia tkanki podskórnej i martwicy.
Zaleganie żylne może wystąpić, gdy wstrzykiwanie jest wykonywane do małych naczyń lub powtarzane w tej samej żyłce.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i manipulowania lekiem
Fiolki zawierające proszek do rekonstytucji są pod ciśnieniem ujemnym, aby zapobiec tworzeniu się aerozolu podczas rekonstytucji; należy zachować szczególną ostrożność przy wprowadzaniu igły do fiolki.
Należy unikać wdychania ewentualnie powstałego aerozolu podczas rekonstytucji.

W celu przygotowania roztworu do wstrzyknięcia, zawartość fiolki Zavedos, proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania, należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwania. Ilości rozcieńczalnika do użycia to: 5 ml dla fiolki 5 mg oraz 10 ml dla fiolki 10 mg.
Zaleca się przestrzeganie następujących środków bezpieczeństwa, obowiązujących dla wszystkich leków przeciwnowotworowych:

personel powinien być przeszkolony w zakresie właściwej techniki rekonstytucji i manipulowania lekiem;
personel w ciąży nie powinien wykonywać tych zadań;
personel manipulujący lekiem powinien nosić odzież ochronną: okulary, fartuchy, maseczki i jednorazowe rękawiczki;
należy wyznaczyć specjalne miejsce do rekonstytucji leku (najlepiej wyposażone w system o przepływie laminarnym pionowym); powierzchnia robocza powinna być zabezpieczona absorbentem z plastikowym spodem;
wszystkie przedmioty używane do rekonstytucji, podania i czyszczenia, w tym rękawiczki, należy umieszczać w workach jednorazowych przeznaczonych do odpadów o wysokim ryzyku, poddanych późniejszemu spalaniu w wysokiej temperaturze;
w przypadku przypadkowego kontaktu leku z skórą lub oczami należy natychmiast przepłukać dużą ilością wody, wody z mydłem lub roztworem wodorowęglanu sodu i skonsultować się z lekarzem;
przypadkowe wycieki lub rozlania leku należy usunąć roztworem nadchloranu sodu (1%), a następnie przepłukać wodą;
materiały do czyszczenia należy usuwać zgodnie z powyższymi wytycznymi.

Aby uzyskać więcej informacji, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego.

Ulotka informacyjna: informacje dla użytkownika

ZAVEDOS 5 mg/5 ml roztwór do wstrzykiwania dożylnego, 10 mg/10 ml roztwór do wstrzykiwania dożylnego

Idarubicyna chlorohydryczna
Przed podaniem tego leku dokładnie przeczytaj cały ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, lekarzem prowadzącym leczenie Twojego dziecka lub pielęgniarką.
Jeżeli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym te, których nie ma wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

Co to jest Zavedos i do czego służy
Co należy wiedzieć przed podaniem Zavedos
Jak stosuje się Zavedos
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Zavedos
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Zavedos i do czego służy

Zavedos zawiera substancję czynną o nazwie chlorowodorek idarubicyny, która należy do grupy leków cytostatycznych – antybiotyków przeciwnowotworowych. Zavedos działa, hamując wzrost komórek nowotworowych.
Zavedos stosuje się:

u dorosłych i dzieci w leczeniu ostrzej białaczki szpikowej, czyli nowotworu krwi;
u dorosłych i dzieci w leczeniu ostrzej białaczki limfoblastycznej, czyli nowotworu krwi, gdy poprzednie terapie nie przyniosły skutku lub nie były odpowiednie.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem Zavedos

Nie należy stosować Zavedos:

jeśli jest alergicznym na idarubicynę, inne leki z tej samej grupy (antybiotyki antracyklinowe lub antracenediony) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli ma ciężkie zaburzenia wątroby (ciężka niewydolność wątroby);
jeśli ma ciężkie zaburzenia nerek (ciężka niewydolność nerek);
jeśli ma ciężkie problemy serca (ciężka kardiomiopatia), ciężkie zaburzenia rytmu serca lub niedawno przebył zawał serca;
jeśli ma niską liczbę komórek krwi (mielosupresja);
jeśli wcześniej otrzymał maksymalną dawkę chlorowodorku idarubicyny i/lub innych leków z grupy antracyklin i antracenedionów (zobacz punkt „Inne leki i Zavedos”);
jeśli karmi piersią (zobacz punkt „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem Zavedos, jeśli:

poddawany był leczeniu przeciwnowotworowemu (terapia cytotoksyczna), które mogło spowodować objawy toksyczności, takie jak zapalenie i owrzodzenie jamy ustnej (stomatyt), zmniejszenie liczby białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi we krwi oraz infekcje w różnych częściach ciała (ogólnoustrojowe). Przed rozpoczęciem leczenia Zavedos objawy te muszą minąć lub znacznie się zmniejszyć;
ma lub miał wcześniej problem serca. Zavedos może powodować zaburzenia czynności serca (toksyczność sercowa), szczególnie jeśli wcześniej występowały problemy serca. Ryzyko wystąpienia tych zaburzeń wzrasta, jeśli poddawany jest lub niedawno poddawany był radioterapii w okolicy klatki piersiowej, jeśli otrzymywał leczenie innymi lekami przeciwnowotworowymi podobnymi do Zavedos (tzw. antracykliny lub antracenediony) lub jeśli przyjmuje inne leki powodujące zaburzenia czynności serca (np. trastuzumab). Trastuzumab (lek stosowany w leczeniu niektórych nowotworów) może być usuwany z organizmu nawet do 7 miesięcy. Ponieważ trastuzumab może wpływać na serce, Zavedos nie powinien być podawany wcześniej niż 7 miesięcy po zakończeniu leczenia trastuzumabem. Jeśli Zavedos zostanie podany w tym okresie, czynność serca musi być dokładnie monitorowana (zobacz punkt „Inne leki i Zavedos”);
ma problem wątroby lub nerek. W takim przypadku toksyczne działanie Zavedos może być większe niż przewidywane, a lekarz może przepisać niższą dawkę tego leku. Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli podczas leczenia Zavedos pojawi się lub nasili się którykolwiek z poniższych stanów (zobacz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”):
problemy serca, które mogą obejmować:
ostra postać (pojawiająca się bezpośrednio po rozpoczęciu leczenia): zwiększenie lub zmniejszenie częstości bicia serca oraz zaburzenia rytmu (arytmie). Te zaburzenia są łatwo wykrywalne podczas badania elektrokardiograficznego (EKG) i zazwyczaj nie są na tyle poważne, by wymagały przerwania leczenia;
opóźniona postać (pojawiająca się długo po rozpoczęciu leczenia, czasem po 2-3 miesiącach, a nawet po wielu miesiącach lub latach od zakończenia leczenia). Najczęstsze objawy opóźnionej toksyczności to: o niemożność serca do dostarczania odpowiedniej ilości krwi potrzebnej organizmowi (niewydolność serca). Najczęstsze objawy to: trudności w oddychaniu (duszność), gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc), obrzęk w innych częściach ciała, szczególnie w nogach i kostkach (obrzęk zależny), powiększenie serca (kardiomegalia) i wątroby (hepatomegalia), zmniejszona produkcja moczu (oliguria), gromadzenie się płynu w jamie brzusznej (wascyty) i przestrzeni między płucami a klatką piersiową (wylew opłucnowy), zaburzenia rytmu serca (rytm galopujący). Czasem niewydolność serca może być ciężka i prowadzić do śmierci; o zapalenie osierdzia (zapalenie osierdzia); o zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego). Dzieci częściej doświadczają problemów serca (zobacz punkt „Dzieci”).
zmniejszenie we krwi całkowitej liczby białych krwinek (leukopenia) lub jednego z ich typów, tzw. neutrofili (neutropenia), lub płytek krwi (trombocytopenia), lub czerwonych krwinek (anemia). Zazwyczaj zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi osiąga maksimum 10-14 dni po rozpoczęciu leczenia i wraca do normy do 21 dnia. Czasem skutki zmniejszenia liczby tych komórek mogą być poważne i objawiać się gorączką, infekcjami w różnych narządach i we krwi, wstrząsem, krwawieniami, niedotlenieniem mózgu i śmiercią;
nowotwór białych krwinek (leukemia), którego wcześniej nie było przed rozpoczęciem leczenia Zavedos (wtórna leukemia). Leukemia może pojawić się 1-3 lata po zakończeniu leczenia Zavedos i częściej występuje, gdy lek jest stosowany w wysokich dawkach lub w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi;
wymioty oraz zapalenie błon śluzowych jamy ustnej (stomatyt) i przełyku. W ciężkich przypadkach mogą pojawić się owrzodzenia błony śluzowej, a także żołądka i jelit z możliwością perforacji i krwawienia. Zazwyczaj ustępowanie tych zmian następuje w ciągu trzeciego tygodnia leczenia;
problemy wątroby i nerek, ponieważ zwiększa się ryzyko ogólnoustrojowej toksyczności tego leku. Lekarz dostosuje dawkę Zavedos w zależności od stanu zdrowia;
zapalenie żyły (zakrzepowe zapalenie żył), do której wielokrotnie podawano Zavedos,

zapalenie i zamknięcie żyły (tromboflebita), wyciek leku z żyły, do której wprowadzono igłę (ekstrawazacja). W przypadku ekstrawazacji może pojawić się ból w miejscu wstrzyknięcia, pęcherze, zaczerwienienie skóry, a w ciężkich przypadkach martwica. W takiej sytuacji podawanie Zavedos należy natychmiast przerwać. Te zagrożenia można uniknąć, ściśle przestrzegając instrukcji dotyczących podawania Zavedos dożylnego;

nadmierna ilość kwasu moczowego we krwi;
zapalenie i powstawanie skrzeplin we krwi w żyłach, głównie w nogach i miednicy (tromboflebita) oraz w płucach (zatorowość płucna). Może zauważyć czerwone zabarwienie moczu, które utrzymuje się do 1-2 dni po podaniu Zavedos.

Podczas leczenia Zavedos nie należy szczepić się szczepionkami zwanymi „żywymi” lub „osłabionymi” (np. przeciw żółtej gorączce), ponieważ z powodu obniżonej odporności mogą wystąpić ciężkie lub śmiertelne infekcje. Można natomiast szczepić się szczepionkami „martwymi” lub „nieaktywnymi”, choć skuteczność takiego szczepienia może być ograniczona. Przed szczepieniem należy skonsultować się z lekarzem.
Zavedos może wpływać na płodność mężczyzn. Porozmawiaj z lekarzem o możliwości zabezpieczenia płodności przed rozpoczęciem leczenia. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji (zobacz punkt „Ciąża, karmienie piersią i płodność”). Skonsultuj się z lekarzem, jeśli chcesz mieć dzieci po zakończeniu leczenia Zavedos.
Przed i podczas leczenia Zavedos lekarz będzie przeprowadzał regularne i częste badania laboratoryjne, aby ocenić stan zdrowia i skuteczność leku.
Dzieci
Noworodki i dzieci są bardziej narażone na toksyczne działanie Zavedos na serce. Dlatego należy okresowo i przez długi czas kontrolować czynność serca.
Inne leki i Zavedos
Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli aktualnie przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjąć inne leki.
Następujące leki mogą zwiększać skuteczność i/lub toksyczność Zavedos:

cyklosporyna (lek stosowany w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu);
inne leki przeciwnowotworowe. W przypadku jednoczesnego stosowania Zavedos z innymi lekami przeciwnowotworowymi może wzrosnąć toksyczność na szpik kostny;
leki potencjalnie toksyczne dla serca lub leki obniżające ciśnienie krwi (tzw. „blokery kanałów wapniowych”). W przypadku jednoczesnego stosowania Zavedos z tymi lekami może wzrosnąć ryzyko zaburzeń czynności serca (toksyczność sercowa);
doustne leki przeciwpłytkowe (stosowane w celu zmniejszenia ryzyka powstawania skrzeplin we krwi);
leki wpływające na czynność nerek i/lub wątroby.

Podczas leczenia Zavedos nie należy szczepić się szczepionkami żywymi (np. szczepionką przeciw żółtej gorączce), ponieważ może dojść do potencjalnie śmiertelnej reakcji (ogólnoustrojowa choroba wywołana szczepieniem). Jeśli lekarz uzna to za konieczne, może zostać podana szczepionka nieaktywna (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie należy planować ciąży podczas leczenia Zavedos ani gdy partner jest w trakcie leczenia.
Zavedos może szkodzić rozwijającemu się płodowi, dlatego ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem, jeśli podejrzewasz ciążę. Jeśli ciąża wystąpi, lekarz zastosuje ten lek tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne.
Antykoncepcja u kobiet w wieku rozrodczym
Należy zawsze stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia Zavedos i przez co najmniej 6,5 miesiąca po ostatniej dawce. Porozmawiaj z lekarzem o odpowiednich metodach antykoncepcji dla Ciebie i Twojego partnera.
Antykoncepcja u mężczyzn
Mężczyźni powinni stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia Zavedos i przez co najmniej 3,5 miesiąca po ostatniej dawce.
Karmienie piersią
Nie karmić piersią podczas leczenia Zavedos i przez co najmniej 14 dni po ostatniej dawce, ponieważ część leku może przeniknąć do mleka matki i potencjalnie szkodzić dziecku.
Płodność
Zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni uzyskać informacje o możliwości zabezpieczenia płodności przed rozpoczęciem leczenia.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie ma dostępnych danych pozwalających ocenić wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

3. Jak stosować Zavedos

Zavedos należy podawać pod nadzorem lekarzy doświadczonych w terapii nowotworów lekami przeciwnowotworowymi.
Lek ten może być stosowany wyłącznie w odpowiednich placówkach (szpitale, kliniki, sanatoria), które zapewniają natychmiastowe i skuteczne leczenie wszelkich powikłań, również poważnych, spowodowanych chorobą lub terapią Zavedos.
Jeśli lekarz uzna to za konieczne, może zdecydować o podaniu Zavedos w połączeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu nowotworów.

Leczenie ostrej białaczki szpikowej – nowotworu krwi
U dorosłych zalecana dawka to 8 mg/m² powierzchni ciała dziennie przez 5 dni. W przypadku leczenia skojarzonego z cytarabiną zalecana dawka to 12 mg/m² powierzchni ciała dziennie przez 3 dni. U dzieci zalecana dawka to 10–12 mg/m² powierzchni ciała dziennie przez 3 dni w połączeniu z cytarabiną.
Leczenie ostrej białaczki limfoblastycznej
U dorosłych zalecana dawka to 12 mg/m² powierzchni ciała dziennie przez 3 dni. U dzieci zalecana dawka to 10 mg/m² powierzchni ciała dziennie przez 3 dni.

Lekarz ustali odpowiednią dla Ciebie dawkę i częstotliwość podawania Zavedos (chlorek idarubicyny) w zależności od stanu Twojego zdrowia oraz jednoczesnego stosowania innych leków przeciwnowotworowych.
Sposób podania
Zavedos podaje się dożylnie.
Jeśli podano więcej Zavedos niż należało
Jeśli uważasz, że podano Ci więcej Zavedos niż powinno się to stać, niezwłocznie powiadom lekarza lub pielęgniarkę, ponieważ mogą wystąpić następujące objawy:

ciężkie obniżenie liczby wszystkich komórek krwi, takich jak białe krwinki, czerwone krwinki i płytki krwi (mielosupresja), zazwyczaj w ciągu 1–2 tygodni;
poważne zaburzenia serca w ciągu pierwszych 24 godzin. Uszkodzenia serca mogą pojawić się również kilka miesięcy po przedawkowaniu tego leku;
krwawienie jelitowe i ciężkie uszkodzenia błon śluzowych.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli Ty lub Twoje dziecko doświadczacie któregoś z poniższych działań niepożądanych, ponieważ mogą one być poważne:

znaczne zmniejszenie produkcji komórek krwi (białe krwinki, czerwone krwinki, płytki krwi) w szpiku kostnym
problemy serca (niewydolność serca, kardiomiopatia) (zobacz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
zapalenie żyły (flebita) lub zapalenie i zamknięcie żyły (tromboflebita)
krwawienie wewnątrz żołądka i/lub jelit
infekcje krwi (sepsa, septycemia)
nowotwory komórek krwi (ostra białaczka szpikowa, zespół mielodysplastyczny) (zobacz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
zawał serca
szok
martwica tkanek
krwawienia do mózgu
ciężka reakcja alergiczna
zator żyły przez skrzep krwi (zatorowość tętnicza)

Mogą również wystąpić następujące działania niepożądane:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

infekcja
zmniejszenie apetytu (anoreksja)
zapalenie i/lub owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej (mukity, stomatyt)
biegunka
wymioty
nudności
ból brzucha
uczucie pieczenia w żołądku
wypadanie włosów (alopecia)
czerwonawe zabarwienie moczu przez 1 lub 2 dni od momentu podania (zobacz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
gorączka
ból głowy
dreszcze

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

krwawienie
zmniejszenie liczby uderzeń serca
zwiększenie liczby uderzeń serca (tachykardia)
zaburzenia w zapisie EKG spowodowane zaburzeniami funkcjonowania serca
ból brzucha
podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych i bilirubiny, substancji produkowanej przez wątrobę
wysypka skórna
świąd
zwiększone wrażliwość skóry naświetlonej promieniowaniem

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

odwodnienie
podwyższenie poziomu kwasu moczowego we krwi (hiperurkemia)
zaburzenia w zapisie EKG (ECG) spowodowane zaburzeniami funkcjonowania serca
zapalenie przełyku (przełykowe zapalenie)
zapalenie odcinka jelita (zapalenie okrężnicy)
ciemniejsze zabarwienie skóry i paznokci (hiperpigmentacja)
pokrzywka
cellulitis

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

zapalenie zewnętrznego płata lub mięśnia sercowego (zapalenie osierdzia/zapalenie mięśnia sercowego)
zaburzenia częstości rytmu serca
uderzenia gorąca
uszkodzenia żołądka
uczucie mrowienia, pieczenia, zapalenia i obrzęku na dłoniach i podeszwach stóp (czerwone dłonie i podeszwy stóp)

Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi (pancytopenia)
rozpad komórek nowotworowych (zespół lizy nowotworowej)
reakcja miejscowa

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Zavedos

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie należy stosować tego leku po dacie wygaśnięcia wskazanej na opakowaniu i na fiolce po napisie „Przydatny do”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony leku przed światłem.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Personel medyczny wie, jak prawidłowo pozbyć się leków, których już nie używasz. To pomoże ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Zavedos
Substancją czynną jest chlorowodorek idarubicyny.
Zavedos 5 mg/5 ml roztwór do wstrzykiwań
Każdy fiolka zawiera 5 mg chlorowodorku idarubicyny.
Pozostałe składniki to: gliceryna, kwas solny i woda do sporządzania preparatów do wstrzykiwań.
Zavedos 10 mg/10 ml roztwór do wstrzykiwań
Każda fiolka zawiera 10 mg chlorowodorku idarubicyny.
Pozostałe składniki to: gliceryna, kwas solny i woda do sporządzania preparatów do wstrzykiwań.
Opis wyglądu Zavedos i zawartość opakowania
Zavedos 5 mg/5 ml roztwór do wstrzykiwań jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 fiolkę z polipropylenu z korkiem gumowym i aluminiową i plastikową kapsułką zabezpieczającą.
Zavedos 10 mg/10 ml roztwór do wstrzykiwań jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 fiolkę z polipropylenu z korkiem gumowym i aluminiową i plastikową kapsułką zabezpieczającą.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Pfizer Italia S.r.l.
Via Isonzo, 71
04100 Latina
Producent
Pfizer Service Company bvba - Hoge Wei 10, 1930 Zaventem (Belgia)

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego

Niekompatybilność
Zavedos (chlorowodorek idarubicyny) nie powinien być mieszany z heparyną, ponieważ może to prowadzić do powstawania osadu.
Nie zaleca się również mieszania Zavedos (chlorowodorek idarubicyny) z innymi lekami.
Należy unikać długotrwałego kontaktu z dowolnym roztworem o odczynie zasadowym (pH alkalicznym), ponieważ może to prowadzić do degradacji leku.

Dawkowanie
Ostra białaczka szpikowa (LMA)
Dorośli: zalecana dawka Zavedos (chlorowodorek idarubicyny) to 12 mg/m² i.w. przez 3 dni w schemacie skojarzonym z cytarabiną.
Innym stosowanym schematem dawkowania w LMA, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, jest dawka 8 mg/m² i.w. przez 5 dni.
Dzieci: zalecana dawka Zavedos (chlorowodorek idarubicyny) podawana i.w. to 10–12 mg/m² dziennie przez 3 dni w połączeniu z cytarabiną.
UWAGA: Są to ogólne wytyczne. W przypadku dokładnej dawki należy kierować się indywidualnymi protokołami leczenia.

Ostra białaczka limfoblastyczna (LAL)
Dorośli: w monoterapii sugerowana dawka to 12 mg/m² i.w. dziennie przez 3 dni.
Dzieci: w monoterapii sugerowana dawka to 10 mg/m² i.w. dziennie przez 3 dni.
UWAGA: Są to ogólne wytyczne. W przypadku dokładnej dawki należy kierować się indywidualnymi protokołami leczenia.

Należy jednak dostosować proponowane schematy dawkowania do stanu hematologicznego pacjenta oraz, w przypadku terapii skojarzonej, do dawek innych leków cytotoksycznych.
Zazwyczaj dawkę oblicza się na podstawie powierzchni ciała.

Sposób podania
Zavedos należy podawać wyłącznie drogą dożylną (i.w.).
Podanie gotowego roztworu powinno być wykonane w ciągu 5–10 minut poprzez przewód dołgowy zaopatrywany w kroplówkę z roztworem fizjologicznym, po uprzednim upewnieniu się, że igła znajduje się odpowiednio w żyłach. Ta technika zmniejsza ryzyko zakrzepicy lub wylewu pozajędrnego, co może prowadzić do ciężkiej cellulitis i martwicy.
Sklerozę żylną można zaobserwować, gdy wstrzykiwanie wykonywane jest w małych naczyniach lub powtarzane w tej samej żyłce.

Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i manipulowania lekiem
Zaleca się przestrzeganie poniższych środków bezpieczeństwa, obowiązujących dla wszystkich leków przeciwnowotworowych:

personel powinien posiadać odpowiednie szkolenie w zakresie właściwej techniki rekonstytucji i manipulowania lekiem;
personel w ciąży powinien być wykluczony z wykonywania tych zadań;
personel manipulujący lekiem powinien nosić odzież ochronną: okulary, fartuchy, maseczki i jednorazowe rękawiczki;
należy wydzielić specjalne miejsce do rekonstytucji leku (najlepiej wyposażone w system z laminarnym przepływem powietrza); powierzchnię roboczą należy zabezpieczyć za pomocą wchłaniającego papieru z plastikowym spodem;
wszystkie przedmioty używane do rekonstytucji, podania i czyszczenia, w tym rękawiczki, należy umieszczać w workach jednorazowych przeznaczonych do odpadów o wysokim ryzyku, przeznaczonych do spalania w wysokiej temperaturze;
w przypadku przypadkowego kontaktu leku z skórą lub oczami należy natychmiast przemyć dużą ilością wody, wody z mydłem lub roztworem wodorowęglanu sodu i skonsultować się z lekarzem;
przypadkowe wycieki lub wylewy leku należy usunąć roztworem nadchloranu sodu (1%), a następnie wodą;
materiały do czyszczenia należy usuwać zgodnie z wyżej wskazanym sposobem.

Więcej informacji zawiera ulotka produktu.

Ulotka: informacja dla użytkownika

ZAVEDOS 5 mg kapsułki twarde, 10 mg kapsułki twarde, 25 mg kapsułki twarde

Chlorohydryk idarubicyny
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać cały ulotkę, ponieważ zawiera ona
ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

Co to jest Zavedos i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Zavedos
Jak stosować Zavedos
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Zavedos
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Zavedos i do czego służy

Zavedos zawiera substancję czynną zwaną chlorowodorkiem idarubicyny, która należy do grupy leków zwanych antybiotykami cytotoksycznymi działającymi przeciw nowotworom. Zavedos działa poprzez zakłócanie wzrostu komórek nowotworowych.
Zavedos stosuje się u dorosłych w leczeniu raka krwi znanego jako ostra białaczka nielinfoblastyczna lub zaawansowanego raka piersi, gdy poprzednie terapie nie przyniosły skutku lub nie były odpowiednie.
Lek może być również stosowany w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Zavedos

Nie przyjmuj Zavedos:

jeśli jest uczulony na idarubicynę, inne leki z tej samej grupy (antracyliny lub antracenediony) lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli ma ciężkie problemy wątrobowe (ciężkie niewydolność wątroby);
jeśli ma ciężkie problemy nerkowe (ciężka niewydolność nerek);
jeśli ma ciężkie problemy serca (ciężka kardiomiopatia), ciężkie zaburzenia rytmu serca lub niedawno doznał zawału serca;
jeśli ma niską liczbę komórek krwi (mielosupresja);
jeśli wcześniej otrzymał maksymalną dawkę chlorku idarubicyny i/lub innych leków z grupy antracylin i antracenedionów (zobacz punkt „Inne leki i Zavedos”);
jeśli karmi piersią (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą PRZED zażyciem Zavedos, jeśli:

poddawany był terapii przeciwnowotworowej (terapii cytotoksycznej), która mogła spowodować skutki toksyczne, takie jak zapalenie i owrzodzenie jamy ustnej (stomatyt), zmniejszenie liczby białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi we krwi oraz infekcje w różnych częściach ciała (ogólne). Przed rozpoczęciem leczenia Zavedos te skutki toksyczne muszą ustąpić lub znacznie się zmniejszyć;
ma lub miał w przeszłości problem serca. Zavedos może powodować zaburzenia funkcji serca (toksyczność serca), szczególnie jeśli wcześniej występowały zaburzenia serca. Ryzyko wystąpienia tych zaburzeń wzrasta, jeśli otrzymuje lub niedawno otrzymywał radioterapię w okolicy klatki piersiowej, był leczony innymi lekami przeciwnowotworowymi podobnymi do Zavedos (tzw. antracylinami lub antracenedionami) lub przyjmuje inne leki powodujące zaburzenia funkcji serca (np. trastuzumab). Trastuzumab (lek stosowany w leczeniu niektórych nowotworów) może być usuwany z organizmu nawet przez 7 miesięcy. Ponieważ trastuzumab może wpływać na serce, Zavedos nie powinien być podawany wcześniej niż 7 miesięcy po zakończeniu leczenia trastuzumabem. Jeśli Zavedos zostanie podany w tym okresie, funkcja serca musi być dokładnie monitorowana (zobacz punkt „Inne leki i Zavedos”);
ma problem wątrobowy lub nerkowy. W takim przypadku skutki toksyczne Zavedos mogą być większe niż przewidywane, a lekarz może przepisać niższą dawkę tego leku.

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli podczas leczenia Zavedos pojawi się lub nasili się którykolwiek z poniższych stanów (zobacz również punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”):

problemy serca, które mogą obejmować:
- ostry (pojawiają się bezpośrednio po rozpoczęciu leczenia): zwiększenie lub zmniejszenie częstości skurczów serca oraz zaburzenia rytmu serca (arytmie). Te zaburzenia łatwo wykryć za pomocą elektrokardiogramu (EKG) i zazwyczaj nie są na tyle poważne, aby wymagały przerwania leczenia tym lekiem;
- opóźnione (pojawiają się długo po rozpoczęciu leczenia, czasem po 2-3 miesiącach, a nawet po wielu miesiącach lub latach od zakończenia leczenia). Najczęstsze objawy toksyczności opóźnionej to:
  - niemożność serca do dostarczania odpowiedniej ilości krwi zgodnie z potrzebami organizmu (niewydolność serca). Najczęstsze objawy to: trudności w oddychaniu (dyspneja), gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc), obrzęk w innych częściach ciała, szczególnie w nogach i kostkach (obrzęk zależny), powiększenie serca (kardiomegalia) i wątroby (hepatomegalia), zmniejszona produkcja moczu (oliguria), gromadzenie się płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze) i w przestrzeni między płucami a klatką piersiową (wylew opłucnowy), zaburzenia rytmu serca (rytm galopu). Czasem niewydolność serca może być ciężka i prowadzić do śmierci;
  - zapalenie osierdzia (zapalenie osierdzia);
  - zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego).
zmniejszenie we krwi całkowitej liczby białych krwinek (leukopenia) lub jednego z rodzajów białych krwinek, tzw. neutrofili (neutropenia), lub płytek krwi (trombocytopenia), lub czerwonych krwinek (anemia). Zazwyczaj zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi jest największe po 10–14 dniach od rozpoczęcia leczenia, a następnie wraca do normy do 21. dnia. Czasem skutki zmniejszenia liczby tych komórek we krwi mogą być poważne i objawiać się gorączką, infekcjami w różnych narządach i we krwi, wstrząsem, krwawieniem, niedotlenieniem mózgu i śmiercią;
rozwój nowotworu białych krwinek (leukemia), którego nie było przed rozpoczęciem leczenia Zavedos (tzw. leukemia wtórna). Leukemia może pojawić się 1–3 lata po zakończeniu leczenia Zavedos i częściej występuje, jeśli ten lek był podawany w wysokich dawkach lub w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi;
wymioty oraz zapalenie błon śluzowych jamy ustnej (stomatyt) i przełyku. W ciężkich przypadkach mogą pojawić się owrzodzenia błony śluzowej, a także owrzodzenia żołądka i jelit z możliwością perforacji i krwawienia. Zazwyczaj ustąpienie tych zmian następuje w ciągu trzeciego tygodnia leczenia;
problemy wątrobowe i nerkowe, ponieważ zwiększa się ryzyko wystąpienia toksycznych skutków tego leku w całym organizmie. Lekarz dostosuje dawkę Zavedos (chlorek idarubicyny) w zależności od stanu zdrowia;
nadmierna ilość kwasu moczowego we krwi;
zapalenie i powstawanie skrzeplin we krwi w żyłach, głównie w nogach, miednicy (tromboflebita) i płucach (zatorowość płucna).

Podczas leczenia Zavedos może zauważyć czerwone zabarwienie moczu, które utrzymuje się
do 1–2 dni po podaniu tego leku.
Podczas leczenia Zavedos nie należy poddawać się szczepieniom żywymi lub osłabionymi
szczepionkami (np. przeciw żółtaczce), ponieważ z powodu obniżonej odporności mogą wystąpić
ciężkie lub śmiertelne infekcje. Można natomiast poddać się szczepieniom szczepionkami martwymi
lub nieaktywnymi, choć skuteczność takiego szczepienia może być zmniejszona. Dlatego przed
szczepieniem należy skonsultować się z lekarzem.
Zavedos może wpływać na płodność mężczyzn. Porozmawiaj z lekarzem o możliwości zabezpieczenia
płodności przed rozpoczęciem leczenia. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni stosować skuteczne
metody antykoncepcji (zobacz punkt „Ciąża, karmienie piersią i płodność”). Jeśli po leczeniu Zavedos
chcesz mieć dzieci, skonsultuj się z lekarzem.
Przed i podczas leczenia Zavedos lekarz będzie wykonywał regularne i częste badania laboratoryjne,
aby ocenić stan zdrowia i skuteczność tego leku.
Inne leki i Zavedos
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmuje się, niedawno przyjmowało się lub może się przyjmować inne leki.
Następujące leki mogą zwiększyć skuteczność i/lub skutki toksyczne Zavedos:

cyklosporyna (lek przeciwdziałający odrzuceniu przeszczepionego narządu);
inne leki przeciwnowotworowe. W przypadku jednoczesnego podawania Zavedos z innymi lekami przeciwnowotworowymi może wzrosnąć toksyczność na szpik kostny;
leki potencjalnie toksyczne dla serca lub leki obniżające ciśnienie krwi (tzw. blokery kanału wapniowego). W przypadku jednoczesnego podawania Zavedos z tymi lekami może wzrosnąć ryzyko zaburzeń funkcji serca (toksyczność serca);
doustne leki przeciwpłytkowe (leki stosowane w celu zmniejszenia powstawania skrzeplin we krwi w żyłach);
leki wpływające na funkcje nerek i/lub wątroby.

Podczas leczenia Zavedos nie należy szczepić się szczepionkami żywymi (np. przeciw żółtaczce),
ponieważ może dojść do stanu potencjalnie śmiertelnego (śmiertelna choroba ogólnoustrojowa po szczepieniu).
Jeśli lekarz uzna to za konieczne, może podać szczepionkę nieaktywną (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem
lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie należy rozpoczynać ciąży podczas leczenia Zavedos ani gdy Twój partner jest w trakcie leczenia.
Zavedos może szkodzić rozwijającemu się płodowi, dlatego ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem, jeśli podejrzewasz ciążę. Jeśli ciąża wystąpi, lekarz zastosuje ten lek tylko w przypadku absolutnej konieczności.
Antykoncepcja u kobiet w wieku rozrodczym
Należy zawsze stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia Zavedos i przez co najmniej 6,5 miesiąca po ostatniej dawce. Porozmawiaj z lekarzem o odpowiednich dla Ciebie i Twojego partnera metodach antykoncepcji.
Antykoncepcja u mężczyzn
Mężczyźni powinni zawsze stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia Zavedos i przez co najmniej 3,5 miesiąca po ostatniej dawce.
Karmienie piersią
Nie karm piersią podczas leczenia Zavedos i przez co najmniej 14 dni po ostatniej dawce, ponieważ część leku może przeniknąć do mleka matki i potencjalnie szkodzić dziecku.
Płodność
Zarówno mężczyźni, jak i kobiety powinni uzyskać informacje na temat możliwości zabezpieczenia płodności przed rozpoczęciem leczenia.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie ma dostępnych danych pozwalających określić wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

3. Jak stosować Zavedos

Należy stosować ten lek ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty.
W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek powinien być przepisywany pod nadzorem lekarzy doświadczonych w terapii nowotworów lekami przeciwnowotworowymi.
Jeśli lekarz uzna to za stosowne, może zdecydować o podaniu Zavedos w połączeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu nowotworów.

Leczenie nowotworu krwi (ostra białaczka nielymfoblastyczna)
Zalecana dawka to 30 mg/m² powierzchni ciała dziennie przez 3 dni. W przypadku leczenia skojarzonego z innymi lekami przeciwnowotworowymi zalecana dawka wynosi od 15 do 30 mg/m² powierzchni ciała dziennie przez 3 dni.
Leczenie zaawansowanego raka piersi
Zalecana dawka to 45 mg/m² powierzchni ciała, podana jako dawka jednorazowa lub podzielona na 3 kolejne dni (15 mg/m² dziennie). Cykl leczenia należy powtarzać co 3–4 tygodnie, w zależności od stanu pacjenta. W przypadku leczenia skojarzonego z innymi lekami przeciwnowotworowymi zalecana dawka wynosi 35 mg/m² powierzchni ciała podana w jednym dniu.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby
Jeśli wątroba nie działa prawidłowo, lekarz może zdecydować o przepisaniu zmniejszonej dawki.

Sposób podania
Kapsułki Zavedos należy przyjmować doustnie i połykać bezpośrednio z butelki, aby uniknąć bezpośredniego kontaktu z powierzchnią skóry.
Kapsułki należy połykać całe, popijając niewielką ilością wody. Nie wolno ssąc, żuć, otwierać ani dzielić kapsułek.
W przypadku przypadkowego kontaktu proszku z kapsułek z oczami, skórą lub błonami śluzowymi, należy dokładnie wypłukać miejsce kontaktu wodą i skontaktować się z lekarzem.
Zaleca się przyjmowanie tego leku podczas lekkiego posiłku.

Jeśli przyjmie zbyt dużą dawkę Zavedos
Jeśli przyjmie zbyt dużą dawkę tego leku, należy natychmiast powiadomić lekarza, ponieważ mogą wystąpić następujące objawy:

silne zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi, takich jak leukocyty, erytrocyty i płytki krwi (mielosupresja), zazwyczaj w ciągu 1–2 tygodni;
poważne zaburzenia serca w ciągu pierwszych 24 godzin. Uszkodzenia serca mogą pojawić się również kilka miesięcy po przedawkowaniu tego leku;
krwawienie jelitowe i ciężkie uszkodzenia błon śluzowych.

Jeśli ma Pan/i jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich
osób one występują.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych działań niepożądanych, ponieważ mogą one być poważne:

znaczne zmniejszenie produkcji komórek krwi (krwinki białe, czerwone, płytki krwi) w szpiku kostnym
problemy z sercem (niewydolność serca, kardiomiopatia) (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
zapalenie żyły (flebita) lub zapalenie i zamknięcie żyły (tromboflebita)
krwawienie wewnątrz żołądka i/lub jelit
zakażenia krwi (sepsa, septicemia)
nowotwory komórek krwi (ostra białaczka mieloidalna, zespół mielodysplastyczny) (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
zawał serca
wstrząs
martwica tkanek
krwawienia do mózgu
ciężka reakcja alergiczna
zator żyły przez skrzep krwi (zatorowość tętnicza)

Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

infekcja
zmniejszenie apetytu (anoreksja)
zapalenie i/lub owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej (mukoryza, stomatyt)
biegunka
wymioty
nudności
ból brzucha
uczucie palenia w żołądku
wypadanie włosów (alopecia)
czerwonawe zabarwienie moczu przez 1 lub 2 dni od momentu podania (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
gorączka
ból głowy
dreszcze

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

krwawienie
zmniejszenie częstości uderzeń serca
zwiększenie częstości uderzeń serca (tachykardia)
zaburzenia w badaniu EKG spowodowane problemami z funkcjonowaniem serca
ból brzucha
wzrost aktywności enzymów wątrobowych i bilirubiny, substancji wytwarzanej przez wątrobę
wysypka skórna
świąd
zwiększona wrażliwość skóry narażonej na promieniowanie

Niec often (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

odwodnienie
podwyższenie poziomu kwasu moczowego we krwi (hiperurikemia)
zaburzenia w badaniu EKG (ECG) spowodowane problemami z funkcjonowaniem serca
zapalenie przełyku (przełykowe zapalenie)
zapalenie odcinka jelita (zapalenie okrężnicy)
ciemniejsze zabarwienie skóry i paznokci (hiperpigmentacja)
pokrzywka
cellulitis

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

zapalenie zewnętrznej warstwy serca lub mięśnia sercowego (zapalenie osierdzia/miokard)
zmiany częstości rytmu serca
napady gorąca
uszkodzenia żołądka
uczucie mrowienia, pieczenia, zapalenia i obrzęku na dłoniach i stopach (czerwone zapalenie kończyn)

Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi (pancytopenia)
rozpad komórek nowotworowych (zespół lizy nowotworowej)
reakcja lokalna

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie któreś z działań niepożądanych, w tym nie wymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Zavedos

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu i na fiolce po napisie „Wazne do”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Zavedos
Substancją czynną jest idarubicyna chlorowodorek.
Każda kapsułka 5 mg zawiera 5 mg idarubicyny chlorowodorku.
Inne składniki to: celuloza mikrokryształowa, gliceryna palmitylo-stearynowa.
Opowijka kapsułek zawiera żelatynę, dwutlenek tytanu (E171) i czerwony tlenek żelaza (E172).
Każda kapsułka 10 mg zawiera 10 mg idarubicyny chlorowodorku.
Inne składniki to: celuloza mikrokryształowa, gliceryna palmitylo-stearynowa.
Opowijka kapsułek zawiera żelatynę, dwutlenek tytanu (E171) i czerwony tlenek żelaza (E172).
Każda kapsułka 25 mg zawiera 25 mg idarubicyny chlorowodorku.
Inne składniki to: celuloza mikrokryształowa, gliceryna palmitylo-stearynowa.
Opowijka kapsułek zawiera żelatynę i dwutlenek tytanu (E171).
Opis wyglądu Zavedos i zawartości opakowania
Kapsułki są pakowane w butelki szklane.
Każda butelka zawiera 1 twardą kapsułkę 5 mg lub 10 mg lub 25 mg.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Pfizer Italia S.r.l.
Via Isonzo, 71
04100 Latina
Producent
Kapsułki 5 mg i kapsułki 10 mg:
Corden Pharma Latina S.p.A
Via Murillo, 7
04013 Sermoneta,
Latina
Kapsułki 25 mg:
Actavis Italy S.p.A.
Viale Pasteur 10,
20014 Nerviano (MI).