Ulotka: informacje dla pacjenta

SEVIKAR 20 mg/5 mg tabletki powlekane, 40 mg/5 mg tabletki powlekane, 40 mg/10 mg tabletki powlekane

olmesartanu medoxomil/amlodypina
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli ich objawy choroby są podobne do Twoich, ponieważ może to być niebezpieczne.
Jeśli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym te niewymienione w ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

Co to jest Sevikar i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Sevikar
Jak stosować Sevikar
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Sevikar
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Sevikar i do czego służy

Sevikar zawiera dwie substancje czynne: olmesartan medoxomil i amlodypinę (jako amlodypina
besylan). Oba leki służą do kontrolowania nadciśnienia tętniczego.

Olmesartan medoxomil należy do grupy leków zwanej „antagonistami receptora angiotensyny II”. Leki te obniżają ciśnienie tętnicze, powodując rozluźnienie naczyń krwionośnych.
Amlodypina należy do grupy substancji zwanych „antagonistami wapnia”. Amlodypina zapobiega wnikaniu wapnia do ścian naczyń, zmniejszając ich napięcie i obniżając ciśnienie tętnicze.

Działanie obu substancji przyczynia się do zmniejszenia napięcia naczyń krwionośnych, dzięki czemu naczynia się rozluźniają, a ciśnienie tętnicze spada.
Sevikar stosuje się w leczeniu podwyższonego ciśnienia (tzw. nadciśnienia tętniczego) u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane przez sam olmesartan medoxomil lub samą amlodypinę.

2. Co powinien pan/pani wiedzieć przed zażyciem Sevikar

Nie przyjmuj Sevikar

jeśli jest pan/pani uczulony/na na olmesartan medoxomil lub amlodypinę lub na grupę leków przeciwwapniowych zwanych dihydropirydynami lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Jeśli podejrzewa się uczulenie, należy porozmawiać z lekarzem przed zażyciem Sevikar.
jeśli jest pan/pani w ciąży dłużej niż trzy miesiące (najlepiej unikać przyjmowania Sevikar nawet na wczesnym etapie ciąży – patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).
jeśli choruje się na cukrzycę lub ma zaburzoną funkcję nerek i leczony jest lekiem obniżającym ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
jeśli ma się ciężkie zaburzenia wątroby, zaburzony odpływ żółci lub jej wydzielanie z pęcherzyka żółciowego jest zablokowane (np. przez kamienie żółciowe) lub pojawia się żółtaczka (żółte zabarwienie skóry i oczu).
jeśli ma się bardzo niskie ciśnienie krwi.
jeśli choruje się na niedostateczne zaopatrzenie tkanek w krew, z objawami takimi jak niskie ciśnienie krwi, słaby puls, przyspieszone tętno (wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny). Wstrząs kardiogenny oznacza wstrząs spowodowany ciężkimi zaburzeniami serca.
jeśli odpływ krwi z serca jest zablokowany (np. z powodu zwężenia aorty – zwężenie aorty).
jeśli ma się zmniejszoną frakcję wyrzutową serca (powodującą duszność lub obrzęki obwodowe) po zawałach serca (ostry zawał mięśnia sercowego).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zażyciem Sevikar należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli przyjmuje się którykolwiek z następujących leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia:

inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), szczególnie jeśli ma się choroby nerek związane z cukrzycą.
Aliskiren.

Lekarz może okresowo kontrolować funkcję nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Zobacz również informacje w punkcie „Nie przyjmuj Sevikar”.
Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli ma się również którykolwiek z następujących problemów zdrowotnych:

zaburzenia nerek lub przeszczep nerki.
choroby wątroby.
niewydolność serca lub problemy z zastawkami serca lub mięśniem sercowym.
silny wymiot, biegunka, leczenie wysokimi dawkami diuretyków lub stosowanie diety ubogiej w sól.
podwyższone stężenie potasu we krwi.
zaburzenia nadnerczy (gruczołów wydzielania hormonalnego, położonych nad nerkami).

Należy poinformować lekarza, jeśli wystąpi ciężka i długotrwała biegunka z istotną utratą masy ciała. Lekarz oceni objawy i zadecyduje, czy kontynuować leczenie przeciwnadciśnieniowe.
Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli po zażyciu Sevikar wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka. Lekarz zadecyduje o kontynuacji leczenia. Nie należy samodzielnie przerywać przyjmowania Sevikar.
Tak jak w przypadku każdego leku obniżającego ciśnienie krwi, nadmierne obniżenie ciśnienia u pacjentów z zaburzeniami krążenia serca lub mózgu może prowadzić do zawału serca lub udaru mózgu. Lekarz będzie zatem dokładnie monitorować ciśnienie krwi.
Należy poinformować lekarza, jeśli podejrzewa się ciążę (lub istnieje możliwość zajścia w ciążę). Sevikar nie jest zalecany na początku ciąży i nie powinien być przyjmowany, jeśli ciąża trwa dłużej niż trzy miesiące, ponieważ może powodować poważne uszkodzenia u płodu, jeśli jest przyjmowany w tym okresie (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).
Dzieci i młodzież
Sevikar nie jest zalecany dzieciom i młodzieży poniżej 18. roku życia.
Inne leki i Sevikar
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje się, niedawno przyjmowano lub może się przyjmować inne leki, również jeden z następujących:

Inne leki obniżające ciśnienie krwi mogą nasilać działanie Sevikar. Lekarz może uznać za konieczne dostosowanie dawki i/lub podjęcie dodatkowych środków ostrożności: Jeśli przyjmuje się inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) lub aliskiren (zobacz również informacje w punktach „Nie przyjmuj Sevikar” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas, diuretyki lub heparyna (do rozrzedzania krwi i zapobiegania zakrzepom). Stosowanie tych leków razem z Sevikar może zwiększyć stężenie potasu we krwi.
Lit (lek stosowany w leczeniu zaburzeń nastroju i niektórych typów depresji) używany razem z Sevikar może nasilić toksyczność litu. Jeśli ma się przyjmować lit, lekarz będzie monitorować jego stężenie we krwi.
Niesterydowe leki przeciwzapalne (NSAID, leki stosowane do zmniejszania bólu, obrzęku i innych objawów stanu zapalnego, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów) używane razem z Sevikar mogą zwiększyć ryzyko niewydolności nerek. Działanie Sevikar może być osłabione przez NSAID.
Kolesewelam chlorowodorek, lek obniżający poziom cholesterolu we krwi, który może zmniejszyć działanie Sevikar. Lekarz może zalecić zażycie Sevikar co najmniej 4 godziny przed kolesewelamem chlorowodorkiem.
Niektóre środki przeciwkwasowe (stosowane na niestrawność lub nadkwasotę żołądka) mogą nieznacznie zmniejszyć działanie Sevikar.
Leki na HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir) lub leki na infekcje grzybicze (np. ketoconazol, itrakonazol).
Diltiazem, werapamil, leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca i nadciśnieniu.
Ryfampycyna, erytromycyna, klaritromycyna (antybiotyki), leki stosowane na gruźlicę lub inne infekcje.
Oczynek zwyczajny (Hypericum perforatum), środek ziołowy.
Dantrolena (do wstrzykiwań w przypadku ciężkich zaburzeń temperatury ciała).
Symbastatyna, substancja stosowana do obniżania poziomu cholesterolu i tłuszczów (triglicerydów) we krwi.
Takrolimus, sirolimus, temsirolimus, ewerolimus i cyklosporyna, stosowane do kontrolowania odpowiedzi immunologicznej organizmu, umożliwiając akceptację przeszczepionych organów.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje się, niedawno przyjmowano lub może się przyjmować inne leki.
Sevikar i pokarmy oraz napoje
Sevikar można przyjmować na pełny lub pusty żołądek. Tabletkę należy połknąć z niewielką ilością płynu (np. szklanką wody). Jeśli to możliwe, codzienną dawkę należy przyjmować o tej samej porze, np. podczas pierwszego posiłku.
Osoby przyjmujące Sevikar nie powinny spożywać grejpfruta ani soku grejpfrutowego, ponieważ grejpfrut i jego sok mogą powodować wzrost stężenia substancji czynnej amlodypiny we krwi, co może prowadzić do nieprzewidywalnego nasilenia działania hipotensyjnego Sevikar.
Osoby starsze
Jeśli ma się więcej niż 65 lat, lekarz będzie regularnie kontrolować ciśnienie krwi po każdej zmianie dawki, aby uniknąć nadmiernego obniżenia.
Pacjenci o kolorze skóry czarnym
Podobnie jak w przypadku innych podobnych leków, działanie obniżające ciśnienie krwi Sevikar może być nieco osłabione u pacjentów o kolorze skóry czarnym.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Należy poinformować lekarza, jeśli podejrzewa się ciążę (lub istnieje możliwość zajścia w ciążę). Zwykle lekarz zaleci przerwanie przyjmowania Sevikar przed zajściem w ciążę lub natychmiast po jej stwierdzeniu i zaleci inny lek zamiast Sevikar. Sevikar nie jest zalecany na początku ciąży i nie powinien być przyjmowany, jeśli ciąża trwa dłużej niż trzy miesiące, ponieważ może powodować poważne uszkodzenia u płodu, jeśli jest przyjmowany po trzecim miesiącu ciąży.
Jeśli zajdzie się w ciążę podczas leczenia Sevikar, należy natychmiast poinformować i skontaktować się z lekarzem.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza, jeśli karmi się piersią lub zamierza się karmić piersią. Udowodniono, że amlodypina przechodzi do mleka matki w niewielkich ilościach. Sevikar nie jest zalecany kobietom karmiącym piersią i lekarz może wybrać inne leczenie, jeśli chce się karmić piersią, szczególnie jeśli dziecko jest noworodkiem lub urodziło się przedwcześnie.
Jeśli trwa ciąża, podejrzewa się ciążę lub planuje się ciążę, lub karmi się piersią, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Może wystąpić senność, osłabienie, zawroty głowy lub ból głowy podczas leczenia nadciśnienia. Jeśli tak się stanie, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, aż objawy znikną. Należy skonsultować się z lekarzem.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w każdej tabletce powlekanej, czyli jest praktycznie pozbawiony sodu.

3. Jak stosować Sevikar

Stosuj ten lek dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. W razie wahań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Zalecana dawka Sevikar to jedna tabletka dziennie.
Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku. Tabletki należy połknąć z niewielką ilością płynu (np. szklanką wody). Nie należy żuć tabletek. Nie przyjmuj tabletek z sokiem grejpfrutowym.
Jeśli to możliwe, przyjmuj codzienną dawkę o tej samej porze, np. podczas pierwszego posiłku.

Jeśli przyjmiesz zbyt wiele Sevikar
Jeśli przyjmiesz więcej tabletek niż zalecono, może dojść do obniżenia ciśnienia krwi z objawami takimi jak zawroty głowy, przyspieszenie lub spowolnienie akcji serca.
Jeśli przyjmiesz zbyt wiele tabletek lub dziecko przypadkowo połknie kilka tabletek, natychmiast udaj się do lekarza lub najbliższego punktu pomocy doraźnej, zabierając ze sobą opakowanie leku lub niniejszy ulotkę.
Nadmiar płynu może gromadzić się w płucach (obrzęk płuc), co powoduje duszność – objawy mogą pojawić się nawet po 24–48 godzinach od przyjęcia dawki.

Jeśli zapomnisz przyjąć Sevikar
Jeśli zapomnisz o dawce, przyjmij następnego dnia zwykłą dawkę. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przestaniesz stosować Sevikar
Należy kontynuować przyjmowanie Sevikar, chyba że lekarz zaleci inaczej.
W razie wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób
je występują. Jeśli się pojawią, są zazwyczaj łagodne i nie wymagają przerwania leczenia.
Chociaż nie występują u wszystkich osób, następujące działania niepożądane mogą być poważne:
podczas leczenia lekiem Sevikar mogą pojawić się reakcje alergiczne, które mogą dotyczyć całego
organizmu, z obrzękiem twarzy, ust i/lub krtani (miejsca położenia strun głosowych), towarzyszone
świądem i wysypką. Jeśli do tego dojdzie, natychmiast przerwij przyjmowanie Sevikar i skontaktuj się
z lekarzem.
Sevikar może powodować nadmierne obniżenie ciśnienia krwi u osób wrażliwych lub jako skutek
reakcji alergicznej. Może to prowadzić do silnego zawrotu głowy lub omdlenia. Jeśli do tego dojdzie,
przerwij przyjmowanie Sevikar, natychmiast skontaktuj się z lekarzem i pozostaj w pozycji leżącej.
Częstość nieznana: jeśli wystąpi żółtaczka (żółtaczka białka oczu), ciemny kolor moczu, świąd skóry,
nawet jeśli terapia Sevikar trwa już długo, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem, który oceni objawy
i zdecyduje o dalszym postępowaniu w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
Inne możliwe działania niepożądane Sevikar:
Częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10):
Zawroty głowy; ból głowy; obrzęki kostek, stóp, nóg, rąk lub ramion; uczucie zmęczenia.
Nieczęste (może dotyczyć do 1 osoby na 100):
Zawroty głowy podczas wstawania; brak energii; mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp; zawroty głowy;
uczucie wyczuwalnego rytmu serca; przyspieszony rytm serca; niskie ciśnienie krwi z objawami takimi jak
zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, trudności w oddychaniu; kaszel; nudności; wymioty; wzdęcia;
biegunka; zaparcia; suchość w ustach; ból w górnej części brzucha; wysypka; skurcze; ból rąk i nóg; ból
pleców; uczucie pilnej potrzeby oddania moczu; brak aktywności seksualnej; niemożność osiągnięcia lub
utrzymania erekcji; osłabienie.
Zauważono również pewne zmiany w badaniach krwi, w tym następujące:
podwyższenie lub obniżenie stężenia potasu we krwi, podwyższenie stężenia kreatyniny we krwi,
podwyższenie kwasu moczowego we krwi, podwyższenie wyników badań funkcji wątroby (poziom
gamma-glutamylotransferazy).
Rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):
Podwyższona wrażliwość na lek; omdlenie; zaczerwienienie i uczucie gorąca w twarzy; czerwone, swędzące
wysypki (pokrzywka); obrzęk twarzy.
Działania niepożądane zgłaszane przy stosowaniu olmesartanu medoxomilu lub amlodypiny oddzielnie,
ale nie przy stosowaniu Sevikar lub z większą częstością:
Olmesartan medoxomil
Częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10):
Zapalenie oskrzeli; ból gardła; zatkany nos lub kapiący nos; kaszel; ból brzucha; grypa jelitowa; biegunka;
wzdęcia; nudności; ból kości lub stawów; ból pleców; obecność krwi w moczu; infekcja dróg moczowych;
ból w klatce piersiowej; objawy grypopodobne; ból. Zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak
wzrost tłuszczów (nadmierna trójglicerydemia); wzrost mocznika lub kwasu moczowego we krwi oraz
wzrost wyników badań funkcji wątroby i mięśni.
Nieczęste (może dotyczyć do 1 osoby na 100):
Obniżenie liczby jednego rodzaju komórek krwi zwanych płytkami krwi, co może prowadzić do łatwiejszego
pojawiania się siniaków lub wydłużenia czasu krwawienia; natychmiastowe reakcje alergiczne, które mogą
dotyczyć całego organizmu i mogą powodować problemy z oddychaniem lub szybki spadek ciśnienia krwi,
co może również prowadzić do osłabienia (reakcje anafilaktyczne); dławica (ból lub uczucie dyskomfortu w
klatce piersiowej, znana jako dławica piersiowa); świąd; wysypka; alergiczna wysypka; wysypka z
pokrzywką, obrzęk twarzy; ból mięśni; uczucie niedoboru samopoczucia.
Rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):
Obrzęk twarzy, ust i/lub krtani (miejsca położenia strun głosowych); ostre niewydolność nerek i
przewlekła niewydolność nerek; letarg; angioedema jelitowe: obrzęk w jelitach, który objawia się takimi
objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.
Amlodypina
Bardzo częste (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):
Obrzęki (zatrzymanie płynów).
Częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10):
Ból brzucha; nudności; obrzęki kostek; senność; zaczerwienienie i uczucie gorąca w twarzy, zaburzenia
wzroku (w tym podwójne widzenie i zamazane widzenie), uczucie wyczuwalnego rytmu serca, biegunka,
zaparcia, wzdęcia, skurcze, osłabienie, trudności w oddychaniu.
Nieczęste (może dotyczyć do 1 osoby na 100):
Niespokojny sen; zaburzenia snu; zaburzenia nastroju, w tym lęk; depresja; drażliwość; drżenie; zaburzenia
smaku; omdlenie; dzwonienie w uszach (szum); nasilenie dławicy piersiowej (ból lub uczucie dyskomfortu w
klatce piersiowej); nieregularny rytm serca; zatkany nos lub kapiący nos; wypadanie włosów; czerwone
kropki lub plamy na skórze spowodowane małymi krwawieniami (purpura); przebarwienia skóry; nadmierna
potliwość; wysypka; świąd; czerwone, swędzące wysypki (pokrzywka); ból mięśni lub stawów; problemy z
moczem; potrzeba oddawania moczu w nocy; zwiększone pragnienie oddawania moczu; powiększenie
piersi u mężczyzn; ból w klatce piersiowej; ból, niedobór samopoczucia; przyrost lub spadek masy ciała.
Rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):
Zamieszanie.
Bardzo rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 10000):
Obniżenie liczby białych krwinek we krwi, co może zwiększyć ryzyko infekcji; obniżenie liczby jednego
rodzaju komórek krwi zwanych płytkami krwi, co może prowadzić do łatwiejszego pojawiania się siniaków
lub wydłużenia czasu krwawienia; podwyższenie poziomu glukozy we krwi; zwiększone napięcie mięśni
lub zwiększone opór na ruchy pasywne (hipertonia); mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp; zawał serca;
zapalenie naczyń krwionośnych; zapalenie wątroby lub trzustki; zapalenie ściany żołądka; zgrubienie dziąseł;
podwyższone poziomy enzymów wątrobowych; żółtaczka skóry i oczu; zwiększona wrażliwość skóry na światło;
reakcje alergiczne (świąd, wysypka, obrzęk twarzy, ust i/lub krtani (miejsca położenia strun głosowych)
wraz ze świądem i wysypką, ciężkie reakcje skórne obejmujące silną wysypkę, pokrzywkę, zaczerwienienie
skórne na całej powierzchni ciała, silny świąd, pęcherze, złuszczanie i obrzęk skóry, zapalenie błon śluzowych
(zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka), czasem zagrażające życiu.
Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Drgawki, sztywna postawa, twarz maskowana, powolne ruchy i niestabilny, ciągnący się chód.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, których nie ma na tej liście,
skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio
za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat
bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Sevikar

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie używaj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po napisie „Wyg.” Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomoże to chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Sevikar
Substancje czynne to olmesartanu medoksomil i amlodypina (jako besylan).
Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg olmesartanu medoksomil i 5 mg amlodypiny (jako besylan).
Każda tabletka powlekana zawiera 40 mg olmesartanu medoksomil i 5 mg amlodypiny (jako besylan).
Każda tabletka powlekana zawiera 40 mg olmesartanu medoksomil i 10 mg amlodypiny (jako besylan).
Pozostałe składniki to:
jądro tabletu: modyfikowane skrobię kukurydzianą, celulozę mikrokryształową silicowaną, sodową solę karboksymetylocelulozy, stearynian magnezu.
powłoka: alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, talk, dwutlenek tytanu (E171) i tlenek żelaza (III) (E172, wyłącznie w Sevikar tabletach powlekanych 40 mg/5 mg i 40 mg/10 mg).
Wygląd zewnętrzny Sevikar i zawartość opakowania
Sevikar 20 mg/5 mg, tabletki powlekane, okrągłe, białe, z oznaczeniem C73 wybitym po jednej stronie;
Sevikar 40 mg/5 mg, tabletki powlekane, okrągłe, kremowe, z oznaczeniem C75 wybitym po jednej stronie;
Sevikar 40 mg/10 mg, tabletki powlekane, okrągłe, brązowawe, z oznaczeniem C77 wybitym po jednej stronie.
Sevikar jest dostępny w opakowaniach zawierających 14, 28, 30, 56, 90, 98, 10x28 i 10x30 tabletek powlekanych oraz w opakowaniach zawierających 10, 50 i 500 tabletek powlekanych z blisterem podzielnym na dawki pojedyncze.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Daiichi Sankyo Italia SpA
Via Paolo di Dono, 73
00142 Rzym
Włochy
Producent odpowiedzialny za wydanie serii
Daiichi Sankyo Europe GmbH
Luitpoldstrasse,1
85276 Pfaffenhofen (Niemcy)
Berlin-Chemie AG
Glienicker Weg 125
12489 Berlin (Niemcy)
Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Holandia (RMS), Austria, Belgia, Dania, Finlandia, Francja, Niemcy, Grecja, Irlandia, Islandia, Luksemburg, Norwegia, Portugalia, Wielka Brytania, Rumunia, Hiszpania: Sevikar 20 mg/5 mg; 40 mg/5 mg; 40 mg/10 mg