Ropiwakaina chlorku ALTAN

Ulotka: informacja dla użytkownika

Ropivacaina cloridrato Altan 7,5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

ropivacaina cloridrato
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę,
ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są podobne do Twoich, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Ropivacaina cloridrato Altan i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Ropivacaina cloridrato Altan
3. Jak stosować Ropivacaina cloridrato Altan
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Ropivacaina cloridrato Altan
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Ropivacaina cloridrato Altan i do czego służy

Ropivacaina cloridrato Altan zawiera chlorowodorek ropiwakainy, który należy do grupy leków zwanych miejscowymi anestetykami typu amidowego.
Ropivacaina cloridrato Altan stosuje się u dorosłych i dzieci powyżej 12. roku życia w celu unieruchomienia (znieczulenia) określonych części ciała. Służy do zapobiegania bólowi lub złagodzenia bólu. Może być stosowany w celu:
znieczulenia części ciała podczas zabiegów chirurgicznych, w tym porodu lub cięcia cesarskiego;
łagodzenia bólu podczas porodu, po zabiegach chirurgicznych lub po wypadkach.

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem Ropivacaina cloridrato Altan

Nie stosować Ropivacaina cloridrato Altan
jeśli jest uczulenie na ropiwakainę, inne leki przeciwbólowe z grupy amidów (takie jak lidokaina lub
bupiwakaina) lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
W przypadku znieczulenia lokalnego dożylnego (wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego w celu znieczulenia określonego obszaru ciała)
lub znieczulenia okołomacicyznego w położnictwie (wstrzyknięcie w szyjkę macicy w celu złagodzenia bólu podczas porodu).
Jeśli ma Pan(i) obniżoną objętość krwi (hipowolemia), ponieważ może dojść do spadku ciśnienia tętniczego.
Jeśli nie jest Pan(i) pewien(i), czy któraś z powyższych sytuacji dotyczy, należy skonsultować się z lekarzem przed podaniem Ropivacaina cloridrato Altan.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem Ropivacaina cloridrato Altan:

• jeśli ma Pan(i) problemy z sercem, wątrobą lub nerkami. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę Ropivacaina.
• jeśli kiedykolwiek powiedziano Panu(i) lub komuś w rodzinie, że występuje rzadka choroba pigmentu krwi zwana „porfirią”. Lekarz może potrzebować podać inny lek znieczulający.
• o wszelkich chorobach lub stanach medycznych, na które Pan(i) cierpi.

Dzieci i młodzież
Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania Ropivacaina cloridrato Altan u noworodków przedwczesnych.
Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu Ropivacaina cloridrato Altan:
u dzieci w wieku do 12 lat włącznie, ponieważ niektóre wstrzyknięcia mogą powodować znieczulenie części ciała i nie powinny być stosowane u najmłodszych dzieci. Inne dawki (2 mg/ml) mogą być bardziej odpowiednie.
Inne leki i Ropivacaina cloridrato Altan
Należy poinformować lekarza, jeśli Pan(i) stosuje, niedawno stosował(a) lub może zacząć stosować inne leki. Obejmuje to leki dostępne bez recepty oraz leki ziołowe. Ropivacaina cloridrato Altan może wpływać na działanie niektórych leków, a niektóre leki mogą wpływać na działanie Ropivacaina cloridrato Altan.
W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli stosuje się następujące leki:
inne leki przeciwbólowe miejscowe
silne leki przeciwbólowe, takie jak morfina lub kodeina.
Leki stosowane w leczeniu nieregularnego rytmu serca (arytmii), takie jak lidokaina i
meksylityna.
Lekarz musi znać te informacje, aby móc dobrać odpowiednią dawkę Ropivacaina cloridrato Altan.
Należy również poinformować lekarza, jeśli stosuje się następujące leki:
Leki na depresję (np. fluwoksymina)
Antybiotyki stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych (np. enoksacyna).
Ponieważ organizm potrzebuje dłużej, aby usunąć Ropivacaina cloridrato Altan, jeśli stosuje się te leki. Jeśli stosuje się którykolwiek z tych leków, należy unikać długotrwałego stosowania Ropivacaina cloridrato Altan.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli Pan(i) jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, albo karmi piersią, należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed podaniem tego leku.
Ropivacaina cloridrato Altan nie powinna być stosowana w czasie ciąży i karmienia piersią, chyba że lekarz uzna to za konieczne.
Nie wiadomo, czy ropiwakaina wpływa na przebieg ciąży lub przechodzi do mleka matki.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ropivacaina cloridrato Altan może powodować senność i wpływać na szybkość reakcji. Po podaniu Ropivacaina cloridrato Altan nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi i maszyn aż do następnego dnia.
Ropivacaina cloridrato Altan zawiera sód
Ten lek zawiera 3,15 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdym ml. Odpowiada to 0,16% maksymalnego zalecanego spożycia sodu w diecie dla dorosłego.

3. Jak stosować Ropivacaina cloridrato Altan

Sposób podania
Ropivacaina cloridrato Altan zostanie podane przez lekarza lub czasami przez pielęgniarkę pod nadzorem lekarza.
Dawki
Dawka, którą lekarz poda, zależy od rodzaju potrzebnej analgezji.
Zależy również od masy ciała, wieku i stanu zdrowia.
Ropivacaina cloridrato Altan zostanie podane w postaci zastrzyku. Miejsce podania zależy od wskazań do stosowania Ropivacaina cloridrato Altan.
Lekarz poda Ropivacaina cloridrato Altan w jednym z następujących miejsc:
– W obszarze ciała, który ma zostać znieczulony.
– W okolicy ciała, który ma zostać znieczulony.
– W miejscu oddalonym od obszaru ciała, który ma zostać znieczulony. Ma to miejsce w przypadku zastosowania zastrzyku do przestrzeni okołowieczowej lub wlewu (w okolicy rdzenia kręgowego).
Gdy Ropivacaina cloridrato Altan jest stosowane w jeden z powyższych sposobów, zapobiega ono przekazywaniu przez nerwy sygnałów bólu do mózgu. Nie będzie odczuwać bólu, uczucia ciepła lub zimna, ale może odczuwać inne wrażenia, takie jak ucisk lub dotyk.
Lekarz wie, w jaki sposób poprawnie podać lek.
Jeśli podano więcej Ropivacaina cloridrato Altan niż należało
Ciężkie działania niepożądane spowodowane podaniem zbyt dużej dawki Ropivacaina cloridrato Altan wymagają specjalnego leczenia, a lekarz prowadzący jest w stanie poradzić sobie z taką sytuacją. Pierwsze objawy zbyt dużej dawki Ropivacaina cloridrato Altan to zazwyczaj:
– Odczucie zawrotów głowy lub zamroczenia.
– Niewrażliwość warg i okolic ust.
– Niewrażliwość języka.
– Problemy ze słuchem.
– Problemy ze wzrokiem (widzeniem).
Aby zmniejszyć ryzyko ciężkich działań niepożądanych, lekarz natychmiast przerwie podawanie Ropivacaina cloridrato Altan, gdy wystąpią te objawy. Oznacza to, że jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych przypadków lub jeśli uważa się, że podano zbyt dużą dawkę Ropivacaina cloridrato Altan, należy natychmiast powiadomić lekarza.
Najcięższe działania niepożądane wynikające z podania zbyt dużej dawki Ropivacaina cloridrato Altan obejmują zaburzenia mowy, skurcze mięśni, drżenie, tremor, napady padaczkowe (ataki) i utratę przytomności.
Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów lub jeśli uważa się, że podano zbyt dużą dawkę Ropivacaina cloridrato Altan, należy natychmiast powiadomić lekarza lub personel medyczny.
W przypadku ostrych objawów toksyczności personel medyczny natychmiast podejmie odpowiednie działania korygujące.
Jeśli ma się więcej pytań dotyczących stosowania tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich
pacjentów one występują.
Ważne działania niepożądane, na które należy zwrócić uwagę:
Nagłe, groźne dla życia reakcje alergiczne (takie jak anafilaksja, w tym szok anafilaktyczny) są rzadkie i występują u 1–10 pacjentów na 10 000. Możliwe objawy obejmują nagłe wystąpienie wysypki, swędzenia lub wysypki z obrzękiem (koprzyca); obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała; duszność, świsty w klatce piersiowej lub trudności w oddychaniu; uczucie omdlenia. Jeśli podejrzewa się, że Ropivacaina cloridrato Altan powoduje reakcję alergiczną, należy natychmiast powiadomić lekarza.
Inne możliwe działania niepożądane:
Bardzo często • Niskie ciśnienie krwi (hipotensja). Może powodować zawroty głowy lub
(dotyczy więcej niż 1 osoby na 10) zaburzenia świadomości.
• Uczucie choroby (nudności).
Często: • Ból głowy.
(dotyczy 1–10 osób na 100) • Mrowienie lub nieprzyjemne uczucie wrażliwości (parestezja).
• Uczucie zawrotów głowy.

• Spowolnione lub przyspieszone bicie serca (bradykardia, tachykardia).
• Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie).
• Uczucie nudności (wymioty).
• Trudności w oddawaniu moczu (zatrzymanie moczu).
• Podwyższona temperatura ciała (gorączka) lub drżenie (dreszcze).
• Ból pleców.

Nieczęsto • Lęk.
(dotyczy 1–10 osób na 1000) • Niektóre objawy mogą wystąpić, jeśli zastrzyk został przypadkowo wykonany do naczynia krwionośnego lub podano zbyt dużą dawkę Ropivacaina cloridrato Altan (patrz także punkt 3 „Jeśli otrzyma więcej Ropivacaina cloridrato Altan niż powinien”, powyżej). Objawy te obejmują napady padaczkowe (drżenie), zawroty głowy lub dezorientację, mrowienie warg i wokół ust, mrowienie języka, zaburzenia słuchu, zaburzenia wzroku (widzenia), problemy z mową, sztywność mięśni i drżenie.

• Zmniejszenie wrażliwości dotykowej (hipoestezja).
• Omdlenie (syncope).
• Trudności w oddychaniu (dyspnę).
• Niska temperatura ciała (hipotermia).

Rzadko • Atak serca.
(dotyczy 1–10 osób na 10 000) • Nieregularne bicie serca (arytmię).

Nieznana częstość • Zespół Hornera
(nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych)
Inne możliwe działania niepożądane obejmują:
Niewrażliwość spowodowana podrażnieniem nerwów przez igłę lub zastrzyk. Zazwyczaj nie trwa długo.
Niekontrolowane ruchy mięśni (dyskinezie).
Możliwe działania niepożądane obserwowane przy innych anestetykach miejscowych, które mogą również wystąpić przy stosowaniu Ropivacaina cloridrato Altan, obejmują:
Uszkodzenie nerwów. Rzadko (dotyczy 1–10 pacjentów na 10 000) może to prowadzić do trwałych problemów.
Jeśli podano zbyt dużą dawkę Ropivacaina cloridrato Altan do płynu mózgowo-rdzeniowego, możliwe jest całkowite odnietrwalenie całego ciała (znieczulenie).
Wykonanie znieczulenia do przestrzeni okołomózgowej (zastrzyk do przestrzeni wokół nerwów rdzeniowych) może prowadzić do przerwania przewodzenia nerwowego od mózgu do głowy i szyi, szczególnie u kobiet w ciąży, co czasem może powodować stan zwany zespołem Hornera. Charakteryzuje się on zmniejszeniem się źrenicy,

Dzieci
U dzieci działania niepożądane są takie same jak u dorosłych, z wyjątkiem obniżenia ciśnienia, które występuje rzadziej u dzieci (dotyczy 1–10 dzieci na 100) oraz uczucia choroby, które występuje częściej u dzieci (dotyczy więcej niż 1 dziecko na 10).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te nie wymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Ropivacaina cloridrato Altan

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie zamrażaj.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu lub na etykiecie,
po słowie SCAD. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy stosować natychmiast, chyba że sposób otwarcia zapobiega ryzyku zakażenia mikrobiologicznego. Jeśli lek nie jest stosowany natychmiast, warunki i okres przechowywania są odpowiedzialnością użytkownika.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Ropivacaina cloridrato Altan

• Substancją czynną jest ropivacaina cloridrato. Każda fiolka 10 ml zawiera 75 mg ropivacainy cloridrato.
• Substancjami pomocniczymi są: sodu chloridum, sodu hydroksydum (do regulacji pH), kwas chlorowodorowy (do regulacji pH) oraz woda do wstrzykiwań.

Opis wyglądu leku Ropivacaina cloridrato Altan i zawartość opakowania
Ropivacaina cloridrato Altan to przezroczysty, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań.
Każde opakowanie zawiera 5 fiol 10 ml.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone na rynek.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Altan Pharmaceuticals S.A.
C/ Cólquide Nº 6, Portal 2, 1ª Planta, Oficina F. Edificio Prisma
Las Rozas, 28230 Madrid, Hiszpania
Producent
Altan Pharmaceuticals S.A.
Polígono Industrial de Bernedo s/n
01118 Bernedo (Álava), Hiszpania
Lub
Altan Pharmaceuticals S.A.
Avda. de la Constitución, 198-199, Polígono Industrial Monte Boyal,
Casarrubios del Monte, 45950 Toledo, Hiszpania

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego

Ropiwakaina chlorohydryczna Altan stosowana jest w różnych sposobach:

• wstrzyknięcie roztworu do tkanki, w której ma być przeprowadzona operacja chirurgiczna.
• wstrzyknięcie w okolice nerwu lub grupy nerwów prowadzących do części ciała, gdzie ma być przeprowadzona operacja chirurgiczna, np. wstrzyknięcie pod pachą przed operacją ręki lub przedramienia.
• wstrzyknięcie w dolną część kręgosłupa, gdy konieczne jest znieczulenie nóg lub dolnych części ciała.

Dawkowanie
Dorośli i nastolatkowie powyżej 12. roku życia:
Poniższa tabela stanowi wytyczne dotyczące zalecanych dawek w najczęstszych rodzajach blokady. Dawkę należy dobrać najniższą niezbędną do osiągnięcia skutecznego bloku. Dawkę do podania należy dobrać z uwzględnieniem doświadczenia lekarza oraz znajomości stanu klinicznego pacjenta.
Stęż. Objętość Dawka Początek Trwanie
działania
mg/ml ml mg minuty godziny
ANESTEZJA CHIRURGICZNA
Podanie do przestrzeni opon mózgowo-rdzeniowych
lędźwiowej
Operacja chirurgiczna 7,5 15–25 113–188 10–20 3–5
Cięcie cesarskie 7,5 15–20 113–150 10–20 3–5
Podanie do przestrzeni opon mózgowo-rdzeniowych
pierścionej
W celu uzyskania bloku 7,5 5–15 38–113 10–20 n/a
w celu złagodzenia bólu pooperacyjnego (zależne
od poziomu
wstrzyknięcia
)
Blokada większych nerwów *
Blokada splotu ramiennego 7,5 30–40 225–300 10–25 6–10
Blokada pola operacyjnego 7,5 1–30 7,5–225 1–15 2–6
(np. blokada mniejszych nerwów i infiltrowanie)
Dawki podane w tabeli są uważane za niezbędne do uzyskania odpowiedniego bloku i należy je traktować jako wytyczne dotyczące stosowania u dorosłych. Mogą jednak występować indywidualne różnice co do czasu początku działania i trwania efektu. W kolumnie „dawka” podano zakres dawek średnio potrzebnych. Należy zasięgnąć informacji z literatury specjalistycznej zarówno w kwestiach wpływających na konkretne techniki blokady, jak i indywidualnych potrzeb pacjenta.
* W odniesieniu do blokady większych nerwów, rekomendacja może dotyczyć wyłącznie blokady splotu ramiennego. W przypadku innych blokad większych nerwów mogą być potrzebne niższe dawki. Obecnie jednak nie ma doświadczeń w zakresie szczegółowych zaleceń dotyczących dawek dla innych blokad.
(1) Należy zastosować dawkowanie przyrostowe, dawkę początkową około 100 mg (97,5 mg = 13 ml; 105 mg = 14 ml) należy podać w ciągu 3–5 minut. W razie potrzeby można podać dwie dodatkowe dawki, łącznie do 50 mg.
(2) n/a = nie dotyczy.
(3) Dawka blokady większego nerwu powinna być dostosowana do miejsca podania i stanu pacjenta. Blokady splotu ramiennego międzyżebrowego i nadobojczykowego mogą wiązać się z wyższym występowaniem poważnych reakcji niepożądanych, niezależnie od zastosowanego leku znieczulającego miejscowego (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Ogólnie rzecz biorąc, anestezja chirurgiczna (np. podanie do przestrzeni opon mózgowo-rdzeniowych) wymaga zastosowania wyższych stężeń i dawek. Preparat o stężeniu 10 mg/ml zaleca się do znieczulenia do przestrzeni opon mózgowo-rdzeniowych, gdy kompletny blok motoryczny jest istotny dla przebiegu operacji chirurgicznej. Do znieczulenia (np. podanie do przestrzeni opon mózgowo-rdzeniowych w celu leczenia bólu ostrego) zaleca się niższe stężenia i dawki.

Sposób podania
Stosowanie okołonerwowe i do przestrzeni opon mózgowo-rdzeniowych.
W celu uniknięcia przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego zaleca się dokładne aspiracje przed i podczas wstrzyknięcia. Gdy konieczne jest podanie większej dawki, zaleca się wykonanie dawki testowej 3–5 ml lidokainy (lignokainy) z adrenalina (epinefryna). Przypadkowe wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego może objawiać się tymczasowym wzrostem częstości akcji serca, natomiast przypadkowe wstrzyknięcie do przestrzeni podpajęczynówkowej może objawiać się objawami bloku rdzeniowego.
Aspirację należy wykonywać przed i podczas podawania głównej dawki, którą należy wstrzykiwać powoli lub w dawkach frakcjonowanych, z szybkością 25–50 mg/min, pod ścisłym nadzorem parametrów życiowych pacjenta i przy zachowaniu kontaktu werbalnego. Jeśli wystąpią objawy toksyczności, podawanie należy natychmiast przerwać.
W blokadzie do przestrzeni opon mózgowo-rdzeniowych podczas operacji chirurgicznej stosowano pojedyncze dawki ropiwakainy do 250 mg, które były dobrze tolerowane.
W blokadzie splotu ramiennego pojedyncza dawka 300 mg była stosowana u ograniczonej liczby pacjentów i była dobrze tolerowana.
W przypadku długotrwałych blokad, zarówno przy ciągłej infuzji, jak i powtarzanych dawkach bolusowych, należy wziąć pod uwagę możliwość osiągnięcia toksycznych stężeń plazmatycznych lub wywołania uszkodzenia nerwowego lokalnego. Dawkę skumulowaną do 675 mg ropiwakainy podawaną w ciągu 24 godzin w celu anestezji chirurgicznej i znieczulenia w okresie pooperacyjnym dobrze tolerowano u dorosłych, podobnie jak ciągłe infuzje do przestrzeni opon mózgowo-rdzeniowych z szybkością do 28 mg/godz przez 72 godziny. U ograniczonej liczby pacjentów stosowano wyższe dawki do 800 mg/dzień, z relatywnie niską liczbą reakcji niepożądanych.
W leczeniu bólu pooperacyjnego może być zalecana następująca technika: chyba że wcześniej nie zastosowano przedoperacyjnie, blokadę do przestrzeni opon mózgowo-rdzeniowych z użyciem stężenia 7,5 mg/ml wprowadza się za pomocą kaniuli do przestrzeni opon mózgowo-rdzeniowych. Znieczulenie utrzymuje się poprzez infuzję Ropiwakainy chlorohydrycznej Altan 2 mg/ml.
Szybkość infuzji 6–14 ml (12–28 mg) na godzinę zapewnia odpowiednie znieczulenie z łagodnym i niemającym charakteru postępującego bloku motorycznego w większości przypadków umiarkowanego do ciężkiego bólu pooperacyjnego. Maksymalny czas trwania blokady do przestrzeni opon mózgowo-rdzeniowych to 3 dni. Należy jednak dokładnie monitorować efekt znieczulenia i usunąć kaniulę tak szybko, jak tylko warunki bólowe na to pozwalają. Przy tej technice zaobserwowano istotne zmniejszenie potrzeby stosowania opioidów.
W przypadku długotrwałych blokad nerwów obwodowych, zarówno przy ciągłej infuzji, jak i powtarzanych wstrzyknięciach, należy wziąć pod uwagę ryzyko osiągnięcia toksycznych stężeń plazmatycznych lub uszkodzenia nerwowego lokalnego. W badaniach klinicznych blokadę nerwu udowego wprowadzano przed operacją chirurgiczną za pomocą 300 mg ropiwakainy 7,5 mg/ml, a blokadę międzyżebrową za pomocą 225 mg ropiwakainy 7,5 mg/ml. Znieczulenie utrzymywano za pomocą ropiwakainy 2 mg/ml. Szybkość infuzji i wstrzykiwania okresowego 10–20 mg na godzinę przez 48 godzin zapewniały odpowiednie znieczulenie i były dobrze tolerowane.
Stężeń wyższych niż 7,5 mg/ml ropiwakainy nie dokumentowano w przypadku cięcia cesarskiego.

Pacjenci pediatryczni w wieku od 0 do 12 lat włącznie
Stosowanie ropiwakainy 7,5 i 10 mg/ml może wiązać się z wystąpieniem ośrodkowych i ogólnoustrojowych objawów toksycznych u dzieci. Niższe dawki (2 mg/ml) są bardziej odpowiednie dla tej grupy wiekowej.
Stosowanie ropiwakainy u wcześniaków nie zostało udokumentowane.

Niekompatybilność
W przypadku braku badań dotyczących kompatybilności, tego leku nie należy mieszać z innymi lekami.
Ropiwakaina chlorohydryczna Altan nie zawiera substancji konserwujących i jest przeznaczona do jednorazowego użytku. Pozostałe po podaniu resztki roztworu należy usunąć.
Przed podaniem należy wizualnie sprawdzić roztwór: nie należy stosować, jeśli roztwór nie jest przezroczysty i bezbarwny lub opakowanie jest uszkodzone.
Nie należy ponownie sterylizować nienaruszonego opakowania pierwotnego.

Inne opakowania:
Ropiwakaina chlorohydryczna Altan 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwania: fiolki 10 ml
Ropiwakaina chlorohydryczna Altan 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwania: fiolki 10 ml
Ropiwakaina chlorohydryczna Altan Pharma 2 mg/ml roztwór do infuzji: worki 100 ml pokryte usuwalnym nadopakowaniem.
Ropiwakaina chlorohydryczna Altan Pharma 2 mg/ml roztwór do infuzji: worki 200 ml pokryte usuwalnym nadopakowaniem.