Ulotka: informacje dla użytkownika

Valdorm 15 mg kapsułki, 30 mg kapsułki

Flurazepam
Lek równoważny
Przed zażyciem tego leku prosimy o dokładne zapoznanie się z treścią ulotki, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki:

Co to jest Valdorm i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Valdorm
Jak stosować Valdorm
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Valdorm
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Valdorm i do czego służy

Valdorm to lek o działaniu hipnotycznym zawierający substancję czynną flurazepam,
która należy do grupy leków psychotropowych zwanych „benzodiazepinami”.
Lek ten stosuje się do krótkotrwałego leczenia bezsenności, szczególnie w przypadkach,
gdy bezsenność jest nasilona, powoduje znaczne ograniczenie sprawności i wywołuje silny dyskomfort.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Valdorm

Nie przyjmuj Valdorm

jeśli jesteś uczulony na flurazepam lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli jesteś uczulony na benzodiazepiny (grupa leków, do której należy Valdorm);
jeśli cierpisz na chorobę powodującą silne osłabienie mięśni (miastenia gravis);
jeśli cierpisz na poważne problemy oddechowe, takie jak niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność płucna lub depresja oddechowa (ciężkie osłabienie oddychania);
jeśli cierpisz na poważne problemy wątroby (ciężka niewydolność wątroby);
jeśli cierpisz na bezdech senny (przejściowe zaprzestanie oddychania podczas snu);
jeśli cierpisz na choroby psychiczne, takie jak stany obsesyjne lub fobie, lub przewlekłą psychotę (zaburzenia psychiczne powodujące powtarzające się myśli przeciw twojej woli lub lęki);

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Valdorm.
Długość leczenia Valdorm powinna być jak najkrótsza. Zaleca się nie przekraczania 4 tygodni, wliczając w to okres stopniowego odstawienia (patrz punkt 3 „Jak stosować Valdorm”). Każde przedłużenie terapii po tym okresie powinno odbywać się dopiero po ponownej ocenie stanu klinicznego.
W przypadku leczenia długotrwałego zaleca się wykonanie badań krwi i kontrolę wartości wątrobowych.
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Valdorm, jeśli dotyczy Cię którykolwiek z poniższych stanów (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”):

Jeśli jesteś osobą starszą i/lub osłabioną. Lekarz przepisze Ci zmniejszoną dawkę.
Jeśli jesteś osobą starszą i przyjmujesz leki na epilepsję (w szczególności hydantoiny, barbiturany lub ich kombinacje). W tym przypadku łączenie z Valdorm zwiększa ryzyko działań niepożądanych i toksyczności.
Jeśli cierpisz na przewlekłą niewydolność oddechową. Lekarz przepisze Ci zmniejszoną dawkę.
Jeśli cierpisz na chorobę wątroby (niewydolność wątroby). Lekarz przepisze Ci zmniejszoną dawkę.
Jeśli cierpisz lub cierpiałeś kiedykolwiek na depresję lub lęk związany z depresją, ponieważ Valdorm może pogorszyć stan i skłonność do samobójstw.
Jeśli cierpisz na zaburzenie psychiczne powodujące zaburzoną percepcję rzeczywistości, zaburzenia myślenia, dezorientację (psychotę);
Jeśli masz problemy z koordynacją ruchową spowodowane stanem zwanym ataksją (rdzeniową lub móżdżkową). Valdorm nie jest wskazany w tym przypadku.
Jeśli masz lub miałeś kiedykolwiek problemy z nadużywaniem narkotyków lub alkoholu, ponieważ ryzyko uzależnienia jest większe (patrz „Rozwój uzależnienia”).
Jeśli przyjmujesz leki obniżające aktywność ośrodkowego układu nerwowego, powodujące senność lub osłabienie funkcji psychicznych (psychotropy), ze względu na ryzyko nieprzewidzianych działań niepożądanych w wyniku interakcji (patrz „Inne leki i Valdorm”).

Rozwój tolerancji
Po długotrwałym stosowaniu leku przez kilka tygodni może dojść do zmniejszenia skuteczności (tolerancja). Valdorm jest zalecany do krótkotrwałego leczenia.
Rozwój uzależnienia
Stosowanie Valdorm, podobnie jak innych benzodiazepin, może prowadzić do rozwoju uzależnienia, które może objawiać się rosnącym potrzebą, pragnieniem lub nadmiernym dążeniem do przyjmowania leku (uzależnienie psychiczne) lub rozwojem zaburzeń fizycznych, które ustępują dopiero po przyjęciu leku (uzależnienie fizyczne). Prawdopodobieństwo rozwoju uzależnienia psychicznego i fizycznego zwiększa się wraz ze wzrostem dawki i długości trwania leczenia. Ponadto większe ryzyko występuje u osób, które nadużywały lub nadużywają narkotyków lub alkoholu, lub u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami osobowości. W takim przypadku konieczna jest regularna kontrola przez lekarza, a odstawienie leczenia powinno odbywać się stopniowo.
Gdy już dojdzie do rozwoju uzależnienia, nagłe odstawienie leczenia będzie towarzyszone objawami abstynencyjnymi, które mogą wystąpić nawet u pacjentów przyjmujących normalne dawki terapeutyczne i przez krótki czas, z objawami takimi jak:

Depresja, pobudzenie, zmiany nastroju, bezsenność odbiciowa, potliwość, biegunka, ból głowy, bóle mięśni, silny lęk, napięcie, niepokój, dezorientacja i drażliwość.
W ciężkich przypadkach mogą wystąpić zniekształcenia postrzegania świata zewnętrznego (derealistacja), uczucie oderwania od rzeczywistości (depersonalizacja), mrowienie w rękach i nogach, nadmierna wrażliwość na światło, hałas, dźwięki i kontakt fizyczny, halucynacje lub napady padaczkowe.
W rzadkich przypadkach odstawienie leczenia po nadmiernym dawkowaniu może powodować stany dezorientacji, zaburzenia psychiczne i drgawki.

Bezsenność i lęk odbiciowy
W przypadku nagłego przerwania leczenia możesz przejściowo rozwinąć bezsenność bardziej nasiloną niż przed rozpoczęciem terapii tym lekiem.
Ponadto mogą wystąpić inne reakcje, takie jak zmiany nastroju, lęk, niepokój lub zaburzenia snu.
Nie przerywaj nagłe przyjmowania Valdorm. Skonsultuj się z lekarzem, który doradzi Ci właściwy sposób odstawienia leku (patrz punkt 3 „Jeśli przerwiesz leczenie Valdorm”).
Zgłaszano przypadki nadużywania benzodiazepin.
Zaburzenia pamięci
Benzodiazepiny mogą ograniczać zdolność zapamiętywania nowych informacji (amnezja anterogradna). Zjawisko to występuje zazwyczaj kilka godzin po przyjęciu leku, dlatego aby zmniejszyć ryzyko, należy zapewnić nieprzerwany sen trwający co najmniej 7–8 godzin (patrz „Możliwe działania niepożądane”).
Jeśli obudzisz się w okresie największej aktywności leku, pamięć może być osłabiona.
Zaburzenia paradoksalne
Benzodiazepiny, takie jak Valdorm, mogą powodować efekty przeciwne do oczekiwanych (efekty paradoksalne), takie jak niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresja, rozczarowanie, gniew, koszmary, halucynacje, psychotę, zaburzenia zachowania, pojawienie się depresji z skłonnością samobójczą (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Jeśli dojdzie do takiej sytuacji, skontaktuj się z lekarzem, ponieważ leczenie należy przerwać. Takie reakcje występują częściej u dzieci i osób starszych.
Jeśli jesteś osobą starszą
Jeśli jesteś osobą starszą, przyjmuj Valdorm zgodnie z zaleceniem lekarza.
Ten lek może zwiększać ryzyko upadków i złamania ze względu na działanie rozkurczające mięśnie.
Dzieci i młodzież
Valdorm nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
Inne leki i Valdorm
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Zwróć szczególną uwagę i skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli przyjmujesz lub przyjmowałeś jeden lub więcej z następujących leków:

Barbiturany (leki stosowane do zmniejszania lęku i/lub wywoływania snu lub leczenia epilepsji)
leki przeciwpadaczkowe (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych lub niektórych form depresji);
leki nasenne (leki stosowane w leczeniu bezsenności)
leki przeciwlękowe/sedatywy (leki stosowane w leczeniu stanów lękowych);
leki przeciwdepresyjne (leki stosowane w leczeniu depresji);
leki przeciwbólowe narkotyczne (leki stosowane w leczeniu silnego bólu). W tym przypadku może dojść do zwiększenia euforii, co zwiększa ryzyko uzależnienia psychicznego.
przeciwpadaczkowe (leki stosowane w leczeniu epilepsji – choroby powodującej niekontrolowane ruchy ciała i utratę przytomności), np. hydantoina;
leki znieczulające (stosowane podczas zabiegów chirurgicznych);
leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym (stosowane w leczeniu alergii);
leki stosowane do uspokojenia drgawek (przeciwdrgawkowe)
leki stosowane w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi (przeciwnadciśnieniowe)
beta-blokerów (leki stosowane w leczeniu nadciśnienia i innych problemów serca)
teofilina lub aminofilina (leki stosowane głównie w leczeniu astmy)
leki rozkurczające mięśnie (miorelaksanty)
leki działające na niektóre enzymy wątroby, ponieważ mogą zmieniać działanie Valdorm, np.: cyklosporyna, omeprazol (stosowane w leczeniu chorób żołądka), disulfiram (stosowany w leczeniu alkoholizmu) lub ryfampicyna (antybiotyk)
Jednoczesne stosowanie Valdorm z opioidami (silne leki przeciwbólowe, leki stosowane w terapii zastępczej i niektóre leki na kaszel) zwiększa ryzyko senności, trudności w oddychaniu (depresja oddechowa), śpiączki i może stanowić zagrożenie dla życia. Z tego powodu jednoczesne stosowanie powinno być rozważane tylko wtedy, gdy nie ma innych możliwości terapeutycznych. Jeśli jednak lekarz przepisze Ci Valdorm w połączeniu z opioidami, dawka i długość leczenia powinny być ograniczone przez Twojego lekarza. Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz opioidy, i dokładnie przestrzegaj zaleconej dawki. Możesz również poinformować przyjaciół i członków rodziny, aby obserwowali ewentualne pojawienie się objawów wymienionych powyżej. W przypadku ich wystąpienia skontaktuj się z lekarzem.

Valdorm i alkohol
Nie pij napojów alkoholowych podczas przyjmowania Valdorm, ponieważ uspokajające działanie leku może się nasilić.
Może to prowadzić do poważnego pogorszenia zdolności prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn (patrz „Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn”).
Jeśli wcześniej nadużywałeś alkoholu, lekarz będzie Cię regularnie kontrolować podczas leczenia Valdorm, ponieważ jesteś bardziej narażony na rozwój uzależnienia od tego leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie przyjmuj tego leku w czasie ciąży, szczególnie w pierwszych trzech miesiącach i ostatnich trzech miesiącach, chyba że lekarz uzna to za konieczne. W czasie ciąży Valdorm należy przyjmować wyłącznie w razie rzeczywistej potrzeby i pod bezpośrednim nadzorem lekarza.
Jeśli przyjmujesz ten lek z powodu poważnych wskazań medycznych w ostatnim okresie ciąży lub podczas porodu w wysokich dawkach, noworodek może wykazywać następujące objawy:

nieregularne tętno
obniżenie temperatury ciała poniżej 35°C (hipotermia);
słabe napięcie mięśni (hipotonia);
trudności w oddychaniu.

Ponadto, jeśli przyjmujesz benzodiazepiny (grupa leków, do której należy Valdorm) przez dłuższy czas w późnych stadiach ciąży, noworodek może rozwinąć uzależnienie fizyczne od leku i istnieje pewne ryzyko wystąpienia objawów abstynencyjnych po urodzeniu.
Karmienie piersią
Nie przyjmuj Valdorm, jeśli karmisz piersią, ponieważ lek przechodzi do mleka matki.
Jeśli konieczne jest regularne przyjmowanie Valdorm, przerwij karmienie piersią.
Płodność
Jeśli jesteś kobietą w wieku rozrodczym, planujesz zajście w ciążę lub podejrzewasz ciążę, skonsultuj się z lekarzem, który oceni konieczność odstawienia leczenia tym lekiem.
Podawanie Valdorm powinno być stopniowo odstawiane zgodnie z zaleceniami lekarza.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Valdorm ma działanie uspokajające, może powodować przejściową utratę pamięci (amnezję), wpływać na koncentrację i zaburzać działanie mięśni. Dlatego przyjmowanie tego leku może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jeśli nie udało Ci się wystarczająco wyspać, większe jest prawdopodobieństwo zaburzenia progu uwagi, dlatego nie prowadź w dniach przyjmowania Valdorm.
Valdorm zawiera laktozę
Jeśli lekarz stwierdził u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.

3. Jak stosować Valdorm

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Dawkę i długość leczenia Valdorm ustali lekarz, biorąc pod uwagę rodzaj i stopień nasilenia bezsenności, odpowiedź na leczenie oraz wiek.
Nie zmieniaj dawki bez konsultacji z lekarzem. Jeśli uważasz, że działanie leku jest zbyt słabe lub zbyt silne, porozmawiaj z lekarzem.
Podczas leczenia Valdorm należy regularnie poddawać się kontrolom, aby w razie potrzeby zmniejszyć dawkę i zapobiec gromadzeniu się leku w organizmie.

Zalecane dawki:
Dorośli: 1 kapsułka 15 mg lub 1 kapsułka 30 mg wieczorem, przed pójściem spać.
Lekarz może przepisać początkową dawkę 15 mg (1 kapsułka) i w razie potrzeby zwiększyć ją później do 30 mg (1 kapsułka 30 mg lub 2 kapsułki 15 mg).
Nie przekraczaj maksymalnej dawki 60 mg (2 kapsułki 30 mg) dziennie.
Poddawaj się regularnym kontrolom, szczególnie na początku leczenia, aby w razie potrzeby zmniejszyć dawkę lub częstotliwość przyjmowania leku i uniknąć gromadzenia się nadmiernych ilości leku w organizmie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży: Nie podawaj tego leku dzieciom i młodzieży poniżej 18. roku życia, ponieważ Valdorm nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci.

Stosowanie u szczególnych grup pacjentów
Pacjenci starsi lub osłabieni: Zalecana dawka to 1 kapsułka 15 mg. Jeśli należysz do tej grupy, pamiętaj, że możesz być szczególnie wrażliwy na działania niepożądane, dlatego dawka 15 mg nie powinna być przekraczana.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: Początkowa dawka to 1 kapsułka 15 mg i zazwyczaj nie powinna być przekraczana. Lekarz może dodatkowo zmniejszyć dawkę.
Pacjenci z przewlekłą niewydolnością płuc: Lekarz może uznać za konieczne zmniejszenie dawki.

Długość leczenia
Lekarz zaleci Ci długość leczenia, która powinna być jak najkrótsza. Zazwyczaj trwa ono od kilku dni do 2 tygodni, maksymalnie do 4 tygodni, w tym okres stopniowego odstawiania leku.
W niektórych przypadkach może być konieczne stosowanie leku dłużej niż przez maksymalny okres leczenia (4 tygodnie), ale tylko po ponownej ocenie stanu zdrowia przez lekarza.
Długotrwałe, przewlekłe leczenie nie jest zalecane.
Jeśli przyjmowałeś benzodiazepiny przez dłuższy czas, może być konieczny dłuższy okres stopniowego zmniejszania dawek (zobacz punkt „Jeśli przerwiesz leczenie Valdorm”).

Jeśli przyjmiesz więcej Valdorm niż powinieneś
Bardzo ważne jest, aby nigdy nie przyjmować większej dawki niż przepisana.
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki Valdorm natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala.

Objawy
Zazwyczaj nie ma zagrożenia dla życia, jeśli przypadkowo przyjmiesz większą dawkę leku niż przepisano, chyba że równocześnie spożywasz alkohol lub inne leki.
W przypadkach mniej poważnych objawy przedawkowania Valdorm mogą obejmować: utratę zdolności poznawczych i intelektualnych, dezorientację, ciągły sen i zmniejszoną reakcję na normalne bodźce (w przypadkach ciężkich – odrętwienie), mogą również występować zaburzenia mowy, widzenia lub ruchu, utrata koordynacji i napięcia mięśniowego, niskie ciśnienie krwi, problemy z oddychaniem, rzadko – śpiączka i bardzo rzadko – śmierć.
Ciężkie przypadki, rzadkie, mogą wystąpić przy przyjmowaniu dużych ilości leku lub gdy lek jest przyjmowany razem z alkoholem lub innymi lekami obniżającymi poziom świadomości i podstawowe funkcje mózgu.

Leczenie
Po ocenie objawów lekarz zastosuje odpowiednią terapię wspierającą (np. węgiel aktywny i/lub przemywanie żołądka).
Lekarz może rozważyć zastosowanie flumazenilu (lek blokujący działanie benzodiazepin). Jeśli przyjmujesz leki na depresję lub chorobę padaczkową, powiadom lekarza, ponieważ w tych przypadkach flumazenil należy stosować z najwyższą ostrożnością.

Jeśli zapomnisz przyjąć Valdorm
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Valdorm
Nie przerywaj leczenia Valdorm bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
Lekarz doradzi Ci, jak stopniowo zmniejszyć dawkę. Nagłe przerwanie stosowania tego leku może powodować tymczasowe objawy abstynencyjne lub odbicia (objawy, które doprowadziły do leczenia flurazepem, mogą powrócić w bardziej nasilonej formie po zakończeniu leczenia) (zobacz punkt 2 „Rozwój uzależnienia”).

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Zgłoszono następujące działania niepożądane:

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

senność, również w ciągu dnia;
ból głowy;
zawroty głowy spowodowane problemami z układem nerwowym;
obniżenie poziomu uwagi;
utrata koordynacji mięśniowej (ataksja);
zaburzenia smaku;
utrata emocji;
osłabienie mięśni;
zmęczenie.

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

zaburzenia wzroku, np. podwójne widzenie;
zaburzenia żołądka i jelit;
ból brzucha;
nudności;
zaburzenia pożądania seksualnego (libido);
reakcje skórne (np. wysypka);
obniżenie ciśnienia krwi (hipotensja);
nadwrażliwość, np. szybkie obrzęki skóry i błon śluzowych (angioedem);
trudności w oddychaniu, szczególnie w nocy (depresja oddechowa);
niemożność opróżnienia pęcherza moczowego (zatrzymanie moczu);
zawroty głowy spowodowane zaburzeniami równowagi z powodu chorób ucha lub labiryntu.

Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób)

żółtaczka skóry (żółtaczka);
wzrost enzymów wątrobowych.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

zaburzenia ekstrapiramidowe (np. sztywność, drżenie spoczynkowe, mała liczba ruchów/brak ruchów spontanicznych, powolne i niezgrabne ruchy);
dezorientacja;
ograniczona zdolność zapamiętywania nowych informacji (amnezja anterograde), również związane z zaburzeniami zachowania (patrz punkt 2 „Zaburzenia pamięci”);
uzależnienie (patrz punkt 2 „Rozwój uzależnienia”);
zespół abstynencyjny, efekty odbicia (patrz punkt 2 „Rozwój zjawisk odbicia/Zjawiska abstynencyjne”);
depresja;
reakcje paradoksalne (np. lęk, zaburzenia snu, bezsenność, koszmary, niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywność, urojenia, psychoza, zaburzenia zachowania, zaburzenia emocjonalne, próby samobójcze, myśli samobójcze) (patrz punkt 2 „Zaburzenia paradoksalne”);
halucynacje;
zaburzenia krwi, np. zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia, agranulocytoza), zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi (pancytopenia);
Upadki i złamania. Ryzyko upadków i złamań wzrasta, jeśli jesteś osobą starszą.

Dodatkowo, stosowanie benzodiazepin, grupy leków takich jak Valdorm, może wywołać nasilenie istniejącej depresji oraz spowodować reakcje takie jak niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywność, złudzenia, złość, koszmary, halucynacje, psychoza, zaburzenia zachowania. Takie działania niepożądane są bardziej prawdopodobne u osób starszych.
Stosowanie benzodiazepin (nawet w dawkach zalecanych) może prowadzić do uzależnienia fizycznego lub psychicznego. Przecięcie leczenia może powodować działania niepożądane (efekty odbicia) lub objawy abstynencyjne (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Jeśli przestaniesz przyjmować Valdorm”).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem:
http://www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa.
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Valdorm

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności, wskazanego na opakowaniu po napisie „WAZNY DO”.
Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Wskazany termin ważności dotyczy produktu w nienaruszonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Valdorm

Substancją czynną jest flurazepam. Każda kapsułka Valdorm 15 mg zawiera 12,62 mg flurazepamu (równowartość 13,81 mg chlorowodorku flurazepamu); każda kapsułka Valdorm 30 mg zawiera 25,25 mg flurazepamu (równowartość 27,62 mg chlorowodorku flurazepamu).
Pozostałe składniki to: laktuza, talk, stearynian magnezu; składniki kapsułki: dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza (E 172), erytrozyna (E 127), indygotyna (E 132), żelatyna.

Opis wyglądu Valdorm i zawartości opakowania
Valdorm występuje w formie kapsułek.
Opakowanie Valdorm 15 mg zawiera 30 kapsułek.
Opakowanie Valdorm 30 mg zawiera 30 kapsułek.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
NEOPHARMED GENTILI S.p.A – Via San Giuseppe Cottolengo 15 – 20143 Mediolan
Producent
VAMFARMA S.r.l. - Via Kennedy, 5 - Comazzo (Lodi)

VALDORM