Ulotka: informacja dla użytkownika

Stivarga 40 mg tabletki powlekane

regorafenib
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać potrzebna w przyszłości.
W przypadku wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy choroby, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści tej ulotki:

Co to jest Stivarga i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Stivarga
Jak stosować Stivarga
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Stivarga
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Stivarga i do czego służy

Stivarga zawiera substancję czynną regorafenib. Jest to lek stosowany w leczeniu nowotworów, który spowalnia wzrost i rozprzestrzenianie się komórek nowotworowych oraz blokuje dopływ krwi umożliwiający wzrost komórom nowotworowym.
Stivarga stosuje się w leczeniu:

nowotworu jelita grubego lub odbytu, który rozprzestrzenił się na inne części organizmu u dorosłych pacjentów wcześniej leczonych lub u których nie można zastosować innych leków (chemioterapii opartej na fluoropirydynie, terapii przeciwko VEGF oraz terapii przeciwko EGFR)
nowotworów mezenczymalnych przewodu pokarmowego (GIST), rodzaju nowotworu żołądka i jelita, które rozprzestrzeniły się na inne części organizmu lub nie poddają się operacji, u dorosłych pacjentów wcześniej leczonych innymi lekami przeciwnowotworowymi (imatinib i sunitinib)
nowotworu wątroby u dorosłych pacjentów wcześniej leczonych innym lekiem przeciwnowotworowym (sorafenib).

W przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących mechanizmu działania Stivargi lub przyczyny, dla której został on przepisany, należy skonsultować się z lekarzem.

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Stivargi

Nie przyjmuj Stivargi

jeśli jesteś uczulony na regorafenib lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Stivargi.
Zwracaj szczególną uwagę podczas stosowania Stivargi

jeśli masz problemy wątrobowe, w tym zespół Gilberta, z objawami takimi jak żółtaczka (żółte zabarwienie skóry i białek oczu), ciemne zabarwienie moczu oraz dezorientacja i/lub zamieszanie. Leczenie Stivargą może zwiększyć ryzyko uszkodzenia wątroby. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia Stivargą lekarz przepisze Ci określone badania krwi w celu oceny funkcji wątroby. Jeśli funkcja wątroby jest ciężko upośledzona, nie powinieneś być leczony Stivargą, ponieważ brakuje danych dotyczących stosowania Stivargi u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby.
jeśli doznałeś infekcji z objawami takimi jak wysoka gorączka, silny kaszel z lub bez zwiększonej ilości wydzieliny (plwociny), silny ból gardła, duszność, pieczenie i/lub ból podczas oddawania moczu, nietypowe wydzieliny pochwy lub podrażnienia, zaczerwienienie, obrzęk lub ból w dowolnej części ciała. Lekarz może tymczasowo wstrzymać Twoje leczenie.
jeśli miałeś lub masz problemy z krwawieniem i przyjmujesz warfarynę, fenprokumon lub inny lek rozrzedzający krew w celu zapobiegania powstawaniu skrzeplin. Leczenie Stivargą może zwiększyć ryzyko krwawienia. Przed rozpoczęciem leczenia Stivargą lekarz może przepisać Ci określone badania krwi. Stivarga może powodować ciężkie krwawienia w przewodzie pokarmowym, np. w żołądku, przełyku, odbytnicy lub jelitach, a także w płucach, nerkach, jamie ustnej, pochwie i/lub mózgu. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią następujące objawy: obecność krwi w stolcu lub czarny stolec, obecność krwi w moczu, ból brzucha, plucie lub wymioty z krwią.
jeśli wystąpią silne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (przebicie lub przetoka przewodu pokarmowego), lekarz musi przerwać leczenie Stivargą. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią następujące objawy: silny lub trwający ból brzucha, plucie krwią lub wymioty z krwią, czerwony lub czarny stolec.
jeśli odczuwasz ból w klatce piersiowej lub masz problemy sercowe. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia Stivargą lekarz sprawdzi funkcję serca. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią następujące objawy, które mogą być objawami zawału serca lub zmniejszonego przepływu krwi do serca: uczucie ucisku lub ból w klatce piersiowej, który może promieniować do barków, rąk, pleców, szyi, zębów, żuchwy lub brzucha i może występować naprzemiennie; duszność; nagłe pocenie się z zimnym, wilgotnym skórą; uczucie zawrotów głowy lub omdlenie.
jeśli wystąpi silny i trwający ból głowy, zaburzenia wzroku, napady drgawkowe lub zaburzenia psychiczne (np. dezorientacja, utrata pamięci lub utrata orientacji w czasoprzestrzeni) – natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
jeśli masz podwyższone ciśnienie tętnicze. Stivarga może powodować podwyższenie ciśnienia tętniczego. Lekarz będzie sprawdzać Twoje ciśnienie przed i w trakcie leczenia i w razie potrzeby przepisze Ci lek obniżający ciśnienie tętnicze.
jeśli miałeś lub masz tętniaka (poszerzenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego) lub pęknięcie ściany naczynia krwionośnego.
jeśli miałeś lub masz uszkodzenie drobnych naczyń krwionośnych (trombotyczna mikroangiopatia, TMA). Powiadom lekarza, jeśli wystąpią gorączka, osłabienie, zmęczenie, łatwe powstawanie siniaków, krwawienia, obrzęki, dezorientacja, utrata wzroku lub napady drgawkowe.
jeśli niedawno przeszedłeś lub planujesz operację chirurgiczną. Stivarga może wpływać na gojenie ran, a leczenie może być tymczasowo wstrzymane aż do całkowitego gojenia się rany.
jeśli wystąpią problemy skórne. Stivarga może powodować zaczerwienienie, ból, obrzęk lub pęcherze na dłoniach rąk lub podeszwach stóp. Jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany, skontaktuj się z lekarzem. W celu złagodzenia objawów lekarz może zalecić stosowanie kremów i/lub wkładek do butów lub rękawiczek. Jeśli wystąpi ten niepożądany efekt, lekarz może dostosować dawkę lub przerwać leczenie do czasu ustąpienia objawów.

Przed zażyciem Stivargi poinformuj lekarza, jeśli któraś z tych sytuacji dotyczy Ciebie. Może być konieczne rozpoczęcie dodatkowego leczenia lub wykonanie dodatkowych badań (zobacz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
Dzieci i młodzież

Nie ma wskazań do stosowania Stivargi u dzieci i młodzieży w przypadku raka jelita grubego lub odbytu przerzutującego się do innych części organizmu.
Bezpieczeństwo i skuteczność Stivargi u dzieci i młodzieży w przypadku przewodowych nowotworów mięśniówki (GIST) nie zostały ustalone. Brak dostępnych danych.
Nie ma wskazań do stosowania Stivargi u dzieci i młodzieży w przypadku hepatokarcynomu.
Inne leki i Stivarga
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś niedawno lub możesz zacząć przyjmować inne leki. Dotyczy to również leków dostępnych bez recepty, leków bez recepty, takich jak witaminy, suplementy diety lub leki ziołowe. Niektóre leki mogą zmieniać działanie Stivargi, a Stivarga może zmieniać działanie innych leków, powodując poważne działania niepożądane. W szczególności poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z leków wymienionych poniżej lub inne leki:

niektóre leki stosowane w leczeniu infekcji grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol, posakonazol i worykonazol)
niektóre leki stosowane w leczeniu bólu (np. kwas mefenamynowy, diflunisal i kwas niflumowy)
niektóre leki stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych (np. ryfampicyna, klaritromycyna, telitromycyna)
leki stosowane w leczeniu padaczki (napadów drgawkowych) (np. fenytoina, karbamazepina lub fenobarbital)
metotreksat, lek stosowany w leczeniu nowotworów
rosuwastatyna, flawastatyna, atorwastatyna – leki stosowane zazwyczaj w leczeniu hipercholesterolemii
warfaryna lub fenprokumon – leki stosowane do rozrzedzania krwi
napar z zioła św. Jana (dostępny również bez recepty) – lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji.

Przed zażyciem jakichkolwiek leków skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Stivarga z pożywieniem i napojami
Nie pij soków grejpfrutowych podczas przyjmowania Stivargi. Sok grejpfrutowy może zmieniać działanie Stivargi.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Poinformuj lekarza, jeśli podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, ponieważ Stivarga nie powinna być stosowana w czasie ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne. Lekarz omówi z Tobą potencjalne ryzyko związane z przyjmowaniem Stivargi w czasie ciąży.
Nie zajmuj się planowaniem ciąży w trakcie leczenia Stivargą, ponieważ ten lek może szkodzić rozwijającemu się płodowi.
Kobiety w wieku rozrodczym i mężczyźni powinni stosować skuteczne środki zapobiegania ciąży w trakcie leczenia i przez co najmniej osiem tygodni po zakończeniu leczenia.
Nie możesz karmić piersią w trakcie leczenia Stivargą, ponieważ ten lek może wpływać na wzrost i rozwój dziecka. Poinformuj lekarza, jeśli karmisz piersią lub planujesz karmienie piersią.
Stivarga może obniżać płodność u mężczyzn i kobiet. Skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem Stivargi.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie wiadomo, czy Stivarga wpływa na zdolność kierowania pojazdami i obsługi maszyn. Nie kieruj pojazdów i nie używaj narzędzi lub maszyn, jeśli odczuwasz objawy związane z leczeniem, które mogą utrudniać skupienie i reakcję.
Ważne informacje dotyczące niektórych substancji pomocniczych w Stivargi
Ten lek zawiera 56,06 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w dawce dobowej (4 tabletki). Odpowiada to 3% maksymalnej dziennej dawki zalecanej w diecie dla dorosłego.
Ten lek zawiera 1,68 mg lecytyny (pochodzącej z soi) w dawce dobowej (4 tabletki).

3. Jak stosować Stivarga

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zalecana dawka dzienna dla dorosłych to 4 tabletki Stivarga po 40 mg (160 mg regorafenibu). Lekarz może dostosować dawkę. Stosuj Stivarga we wskazanej przez lekarza dawce.
Zwykle lekarz zaleci przyjmowanie Stivarga przez 3 tygodnie, po których nastąpi tygodniowa przerwa: ten okres stanowi jeden cykl leczenia.
Stosuj Stivarga codziennie o tej samej porze, po lekkim posiłku (o niskiej zawartości tłuszczu). Połknij całą tabletę z niewielką ilością wody po lekkim posiłku zawierającym mniej niż 30% tłuszczu. Przykładem lekkiego posiłku (o niskiej zawartości tłuszczu) jest 1 porcja płatków (ok. 30 g), 1 szklanka mleka odtłuszczonego, 1 tost z dżemem, 1 szklanka soku jabłkowego oraz 1 filiżanka kawy lub herbaty (520 kcal, 2 g tłuszczu). Nie powinieneś stosować Stivarga wraz z sokiem grejpfrutowym (zobacz także punkt „Stosowanie Stivarga z pokarmami i napojami”).
W przypadku wymiotów po podaniu regorafenibu nie powinieneś przyjmować dodatkowych tabletek i powinieneś poinformować o tym lekarza.
W razie potrzeby lekarz może zmniejszyć dawkę lub zdecydować o przerwaniu lub całkowitym zakończeniu leczenia. Ogólnie rzecz biorąc, będziesz kontynuować przyjmowanie Stivarga tak długo, jak otrzymujesz z niego korzyści i nie występują nieakceptowalne działania niepożądane.
Nie są wymagane dostosowania dawki w przypadku lekkiego zaburzenia funkcji wątroby. Jeśli podczas leczenia Stivarga wystąpi lekkie lub umiarkowane zaburzenie funkcji wątroby, lekarz będzie musiał dokładnie Cię kontrolować. Nie należy leczyć Stivarga w przypadku ciężkiego zaburzenia funkcji wątroby, ponieważ brak jest danych dotyczących stosowania Stivarga u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby.
Nie są wymagane dostosowania dawki w przypadku lekkiego, umiarkowanego lub ciężkiego zaburzenia funkcji nerek.
Jeśli przyjmiesz więcej Stivarga niż powinieneś
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli przyjąłeś większą dawkę niż zalecono. Może być konieczne poddanie się leczeniu medycznemu i lekarz może zalecić przerwanie stosowania Stivarga.
Przyjmowanie zbyt dużej ilości Stivarga może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia lub nasilenie niektórych działań niepożądanych, szczególnie:

reakcje skórne (wysypka, pęcherze, zaczerwienienie, ból, obrzęk, swędzenie lub łuszczenie się skóry)
zmiany głosu lub chrypka ( dysfonia )
częste wypróżnienia lub stolec wodnisty ( biegunka )
owrzodzenia jamy ustnej ( zapalenie błony śluzowej )
suchość jamy ustnej
zmniejszenie apetytu
podwyższone ciśnienie tętnicze ( nadciśnienie )
nadmierne zmęczenie ( znużenie ).

Jeśli zapomnisz przyjąć Stivarga
Jeśli zapomniałeś dawki, przyjmij ją tak szybko, jak tylko sobie o tym przypomnisz, tego samego dnia. Nie przyjmuj podwójnej dawki Stivarga w tym samym dniu, aby nadrobić pominiętą dawkę z poprzedniego dnia. Powiadom lekarza za każdym razem, gdy zapomnisz przyjąć dawkę.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób
one występują. Lek ten może również zmieniać wyniki niektórych badań krwi.
Najpoważniejsze działania niepożądane, które mogły prowadzić do skutków śmiertelnych, to:

poważne problemy wątrobowe (w tym niewydolność wątroby), krwawienia, perforacja jelita i infekcje.

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów:
Problemy wątrobowe
Leczenie Stivarga może zwiększać ryzyko poważnych problemów wątrobowych. Natychmiast skontaktuj się
z lekarzem, jeśli wystąpią następujące objawy:

żółtaczka (żółtawe zabarwienie skóry i białek oczu)
ciemne odbarwienie moczu
dezorientacja i/lub zamroczenie
Te objawy mogą wskazywać na poważne uszkodzenie wątroby.

Krwawienia
Stivarga może powodować poważne krwawienia w układzie pokarmowym, np. w żołądku, gardle, odbycie lub jelitach, a także w płucach, nerkach, jamie ustnej, pochwie i/lub mózgu. Natychmiast skontaktuj się
z lekarzem, jeśli wystąpią następujące objawy:

obecność krwi w stolcu lub czarne stolce
obecność krwi w moczu
ból brzucha
kaszel lub wymioty z krwią
Te objawy mogą wskazywać na krwawienie.

Poważne problemy brzuszne (perforacja lub przetoka przewodu pokarmowego)
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią następujące objawy:

silny lub trwający ból brzucha
wymioty z krwią
czerwone lub czarne stolce
Te objawy mogą wskazywać na poważne problemy żołądka lub jelit.

Infekcja
Leczenie Stivarga może zwiększać ryzyko infekcji, szczególnie dróg moczowych, nosa, gardła i płuc. Leczenie Stivarga może również zwiększać ryzyko grzybiczych infekcji błon śluzowych, skóry lub organizmu. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:

wysoka gorączka
silny kaszel z lub bez zwiększonego odkrztuszania mokroty (plwociny)
silny ból gardła
duszność
pieczenie/ból podczas oddawania moczu
nietypowe upławy pochwowe lub podrażnienie w tym obszarze
zaczerwienienie, obrzęk lub ból w dowolnej części ciała
Te objawy mogą wskazywać na infekcję.

Inne działania niepożądane związane z lekiem Stivarga, wymienione według częstości występowania:
Bardzo często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

zmniejszenie liczby płytek krwi w krwiobiegu, charakteryzujące się skłonnością do powstawania siniaków lub krwawień (trombocytopenia)
zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (anemia)
zmniejszenie apetytu i przyjmowania pokarmu
podwyższone ciśnienie tętnicze (hipertensja)
zaburzenia głosu lub ochrypłość (dysfonia)
częste wypróżnienia lub stolce wodniste (biegunka)
ból lub suchość jamy ustnej, ból języka, owrzodzenia w jamie ustnej (stomatyt i/lub zapalenie błony śluzowej)
nudności
wymioty
podwyższone stężenie bilirubiny we krwi, substancji produkowanej przez wątrobę (hiperbilirubinemia)
zmiany w poziomie enzymów produkowanych przez wątrobę, które mogą wskazywać na zaburzenia wątrobowe (wzrost transaminaz)
zaczerwienienie, ból, pęcherze i obrzęk dłoni i podeszw stóp (reakcja skórna typu ręka-noga)
wysypka skórna
osłabienie, brak siły i energii, nadmierne zmęczenie lub nietypowa senność (astenia/ogólne zmęczenie)
ból (w tym ból brzucha i ból pleców)
zaparcia
gorączka
utrata masy ciała

Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)

zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia)
obniżona aktywność tarczycy (hipotyreozę)
niskie stężenie potasu, fosforanów, wapnia, sodu lub magnezu we krwi (hipokaliemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hiponatremia i hipomagnezemia)
podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi (hiperurikemia)
utrata płynów organizmu (odwodnienie)
bóle głowy
drżenie
uszkodzenie nerwów, które może powodować zmiany wrażliwości, takie jak mrowienie, drętwienie, osłabienie lub ból (neuropatia obwodowa)
zaburzenia smaku
suchość jamy ustnej
zgaga (refluks żołądkowo-przełykowy)
infekcja lub podrażnienie żołądka i jelit (gastroenteropatia)
wypadanie włosów (alopepsja)
sucha skóra
wysypka odłuszczająca się
nagłe i niekontrolowane skurcze mięśni (skurcze mięśniowe)
obecność białka w moczu (proteinuria)
podwyższone stężenie niektórych enzymów związanych z trawieniem (wzrost amylazy i lipazy)
zaburzenia krzepnięcia krwi (anomalny INR)

Nieczęsto występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100)

objawy/objawy reakcji alergicznej, które mogą obejmować silną i rozległą wysypkę, uczucie niedobytu, gorączkę, trudności w oddychaniu, żółtaczkę, zmiany w poziomie substancji chemicznych produkowanych przez wątrobę (reakcja nadwrażliwości)
zawał serca, ból w klatce piersiowej (zawał mięśnia sercowego i niedokrwienie mięśnia sercowego)
bardzo wysokie ciśnienie tętnicze powodujące ból głowy, dezorientację, zamazanie wzroku, nudności, wymioty i drgawki (kryzys nadciśnieniowy)
zapalenie trzustki charakteryzujące się bólem w okolicy żołądka, nudnościami, wymiotami i gorączką (zapalenie trzustki)
zaburzenia paznokci (zmiany paznokci, takie jak pękające i/lub łamliwe paznokcie)
wielopostaciowe wysypki skórne (wielopostaciowe rumień)

Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1000)

skrzepliny krwi w małych naczyniach krwionośnych (trombotyczna mikroangiopatia)
niektóre typy nowotworów skóry (keratoakantoma/rak skóry z komórek płaskich)
ból głowy, dezorientacja, drgawki i zmniejszenie ostrości wzroku, związane lub niezwiązane z podwyższonym ciśnieniem tętniczym (odwracalny zespół encefalopatii tylnej – PRL)
poważne reakcje skóry i/lub błon śluzowych, które mogą obejmować bolesne pęcherze i gorączkę, z rozległym odwarstwieniem się skóry (zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznej martwicy naskórka)

Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Rozszerzenie i osłabienie ściany naczynia krwionośnego lub pęknięcie ściany naczynia krwionośnego (aneurysmy i rozwarstwienia tętnic)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się
z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pomocą krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Stivargę

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu i etykiecie
fiolki po oznaczeniu „EXP”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed wilgocią.
Trzymaj fiolkę dobrze zamkniętą.
Po otwarciu fiolki, lek należy usunąć po 7 tygodniach.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak usunąć leki, których już nie używasz.
Pomoże to chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Stivarga

Substancją czynną jest regorafenib. Każda tabletka powlekana zawiera 40 mg regorafenibu.
Pozostałe składniki to: celuloza mikrokryształowa, sodowa croscarmellosa, stearynian magnezu, povidon (K-25), bezwodny krzemionka koloidalna, tlenek żelaza czerwony (E172), tlenek żelaza żółty (E172), lecytyna (pochodzenie sojowe), makrogol 3350, polowinylowe alkohol (częściowo zhydrolizowany), talk i dwutlenek tytanu (E171) (patrz również punkt „Informacje ważne dotyczące niektórych substancji pomocniczych Stivargi”).

Wygląd zewnętrzny Stivargi i zawartość opakowania
Tabletki Stivarga 40 mg są jasnoróżowe, o kształcie owalnym, z nadrukami „BAYER” po jednej stronie i „40” po drugiej stronie.
Każda buteleczka zawiera 28 tabletek powlekanych.
Stivarga tabletki 40 mg dostępne są w opakowaniach zawierających jedną buteleczkę lub 3 buteleczki.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
Nie usuwaj środka suszącego z buteleczki. Środek suszący to materiał pochłaniający wilgoć, umieszczony w małym pojemniczku w celu ochrony tabletek przed wilgocią.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Bayer AG
51368 Leverkusen
Niemcy
Producent
Bayer AG
Kaiser-Wilhelm-Allee 51368 Leverkusen
Niemcy
Aby uzyskać dodatkowe informacje na temat tego leku, skontaktuj się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
België / Belgique / Belgien Lietuva
Bayer SA-NV UAB Bayer
Tél/Tel: +32-(0)2-535 63 11 Tel. +370 5 23 36 868
България Luxembourg / Luxemburg
Байер България ЕООД Bayer SA-NV
Тел. +359 (0)2-424 72 80 Tél/Tel: +32-(0)2-535 63 11
Česká republika Magyarország
Bayer s.r.o. Bayer Hungária Kft.
Tel: +420 266 101 111 Tel.: +36-14 87-41 00
Danmark Malta
Bayer A/S Alfred Gera and Sons Ltd.
Tlf: +45-45 23 50 00 Tel: +356-21 44 62 05
Deutschland Nederland
Bayer Vital GmbH Bayer B.V.
Tel: +49-(0)214-30 513 48 Tel: +31-(0)23 799 1000
Eesti Norge
Bayer OÜ Bayer AS
Tel: +372 655 85 65 Tlf. +47 23 13 05 00
Ελλάδα Österreich
Bayer Ελλάς ΑΒΕΕ Bayer Austria Ges. m. b. H.
Τηλ:+30 210 618 75 00 Tel: +43-(0)1-711 46-0
España Polska
Bayer Hispania S.L. Bayer Sp. z o.o.
Tel: +34-93-495 65 00 Tel.: +48-22-572 35 00
France Portugal
Bayer HealthCare Bayer Portugal, Lda.
Tél: +33-(0)800 87 54 54 Tel: +351-21-416 42 00
Hrvatska România
Bayer d.o.o. SC Bayer SRL
Tel: + 385-(0)1-6599 900 Tel: +40 21 529 59 00
Ireland Slovenija
Bayer Limited Bayer d. o. o.
Tel: +353 1 216 3300 Tel.: +386-(0)1-58 14 400
Ísland Slovenská republika
Icepharma hf. Bayer, spol. s r.o.
Sími: +354 540 80 00 Tel: +421 2 59 21 31 11
Italia Suomi/Finland
Bayer S.p.A. Bayer Oy
Tel: +39-02-397 81 Puh/Tel: +358-20 785 21
Κύπρος Sverige
NOVAGEM Limited Bayer AB
Τηλ: +357 22 48 38 58 Tel: +46-(0)8-580 223 00
Latvija United Kingdom (Northern Ireland)
SIA Bayer Bayer AG
Tel: +371 67 84 55 63 Tel: +44-(0) 118 206 3000
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu

STIVARGA