Ulotka: informacje dla pacjenta

Ricap 20 mg tabletki powlekane, 40 mg tabletki powlekane

Citalopram
lek równoważny
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać niniejszą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczna jej ponowne przeczytanie.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość niniejszej ulotki:

Co to jest Ricap i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Ricap
Jak stosować Ricap
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Ricap
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Ricap i do czego służy

Ricap należy do grupy leków zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), znanych również jako leki przeciwdziałające depresji.
Ten lek stosuje się w leczeniu:

Depresji (w tym zapobieganiu nawrotom i powtarzaniu się objawów)
Zaburzeń lękowych z napadami paniki, z lub bez lęku przestrzeni otwartej (agorafobia)

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Ricap

Nie przyjmuj Ricap

Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
Jeśli od urodzenia lub kiedykolwiek miałeś epizod zaburzeń rytmu serca (wydłużenie odcinka QT lub wrodzona długiego QT, rozpoznane na podstawie elektrokardiogramu – badania oceniającego pracę serca) lub jeśli przyjmujesz leki, które mogą powodować takie zaburzenia;
Jeśli przyjmujesz leki zwane inhibitorem monoaminooksydazy (IMA-O), ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, czasem z objawami przypominającymi „zespół serotoninergiczny” (zobacz „Inne leki i Ricap”);
Jeśli przyjmujesz selegilinę, nieodwracalny IMA-O stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, w dawkach dziennych przekraczających 10 mg. W zależności od rodzaju IMA-O może być konieczne odczekanie 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Citalopram nie powinien być podawany wcześniej niż 14 dni po odstawieniu nieodwracalnego IMA-O (w tym selegiliny) lub przez czas określony po odstawieniu odwracalnego IMA-O (RIMA), zgodnie z instrukcją do RIMA. Jeśli przestaniesz przyjmować Ricap i chcesz rozpocząć przyjmowanie inhibitorów MAO, musisz odczekać co najmniej 7 dni po odstawieniu Ricap (zobacz „Inne leki i Ricap”).
Jeśli przyjmujesz linezolid (antybiotyk);
Jeśli jesteś w ciąży lub okresie karmienia piersią (zobacz „Ciąża i karmienie piersią”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Ricap.
Przyjmuj ten lek ostrożnie i powiadom lekarza w następujących przypadkach:

Jeśli jesteś osobą starszą lub cierpisz na choroby nerek lub wątroby. W takich przypadkach lekarz może dostosować dawkę leku (zobacz „Jak przyjmować Ricap”).
Jeśli cierpisz na ataki paniki, ponieważ na początku leczenia może wystąpić nasilenie lęku (lęk paradoksalny);
Jeśli cierpisz na padaczkę, ponieważ napady drgawkowe są potencjalnym ryzykiem przy stosowaniu leków przeciwdepresyjnych. Jeśli wystąpią napady drgawkowe, przestań przyjmować Ricap. Unikaj stosowania leku, jeśli cierpisz na niestabilną padaczkę; jeśli choroba jest kontrolowana, możesz stosować ten lek, ale musisz być dokładnie monitorowany podczas leczenia.
Jeśli cierpisz na cukrzycę, ponieważ lekarz może potrzebować dostosować dawkę insuliny i/lub innych leków obniżających poziom cukru we krwi;
Jeśli masz niski poziom sodu we krwi (szczególnie jeśli jesteś starszą kobietą);
Jeśli cierpisz na chorobę afektywną dwubiegunową, ponieważ może dojść do zmiany w kierunku fazy maniakalnej. W takim przypadku skontaktuj się z lekarzem w celu wdrożenia odpowiedniego leczenia lekami neuroleptycznymi. Jeśli wejdziesz w fazę maniakalną, przestań przyjmować Ricap.
Jeśli wystąpią u Ciebie objawy takie jak gorączka, sztywność mięśni lub drżenie, zmiany stanu psychicznego, takie jak dezorientacja, drażliwość i skrajne pobudzenie i/lub objawy ze strony przewodu pokarmowego; możesz mieć do czynienia z tzw. zespołem serotoninergicznym lub złośliwym zespołem neuroleptycznym. Choć zespół ten rzadko występuje, może prowadzić do stanów zagrożenia życia. W takim przypadku natychmiast przestań przyjmować Ricap i skontaktuj się z lekarzem w celu rozpoczęcia leczenia objawów.
Jeśli masz zaburzenia krzepliwości krwi i jesteś narażony na krwawienia (hemoragie) oraz jeśli przyjmujesz leki pogarszające te problemy (zobacz punkt „Inne leki i Ricap”);
Jeśli poddajesz się terapii elektrowstrząsowej (elektrowstrząs – ECT);
Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na choroby psychiczne (psychozy) z napadami depresyjnymi, ponieważ objawy psychiczne mogą się nasilić;
Jeśli jesteś narażony na zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odcinka QT) lub inne choroby serca, szczególnie jeśli jesteś kobietą i/lub masz niski poziom potasu we krwi, ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca, takich jak wydłużenie odcinka QT i arytmie komorowe, w tym Torsadę de Pointes;
Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na choroby serca, np. bardzo powolne bicie serca (znacząca bradykardia), niedawny ostry zawał mięśnia sercowego lub nieskompensowaną niewydolność serca. Obniżenie poziomu potasu i/lub magnezu we krwi zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca (arytmii), dlatego należy je skorygować przed rozpoczęciem leczenia Ricap. Jeśli choroba serca jest stabilna, lekarz powinien rozważyć wykonanie EKG przed rozpoczęciem leczenia. Jeśli podczas leczenia Ricap wystąpią u Ciebie objawy zaburzeń rytmu serca, leczenie należy wstrzymać i wykonać EKG.
Jeśli masz lub miałeś wcześniej chorobę oka zwaną pierwotnym zamknięciem kąta (podwyższone ciśnienie wewnątrz oka);
Jeśli przyjmujesz preparaty zawierające dziurawiec ( Hypericum perforatum lub Erba di S. Giovanni), ponieważ działania niepożądane mogą być częstsze przy jednoczesnym stosowaniu citalopramu i preparatów ziołowych zawierających dziurawiec. Dlatego nie przyjmuj ich razem (zobacz „Ricap z napojami” i „Inne leki i Ricap”).
Jeśli przyjmujesz leki zawierające buprenorynę (z lub bez naloksonu). Stosowanie tych leków razem z citalopramem może prowadzić do zespołu serotoninergicznego (zobacz „Inne leki i Ricap”).

Gdy przestajesz przyjmować Ricap, szczególnie jeśli następuje to nagle, mogą wystąpić objawy odstawienia (zobacz punkty „Jeśli przestaniesz przyjmować Ricap”).
Leki takie jak Ricap, tzw. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i serotoniny-noradrenaliny (SNRI), mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”). W niektórych przypadkach obserwowano utrzymywanie się tych objawów po odstawieniu leku.
Myśli samobójcze i nasilenie depresji lub zaburzeń lękowych
Jeśli jesteś chory na depresję i/lub cierpisz na zaburzenia lękowe, możesz czasem mieć myśli o zranieniu siebie lub o samobójstwie.
W pierwszych tygodniach lub bezpośrednio po rozpoczęciu leczenia, zwłaszcza jeśli cierpisz na inne problemy psychiczne (choroby psychiczne), możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie. Dlatego lekarz musi dokładnie Cię monitorować, szczególnie na początku leczenia lub gdy dawka jest zwiększana, jeśli wcześniej występowały takie zaburzenia i jeśli jesteś młody (poniżej 25 roku życia).
Może być pomocne poinformowanie bliskiego lub przyjaciela, że jesteś chory na depresję lub cierpisz na zaburzenia lękowe, i poproszenie ich o przeczytanie tego ulotki. Możesz poprosić ich, aby powiedzieli Ci, jeśli uznają, że Twoja depresja lub lęk się nasilają lub jeśli martwią się o zmiany w Twoim zachowaniu.
Jeśli kiedykolwiek masz myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala.
Podczas leczenia może wystąpić wewnętrzne uczucie pobudzenia, niepokoju i niemożności usiedzenia w miejscu lub pozostania w bezruchu (akatyzja), zazwyczaj związane z subiektywnym dyskomfortem. Jest to bardziej prawdopodobne w pierwszych tygodniach leczenia.
Jeśli wystąpią te objawy, zwiększenie dawki Ricap może być szkodliwe.
Jeśli wystąpią te objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Dzieci i młodzież
RICAP nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
Przyjmowanie tej klasy leków wiąże się z większym ryzykiem działań niepożądanych u pacjentów poniżej 18. roku życia, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowanie opozycyjne i gniew).
Pomimo tego lekarz może przepisać Ricap pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za konieczne. Jeśli lekarz przepisał Ricap pacjentowi poniżej 18. roku życia i chcesz uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lekarzem. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli którykolwiek z powyższych objawów pojawi się lub nasili u pacjenta poniżej 18. roku życia podczas przyjmowania Ricap.
Ponadto nie udowodniono jeszcze długoterminowego wpływu Ricap na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój poznawczy i behawioralny u tej grupy pacjentów.
Inne leki i Ricap
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.

Nie przyjmuj Ricap, jeśli przyjmujesz następujące leki:

Leki zwane inhibitorami monoaminooksydazy (IMA-O), ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych (w tym zespołu serotoninergicznego), czasem śmiertelnych (zobacz „Nie przyjmuj Ricap”). Objawy zespołu z IMA-O obejmują: pobudzenie, drżenie, skurcze mięśni i wzrost temperatury ciała. leki na zaburzenia rytmu serca lub leki, które mogą wpływać na rytm serca;
linezolid (antybiotyk);
leki o działaniu serotoninergicznym, takie jak sumatriptan (stosowany w leczeniu migreny) lub inne triptany, tramadol, oksytryptan i tryptofan;
moclobemid (stosowany w depresji) i buspiron (stosowany na lęk);
selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona) można przyjmować razem z Ricap tylko wtedy, gdy dawka dzienna selegiliny nie przekracza 10 mg. Jeśli przerwano leczenie lekami IMA-O i chcesz rozpocząć leczenie Ricap, musisz odczekać co najmniej 2 tygodnie od odstawienia, zanim zaczniesz przyjmować Ricap. Jeśli natomiast przestaniesz przyjmować Ricap i chcesz rozpocząć przyjmowanie inhibitorów MAO, musisz odczekać co najmniej 7 dni po odstawieniu Ricap (zobacz „Nie przyjmuj Ricap”).
Leki na zaburzenia rytmu serca lub leki, które mogą wpływać na rytm serca (wydłużające odcinek QT), takie jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, neuroleptyki (np. pochodne fenantrenu, pimozyd, haloperidol), trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, niektóre środki przeciwbakteryjne (np. sparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalarii, w szczególności alofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna).

Przyjmuj ten lek ostrożnie i powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz jeden z następujących leków

Buprenorynę (z lub bez naloksonu), która może oddziaływać z RICAP i powodować objawy takie jak mimowolne i rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni kontrolujących ruchy oczu, pobudzenie, halucynacje, śpiączkę, nadmierny pot, drżenie, nasilone odruchy, zwiększoną kontrakcję mięśni, gorączkę powyżej 38°C. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią takie objawy.
lit, tryptofan (stosowane w leczeniu chorób psychicznych);
sumatriptan i inne leki podobne (stosowane w leczeniu migreny);
dziurawiec (Erba di San Giovanni), środek ziołowy;
leki stosowane do rozcieńczania krwi (antykoagulants);
leki stosowane do łagodzenia stanów zapalnych i bólu (niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), takie jak kwas acetylosalicylowy);
leki stosowane do zapobiegania krzepnięciu krwi, takie jak dipirydamol, tyklopidyna;
leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca;
leki neuroleptyczne (stosowane w leczeniu schizofrenii), meflochinę (stosowaną w malarii), bupropion (pomocny w rzucaniu palenia), tramadol (stosowany na silny ból), ponieważ istnieje ryzyko możliwego obniżenia progu drgawkowego;
cyklosporynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), flukenazol (stosowany w leczeniu infekcji grzybiczych), fluwoksaminę (antydepresant) i tyklopidynę (stosowaną do zmniejszenia ryzyka udaru). Mogą one powodować wzrost stężenia citalopramu we krwi.
leki na choroby serca, takie jak flekainid i propafenon (stosowane w leczeniu nieregularnego rytmu serca) i metoprolol (gdy stosowany w niewydolności serca);
inne leki na depresję, takie jak desipramina, klozapina, imipramina, nortryptylina, fluwoksamina, leki na zaburzenia psychiczne (atypowe neuroleptyki) i leki na leczenie psychoz (rysperydon, tioridazyna i haloperidol).

Ricap z napojami i alkoholem
Działania niepożądane mogą być częstsze przy jednoczesnym stosowaniu Ricap i preparatów ziołowych zawierających dziurawiec (Erba di S. Giovanni lub Hypericum perforatum). Dlatego nie przyjmuj tego leku razem z preparatami zawierającymi dziurawiec (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności” i „Inne leki i Ricap”).
Unikaj spożywania alkoholu podczas leczenia Ricap.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, lub jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie przyjmuj Ricap w czasie ciąży ani jeśli planujesz zajście w ciążę, chyba że lekarz uzna to za konieczne.
Nie przerywaj nagle leczenia Ricap w czasie ciąży. Powiadom lekarza, jeśli chcesz przerwać lub zakończyć leczenie.
Jeśli przyjmujesz Ricap tuż przed porodem, może istnieć zwiększone ryzyko nasilonego krwawienia pochwowego tuż po porodzie, szczególnie jeśli cierpisz na zaburzenia krzepnięcia krwi.
Powiadom lekarza lub położną o przyjmowaniu RICAP, aby mogli doradzić, co należy zrobić.
Noworodki powinny być poddane obserwacji, jeśli Ricap był stosowany przez matkę w ostatnich fazach ciąży, szczególnie w trzecim trymestrze. Leki takie jak Ricap, przyjmowane w ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodków ciężkiego stanu zwanego trwałym nadciśnieniem płucnym noworodka (PPHN), objawiającego się zwiększoną częstością oddechów i sinawym zabarwieniem skóry. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli dzieje się to u Twojego dziecka, należy natychmiast skontaktować się z położną i/lub lekarzem.
Jeśli przyjmujesz Ricap w ostatnich fazach ciąży, Twoje dziecko może wykazywać następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinawe lub fioletowe zabarwienie skóry, drgawki, niestabilna temperatura ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom glukozy we krwi, sztywne lub wiotkie mięśnie, nadmierne odruchy, drżenie, pobudzenie, drażliwość, letargia, ciągłe płaczenie, senność i trudności z zasypianiem.
Objawy te mogą wynikać zarówno z działania serotoninergicznego, jak i z objawów odstawienia. W większości przypadków powikłania pojawiają się natychmiast po porodzie lub w godzinach bezpośrednio po nim (mniej niż 24 godziny). Jeśli Twoje dziecko ma którykolwiek z tych objawów po urodzeniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Karmienie piersią
Ricap przechodzi do mleka matki w niewielkich ilościach. Jeśli przyjmujesz Ricap, skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem karmienia piersią.
Płodność
W badaniach na zwierzętach citalopram obniżał jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, jednak wpływ na płodność człowieka nie został jeszcze zaobserwowany.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ricap ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność kierowania pojazdami i korzystania z maszyn. Może zmniejszać Twoją zdolność oceny i reakcji w sytuacjach nagłych. Nie prowadź pojazdów i nie korzystaj z narzędzi lub maszyn, jeśli zauważysz, że Twoje zdolności są ograniczone.
Ricap zawiera laktozę
Jeśli lekarz postawił Ci diagnozę nietolerancji niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.
Ricap zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, czyli jest zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Ricap

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ricap jest dostępny w dwóch dawkach: 20 mg i 40 mg.
Zalecane dawki to:
Depresja
Zwykła dawka to 1 tablet 20 mg dziennie. Lekarz może ją zwiększyć do maksymalnie 2 tabletek 20 mg lub 1 tabletu 40 mg dziennie.
Działanie antydepresyjne zwykle pojawia się w ciągu 2–4 tygodni od rozpoczęcia terapii; należy kontynuować wizyty u lekarza aż do ustąpienia stanu depresyjnego.
Leczenie powinno być kontynuowane przez odpowiedni okres czasu, zazwyczaj 4–6 miesięcy w przypadku chorób dwubiegunowych.
W przypadku nawracającej jednopolowej depresji może być konieczne długoterminowe leczenie w celu zapobiegania nowym epizodom depresyjnym.
Zaburzenia lękowe z atakami paniki
Początkowa dawka to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień; następnie dawkę można zwiększyć do 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 2 tabletek 20 mg lub 1 tabletu 40 mg dziennie.
W zaburzeniach lękowych z atakami paniki leczenie jest długotrwałe. Utrzymywanie odpowiedzi klinicznej zostało potwierdzone podczas leczenia przedłużonego (1 rok).
W przypadku bezsenności lub silnego niepokoju zaleca się dodatkowe leczenie środkami uspokajającymi w fazie ostrej.
Gdy decyduje się na przerwanie leczenia, dawki należy stopniowo zmniejszać, aby zminimalizować nasilenie objawów odstawienia (patrz „Jeśli przerwiesz leczenie Ricapem”).
Stosowanie u dzieci i nastolatków w wieku poniżej 18 lat
Zwykle Ricap nie powinien być stosowany u dzieci i nastolatków poniżej 18 roku życia (patrz sekcja „Dzieci i nastolatkowie”).
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 roku życia)
Początkową dawkę należy zmniejszyć o połowę w porównaniu z zalecaną dawką, np. 10–20 mg dziennie. Pacjenci w podeszłym wieku nie powinni zazwyczaj przyjmować więcej niż 1 tabletu 20 mg dziennie.
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami wątroby (niewydolność wątroby)
Jeśli masz problemy z wątrobą, zalecana dawka początkowa przez pierwsze dwa tygodnie to 10 mg dziennie. Następnie lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na leczenie.
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami nerek (niewydolność nerek)
Jeśli Twoje nerki działają niedostatecznie (niewydolność nerek), stosuj się do minimalnej zalecanej dawki.
Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Ricapu
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki Ricapu, natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala.
W przypadkach przedawkowania zgłaszano następujące objawy: zmęczenie, osłabienie, osowienie, drgawki, zaburzenia rytmu serca (np. przyspieszony lub spowolniony rytm serca, nieregularne bicie serca), senność, wymioty, drżenie, nadmierny spadek lub wzrost ciśnienia krwi, nudności, zespół serotoniny, pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, oszołomienie, potliwość, sinica skóry, poważne uszkodzenia mięśni szkieletowych (rabdomiolizę), szybkie i głębokie oddychanie, zatrzymanie krążenia, śpiączkę.
Jeśli zapomnisz przyjąć Ricap
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę tego leku, po prostu kontynuuj przyjmowanie kolejnej dawki zgodnie z zaleceniem. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwiesz leczenie Ricapem
Nie przerywaj leczenia Ricapem nagle ani bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Po przerwaniu leczenia tym lekiem mogą wystąpić następujące objawy odstawienia:

zawroty głowy, zaburzenia czucia, takie jak uczucie mrowienia w rękach i nogach (parestezje) oraz uczucie porażenia prądem elektrycznym
zaburzenia snu (w tym bezsenność i żywe sny)
pobudzenie lub lęk, drżenie, dezorientacja
nudności i/lub wymioty, biegunka
potliwość, ból głowy (cefalea)
kołatanie serca
niestabilność emocjonalna, drażliwość
zaburzenia wzroku. Ryzyko jest większe, gdy Ricap stosowany jest przez dłuższy czas lub w wysokich dawkach, a także gdy dawkę zmniejsza się zbyt szybko. Zwykle nasilenie objawów jest łagodne do umiarkowanego, jednak u niektórych pacjentów może być ciężkie. Objawy zazwyczaj pojawiają się w pierwszych dniach po przerwaniu leczenia, ale bardzo rzadko mogą wystąpić nawet po pominięciu jednej dawki leku. W większości przypadków objawy ustępują w ciągu dwóch tygodni, choć u niektórych pacjentów mogą trwać dłużej (2–3 miesiące lub więcej). Dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki Ricapu podczas przerwania leczenia, w ciągu kilku tygodni lub miesięcy, w zależności od Twoich potrzeb. Jeśli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia pojawią się nietolerowane objawy, można rozważyć przywrócenie wcześniej przepisanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki, ale w sposób bardziej stopniowy.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Zdarzające się przy stosowaniu citalopramu działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i przejściowe. Pojawiają się najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia, a następnie stopniowo ustępują.
Uwaga: jeśli podczas leczenia lub bezpośrednio po jego zakończeniu pojawią się myśli samobójcze lub chęć zranienia siebie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem (patrz rozdział „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Możliwe są następujące działania niepożądane:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)

senność lub bezsenność
ból głowy
suchość w ustach
nudności
nadmierne pocenie się

Często (może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

obniżenie apetytu, spadek masy ciała
pobudzenie, lęk, drażliwość, stan dezorientacji
zmęczenie
ziewanie, niepokojące sny
drżenie, mrowienie
zawroty głowy, zaburzenia koncentracji uwagi
szumy w uszach
biegunka, wymioty, zaparcia
swędzenie
ból mięśni, ból stawów
zaburzenia funkcji seksualnej u mężczyzn (impotencja, zaburzenia ejakulacji, brak ejakulacji)
obniżenie pożądania seksualnego lub nieregularny orgazm u kobiet

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)

zwiększenie apetytu, przyrost masy ciała
agresja, uczucie oderwania od siebie (depersonalizacja), halucynacje, uczucie pobudzenia prowadzące do nietypowego zachowania (mania)
omdlenia
rozszerzone źrenice
powolne lub szybkie bicie serca
pokrzywka, wysypka, czerwone plamy na skórze, podatność skóry na działanie światła
utrata włosów i/lub owłosienia
trudności z oddawaniem moczu
obfite miesiączkowanie
obrzęk spowodowany nadmierną ilością płynu w organizmie

Rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)

obniżone stężenie sodu we krwi
napady padaczkowe (drżenie wielkie)
zaburzenia ruchu (np. niekontrolowane skurcze lub mimowolne ruchy)
zaburzenia smaku
krwawienie
zapalenienie wątroby
gorączka

Częstość nieznana (na podstawie dostępnych danych nie można określić częstości występowania)

zmniejszenie liczby płytek krwi (zespół trombocytopeniczny)
nadwrażliwość
ciężka, szybko rozwijająca się reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna)
nieodpowiednia sekrecja hormonu antydiuretycznego (ADH), powodująca zatrzymanie wody, osłabienie, zmęczenie lub dezorientację
obniżone stężenie potasu we krwi
napady paniki
zgrzytanie zębami podczas snu (bruxizm)
uczucie niepokoju i niemożności pozostania w spoczynku (akatyzja), siedząc
myśli samobójcze i zachowanie samobójcze (podczas leczenia lub bezpośrednio po jego zakończeniu)
drgawki, zespół serotonergiczny, zaburzenia ruchu, nieprawidłowe mimowolne ruchy (zaburzenia ekstrapiramidowe)
zaburzenia wzroku
nieprawidłowa lub bardzo szybka częstotliwość akcji serca (wydłużenie odcinka QT, arytmię komorową, w tym Torsade de Pointes), szczególnie u pacjentek płci żeńskiej, z niskim stężeniem potasu we krwi lub z chorobami serca (patrz rozdziały „Nie przyjmuj Ricap”, „Ostrzeżenia i środki ostrożności”, „Inne leki i Ricap” oraz „Jeśli przyjmiesz więcej Ricap niż należy”)
uczucie omdlenia lub zawrotów głowy w pozycji stojącej spowodowane obniżeniem ciśnienia krwi
krwawienie z nosa
krwawienie przewodu pokarmowego (w tym krwawienie z odbytu)
nieprawidłowe wyniki badań funkcji wątroby
plamy krwi pod skórą
ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy i błon śluzowych (angioedema)
nieregularne krwawienie miesięczne (metrorragia), obfite
obfite krwawienie pochwy po porodzie (krwawienie poporodowe) – patrz rozdziały „Ostrzeżenia i środki ostrożności” i „Ciąża” w celu uzyskania dodatkowych informacji
trwała bolesna erekcja
nietypowe wydzielanie mleka z piersi u mężczyzn
Zauważono zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.

Objawy związane z odstawieniem leku po jego przerwaniu
Przerywanie leczenia lekiem Ricap (szczególnie nagłe) zwykle prowadzi do wystąpienia objawów odstawienia.
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym mrowienie), zaburzenia snu (w tym bezsenność i żywe sny), pobudzenie lub lęk, nudności i/lub wymioty, drżenie, dezorientacja, potliwość, ból głowy, biegunka, kołatanie serca, niestabilność emocjonalna, drażliwość i zaburzenia wzroku.
Zazwyczaj objawy te są łagodne lub umiarkowane i samoograniczające się, jednak u niektórych pacjentów mogą być ciężkie i/lub długotrwałe. Dlatego jeśli konieczne będzie odstawienie leku Ricap, lekarz stopniowo zmniejszy dawkę (patrz „Jak należy przyjmować Ricap”).
Przestrzeganie instrukcji zawartych w ulotce zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na lepsze monitorowanie bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać Ricap

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po napisie „Expiry date” (termin ważności). Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca. Wskazana data ważności dotyczy produktu w nienaruszonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Przechowuj lek w temperaturze nie wyższej niż 25°C w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed światłem.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą w ten sposób chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Ricap

Substancją czynną jest chlorowodorek citalopramu. Każda tabletka 20 mg zawiera 25 mg chlorowodorku citalopramu (równowartość 20 mg citalopramu); każda tabletka 40 mg zawiera 50 mg chlorowodorku citalopramu (równowartość 40 mg citalopramu).
Pozostałe składniki to: laktozy monohydrat, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokryształowa, gliceryna, kopolimer winylosu i winylu (copovidone), sodowa sól karboksymetylowej celulozy (croscarmellosa sodica), stearynian magnezu, Opadry Y-1-7000 (hydroksypropylo metyloceluloza (E464), dwutlenek tytanu (E171), makrogol 400).

Opis wyglądu Ricap i zawartości opakowania
Ricap ma postać tabletek powlekanych.
Opakowanie tabletek 20 mg zawiera 28 tabletek.
Opakowanie tabletek 40 mg zawiera 14 tabletek.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Farmaceutici Caber S.r.l. - Via del Mare, 36 - Pomezia (Rm)
Producent
Help S.A. Pharmaceuticals -10 Valaoritou str. - GR 144 52 Metamorphosis – Ateny (Grecja)

Ulotka: informacje dla pacjenta

Ricap 40 mg/ml krople doustne, roztwór

Citalopram
lekarstwo równoważne
Przed zażyciem tego lekarstwa należy dokładnie przeczytać niniejszy ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może Ci być potrzebna w przyszłości.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
To lekarstwo zostało przepisane wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli ich objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te, których nie ma w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

Co to jest Ricap i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Ricap
Jak stosować Ricap
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Ricap
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Ricap i do czego służy

Ricap należy do grupy leków zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), znanych również jako leki przeciwdziołowe.
Ten lek stosuje się w leczeniu:

Depresji (w tym zapobieganiu nawrotom i powtórnym wystąpieniom)
Zaburzeń lękowych z napadami paniki, z lub bez lęku przed przestrzeniami otwartymi (agorafobia)

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Ricap

Nie przyjmuj Ricap

Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
Jeśli od urodzenia lub kiedykolwiek miałeś epizod zaburzeń rytmu serca (wydłużenie odcinka QT) lub wrodzoną zespół długiego QT, wykryty za pomocą elektrokardiogramu (badanie oceniające pracę serca) lub jeśli przyjmujesz leki, które mogą powodować takie zaburzenia.
Jeśli przyjmujesz leki zwane inhibitorami monoaminooksydazy (IMA) z powodu ryzyka ciężkich działań niepożądanych, w niektórych przypadkach przypominających „zespół serotoninergiczny” (zobacz „Inne leki i Ricap”); Jeśli przyjmujesz selegilinę, nieodwracalny IMA (stosowany w leczeniu choroby Parkinsona), w dawkach dziennych przekraczających 10 mg. W zależności od typu IMA może być wymagane odczekanie 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Citalopram nie powinien być podawany wcześniej niż 14 dni po przerwaniu leczenia nieodwracalnym IMA (w tym selegiliną) lub przez okres określony po przerwaniu odwracalnego IMA (RIMA), zgodnie z informacjami w ulotce do RIMA. Jeśli przerwujesz leczenie Ricap i zamierzasz rozpocząć przyjmowanie inhibitorów MAO, musisz odczekać co najmniej 7 dni po przerwaniu Ricap (zobacz „Inne leki i Ricap”).
Jeśli przyjmujesz linezolid (antybiotyk);
Jeśli jesteś w ciąży lub w okresie karmienia piersią (zobacz „Ciąża i karmienie piersią”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Ricap.
Przyjmuj ten lek ostrożnie i powiadom lekarza w następujących przypadkach:

Jeśli jesteś osobą starszą lub cierpisz na problemy nerek i wątroby. W takich przypadkach lekarz dostosuje dawkę leku (zobacz „Jak przyjmować Ricap”).
Jeśli cierpisz na ataki paniki, ponieważ na początku leczenia może wystąpić silny niepokój (paradoksalny niepokój);
Jeśli cierpisz na padaczkę, ponieważ napady drgawkowe stanowią potencjalne ryzyko przy stosowaniu leków przeciwdepresyjnych. Jeśli wystąpią napady drgawkowe, przerwij leczenie Ricap. Unikaj stosowania leku, jeśli cierpisz na niestabilną padaczkę; jeśli choroba jest kontrolowana, możesz stosować ten lek, ale wymaga to ścisłej kontroli podczas leczenia.
Jeśli cierpisz na cukrzycę, ponieważ lekarz może potrzebować dostosować dawkę insuliny i/lub innych leków obniżających poziom cukru we krwi;
Jeśli masz niski poziom sodu we krwi (szczególnie jeśli jesteś starszą kobietą);
Jeśli cierpisz na chorobę afektywną dwubiegunową, ponieważ może dojść do zmiany w kierunku fazy maniakalnej. W takim przypadku skontaktuj się z lekarzem w celu wprowadzenia odpowiedniego leczenia lekami neuroleptycznymi. Jeśli wejdziesz w fazę maniakalną, przerwij przyjmowanie Ricap.
Jeśli wystąpią u Ciebie objawy takie jak gorączka, sztywność mięśni lub drżenie, zmiany stanu psychicznego, takie jak dezorientacja, drażliwość i skrajny niepokój i/lub objawy ze strony układu pokarmowego; możesz być dotknięty tzw. zespołem serotoninergicznym lub zespolem złośliwym neuroleptycznym. Choć zespół ten rzadko występuje, może prowadzić do stanów potencjalnie zagrażających życiu. W takim przypadku natychmiast przerwij leczenie Ricap i skontaktuj się z lekarzem w celu rozpoczęcia terapii objawów.
Jeśli masz zaburzenia krzepnięcia krwi i jesteś narażony na krwawienia (hemoragie) oraz jeśli przyjmujesz leki pogarszające te problemy (zobacz punkt „Inne leki i Ricap”);
Jeśli jesteś poddawany terapii elektrowstrząsowej (elektrowstrząs – ECT);
Jeśli cierpisz lub cierpiałeś na choroby psychiczne (psychotyczne) z epizodami depresyjnymi, ponieważ objawy psychiczne mogą się nasilić;
Jeśli jesteś narażony na zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odcinka QT) lub inne choroby serca, szczególnie jeśli jesteś kobietą i/lub masz niski poziom potasu we krwi, z powodu ryzyka zaburzeń rytmu serca, takich jak wydłużenie odcinka QT i arytmie komorowe, w tym Torsade de Pointes; Jeśli cierpisz lub cierpiałeś na choroby serca, np. bardzo powolny rytm serca (znacząca bradykardia), niedawny ostry zawał serca lub nieskompensowaną niewydolność serca. Obniżenie poziomu potasu i/lub magnezu we krwi zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca (arytmii), dlatego należy je skorygować przed rozpoczęciem leczenia Ricap. Jeśli choroba serca jest stabilna, lekarz powinien rozważyć wykonanie EKG przed rozpoczęciem leczenia. Jeśli podczas leczenia Ricap pojawią się objawy zaburzeń rytmu serca, leczenie należy przerwać i wykonać EKG.
Jeśli masz lub miałeś w przeszłości chorobę oka zwaną jaskrą zamkniętego kąta (podwyższone ciśnienie wewnątrz oka);
Jeśli przyjmujesz preparaty zawierające dziurawiec ( Hypericum perforatum lub St. John’s wort), ponieważ działania niepożądane mogą być częstsze przy jednoczesnym stosowaniu citalopramu i ziół zawierających dziurawiec. Dlatego nie przyjmuj tego leku razem z tymi preparatami (zobacz „Ricap z napojami” i „Inne leki i Ricap”).
Jeśli przyjmujesz leki zawierające buprenorynę (z lub bez naloksonu). Jednoczesne stosowanie tych leków z citalopramem może prowadzić do zespołu serotoninergicznego (zobacz „Inne leki i Ricap”).

Gdy przerywasz leczenie Ricap, zwłaszcza jeśli dzieje się to nagle, mogą wystąpić objawy odstawienia (zobacz punkty „Jeśli przerwujesz leczenie Ricap”).
Leki takie jak Ricap (tzw. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i serotoniny-noradrenaliny (SNRI)) mogą powodować objawy dysfunkcji seksualnej (zobacz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”). W niektórych przypadkach obserwowano utrzymywanie się tych objawów po zakończeniu leczenia.
Myśli samobójcze i nasilenie depresji lub zaburzeń lękowych
W pierwszych tygodniach lub bezpośrednio po rozpoczęciu leczenia, zwłaszcza jeśli cierpisz na inne choroby psychiczne, możesz myśleć o zranieniu się lub samobójstwie. Dlatego lekarz powinien Cię dokładnie kontrolować, szczególnie na początku leczenia lub gdy dawkę się zwiększa, jeśli wcześniej występowały takie zaburzenia i jeśli jesteś młody (poniżej 25 roku życia).
Może być pomocne poinformowanie bliskiej osoby lub przyjaciela, że jesteś chory na depresję lub masz zaburzenia lękowe, i poproszenie ich o przeczytanie tego ulotki. Możesz poprosić ich, aby poinformowali Cię, jeśli zauważą nasilenie depresji lub lęków lub zmiany w Twoim zachowaniu.
Jeśli w dowolnym momencie masz myśli o zranieniu się lub samobójstwie, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala
Podczas leczenia może pojawić się wewnętrzne uczucie niepokoju, niepokój i niemożność usiedzenia lub pozostania w bezruchu (akatyzja), zazwyczaj związane z subiektywnym dyskomfortem. Jest to bardziej prawdopodobne w pierwszych tygodniach leczenia. Jeśli pojawią się te objawy, zwiększenie dawki Ricap może być szkodliwe.
Dzieci i młodzież
RICAP nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Przyjmowanie tej klasy leków wiąże się z zwiększonego ryzykiem działań niepożądanych u pacjentów poniżej 18 roku życia, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresywność, zachowanie opozycyjne i złość).
Mimo to lekarz może przepisać Ricap pacjentom poniżej 18 roku życia, jeśli uzna to za konieczne. Jeśli lekarz przepisał Ricap pacjentowi poniżej 18 roku życia i chcesz uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z lekarzem. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli którykolwiek z powyższych objawów wystąpi lub nasili się podczas przyjmowania Ricap przez pacjentów poniżej 18 roku życia.
Ponadto nie udowodniono jeszcze długoterminowego wpływu Ricap na bezpieczeństwo wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i behawioralnego u tej grupy pacjentów.
Inne leki i Ricap
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Nie przyjmuj Ricap, jeśli przyjmujesz następujące leki :

Leki zwane inhibitorami monoaminooksydazy (IMA), z powodu ryzyka ciężkich działań niepożądanych (w tym zespołu serotoninergicznego), czasem śmiertelnych (zobacz „Nie stosuj Ricap”). Objawy zespołu z IMA obejmują: niepokój, drżenie, skurcze mięśni i podwyższenie temperatury ciała.
Leki na zaburzenia rytmu serca lub leki wpływające na rytm serca;
linezolid (antybiotyk);
Leki o działaniu serotoninergicznym, takie jak sumatriptan (stosowany w leczeniu migreny) lub inne triptany, tramadol, oksytryptan i tryptofan;
moclobemid (stosowany w depresji) i buspiron (stosowany w lęku);
selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona) może być przyjmowana razem z Ricap tylko wtedy, gdy dawka dzienna selegiliny nie przekracza 10 mg. Jeśli przerwano leczenie IMA i chcesz rozpocząć leczenie Ricap, musisz odczekać co najmniej 2 tygodnie od przerwania leczenia IMA, zanim zaczniesz przyjmować Ricap. Jeśli natomiast przerwujesz leczenie Ricap i chcesz rozpocząć przyjmowanie inhibitorów MAO, musisz odczekać co najmniej 7 dni po przerwaniu Ricap (zobacz „Nie przyjmuj Ricap”).
Leki na zaburzenia rytmu serca lub leki wpływające na rytm serca (wydłużające odcinek QT), takie jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, neuroleptyki (np. pochodne fenantrenu, pimozyd, haloperidol), trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, niektóre środki przeciwdrobnoustrojowe (np. sparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalarowe, w szczególności alofentryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna).

Przyjmuj ten lek ostrożnie i powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz któryś z następujących leków

Buprenoryna (z lub bez naloksonu) może oddziaływać z Ricap i mogą wystąpić objawy takie jak niezamierzone i rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni kontrolujących ruch oczu, niepokój, halucynacje, śpiączka, nadmierne pocenie się, drżenie, nasilone odruchy, zwiększone napięcie mięśniowe, gorączka powyżej 38 °C. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią takie objawy.
lit, tryptofan (stosowane w leczeniu chorób psychicznych);
sumatriptan i inne leki podobne (stosowane w leczeniu migreny);
dziurawiec (St. John’s wort), środek ziołowy;
leki stosowane do rozrzedzania krwi (antykoagulacyjne);
leki stosowane do łagodzenia stanów zapalnych i bólu (niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), takie jak kwas acetylosalicylowy; leki stosowane do zapobiegania krzepnięciu krwi, takie jak dipirydamol, tiklopidyna;
leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, z powodu zwiększonego ryzyka zaburzeń rytmu serca;
leki neuroleptyczne (stosowane w leczeniu schizofrenii);
meflochina (stosowana w malarii), bupropion (pomoc w rzuceniu palenia), tramadol (stosowany w silnym bólu), ponieważ istnieje ryzyko możliwego obniżenia progu napadowego;
Cymetydyna, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), flukenazol (stosowany w leczeniu grzybiczych infekcji), fluwoksyna (antydepresant) i tiklopidyna (stosowana do zmniejszenia ryzyka udaru). Mogą powodować wzrost stężenia citalopramu we krwi.
leki na zaburzenia serca, takie jak flekainid i propafenon (stosowane w leczeniu nieregularnego rytmu serca) i metoprolol (stosowany w niewydolności serca);
inne leki na depresję, takie jak desipramina, klomipramina, imipramina, nortryptylina, fluwoksyna, leki na zaburzenia psychiczne (atypowe neuroleptyki) i leki na leczenie psychotyczne (rysperydon, tiorydazyna i haloperidol).

Ricap z napojami i alkoholem
Działania niepożądane mogą być częstsze przy jednoczesnym stosowaniu Ricap i preparatów ziołowych zawierających dziurawiec (St. John’s wort lub Hypericum perforatum). Dlatego nie przyjmuj tego leku razem z preparatami zawierającymi dziurawiec (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności” i „Inne leki i Ricap”).
Unikaj spożywania alkoholu podczas leczenia Ricap.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, lub jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie przyjmuj Ricap w czasie ciąży ani jeśli planujesz ciążę, chyba że lekarz uzna to za konieczne.
Nie przerywaj gwałtownie leczenia Ricap w czasie ciąży. Powiadom lekarza, jeśli chcesz przerwać lub zakończyć leczenie.
Jeśli przyjmujesz Ricap tuż przed końcem ciąży, może istnieć zwiększone ryzyko obfitych krwawień pochwyowych tuż po porodzie, szczególnie jeśli cierpisz na zaburzenia krzepnięcia.
Powiadom swojego lekarza lub położną o przyjmowaniu Ricap, aby mogli Ci doradzić.
Noworodki powinny być poddawane obserwacji, jeśli Ricap był stosowany przez matkę w końcowych etapach ciąży, szczególnie w trzecim trymestrze. Leki takie jak Ricap, przyjmowane w ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia u dzieci ciężkiego stanu zwanego trwałym nadciśnieniem płucnym noworodków (PPHN), które objawia się zwiększoną częstością oddychania i sinawym zabarwieniem skóry. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli dzieje się to u Twojego dziecka, należy natychmiast skontaktować się z położną i/lub lekarzem.
Jeśli przyjmujesz Ricap w końcowych etapach ciąży, Twoje dziecko może wykazywać następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinawe lub fioletowe zabarwienie skóry, drgawki, niestabilna temperatura, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom glukozy we krwi, sztywne lub wiotkie mięśnie, nadmiernie aktywne odruchy, drżenie, niepokój, drażliwość, letargia, ciągłe płaczenie, senność i trudności ze snem.
Objawy te mogą wynikać zarówno z działania serotoninergicznego, jak i z objawów odstawienia. W większości przypadków komplikacje pojawiają się natychmiast po porodzie lub w godzinach bezpośrednio po nim (mniej niż 24 godziny). Jeśli Twoje dziecko ma którykolwiek z tych objawów przy porodzie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Karmienie piersią
Ricap przechodzi do mleka matki w niewielkich ilościach. Jeśli przyjmujesz Ricap, skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem karmienia.
Płodność
W badaniach na zwierzętach citalopram wykazywał obniżenie jakości nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale wpływ na płodność człowieka nie został jeszcze zaobserwowany.
Kierowanie pojazdami i używanie maszyn
Ricap ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i używania maszyn. Może zmniejszać Twoją zdolność oceny i reakcji w sytuacjach nagłych. Nie prowadź i nie używaj narzędzi lub maszyn, jeśli zauważysz, że Twoje umiejętności są ograniczone.
Ricap zawiera etanol i para-hydroksybenzoesan (parabeny)
Ten lek zawiera 15,2 mg alkoholu (etanolu) w każdej minimalnej dawce i 60,8 mg alkoholu (etanolu) w każdej maksymalnej dawce. Ilość tego leku odpowiada mniej niż 0,380 ml piwa lub 0,152 ml wina w minimalnej dawce i mniej niż 1,520 ml piwa lub 0,608 ml wina w maksymalnej dawce. Mała ilość alkoholu w tym leku nie powoduje istotnych efektów. Szkodliwe dla pacjentów cierpiących na choroby wątroby, alkoholizm, padaczkę, urazy lub choroby mózgu lub dla kobiet w ciąży i dzieci.
Może zmieniać lub nasilać działanie innych leków.
Ponadto lek zawiera para-hydroksybenzoesany, takie jak metylopara-hydroksybenzoesan i propylopara-hydroksybenzoesan, które mogą powodować reakcje alergiczne (również opóźnione).

3. Jak stosować Ricap

Stosuj to lekarstwo zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ricap podaje się w jednej dawce dziennie. Kropelki można zmieszać z wodą, sokiem pomarańczowym lub jabłkowym.
1 kropla = 2 mg cytalopramu.
Zalecane dawki to:
Depresja
Typowa dawka to 8 kropli (16 mg)/(0,4 ml) dziennie. Lekarz może ją zwiększyć do maksymalnie 16 kropli (32 mg)/(0,8 ml) dziennie.
Efekt przeciwdrgawkowy pojawia się zazwyczaj w ciągu 2–4 tygodni od rozpoczęcia leczenia; zalecane jest, aby lekarz nadal monitorował stan aż do ustąpienia objawów depresyjnych.
Leczenie należy kontynuować przez odpowiedni okres czasu, zazwyczaj 4–6 miesięcy w przypadku zaburzeń lękowych.
W przypadku nawracającej jednolitych depresji może być konieczne długotrwałe leczenie w celu zapobiegania nowym epizodom depresyjnym.
Zaburzenia lękowe z napadami paniki
Początkowa dawka to 4 krople (8 mg)/(0,2 ml) dziennie przez pierwszy tydzień; następnie dawkę zwiększa się do 8 kropli (16 mg)/(0,4 ml) dziennie. Lekarz może ją zwiększyć do maksymalnie 16 kropli (32 mg)/(0,8 ml) dziennie.
W zaburzeniach lękowych z napadami paniki leczenie jest długoterminowe. Zachowanie odpowiedzi klinicznej potwierdzono podczas leczenia przedłużonego (1 rok).
W przypadku bezsenności lub silnego niepokoju zaleca się dodatkowe leczenie lekami uspokajającymi w fazie ostrej.
Gdy podejmie decyzję o przerwaniu leczenia, dawki należy stopniowo zmniejszać, aby zminimalizować nasilenie objawów odstawienia (zobacz „Jeśli przerwie leczenie Ricap” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia
Zwykle Ricap nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia (zobacz punkt „Dzieci i młodzież”).
Stosowanie u pacjentów w wieku powyżej 65 lat
Początkową dawkę należy zmniejszyć o połowę zalecanej dawki, np. do 4 kropli (8 mg) dziennie. Pacjenci w wieku powyżej 65 lat nie powinni zazwyczaj przyjmować więcej niż 8 kropli (16 mg)/(0,4 ml) dziennie.
Stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek
Jeśli ma problemy z wątrobą, nie powinien przyjmować więcej niż 8 kropli (16 mg)/(0,4 ml) dziennie.
Stosowanie u pacjentów z problemami nerek (niewydolność nerek)
Jeśli ma obniżoną czynność nerek (niewydolność nerek), należy stosować się do najniższej zalecanej dawki.
Jeśli przyjmie więcej Ricap niż powinien
W przypadku przypadkowego przyjęcia nadmiernego dawkowania Ricap natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala.
W przypadkach przedawkowania zgłaszano następujące objawy: zmęczenie, osłabienie, osłabienie działania, drgawki, zaburzenia rytmu serca (np. przyspieszony lub spowolniony rytm serca, nieregularny rytm serca), senność, wymioty, drżenie, obniżenie lub nadmierne podwyższenie ciśnienia krwi, nudności, zespół serotoniny, pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, oszołomienie, potliwość, sinawość skóry, poważne uszkodzenia mięśni szkieletowych (rabdomioliza), szybkie i głębokie oddychanie, zatrzymanie krążenia, śpiączka.
Jeśli zapomni przyjąć Ricap
Jeśli zapomni przyjąć dawkę tego lekarstwa, po prostu kontynuuj przyjmowanie kolejnej dawki zgodnie z harmonogramem. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwie leczenie Ricap
Nie przerywaj leczenia Ricap nagle ani bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Po przerwaniu leczenia tym lekarstwem mogą wystąpić następujące objawy odstawienia:

zawroty głowy, zaburzenia czucia, takie jak uczucie mrowienia w rękach i nogach (parestezje) oraz uczucie wstrząsu elektrycznego,
zaburzenia snu (w tym bezsenność i żywe sny),
pobudzenie lub lęk, drżenie, dezorientacja,
nudności i/lub wymioty, biegunka,
potliwość, ból głowy (cefalegia),
kołatanie serca,
niestabilność emocjonalna, drażliwość,
zaburzenia wzroku.

Ryzyko jest większe, gdy Ricap stosuje się przez długi czas lub w wysokich dawkach, a także gdy dawkę zmniejsza się zbyt szybko. Ogólnie nasilenie objawów jest łagodne do umiarkowanego, jednak u niektórych pacjentów może być ciężkie. Zwykle objawy pojawiają się w pierwszych dniach po przerwaniu leczenia, ale bardzo rzadko mogą wystąpić nawet po pominięciu jednej dawki lekarstwa. W większości przypadków objawy ustępują w ciągu dwóch tygodni, choć u niektórych pacjentów mogą trwać dłużej (2–3 miesiące lub dłużej). Dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki Ricap podczas przerwania leczenia w ciągu kilku tygodni lub miesięcy, w zależności od potrzeb.

Jeśli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia pojawią się nietolerowane objawy, można rozważyć przywrócenie wcześniej przepisanej dawki.
Następnie lekarz może kontynuować stopniowe zmniejszanie dawki, ale w sposób bardziej ostrożny.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego lekarstwa skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów one występują.
Zdarzenia niepożądane obserwowane przy stosowaniu Ricap są zazwyczaj łagodne i noszą charakter przejściowy. Pojawiają się najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia, a następnie ustępują.
Uwaga: jeśli podczas leczenia lub bezpośrednio po jego przerwaniu pojawią się myśli o zranieniu siebie lub myśli samobójcze, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Możliwe są następujące działania niepożądane:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)

senność lub bezsenność
ból głowy
suchość w ustach
nudności
nadmierne pocenie się

Często (może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

zmniejszenie apetytu, spadek masy ciała
pobudzenie, lęk, nerwowość, stan dezorientacji
zmęczenie
ziewanie, nietypowe sny
drżenie, mrowienie
zawroty głowy, zaburzenia koncentracji uwagi
brzęczenie w uszach
biegunka, wymioty, zaparcia
swędzenie
ból mięśni, ból stawów
zaburzenia funkcji seksualnej u mężczyzn (impotencja, zaburzenia ejakulacji, brak ejakulacji)
zmniejszenie popędu seksualnego lub nietypowy orgazm u kobiet

Niekomn (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)

zwiększenie apetytu, przyrost masy ciała
agresja, uczucie oderwania od siebie (depersonalizacja), halucynacje, uczucie pobudzenia prowadzące do nietypowego zachowania (mania)
omdlenie
rozszerzone źrenice
powolne lub szybkie bicie serca
pokrzywka, wysypka, czerwone plamy na skórze, nadwrażliwość skóry na światło
utrata włosów i/lub włosów
trudności z oddawaniem moczu
obfite miesiączkowanie
obrzęk spowodowany nadmierną ilością płynu w organizmie

Rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)

niski poziom sodu we krwi
napady padaczkowe (drżenie wielkie)
zaburzenia ruchu (np. niekontrolowane skurcze lub ruchy mimowolne)
zaburzenia smaku
krwawienie
zapalenie wątroby (hepatyt)
gorączka

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia)
nadwrażliwość
ciężka, szybko rozwijająca się reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna)
nieodpowiednia sekrecja hormonu antydiuretycznego (ADH), powodująca zatrzymanie wody, osłabienie, zmęczenie lub dezorientację
niski poziom potasu we krwi
napady paniki
zgrzytanie zębami podczas snu (bruksizm)
uczucie niepokoju i niemożności pozostania w spoczynku (akatyzja), siedząc
myśli samobójcze i zachowanie samobójcze (podczas leczenia lub bezpośrednio po jego przerwaniu)
drgawki, zespół serotonergiczny, zaburzenia ruchu, nietypowe ruchy mimowolne (zaburzenia ekstrapiramidowe)
zaburzenia wzroku
nietypowa lub bardzo szybka akcja serca (wydłużenie odcinka QT, arytmie komorowe, w tym Torsade de Pointes), szczególnie u pacjentek płci żeńskiej, z niskim poziomem potasu we krwi lub z chorobami serca (patrz punkty „Nie przyjmuj Ricap”, „Ostrzeżenia i środki ostrożności”, „Inne leki i Ricap” oraz „Jeśli przyjmiesz więcej Ricap niż należy”)
uczucie omdlenia lub zawrotów głowy w pozycji stojącej z powodu obniżenia ciśnienia krwi
krwawienie z nosa
krwawienie przewodu pokarmowego (w tym krwawienie z odbytu)
nieprawidłowe wyniki badań funkcji wątroby
plamy krwi pod skórą
ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy i błon śluzowych (angioedema)
nieregularne, obfite krwawienie miesięczne (metrorragia)
obfite krwawienie pochwy tuż po porodzie (krwawienie poporodowe) – patrz punkty „Ostrzeżenia i środki ostrożności” i „Ciąża” w celu uzyskania dodatkowych informacji
trwała bolesna erekcja
nietypowe wydzielanie mleka z piersi u mężczyzn

Obserwowano zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów leczonych tym typem leków.

Objawy odstawienia obserwowane po przerwaniu leczenia
Przerwanie leczenia Ricap (szczególnie nagłe) zazwyczaj prowadzi do wystąpienia objawów odstawienia.
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym mrowienie), zaburzenia snu (w tym bezsenność i żywe sny), pobudzenie lub lęk, nudności i/lub wymioty, drżenie, dezorientacja, pocenie się, ból głowy, biegunka, kołatanie serca, niestabilność emocjonalna, drażliwość oraz zaburzenia wzroku.
Ogólnie objawy te są łagodne lub umiarkowane i samoograniczające się, jednak u niektórych pacjentów mogą być ciężkie i/lub długotrwałe. Dlatego jeśli konieczne będzie przerwanie leczenia Ricap, lekarz stopniowo zmniejszy dawkę (patrz „Jak przyjmować Ricap”).

Przestrzeganie instrukcji zawartych w ulotce zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, które nie są wymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Ricap

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie używaj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca. Wskazana data ważności dotyczy produktu w nienaruszonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Przechowuj lek w temperaturze nie przekraczającej 25°C, chroniony przed światłem, w oryginalnym opakowaniu.
Używaj produktu w ciągu 4 miesięcy od pierwszego otwarcia fiolki. Po upływie tego okresu, usuń pozostałą ilość leku.
Nie wyrzucaj żadnych leków do ścieków ani do odpadów komunalnych. Zapytaj farmaceuty, jak prawidłowo usunąć leki, których już nie używasz. To pomoże ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Ricap

Substancją czynną jest chlorowodorek cytalopramu. 1 ml (= 20 kropli) zawiera 44,48 mg chlorowodorku cytalopramu (równowartość 40 mg cytalopramu).
Pozostałe składniki to: metylo para-hydroksybenzoesan, propylo para-hydroksybenzoesan, etanol, hydroksyetyloceluloza, woda oczyszczona.

Opis wyglądu Ricap i zawartość opakowania
Ricap jest dostępny w postaci kropli doustnych, roztwór.
Butelka o pojemności 15 ml roztworu 40 mg/ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Farmaceutici Caber S.r.l. - Via del Mare, 36 - Pomezia (Rm)
Producent
Help S.A. Pharmaceuticals - 10 Valaoritou str. GR 144 52 Metamorphosis – Ateny, Grecja
Special Product’s Line S.p.A. – Via Fratta Rotonda Vado Largo, 1 – 03012 Anagni (FR)