Chlorek sodu, chlorek potasu, chlorek wapnia, kwas mlekowy i wodorotlenek sodu
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla użytkownika.

Należy zachować tę ulotkę. Może być konieczna ponowna lektura.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie należy go przekazywać innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

Co to jest RINGER LATTATO B.BRAUN i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zastosowaniem RINGER LATTATO B.BRAUN
Jak stosować RINGER LATTATO B.BRAUN
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać RINGER LATTATO B.BRAUN
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest RINGER LATTATO B.BRAUN i do czego służy

RINGER LATTATO B.BRAUN to roztwór do wlewania dożylnego zawierający kombinację substancji czynnych: sodu chloridum, kalium chloridum, wapń chloridum, acidum lacticum i sodium hydroxydum.
Lek ten wskazany jest:

do uzupełnienia organizmowi wody i soli mineralnych po utracie płynów zewnątrzkomórkowych i soli mineralnych, w celu przywrócenia normalnego poziomu soli niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania organizmu oraz przywrócenia normalnego pH krwi w przypadku zwiększenia się kwasowości krwi (łagodna lub umiarkowana acidoza);

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem RINGER LATTATO B.BRAUN

Nie stosować RINGER LATTATO B.BRAUN

jeśli jest uczulony na chlorek sodu, chlorek potasu, chlorek wapnia, kwas mlekowy, wodorotlenek sodu lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli ma upośledzony metabolizm mleczanu i podwyższone stężenie mleczanu we krwi (hiperlaktatemia);
jeśli ma poważne zaburzenia nerek (niewydolność nerek);
jeśli ma podwyższone stężenie wapnia we krwi (hiperkalcemia) lub w moczu (hiperkalciuria) lub choruje na poważne schorzenia nerek;
jeśli ma podwyższone stężenie sodu we krwi (hipernatremia) lub innych soli mineralnych (plethora wodno-solna);
jeśli ma podwyższone stężenie potasu we krwi (hiperkaliemia) lub ograniczoną zdolność wydalania potasu (zatrzymanie potasu);
jeśli ma zaburzenia rytmu serca zwane migotaniem komór, ponieważ chlorek wapnia może zwiększyć ryzyko nieregularności rytmu serca (arytmie);
jeśli ma kamice nerkową, która może się nasilić po podaniu wapnia;
jeśli choruje na przewlekłą chorobę systemową zwaną sarkoidozą, która może nasilić wzrost stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemia);
jeśli ma problemy z krążeniem spowodowane zwiększonym skłonnością krwi do krzepnięcia (hiperkoagulacja);
jeśli przyjmuje leki na choroby serca zwane glikozydami nasercowymi (patrz punkt „Inne leki i RINGER LATTATO B. BRAUN”);
jeśli ma podwyższone pH krwi (alkalozę metaboliczną i oddechową);
jeśli choruje na chorobę nadnerczy (chorobę Addisona) i nie poddaje się leczeniu;
jeśli występują bolesne, krótkotrwałe skurcze mięśni (skurcze cieplne);
jeśli pacjent jest noworodkiem (poniżej 28 dni życia), RINGER LATTATO B.BRAUN (ani inne roztwory wapniowe) nie powinien być podawany jednocześnie z ceftryaksonem (antybiotykiem), nawet przy użyciu oddzielnych linii do infuzji. Istnieje śmiertelne ryzyko powstawania cząstek w przepływie krwi noworodka.

W trakcie przetaczania krwi, roztwór nie powinien być podawany przez ten sam kaniul infuzyjny
co krew pełna ze względu na możliwe ryzyko krzepnięcia krwi.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem RINGER LATTATO B.BRAUN.
Ten lek musi być podawany w postaci bardzo powolnej infuzji, ponieważ może wystąpić
zatrucie potasem, które może prowadzić do śmierci z powodu utraty funkcji serca
(depresja serca), nieregularności rytmu serca (arytmie) aż do zatrzymania krążenia (patrz punkt
„Jak stosować RINGER LATTATO B.BRAUN”).
Jeśli wystąpią objawy podejrzenia nadwrażliwości, infuzję należy natychmiast przerwać.
Ze względu na zawartość sodu, ten lek należy podawać ostrożnie w następujących przypadkach:

jeśli ma problemy z sercem (niewydolność serca zastoinowa, niewydolność serca);
jeśli ma problemy z nerkami (ciężka niewydolność nerek);
jeśli występuje gromadzenie płynu (obrzęk z zatrzymaniem soli), zarówno w płucach (obrzęk płuc), jak i towarzyszący obrzękom kostek i nóg (obrzęk obwodowy);
jeśli przyjmuje leki na serce (leki działające inotropowo), leki przeciwzapalne (glikokortykosteroidy) lub leki hormonalne (kortykotropiny);
jeśli ma podwyższone ciśnienie krwi (nadciśnienie);
jeśli choruje na stan przedrzucawkowy (pre-eklampsję), charakteryzowany podwyższonym ciśnieniem krwi, obrzękami spowodowanymi gromadzeniem płynu i obecnością białka w moczu, lub inne stany spowodowane zatrzymaniem sodu;
jeśli występuje nieosmotyczne wydzielanie hormonu antydiuretycznego (wazopresyny), w tym zespół nieodpowiedniego wydzielania wazopresyny (SIADH), lub poddaje się leczeniu agonistami wazopresyny.

Ostra hiponatremia może prowadzić do ostrej encefalopatii hiponatremicznej (obrzęk mózgu) charakteryzującej się bólem głowy, nudnościami, napadami drgawkowymi, letargiem i wymiotami. Pacjenci z obrzękiem mózgu są szczególnie narażeni na ciężkie, nieodwracalne i zagrażające życiu uszkodzenia mózgu.

Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym i pacjenci z obniżoną podatnością mózgu (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie do mózgu, uraz mózgu) są szczególnie narażeni na ciężki i zagrażający życiu obrzęk mózgu spowodowany ostrą hiponatremią.

Ze względu na zawartość potasu, ten lek należy stosować ostrożnie w następujących przypadkach:

jeśli ma poważne zaburzenia nerek (niewydolność nerek), ponieważ może to prowadzić do zatrzymania potasu;
jeśli ma problemy z sercem (niewydolność serca) i przyjmuje inne leki na serce (cyfrowice);
jeśli choruje na chorobę nadnerczy (niewydolność nadnerczy);
jeśli ma poważne zaburzenia wątroby (niewydolność wątroby);
jeśli w rodzinie ktoś choruje na stan charakteryzujący się napadami nagłej słabości mięśniowej (okresowa paraliż rodzinny);
jeśli choruje na chorobę charakteryzującą się sztywnością mięśni (miotonia wrodzona);
jeśli niedawno przeszedł operację (wczesne fazy pooperacyjne).

Ze względu na zawartość wapnia, ten lek należy podawać z dużą ostrożnością w następujących przypadkach:

jeśli ma problemy z nerkami (niewydolność nerek) lub sercem, ponieważ może to zwiększyć ryzyko nieregularności rytmu serca (arytmie);
jeśli otrzymał przetoczenie krwi, ponieważ stężenia jonów wapnia mogą być inne niż przewidywane;
jeśli choruje na choroby płuc mogące prowadzić do powiększenia serca (serce płucne);
jeśli ma problemy z oddychaniem (niewydolność oddechowa) lub obniżone pH krwi (kwasica oddechowa);
jeśli ma niski poziom wody w organizmie (odwodnienie) lub zaburzenia równowagi elektrolitowej;
jeśli ma obniżone ciśnienie krwi, ponieważ podanie chlorku wapnia może spowodować rozszerzenie naczyń krwionośnych i dalsze obniżenie ciśnienia;
jeśli wcześniej chorował na kamice nerkową.

Roztwór chlorku wapnia jest drażniący i dlatego nie powinien być podawany w postaci wstrzyknięcia
do mięśni (drogą wewnątrzmięśniową) ani pod skórę (drogą podskórną) ani do tkanki otaczającej naczynia krwionośne (przyścienne), ponieważ może dojść do uszkodzenia i śmierci tkanek (nekróza).
Ze względu na zawartość mleczanu, lek należy stosować ostrożnie w następujących przypadkach:

jeśli istnieje ryzyko podwyższenia pH krwi (alkalozę), ponieważ mleczan jest metabolizowany do wodorowęglanu i może powodować lub nasilać alkalozę metaboliczną;
jeśli choruje na cukrzycę typu 2, ponieważ mleczan aktywuje proces metaboliczny prowadzący do produkcji glukozy z nieglukozowych prekursorów (gluconeogeneza).

Podczas leczenia tym lekiem lekarz powinien okresowo kontrolować funkcję serca
za pomocą powtarzanych elektrokardiogramów (EKG) oraz stężenie soli mineralnych (elektrolitów), płynów, osmolarności i pH krwi.
Należy często monitorować stężenie wapnia we krwi i w moczu, aby uniknąć hiperkalciurii
(podwyższone stężenie wapnia w moczu), ponieważ może to prowadzić do wzrostu stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemia).
Dzieci
Tak jak w przypadku innych roztworów zawierających wapń, jednoczesne leczenie z ceftryaksonem jest przeciwwskazane u noworodków (poniżej 28 dni życia) ze względu na śmiertelne ryzyko wytrącania soli ceftryaksonu-wapnia w przepływie krwi noworodka (patrz punkt „Możliwe działania niepożądane”).
U dzieci bezpieczeństwo i skuteczność leku nie zostały ustalone.
Inne leki i RINGER LATTATO B.BRAUN
Powiadom lekarza, jeśli aktualnie stosuje, niedawno stosował lub może zacząć stosować inne leki.
Ten lek nie powinien być podawany, jeśli przyjmuje:

glikozydy nasercowe (cyfrowice), digoksynę i digitoksynę, stosowane w chorobach serca, ponieważ jednoczesne stosowanie może zwiększyć ryzyko nieregularności rytmu serca (arytmie), biorąc pod uwagę, że działanie inotropowe i efekty toksyczne są synergistyczne.

Ten lek należy podawać z ostrożnością, jeśli przyjmuje:

leki stosowane do obniżenia ciśnienia krwi, takie jak: moczówki oszczędzające potas, inhibitory ACE powodujące obniżenie stężenia aldosteronu, antagoniści receptora angiotensyny II oraz leki hamujące układ odpornościowy, takie jak immunosupresory (np. tacroliusz i cyklosporyna), ponieważ mogą prowadzić do podwyższenia stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia); w takim przypadku konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia potasu we krwi;
leki przeciwzapalne steroidowe (glikokortykosteroidy), które mogą powodować zatrzymanie sodu i wody, prowadząc do gromadzenia płynu (obrzęk) i wzrostu ciśnienia krwi (nadciśnienie);
leki takie jak moczówki tiazydowe, stosowane w leczeniu nadciśnienia, oraz witaminę D, ponieważ mogą prowadzić do podwyższenia stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemia) z powodu zmniejszonego wydalania wapnia przez nerki; leki zawierające magnez, ponieważ mogą zwiększyć ryzyko podwyższenia stężenia wapnia (hiperkalcemia) lub magnezu (hipermagnezemia), szczególnie u pacjentów z zaburzeniami nerek; leki powodujące zwiększenie działania hormonu wazopresyny, np.: chlorpropamid, klofibran, karbamazepinę, winchrystynę, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenedioksy-N-metamfetaminę, ifosfamidę, neuroleptyki, narkotyki, chlorpropamid, leki przeciwzapalne niesteroidowe, cyklofosfamidę, desmopresynę, oksytocynę, wazopresynę, terlipresynę;
moczówki ogólnie i leki przeciwpadaczkowe (np. okskarbazepina), ponieważ mogą zwiększyć ryzyko hiponatremii.

Ze względu na działanie alkalizujące mleczanu (tworzenie wodorowęglanu), lek może wpływać na
wydalanie leków kwasowych, takich jak salicylany, barbiturany i lit (zwiększa klirens nerkowy) oraz leków zasadowych, takich jak sympatykomimetyki (np. efedryna, pseudoefedryna), siarczan dekstroamfetaminy (dexamfetamina) i chlorowodorek fenfluraminy (zmniejsza klirens nerkowy).
Ze względu na zawartość chlorku wapnia, RINGER LATTATO B.BRAUN może oddziaływać z następującymi lekami:

werapamilem (i innymi blokerami kanału wapniowego), stosowanym w leczeniu nadciśnienia, ponieważ jednoczesne stosowanie może zmniejszyć działanie przeciwciśnieniowe werapamilu;
blokerami neuromięśniowymi, ponieważ sole wapnia mogą znosić działanie nieodpolarzujących blokerów; w niektórych przypadkach obserwowano również nasilenie i przedłużenie działania tubokuraryny;
ceftryaksonem (antybiotykiem) ze względu na ryzywo powstawania cząstek. (patrz punkty „ Nie stosować RINGER LATTATO B.BRAUN” i „Możliwe działania niepożądane”)

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jest w trakcie ciąży, podejrzewa ciążę, planuje ciążę lub karmi piersią, skonsultuj się z lekarzem przed podaniem tego leku.
Jeśli jest w ciąży, ten lek należy podawać z szczególną ostrożnością podczas porodu, szczególnie ze względu na stężenie sodu osoczowego, jeśli jest podawany w połączeniu z lekiem wywołującym poród (oksytocyną).
Ten lek nie powinien być stosowany w czasie ciąży i karmienia piersią, chyba że w przypadku absolutnej konieczności.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn.

3. Jak stosować RINGER LATTATO B.BRAUN

To lekarstwo będzie przygotowane przez lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę i nie będzie mieszane ani podawane jednocześnie z zastrzykami zawierającymi ceftriakson lub innymi lekarstwami niekompatybilnymi.
Przed i podczas podawania może być konieczne monitorowanie bilansu elektrolitowego, elektrolitów surowicy i równowagi kwasowo-zasadowej, z szczególnym uwzględnieniem stężenia sodu surowicy, jeśli cierpisz na zespół nieadekwatnej sekrecji wazopresyny (SIADH) lub otrzymujesz terapię współistniejącą agonistami wazopresyny, ze względu na ryzyko hospitalizacyjnej hiponatremii.
Monitorowanie stężenia sodu surowicy jest szczególnie ważne przy stosowaniu roztworów hipotonicznych.
To lekarstwo powinno być podawane bezpośrednio do żyły (infuzja dożylna) przez wykwalifikowany personel medyczny. Nie należy wstrzykiwać go innymi drogami podania (do mięśnia, pod skórę lub do tkanek okołowieńcowych). To lekarstwo powinno być podawane tylko wtedy, gdy funkcja Twoich nerek jest prawidłowa i z szybkością nie przekraczającą 10 mEq potasu na godzinę.
Dawkę dostosowuje się indywidualnie w zależności od wieku, masy ciała, stanu zdrowia, leczenia współistniejącego oraz klinicznej i laboratoryjnej odpowiedzi na leczenie.
Zalecana dawka u dorosłych to około 20–30 ml roztworu na kg masy ciała dziennie, którą można zwiększyć do maksymalnie 40 ml roztworu na kg masy ciała dziennie.
Zbyt szybka infuzja może powodować lokalny ból; szybkość infuzji należy dostosować do Twoich potrzeb.
Podawanie należy przerwać, jeśli wystąpi ból lub zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, ponieważ może to wynikać z wycieku lekarstwa poza żyłę (ekstrawazacja leku).
Przygotowanie lekarstwa: Użyj roztworu natychmiast po otwarciu opakowania. Opakowanie przeznaczone jest do jednorazowego i nieprzerwanego podania, a ewentualny pozostały roztwór nie może być wykorzystany.
Dobrze wstrząsnąć przed podaniem. Nie należy stosować lekarstwa, jeśli roztwór nie jest klarowny, bezbarwny lub zawiera cząstki.
Należy zastosować wszystkie środki ostrożności w celu zachowania sterylności przed i podczas infuzji dożylnej.
Jeśli zastosujesz więcej RINGER LATTATO B.BRAUN niż powinieneś
Ponieważ to lekarstwo będzie podawane przez lekarza lub wykwalifikowany personel medyczny, mało prawdopodobne jest, że otrzymasz nadmierną dawkę. Jeśli jednak uważasz, że otrzymałeś zbyt dużą dawkę RINGER LATTATO B.BRAUN, natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala.
Po podaniu nadmiernego dawkowania tego lekarstwa mogą wystąpić:

podwyższenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), co może prowadzić do śmierci z powodu uszkodzenia serca (depresja serca, arytmie lub zatrzymanie);
podwyższenie stężenia sodu (hipernatremia) i objętości krwi krążącej (hipervolemia). Jeśli stężenie sodu we krwi wzrośnie zbyt silnie, może dojść do utraty płynów z narządów wewnętrznych (odwodnienie), szczególnie mózgu, oraz do gromadzenia się płynów w obszarach mózgowych, płucnych i obwodowych, co może prowadzić do gromadzenia się płynu wokół płuc (obrzęk płuc) lub obrzęków nóg i kostek (obrzęk obwodowy);
podwyższenie stężenia chlorków, co prowadzi do obniżenia pH krwi (kwasica) z powodu zmniejszenia stężenia jonów wodorowęglanowych;
podwyższenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemia), szczególnie u osób z chorobami nerek, co może powodować uczucie pragnienia, nudności, wymioty, zaparcia, zwiększenie ilości wydzielanej moczu (poliuria), ból brzucha, osłabienie mięśni, zaburzenia psychiczne, a w ciężkich przypadkach również problemy z sercem (arytmia serca) i śpiączkę.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania RINGER LATTATO B.BRAUN, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Następujące działania niepożądane mogą wystąpić, szczególnie w przypadku nieprawidłowego dożylnej podania lub zbyt szybkiego wstrzykiwania (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

zaburzenia i podrażnienia żołądka i jelit (gastrointestinalne), nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, pragnienie, zmniejszona produkcja śliny, metaliczny smak, wapnowaty smak;
zaburzenia mięśni i nerwów (neuromięśniowe), sztywność mięśni, zaburzenia wrażliwości kończyn (parestezje), utrata napięcia mięśniowego (paraplegia wiotka), osłabienie, dezorientacja, ból głowy, zawroty głowy, niepokój, drażliwość, drgawki, śpiączka, śmierć;
senność, stany zamroczenia, zaburzenia psychiczne;
nieregularne bicie serca, takie jak arytmie, tachykardia, bradykardia, zaburzenia przewodzenia, zanik fali P, poszerzenie QRS w zapisie EKG, omdlenia, migotanie komór, zatrzymanie krążenia;
obniżenie lub podwyższenie ciśnienia krwi (hipotensja, nadciśnienie), obrzęk kończyn (obrzęk obwodowy), rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień;
podwyższenie stężenia sodu (hipernatremia), chloru (hiperkloremia) oraz objętości krwi (hipowolemia);
trudności w oddychaniu (dyspnée, zatrzymanie oddechu);
gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc) i powietrza wokół płuca (pneumotoraks);
zmniejszone łzawienie;
problemy nerkowe (niewydolność nerek), zwiększenie produkcji moczu (poliuria);
podwyższenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemia);
zespół Burnett (tzw. zespół mleczno-alkaliczny), choroba spowodowana nadmiernym spożyciem mleka lub związków alkalicznych, charakteryzująca się objawami takimi jak nudności, wymioty, ból głowy, osłabienie mięśni;
osłabienie mięśni;
gorączka, infekcja i stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia, ból lub reakcja miejscowa, zaczerwienienie, wysypka, uczucie pieczenia, swędzenie, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, problemy z krążeniem spowodowane powstawaniem skrzeplin we krwi w żyłach (trombosis), zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia (zapalenie żył), wyciek leku do otaczających tkanek (ekstrawazacja), uszkodzenie i śmierć tkanek (martwica tkanek), powstawanie ropni oraz odkładanie się wapnia w skórze (kalkyfikacja skóry);
problemy nerkowe spowodowane odkładaniem się kalcy-ceftryaksjonu. Może wystąpić ból podczas oddawania moczu lub zmniejszyć się ilość wydalanego moczu.
obecność odkładów kalcy-ceftryaksjonu w pęcherzyku żółciowym, co może prowadzić do bólu, nudności i wymiotów;
niski poziom sodu we krwi (hiponatremia nabyta w szpitalu*);
ostry obrzęk mózgu (ostra encefalopatia hiponatremiczna*) *Hiponatremia nabyta w szpitalu może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu i śmierci, w wyniku rozwoju ostrej encefalopatii hiponatremicznej.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa
Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczaniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać RINGER LATTATO B.BRAUN

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po dacie wygaśnięcia wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu „WYG.”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu i w szczelnie zamkniętym pojemniku. Przechowuj w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Nie zamrażać.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do odpadów komunalnych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomoc w ochronie środowiska naturalnego.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera RINGER LACTATE B. BRAUN

Substancje czynne to: sodium chloratum, kalium chloratum, calcium chloratum, acidum lacticum i natrium hydroxidum. 1000 ml roztworu zawiera 6,0 g sodii chlorati, 0,4 g kalii chlorati, 0,27 g calcium chlorati, 2,60 g acidum lacticum i 1,17 g natrium hydroxidum. Każdy litr roztworu zawiera 132 mEq sodu, 5 mEq potasu, 4 mEq wapnia, 112 mEq chlorków i 29 mEq lakatanów. pH: 5,5–7,0.
Inny składnik to: aqua pro preparationibus injectabilibus.

Opis wyglądu RINGER LACTATE B. BRAUN i zawartość opakowania
Roztwór sterylny i apirogenowy, izotoniczny względem krwi, w opakowaniach zawierających 1 lub 10 fiolki z polietylenu o niskiej gęstości o pojemności 500 ml i 1000 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
B. Braun Melsungen AG – Carl-Braun-Strasse, 1 – D-34209 Melsungen – Niemcy.
Przedstawiciel w Włoszech
B. Braun Milano S.p.A. – Via Vincenzo da Seregno, 14 – 20161 Milano – Włochy.
Producent
B. Braun Melsungen AG – Carl-Braun-Strasse, 1 – D-34209 Melsungen – Niemcy.
B. Braun Medical SA – Carretera de Terrassa, 121 – 08191 Rubi – Barcelona – Hiszpania.

Poniżej informacje przeznaczone wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego

Przedawkowanie
Leczenie
Natychmiastowe przerwanie wlewu oraz wdrożenie terapii korygującej w celu obniżenia stężenia jonów w osoczu, które są podwyższone, oraz przywrócenie, w razie potrzeby, równowagi kwasowo-zasadowej (zobacz: Świadomość i środki ostrożności).
Pacjent powinien być stale obserwowany pod kątem pojawienia się ewentualnych objawów i objawów związanych z podanym lekiem, zapewniając mu odpowiednie środki wspomagające i objawowe w zależności od potrzeb.
W przypadku nasycenia sodu można stosować moczówki pętlowe.
W przypadku hiperkaliemii można podać wlewy glukozy dożylnie (w połączeniu z insulina lub bez niej) lub wodorowęglan sodu.
W przypadku niewielkiego przedawkowania chlorku wapnia leczenie polega na natychmiastowym przerwaniu wlewu oraz wszelkich innych leków zawierających wapń. W przypadku ciężkiego przedawkowania (stężenie w osoczu >2,9 mmol/l) należy podjąć następujące działania:

nawadnianie poprzez podanie roztworu chlorku sodu 0,9%;
stosowanie moczówek nie-tiazydowych w celu wspomagania wydalania wapnia;
monitorowanie stężenia potasu i wapnia w osoczu z natychmiastowym przywróceniem poziomów do wartości normalnych;
monitorowanie czynności serca, stosowanie blokerów kanałów wapniowych w celu zmniejszenia ryzyka zaburzeń rytmu serca;
w razie potrzeby przeprowadzenie hemodializy. Wysokie stężenia elektrolitów w osoczu mogą wymagać stosowania dializy.

Niekompatybilność
W przypadku stosowania do rozcieńczania leków należy skonsultować się z farmaceutą, jeśli jest dostępny, przed dodaniem dodatkowych leków; należy zawsze wziąć pod uwagę właściwości produktów do dodania; stosować techniki jałowe.
Z uwagi na obecność chlorku wapnia, lek jest niekompatybilny z:

siarczanem magnezu: powstawanie osadu;
lekami zawierającymi fosforan: powstawanie osadu fosforanu wapnia;
lekami zawierającymi węglan: powstawanie osadu węglanu wapnia;
lekami zawierającymi winian: powstawanie osadu winianu wapnia.

Stwierdzono niekompatybilność chlorku wapnia z:

aminofiliną: z powodu powstawania osadu;
amfoterycyną B: z powodu powstawania uczucia mrowienia;
cefamandolem: z powodu obecności sodu węglanowego w przygotowaniu cefamandolu;
cefalotyną: z powodu niekompatybilności fizycznej;
cefradyną: z powodu obecności sodu węglanowego w przygotowaniu cefradyny;
chlorfenaminą: z powodu niekompatybilności fizycznej;
dobutaminą: z powodu powstawania uczucia mrowienia;
emulsją tłuszczową: z powodu obecności flukulatu;
heparyną sodową;
indometacyną: z powodu powstawania osadu;
nitrofurantoiną sodową;
promazyną: z powodu powstawania osadu;
propofolem: z powodu powstawania osadu;
streptomycyną: ponieważ wapń może hamować działanie streptomycyny;
tetracyklinami: sole wapnia mogą tworzyć kompleksy z tetracyklinami;
Sole wapnia mogą tworzyć kompleksy z wieloma lekami, co może prowadzić do powstawania osadów.
ceftriaksonem sodowym: z powodu powstawania osadu, dlatego podawanie roztworu wapnia nie powinno odbywać się w ciągu 48 godzin po podaniu ceftriaksonu;

Interakcje
Leki, które mogą zwiększyć ryzyko hospitalizacyjnej hiponatremii w wyniku nieodpowiednio zrównoważonego leczenia roztworami dożylnymi, to:

leki stymulujące uwalnianie wazopresyny, np.: chlorpropamid, klofibrowan, karbamazepina, winchrystyna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenodioksy-N-metamfetamina, ifosfamid, leki przeciwpsychotyczne, narkotyki
leki, które nasilają działanie wazopresyny, np.: chlorpropamid, leki przeciwbólowe niesteroidowe, cyklofosfamid
analogi wazopresyny: desmopresyna, oksytocyna, wazopresyna, terlipresyna. Inne leki zwiększające ryzyko hiponatremii to moczówki ogólnie oraz leki przeciwpadaczkowe, takie jak okskarbazepina.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Monitorowanie stężenia sodu w surowicy jest szczególnie ważne w przypadku roztworów fizjologicznie hipotonicznych.
Ringer Laktat B. Braun może stać się bardzo hipotoniczny po podaniu.
Pacjenci z nieosmotycznym uwalnianiem wazopresyny (np. w ostrym okresie choroby, bólu, stresie pooperacyjnym, infekcjach, oparzeniach i chorobach ośrodkowego układu nerwowego), pacjenci z chorobami serca, wątroby i nerek oraz pacjenci leczeni agonistami wazopresyny są szczególnie narażeni na ostra hiponatremię w wyniku wlewu roztworów hipotonicznych. Ostra hiponatremia może powodować ostrą encefalopatię hiponatremiczną (obrzęk mózgu) charakteryzującą się bólem głowy, nudnościami, drgawkami, letargiem i wymiotami. Pacjenci z obrzękiem mózgu są szczególnie narażeni na ciężkie, nieodwracalne i zagrażające życiu uszkodzenia mózgu.
Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym oraz pacjenci z obniżoną podatnością mózgu (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie wewnątrzczaszkowe, uraz mózgu) są szczególnie narażeni na ciężki i zagrażający życiu obrzęk mózgu spowodowany ostrą hiponatremią.
Ciąża
Ringer Laktat B. Braun należy podawać z dużą ostrożnością kobietom w ciąży podczas porodu, szczególnie jeśli podaje się go w połączeniu z oksytocyną, z uwagi na ryzyko hiponatremii.
Aby uzyskać więcej informacji, proszę zapoznać się z Streszczeniem Charakterystyki Produktu.