Seles Beta

Ulotka: informacje dla pacjenta

Seles Beta 100 mg tabletki

atenolol
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią u Ciebie jakieś działania niepożądane, w tym także nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści tej ulotki:

1. Co to jest Seles Beta i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Seles Beta
3. Jak stosować Seles Beta
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Seles Beta
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Seles Beta i do czego służy

Seles Beta zawiera substancję czynną o nazwie atenolol.
Atenolol należy do grupy leków zwanych beta-blokerami, które obniżają tętno i ciśnienie krwi.
Seles Beta jest wskazany w leczeniu:

• nadciśnienia tętniczego (nadciśnienia), w tym o etiologii nerkowej
• dławicy piersiowej (angina pectoris)

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Seles Beta

Nie przyjmuj Seles Beta

• Jeśli jest uczulony na atenolol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli ma bardzo powolne tętno (bradykardię).
• Jeśli ma poważny problem sercowy, znany jako wstrząs kardiogenny, który występuje, gdy serce nie pompuje wystarczającej ilości krwi do organizmu.
• Jeśli ma bardzo niskie ciśnienie krwi (hipotensję).
• Jeśli lekarz stwierdził u niego zbyt wysoki poziom kwasów we krwi (kwasica metaboliczna).
• Jeśli cierpi na ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego lub na ciężką postać rzadkiej choroby charakteryzującej się krótkimi napadami zwężenia tętnic, czyli naczyń krwionośnych przenoszących krew z serca do reszty organizmu (zespół Raynauda).
• Jeśli ma zaburzenie rytmu serca zwane „chorobą węzła zatokowego” lub „blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia”.
• Jeśli ma guza nadnerczy zwany „feochromocytomem”, który nie jest leczony.
• Jeśli funkcja jego serca jest niewystarczająca i nie jest kontrolowana odpowiednią terapią (niekontrolowana, wyraźna niewydolność serca).
• Jeśli jest leczony lekami podawanymi bezpośrednio do żyły, zwanymi antagonistami wapnia, np.

verapamilem (stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego) lub diltiazemem (stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, anginy dławicowej i innych zaburzeń serca), lub lekami stosowanymi do wyrównania rytmu serca, takimi jak dysopiramida;

• Jeśli przyjmuje leki stosowane w leczeniu depresji (inhibitory MAO, z wyjątkiem inhibitorów MAO-B);
• Jeśli cierpi na ciężką astmę i ciężkie przewlekłe obturacyjne choroby płuc;
• Jeśli karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Seles Beta:

• Jeśli cierpi na niewydolność serca.
• Jeśli ma chorobę serca zwaną dławicą Prinzmetala, ponieważ Seles Beta może zwiększyć liczbę i czas trwania napadów dławicy.
• Jeśli cierpi na zaburzenia krążenia obwodowego (zobacz również punkt 2 „Nie przyjmuj Seles Beta”), ale w łagodnej postaci, ponieważ Seles Beta może nasilić te zaburzenia.
• Jeśli ma zaburzenie rytmu serca zwane blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, ponieważ Seles Beta może pogorszyć ten stan.
• Jeśli cierpi na hipoglikemię lub cukrzycę; ten lek może maskować objawy sygnalizujące zbyt niski poziom cukru we krwi (glikemii), takie jak przyspieszone tętno, kołatanie serca i nadmierne pocenie się. Atenolol może również zwiększyć ryzyko ciężkiej hipoglikemii, jeśli stosowany jest razem z niektórymi lekami przeciwcukrzycowymi zwanymi sulfonilomocznikami (np. gliquidone, gliclazide, glibenclamide, glipizide, glimepiride lub tolbutamide).
• Jeśli ma chorobę tarczycy (tireotoksykozę). Lek może maskować objawy tireotoksykozy, takie jak przyspieszone tętno, drżenie rąk lub nadmierne pocenie się.
• Jeśli ma zbyt silne spowolnienie rytmu serca. W takich przypadkach lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki leku.
• Jeśli ma historię ciężkich reakcji alergicznych (np. anafilaksji); ten lek może nasilić takie reakcje alergiczne i zmniejszyć odpowiedź na leczenie adrenalina. Seles Beta może ponadto wywołać obrzęk naczyniowy (angioedem) i pokrzywkę.
• Jeśli cierpi na nagłe skurcze dróg oddechowych (bronchospazm), takie jak astma. W takich przypadkach lekarz może dostosować dawkę leku.
• Jeśli jest leczony z powodu guza zwanego feochromocytomem; wówczas ciśnienie krwi musi być dokładnie kontrolowane podczas leczenia.
• Jeśli stosuje beta-blokery o działaniu miejscowym (na oczy), ponieważ efekty Seles Beta mogą być wzmocnione.
• Jeśli pojawią się u niego objawy takie jak wysypka na skórze i ból stawów, które mogą wskazywać na chorobę zwaną „toczeń rumieniowaty układowy”, lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia (zobacz punkt 4 „Działania niepożądane”).
• Jeśli cierpi na choroby nerek.
• Jeśli jest w ciąży, planuje zajście w ciążę lub karmi piersią (zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią” oraz punkt „Nie przyjmuj Seles Beta”).
• Jeśli ma skłonność do choroby skóry zwanej łuszczycą.

Jeśli ma być poddany operacji chirurgicznej, poinformuj lekarza lub personel medyczny, że przyjmuje Seles Beta.
Należy unikać nagłego odstawienia leku Seles Beta, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Jeśli konieczne jest odstawienie lub przerwanie leczenia Seles Beta po długim okresie stosowania, należy to robić stopniowo, zmniejszając dawkę etapowo, ponieważ nagłe odstawienie może spowodować ograniczenie dopływu utlenionej krwi do większego lub mniejszego obszaru serca (ischemia mięśnia sercowego), nasilenie się dławicy piersiowej (choroby serca objawiającej się bólem w klatce piersiowej), zawał serca lub nasilenie nadciśnienia tętniczego.
Testy antydopingowe
Dla osób uprawiających sport: stosowanie tego leku bez wskazań terapeutycznych stanowi dopingu i może prowadzić do wykrycia w testach antydopingowych.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania Seles Beta u osób poniżej 18. roku życia.
Inne leki i Seles Beta
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje, niedawno przyjmował lub może zacząć przyjmować inne leki.
W szczególności poinformuj lekarza, jeśli przyjmuje którykolwiek z następujących leków:

• Blokery kanału wapniowego (np. verapamil, diltiazem) lub dihydropirydyny (np. nifedypina) lub klonidynę stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Baklofen stosowany jako środek rozkurczowy działający na ośrodkowy układ nerwowy.
• Glikozydy serca, takie jak cytryna, stosowane w leczeniu niewydolności serca.
• Leki przeciwnadżyciowe (np. dysopiramida lub amiodaron), stosowane w leczeniu nieregularnego rytmu serca.
• Leki sympatykomimetyczne, takie jak adrenalina, stosowane w celu pobudzenia pracy serca.
• Niesterydowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen, indometacyna) stosowane w kontrolowaniu bólu i stanu zapalnego.
• Insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe stosowane w leczeniu cukrzycy, takie jak leki z grupy sulfonilomoczników (np. gliquidone, gliclazide, glibenclamide, glipizide, glimepiride lub tolbutamide).
• Leki stosowane w leczeniu depresji (inhibitory MAO, z wyjątkiem inhibitorów MAO-B);
• Leki pobudzające serce, takie jak epinefryna lub norepinefryna;
• Leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe;
• Leki stosowane w leczeniu drgawek (barbiturany);
• Leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych, takie jak psychotyczne (fenotiazyny);
• Inne leki kontrolujące ciśnienie krwi (wazodylatory, leki przeciwciśnieniowe, moczopędne).
• Leki stosowane do wywoływania znieczulenia lub rozluźnienia mięśni (miorelaksanty obwodowe).

Jeśli ma udać się do szpitala na zabieg chirurgiczny, poinformuj anestezjologa lub personel medyczny, że przyjmuje Seles Beta. Może to być ważne, ponieważ przy jednoczesnym stosowaniu niektórych znieczulic może dojść do obniżenia ciśnienia krwi (hipotensji).
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Seles Beta jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Kierowanie pojazdami i używanie maszyn
Seles Beta może powodować zawroty głowy i zmęczenie. Jeśli wystąpią te objawy, nie prowadź pojazdów i nie używaj maszyn.
Seles Beta zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Seles Beta

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Lekarz powie Ci, ile tabletek należy przyjmować codziennie i w jakim czasie, w zależności od Twojej choroby. Zalecana dawka początkowa, szczególnie u osób starszych, to najniższa możliwa dawka, aby w porę wykryć objawy niewydolności serca (niemożność serca do dostarczania odpowiedniej ilości krwi w stosunku do rzeczywistego zapotrzebowania organizmu), bradykardię (spowolnienie rytmu serca poniżej 60 uderzeń na minutę) oraz objawy ze strony dróg oddechowych.
Tabletki należy połykać całe, wraz z szklanką wody, poza porami posiłków.

Dorośli

Leczenie nadciśnienia tętniczego (nadciśnienie tętnicze), w tym o etiologii nerkowej
Zalecana dawka to: pół tabletki (50 mg) lub jedna tabletka (100 mg) dziennie.
Lekarz ustali dawkę najlepiej odpowiadającą Twojemu stanowi nadciśnienia.
Zazwyczaj poprawa stwierdza się po jednym lub dwóch tygodniach leczenia.

Profilaktyka bólu w klatce piersiowej (angina pectoris)
Zalecana dawka to jedna tabletka (100 mg) dziennie.

Pacjenci w podeszłym wieku
Jeśli jesteś osobą starszą (w wieku powyżej 65 lat), lekarz może zdecydować o przepisaniu Seles Beta w niższych dawkach, szczególnie jeśli występują problemy nerkowe.

Stosowanie u dzieci i nastolatków
Nie zaleca się stosowania Seles Beta u osób poniżej 18. roku życia.

Pacjenci z obniżoną czynnością nerek (niewydolność nerek)
Jeśli masz poważne zaburzenia czynności nerek, lekarz przepisze Seles Beta w odpowiedniej dla Ciebie dawce, dostosowanej do stopnia niewydolności nerek.
Jeśli jesteś poddawany hemodializie, zalecana dawka to pół tabletki (50 mg) Seles Beta po każdej sesji, podawanej w szpitalu, aby móc natychmiast zareagować w przypadku nadmiernej redukcji ciśnienia krwi.

Jeśli przyjmiesz więcej Seles Beta niż powinieneś
Jeśli przyjmiesz więcej Seles Beta niż przepisano, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala na izbę przyjęć.
Zabierz ze sobą opakowanie leku, aby lekarz wiedział, co zostało zażyte.
Może to spowodować następujące objawy: zwolnienie rytmu serca, obniżenie ciśnienia krwi, zaburzenia czynności pompowej serca (ostra niewydolność serca) oraz trudności w oddychaniu, a także zwężenie dolnych dróg oddechowych (oskrzela) z trudnościami w oddychaniu (bronchospazm).

Jeśli zapomnisz przyjąć Seles Beta
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę Seles Beta, zrób to jak najszybciej, gdy sobie o tym przypomnisz. Jednak jeśli zbliża się czas następnej dawki, pomij dawkę zapomnianą. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Seles Beta
Nie przerywaj stosowania Seles Beta bez konsultacji z lekarzem.
Konieczne jest stopniowe odstawienie leku.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Częste (możliwe u do 1 osoby na 10)

• Zimne ręce i stopy
• Spowolnione tętno (bradykardia)
• Zaburzenia przewodu pokarmowego (np. nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha)
• Odczucie zmęczenia
• Zaburzenia funkcji wątroby (wzrost transaminaz we krwi)

Nieczęste (możliwe u do 1 osoby na 100)

• Zaburzenia snu

Rzadkie (możliwe u do 1 osoby na 1000)

• Plamy na skórze (purpura)
• Obniżenie liczby komórek krwi zwanych płytkami krwi (trombocytopenia)
• Zmiany nastroju
• Koszmary sennne
• Zmiany osobowości (psychotyczne) lub urojenia
• Nasilenie zaburzeń neurologicznych z depresją psychiczną
• Zespół psychiatryczny charakteryzujący się zaburzeniami ruchowymi, w tym niemożnością poruszania się (katatonia)
• Odczucie dezorientacji i zaburzenia pamięci
• Omdlenia
• Ból głowy
• Odczucie mrowienia lub uczucia odrazy w rękach lub stopach (parestezja)
• Suchość oczu
• Suchość jamy ustnej
• Zaburzenia wzroku
• Nasilenie niewydolności serca
• Zaburzenia przewodnictwa elektrycznego w sercu powodujące zaburzenia rytmu (przyspieszenie bloku serca)
• Niewydolność serca
• Spowolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego lub nasilenie istniejącego bloku przedsionkowo-komorowego
• Nagłe obniżenie ciśnienia krwi po nagłej zmianie pozycji (hipotensja ortostatyczna), co może być związane z utratą przytomności (zawał)
• Wzrost bólu w nogach podczas wysiłku fizycznego (nasilenie chybotania przerywanego)
• Niewrażliwość i skurcze palców towarzyszone uczuciem ciepła i bólu (choroba Raynauda)
• Nagłe zwężenie dróg oddechowych powodujące trudności w oddychaniu (bronchospazm), jeśli chorujesz lub chorowałeś na astmę
• Suchość jamy ustnej
• Uszkodzenie wątroby (toksyczność wątroby i możliwe problemy z odpływem żółci w wątrobie (zastój żółci wewnątrzwątrobowy))
• Utrata włosów
• Sucha, łuszcząca się skóra jak w przypadku łuszczycy lub nasilenie łuszczycy
• Wysypka skórna
• Nasilenie plam bezbarwnych na skórze, jeśli chorujesz na bielactwo (witraż)
• Niemożność utrzymania erekcji (impotencja)

Bardzo rzadkie (możliwe u do 1 osoby na 10 000)

• Zwiększenie poziomu przeciwciał atakujących własne tkanki organizmu, tzw. przeciwciał antinuklearnych (stwierdzonych we krwi). Zjawisko to zaobserwowano, ale jego znaczenie kliniczne nie jest znane.
• Choroba układu odpornościowego zwana toczeniem rumieniowatym układowym (choroba powodująca wysypkę na skórze i ból stawów) oraz zespół podobny do toczenia.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• Zaparcia (stypsa)
• Reakcje alergiczne (nadwrażliwość) na lek
• Obrzęk twarzy, rąk, stóp (angioedem)
• Pokrzywka
• Dyspnea (trudności w oddychaniu)
• Hipotensja

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie ma na tej liście, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem systemu https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszając działania niepożądane, możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Seles Beta

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności, podanej na opakowaniu po oznaczeniu „Przeciwwskazania”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie przechowywać w temperaturze wyższej niż 25°C.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Seles Beta

• Substancją czynną jest atenolol. Każda tabletka zawiera 100 mg atenololu.
• Pozostałe składniki to: magnez karbonian, skrobia kukurydziana, sodu laurilsulfan, żelatyna, magnez stearynowy.

Wygląd Seles Beta i zawartość opakowania
Tabletki Seles Beta są białe, okrągłe, wypukłe, z ryflowaną linią po jednej stronie.
Tabletki Seles Beta są pakowane w blistry aluminiowo-PVC i dostępne są w opakowaniach zawierających 28 tabletek.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Teofarma S.r.l.
Via F.lli Cervi, 8
27010 Valle Salimbene (PV)
Producent
Doppel Farmaceutici S.r.l.
Via Volturno, 48
Quinto de’ Stampi
20089 Rozzano (MI)
Włochy