SANDOSTATINA

Ulotka informacyjna: Informacja dla pacjenta

Sandostatina ® 50 mikrogramów/1 mL, roztwór do wstrzykiwań/infuzji, ® 100 mikrogramów/1 mL, roztwór do wstrzykiwań/infuzji, ® 500 mg/1 mL, roztwór do wstrzykiwań/infuzji

octreotide
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak u Ciebie, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki

1. Co to jest Sandostatina i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Sandostatiny
3. Jak stosować Sandostatinę
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Sandostatinę
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Sandostatina i do czego służy

Sandostatina jest syntetycznym związkiem analogicznym do somatostatyny. Somatostatyna występuje naturalnie w organizmie człowieka, gdzie hamuje uwalnianie niektórych hormonów, takich jak hormon wzrostu. Zalety Sandostatiny w porównaniu z somatostatyną to większa potęga działania oraz dłuższy czas trwania efektu.
Sandostatina jest stosowana

• w akromegalii, stanie, w którym organizm wytwarza nadmierną ilość hormonu wzrostu. Zwykle hormon wzrostu kontroluje wzrost tkanek, organów i kości. Gdy występuje w nadmiarze, prowadzi do zwiększenia rozmiarów kości i tkanek, szczególnie rąk i stóp. Sandostatina znacząco redukuje objawy akromegalii, takie jak bóle głowy, nadmierne pocenie się, mrowienie rąk i stóp, osłabienie oraz bóle stawów.

• w celu złagodzenia objawów związanych z niektórymi nowotworami przewodu pokarmowego (np. rakoidy, VIPomy, glukagonomy, gastrynomy, insulinomy). W tych stanach dochodzi do nadmiernego wytwarzania określonych hormonów i innych związanych substancji w żołądku, jelitach lub trzustce. Nadmierna produkcja zaburza naturalną równowagę hormonalną organizmu i prowadzi do różnorodnych objawów, takich jak rumień, biegunki, hipotensja, wysypki skórne i utrata masy ciała. Leczenie Sandostatiną pomaga kontrolować te objawy.

• w celu zapobiegania powikłaniom po zabiegach chirurgicznych na trzustce. Leczenie Sandostatiną pomaga zmniejszyć prawdopodobieństwo powikłań (np. ropień jamy brzusznej, zapalenie trzustki) po zabiegu.

• w celu zatrzymania krwawienia oraz zapobiegania ponownemu krwawieniu z pękniętych żylaków przełyku i żołądka u pacjentów z marskością wątroby (przewlekłe schorzenie wątroby). Leczenie Sandostatiną pomaga kontrolować krwawienie i zmniejsza potrzebę przetaczania krwi.

• w leczeniu gruczolaków przysadki produkujących nadmierną ilość hormonu stymulującego tarczycę (TSH). Nadmierna ilość hormonu stymulującego tarczycę (TSH) prowadzi do nadczynności tarczycy.
  Sandostatina jest stosowana u pacjentów z guzami przysadki produkującymi nadmierną ilość hormonu stymulującego tarczycę (TSH):

• gdy inne metody leczenia (operacyjne lub radioterapia) nie są wskazane lub nie okazały się skuteczne;

• po radioterapii, w celu pokrycia okresu niezbędnego do osiągnięcia przez nią pełnej skuteczności.

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Sandostatiny

Nie przyjmuj Sandostatiny:

• jeśli jest nadwrażliwy na octeotyd lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem Sandostatiny:

• jeśli wie, że ma kamienie żółciowe, miał je wcześniej lub występują powikłania takie jak gorączka, dreszcze, ból brzucha lub żółtaczka skóry lub oczu; powiadom o tym lekarza, ponieważ długotrwałe stosowanie Sandostatiny może prowadzić do powstawania kamieni żółciowych. Lekarz może zalecić okresowe badania pęcherza żółciowego.
• jeśli wie, że ma zaburzenia poziomu cukru we krwi, zbyt wysokie (cukrzyca) lub zbyt niskie (hipoglikemia). Gdy Sandostatina jest stosowana w leczeniu krwawienia z wensków przełyku i żołądka, należy kontrolować poziom cukru we krwi.
• jeśli wcześniej występowały u niego epizody niedoboru witaminy B12, lekarz może zalecić okresowe sprawdzanie poziomu witaminy B12.
• Octeotyd może obniżać częstość akcji serca i w bardzo wysokich dawkach może powodować nieregularne rytm serca. Lekarz może monitorować częstość akcji serca podczas leczenia.

Badania i kontrole
Jeśli otrzymuje leczenie Sandostatyną przez dłuższy czas, lekarz może zalecić okresowe sprawdzanie czynności tarczycy.
Lekarz będzie kontrolować czynność wątroby.
Dzieci
Doświadczenie z zastosowaniem Sandostatiny u dzieci jest ograniczone.
Inne leki i Sandostatina
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjąć inne leki.
Ogólnie można kontynuować przyjmowanie innych leków podczas leczenia Sandostatyną. Jednakże donoszono o oddziaływaniach Sandostatiny z niektórymi lekami, takimi jak cyklotydyna, cyklosporyna, bromokryptyna, chinidyna i terfenadyna.
Jeśli przyjmuje leki wpływające na ciśnienie krwi (np. beta-blokery lub blokery kanałów wapniowych) lub środki wpływające na równowagę wodno-elektrolitową, lekarz może zdecydować o dostosowaniu dawki.
Jeśli jest chory na cukrzycę, lekarz może zdecydować o dostosowaniu dawki insuliny.
Jeśli ma otrzymać leczenie radiofarmaceutyktem lutez (Lu) oxodotreotyd, lekarz może przerwać i/lub zmodyfikować leczenie Sandostatyną.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajść w ciążę, albo jeśli karmi piersią, poproś o poradę lekarza przed zażyciem tego leku.
Sandostatina może być stosowana w czasie ciąży tylko wtedy, gdy jest to wyraźnie uzasadnione.
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować odpowiednią metodę antykoncepcji podczas leczenia.
Kobiety nie powinny karmić piersią podczas leczenia Sandostatyną. Nie wiadomo, czy Sandostatina wydostaje się do mleka matki.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Sandostatina nie wpływa lub wpływa pomijalnie na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi maszyn.
Niemej mniej, podczas leczenia Sandostatyną mogą wystąpić niektóre działania niepożądane, takie jak ból głowy i zmęczenie, które mogą ograniczyć zdolność bezpiecznego kierowania pojazdami i obsługi maszyn.
Sandostatina zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Sandostatinę

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. Jeśli masz wątpliwości,
skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
W zależności od leczonego stanu, Sandostatina może być podawana jako:

• wstrzyknięcie podskórne (pod skórę) lub
• wlew dożylny (do żyły).

Jeśli jesteś chory z powodu marskości wątroby (przewlekła choroba wątroby), lekarz może potrzebować dostosować
dawkę utrzymaną.
Lekarz lub pielęgniarka wyjaśni Ci, jak wstrzyknąć Sandostatinę pod skórę, ale wlew dożylny musi być zawsze
wykonywany przez personel medyczny.

• Wstrzyknięcie podskórne

Najbardziej odpowiednie miejsca na wstrzyknięcie podskórne to ramiona, uda i brzuch.
Wybieraj nowe miejsce wstrzyknięcia za każdym razem, aby nie drażnić jednego określonego obszaru.
Pacjenci, którzy samodzielnie wykonują wstrzyknięcia, muszą otrzymać szczegółowe instrukcje od lekarza
lub pielęgniarki.
Jeśli lek jest przechowywany w lodówce, zaleca się pozostawienie go do osiągnięcia temperatury pokojowej przed użyciem.
Zmniejsza to ryzyko bólu w miejscu wstrzyknięcia. Można to osiągnąć trzymając fiolkę w dłoni, ale nie należy jej ogrzewać.
Niektórzy pacjenci odczuwają ból w miejscu wstrzyknięcia podskórnego. Ból ten zwykle trwa tylko krótko.
Jeśli do tego dojdzie, można złagodzić go delikatnym masażem miejsca wstrzyknięcia przez kilka sekund po jego wykonaniu.
Przed użyciem fiolki Sandostatiny należy sprawdzić, czy nie ma w niej cząsteczek lub zmiany koloru. Nie należy jej używać,
jeśli zauważysz coś niezwykłego.

Jeśli zażyjesz więcej Sandostatiny niż powinieneś
.
Objawy przedawkowania to: nieregularne bicie serca, niskie ciśnienie krwi, zatrzymanie serca, zmniejszone zaopatrzenie mózgu w tlen, silny ból w górnej części brzucha, żółtaczka (żółte zabarwienie skóry i oczu), nudności, utrata apetytu, biegunka, osłabienie, zmęczenie, brak energii, utrata masy ciała, obrzęk brzucha, dyskomfort, podwyższony poziom kwasu mlekowego we krwi oraz nieregularne bicie serca.
Jeśli podejrzewasz objawy przedawkowania, niezwłocznie powiadom lekarza.

Jeśli zapomnisz zażyć Sandostatiny
Zażyj dawkę, gdy tylko sobie o niej przypomnisz, a następnie kontynuuj leczenie zgodnie z zaleceniami. Pominięcie dawki nie spowoduje szczególnych skutków, ale może prowadzić do tymczasowego powrotu objawów, aż do przywrócenia regularnego przyjmowania leku.
Nie wstrzykuj podwójnej dawki Sandostatiny, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Sandostatiną
Jeśli przerwiesz leczenie Sandostatiną, objawy mogą powrócić. Dlatego nie przerywaj terapii Sandostatiną, chyba że lekarz wyraźnie Ci to zaleci.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Niektóre działania niepożądane mogą być poważne. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 użytkowników):

• Kamienie żółciowe, które mogą powodować nagły ból w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.
• Podwyższony poziom cukru we krwi.

Często (może dotyczyć do 1 na 10 użytkowników):

• Obniżenie czynności tarczycy (niedoczynność tarczycy) z zaburzeniami częstości akcji serca, apetytu lub masy ciała, uczuciem zmęczenia, uczuciem zimna lub obrzękiem w przedniej części szyi.
• Zmiany w wynikach badań czynności tarczycy.
• Zapalenie pęcherzyka żółciowego (cholecystyt); objawy mogą obejmować ból w prawym górnym kwadrancie brzucha, gorączkę, nudności, żółtaczkę skóry i oczu (żółtaczka).
• Niski poziom cukru we krwi.
• Zaburzona tolerancja glukozy.
• Spowolnione tętno.

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 na 100 użytkowników):

• Pragnienie, niska ilość moczu, ciemne mocz, zaczerwieniona i sucha skóra.
• Przyspieszone tętno.

Inne poważne działania niepożądane

• Reakcje nadwrażliwości (alergia), w tym wysypka skórna.
• Reakcja alergiczna typu anafilaktycznego, która może powodować trudności z połykaniem lub oddychaniem, obrzęk i mrowienie, czasem z obniżeniem ciśnienia krwi, zawrotami głowy lub utratą przytomności.
• Zapalenienie trzustki (zapalenie trzustki); objawy mogą obejmować nagły ból w górnej części brzucha, nudności, wymioty, biegunkę.
• Zapalenienie wątroby (zapalenie wątroby); objawy mogą obejmować żółtaczkę skóry i oczu (żółtaczka), nudności, wymioty, utratę apetytu, uczucie ogólnego niedowolstwa, świąd, lekko zabarwiony mocz.
• Nieprawidłowe rytm serca.
• Niski poziom płytek krwi we krwi; może to powodować zwiększone krwawienie lub siniaki.

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych działań niepożądanych.
Inne działania niepożądane:
Powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli zauważysz wystąpienie któregoś z poniższych działań niepożądanych. Zazwyczaj są one łagodne i z czasem ustępują podczas kontynuowania leczenia.
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 użytkowników):

• Biegunka.
• Ból brzucha.
• Nudności.
• Zaparcia.
• Wzdęcia.
• Ból głowy.
• Ból w miejscu wstrzyknięcia.

Często (może dotyczyć do 1 na 10 użytkowników):

• Nieżyt żołądka po posiłku (dyspepsja).
• Wymioty.
• Uczucie pełności żołądka.
• Tłuste stolce.
• Miękkie stolce.
• Jasne stolce.
• Zawroty głowy.
• Utrata apetytu.
• Zmiany w badaniach czynności wątroby.
• Wypadanie włosów.
• Świszczący oddech.
• Osłabienie.

Jeśli wystąpi któreś z tych działań niepożądanych, powiadom lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę.
Niewielka liczba osób doświadcza bólu w miejscu podskórnej iniekcji. Ból ten zwykle trwa tylko krótko. W takim przypadku może pomóc delikatne masowanie miejsca wstrzyknięcia przez kilka sekund.
Jeśli stosujesz Sandostatynę w formie iniekcji podskórnej, unikaj wstrzykiwania tuż przed lub po posiłku, ponieważ może to pomóc w zmniejszeniu ryzyka działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Zaleca się wykonanie iniekcji między posiłkami lub w czasie kładzenia się spać.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie wymieniono w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania na stronie internetowej: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Sandostatynę

Przechowuj ten lek poza zasięgiem i wzrokiem dzieci.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Przechowuj w lodówce (2°–8°C). Nie mrozić.
Fiolki mogą być przechowywane w temperaturze poniżej 30°C przez maksymalnie 2 tygodnie.
Fiolki należy użyć natychmiast po otwarciu.
Roztwór po rozcieńczeniu należy użyć natychmiast po przygotowaniu.
Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności, podanego na etykiecie i opakowaniu po napisie „PRZEC. UŻYCIA”. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie należy stosować leku, jeśli zauważysz zmianę koloru roztworu lub obecność cząsteczek.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Sandostatina

• Substancją czynną jest octreotyd Sandostatina 50 mikrogramów/1 ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji Sandostatina 100 mikrogramów/1 ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji Sandostatina 500 mikrogramów/1 ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji
• Pozostałe składniki to: kwas mlekowy, mannitol (E421), wodorowęglan sodu, woda do sporządzania preparatów do wstrzykiwania.

Opis wyglądu Sandostatiny i zawartości opakowania
Bezbarwna fiolka szklana z dwoma pierścieniami w dwóch różnych kolorach, zawierająca klarowny, bezbarwny roztwór.
Sandostatina 50 mikrogramów/1 ml: z niebieskim i żółtym pierścieniem
Sandostatina 100 mikrogramów/1 ml: z niebieskim i zielonym pierścieniem
Sandostatina 500 mikrogramów/1 ml: z niebieskim i różowym pierścieniem
Opakowania zawierają trzy, pięć, sześć, dziesięć, dwadzieścia lub pięćdziesiąt fiol.
Wielokrotne opakowania zawierające dziesięć opakowań, z których każde zawiera trzy fiolki.
Niektóre opakowania mogą nie być wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na wprowadzenie do obrotu
Novartis Farma S.p.A.
Largo Umberto Boccioni, 1
21040 Origgio (VA)
Włochy
Producent
Novartis Farma SpA
L.go U. Boccioni, 1
21040 Origgio (VA)
Novartis Farmacéutica S.A.
Gran Via de les Corts Catalanes, 764
08013 Barceloneta,
Hiszpania
Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz w Zjednoczonym Królestwie (Północna Irlandia) pod następującymi nazwami handlowymi:

Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej włoskiej Agencji Leków (Agenzia Italiana del Farmaco).
Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:

• Wlewanie dożylna (dla personelu medycznego)

Sprawdzić lek wizualnie przed podaniem pod kątem zmiany koloru i obecności cząstek. Nie należy stosować, jeśli zauważono się coś niezwykłego. Do wlewu dożylnego produkt należy rozcieńczyć przed podaniem. Sandostatina (octreotid acetylowany) jest fizycznie i chemicznie stabilna przez 24 godziny w sterylnym roztworze soli fizjologicznej lub w sterylnych wodnych roztworach dekstrozy (glukozy) 5%. Jednakże, ponieważ Sandostatina może wpływać na równowagę glukozy, zaleca się stosowanie roztworu soli fizjologicznej zamiast roztworu dekstrozy. Rozcieńczone roztwory są fizycznie i chemicznie stabilne przez co najmniej 24 godziny poniżej 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony roztwór powinien być użyty natychmiast. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, czasy i warunki przechowywania są odpowiedzialnością użytkownika.
Zawartość jednej fiolki o pojemności 500 mikrogramów należy rozpuścić w 60 ml roztworu soli fizjologicznej, a otrzymany roztwór podać za pomocą pompy wlewniczej. Postępowanie to należy powtarzać z częstotliwością niezbędną przez cały przepisany okres leczenia.

Dawka Sandostatiny do stosowania
Dawka Sandostatiny zależy od leczonego stanu.

• Akromegalia Leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 0,05 – 0,1 mg co 8 lub 12 godzin podawanej podskórnie. Następnie dawkę można dostosować w zależności od efektów i kontroli objawów (takich jak zmęczenie, nadpotliwość i bóle głowy). U większości pacjentów optymalna dobową dawką jest 0,1 mg trzy razy dziennie. Zaleca się nie przekraczania maksymalnej dawki 1,5 mg dziennie.
• Nowotwory przewodu pokarmowego Leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 0,05 mg jeden lub dwa razy dziennie w formie zastrzyku podskórnego. W zależności od odpowiedzi i tolerancji leku, dawkę można stopniowo zwiększać do 0,1 – 0,2 mg trzy razy dziennie. W przypadku nowotworów karcynoidowych leczenie należy przerwać, jeśli po tygodniu leczenia w maksymalnej tolerowanej dawce nie uzyskano korzyści terapeutycznej.
• Powikłania po zabiegach chirurgicznych na trzustce Zwykle stosowana dawka to 0,1 mg trzy razy dziennie podawane podskórnie przez 1 tydzień, rozpoczynając co najmniej 1 godzinę przed zabiegiem.
• Krwawienia z wariis żylaków przełyku i żołądka Zalecana dawka to 25 mikrogramów/godz. w ciągłym wlewie dożylnym przez 5 dni. W trakcie leczenia konieczne jest monitorowanie poziomu cukru we krwi.
• Leczenie gruczolaków przysadki wydzielających TSH Najskuteczniejszą dawką jest zazwyczaj 100 mikrogramów trzy razy dziennie w zastrzyku podskórnym. Dawkę można dostosować w zależności od odpowiedzi TSH i hormonów tarczycy. Do oceny skuteczności konieczne jest co najmniej 5 dni leczenia.

Ulotka: Informacja dla pacjenta

Sandostatina LAR 10 mg proszek i rozpuszczalnik do zawiesiny do wstrzykiwań, LAR 20 mg proszek i rozpuszczalnik do zawiesiny do wstrzykiwań, LAR 30 mg proszek i rozpuszczalnik do zawiesiny do wstrzykiwań

octreotide
Przed zażyciem tego leku dokładnie przeczytaj cały ten ulotnik, ponieważ zawiera on ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotnik. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią u Ciebie jakieś niepożądane działania, w tym nie wymienione w tym ulotniku, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tego ulotnika

1. Co to jest Sandostatina LAR i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Sandostatiny LAR
3. Jak stosować Sandostatinę LAR
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Sandostatinę LAR
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Sandostatina LAR i do czego służy

Sandostatina LAR to syntetyczny związek będący analogiem somatostatyny. Somatostatyna występuje naturalnie w organizmie człowieka i hamuje uwalnianie niektórych hormonów, takich jak hormon wzrostu. Zaletami Sandostatiny LAR w porównaniu z somatostatyną są jej większa potęga działania oraz dłuższy czas trwania efektu.
Sandostatina LAR jest stosowana

• w leczeniu akromegalii. Akromegalia to stan, w którym organizm wytwarza nadmiar hormonu wzrostu. Normalnie hormon wzrostu kontroluje wzrost tkanek, narządów i kości. Gdy jest obecny w nadmiarze, prowadzi do zwiększenia rozmiarów kości i tkanek, zwłaszcza rąk i stóp. Sandostatina LAR znacząco redukuje objawy akromegalii, takie jak ból głowy, nadmierna potliwość, mrowienie rąk i stóp, zmęczenie oraz bóle stawów. W większości przypadków nadmierna produkcja hormonu wzrostu jest spowodowana powiększeniem przysadki mózgowej (przerost przysadki lub adenoma przysadki); leczenie Sandostatiną LAR może zmniejszyć rozmiar adenoma. Sandostatina LAR jest stosowana u pacjentów z akromegalią:
• gdy inne metody leczenia akromegalii (operacja chirurgiczna lub radioterapia) nie są odpowiednie lub nie przyniosły skutku;
• po radioterapii, aby pokryć okres przejściowy aż do osiągnięcia przez radioterapię pełnej skuteczności.
• w celu złagodzenia objawów związanych z nadmierną produkcją niektórych określonych hormonów oraz innych pokrewnych substancji w żołądku, jelitach i trzustce. Nadmierna produkcja konkretnych hormonów i innych pokrewnych substancji naturalnych może być spowodowana przez pewne rzadkie choroby żołądka, jelit i trzustki. Stan ten zaburza naturalną równowagę hormonalną organizmu i prowadzi do różnorodnych objawów, takich jak zaczerwienienie skóry (rumień), biegunka, niskie ciśnienie tętnicze, wypryski skórne oraz utrata masy ciała. Leczenie Sandostatiną LAR pomaga kontrolować te objawy.
• w leczeniu neuroendokrynnych nowotworów jelita (np. w wyrostku robaczkowym, jelicie cienkim lub okrężnicy). Nowotwory neuroendokrynne to rzadkie nowotwory, które mogą występować w różnych częściach organizmu. Sandostatina LAR jest również stosowana w celu kontrolowania wzrostu tych nowotworów, gdy są one zlokalizowane w jelitach (np. w wyrostku robaczkowym, jelicie cienkim lub okrężnicy).
• w leczeniu adenomów przysadki produkujących nadmiar hormonu stymulującego tarczycę (TSH). Nadmiar hormonu stymulującego tarczycę (TSH) prowadzi do nadczynności tarczycy. Sandostatina LAR jest stosowana u pacjentów z nowotworami przysadki produkującymi nadmiar hormonu stymulującego tarczycę (TSH):
• gdy inne leczenia (operacja chirurgiczna lub radioterapia) nie są wskazane lub nie okazały się skuteczne;
• po radioterapii, aby pokryć okres potrzebny do osiągnięcia przez radioterapię pełnej skuteczności.

2. Co powinieneś wiedzieć przed zażyciem Sandostatina LAR

Dokładnie przestrzegaj wszystkich wskazówek lekarza. Mogą one różnić się od tych zawartych w niniejszym ulotce.
Przeczytaj poniższe instrukcje przed zastosowaniem Sandostatina LAR.
Nie przyjmuj Sandostatina LAR:

• jeśli jesteś uczulony na octreotyd lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem Sandostatina LAR:

• jeśli wiesz, że masz kamienie żółciowe, miałeś je w przeszłości lub występują powikłania, takie jak gorączka, dreszcze, ból brzucha lub żółtaczka skóry lub oczu; powiadom o tym lekarza, ponieważ długotrwałe stosowanie Sandostatina LAR może prowadzić do powstawania kamieni. Lekarz może zalecić okresowe badania pęcherza żółciowego.
• jeśli wiesz, że masz cukrzycę, ponieważ Sandostatin LAR może wpływać na poziom cukru we krwi. Jeśli jesteś chory na cukrzycę, poziom cukru we krwi należy regularnie kontrolować.
• jeśli miałeś wcześniej epizody niedoboru witaminy B12, lekarz może zalecić okresowe sprawdzanie poziomu witaminy B12.

Badania lub kontrole
Jeśli otrzymujesz leczenie Sandostatinem LAR przez dłuższy czas, lekarz może zalecić okresowe sprawdzanie funkcji tarczycy.
Lekarz będzie kontrolować funkcję wątroby.
Dzieci
Doświadczenie w stosowaniu Sandostatina LAR u dzieci jest ograniczone.
Inne leki i Sandostatin LAR
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub możesz przyjmować inne leki.
Ogólnie możesz kontynuować przyjmowanie innych leków podczas leczenia Sandostatinem LAR.
Jednakże donoszono o interakcjach Sandostatina LAR z niektórymi lekami, takimi jak cyklosporyna, bromokryptyna, chinidyna i terfenadyna.
Jeśli przyjmujesz leki wpływające na ciśnienie krwi (np. beta-blokery lub blokery kanału wapniowego) lub środki wpływające na równowagę wodno-elektrolitową, lekarz może zdecydować o dostosowaniu dawki.
Jeśli jesteś chory na cukrzycę, lekarz może zdecydować o dostosowaniu dawki insuliny.
Jeśli masz otrzymać leczenie radiofarmaceutykiem lutekcyny (Lu) oxodotreotydem, lekarz może tymczasowo przerwać i/lub zmodyfikować leczenie Sandostatinem LAR.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, albo jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem tego leku.
Sandostatin LAR może być stosowany w czasie ciąży tylko wtedy, gdy jest to wyraźnie uzasadnione.
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować odpowiednią metodę antykoncepcji podczas leczenia.
Kobiety nie powinny karmić piersią podczas leczenia Sandostatinem LAR.
Nie wiadomo, czy Sandostatin LAR wydzielany jest z mlekiem matki.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Sandostatin LAR nie wpływa lub wpływa nieznacznie na zdolność prowadzenia pojazdów i korzystania z maszyn. Jednakże podczas leczenia Sandostatinem LAR mogą wystąpić niektóre działania niepożądane, takie jak ból głowy i zmęczenie, które mogą ograniczać zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów i korzystania z maszyn.
Sandostatin LAR zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Sandostatin LAR

Sandostatin LAR należy zawsze podawać w postaci głębokiego wstrzykiwania do mięśnia pośladkowego.
Miejsce wstrzykiwań powtarzanych należy naprzemiennie zmieniać między lewym a prawym pośladkiem.
Jeśli przyjmie zbyt dużą dawkę Sandostatinu LAR
Nie odnotowano reakcji zagrażających życiu po przedawkowaniu Sandostatinu LAR.
Objawy przedawkowania to: naparstania gorąca, częste oddawanie moczu, zmęczenie, depresja, lęk i brak koncentracji.
Jeśli podejrzewa wystąpienie objawów przedawkowania, należy natychmiast powiadomić lekarza.
Jeśli zapomni przyjąć dawkę Sandostatinu LAR
Jeśli zapomni o wstrzyknięciu, zaleca się podanie go tak szybko, jak tylko możliwe, a następnie kontynuowanie leczenia zgodnie z zaleceniami.
Opóźnienie podania o kilka dni nie powoduje szkód, ale może prowadzić do tymczasowego nawrotu objawów, aż do ustabilizowania się stanu.
Jeśli przerwie leczenie Sandostatynem LAR
Jeśli przerwie się leczenie Sandostatynem LAR, objawy mogą powrócić. Dlatego nie należy przerywać terapii Sandostatynem LAR, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Jeśli ma jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Niektóre działania niepożądane mogą być poważne. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpi jeden z następujących objawów:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

• Kamienie żółciowe, które mogą powodować nagły ból pleców.
• Podwyższony poziom cukru we krwi.

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

• Obniżenie aktywności tarczycy (hipotyreozę) z zaburzeniami częstości akcji serca,
  apetytu lub masy ciała, uczuciem zmęczenia, uczuciem zimna lub obrzękiem w przedniej części szyi.
• Zaburzenia w badaniach funkcji tarczycy.
• Zapalenie pęcherza żółciowego (cholecystyty); objawy mogą obejmować ból w prawym górnym brzuchu, gorączkę, nudności, żółtaczkę skóry i oczu (żółtaczkę).
• Niski poziom cukru we krwi.
• Zaburzona tolerancja glukozy.
• Spowolnione tętno.

Nieczone (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

• Pragnienie, niska ilość moczu, ciemny kolor moczu, zaczerwienienie i wysuszenie skóry.
• Przyspieszone tętno.

Inne poważne działania niepożądane

• Reakcje nadwrażliwościowe (alergiczne), w tym wysypkę skórną.
• Reakcja alergiczna typu anafilaktycznego, która może powodować trudności z połykaniem lub oddychaniem, obrzęk i mrowienie, czasem z obniżeniem ciśnienia krwi, zawrotami głowy lub utratą przytomności.
• Zapalenienie trzustki (zapalenie trzustki); objawy mogą obejmować nagły ból w górnej części brzucha, nudności, wymioty, biegunkę.
• Zapalenienie wątroby (zapalenie wątroby); objawy mogą obejmować żółtaczkę skóry i oczu (żółtaczkę), nudności, wymioty, utratę apetytu, uczucie ogólnego niedoboru, świąd, blade zabarwienie moczu.
• Nieregularne tętno.
• Niski poziom płytek krwi we krwi; może to powodować zwiększone krwawienie lub siniaki.

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych działań niepożądanych.
Inne działania niepożądane:
Powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli zauważysz wystąpienie któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych. Zazwyczaj są one łagodne i z czasem ustępują w trakcie leczenia.
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

• Biegunka.
• Ból brzucha.
• Nudności.
• Zaparcia.
• Wzdęcia.
• Ból głowy.
• Ból w miejscu wstrzyknięcia.

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

• Niestrawność po posiłku (dyspepsja).
• Wymioty.
• Uczucie pełności żołądka.
• Tłuste stolce.
• Miękkie stolce.
• Jasne stolce.
• Zawroty głowy.
• Utrata apetytu.
• Zaburzenia w badaniach czynności wątroby.
• Wypadanie włosów.
• Świszczący oddech.
• Osłabienie.

Jeśli wystąpi jedno z tych działań niepożądanych, powiadom lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie ma na tej liście, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Sandostatina LAR

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Przechowuj w lodówce (2°C–8°C). Nie mrozić.
Sandostatina LAR powinien być przechowywany w temperaturze poniżej 25°C w dniu podania.
Nie należy przechowywać Sandostatina LAR po jego odtworzeniu (należy go użyć natychmiast).
Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na etykiecie i opakowaniu po napisie „SCAD”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie należy stosować leku, jeśli widoczne są cząstki lub zmiana barwy roztworu.
Nie wyrzucaj żadnych leków do ścieków ani do zwykłych odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Sandostatina LAR
Substancją czynną jest octreotyd
Jedna fiolka zawiera 10 mg, 20 mg, 30 mg octreotydu (jako octreotyd acetylan)
Pozostałe składniki to:
w proszku (fiolka): poli(DL-laktyd-co-glikolidy), mannitol (E421).
w rozpuszczyku (szczypce wstrzykiwane): karboksymetyloceluloza sodowa, mannitol (E421), poloksymer 188, woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
Wygląd zewnętrzny Sandostatiny LAR i zawartość opakowania
Jedno opakowanie zawiera fiolkę szklaną o pojemności 6 ml zamkniętą korkiem gumowym (guma bromobutylowa), uszczelnioną aluminiową tulejką z zakładką do zerwania, zawierającą proszek do zawiesiny do wstrzykiwań oraz szklaną strzykawkę bezbarwną o pojemności 3 ml z tłoczkiem i zatyczką czołową (z guma chlorobutylową) wypełnioną wstępnie 2 ml rozpuszczalnika, zapakowaną w tacę uszczelnioną folią blister razem z adapterem do fiolki i igłą bezpieczeństwa do wstrzykiwania.
Opakowania wielokrotne składające się z trzech pojedynczych opakowań, z których każde zawiera: fiolkę szklaną o pojemności 6 ml zamkniętą korkiem gumowym (guma bromobutylowa), uszczelnioną aluminiową tulejką z zakładką do zerwania, zawierającą proszek do zawiesiny do wstrzykiwań oraz szklaną strzykawkę bezbarwną o pojemności 3 ml z tłoczkiem i zatyczką czołową (z guma chlorobutylową) wypełnioną wstępnie 2 ml rozpuszczalnika, zapakowaną w tacę uszczelnioną folią blister razem z adapterem do fiolki i igłą bezpieczeństwa do wstrzykiwania.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Novartis Farma S.p.A.
Origgio (VA)
Producent
Novartis Farma S.p.A
Torre Annunziata (NA)
Novartis Farma SpA
L.go U. Boccioni, 1
21040 Origgio (VA)
Novartis Farmacéutica S.A.
Gran Via de les Corts Catalanes, 764
08013 Barceloneta
Hiszpania
Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandia Północna) pod następującymi nazwami handlowymi:

Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Agencji Leków Włoskich.
Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:

Dawka Sandostatiny LAR do użycia

Akromegalia
Zaleca się rozpoczęcie leczenia poprzez podawanie Sandostatiny LAR w dawce 20 mg co 4 tygodnie przez 3 miesiące. Pacjenci leczeni Sandostatiną podawaną podskórnie mogą rozpocząć leczenie Sandostatiną LAR następnego dnia po ostatniej dawce Sandostatiny podawanej podskórnie.
Kolejne dostosowania dawki powinny opierać się na stężeniach we krwi hormonu wzrostu (GH) i czynnika wzrostu podobnego do insuliny-1/somatomedyny C (IGF-1) oraz na objawach klinicznych.
U pacjentów, u których w ciągu 3 miesięcy nie uzyskano zadowalającej kontroli zarówno objawów klinicznych, jak i parametrów biochemicznych (GH; IGF-1) (stężenia GH wciąż powyżej 2,5 mikrogramów/L), dawkę można zwiększyć do 30 mg co 4 tygodnie. Jeśli po 3 miesiącach stężenia GH, IGF-1 i/lub objawy kliniczne nie są odpowiednio kontrolowane przy dawce 30 mg, dawkę można zwiększyć do 40 mg co 4 tygodnie.
U pacjentów, u których stężenia GH utrzymują się stale poniżej 1 mikrograma/L, stężenia surowicy IGF-1 normalizują się, a większość odwracalnych objawów/objawów akromegalii znika po 3 miesiącach leczenia dawką 20 mg, można podawać Sandostatinę LAR w dawce 10 mg co 4 tygodnie. Jednakże szczególnie w tej grupie pacjentów, u których stosuje się niską dawkę Sandostatiny LAR, zaleca się odpowiednią kontrolę stężeń surowicy GH i IGF-1 oraz objawów klinicznych.
U pacjentów z ustaloną dawką Sandostatiny LAR kontrole stężeń GH i IGF-1 należy wykonywać co 6 miesięcy.

Nowotwory gastroenteropankreatyczne o naturze endokrynnej

• Leczenie pacjentów z objawami związanymi z funkcjonującymi neuroendokrynnymi nowotworami gastroenteropankreatycznymi
  Zaleca się rozpoczęcie leczenia poprzez podawanie Sandostatiny LAR w dawce 20 mg co 4 tygodnie. Pacjenci leczeni Sandostatiną podawaną podskórnie powinni kontynuować leczenie w dawce, która wcześniej okazała się skuteczna, przez 2 tygodnie po pierwszej iniekcji Sandostatiny LAR. U pacjentów, u których po 3 miesiącach leczenia objawy kliniczne i parametry biochemiczne są dobrze kontrolowane, dawkę można zmniejszyć do Sandostatiny LAR 10 mg co 4 tygodnie.

U pacjentów, u których po 3 miesiącach leczenia objawy kliniczne i parametry biochemiczne są tylko częściowo kontrolowane, dawkę można zwiększyć do Sandostatiny LAR 30 mg co 4 tygodnie.
W przypadkach, gdy podczas leczenia Sandostatiną LAR objawy związane z nowotworami gastroenteropankreatycznymi nasilają się, zaleca się dodatkowe podawanie Sandostatiny podawanej podskórnie w dawce stosowanej przed rozpoczęciem leczenia Sandostatiną LAR. Może to wystąpić szczególnie w pierwszych 2 miesiącach leczenia, aż do osiągnięcia terapeutycznych stężeń octreotydu.

• Leczenie pacjentów z zaawansowanymi neuroendokrynnymi nowotworami środkowego odcinka jelita lub z nieznanym położeniem pierwotnego ogniska nowotworowego, u których wykluczono lokalizacje poza środkowym odcinkiem jelita
  Zalecaną dawką Sandostatiny LAR jest 30 mg podawane co 4 tygodnie. Leczenie Sandostatiną LAR w celu kontroli postępu nowotworu należy kontynuować również w przypadku braku postępu nowotworu.

Leczenie gruczolaków przysadki wydzielających TSH
Leczenie Sandostatiną LAR należy rozpocząć od dawki 20 mg co 4 tygodnie przez 3 miesiące, zanim rozważy się dostosowanie dawki. Dawka będzie następnie regulowana na podstawie odpowiedzi na poziomie TSH i hormonów tarczycy.

Instrukcje przygotowania i wstrzykiwania Sandostatiny LAR do włośnicy
TYLKO DO GŁĘBOKIEGO WSTRZYKIWANIA DO WŁÓŚNICY
Zestaw do wstrzykiwania zawiera:

a. Fiolkę zawierającą proszek Sandostatina LAR,
b. Strzykawkę wstępnie napełnioną roztworem nośnika do rekonstytucji,
c. Adapter do fiolki do rekonstytucji leku,
d. Igłę bezpieczeństwa do wstrzykiwania.

Należy dokładnie postępować zgodnie z poniższymi instrukcjami, aby zapewnić prawidłową rekonstytucję Sandostatiny LAR przed głębokim wstrzyknięciem do włośnicy.
Istnieją 3 kluczowe czynności podczas rekonstytucji Sandostatiny LAR. Nieprzestrzeganie tych czynności może prowadzić do nieprawidłowego wypływu leku.

• Zestaw do wstrzykiwania musi osiągnąć temperaturę pokojową. Wyjąć zestaw do wstrzykiwania z lodówki i pozostawić w temperaturze pokojowej przez co najmniej 30 minut przed rekonstytucją, ale nie dłużej niż 24 godziny.
• Po dodaniu roztworu rozcieńczającego upewnić się, że proszek jest całkowicie nasycany, pozostawiając fiolkę na 5 minut.
• Po nasyceniu delikatnie wstrząsać fiolką w kierunku poziomym przez co najmniej 30 sekund, aż do uzyskania jednolitej zawiesiny. Zawiesinę Sandostatiny LAR należy przygotowywać tuż przed podaniem.

Zaleca się, aby podawanie Sandostatiny LAR wykonywane było wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny.

Krok 1

• Wyjąć z lodówki zestaw do wstrzykiwania

Sandostatiny LAR.
OSTRZEŻENIE: konieczne jest rozpoczęcie procesu
rekonstytucji dopiero po osiągnięciu przez zestaw do
rekonstytucji temperatury pokojowej. Zostawić zestaw w
temperaturze pokojowej przez co najmniej 30 minut przed
rekonstytucją, ale nie dłużej niż 24 godziny.
Uwaga: Zestaw do wstrzykiwania można ponownie schłodzić, jeśli to konieczne.

Krok 2

• Usunąć plastikowy korek z fiolki i oczyścić gumowy korek fiolki watą nasączoną alkoholem.
• Usunąć folię z opakowania zawierającego adapter do fiolki, ale NIE usuwać adaptera do fiolki z opakowania.
• Trzymając opakowanie adaptera do fiolki, umieścić adapter na górze fiolki i

wciśnąć go całkowicie, aż do usłyszenia charakterystycznego „kliknięcia”, potwierdzającego jego zamocowanie.

• Podnieść zewnętrzną osłonę adaptera do fiolki ruchem pionowym.

Krok 3

• Usunąć korek ze strzykawki wstępnie napełnionej roztworem rozcieńczającym i przykręcić strzykawkę do adaptera fiolki.
• Delikatnie wcisnąć tłoczek strzykawki do końca, aby przenieść cały roztwór rozcieńczający do fiolki.

Krok 4

OSTRZEŻENIE: konieczne jest pozostawienie fiolki na 5 minut, aby umożliwić całkowite nasycenie proszku przez rozcieńczacz.
Uwaga: Normalne jest przesunięcie się tłoczka, ponieważ może występować niewielkie nadciśnienie w fiolce.

• W tym czasie przygotować pacjenta do wstrzyknięcia.

Krok 5

• Po czasie nasycenia upewnić się, że tłoczek jest wciśnięty do końca w strzykawce. OSTRZEŻENIE: Przytrzymując tłoczek, delikatnie wstrząsać fiolką w kierunku poziomym przez co najmniej 30 sekund, aby proszek został całkowicie zawieszony (jednolita, mleczna zawiesina). Powtórzyć delikatne wstrząsanie przez kolejne 30 sekund, jeśli proszek nie został całkowicie zawieszony.

Krok 6

• Odwrócić strzykawkę i fiolkę, powoli wyciągnąć tłoczek i przenieść całą zawartość z fiolki do strzykawki.
• Odkręcić strzykawkę od adaptera fiolki.

Krok 7

• Przykręcić igłę bezpieczeństwa do strzykawki.
• Jeśli natychmiastowe podanie zostanie opóźnione, delikatnie ponownie wymieszać zawartość strzykawki, aby zapewnić jednolitą, mleczną zawiesinę.
• Przygotować miejsce wstrzyknięcia, używając waty nasączonej alkoholem.

Ściągnąć osłonę ochronną z igły.

• Delikatnie postukać w strzykawkę, aby usunąć widoczne pęcherzyki powietrza i wyrzucić je ze strzykawki.
• Przejść natychmiast do kroku 8 w celu podania pacjentowi. Każde opóźnienie może prowadzić do osiadania.

Krok 8

• Sandostatyna LAR powinna być podawana wyłącznie przez głębokie wstrzyknięcie do włośnicy, NIGDY dożylne.
• Wprowadzić igłę całkowicie w pośladkową część lewą lub prawą pod kątem 90° do skóry.
• Powoli wyciągnąć tłoczek, aby sprawdzić, czy nie doszło do przebicia naczynia krwionośnego (w razie potrzeby zmienić miejsce wstrzyknięcia).
• Wcisnąć tłoczek przy stałym nacisku, aż strzykawka będzie pusta. Wyciągnąć igłę z miejsca wstrzyknięcia i aktywować zabezpieczenie bezpieczeństwa (zgodnie z opisem w kroku 9).

Krok 9

• Aktywować urządzenie bezpieczeństwa nad igłą jednym z dwóch sposobów pokazanych na rysunku:
• Nacisnąć część z zawiasem urządzenia bezpieczeństwa w dół na twardą powierzchnię (rysunek A)
• Lub pchnąć część z zawiasem do przodu palcem

(rysunek B).

• Słyszalne „kliknięcie” potwierdza poprawne aktywowanie.
• Natychmiast wydysponować strzykawkę (do odpowiedniego pojemnika).