E CALCIO GLUCONATO MONICO
Roztwór do wlewania
Chlorek sodu, octan potasu, fosforan dwupotasowy bezwodny, glukonian wapnia, siarczan magnezu, glukoza
jednowodna
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego jej przeczytania.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
Jeżeli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki:

Co to jest ELEKTROLITICZNY ROZTWÓR UZUPEŁNIAJĄCY GLUKOZĘ I GLUKONIAN WAPNIA E CALCIO GLUCONATO MONICO i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zastosowaniem ELEKTROLITICZNEGO ROZTWORU UZUPEŁNIAJĄCEGO GLUKOZĘ I GLUKONIAN WAPNIA E CALCIO GLUCONATO MONICO
Jak stosować ELEKTROLITICZNY ROZTWÓR UZUPEŁNIAJĄCY GLUKOZĘ I GLUKONIAN WAPNIA E CALCIO GLUCONATO MONICO
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać ELEKTROLITICZNY ROZTWÓR UZUPEŁNIAJĄCY GLUKOZĘ I GLUKONIAN WAPNIA E CALCIO GLUCONATO MONICO
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO MONICO i do czego służy

ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO MONICO to roztwór do infuzji wstrzykiwany bezpośrednio do żyły (infuzja dożylna), zawierający kombinację substancji czynnych: Natrium chloridum, Kalium acetas, Kalium phosphoricum bibasicum anhydricum, Calcium gluconicum, Magnesium sulfuricum, Glucosum monohydricum.
Lek ten wskazany jest do podania organizmowi wody i soli mineralnych w sytuacjach, w których konieczne jest zapewnienie dostarczenia kalorii do organizmu, a także w leczeniu łagodnych stanów kwasicy metabolicznej, stanu charakteryzującego się zwiększeniem kwasowości krwi.

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E

CALCIO GLUCONATO MONICO
Nie stosuj ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO MONICO

jeśli jest wrażliwy na substancje czynne lub na dowolny z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli ma wysoki poziom wapnia we krwi (hiperkalcemia) i w moczu (hiperkalciuria);
jeśli ma poważne problemy z nerkami (ciężka niewydolność nerek);
jeśli ma wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemia) lub ograniczoną zdolność do wydalania potasu i fosforanów (retencja potasu lub fosforanów);
jeśli ma zaburzenia rytmu serca zwane migotaniem komór, ponieważ chlorek wapnia może zwiększyć ryzyko zaburzeń rytmu serca (arytmii);
jeśli ma poważne problemy z wątrobą (ciężka niewydolność wątroby), które powodują niemożność metabolizowania jonu octanowego;
jeśli ma problemy z oddawaniem moczu (oliguryczna niewydolność nerek);
jeśli ma poważne problemy z sercem;
jeśli ma problemy z oddychaniem (częstotliwość oddechów poniżej 16 na minutę);
jeśli ma podwyższony pH krwi (alkalozę metaboliczną i oddechową);
jeśli ma kamienie nerkowe, które mogą nasilić się po podaniu wapnia;
jeśli choruje na przewlekłą chorobę systemową zwaną sarkoidozą, która może nasilić wzrost poziomu wapnia we krwi (hiperkalcemia);
jeśli ma problemy z krążeniem spowodowane zwiększoną skłonnością krwi do krzepnięcia (hiperkoagulacja);
jeśli przyjmuje leki na choroby serca zwane glikozydami nasercowymi lub przyjmował ich nadmierną ilość (zatrucie digitalis);
jeśli ma poważne problemy z oddawaniem moczu (anuria);
jeśli występują u niego wylewy krwi (krwawienia) na poziomie rdzenia kręgowego (krwawienie rdzeniowe) lub wewnątrz tkanek tworzących mózg (krwawienie śródczaszkowe);
jeśli ma niski poziom płynów w organizmie (odwodnienie);
jeśli choruje na zaburzenia psychiczne charakteryzujące się halucynacjami, drżeniem, poceniem się (delirium tremens), szczególnie jeśli znajduje się w stanie odwodnienia;
jeśli choruje na chorobę gruczołów nadnerczy (chorobę Addisona) i nie poddaje się leczeniu tej choroby;
jeśli znajduje się w stanie śpiączki;
jeśli występują u niego skurcze mięśni, bolesne i krótkotrwałe (skurcze cieplne);
jeśli pacjent jest noworodkiem (do 28 dni życia), ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO MONICO (lub inne roztwory zawierające wapń) nie powinno być podawane jednocześnie z ceftriaksonem (antybiotykiem), nawet przy użyciu oddzielnych linii do wlewania. Istnieje śmiertelne ryzyko powstawania cząsteczek w przepływie krwi noworodka. Roztwory glukozy nie powinny być podawane tym samym kaniulem do wlewania, co krew całkowita, ze względu na możliwe ryzyko agregacji czerwonych krwinek (pseudoaglutynacja i krzepnięcie).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO MONICO.
Ten lek musi być podawany dożylnie w postaci bardzo powolnej infuzji (infuzja dożylnej), ponieważ może wystąpić zatrucie potasem, które może prowadzić do śmierci z powodu utraty czynności serca (depresja serca), zaburzeń rytmu serca (arytmii) aż do zatrzymania serca (patrz punkt „Jak stosować ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO MONICO”).
Ze względu na zawartość sodu ten lek należy podawać ostrożnie w następujących przypadkach:

jeśli ma problemy z sercem (niewydolność serca zastoinowa, niewydolność serca) lub nerkami (ciężka niewydolność nerek, zmniejszona czynność nerek);
jeśli występuje u niego gromadzenie się płynów (obrzęk z retencją soli), zarówno w płucach (obrzęk płuc), jak i związany z obrzękami nóg i kostek (obrzęk obwodowy);
jeśli przyjmuje leki na serce (leki działające inotropowo na serce) lub leki przeciwzapalne steroidowe (glikokortykosteroidy) lub leki hormonalne (kortykotropiny);
jeśli ma wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie);
jeśli choruje na chorobę zwaną przedrzucawką, charakteryzującą się wysokim ciśnieniem krwi, obrzękami spowodowanymi gromadzeniem się płynów i obecnością białka w moczu, lub inne stany związane z gromadzeniem się sodu.

Ze względu na zawartość potasu ten lek należy podawać ostrożnie w następujących przypadkach:

jeśli ma problemy z nerkami (niewydolność nerek), ponieważ może się nasilić retencja potasu;
jeśli ma problemy z sercem (niewydolność serca) i przyjmuje inne leki na serce (digitaliki);
jeśli ma problemy z gruczołami nadnerczy (niewydolność nadnerczy);
jeśli ma problemy z wątrobą (niewydolność wątroby);
jeśli w rodzinie ktoś choruje na chorobę charakteryzującą się napadami nagłego osłabienia mięśni (okresowa paraliż rodzinny);
jeśli choruje na chorobę charakteryzującą się sztywnością mięśni (miotonia wrodzona);
jeśli niedawno przeszedł operację (wczesne fazy pooperacyjne).

Ze względu na zawartość wapnia ten lek należy podawać ostrożnie w następujących przypadkach:

jeśli ma problemy z nerkami (niewydolność nerek i choroby nerek) lub sercem (choroby serca), ponieważ może zwiększyć się ryzyko zaburzeń rytmu serca (arytmii);
jeśli otrzymał transfuzję krwi, ponieważ stężenia jonów wapnia mogą być inne niż przewidywane;
jeśli choruje na problemy z nerkami (choroby nerek) lub problemy z płucami, które mogą powodować powiększenie serca (serce płucne), jeśli ma problemy z oddychaniem (niewydolność oddechowa) i ma obniżone pH krwi spowodowane trudnościami w oddychaniu (kwasica oddechowa); te stany mogą sprzyjać wzrostowi poziomu wapnia we krwi (hiperkalcemia) i tym samym nasileniu się kwasowości krwi, co może pogorszyć stan kliniczny;
jeśli choruje na przewlekłą niewydolność nerek, jeśli ma niski poziom wody w organizmie (odwodnienie) lub ma zaburzony poziom soli mineralnych (dysbalans elektrolitowy);
jeśli ma niskie ciśnienie krwi, ponieważ podanie chlorku wapnia może spowodować rozszerzenie naczyń krwionośnych i tym samym obniżenie ciśnienia krwi. Roztwór chlorku wapnia jest drażniący i dlatego nie powinien być podawany w postaci zastrzyku do mięśnia (droga wewnątrzmięśniowa), pod skórę (droga podskórna) lub do tkanki otaczającej naczynia krwionośne (tkanka okołosudowa), ponieważ może dojść do uszkodzenia i śmierci tkanek (martwica). Należy często monitorować poziom wapnia w moczu, aby nie wzrastał zbyt mocno (hiperkalciuria), ponieważ wysokie stężenia wapnia w moczu mogą prowadzić do wzrostu poziomu wapnia we krwi (hiperkalcemia).

Ze względu na zawartość magnezu lek należy podawać ostrożnie w następujących przypadkach:

jeśli ma problemy z nerkami (niewydolność nerek);
jeśli ma problemy z sercem (niewydolność serca) i przyjmuje inne leki na serce (digitaliki);
jeśli choruje na chorobę mięśni (miastenia ciężka);
jeśli jest leczony lekami uspokajającymi, snującymi (lekami depresyjnymi ośrodkowego układu nerwowego) i lekami stosowanymi do blokowania mięśni podczas zabiegów chirurgicznych (blokery neuromięśniowe). Należy często monitorować stężenie magnezu we krwi, aby nie wzrastało zbyt mocno.

Ze względu na zawartość fosforanów infuzja leku może spowodować obniżenie poziomu wapnia we krwi (hipokalcemia).
Ze względu na zawartość glukozy lek należy podawać ostrożnie u osób cierpiących na cukrzycę lub nietolerancję glukozy oraz u osób przyjmujących przeciwzapalne leki kortyzonowe (glikokortykosteroidy) lub leki hormonalne (kortykotropina).
Podczas leczenia należy monitorować poziom glukozy we krwi i w moczu i, jeśli konieczne, podawać insulinę, aby zminimalizować ryzyko zbyt wysokiego poziomu glukozy we krwi i w moczu (hiperglikemia i glikozuria). Podczas długotrwałego stosowania roztworów glukozy może dojść do gromadzenia się płynów (przeciążenie wodne, stan zastoinowy) i niedoboru soli mineralnych we krwi (deficyt elektrolitów).
Ze względu na zawartość octanu lek należy stosować ostrożnie u osób, u których występuje podwyższone pH (alkalozę metaboliczną i oddechową) lub podwyższone stężenie octanu we krwi, jak w przypadku osób z problemami z wątrobą (łagodna lub umiarkowana niewydolność wątroby).
Ten lek należy podawać ostrożnie i w warunkach specjalnego monitorowania ze względu na ryzyko obniżenia stężenia sodu w osoczu (ostra hiponatremia), jeśli:

ma problemy z sercem (choroby serca);
choruje na chorobę wątroby i/lub nerek (hepatopatie i/lub nefropatie);
poddawany jest leczeniu agonistami wazopresyny;
choruje na choroby ośrodkowego układu nerwowego, lub niedawno przeszedł operację, ma trwające infekcje, oparzenia lub ból.

Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym i pacjenci z określonymi chorobami mózgu są bardziej podatni na obniżenie stężenia sodu w osoczu.
Podczas leczenia tym lekiem lekarz powinien okresowo kontrolować czynność serca (za pomocą serii elektrokardiogramów) i stężenie soli mineralnych we krwi (osmolarność osocza), w szczególności sodu, ponieważ może rozwinąć się niedobór sodu zwany nabytą w szpitalu hiponatremią, glukozy (glikemia), płynów i pH krwi (równowaga kwasowo-zasadowa). Ponadto dobrą praktyką jest kontrolowanie ciśnienia krwi i odruchów osteotętniczych w celu monitorowania ewentualnej paraliżu mięśni oddechowych.
Ten lek należy stosować natychmiast po otwarciu pojemnika. Roztwór powinien być klarowny, bezbarwny lub lekko żółtawy i nie zawierać widocznych cząsteczek i przeznaczony jest do jednorazowego i nieprzerwanego podania. Eventualne resztki nie mogą być wykorzystane.
Dzieci
Ten lek należy podawać ostrożnie u dzieci, szczególnie u noworodków i dzieci o niskiej masie ciała, ponieważ może wzrosnąć poziom glukozy we krwi (hiperglikemia). Ponadto u dzieci o niskiej masie ciała szybka lub nadmierna infuzja dożylna może spowodować wzrost stężenia soli mineralnych we krwi (osmolarność surowicy) i wylewy krwi do mózgu spowodowane pęknięciem naczyń krwionośnych (krwawienie śródmózgowe).
Tak jak w przypadku innych roztworów zawierających wapń, leczenie równoczesne z ceftriaksonem jest przeciwwskazane u noworodków (do 28 dni życia) ze względu na śmiertelne ryzyko wytrącania się soli ceftriaksonu-wapnia w przepływie krwi noworodka (patrz punkt „Możliwe działania niepożądane”).
Inne leki i ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO MONICO
Powiadom lekarza, jeśli aktualnie przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjmować inne leki.
Ten lek należy podawać ostrożnie, jeśli przyjmuje:

leki stosowane do obniżenia ciśnienia krwi, takie jak moczopędniki oszczędzające potas, inhibitory ACE lub inne leki powodujące obniżenie poziomu aldosteronu, ponieważ mogą prowadzić do wzrostu potasu we krwi (hiperkaliemia) i obniżonej zdolności do wydalania potasu (retencja potasu), szczególnie u osób z problemami nerek (dysfunkcja nerek); w takich przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie poziomu potasu we krwi;
leki przeciwzapalne steroidowe (glikokortykosteroidy), które mogą powodować retencję sodu i wody, co prowadzi do gromadzenia się płynów (obrzęk) i wzrostu ciśnienia (nadciśnienie). Te leki są związane z obniżoną tolerancją węglowodanów i możliwym ujawnieniem się ukrytej cukrzycy, dlatego należy uważnie monitorować pacjenta w przypadku jednoczesnego podawania glukozy;
leki stymulujące uwalnianie wazopresyny (np. chlorpropamida, klofibrowan, karbamazepina, winkrytyna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenodioksy-N-metamfetamina, ifosfamid, leki przeciwpsychotyczne, narkotyki);
leki nasilające działanie wazopresyny: (np. chlorpropamida, NSAID, cyklofosfamid);
analogi wazopresyny (desmopresyna, oksytocyna, wazopresyna, terlipresyna) i inne leki, takie jak moczopędne i przeciwpadaczkowe (np. okskarbazepina), ponieważ mogą zwiększać ryzyko obniżenia stężenia sodu w osoczu (hiponatremia).

Ze względu na zawartość chlorku wapnia, należy zachować ostrożność, jeśli przyjmuje następujące leki:

tiazydowe moczopędne, stosowane w leczeniu nadciśnienia, ponieważ mogą zwiększać ilość wapnia we krwi w wyniku obniżonej zdolności do jego wydalania;
leki stosowane w problemach z sercem (glikozydy nasercowe, digoksyna i digitoksyna), ponieważ ich działanie sumuje się z działaniem wapnia, zwiększając ryzyko zaburzeń rytmu serca (arytmii);
werapamil (i inne blokery kanału wapniowego), stosowany w leczeniu nadciśnienia (nadciśnienie), ponieważ jednoczesne stosowanie może zmniejszyć działanie przeciwciśnieniowe tego leku;
leki zawierające magnez, ponieważ mogą sprzyjać zwiększeniu ryzyka podwyższenia poziomu wapnia (hiperkalcemia) lub magnezu (hipermagnezemia), szczególnie u pacjentów z zaburzeniami nerek;
leki stosowane do blokowania mięśni podczas zabiegów chirurgicznych (blokery neuromięśniowe), ponieważ sole wapnia mogą znosić działanie tych leków;
ceftriakson (antybiotyk) ze względu na ryzywo powstawania cząsteczek we krwi (wytrącanie soli ceftriakson-wapń).

Ze względu na zawartość chlorku magnezu, należy szczególnie uważać, jeśli przyjmuje następujące leki:

leki depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak barbiturany, narkotyki lub inne leki snujące (lub znieczulenia ogólnego). W takim przypadku dawkowanie powinno być ostrożnie dostosowane, ponieważ magnez nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy;
leki stosowane w problemach z sercem (glikozydy nasercowe, digoksyna i digitoksyna); jeśli konieczne będzie podanie wapnia w celu przeciwdziałania działaniu magnezu przy jego toksycznych dawkach, należy zachować ostrożność, ponieważ mogą wystąpić zmiany przewodnictwa serca, które mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca (arytmii);
leki stosowane do blokowania mięśni podczas zabiegów chirurgicznych (konkurencyjne i depolaryzujące blokery płytki neuromięśniowej), takie jak rokuronium, ponieważ ich działanie może być nasilone przez chlorek magnezu;
aminoglikozydowe antybiotyki, stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych, ze względu na ich działanie addytywne na blokadę neuromięśniową wywołaną przez magnez;
eltrombopag, lek stosowany w leczeniu niskiego poziomu płytek krwi we krwi;
labetalol, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca (arytmii);
leki stosowane w leczeniu nadciśnienia (izradypina, felodypina, nikardypina i nifedypina), ponieważ jednoczesne stosowanie z magnezem może prowadzić do silnego spadku ciśnienia (hipotensja).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jest w trakcie ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje ciążę, lub karmi piersią, poproś o poradę lekarza przed podaniem tego leku.
Ten lek nie powinien być podawany w czasie ciąży i karmienia piersią, chyba że w przypadku absolutnej konieczności.
W razie potrzeby ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO MONICO powinno być podawane ostrożnie kobietom w ciąży podczas porodu, szczególnie ze względu na surowiczy sód, jeśli jest podawane w połączeniu z oksytocyną.
Ze względu na zawartość magnezu ten lek nie powinien być podawany 2 godziny przed porodem. Jeśli chlorek magnezu jest podawany (szczególnie przez więcej niż 24 godziny przed porodem), noworodki mogą wykazywać objawy toksyczności magnezu, w tym depresję układu nerwowo-mięśniowego i oddechowego.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Lek nie wpływa na zdolność kierowania pojazdami ani korzystania z maszyn.

3. Jak stosować ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO

MONICO
Ten lek będzie przygotowywany przez lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę i nie będzie mieszanym ani podawanym jednocześnie z zastrzykami zawierającymi ceftriakson lub innymi niekompatybilnymi lekami.
Ten lek musi być podawany bezpośrednio do żyły (infuzja dożylna) przez wykwalifikowany personel medyczny. Nie należy go wstrzykiwać innymi drogami podania (drogą domięśniową, podskórną lub do tkanek okołosączkowych).
Lek należy podawać tylko przy zachowanej funkcji nerek i z szybkością nie przekraczającą 10 mEq potasu na godzinę oraz 0,4–0,8 g glukozy na kilogram masy ciała na godzinę.
Po podaniu leku należy leżeć przez krótki czas.
Dawkę dostosowuje się w zależności od wieku, masy ciała i stanu zdrowia.
Zalecana dawka u dorosłych to około 2 litry na dobę, podawane z szybkością infuzji około 300 ml na godzinę.
Zbyt szybkie wlewy mogą powodować lokalny ból; szybkość infuzji należy dostosować do potrzeb.
Podawanie należy przerwać, jeśli wystąpi ból lub zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, ponieważ może to wynikać z wycieku leku z żyły (ekstrawazacja leku).
Stosowanie u dzieci
U dzieci bezpieczeństwo i skuteczność leku nie zostały ustalone.
Dawkę i szybkość podawania glukozy należy dobrać indywidualnie, uwzględniając wiek, masę ciała i stan zdrowia pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków i u dzieci z niską masą ciała (zobacz punkt „Dzieci”).
Przygotowanie leku: stosować natychmiast po otwarciu pojemnika. Pojemnik przeznaczony jest do jednorazowego i ciągłego podania, a ewentualny pozostały po zastrzyku produkt nie może być wykorzystany.
Dobrze wstrząsnąć przed podaniem. Nie należy stosować leku, jeśli roztwór nie jest klarowny, bezbarwny lub lekko słomkowo-żółty, albo jeśli zawiera cząstki. Nie mieszać z roztworami niekompatybilnymi.
Należy zastosować wszystkie standardowe środki ostrożności w celu zachowania sterylności przed i podczas infuzji dożylnej.
Jeśli podasz więcej ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO
MONICO niż należy
Ponieważ ten lek będzie podawany przez lekarza lub wykwalifikowany personel medyczny, mało prawdopodobne jest, że otrzymasz zbyt dużą dawkę. Jeśli jednak uważasz, że otrzymałeś zbyt dużą dawkę ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO MONICO, natychmiast powiadom lekarza lub innego pracownika służby zdrowia.
Po podaniu zbyt dużej dawki tego leku mogą wystąpić:

podwyższenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), które może prowadzić do śmierci z powodu uszkodzenia serca (depresja serca, zaburzenia rytmu serca lub zatrzymanie krążenia);
podwyższenie stężenia sodu (hipernatremia) i objętości krwi krążącej (hiperwolemia); jeśli poziom sodu we krwi wzrośnie zbyt silnie, może dojść do utraty płynów z narządów wewnętrznych (odwodnienie), w szczególności mózgu, oraz do gromadzenia się płynów w krążeniu mózgowym, płucnym i obwodowym, co może prowadzić do gromadzenia się płynu wokół płuc (edem płucnych) lub do obrzęków nóg i kostek (edem obwodowych);
podwyższenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemia), szczególnie u pacjentów z chorobami nerek, które objawia się takimi objawami jak: uczucie pragnienia, nudności, wymioty, zaparcia, zwiększone wydzielanie moczu (poliuria), ból brzucha, osłabienie mięśni, zaburzenia psychiczne i w ciężkich przypadkach również zaburzenia rytmu serca i śpiączka.

W przypadku podania wysokich dawek chlorku magnezu mogą wystąpić następujące objawy zatrucia: rumień, potliwość, obniżenie ciśnienia tętniczego (hipotensja), porażenie niektórych mięśni, takich jak mięśnie oddechowe (paraliż mięśniowy), obniżenie temperatury ciała (hipotermia), wstrząs krążeniowy, depresja serca i ośrodkowego układu nerwowego, które może prowadzić do zatrzymania oddychania.
Zatrucie magnezem objawia się nagłym wzrostem ciśnienia krwi, trudnościami w oddychaniu (paraliż oddechowy) i zanikiem odruchu rozcięgowego nogi po bodźcu uderzeniowym (odruch rzepkowy).
W przypadku długotrwałego podawania glukozy może dojść do gromadzenia się płynów wewnątrzkomórkowych (hiperhydratacja) i przeciążenia rozpuszczalników.
W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję i rozpocząć terapię korygującą w celu obniżenia stężenia cukrów i jonów, które są obecne w nadmiarze we krwi, oraz przywrócić, jeśli to konieczne, równowagę kwasowo-zasadową.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Możliwe są następujące działania niepożądane.
Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

reakcje alergiczne i pokrzywka;
zaburzenia i podrażnienie żołądka i jelit (zaburzenia przewodu pokarmowego, opóźniony przepływ jelitowy i jelito bezruchowe [ileus paralityczny]), nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zaparcia;
uczucie pragnienia, zmniejszone wydzielanie śliny, smak metaliczny, wapniowy smak;
zaburzenia nerwów i mięśni (zaburzenia neuromuscularne), sztywność mięśni, zmiany wrażliwości kończyn (parestezje), porażenie niektórych mięśni, takich jak mięśnie oddechowe (paraliż miękkiego typu), osłabienie;
dezorientacja, ból głowy, zawroty głowy, niepokój, drażliwość;
drgawki, śpiączka, śmierć; senność, stany zamroczenia, zaburzenia psychiczne;
zaburzenia rytmu serca (arytmie), zwiększenie częstości skurczów serca (tachykardia), zmniejszenie częstości skurczów serca (bradykardia), zaburzenia przewodnictwa sercowego, zanik fali P, poszerzenie QRS w elektrokardiogramie, omdlenie, migotanie komór, zatrzymanie krążenia;
obniżenie lub podwyższenie ciśnienia krwi (hipotensja lub nadciśnienie), obrzęk nóg i kostek (obrzęk obwodowy), rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, nadmierne pocenie się i wstrząs;
podwyższenie stężenia sodu (hipernatremia), chloru (hiperkloremia) oraz objętości krwi (hiperwolemia);
obniżenie stężenia sodu w osoczu (hiponatremia) nabyte w szpitalu może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu i śmierci, spowodowanych przez rozwój ostrą encefalopatię hiponatremiczną;
trudności w oddychaniu (dyspnę, zatrzymanie oddechu);
gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc) i powietrza w osłonie płucnej (pneumotoraks);
zmniejszone wydzielanie łez;
problemy nerkowe (niewydolność nerek) i nadmierne oddawanie moczu (poliuria);
podwyższenie stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemia), zespół Burnett (zespół mleko-alkaliczny), obniżenie stężenia wapnia we krwi (hipokalcemia);
osłabienie mięśni;
zwiększenie szybkości metabolizmu, podwyższenie poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia), obniżenie poziomu glukozy we krwi (hipoglikemia), podwyższenie poziomu insuliny, podwyższenie poziomu adrenaliny;
gorączka, infekcja w miejscu wlewu, ból lub reakcja miejscowa, zaczerwienienie, podrażnienie skóry (wysypka);
podrażnienie żyły, powstawanie skrzeplin we krwi w żyłach (tromboza żylna);
zapalenie żył (żylne zapalenie żył) rozprzestrzeniające się od miejsca wlewu;
wyciek wstrzykniętego roztworu poza żyłę (ekstrawazacja), uszkodzenie i śmierć tkanek (martwica tkanek);
powstawanie złogów wapnia w tkankach (wapnienie skóry), zapalenie spowodowane gromadzeniem się ropnych wydzielin (absces);
problemy nerkowe spowodowane odkładaniem się kalcu-ceftryaksjonu. Może wystąpić ból podczas oddawania moczu lub może zmniejszyć się ilość wytwarzanego moczu.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: http://www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa. Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać ELEKTROLITYCZNE ODWODNIENIOWE Z GLUKOZĄ I WAPNIEM

MONOGLUKONIAN WAPNIOWY
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Personel medyczny wie, jak należy przechowywać ten lek.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po napisie „PRZEC.”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu i w pojemniku szczelnie zamkniętym. Nie chłodzić ani nie zamrażać.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO MONICO
MONICO

Substancje czynne to: sodio chloridum, kalii acetas, bezwodny kalii fosforan bibazowy, wapń glukonian, magnezu siarczan, glukoza monohydras. 1000 ml roztworu zawiera: 3,38 g sodio chloridum, 1,96 g kalii acetas, 0,69 g bezwodny kalii fosforan bibazowy, 0,71 g wapń glukonian, 0,98 g magnezu siarczan, 55,0 g glukoza monohydras (równoważne 50 g glukozy). Każdy litr roztworu zawiera: 58 mEq sodu, 28 mEq potasu, 3 mEq wapnia, 8 mEq magnezu, 58 mEq chlorku, 8 mEq fosforanu, 8 mEq siarczanu, 20 mEq octanu, 3 mEq glukonianu i 277 mmol glukozy. pH: 5,0 – 6,0.
Pozostałe składniki to: kwas chlorowodorowy, kwas octowy i woda do wstrzykiwań.

Opis wyglądu ELETTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO MONICO i zawartość opakowania
Fiolki szklane o pojemności 50, 100, 250, 500, 1000 ml roztworu do wlewania.
Pojemniki z tworzywa sztucznego o pojemności 50, 100, 250, 500, 1000 ml roztworu do wlewania.
Właściciel Uprawnienia do Obrotu oraz Producent
Monico spa
Via Ponte di Pietra 7, 30173 Wenecja Mestre – Włochy.
_______________________________________________________________________________

Poniżej informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Monitorowanie stężenia sodu w surowicy jest szczególnie ważne w przypadku roztworów fizjologicznie hipotonicznych.
ELEKTROLITICA REIDRATANTE CON GLUCOSIO E CALCIO GLUCONATO MONICO może stać się
wyjątkowo hipotoniczny po podaniu z powodu metabolizmu glukozy w organizmie.
Pacjenci z niemosmolitycznym wydzielaniem wazopresyny (np. w ostrym okresie choroby, bólu, stresie
powabdominalnym, infekcjach, oparzeniach i chorobach układu nerwowego środkowego), pacjenci z
chorobami serca, wątroby i nerek oraz pacjenci leczeni agonistami wazopresyny są szczególnie narażeni na
hiponatremię ostrą po podaniu roztworów hipotonicznych. Ostra hiponatremia może powodować ostrą
encefalopatię hiponatremiczną (obrzęk mózgu), charakteryzującą się bólem głowy, nudnościami, drgawkami,
letargiem i wymiotami. Pacjenci z obrzękiem mózgu są szczególnie narażeni na ciężkie, nieodwracalne i
życiozagrożone uszkodzenia mózgu. Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym oraz pacjenci z obniżoną
podatnością mózgu (np. zapalenie opon mózgowych, krwotok śródczaszkowy, uraz mózgu) są szczególnie
narażeni na ciężki i zagrożony dla życia obrzęk mózgu spowodowany ostrą hiponatremią.

Przedawkowanie
Leczenie
Natychmiastowe przerwanie infuzji oraz wprowadzenie terapii korygującej hiperglikemię i obniżenie stężenia
jonów, które są nadmiernie podane, oraz przywrócenie, jeśli to konieczne, równowagi kwasowo-zasadowej.
Pacjent powinien być poddany obserwacji w celu oceny wystąpienia ewentualnych objawów i objawów
związanych z podanym lekiem, zapewniając mu odpowiednie środki wspierające i objawowe w zależności od
potrzeb.
W przypadku wysokiego stężenia sodu można stosować moczówki pętlowe.
W przypadku hiperkaliemii można podawać glukozę dożylnie (z insulina lub bez niej) lub wodorowęglan sodu.
W przypadku niewielkiego przedawkowania chlorku wapnia leczenie polega na natychmiastowym
przerwaniu infuzji i wszelkich innych leków zawierających wapń. W przypadku ciężkiego przedawkowania
(stężenie plazmatyczne >2,9 mmol/l) należy podjąć następujące działania:

nawodnienie poprzez podanie roztworu chlorku sodu 0,9%;
stosowanie moczówek nietylazowych w celu zwiększenia wydalania wapnia;
monitorowanie stężenia potasu i magnezu w osoczu oraz natychmiastowe przywrócenie ich do wartości normalnych;
monitorowanie funkcji serca, stosowanie blokerów kanału wapniowego w celu zmniejszenia ryzyka zaburzeń rytmu serca;
w razie potrzeby hemodializa. W przypadku przedawkowania magnezu konieczne jest wspomaganie oddychania. W celu przeciwdziałania skutkom hiper magnezemia należy podać wapń dożylnie (10-20 ml roztworu 5%). Podanie 0,5-1 mg fizostygminy podskórnie może być pomocne. Wysokie stężenia elektrolitów w osoczu mogą wymagać stosowania dializy. W przypadku nadmiernego podania glukozy należy ponownie ocenić stan kliniczny pacjenta i wprowadzić odpowiednie środki korygujące.

Niekompatybilności
Z powodu zawartości glukozy lek jest niekompatybilny z:

cyjanokobalamina;
kanamycyna siarczan;
novobiocyna sodowa;
warfaryna sodowa; Ponadto istnieją sprzeczne opinie dotyczące kompatybilności glukozy z hydroksyetyloskrobią (hetastarch). Ampicylina i amoksycylina są stabilne w roztworach glukozy tylko przez krótki czas. Z powodu zawartości chlorku wapnia lek jest niekompatybilny z:
siarczanem magnezu: powstawanie osadu;
lekami zawierającymi fosforan: powstawanie osadu fosforanu wapnia;
lekami zawierającymi węglan: powstawanie osadu węglanu wapnia;
lekami zawierającymi winian: powstawanie osadu winianu wapnia. Stwierdzono niekompatybilność chlorku wapnia z:
aminofiliną: z powodu powstawania osadu;
amfoterycyną B: z powodu powstawania mętności;
cefamandolem: z powodu obecności sodu węglanu w preparacie cefamandolu;
ceftriaksonem sodowym: z powodu powstawania osadu, dlatego podawanie roztworu wapnia nie powinno odbywać się w ciągu 48 godzin po podaniu ceftriaksonu;
cefalotyną: z powodu niekompatybilności fizycznej;
cefradyną: z powodu obecności sodu węglanu w preparacie cefradyny;
chlorfenaminą: z powodu niekompatybilności fizycznej;
dobutaminą: z powodu powstawania mętności;
emulsją tłuszczową: z powodu powstawania strącania;
heparyną sodową;
indometacyną: z powodu powstawania osadu;
nitrofurantoiną sodową;
prometazyną: z powodu powstawania osadu;
propofolem: z powodu powstawania osadu;
streptomycyną: ponieważ wapń może hamować działanie streptomycyny;
tetracyklinami: sole wapnia mogą tworzyć kompleksy z tetracyklinami. Sole wapnia mogą tworzyć kompleksy z wieloma lekami, co może prowadzić do powstawania osadów. Niekompatybilność fizyczną opisano również w przypadku ceftriaksonu.

Z powodu zawartości magnezu lek jest niekompatybilny z roztworami zawierającymi alkohol (w wysokich
stężeniach), metale ciężkie, węglany i wodorowęglany, hydrokortyson sodowy, bursztyniany, fosforany,
polimyksynę B siarczan, chlorowodorek prokainy, salicylan wapnia, fosforan klinfamycyny, winiany, ponieważ
może dochodzić do powstawania osadów.
Potencjalna niekompatybilność jest często zależna od zmiany stężenia reagentów i pH roztworów.
Aby uzyskać więcej informacji, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego.