SAXENDA

Ulotka: informacje dla pacjenta

Saxenda 6 mg/ml roztwór do wstrzykiwań w strzykawce wypełnionej z góry

liraglutyd
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne zapoznanie się z jej treścią ponownie.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Treść tej ulotki

1. Co to jest Saxenda i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Saxenda
3. Jak stosować Saxenda
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Saxenda
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Saxenda i do czego służy

Co to jest Saxenda
Saxenda to lek stosowany w celu redukcji masy ciała, zawierający substancję czynną liraglutyd. Działa on podobnie jak naturalnie występujący w organizmie hormon zwany peptydem podobnym do glukagonu-1 (GLP-1), który jest uwalniany z jelita po posiłku. Saxenda działa na receptory w mózgu kontrolujące apetyt, wywołując uczucie większego sytości i mniejszego głodu. Może to pomóc w spożyciu mniejszej ilości pokarmu i redukcji masy ciała.
Do czego służy Saxenda
Saxenda stosuje się w celu redukcji masy ciała w połączeniu z dietą i aktywnością fizyczną u dorosłych w wieku od 18. roku życia w dalszych przypadkach:

• przy wskaźniku masy ciała (BMI) równym lub powyżej 30 kg/m² (otyłość)
• przy wskaźniku masy ciała (BMI) równym 27 kg/m² i poniżej 30 kg/m² (nadwaga) oraz problemach zdrowotnych związanych z masą ciała (takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowe poziomy tłuszczu we krwi lub zaburzenia oddechowe zwane „przykurczowym bezdechem sennym”). BMI to miara masy ciała w stosunku do wzrostu.

Kontynuuj stosowanie Saxendy tylko wtedy, jeśli po 12 tygodniach leczenia dawką dzienną 3,0 mg osiągnąłeś co najmniej 5% redukcji masy ciała (zobacz punkt 3). Przed kontynuacją skonsultuj się z lekarzem.
Saxenda stosuje się w celu redukcji masy ciała w połączeniu ze zdrową dietą i aktywnością fizyczną u nastolatków od 12. roku życia, którzy:

• cierpią na otyłość (zdiagnozowaną przez lekarza)
• mają masę ciała powyżej 60 kg

Kontynuuj stosowanie Saxendy tylko wtedy, jeśli po 12 tygodniach leczenia dawką 3,0 mg dziennie lub maksymalną dawką tolerowaną osiągnąłeś co najmniej 4% redukcji BMI (zobacz punkt 3). Przed kontynuacją skonsultuj się z lekarzem.
Saxenda jest wskazana w połączeniu ze zdrową dietą i aktywnością fizyczną do kontroli masy ciała u dzieci w wieku od 6 do <12 lat z:

• otyłością (zdiagnozowaną przez lekarza)
• masą ciała ≥45 kg

Kontynuuj stosowanie Saxendy tylko wtedy, jeśli po 12 tygodniach leczenia dawką 3,0 mg dziennie lub maksymalną dawką tolerowaną osiągnąłeś co najmniej 4% redukcji BMI (zobacz punkt 3). Przed kontynuacją skonsultuj się z lekarzem.
Dieta i aktywność fizyczna
Lekarz zaleci Ci rozpoczęcie programu diety i aktywności fizycznej. Kontynuuj ten program podczas stosowania Saxendy.

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem Saxenda

Nie stosuj Saxenda

• jeśli jest wrażliwy na liraglutyd lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem Saxenda.
Nie zaleca się stosowania Saxenda u pacjentów z ciężką niewydolnością serca.
Doświadczenie w stosowaniu tego leku u pacjentów w wieku 75 lat lub starszych jest ograniczone. Nie zaleca się stosowania Saxenda u osób w wieku 75 lat lub starszych.
Ograniczone są dane dotyczące stosowania tego leku u pacjentów z chorobami nerek. Jeśli ma chorobę nerek lub jest na dializie, skonsultuj się z lekarzem.
Ograniczone są dane dotyczące stosowania tego leku u pacjentów z chorobami wątroby. Jeśli ma problemy z wątrobą, skonsultuj się z lekarzem.
Nie zaleca się stosowania tego leku, jeśli ma ciężkie problemy żołądka lub jelit, które objawiają się opóźnionym opróżnianiem żołądka (tzw. gastroparezą), lub jeśli ma chorobę zapalną jelit.
Jeśli ma być poddany zabiegowi chirurgicznemu z zastosowaniem znieczulenia, poinformuj lekarza, że przyjmuje Saxenda.
Osoby chore na cukrzycę
Jeśli ma cukrzycę, nie stosuj Saxenda jako zamiennika insuliny.
Zapalenie trzustki
Skonsultuj się z lekarzem, jeśli ma lub miał chorobę trzustki.
Zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamice żółciowa
Jeśli traci znaczną ilość masy ciała, istnieje ryzyko powstania kamicy żółciowej, co może prowadzić do zapalenia pęcherzyka żółciowego. Przerwij leczenie Saxenda i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli pojawią się silne bóle w brzuchu, po prawej stronie pod żebrami, które zwykle mogą nasilać się z czasem. Ból może promieniować do pleców lub prawego barku. Zobacz punkt 4.
Choroby tarczycy
Jeśli ma choroby tarczycy, w tym guzki lub powiększenie tarczycy, skonsultuj się z lekarzem.
Tętno
Skonsultuj się z lekarzem, jeśli odczuwa kołatania serca (wrażenie słyszalnego lub wyczuwalnego tętna serca) lub odczuwa przyspieszone tętno w spoczynku podczas leczenia Saxenda.
Utrata płynów i odwodnienie
Podczas rozpoczęcia leczenia Saxenda może dojść do utraty płynów organizmu lub odwodnienia. Może to być spowodowane nudnościami, wymiotami i biegunką. Ważne jest, aby unikać odwodnienia poprzez picie dużej ilości płynów.
Jeśli ma jakiekolwiek pytania lub wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.
Dzieci
Bezpieczeństwo i skuteczność Saxenda nie zostały ocenione u dzieci poniżej 6. roku życia.
Inne leki i Saxenda
Poinformuj lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli stosuje, niedawno stosował lub może potrzebować stosowania innych leków.
W szczególności porozmawiaj z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli:

• przyjmuje leki na cukrzycę zwane „sulfonilomocznikami” (np. glimepiryd lub glikwidon) lub jeśli przyjmuje insuliny – poziom cukru we krwi może obniżyć się (hipoglikemia) podczas stosowania tych leków razem z Saxenda. Lekarz może dostosować dawkę leków na cukrzycę, aby zapobiec obniżeniu poziomu cukru we krwi. Zobacz punkt 4, aby poznać objawy niskiego poziomu cukru we krwi. Jeśli lekarz zaleci zmianę dawki insuliny, może zalecić częstsze kontrolowanie poziomu glukozy we krwi.
• przyjmuje warfarynę lub inne doustne leki zmniejszające krzepnięcie krwi (antykoagulants). Może być konieczne częstsze wykonywanie badań krwi w celu oceny zdolności krwi do krzepnięcia.

Ciąża i karmienie piersią
Nie stosuj Saxenda, jeśli jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, ponieważ nie wiadomo, czy Saxenda może wpływać na rozwijający się płód.
Nie karm piersią, jeśli przyjmuje Saxenda, ponieważ nie wiadomo, czy Saxenda przechodzi do mleka matki.
Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn
Mało prawdopodobne, aby Saxenda wpływało na zdolność prowadzenia pojazdów i użytkowania maszyn. Niektórzy pacjenci mogą odczuwać zawroty głowy podczas przyjmowania Saxenda, szczególnie w pierwszych 3 miesiącach leczenia (zobacz punkt „Możliwe działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia zawrotów głowy należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub użytkowania maszyn. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lekarzem.
Ważne informacje dotyczące niektórych składników Saxenda
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co oznacza, że jest w zasadzie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Saxenda

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Lekarz zaleci Ci rozpoczęcie diety i programu ćwiczeń. Kontynuuj ten program podczas stosowania Saxendy.
Dawka do wstrzyknięcia
Dorośli
Leczenie rozpocznie się od niskiej dawki, która będzie stopniowo zwiększana w ciągu pierwszych pięciu tygodni leczenia.

• Gdy po raz pierwszy zaczynasz stosować Saxendę, dawką początkową jest 0,6 mg jednorazowo dziennie przez co najmniej jeden tydzień.
• Lekarz zaleci stopniowe zwiększanie dawki o 0,6 mg, zazwyczaj co tydzień, aż do osiągnięcia zalecanej dawki 3,0 mg jednorazowo dziennie. Lekarz powie Ci, ile Saxendy należy stosować każdego tygodnia. Zazwyczaj zalecana jest poniższa tabela.

Po osiągnięciu zalecanej dawki 3,0 mg w tygodniu 5 leczenia, kontynuuj stosowanie tej dawki aż do końca okresu leczenia. Nie zwiększaj dawki ponad tę wartość.
Lekarz będzie regularnie oceniać skuteczność leczenia.
Dzieci i młodzież (od 6 do 18 lat)
U dzieci i młodzieży w wieku od 6 do poniżej 18 lat dawkę należy zwiększać podobnie jak opisano powyżej dla dorosłych. Dawka powinna być zwiększana aż do osiągnięcia dawki 3,0 mg (dawka utrzymania) lub maksymalnej dawki dobrze tolerowanej. Nie zaleca się dawek dziennych przekraczających 3,0 mg.
Jak i kiedy stosować Saxendę

• Przed pierwszym użyciem pióra lekarz lub pielęgniarka pokażą Ci, jak to zrobić.
• Saxendę można stosować o dowolnej porze dnia, z lub bez posiłków i napojów.
• Stosuj Saxendę mniej więcej o tej samej porze każdego dnia; wybierz porę, która będzie dla Ciebie wygodna.

Gdzie wstrzykiwać
Saxenda podaje się w postaci wstrzyknięcia podskórnego (pod skórę).

• Najlepszymi miejscami do wstrzyknięcia są brzuch (okolice brzuszne), przednia część ud lub górna część ramion.
• Codziennie zmieniaj miejsce wstrzyknięcia, aby zmniejszyć ryzyko powstawania guzków.
• Nie wstrzykuj leku do żyły ani do mięśnia.

Szczegółowe instrukcje dotyczące stosowania znajdują się na odwrocie tego arkusza.
Osoby z cukrzycą
Powiadom lekarza, jeśli masz cukrzycę. Lekarz może dostosować dawkę leków przeciwcukrzycowych, aby uniknąć obniżenia poziomu cukru we krwi.

• Nie mieszać Saxendy z innymi lekami do wstrzykiwania (np. insuliną).
• Nie stosuj Saxendy razem z innymi lekami zawierającymi agonisty receptora GLP-1 (np. egzenatyd lub liksysenatyd).

Jeśli zastosujesz zbyt dużą dawkę Saxendy
Jeśli zastosujesz zbyt dużą dawkę Saxendy, natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do szpitala. Weź ze sobą opakowanie leku. Może być potrzebna pomoc medyczna. Mogą wystąpić następujące objawy:

• nudności
• wymioty
• obniżenie poziomu cukru we krwi (hipoglikemia). Zobacz „Częste działania niepożądane” w celu zapoznania się z objawami wskazującymi na obniżenie poziomu cukru we krwi.

Jeśli zapomnisz zastosować Saxendę

• Jeśli zapomnisz o dawce i zauważysz to w ciągu 12 godzin od czasu, w którym powinienem ją zastosować, wstrzyknij ją tak szybko, jak tylko sobie przypomnisz.
• Jeśli jednak minęło więcej niż 12 godzin od czasu, w którym powinienem zastosować Saxendę, opuść zapomnianą dawkę i wstrzyknij następną dawkę następnego dnia o zwyczajowej porze.
• Nie stosuj podwójnej dawki ani nie zwiększaj dawki następnego dnia, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Saxendą
Nie przerywaj leczenia Saxendą bez konsultacji z lekarzem.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Poważne działania niepożądane
Rzadko występowano poważne reakcje alergiczne (anafilaksja) u pacjentów stosujących Saxenda. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie objawy takie jak trudności z oddychaniem, obrzęk twarzy i gardła oraz przyspieszone bicie serca.
Nieczęsto odnotowano przypadki zapalenia trzustki (pankretytu) u pacjentów stosujących Saxenda. Zapalenie trzustki to poważne, potencjalnie zagrażające życiu stan.
Jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych poważnych działań niepożądanych, przestań stosować Saxenda i natychmiast skontaktuj się z lekarzem:

• Silne i trwające bóle brzucha (w okolicy żołądka), które mogą promieniować do pleców, oraz nudności i wymioty mogą być objawem zapalenia trzustki (pankretytu).

Inne działania niepożądane
Bardzo często: dotyczy więcej niż 1 osoby na 10

• Nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból głowy – zazwyczaj ustępują po kilku dniach lub tygodniach

Często: dotyczy do 1 osoby na 10

• Problemy żołądkowo-jelitowe, takie jak niestrawność (dyspepsja), zapalenie wyściółki żołądka (zapalenie żołądka), ból żołądka, ból w górnej części brzucha, oparzenia żołądka, wzdęcia brzucha, wzdychanie (płaski brzuch), odbijanie i suchość w ustach
• Odczucie osłabienia lub zmęczenia
• Zaburzenia wrażliwości smakowej
• Omdlenie
• Trudności ze snem (bezsenność). Zazwyczaj występują w pierwszych 3 miesiącach leczenia
• Kamienie żółciowe
• Wysypka skórna
• Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (takie jak siniaki, ból, podrażnienie, swędzenie i wysypka)
• Obniżony poziom cukru we krwi (hipoglikemia). Objawy wskazujące na niski poziom cukru we krwi mogą pojawiać się nagle i mogą obejmować: zimny pot, zimną i bladą skórę, ból głowy, przyspieszone bicie serca, nudności, uczucie silnego głodu, zaburzenia widzenia, senność, uczucie osłabienia, pobudzenie nerwowe, niepokój, dezorientację, trudności w koncentracji i drżenie.
• Lekarz powie Ci, jak leczyć niski poziom cukru we krwi i co należy zrobić, jeśli zauważysz te objawy
• Zwiększenie poziomu enzymów trzustkowych, takich jak lipaza i amylaza.

Nieczęsto: dotyczy do 1 osoby na 100

• Ubyt płynu (odwodnienie). Jest bardziej prawdopodobne na początku leczenia i może być spowodowane wymiotami, nudnościami i biegunką
• Opóźnione opróżnianie żołądka
• Zapalenie pęcherza żółciowego
• Reakcje alergiczne, w tym wysypka
• Odczucie ogólnego niedoboru samopoczucia
• Przyspieszone bicie serca.

Rzadko: dotyczy do 1 osoby na 1000

• Obniżona funkcja nerek
• Ostra niewydolność nerek. Objawy mogą obejmować zmniejszenie objętości moczu, metaliczny smak w ustach i łatwość powstawania siniaków.

Nieznana częstość (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych)

• Zator jelitowy. Ciężka forma zaparcia z dodatkowymi objawami, takimi jak ból brzucha, wzdęcia, wymioty itp.
• Podskórne guzki mogą być spowodowane gromadzeniem się białka zwanego amyloidem (amyloidoza skórna; częstość występowania tego stanu nie jest znana).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie któreś z działań niepożądanych, w tym te, których nie ma na tej liście, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w uzyskaniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Saxenda

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować Saxenda po upływie daty ważności, która jest podana na etykiecie pióra i opakowaniu, po oznaczeniu „Ważne do”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przed pierwszym użyciem:
Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C). Nie zamarzać. Trzymać z dala od zamrażalnika.
Po rozpoczęciu stosowania pióra:
Pióro można przechowywać przez 1 miesiąc poniżej 30 °C lub w lodówce (2 °C – 8 °C). Nie zamarzać. Trzymać z dala od zamrażalnika.
Gdy pióro nie jest używane, należy przechowywać je z nakrętką, aby chronić lek przed światłem.
Nie należy stosować leku, jeśli roztwór nie jest klarowny i bezbarwny lub prawie bezbarwny.
Nie wyrzucać leków do ścieków ani do kubła na śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Saxenda

• Substancją czynną jest liraglutyd. 1 mL roztworu do wstrzykiwań zawiera 6 mg liraglutydu. Pełna strzykawka wstępnie napełniona zawiera 18 mg liraglutydu.
• Pozostałe substancje pomocnicze to: dwusiarczanek sodu fosforanu dwuwodnego, glikol propylenowy, fenol, kwas solny i wodorotlenek sodu (do regulacji pH) oraz woda do wstrzykiwarek.

Opis wyglądu Saxendy i zawartości opakowania
Saxenda jest dostarczana jako klarowny, bezbarwny lub prawie bezbarwny roztwór do wstrzykiwań w strzykawce wstępnie napełnionej.
Każda strzykawka zawiera 3 mL roztworu i umożliwia podanie dawek: 0,6 mg, 1,2 mg, 1,8 mg, 2,4 mg oraz 3,0 mg.
Saxenda dostępna jest w opakowaniach zawierających 1, 3 lub 5 strzykawek. Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
Igły nie są dołączone.
Właściciel pozwolenia na wprowadzenie do obrotu i producent
Novo Nordisk A/S
Novo Allé
DK-2880 Bagsværd
Dania
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu .

Instrukcje dotyczące stosowania Saxenda 6 mg/mL roztwór do wstrzykiwania wstrzykiwacz wstępnie napełniony

Uważnie przeczytaj te instrukcje przed użyciem wstrzykiwacza wstępnie napełnionego Saxenda.
Nie używaj wstrzykiwacza bez wcześniejszego odpowiedniego szkolenia przeprowadzonego przez lekarza lub pielęgniarkę.
Zacznij od sprawdzenia wstrzykiwacza, aby upewnić się, że zawiera on Saxenda 6 mg/mL, a następnie obejrzyj
poniższe ilustracje, aby zapoznać się z poszczególnymi częściami wstrzykiwacza i igły.
Jeśli jesteś niewidomym lub masz poważne problemy ze wzrokiem, nie używaj tego wstrzykiwacza bez pomocy. Poproś o pomoc osobę o dobrym wzroku, która została przeszkolona w zakresie stosowania wstępnie napełnionego wstrzykiwacza Saxenda.
Wstrzykiwacz to urządzenie wstępnie napełnione z możliwością doboru dawki. Zawiera 18 mg liraglutydu i pozwala na podawanie dawek:
0,6 mg, 1,2 mg, 1,8 mg, 2,4 mg oraz 3,0 mg. Wstrzykiwacz został zaprojektowany do użytku z jednorazowymi igłami NovoFine lub NovoTwist o długości do 8 mm i grubości do 32 G.
Igły nie są dołączone do opakowania.
Ważne informacje

Zwróć szczególną uwagę na te wskazówki, ponieważ są one istotne dla bezpiecznego stosowania wstrzykiwacza.

1 Przygotowanie wstrzykiwacza z nową igłą

• Sprawdź nazwę i kolorowy oznacznik wstrzykiwacza, aby upewnić się, że zawiera on Saxenda. Jest to szczególnie ważne, jeśli stosujesz więcej niż jeden rodzaj leku do wstrzykiwania. Użycie niewłaściwego leku może zaszkodzić Twojemu zdrowiu.
• Zdejmij nakrywko z wstrzykiwacza.

A

• Sprawdź, czy roztwór w wstrzykiwaczu jest klarowny i bezbarwny. Spójrz przez okienko wstrzykiwacza. Jeśli roztwór wydaje się mętny lub ma kolor mleczny, nie używaj wstrzykiwacza.

B

• Weź nową igłę i usuń ochronną folię.

C
Upewnij się, że poprawnie założysz igłę.

• Naciśnij igłę prostopadle do wstrzykiwacza.
• Obróć ją, aż będzie dobrze osadzona.

D
Igła jest chroniona dwiema nakrywkami. Należy usunąć obie nakrywki. Jeśli zapomnisz usunąć obie nakrywki, nie wstrzykniesz
żadnego roztworu.

• Zdejmij zewnętrzną nakrywkę igły i odłóż ją na później. Będziesz jej potrzebować po wstrzyknięciu, aby bezpiecznie usunąć igłę z wstrzykiwacza.

E

• Zdejmij wewnętrzną nakrywkę igły i wyrzuć ją. Jeśli spróbujesz ją ponownie założyć, możesz przypadkowo ukłuć się igłą. Może pojawić się kropla roztworu na końcu igły. Jest to normalne, ale mimo to należy sprawdzić przepływ, jeśli po raz pierwszy używasz nowego wstrzykiwacza. Nie zakładaj nowej igły na wstrzykiwacz, dopóki nie będziesz gotowy do wykonania wstrzyknięcia.

Zawsze używaj nowej igły do każdego wstrzyknięcia.
To zapobiega zatorom igły, zanieczyszczeniu, infekcji i błędnemu dawkowaniu.
Nigdy nie używaj wygiętej lub uszkodzonej igły.

F
2 Sprawdzenie przepływu przy każdym nowym wstrzykiwaczu

• Jeśli wstrzykiwacz był już wcześniej używany, przejdź bezpośrednio do kroku 3 „Wybór dawki”. Sprawdź przepływ tylko przed pierwszym wstrzyknięciem z nowego wstrzykiwacza.

• Obróć pokrętło doboru dawki do symbolu kontroli przepływu ( ) zaraz po 0. Upewnij się, że symbol kontroli przepływu jest wyrównany z wskaźnikiem.

A
Wybrany symbol
kontroli
przepływu

• Trzymaj wstrzykiwacz igłą skierowaną do góry. Naciśnij i przytrzymaj przycisk wstrzyknięcia, aż licznik dawki powróci do 0. Liczba 0 musi być wyrównana z wskaźnikiem dawki. Na końcu igły powinna pojawić się kropla roztworu.

Na końcu igły może pozostać mała kropla, ale nie zostanie ona wstrzyknięta.
Jeśli kropla nie pojawi się, powtórz krok 2 „Sprawdzenie przepływu przy każdym nowym wstrzykiwaczu” do 6 razy. Jeśli nadal nie pojawi się kropla, zmień igłę i ponownie wykonaj krok 2 „Sprawdzenie przepływu przy każdym nowym wstrzykiwaczu”.
Jeśli kropla nadal nie pojawi się, wyrzuć wstrzykiwacz i użyj nowego.
Zawsze upewnij się, że pojawiła się kropla na końcu igły przed pierwszym użyciem nowego wstrzykiwacza. Pojawienie się kropli gwarantuje przepływ roztworu.
Jeśli kropla się nie pojawi, nie zostanie wstrzyknięty żaden lek, nawet jeśli licznik dawki się przesunie.
Ta sytuacja może wskazywać na zatkana lub uszkodzoną igłę.
Jeśli nie sprawdzisz przepływu przed pierwszym wstrzyknięciem z nowego wstrzykiwacza, możesz nie otrzymać przepisanej dawki i nie osiągniesz oczekiwanego działania Saxenda.

B
3 Wybór dawki

• Obróć pokrętło doboru dawki, aż licznik dawki pokaże żądaną dawkę (0,6 mg, 1,2 mg, 1,8 mg, 2,4 mg lub 3,0 mg). Jeśli wybierzesz niewłaściwą dawkę, możesz ją skorygować, obracając pokrętło doboru dawki do przodu lub do tyłu. Maksymalna dawka możliwa do wyboru na wstrzykiwaczu to 3,0 mg.

Pokrętło doboru dawki zmienia dawkę. Tylko licznik dawki i wskaźnik dawki pokazują, ile mg zostało wybrane dla każdej dawki.
Możesz wybrać maksymalnie 3,0 mg na dawkę. Gdy w wstrzykiwaczu pozostaje mniej niż 3,0 mg, licznik dawki zatrzyma się przed osiągnięciem 3,0.
Pokrętło doboru dawki wydaje inny dźwięk kliknięcia, gdy obracasz je do przodu, do tyłu lub gdy przekraczasz liczbę pozostałych mg. Nie licz kliknięć wstrzykiwacza.
Przed wstrzyknięciem leku zawsze korzystaj z licznika dawki i wskaźnika dawki,
aby zobaczyć, ile mg zostało wybranych.
Nie licz kliknięć wstrzykiwacza.
Nie korzystaj z podziałki na wstrzykiwaczu, która pokazuje tylko przybliżoną ilość pozostałego roztworu
w wstrzykiwaczu.
Z pokrętła doboru dawki można wybierać wyłącznie dawki: 0,6 mg, 1,2 mg, 1,8 mg,
2,4 mg lub 3,0 mg. Wybrana dawka musi być dokładnie wyrównana z wskaźnikiem dawki, aby zapewnić podanie właściwej dawki.

A
Ile roztworu pozostało?

• Podziałka na wstrzykiwaczu pokazuje przybliżoną ilość roztworu pozostałego w wstrzykiwaczu.

A
Przybliżona
ilość
pozostałego
roztworu

• Aby dokładnie sprawdzić, ile roztworu pozostało, użyj licznika dawki: obróć pokrętło doboru dawki, aż licznik dawki się zatrzyma. Jeśli pokazuje 3,0, w wstrzykiwaczu pozostało co najmniej 3,0 mg. Jeśli licznik dawki zatrzyma się przed 3,0 mg, oznacza to, że nie pozostała wystarczająca ilość roztworu na pełną dawkę 3,0 mg.

Jeśli potrzebujesz więcej leku niż pozostało w wstrzykiwaczu
Tylko po otrzymaniu odpowiedniego szkolenia lub instrukcji od lekarza lub pielęgniarki możesz
podzielić dawkę między aktualnie używany wstrzykiwacz a nowy wstrzykiwacz. Użyj kalkulatora, aby zaplanować dawki zgodnie z instrukcjami lekarza lub pielęgniarki.
Zwróć szczególną uwagę na prawidłowe obliczenie dawki.

Jeśli nie jesteś pewien, jak podzielić dawkę między dwoma wstrzykiwaczami, wybierz i wstrzyknij potrzebną dawkę, używając nowego wstrzykiwacza.

B
4 Wstrzyknięcie dawki

• Wprowadź igłę w skórę zgodnie z wytycznymi lekarza lub pielęgniarki.
• Upewnij się, że widzisz licznik dawki. Nie zakrywaj go palcami, aby nie przerwać wstrzyknięcia.

A

• Naciśnij i przytrzymaj przycisk wstrzyknięcia. Obserwuj, jak licznik dawki powraca do 0. Liczba 0 musi być wyrównana z wskaźnikiem dawki. Możesz usłyszeć lub poczuć kliknięcie.
• Kontynuuj naciskanie przycisku wstrzyknięcia, trzymając igłę w skórze.

B

• Licząc powoli do 6, trzymaj dalej naciśnięty przycisk wstrzyknięcia.
• Jeśli igłę wyjmiesz wcześniej, możesz zauważyć wyciek roztworu z końcówki igły. W takim przypadku cała dawka nie zostanie podana.

C

• Wyjmij igłę ze skóry. Możesz teraz zwolnić przycisk wstrzyknięcia.

Jeśli pojawi się krew w miejscu wstrzyknięcia, lekko uciskaj.
Po wstrzyknięciu może pojawić się kropla roztworu na końcu igły. Jest to normalne i nie wpływa na podaną dawkę.
Zawsze patrz na licznik dawki, aby wiedzieć, ile mg wstrzykujesz. Przytrzymuj
przycisk wstrzyknięcia, aż licznik dawki pokaże 0.
Jak rozpoznać zatkana lub uszkodzoną igłę.

• Jeśli po ciągłym naciskaniu przycisku wstrzyknięcia na liczniku dawki nie pojawi się 0, możliwe, że użyto zatkanej lub uszkodzonej igły.
• W takim przypadku – nie został podany żaden lek – nawet jeśli licznik dawki przesunął się z pierwotnie ustawionej dawki.

Jak postąpić przy zatkanej igle?
Zamień igłę zgodnie z opisem w kroku 5 „Po wstrzyknięciu” i powtórz wszystkie kroki od kroku 1 „Przygotowanie wstrzykiwacza z nową igłą”. Upewnij się, że wybierzesz pełną potrzebną dawkę.
Nigdy nie dotykaj licznika dawki podczas wstrzyknięcia, aby nie przerwać wstrzyknięcia.

D

5 Po wstrzyknięciu

• Zawsze usuwaj igłę po każdym wstrzyknięciu, aby zapewnić wygodę przy kolejnych wstrzyknięciach i uniknąć zatorów igły. Jeśli igła będzie zatkana, nie wstrzykniesz żadnego leku.
• Umieść koniec igły w zewnętrznej nakrywce, trzymając ją nad płaską powierzchnią, nie dotykając igły ani zewnętrznej nakrywki.

A

• Gdy igła będzie osłonięta, całkowicie naciśnij zewnętrzną nakrywkę igły, zachowując ostrożność.
• Odkręć igłę i wyrzuć ją ostrożnie zgodnie z instrukcjami lekarza, pielęgniarki, farmaceuty lub lokalnych instytucji.

B

• Założ ponownie nakrywkę wstrzykiwacza po każdym użyciu, aby chronić roztwór przed światłem.

Po opróżnieniu wstrzykiwacza wyrzuć go bez przykręconej igły, zgodnie z instrukcjami lekarza,
pielęgniarki, farmaceuty lub lokalnych władz.
Nigdy nie próbuj ponownie założyć wewnętrznej nakrywki igły. Możesz ukłuć się igłą.
Zawsze usuwaj igłę z wstrzykiwacza po każdym wstrzyknięciu.
To może zapobiegać zatorom igły, zanieczyszczeniu, infekcji, wyciekowi roztworu i błędnemu dawkowaniu.

C

Inne ważne informacje

• Zawsze trzymaj wstrzykiwacz i igły poza zasięgiem wzroku i rąk innych osób, szczególnie dzieci.
• Nigdy nie dziel się wstrzykiwaczem i igłami z innymi osobami.
• Należy zachować szczególną ostrożność przy obsłudze używanych igieł, aby zapobiec urazom igłami i infekcjom krzyżowym.
• Codziennie zmieniaj miejsce wstrzyknięcia, aby zmniejszyć ryzyko powstawania guzków.

Konserwacja wstrzykiwacza

• Nie pozostawiaj wstrzykiwacza w samochodzie ani w innych miejscach, gdzie może się przegrzać lub zbyt ochłodzić.
• Nie wstrzykuj Saxenda, jeśli został zamrożony. Produkt, który był zamrażany, może nie wywołać oczekiwanego działania leku.
• Nie narażaj wstrzykiwacza na kurz, brud lub ciecze.
• Nie myj, nie zanurzaj ani nie smaruj wstrzykiwacza. Można go wyczyścić za pomocą neutralnego środka czystości na lekko wilgotnej ściereczce.
• Nie upuszczaj wstrzykiwacza i nie uderzaj go o twarde powierzchnie. Jeśli upadnie lub podejrzewasz uszkodzenie, załóż nową igłę i sprawdź przepływ roztworu przed wstrzyknięciem.
• Nie próbuj ponownie napełnić wstrzykiwacza. Po opróżnieniu należy go wyrzucić.
• Nie próbuj naprawiać ani rozbierać wstrzykiwacza.