Sugamadeks Piramal

Ulotka: informacja dla użytkownika

Sugammadex Piramal 100 mg/mL roztwór do wstrzykiwania

sugammadex
Przed zastosowaniem tego leku proszę dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego jej przeczytania.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z anestezjologiem lub lekarzem.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych skontaktuj się z anestezjologiem lub innym lekarzem. Dotyczy to również innych możliwych działań niepożądanych, które nie są wymienione w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki

1. Co to jest Sugammadex Piramal i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed podaniem leku Sugammadex Piramal
3. Jak stosuje się lek Sugammadex Piramal
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Sugammadex Piramal
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Sugammadex Piramal i do czego służy

Co to jest Sugammadex Piramal
Sugammadex Piramal zawiera substancję czynną sugammadex. Sugammadex Piramal jest uważany za lek selektywnie wiążący środki przeciwwspółkurczowe, ponieważ wiąże się z konkretnymi miorelaksantami: bromkiem rocuronium lub bromkiem vecuronium.
Do czego służy Sugammadex Piramal
Podczas niektórych rodzajów operacji mięśnie muszą być całkowicie rozluźnione. Ułatwia to pracę chirurga. W tym celu do znieczulenia ogólnego dodaje się leki rozkurczające mięśnie. Są to tzw. miorelaksanty, do których należą bromek rocuronium i bromek vecuronium. Ponieważ leki te rozluźniają również mięśnie kontrolujące oddychanie, konieczna jest pomoc w oddychaniu (tzw. wentylacja mechaniczna) podczas i po zabiegu, aż do momentu, gdy pacjent będzie ponownie w stanie samodzielnie oddychać.
Sugammadex Piramal stosuje się w celu przyspieszenia przywrócenia czynności mięśni po zabiegu operacyjnym, aby pacjent jak najszybciej mógł ponownie samodzielnie oddychać. Działa poprzez wiązanie się z bromkiem rocuronium lub bromkiem vecuronium obecnym w organizmie. Może być stosowany u dorosłych za każdym razem, gdy zastosowano bromek rocuronium lub bromek vecuronium.
Może być stosowany u noworodków, niemowląt, małych dzieci, dzieci i młodzieży (od urodzenia do 17. roku życia) w przypadku zastosowania bromku rocuronium.

2. Co powinien wiedzieć przed podaniem Sugammadex Piramal

Nie powinno się podawać Sugammadex Piramal

• jeśli jest uczulony na sugammadex lub którykolwiek z substancji pomocniczych tego leku (wymienionych w punkcie 6). Powiadom anestezjologa, jeśli znajduje się w tej sytuacji.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Powiadom anestezjologa przed podaniem Sugammadex Piramal

• jeśli choruje lub chorował wcześniej na choroby nerek. Jest to ważne, ponieważ Sugammadex Piramal jest wydalany z organizmu przez nerki.
• jeśli choruje lub chorował wcześniej na choroby wątroby.
• jeśli cierpi na zatrzymanie płynów (obrzęki).
• jeśli choruje na schorzenia, które wiążą się ze zwiększonym ryzykiem krwawienia (zaburzenia krzepnięcia krwi) lub jeśli przyjmuje leki przeciwkrzepliwe.

Inne leki i Sugammadex Piramal
Powiadom anestezjologa, jeśli przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjmować inne leki. Sugammadex Piramal może wpływać na inne leki lub być przez nie wpływany.
Niektóre leki osłabiają działanie Sugammadex Piramal
Szczególnie ważne jest, aby poinformować anestezjologa, jeśli niedawno przyjmował:

• toremifen (stosowany w leczeniu raka piersi).
• kwas fusydynowy (antybiotyk).

Sugammadex Piramal może wpływać na środki antykoncepcyjne hormonalne
Sugammadex Piramal może zmniejszyć skuteczność antykoncepcji hormonalnej – w tym pigułki antykoncepcyjnej, pierścienia waginalnego, implantu lub hormonalnego wkładu domacznego (IUS) – ponieważ zmniejsza ilość wchłanianego hormonu progestagenowego. Ilość progestagenów utraconych po podaniu Sugammadex Piramal jest zbliżona do tej, jaka następuje przy pominięciu jednej dawki pigułki antykoncepcyjnej.
→ Jeśli musi przyjąć pigułkę antykoncepcyjną tego samego dnia, w którym podano Sugammadex Piramal, postępuj zgodnie z instrukcjami zawartymi w ulotce do pigułki antykoncepcyjnej dotyczącymi pominiętej dawki.
→ Jeśli korzysta z innych środków antykoncepcyjnych hormonalnych (np. pierścienia waginalnego, implantu lub IUS), należy stosować dodatkową niehormonalną metodę antykoncepcji (np. prezerwatywę) przez 7 dni po podaniu Sugammadex Piramal i postępować zgodnie z zaleceniami zawartymi w ulotce.

Wpływ na wyniki badań krwi
Ogólnie rzecz biorąc, Sugammadex Piramal nie wpływa na wyniki badań krwi. Może jednak wpływać na wyniki testu określającego stężenie w krwi hormonu zwanego progesteronem.
Skonsultuj się z lekarzem, jeśli konieczne jest sprawdzenie poziomu progesteronu w tym samym dniu, w którym podano Sugammadex Piramal.

Ciąża i karmienie piersią
Powiadom anestezjologa, jeśli jest w ciąży lub może być w ciąży, lub jeśli karmi piersią.
Może otrzymać Sugammadex Piramal, ale musi najpierw omówić to z lekarzem.
Nie wiadomo, czy sugammadex przenika do mleka matki. Anestezjolog pomoże podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy zrezygnować z leczenia sugammadexem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka oraz korzyści z leczenia Sugammadex Piramal dla matki.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Sugammadex Piramal nie ma znanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Sugammadex Piramal zawiera sód
Ten lek zawiera do 9,7 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdym mL. Odpowiada to 0,5% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego w diecie dla dorosłego.

3. Jak stosuje się Sugammadex Piramal

Sugammadex Piramal podaje anestezjolog lub pod kontrolą anestezjologa.
Dawka
Anestezjolog ustali odpowiednią dla Ciebie dawkę Sugammadex Piramal, biorąc pod uwagę:

• Twoją masę ciała
• stopień, w jakim lek rozkurczający mięśnie nadal działa na Twoim organizmie.

Typowa dawka to 2–4 mg na kg masy ciała u pacjentów w każdym wieku. U dorosłych dawkę 16 mg/kg można zastosować w przypadku konieczności szybkiego odwrócenia działania rozkurczu mięśni.

Sposób podania Sugammadex Piramal
Sugammadex Piramal podaje anestezjolog. Lek stosuje się jako pojedynczą
iniekcję dożylną.
W przypadku podania zbyt dużej dawki Sugammadex Piramal
Ponieważ anestezjolog będzie dokładnie monitorować stan Twojego zdrowia, mało prawdopodobne jest, że otrzymasz nadmierną dawkę Sugammadex Piramal. Jednak gdyby tak się stało, mało prawdopodobne jest, że spowoduje to u Ciebie poważne problemy.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z anestezjologiem lub innym lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób je występują.
Jeśli działania niepożądane wystąpią podczas znieczulenia, zostaną one zauważone i leczone przez anestezjologa.

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)

• Kaszel
• Trudności oddechowe, które mogą obejmować kaszel lub ruchy przypominające budzenie się lub próbę złapania oddechu
• Lekka anestezja – możliwe jest wybudzenie się z głębokiego stanu znieczulenia, w związku z czym może być potrzebna dodatkowa dawka środka znieczulającego. Może to prowadzić do ruchów lub kaszlu pacjenta na zakończenie zabiegu
• Komplikacje podczas zabiegu, takie jak zmiany częstości akcji serca, kaszel lub ruchy
• Obniżenie ciśnienia krwi spowodowane zabiegiem chirurgicznym

Działania niepożądane nieczęste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100)

• U pacjentów z wywiadem chorób płuc zaobserwowano duszność spowodowaną skurczem mięśni dróg oddechowych (bronchospazm)

• Reakcje alergiczne (nadwrażliwość na lek) – takie jak wysypka, zaczerwienienie skóry, obrzęk języka i/lub gardła, duszność, zmiany ciśnienia krwi lub częstości akcji serca, które czasem mogą prowadzić do ciężkiego obniżenia ciśnienia krwi. Ciężkie reakcje alergiczne lub podobne do alergii mogą zagrozić życiu. Reakcje alergiczne były częściej zgłaszane u zdrowych ochotników, świadomych

• Powrót rozluźnienia mięśni po zabiegu.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• Po podaniu Sugammadex Piramal może wystąpić ciężkie spowolnienie pracy serca aż do zatrzymania serca.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym także nie wymienione w niniejszym ulocie, skontaktuj się z anestezjologiem lub lekarzem. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz pomóc w uzyskaniu większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Sugammadex Piramal

Lek będzie przechowywany przez personel medyczny.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie używaj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu i etykiecie po napisie
„Waz. do”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj fiolki w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem.
Po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu, przechowuj w temperaturze 2–8°C i użyj w ciągu 48 godzin.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak prawidłowo pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą to w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Sugammadex Piramal

• Substancją czynną jest sugammadex. 1 ml roztworu do wstrzykiwania zawiera sodu sugammadex o wartości równoważnej 100 mg sugammadex. Każda fiolka 2 ml zawiera sodu sugammadex o wartości równoważnej 200 mg sugammadex. Każda fiolka 5 ml zawiera sodu sugammadex o wartości równoważnej 500 mg sugammadex.
• Substancjami pomocniczymi są woda do sporządzania środków do wstrzykiwania, kwas chlorowodorowy i/lub sodu wodorotlenek (do regulacji pH). (patrz punkt 2: Sugammadex Piramal zawiera sód).

Opis wyglądu leku Sugammadex Piramal i zawartość opakowania
Sugammadex Piramal to klarowny roztwór do wstrzykiwania, bezbarwny lub lekko żółto-brązowy.
Dostępny jest w dwóch różnych opakowaniach zawierających po 10 fiol z 2 ml roztworu do wstrzykiwania lub
10 fiol z 5 ml roztworu do wstrzykiwania.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania będą wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Piramal Critical Care B.V
Rouboslaan 32 ,
2252 TR Voorschoten
Holandia
Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków, https://www.ema.europa.eu.

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

Aby uzyskać szczegółowe informacje, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego
Sugammadex Piramal.
Wskazania terapeutyczne i dawkowanie
Przeciwdziałanie blokady przewodzenia nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium u dorosłych.
W populacji pediatrycznej: sugammadex jest zalecany wyłącznie do rutynowego przeciwdziałania blokowaniu
wywołanemu przez rokuronium u pacjentów od urodzenia do 17. roku życia.
Sugammadex należy podawać wyłącznie przez anestezjologa lub pod jego nadzorem. Zaleca się stosowanie odpowiedniej techniki monitorowania funkcji nerwowo-mięśniowej w celu kontrolowania odzyskiwania funkcji po blokadzie nerwowo-mięśniowej (patrz charakterystyka produktu, punkt 4.4).
Dorośli
Przeciwdziałanie rutynowe:
Jeśli odzyskiwanie po blokadzie wywołanej przez rokuronium lub wekuronium osiągnęło liczbę potetaniczną (ang. post-tetanic counts, PTC) co najmniej 1–2, zalecana dawka sugammadexu wynosi 4 mg/kg masy ciała. Mediana czasu odzyskania wartości 0,9 stosunku T/T wynosi około 3 minut (patrz charakterystyka produktu, punkt 5.1).
Zaleca się dawkę 2 mg/kg masy ciała sugammadexu w przypadku samorzutnego odzyskiwania funkcji do momentu ponownego pojawienia się odpowiedzi T po blokadzie wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Mediana czasu odzyskania wartości 0,9 stosunku T/T wynosi około 2 minut (patrz charakterystyka produktu, punkt 5.1).
Zastosowanie zalecanych dawek w celu rutynowego przeciwdziałania powoduje nieco szybszy medianowy czas odzyskania stosunku T/T powyżej wartości 0,9 w przypadku rokuronium w porównaniu z blokadą wywołaną przez wekuronium (patrz charakterystyka produktu, punkt 5.1).
Natychmiastowe przeciwdziałanie blokadzie wywołanej przez rokuronium:
Gdy klinicznie konieczne jest natychmiastowe przeciwdziałanie po podaniu rokuronium, zaleca się dawkę 16 mg/kg masy ciała sugammadexu. Gdy podaje się 16 mg/kg masy ciała sugammadexu 3 minuty po bolusie 1,2 mg/kg masy ciała bromku rokuronium, można oczekiwać mediany czasu odzyskania wartości 0,9 stosunku T/T wynoszącej około 1,5 minuty (patrz charakterystyka produktu, punkt 5.1).
Nie ma danych pozwalających zalecić stosowanie sugammadexu w celu natychmiastowego przeciwdziałania po blokadzie wywołanej przez wekuronium.
Powtórne podawanie sugammadexu:
W wyjątkowych przypadkach ponownej blokady nerwowo-mięśniowej w okresie pooperacyjnym (patrz charakterystyka produktu, punkt 4.4), po wstępnym podaniu dawki 2 mg/kg lub 4 mg/kg sugammadexu, zaleca się podanie dodatkowej dawki sugammadexu w dawce 4 mg/kg.
Po podaniu drugiej dawki sugammadexu należy dokładnie monitorować pacjenta w celu potwierdzenia odzyskania funkcji nerwowo-mięśniowej.
Upośledzenie funkcji nerek:
Nie zaleca się stosowania sugammadexu u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek (w tym u pacjentów wymagających dializy (ClCr < 30 mL/min)) (patrz charakterystyka produktu, punkt 4.4).
Pacjenci otyli:
U pacjentów otyłych, w tym u pacjentów z otyłością patologiczną (wskaźnik masy ciała ≥ 40 kg/m²), dawkę sugammadexu należy ustalać na podstawie rzeczywistej masy ciała. Należy stosować te same zalecane dawkowania co u dorosłych.
Populacja pediatryczna (od urodzenia do 17. roku życia)
Sugammadex Piramal 100 mg/mL może być rozcieńczony do stężenia 10 mg/mL w celu zwiększenia dokładności dawkowania u dzieci (patrz charakterystyka produktu, punkt 6.6).
Przeciwdziałanie rutynowe:
Zaleca się podawanie dawki 4 mg/kg sugammadexu w celu przeciwdziałania blokadzie wywołanej przez rokuronium, jeśli odzyskiwanie osiągnęło PTC co najmniej 1–2.
Zaleca się podawanie dawki 2 mg/kg sugammadexu w celu przeciwdziałania blokadzie wywołanej przez rokuronium w momencie ponownego pojawienia się odpowiedzi T (patrz charakterystyka produktu, punkt 5.1).
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w punkcie 6.1 charakterystyki produktu.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania
Zgodnie z normalną praktyką poanestezjologiczną, po zakończeniu blokady nerwowo-mięśniowej zaleca się monitorowanie pacjenta w bezpośrednim okresie pooperacyjnym w celu wykluczenia niepożądanych zdarzeń, w tym ponownego pojawienia się blokady nerwowo-mięśniowej.
Monitorowanie czynności oddechowej podczas odzyskiwania:
Po przeciwdziałaniu blokadzie nerwowo-mięśniowej pacjentom należy zapewnić wspomaganie oddychania aż do odzyskania wystarczającej samoistnej wentylacji płuc. Nawet jeśli przeciwdziałanie blokadzie nerwowo-mięśniowej jest kompletne, inne leki stosowane w okresie okołochirurgicznym i pooperacyjnym mogą obniżać czynność oddechową, w związku z czym może nadal być konieczne wspomaganie oddychania.
W przypadku ponownego pojawienia się blokady nerwowo-mięśniowej po ekstubacji należy zapewnić odpowiednią wentylację.
Ponowne pojawienie się blokady nerwowo-mięśniowej:
W badaniach klinicznych u pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, w których sugammadex podawano w dawkach wskazanych przy głębokiej blokadzie nerwowo-mięśniowej, zaobserwowano częstość ponownego pojawienia się blokady nerwowo-mięśniowej wynoszącą 0,20% na podstawie monitorowania nerwowo-mięśniowego lub objawów klinicznych. Stosowanie niższych dawek niż zalecane może zwiększyć ryzyko ponownego pojawienia się blokady nerwowo-mięśniowej po wstępnym przeciwdziałaniu i nie jest zalecane (patrz charakterystyka produktu, punkt 4.2 i 4.8).
Wpływ na hemostazę:
W badaniu u ochotników podanie dawek 4 mg/kg i 16 mg/kg sugammadexu spowodowało maksymalne wydłużenie średniego czasu częściowej aktywowanej tromboplastyny (ang. activated partial thromboplastin time, aPTT) odpowiednio o 17 i 22% oraz standardowego stosunku czasu protrombiny [ang. prothrombin time international normalised ratio, PT(INR)] odpowiednio o 11 i 22%. Tak niewielkie wydłużenie średniego czasu aPTT i PT(INR) miało krótki czas trwania (≤ 30 minut). Na podstawie danych klinicznych (N=3 519) oraz specjalnego badania u 1 184 pacjentów poddanych operacji z powodu złamania szyjki kości udowej/dużej operacji wymiany stawu, nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu sugammadexu podawanego w dawce 4 mg/kg, samodzielnie lub w połączeniu z lekami przeciwkrzepliwymi, na częstość powikłań krwotocznych w okresie okołochirurgicznym i pooperacyjnym.
W badaniach in vitro zaobserwowano interakcję farmakodynamiczną (wydłużenie aPTT i PT) z antagonistami witaminy K, heparyną nieryzyczną, heparynoidami o niskiej masie cząsteczkowej, rywarybaksabanem i dabigatranem. U pacjentów poddawanych rutynowej profilaktyce przeciwkrzepliwej pooperacyjnej, ta interakcja farmakodynamiczna nie ma znaczenia klinicznego. Należy zachować ostrożność przy rozważaniu stosowania sugammadexu u pacjentów otrzymujących leczenie przeciwkrzepliwe z powodu istniejącej choroby współistniejącej lub stanu współistniejącego.
Zwiększone ryzyko krwawienia nie może być wykluczone u pacjentów:

• z wrodzonymi niedoborami czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K;
• z istniejącymi zaburzeniami krzepnięcia;
• leczonych pochodnymi kumaryny i z INR powyżej 3,5;
• przyjmujących leki przeciwkrzepliwe i podanych dawkę 16 mg/kg sugammadexu. Jeśli istnieje medyczna konieczność podania sugammadexu tym pacjentom, anestezjolog musi ocenić, czy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko powikłań krwotocznych, biorąc pod uwagę historię występowania krwawień u pacjentów oraz rodzaj planowanej operacji. Jeśli sugammadex jest podawany tym pacjentom, zaleca się kontrolę hemostazy i parametrów krzepnięcia krwi.

Czasy oczekiwania na ponowne podanie leków blokujących przewodzenie nerwowo-mięśniowe po przeciwdziałaniu
sugammadexem:
Tabela 1: Ponowne podawanie rokuronium lub wekuronium po rutynowym przeciwdziałaniu (do 4 mg/kg
sugammadexu):

Początek blokady neuromuscularnej może być wydłużony do około 4 minut, a czas trwania blokady neuromuscularnej może być skrócony do około 15 minut po ponownym podaniu 1,2 mg/kg rokuroniumu w ciągu 30 minut po podaniu sugammadexu.
Na podstawie modeli farmakokinetycznych u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek zalecany czas oczekiwania na ponowne użycie 0,6 mg/kg rokuroniumu lub 0,1 mg/kg wekuroniumu po rutynowym antagonizowaniu przez sugammadex powinien wynosić 24 godziny. Jeśli konieczny jest krótszy czas oczekiwania, dawkę rokuroniumu na nową blokadę neuromuscularną należy zwiększyć do 1,2 mg/kg.
Ponowne podanie rokuroniumu lub wekuroniumu po natychmiastowym antagonizowaniu (16 mg/kg sugammadexu):
w bardzo rzadkich przypadkach, gdy może to być konieczne, zalecany czas oczekiwania wynosi 24 godziny.
Jeśli konieczne jest wprowadzenie blokady neuromuscularnej przed upływem zalecanego czasu oczekiwania, należy zastosować środek blokujący neuromuscularny niesteroidowy. Początek działania środka blokującego neuromuscularny o działaniu depolaryzującym może być wolniejszy niż przewidywano, ponieważ znaczna część receptorów nikotynowych podygaczykowych może nadal być zajęta przez środek blokujący neuromuscularny.

Zaburzona czynność nerek:
Stosowanie sugammadexu nie jest zalecane u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, w tym u pacjentów wymagających dializy (zobacz Ulotkę produktu, punkt 5.1).

Lekka anestezja:
W badaniach klinicznych podczas celowego antagonizowania blokady neuromuscularnej w trakcie anestezji obserwowano okazjonalnie objawy lekkiej anestezji (ruchy, kaszel, grymasy, ssanie rurki intubacyjnej).
Jeśli blokada neuromuscularna jest zniesiona, a anestezja nadal trwa, należy podać dodatkowe dawki środków znieczulających i/lub opioidów zgodnie z wskazaniami klinicznymi.

Znaczna bradykardia:
W rzadkich przypadkach obserwowano znaczną bradykardię kilka minut po podaniu sugammadexu w celu antagonizowania blokady neuromuscularnej. Bradykardia może okazjonalnie prowadzić do zatrzymania krążenia (zobacz Ulotkę produktu, punkt 4.8). Pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątem zmian hemodynamicznych podczas i po antagonizowaniu blokady neuromuscularnej. W przypadku wystąpienia klinicznie istotnej bradykardii należy podać leczenie środkami antycholinergicznymi, takimi jak atropina.

Zaburzona czynność wątroby:
Ponieważ sugammadex nie jest metabolizowany ani wydalany drogą wątrobową, nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. Pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby należy leczyć z dużą ostrożnością. W przypadku, gdy zaburzenie czynności wątroby towarzyszy koagulopatii, należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi wpływu na hemostazę.

Stosowanie w oddziale intensywnej terapii:
Sugammadexu nie badano u pacjentów, którzy otrzymali rokuronium lub wekuronium w oddziale intensywnej terapii.

Stosowanie w celu antagonizowania blokady wywołanej przez inne miorelaksanta niż rokuronium i wekuronium:
Sugammadexu nie należy stosować w celu antagonizowania blokady wywołanej przez środki blokujące neuromuscularne niesteroidowe, takie jak sukcynocholina lub związki benzylizochinolinowe.
Sugammadexu nie należy stosować w celu zniesienia blokady neuromuscularnej wywołanej przez środki blokujące neuromuscularne steroidowe inne niż rokuronium i wekuronium, ponieważ w tych przypadkach brakuje danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa. Dostępne są ograniczone dane dotyczące antagonizowania blokady wywołanej przez pankuronium, jednak zaleca się nie stosować sugammadexu w tej sytuacji.

Opóźnione odzyskanie:
Stan, który wydłuża czas krążenia, taki jak choroby układu sercowo-naczyniowego, zaawansowany wiek (w celu uzyskania informacji o czasie odzyskania u osób starszych zobacz Ulotkę produktu, punkt 4.2) lub stan obrzękowy (np. ciężkie uszkodzenie wątroby), może wiązać się z dłuższym czasem odzyskiwania.

Reakcje nadwrażliwości na lek:
Lekarze powinni być przygotowani na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości na lek (w tym reakcji anafilaktycznych) i podjąć niezbędne środki ostrożności (zobacz Ulotkę produktu, punkt 4.8).

Sód:
Ten lek zawiera do 9,7 mg sodu na mL, co odpowiada 0,5% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego przez WHO, wynoszącego 2 g sodu dla dorosłego.

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji
Informacje zawarte w tym punkcie oparte są na powinności wiązania się sugammadexu z innymi lekami, badaniach nieklinicznych, badaniach klinicznych oraz symulacjach przeprowadzonych z wykorzystaniem modelu uwzględniającego działanie farmakodynamiczne środków blokujących neuromuscularnie i interakcję farmakokinetyczną między środkami blokującymi neuromuscularnie a sugammadexem. Na podstawie tych danych nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z innymi lekami, z wyjątkiem następujących:
Nie można wykluczyć interakcji wypierania dla toremifenu i kwasu fuzydowego (nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji wiązania).
Nie można wykluczyć klinicznie istotnej interakcji wiązania dla doustnych środków antykoncepcyjnych (nie oczekuje się interakcji wypierania).

Interakcje, które mogą naruszyć skuteczność sugammadexu (interakcje wypierania):
Podanie niektórych leków po sugammadexie może teoretycznie wypierać rokuronium lub wekuronium z sugammadexu. Może to prowadzić do nawrotu blokady neuromuscularnej. W takim przypadku pacjent powinien być wentylowany. W przypadku infuzji należy przerwać podawanie leku, który spowodował wyparcie. W sytuacjach, w których mogą występować potencjalne interakcje wypierania, jeśli podaje się inny lek dożylnie w ciągu 7,5 godziny po podaniu sugammadexu, pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątem objawów nawrotu blokady neuromuscularnej (przez okres do około 15 minut).

Toremifenu:
W odniesieniu do toremifenu, który ma stosunkowo wysoką powinność wiązania do sugammadexu i u którego mogą występować stosunkowo wysokie stężenia plazmatyczne, może dojść do częściowego wyparcia wekuronium lub rokuronium z sugammadexu. Lekarze powinni być świadomi, że przywrócenie wartości 0,9 stosunku T/T może być opóźnione u pacjentów, którzy otrzymali toremifenu w dniu zabiegu.

Podanie dożylnie kwasu fuzydowego:
Zastosowanie kwasu fuzydowego w fazie przedoperacyjnej może spowodować pewne opóźnienie przywracania wartości 0,9 stosunku T/T. W fazie pozabiegowej nawrót blokady neuromuscularnej nie jest oczekiwany, ponieważ szybkość infuzji kwasu fuzydowego trwa kilka godzin, a poziomy we krwi są kumulacyjne przez 2–3 dni. W przypadku ponownego podania sugammadexu zobacz Ulotkę produktu, punkt 4.2.

Interakcje, które mogą naruszyć skuteczność innych leków (interakcje wiązania):
Podanie sugammadexu może spowodować zmniejszenie skuteczności niektórych leków z powodu obniżenia stężenia (wolnego) w osoczu. Jeśli zaobserwuje się taką sytuację, lekarz powinien rozważyć możliwość ponownego podania leku, podania leku terapeutycznie równoważnego (najlepiej z innej klasy chemicznej) i/lub zastosowania interwencji nielikowej, w zależności od tego, co jest najbardziej odpowiednie.

Środki antykoncepcyjne hormonalne:
Szacuje się, że interakcja między 4 mg/kg sugammadexu a progestyną prowadzi do zmniejszenia ekspozycji na progestynę (34% AUC), co odpowiada zmniejszeniu obserwowanemu przy przyjmowaniu codziennego dawki doustnego środka antykoncepcyjnego z opóźnieniem 12 godzin, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności. Co do estrogenów, przypuszcza się, że efekt będzie mniej wyraźny.
W związku z tym podanie dawki bolusowej sugammadexu uważa się za równoważne pominięciu jednej dawki doustnych sterydowych środków antykoncepcyjnych (kombinowanych lub zawierających wyłącznie progestynę). Jeśli sugammadex zostanie podany w tym samym dniu, w którym przyjmuje się doustny środek antykoncepcyjny, należy kierować się wskazówkami zawartymi w ulotce środka antykoncepcyjnego dotyczącymi pominiętych dawek. W przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych niedoustnych pacjentka powinna przez 7 dni korzystać z dodatkowej niehormonalnej metody antykoncepcji i kierować się wskazówkami zawartymi w ulotce produktu.

Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuroniumu lub wekuroniumu:
W przypadku stosowania w okresie pozabiegowym leków, które nasilają blokadę neuromuscularną, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość nawrotu blokady neuromuscularnej. Należy zapoznać się z ulotką produktu rokuroniumu lub wekuroniumu, aby uzyskać listę konkretnych leków nasilających blokadę neuromuscularną. W przypadku nawrotu blokady neuromuscularnej pacjent może wymagać wentylacji mechanicznej i ponownego podania sugammadexu (zobacz Ulotkę produktu, punkt 4.2).

Niepłodność, ciąża i karmienie piersią

Ciąża
Nie ma danych klinicznych dotyczących ciąż u pacjentek narażonych na działanie sugammadexu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na szkodliwe działanie bezpośrednie lub pośrednie w odniesieniu do ciąży, rozwoju embrionalnego/ płodowego, porodu lub rozwoju poporodowego.
Należy zachować ostrożność przy podawaniu leku kobietom w ciąży.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy sugammadex wydzielany jest z mlekiem matki. Badania na zwierzętach wykazały wydzielanie sugammadexu z mlekiem matki. Ogólnie rzecz biorąc, wchłanianie doustne cyklodekstryn jest niskie i nie przewiduje się skutków u niemowlęcia po podaniu pojedynczej dawki kobiecie karmiącej piersią.
Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie/odstąpić od leczenia sugammadexem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety.

Niepłodność
Nie badano wpływu sugammadexu na płodność u mężczyzn. Badania na zwierzętach oceniające wpływ na płodność nie wykazały szkodliwych efektów.

Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Sugammadex Piramal jest podawany współbieżnie z środkami blokującymi neuromuscularnie i anestetykami u pacjentów operowanych. W związku z tym ustalenie przyczynowości zdarzeń niepożądanych jest trudne. Najczęściej zgłaszane reakcje niepożądane u pacjentów operowanych to kaszel, powikłania oddechowe po anestezji, powikłania po anestezji, hipotensja procedury i powikłania po zabiegu (Częste (≥ 1/100, < 1/10)).

Tabela 2: Tabela reakcji niepożądanych
Bezpieczeństwo sugammadexu oceniono u 3519 jednostek osobowych na podstawie połączonej bazy danych bezpieczeństwa z badań fazy I–III. W badaniach kontrolowanych placebo, w których pacjenci otrzymywali anestezję i/lub środki blokujące neuromuscularnie (1078 pacjentów narażonych na działanie sugammadexu vs. 544 narażonych na placebo), zaobserwowano następujące reakcje niepożądane:
[Bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000)]

Opis wybranych działań niepożądanych
Reakcje nadwrażliwości na lek:
U niektórych pacjentów i ochotników wystąpiły reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja (w celu uzyskania informacji na temat ochotników, zobacz poniżej Informacje na temat zdrowych ochotników). W badaniach klinicznych u pacjentów operowanych częstotliwość tych reakcji była rzadka, a w doniesieniach po wprowadzeniu na rynek nieznana.
Reakcje te wahały się od izolowanych objawów skórnych do ciężkich reakcji ogólnoustrojowych (takich jak anafilaksja, szok anafilaktyczny) i występowały u pacjentów, którzy wcześniej nie byli narażani na działanie sugammadexu.
Objawy związane z tymi reakcjami mogą obejmować: zaczerwienienie, pokrzywkę, wysypkę rumieniową, (ciężką) hipotensję, tachykardię, obrzęk języka, obrzęk gardła, skurcz oskrzeli oraz zablokowane zaburzenia płucne. Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą być śmiertelne.
W doniesieniach po wprowadzeniu na rynek obserwowano nadwrażliwość na sugammadex oraz na kompleks sugammadex-rokuronium.
Powikłania oddechowe związane z znieczuleniem:
Powikłania oddechowe związane z znieczuleniem obejmowały opór wobec rurki intubacyjnej, kaszel, lekki opór przy oddychaniu przez rurkę, reakcję wybudzenia podczas zabiegu chirurgicznego, kaszel podczas procedury znieczyniającej lub podczas zabiegu chirurgicznego, a także samoistne oddychanie pacjenta związane z procedurą znieczyniającą.
Powikłania związane z znieczuleniem:
Do powikłań związanych z znieczuleniem wskazujących na przywrócenie funkcji neuromięśniowej należą ruch kończyny lub ciała, kaszel podczas procedury znieczyniającej lub chirurgicznej, grymasy lub ssanie rurki intubacyjnej. Zobacz SPC, punkt 4.4 „płytkie znieczulenie”.
Powikłania związane z procedurą:
Powikłania związane z procedurą obejmowały kaszel, tachykardię, bradykardię, ruch i zwiększenie częstości akcji serca.
Ciężka bradykardia:
W doświadczeniu po rejestracji zaobserwowano pojedyncze przypadki ciężkiej bradykardii oraz bradykardii z zatrzymaniem serca kilka minut po podaniu sugammadexu (zobacz SPC, punkt 4.4).
Powrót bloku neuromięśniowego:
W badaniach klinicznych u pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, u których podano sugammadex w dawce wskazanej do leczenia głębokiego bloku neuromięśniowego (N=2 022), zaobserwowano częstość nawrotu bloku neuromięśniowego wynoszącą 0,20%, na podstawie monitorowania neuromięśniowego lub objawów klinicznych (zobacz SPC, punkt 4.4).
Informacje na temat zdrowych ochotników:
Zrandomizowane, podwójnie ślepe badanie oceniło częstość występowania podejrzanych reakcji nadwrażliwości u zdrowych ochotników, którym podano do 3 dawek placebo (N=76), sugammadex 4 mg/kg (N=151) lub sugammadex 16 mg/kg (N=148). Podejrzane reakcje nadwrażliwości były oceniane przez komisję w sposób ślepy. Stwierdzona częstość nadwrażliwości wynosiła odpowiednio 1,3%, 6,6% i 9,5% w grupach placebo, sugammadex 4 mg/kg oraz sugammadex 16 mg/kg. Nie odnotowano przypadków anafilaksji po podaniu placebo ani po sugammadex 4 mg/kg. Zarejestrowano jeden potwierdzony przypadek anafilaksji po pierwszej dawce sugammadex 16 mg/kg (częstość 0,7%). Nie zaobserwowano wzrostu częstości ani nasilenia reakcji nadwrażliwości przy powtarzanych dawkach sugammadexu.
Wcześniejsze badanie o podobnym schemacie wykazało trzy potwierdzone przypadki anafilaksji, wszystkie po podaniu sugammadex 16 mg/kg (częstość 2,0%).
W zestawionym bazie danych z badań fazy 1, do działań niepożądanych uznanych za częste (≥ 1/100, < 1/10) lub bardzo częste (≥ 1/10) i występujących częściej u pacjentów leczonych sugammadexem niż w grupie placebo należą: dysgezja (10,1%), ból głowy (6,7%), nudności (5,6%), pokrzywka (1,7%), świąd (1,7%), zawroty głowy (1,6%), wymioty (1,2%) i ból brzucha (1,0%).
Dodatkowe informacje dotyczące specjalnych populacji
Pacjenci z wywiadem chorób płuc:
W danych po rejestracji oraz w specjalistycznym badaniu klinicznym u pacjentów z wywiadem chorób płuc, do działań niepożądanych możliwie związanych z lekiem zaliczono skurcz oskrzeli. Jak u wszystkich pacjentów z wywiadem chorób płuc, lekarz powinien mieć świadomość możliwości wystąpienia skurczu oskrzeli.
Populacja pediatryczna
W badaniach u pacjentów pediatrycznych od urodzenia do 17 roku życia profil bezpieczeństwa sugammadexu (do 4 mg/kg) był ogólnie podobny do profilu obserwowanego u dorosłych.
Pacjenci z patologiczną otyłością
W specjalistycznym badaniu klinicznym u pacjentów z patologiczną otyłością profil bezpieczeństwa był ogólnie podobny do profilu u pacjentów dorosłych w zestawionych badaniach od fazy 1 do 3 (zobacz Tabelę 2).
Pacjenci z ciężką chorobą ogólnoustrojową
W badaniu u pacjentów zakwalifikowanych do klasy American Society of Anesthesiologists (ASA) 3 lub 4 (pacjenci z ciężką chorobą ogólnoustrojową lub pacjenci z ciężką chorobą ogólnoustrojową stanowiącą stałe zagrożenie dla życia), profil działań niepożądanych u pacjentów klasy ASA 3 i 4 był ogólnie podobny do profilu u pacjentów dorosłych w zestawionych badaniach od fazy 1 do 3 (zobacz Tabelę 2), zobacz SPC, punkt 5.1.
Przedawkowanie
W badaniach klinicznych zgłoszono jeden przypadek przypadkowego przedawkowania w dawce 40 mg/kg masy ciała, który nie spowodował istotnych działań niepożądanych. W badaniu tolerancji przeprowadzonym u człowieka, sugammadex podawano w dawkach do 96 mg/kg masy ciała. Nie zgłoszono działań niepożądanych związanych z dawką ani poważnych działań niepożądanych.
Sugammadex może być usuwany za pomocą hemodializy z użyciem filtra o wysokim przepływie, ale nie z filtrem o niskim przepływie. Na podstawie badań klinicznych, stężenia sugammadexu w osoczu zmniejszają się do 70% po sesji dializy trwającej od 3 do 6 godzin.
Wykaz substancji pomocniczych
Kwas chlorowodorowy 3,7% (do regulacji pH) i/lub sodu wodorotlenek (do korekty pH)
Woda do wstrzykiwania
Okres ważności
3 lata
Po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu, potwierdzona została stabilność chemiczna i fizyczna w warunkach użytkowania przez 48 godzin w temperaturze od 2 °C do 25 °C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, lek rozcieńczony powinien być stosowany natychmiast. Jeśli lek nie jest stosowany natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika; zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 °C do 8 °C, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w warunkach kontrolowanej, sterylnej i zweryfikowanej technologii.
Szczególne środki ostrożności dotyczące przechowywania
Przechowywać w temperaturze poniżej 30 °C.
Nie zamarzać.
Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem.
W celu uzyskania informacji dotyczących warunków przechowywania rozcieńczonego leku, zobacz SPC, punkt 6.3.
Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i manipulacji
Sugammadex Piramal może być wstrzykiwany do kaniuli infuzyjnej w trakcie podawania następujących roztworów dożylnych: chlorek sodu 9 mg/mL (0,9%), glukoza 50 mg/mL (5%), chlorek sodu 4,5 mg/mL (0,45%) i glukoza 25 mg/mL (2,5%), roztwór Ringera mlekowego, roztwór Ringera, glukoza 50 mg/mL (5%) w chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%).
Linia infuzyjna powinna być odpowiednio przepłukana (np. 0,9% roztworem chlorku sodu) pomiędzy podaniem Sugammadex Piramal a innymi lekami.
Stosowanie u populacji pediatrycznej
U pacjentów pediatrycznych, Sugammadex Piramal może być rozcieńczany chlorkiem sodu 9 mg/mL (0,9%) do stężenia 10 mg/mL (zobacz SPC, punkt 6.3).