Roztwór do wlewu dożylnego z glukozą i wapniem glukonianem FKI

Włochy
Nazwa handlowa Roztwór do wlewu dożylnego z glukozą i wapniem glukonianem FKI
Postać farmaceutyczna roztwór do wstrzykiwań
Typ recepty Na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny 031379

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem preparatu ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO FRESENIUS KABI ITALIA skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
Ten lek musi być podawany w sposób bardzo powolnej infuzji bezpośrednio do żyły,
ponieważ może wystąpić zatrucie potasem, które może prowadzić do śmierci z powodu utraty funkcji serca (depresja serca), zaburzeń rytmu serca (arytmie) aż do zatrzymania krążenia
(patrz sekcja „Sposób stosowania ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO FRESENIUS KABI ITALIA”).
Ze względu na zawartość sodu, ten lek należy podawać z ostrożnością w następujących przypadkach:

  • jeśli masz problemy z sercem (niewydolność serca zastoinowa, niewydolność serca) lub z nerkami (ciężka niewydolność nerek, obniżona czynność nerek);
  • jeśli występuje gromadzenie się płynów (obrzęk z zatrzymaniem soli), zarówno w płucach (obrzęk płuc), jak i związany z obrzękami nóg i kostek (obrzęk obwodowy);
  • jeśli przyjmujesz leki na serce (leki działające inotropowo na serce) lub leki przeciwzapalne steroidowe (kortykosteroidy) lub leki hormonalne (kortykotropowe);
  • jeśli masz podwyższone ciśnienie krwi (nadciśnienie);
  • jeśli chorujesz na stan zwany przedrzucawką, charakteryzujący się podwyższonym ciśnieniem krwi, obrzękami spowodowanymi gromadzeniem się płynów i obecnością białka w moczu lub inne stany spowodowane zatrzymaniem sodu.

Ze względu na zawartość potasu, ten lek należy podawać z ostrożnością w następujących przypadkach:

  • jeśli masz problemy z nerkami (niewydolność nerek), ponieważ może się nasilić zatrzymanie potasu;
  • jeśli masz problemy z sercem (niewydolność serca) i przyjmujesz inne leki na serce (digitaliki);
  • jeśli chorujesz na chorobę gruczołów nadnerczy (niewydolność nadnerczy);
  • jeśli masz problemy z wątrobą (niewydolność wątroby);
  • jeśli w rodzinie ktoś choruje na chorobę charakteryzującą się napadami nagłego osłabienia mięśni (paraliż okresowy rodzinny);
  • jeśli chorujesz na chorobę charakteryzującą się sztywnością mięśni (miotonia wrodzona);
  • jeśli niedawno przeszedłeś operację (wczesne fazy pooperacyjne).

Ze względu na zawartość wapnia, ten lek należy podawać z ostrożnością w następujących przypadkach:

  • jeśli masz problemy z nerkami (niewydolność nerek i choroby nerek) lub z sercem (choroby serca), ponieważ może zwiększyć się ryzyko zaburzeń rytmu serca (arytmie);
  • jeśli otrzymałeś transfuzję krwi, ponieważ stężenia jonów wapnia mogą odbiegać od oczekiwanych;
  • jeśli masz problemy z nerkami (choroby nerek) lub z płucami, które mogą prowadzić do powiększenia serca (serce płucne), problemy z oddychaniem (niewydolność oddechowa) i obniżenie pH krwi spowodowane trudnościami w oddychaniu (kwasica oddechowa); te stany mogą sprzyjać wzrostowi poziomu wapnia we krwi (hiperkalcemia) i dalszemu zakwaszeniu krwi, co może pogorszyć stan kliniczny;
  • jeśli chorujesz na przewlekłą niewydolność nerek, jeśli masz niski poziom wody w organizmie (odwodnienie) lub występuje zaburzenie równowagi elektrolitów (dysbalans elektrolitowy);
  • jeśli masz obniżone ciśnienie krwi, ponieważ podanie chlorku wapnia może spowodować rozszerzenie naczyń krwionośnych i dalsze obniżenie ciśnienia krwi. Roztwór chlorku wapnia jest drażniący i dlatego nie należy go podawać przez zastrzyk do mięśnia (drogą wewnątrzmięśniową), pod skórę (drogą podskórną) ani do tkanek otaczających naczynia krwionośne (drogą przycewową), ponieważ może dojść do uszkodzenia i śmierci tkanek (nekróza). Należy często monitorować poziom wapnia w moczu, aby nie wzrósł zbyt mocno (hiperkalciuria), ponieważ wysokie stężenia wapnia w moczu mogą prowadzić do wzrostu poziomu wapnia we krwi (hiperkalcemia).

Ze względu na zawartość magnezu, lek należy podawać z ostrożnością w następujących przypadkach:

  • jeśli masz problemy z nerkami (niewydolność nerek);
  • jeśli masz problemy z sercem (niewydolność serca) i przyjmujesz inne leki na serce (digitaliki);
  • jeśli chorujesz na chorobę mięśni (miastenia gravis);
  • jeśli jesteś w leczeniu z użyciem środków uspokajających, leków nasennych (leków depresyjnych układu nerwowego centralnego) i leków stosowanych do blokowania mięśni podczas zabiegów chirurgicznych (blokery neuromuscularne). Należy często monitorować stężenie magnezu we krwi, aby nie wzrastało zbyt mocno.

Ze względu na zawartość fosforanów, infuzja leku może powodować obniżenie poziomu wapnia we krwi (hipokalcemia).
Ze względu na zawartość glukozy, lek należy podawać z ostrożnością u osób cierpiących
na cukrzycę lub nietolerancję glukozy oraz u osób przyjmujących leki przeciwzapalne
sterydowe (kortykosteroidy) lub leki hormonalne (kortykotropina).
Podczas leczenia należy monitorować poziom glukozy we krwi i w moczu, a w razie potrzeby
podawać insuline, aby zminimalizować ryzyko wzrostu poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia)
i w moczu (glikozuria). Podczas długotrwałego stosowania roztworów glukozy może dojść do gromadzenia się
płynów (przeciążenie wodne, stan zastoinowy) i niedoboru soli mineralnych we krwi (elektrolity).
Ze względu na zawartość octanu, lek należy stosować z ostrożnością u osób, u których występuje
wzrost pH (alkalosis metaboliczna i oddechowa) lub stężenia octanu we krwi, jak w przypadku
osób z problemami wątroby (łagodna lub umiarkowana niewydolność wątroby).
Należy zwrócić szczególną uwagę w przypadku:

  • choroby ostrej, bólu, stresu pooperacyjnego, infekcji, oparzeń, chorób układu nerwowego centralnego

  • chorób serca, wątroby lub nerek leczonych lekiem zwiększającym działanie wazopresyny (hormonu regulującego zatrzymanie wody w organizmie), ponieważ może to zwiększyć ryzyko
    obniżenia sodu we krwi nabytego w szpitalu (hiponatremia). (Zobacz również
    sekcję „ Inne leki i GLUCOSIO FRESENIUS KABI ITALIA ”)
    Wszystkich pacjentów należy dokładnie monitorować. W przypadkach, gdy normalna regulacja zawartości
    wody we krwi jest zaburzona z powodu zwiększonego wydzielania wazopresyny, zwanego również hormonem antydiuretycznym, infuzja płynów o niskim stężeniu chlorku sodu (płyny hipotoniczne) może prowadzić do obniżenia poziomu sodu we krwi (hiponatremia). Może to prowadzić do bólu głowy, nudności, drgawek, osłabienia, śpiączki, obrzęku mózgu (edema mózgu) i śmierci. W związku z tym
    te objawy (ostry objawowy encefalopatia hiponatremiczna) są uważane za stan nagły (zobacz również sekcję „Możliwe działania niepożądane”).
    Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym i pacjenci z obniżoną odpornością mózgu (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie wewnątrzczaszkowe i wstrząs mózgu) są szczególnie narażeni na ciężki i zagrażający życiu obrzęk mózgu spowodowany ostrą hiponatremią.
    Podczas leczenia tym lekiem lekarz będzie okresowo kontrolować funkcję serca (za pomocą kolejnych elektrokardiogramów) i stężenie soli mineralnych we krwi (osmolarność osocza), glukozy (glikemia), płynów i pH krwi (równowaga kwasowo-zasadowa). Ponadto zaleca się kontrolowanie ciśnienia krwi i odruchów osteotendynowych w celu monitorowania ewentualnej paralizy mięśni oddechowych.
    Ten lek należy stosować natychmiast po otwarciu opakowania. Roztwór powinien być klarowny, bezbarwny lub lekko żółtawy i wolny od widocznych cząstek, przeznaczony do jednorazowego i nieprzerwanego podania. Resztki roztworu nie mogą być wykorzystane.
    Dzieci
    Ten lek należy podawać z ostrożnością u dzieci, szczególnie u noworodków i dzieci o niskiej masie ciała, ponieważ może wzrosnąć poziom glukozy we krwi (hiperglikemia). Ponadto u dzieci o niskiej masie ciała szybka lub nadmierna infuzja dożylna może prowadzić do wzrostu stężenia soli mineralnych we krwi (osmolarność osocza) i krwawienia w mózgu spowodowanego pęknięciem naczyń krwionośnych (krwawienie wewnątrzczaszkowe).
    Jak w przypadku innych roztworów zawierających wapń, jednoczesne leczenie z ceftryaksonem jest przeciwwskazane u noworodków (poniżej 28 dni życia) ze względu na ryzyko śmiertelnego wytrącania soli ceftryaksonu-wapnia w krwiobiegu noworodka (patrz sekcja „Możliwe działania niepożądane”).
    Inne leki i ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO FRESENIUS KABI ITALIA
    Powiadom lekarza, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki, szczególnie jeśli przyjmujesz:
    Leki powodujące zwiększenie działania wazopresyny (zobacz również sekcję „Ostrzeżenia i środki ostrożności”):

  • leki stymulujące wydzielanie wazopresyny, np.: chlorpropamid, klofibrynowy, karbamazepinę, winchrystynę, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenodioksy-N-metamfetaminę, ifosfamid, neuroleptyki, narkotyki;

  • leki nasilające działanie wazopresyny, np.: chlorpropamid, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), cyklofosfamid;

  • analogi wazopresyny, np.: desmopresynę, oksytocynę, wazopresynę, terlipresynę; inne leki zwiększające ryzyko hiponatremii obejmują ogólnie diuretyki i przeciwpadaczkowe, takie jak okskarbazepina.

Ten lek należy podawać z ostrożnością, jeśli przyjmujesz:

  • leki stosowane do obniżenia ciśnienia krwi, takie jak diuretyki oszczędzające potas, inhibitory ACE lub inne leki powodujące zmniejszenie stężenia aldosteronu, ponieważ
    mogą prowadzić do wzrostu potasu we krwi (hiperkaliemia) i obniżonej zdolności wydalania potasu (zatrzymanie potasu), szczególnie u osób z problemami nerek (dysfunkcja nerek); w takich przypadkach należy dokładnie monitorować poziom potasu we krwi;

  • leki przeciwzapalne steroidowe (kortykosteroidy), które mogą powodować zatrzymanie sodu i wody, co prowadzi do gromadzenia się płynów (obrzęk) i wzrostu ciśnienia (nadciśnienie). Te leki są związane z obniżoną tolerancją cukrów, co może prowadzić do ujawnienia się cukrzycy, dlatego należy dokładnie monitorować pacjenta w przypadku jednoczesnego podania glukozy.

Ze względu na zawartość chlorku wapnia, zachowaj ostrożność, jeśli przyjmujesz następujące leki:

  • diuretyki tiazydowe, stosowane w leczeniu nadciśnienia, ponieważ mogą zwiększyć ilość wapnia we krwi w wyniku obniżonej zdolności do jego wydalania;
  • leki stosowane w chorobach serca (glikozydy serca, digoksyna i digitoksyna), ponieważ ich działanie sumuje się z działaniem wapnia, zwiększając ryzyko zaburzeń rytmu serca;
  • werapamil (i inne blokery kanałów wapniowych), stosowany w leczeniu nadciśnienia, ponieważ jednoczesne użycie może zmniejszyć działanie hipotensyjne tego leku;
  • leki zawierające magnez, ponieważ mogą sprzyjać zwiększeniu poziomu wapnia (hiperkalcemia) lub magnezu (hipermagnezemia), szczególnie u pacjentów z zaburzeniami nerek;
  • leki stosowane do blokowania mięśni podczas zabiegów chirurgicznych (blokery neuromuscularne), ponieważ sole wapnia mogą znosić działanie tych leków;
  • ceftryakson (antybiotyk) ze względu na ryzyko powstawania cząstek.

Ze względu na zawartość chlorku magnezu, zachowaj szczególną ostrożność, jeśli przyjmujesz następujące leki:

  • leki depresyjne układu nerwowego centralnego, takie jak barbiturany, narkotyki lub inne leki nasenne (lub anestetyki ogólnego działania). W takim przypadku dawkowanie należy ostrożnie dostosować, ponieważ magnez nasila działanie depresyjne na układ nerwowy centralny;
  • leki stosowane w chorobach serca (glikozydy serca, digoksyna i digitoksyna);
  • leki stosowane do blokowania mięśni podczas zabiegów chirurgicznych (konkurencyjne i depolaryzujące blokery płytki nerwowo-mięśniowej), takie jak rokuronium, ponieważ ich działanie może być nasilone przez chlorek magnezu;
  • aminoglikozydy, stosowane przeciwko infekcjom bakteryjnym;
  • eltrombopag, lek stosowany w leczeniu niskiego poziomu płytek krwi we krwi;
  • labetalol, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca (arytmie);
  • leki stosowane w leczeniu nadciśnienia (izradypina, felodypina, nikardypina i nifedypina), ponieważ jednoczesne użycie z magnezem może prowadzić do silnego spadku ciśnienia (hipotensja).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed podaniem tego leku.
Ten lek nie powinien być podawany w czasie ciąży i karmienia piersią, chyba że w przypadku absolutnej konieczności.
Elettrolitica Reidratante con Glucosio e Calcio Gluconato, roztwór do infuzji, należy podawać z szczególną ostrożnością kobietom w ciąży podczas porodu, szczególnie jeśli podawany jest w połączeniu z oksytocyną (hormonem stosowanym w celu wywołania porodu i kontrolowania krwawienia), ze względu na ryzyko hiponatremii (patrz sekcje „Ostrzeżenia i środki ostrożności”, „Inne leki i ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO FRESENIUS KABI ITALIA”, „Możliwe działania niepożądane”).
Ze względu na zawartość magnezu, ten lek nie powinien być podawany 2 godziny przed porodem. Jeśli chlorek magnezu jest podawany (szczególnie przez więcej niż 24 godziny przed porodem), noworodki mogą wykazywać objawy toksyczności magnezu, w tym depresję układu nerwowo-mięśniowego i oddechowego.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Lek nie wpływa na zdolność kierowania pojazdami ani obsługi maszyn.

3. Sposób stosowania ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO FRESENIUS KABI ITALIA

Ten lek będzie przygotowany przez lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę i nie będzie mieszany ani podawany jednocześnie z zastrzykami zawierającymi ceftryakson lub innymi niekompatybilnymi lekami.
Ten lek należy podawać bezpośrednio do żyły (infuzja dożylne) przez wykwalifikowany personel medyczny. Nie należy podawać przez inne drogi (drogą wewnątrzmięśniową, podskórną lub do tkanek przycewowych).
LEK NALEŻY PODAWAĆ TYLKO PRZY CAŁKOWITEJ FUNKCJI NEREK I Z PRĘDKOŚCIĄ NIE PRZEWYŻSZAJĄCĄ 10 MEQ POTASU NA GODZINĘ ORAZ 0,4 – 0,8 G GLUKOZY NA KG MASY CIAŁA NA GODZINĘ.
Po podaniu leku pozostaj położony przez krótki czas.
Dawkę dostosowuje się indywidualnie w zależności od wieku, masy ciała i stanu zdrowia.
Zalecana dawka u dorosłych to 2 litry dziennie, podawane z prędkością infuzji około 300 ml na godzinę.
Zbyt szybkie infuzje mogą powodować ból miejscowy, dlatego prędkość infuzji należy dostosować do potrzeb.
Podawanie należy przerwać, jeśli wystąpi ból lub zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, ponieważ może to wynikać z wycieku leku z żyły (ekstrawazacja leku).
Stosowanie u dzieci
U dzieci bezpieczeństwo i skuteczność leku nie zostały ustalone.
Dawkowanie i prędkość podania glukozy należy dobrać indywidualnie, uwzględniając wiek, masę ciała i stan zdrowia pacjenta. Należy zachować szczególną ostrożność u noworodków i dzieci o niskiej masie ciała (patrz sekcja „Dzieci”).
Przygotowanie leku: stosować natychmiast po otwarciu opakowania. Opakowanie przeznaczone jest do jednorazowego i nieprzerwanego podania, a ewentualne resztki nie mogą być wykorzystane.
Dobrze wstrząsnąć przed podaniem. Nie należy stosować leku, jeśli roztwór nie jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółtawy, lub zawiera cząstki. Nie mieszać z roztworami niekompatybilnymi.
Należy zastosować wszystkie standardowe środki ostrożności w celu zachowania sterylności przed i podczas infuzji dożylnej.
Jeśli zastosujesz więcej ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO FRESENIUS KABI ITALIA niż powinieneś
Ponieważ ten lek będzie podawany przez lekarza lub wykwalifikowany personel medyczny, mało prawdopodobne jest, że zostanie podana zbyt duża dawka. Jeśli jednak podejrzewasz, że została podana zbyt duża dawka ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO FRESENIUS KABI ITALIA, natychmiast powiadom lekarza lub innego pracownika służby zdrowia.
Po podaniu zbyt dużej dawki tego leku mogą wystąpić:

  • wzrost poziomu potasu we krwi (hiperkaliemia), który może prowadzić do śmierci z powodu uszkodzenia serca (depresja serca, arytmie lub zatrzymanie);
  • wzrost poziomu sodu (hipernatremia) i objętości krwi krążącej (hiperwolemia). Jeśli poziom sodu we krwi wzrośnie zbyt mocno, może wystąpić utrata płynów z narządów wewnętrznych (odwodnienie), szczególnie mózgu, oraz gromadzenie się płynów, które mogą dotyczyć krążenia mózgowego, płucnego i obwodowego, prowadząc do gromadzenia się płynu wokół płuc (obrzęk płuc) lub obrzęków nóg i kostek (obrzęk obwodowy);
  • wzrost poziomu wapnia we krwi (hiperkalcemia), szczególnie u pacjentów z chorobami nerek, objawiający się takimi objawami jak: uczucie pragnienia, nudności, wymioty, zaparcia, zwiększone oddawanie moczu (poliuria), ból brzucha, osłabienie mięśni, zaburzenia psychiczne i w ciężkich przypadkach arytmia serca i śpiączka.

W przypadku podania wysokich dawek chlorku magnezu mogą wystąpić następujące objawy zatrucia: rumień, potliwość, obniżenie ciśnienia tętniczego (hipotensja), paraliż niektórych mięśni, takich jak mięśnie oddechowe (paraliż mięśniowy), obniżenie temperatury ciała (hipotermia), kolaps krążeniowy, depresja serca i układu nerwowego centralnego, które może prowadzić do paraliżu oddechowego.
Zatrucie magnezem objawia się nagłym wzrostem ciśnienia krwi, trudnościami w oddychaniu (paraliż oddechowy) i zanikiem odruchu rozciągania nogi po bodźcu uderzeniowym (odruch rzepkowy).
W przypadku długotrwałego podawania glukozy może dojść do gromadzenia się płynów wewnątrzkomórkowych (hiperhydratacja) i przeciążenia rozpuszczalników.
W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i rozpocząć leczenie korygujące w celu obniżenia poziomu cukrów i jonów, które są zbyt wysokie we krwi, oraz przywrócić, jeśli konieczne, równowagę kwasowo-zasadową.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • reakcje alergiczne i pokrzywka;
  • zaburzenia żołądka i jelit (gastrointestinalne), nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, zaburzenia jelit (opóźniony transport jelitowy i paralityczne zaparcie);
  • pragnienie, zmniejszone wydzielanie śliny, smak metaliczny, smak wapienny;
  • zaburzenia nerwowo-mięśniowe, sztywność mięśni, zaburzenia wrażliwości kończyn (parestezje), porażenie niektórych mięśni, takich jak mięśnie oddechowe (flaccydne porażenie), osłabienie;
  • dezorientacja, ból głowy, zawroty głowy, niepokój, drażliwość;
  • drgawki, śpiączka, śmierć;
  • senność, stany dezorientacji, zaburzenia psychiczne;
  • nieregularne bicie serca (arytmie), zwiększenie częstości akcji serca (tachykardia), zmniejszenie częstości akcji serca (bradykardia), zaburzenia przewodnictwa serca, zanik fali P, poszerzenie QRS w elektrokardiogramie, omdlenia, migotanie komór, zatrzymanie krążenia;
  • obniżenie lub podwyższenie ciśnienia krwi (hipotensja, nadciśnienie), obrzęki nóg i kostek (obrzęk obwodowy), rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, potliwość i wstrząs;
  • podwyższenie lub obniżenie stężenia sodu (hipernatremia/hiponatremia, nabyte w szpitalu hiponatremia** ), chloru (hiperkloremia) oraz objętości krwi (hiperwolemia);
  • trudności w oddychaniu (dyspnia, zatrzymanie oddechowe);
  • gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc) i powietrza wokół płuca (pneumotoraks);
  • zmniejszone wydzielanie łez;
  • problemy z nerkami (niewydolność nerek) oraz nadmierne wydzielanie moczu (poliuria);
  • podwyższenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemia), zespół Burnett (zespół mleko-zasadowy), obniżenie stężenia wapnia we krwi (hipokalcemia);
  • osłabienie mięśni;
  • zwiększenie przemiany materii, podwyższenie poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia), obniżenie poziomu glukozy we krwi (hipoglikemia), podwyższenie poziomu insuliny, podwyższenie poziomu adrenaliny;
  • gorączka, infekcja w miejscu wlewu, ból lub reakcja miejscowa, zaczerwienienie, podrażnienie skóry (osypka);
  • podrażnienie żyły, powstawanie skrzeplin we krwi w żyłach (tromboza żylna);
  • zapalenie żył (żylne zapalenie żył) rozprzestrzeniające się od miejsca wlewu;
  • wyciek wstrzykniętego roztworu poza żyłę (ekstrawazacja), uszkodzenie i śmierć tkanek (martwica tkanek);
  • powstawanie złogów wapnia w tkankach (zwapnienie skóry), ropne zapalenie tkanek (abscesy);
  • problemy nerkowe spowodowane odkładaniem się kalcu-ceftryksjonu. Może wystąpić ból podczas oddawania moczu lub zmniejszenie ilości wytwarzanego moczu.
  • uszkodzenia mózgu i śmierć spowodowane bardzo niskim stężeniem sodu we krwi (hiponatremiczna encefalopatia);
  • Gdy stężenie sodu we krwi staje się bardzo niskie, woda przenika do komórek mózgowych i powoduje ich obrzęk. Powoduje to wzrost ciśnienia wewnątrz czaszki i prowadzi do hiponatremicznej encefalopatii.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie ma w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.
Następujące informacje są przeznaczone wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego
Dawka i sposób podania
Może być konieczne monitorowanie bilansu elektrolitowego, glukozy w surowicy, sodu w surowicy i innych elektrolitów przed i podczas podawania, szczególnie u pacjentów z zwiększonym nieosmotycznym uwalnianiem wazopresyny (zespół nieadekwatnej sekrecji hormonu antydiuretycznego, SIADH) oraz u pacjentów leczonych jednocześnie agonistami wazopresyny, ze względu na ryzyko hiponatremii.
Monitorowanie stężenia sodu w surowicy jest szczególnie ważne w przypadku produktów o stężeniu niższym niż stężenie sodu w surowicy. Po wlewie roztworu do wlewu ELEKTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO FRESENIUS KABI ITALIA dochodzi do szybkiego aktywnego transportu glukozy do wnętrza komórki. Stan ten może prowadzić do ciężkiej hiponatremii (patrz punkty „Ostrzeżenia i środki ostrożności, Inne leki i ELEKTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO FRESENIUS KABI ITALIA, Możliwe działania niepożądane”).
Wlewy dożylne glukozy są zazwyczaj roztworami izotonicznymi. Jednak w organizmie roztwory zawierające glukozę mogą fizjologicznie stać się silnie hipotoniczne z powodu szybkiego metabolizmu glukozy (patrz punkt „Jak stosować ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO FRESENIUS KABI ITALIA”).
W zależności od toniczności roztworu, objętości i częstości wlewania oraz stanu klinicznego pacjenta oraz zdolności metabolizmu glukozy, podawanie glukozy dożylnie może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i zwłaszcza hiponatremii hipotonicznej lub hipertonicznej.
Niezgodności
Ze względu na obecność glukozy, lek jest niezgodny z:

  • cyjanokobalamina;
  • kanamicyna siarczanem;
  • novobiocyna sodowa;
  • warfaryna sodowa. Ponadto istnieją sprzeczne opinie dotyczące zgodności glukozy z hydroksyetylostarchem (hetastarch). Ampicylina i amoksycylina są stabilne w roztworach glukozy tylko przez krótki czas. Ze względu na obecność chlorku wapnia, lek jest niezgodny z:
  • siarczanem magnezu: powstawanie osadu;
  • lekami zawierającymi fosforan: powstawanie osadu fosforanu wapnia;
  • lekami zawierającymi węglan: powstawanie osadu węglanu wapnia;
  • lekami zawierającymi winian: powstawanie osadu winianu wapnia. Stwierdzono niezgodność chlorku wapnia z:
  • aminofiliną: ze względu na powstawanie osadu;
  • amfoterycyną B: ze względu na mętnienie;
  • cefamandolem: ze względu na obecność sodu węglanu w preparacie cefamandolu;
  • ceftryksjonem sodowym: ze względu na powstawanie osadu, dlatego podawanie roztworu wapnia nie powinno odbywać się w ciągu 48 godzin po podaniu ceftryksjonu;
  • cefalotyną: ze względu na niezgodność fizyczną;
  • cefradyną: ze względu na obecność sodu węglanu w preparacie cefradyny;
  • chlorofenaminą: ze względu na niezgodność fizyczną;
  • dobutaminą: ze względu na mętnienie;
  • emulsją tłuszczową: ze względu na obecność strącania;
  • heparyną sodową;
  • indometacyną: ze względu na powstawanie osadu;
  • nitrofurantoiną sodową;
  • prometazyną: ze względu na powstawanie osadu;
  • propofolem: ze względu na powstawanie osadu;
  • streptomicyną: ponieważ wapń może hamować działanie streptomicyny;
  • tetracyklinami: sole wapnia mogą tworzyć kompleksy z tetracyklinami. Sole wapnia mogą tworzyć kompleksy z wieloma lekami, co może prowadzić do powstawania osadów. Niezgodność fizyczną opisano również w przypadku ceftryksjonu (patrz punkty: Przeciwwskazania, Interakcje i Działania niepożądane). Ze względu na obecność magnezu, lek jest niezgodny z roztworami zawierającymi alkohol (w wysokich stężeniach), metale ciężkie, węglany i wodorowęglany, hydrokortyson sodowy, bursztyniany, fosforany, siarczan polimyksyny B, chlorowodorek procainy, salicylan wapnia, fosforan klinfamycyny, winiany, ponieważ mogą tworzyć się osady. Potencjalna niezgodność jest często zależna od zmiany stężenia reagentów i pH roztworów. Lekarz stosujący lek powinien zapoznać się z literaturą naukową.

Aby uzyskać więcej informacji, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego.