RABIPUR

ULOTKA DOŁĄCZONA DO PRODUKTU: INFORMACJE DLA UŻYTKOWNIKA

Rabipur

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania w strzykawce wstępnie napełnionej
Wirus wścieklizny (nieaktywny, szczep Flury LEP)
Należy uważnie przeczytać niniejszą ulotkę przed zastosowaniem leku Rabipur u siebie lub u dziecka, ponieważ zawiera ona ważne informacje.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten preparat został przepisany wyłącznie dla Ciebie lub dla Twojego dziecka. Nie przekazuj go innym osobom.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym tych niewymienionych w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość niniejszej ulotki:

1. Co to jest Rabipur i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed szczepieniem Ciebie lub Twoje dziecko preparatem Rabipur
3. Jak stosować Rabipur
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Rabipur
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. CO TO JEST RABIPUR I DO CZEGO SŁUŻY
Co to jest Rabipur
Rabipur to szczepionka zawierająca nieaktywny wirus wścieklizny. Po podaniu szczepionki układ odpornościowy (naturalny system obronny organizmu) wytwarza przeciwciała przeciwko wirusom wścieklizny. Przeciwciała te chronią przed infekcją lub chorobą wywołaną przez wirusa wścieklizny. Żaden z składników szczepionki nie może wywołać wścieklizny.
Do czego służy Rabipur
Rabipur może być stosowany u osób w każdym wieku.
Rabipur może być używany do zapobiegania wściekliźnie:

• przed możliwym ryzykiem narażenia na wirusa wścieklizny (profilaktyka przedekspozycyjna) lub
• po podejrzanym lub potwierdzonym narażeniu na wirusa wścieklizny (profilaktyka poekspozycyjna). Wścieklizna to zakażenie, które może być przeniesione, gdy człowiek zostanie ugryziony, po drapnięciu lub nawet polizany przez zakażone zwierzę, szczególnie gdy skóra jest uszkodzona. Kontakt z pułapkami na zwierzęta, które zostały polizane lub pogryzione przez zakażone zwierzęta, może również prowadzić do zakażenia u ludzi.

2. CO POWINIEN PAN/PANI/PANIA ALBO PAŃSTWA DZIECKO WIEDZIEĆ PRZED ZAŁOŻENIEM SZCZEPIENIA RABIPUR

Pan/Pani lub pańskie/dzietne dziecko nie powinny otrzymać szczepionki Rabipur przed możliwym narażeniem na wirusa wścieklizny, jeśli:

• W przeszłości występowała ciężka reakcja aleryczna na substancję czynną lub którykolwiek z innych składników szczepionki wymienionych w punkcie 6.
• Ma się ciężką chorobę wymagającą leczenia.

Ze względu na ciężki przebieg zakażenia wścieklizną, szczepionkę Rabipur można podać każdej osobie, która była narażona na wirusa wścieklizny, również kobietom w ciąży.
Ciężkie reakcje aleryczne (nadwrażliwość)
Jeśli pan/Pani lub pańskie/dzietne dziecko są narażone na znane ryzyko ciężkiej reakcji alerycznej na szczepionkę lub którykolwiek z jej składników, można otrzymać inną szczepionkę przeciw wściekliźnie, która nie zawiera tych składników. Jeśli nie ma dostępnej szczepionki alternatywnej, lekarz lub pielęgniarka oceni z panem/Panią ryzyko związane ze szczepieniem i zakażeniem wirusem wścieklizny przed podaniem szczepionki panu/Pani lub pańskiemu/dzietnemu dziecku.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
W przypadku ciężkiej choroby wymagającej leczenia, szczepienie zazwyczaj odwleka się do co najmniej dwóch tygodni po wyzdrowieniu. Obecność nieciężkiej infekcji nie wymaga odroczenia szczepienia, jednak należy wcześniej skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.
Przed podaniem szczepionki Rabipur w celu profilaktyki poekspozycyjnej należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli:

• Ma się ciężką alergię na jaja lub pochodne jaj (objawy opisano w punkcie 4 niniejszego ulotki). Szczepionka Rabipur zawiera śladowe ilości białek kurzych pochodzących z procesu produkcji.
• Ma się ciężką alergię na antybiotyki: neomycynę, chlorotetracyklinę lub amfoterycynę B. Te antybiotyki mogą występować w szczepionce w bardzo małych ilościach.
• Ma się ciężką alergię na poligelina. Pojawienie się omdleń może wystąpić po, a nawet przed, każdym zastrzyku z użyciem igły, dlatego należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wcześniej wystąpiły omdlenia po zastrzykach.

Po szczepieniu szczepionką Rabipur zgłaszano przypadki bardzo rzadkich, ale poważnych stanów chorobowych układu nerwowego. Zobacz punkt 4. Leki przeciwzapalne (sterydy), często stosowane w leczeniu tych stanów, mogą wpływać na skuteczność szczepionki (zobacz poniżej Inne leki i Rabipur). Lekarz lub pielęgniarka zadecyduje, jak należy postąpić w takiej sytuacji.
Jak w przypadku wszystkich szczepionek, możliwe jest, że Rabipur nie zapewni pełnej ochrony wszystkim zaszczepionym osobom.
Szczepionka nie powinna być wstrzykiwana do pośladków, pod skórę ani do naczynia krwionośnego.
Inne leki i Rabipur
Należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli pan/Pani lub pańskie/dzietne dziecko przyjmuje, przyjmowało ostatnio lub może przyjmować inne leki, w tym te dostępne bez recepty. Chyba że lekarz wyda inne wskazówki, pan/Pani lub pańskie/dzietne dziecko należy kontynuować przyjmowanie wszystkich przepisanych leków, zgodnie z dotychczasowym trybem.
Jeśli pan/Pani lub pańskie/dzietne dziecko ma osłabiony układ odpornościowy lub przyjmuje leki obniżające odporność na infekcje, szczepionka Rabipur może być mimo to podana, jednak ochrona zapewniona przez szczepionkę może być u pana/Pani lub pańskiego/dzietnego dziecka mniej skuteczna niż u innych osób. W takiej sytuacji lekarz może zdecydować o wykonaniu badań krwi po podaniu szczepionki w celu sprawdzenia, czy organizm wytworzył wystarczającą ilość przeciwciał przeciw wirusowi. W razie potrzeby pan/Pani lub pańskie/dzietne dziecko otrzyma dodatkowe dawki szczepionki (zobacz punkt 3 niniejszej ulotki).
Szczepionkę Rabipur można podawać jednocześnie z innymi szczepionkami inaktywowanymi. Dla każdego rodzaju szczepionki będzie stosowane inne miejsce zastrzyku.
Może być również konieczne, aby pan/Pani lub pańskie/dzietne dziecko otrzymało podanie przeciwciał przeciw wściekliźnie (znanych jako „immunoglobuliny antyrabijne”), jeśli nie otrzymało pełnego cyklu szczepień przeciw wściekliźnie i jeśli istnieje duże prawdopodobieństwo zakażenia wirusem. W takim przypadku immunoglobuliny antyrabijne (które są podawane tylko jeden raz i zazwyczaj w połączeniu z pierwszą dawką szczepionki) oraz szczepionka będą podawane w różnych obszarach ciała.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pan/Pani jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, lub karmi piersią, należy mimo to otrzymać szczepionkę przeciw wściekliźnie, jeśli miało miejsce zetknięcie z wirusem lub istnieje prawdopodobieństwo takiego zetknięcia. Można również otrzymać szczepionkę Rabipur w czasie ciąży lub karmienia piersią oraz przed zetknięciem z wirusem, jeśli ryzyko kontaktu z wirusem zostało uznane za znaczące. W takim przypadku lekarz omówi z panem/Panią ryzyko związane ze szczepieniem i zakażeniem wirusem wścieklizny oraz doradzi najlepszy moment na szczepienie szczepionką Rabipur.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Niektóre z objawów niepożądanych opisanych w punkcie 4 niniejszej ulotki mogą wpływać na zdolność kierowania pojazdami lub obsługi maszyn.
Rabipur zawiera:
Mniej niż 23 mg sodu na dawkę, co oznacza, że jest w zasadzie „bez sodu”.

3. JAK STOSOWAĆ RABIPUR

Rabipur zostanie podany Tobie lub Twojemu dziecku przez lekarza lub wykwalifikowaną pielęgniarkę przeszkoloną w podawaniu szczepionek.
Muszą być dostępne środki umożliwiające leczenie bardzo ciężkich reakcji alergicznych, które mogą wystąpić po szczepieniu (zobacz punkt 4 tego ulotki). Szczepionka powinna być podawana Tobie lub Twojemu dziecku w szpitalu lub gabinecie lekarskim wyposażonym w odpowiednie urządzenia do leczenia takich reakcji.
Instrukcje dla lekarzy i personelu medycznego dotyczące przygotowania szczepionki znajdują się na końcu tej ulotki.
Zalecana dawka dla dorosłych i dzieci w każdym wieku to jeden mililitr (1,0 ml) na każdą dawkę.
Lekarz ustali liczbę dawek, które musisz otrzymać Ty lub Twoje dziecko, w zależności od tego, czy szczepienie Rabipur zostanie podane przed czy po możliwym zetknięciu się z wirusem.
Szczepionka jest podawana w postaci wstrzyknięcia do mięśnia (zwykle do górnej części ramienia lub u małych dzieci do mięśnia uda).

Jeśli Ty lub Twoje dziecko nigdy nie byli szczepieni przeciwko wściekliźnie:

• początkowo konieczne jest podanie 3 dawek. Pierwszą dawkę podaje się podczas pierwszej wizyty, drugą dawkę – 7 dni później, a trzecią dawkę – 21 lub 28 dni po pierwszej dawce
• jeśli jesteś dorosłym w wieku od 18 do 65 lat i potrzebujesz szybkiej ochrony, Rabipur może być podany w ciągu 7 dni w sumie w trzech dawkach. Pierwszą dawkę podaje się podczas pierwszej wizyty, drugą dawkę – 3 dni później, a trzecią dawkę – 4 dni po drugiej dawce
• alternatywnie, jeśli jesteś osobą o normalnej odpowiedzi immunologicznej, Rabipur może być podany w dwóch dawkach w ciągu 7 dni. Pierwszą dawkę podaje się podczas pierwszej wizyty, a drugą dawkę – 7 dni później

Jeśli Ty lub Twoje dziecko opuściły wizytę na szczepienie, należy jak najszybciej uzupełnić zaległą dawkę.
Potrzeba dawek przypominających zależy od ryzyka zetknięcia się z wirusem wścieklizny. Lekarz skonsultuje oficjalne rekomendacje dotyczące szczepień przeciw wściekliźnie i poinformuje Cię, kiedy konieczna będzie dawka przypominająca.
Jeśli jesteś narażony na ciągłe wysokie ryzyko zakażenia, lekarz może zalecić regularne badania krwi w celu pomiaru poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie, aby dawki przypominające mogły być podane w odpowiednim czasie. Doświadczenie wskazuje, że dawki przypominające są zwykle potrzebne co 2–5 lat.

PO PODEJRZEWANYM LUB POTWIERDZONYM KONTAKCIE Z WIRUSEM

Osoby już szczepione
Jeśli Ty lub Twoje dziecko byli już szczepieni przeciwko wściekliźnie i otrzymali dawki przypominające, a następnie mieli kontakt z zwierzęciem chorego na wściekliznę lub podejrzanym o chorobę, zazwyczaj konieczne są dodatkowe 2 dawki szczepionki (po 1,0 ml każda). Pierwszą dawkę podaje się jak najszybciej po kontakcie, a drugą dawkę – 3 dni później.

Osoby nieszczone
Jeśli Ty lub Twoje dziecko nigdy wcześniej nie byli szczepieni lub otrzymali niepełne szczepienie podstawowe, podane zostanie 4 lub 5 dawek (po 1,0 ml każda) zgodnie z jednym z poniższych harmonogramów:

• W przypadku harmonogramu szczepień 4-dawkowych, pierwsze dwie dawki szczepionki podaje się jak najszybciej po kontakcie (w dniu 0), a następnie pojedyncze dawki podaje się w 7. i 21. dniu po pierwszej dawce
• U zdrowych osób o dobrze znanej odpowiedzi immunologicznej można zastosować alternatywny harmonogram 4-dawkowy: pierwszą dawkę szczepionki podaje się jak najszybciej po kontakcie (w dniu 0), a kolejne dawki – w 3., 7. i 14. dniu po pierwszej dawce
• W przypadku harmonogramu szczepień 5-dawkowych, pierwszą dawkę szczepionki podaje się jak najszybciej po kontakcie (w dniu 0), a kolejne dawki – w 3., 7., 14. i 28. dniu po pierwszej dawce

Po każdym możliwym kontakcie z wirusem wścieklizny lekarz oceni ryzyko zakażenia, biorąc pod uwagę rodzaj kontaktu, jaki miałeś lub Twoje dziecko. Na przykład, jeśli zostaliście pogryzieni lub podrapani przez zwierzę, które mogło mieć wirusa, lub mieliście kontakt z nietoperzami, ryzyko zakażenia wścieklizną jest znacznie większe niż u osób, które zostały tylko polizane, ale nie miały uszkodzonej skóry.

Osoby z osłabionym układem odpornościowym (słaba odporność na infekcje)
Jeśli Ty lub Twoje dziecko macie większe ryzyko zakażenia wścieklizną z powodu niewłaściwie działającego układu odpornościowego, po kontakcie z zwierzęciem chorym lub podejrzanym o wściekliznę konieczne będzie podanie pięciu lub sześciu dawek (po 1,0 ml każda) szczepionki przeciw wściekliźnie. Szczepienie jest wykonywane w połączeniu z miejscowym leczeniem rany oraz podaniem immunoglobulin antywściekliznowych.
Jeśli podaje się sześć dawek, dwie pierwsze dawki podaje się jak najszybciej po kontakcie, a następnie pojedyncze dawki – w 3., 7., 14. i 28. dniu po pierwszej dawce.
Jeśli podaje się pięć dawek, pierwszą dawkę podaje się jak najszybciej po kontakcie, a kolejne dawki – w 3., 7., 14. i 28. dniu po pierwszej dawce.
Może również być konieczne wykonanie badań krwi u Ciebie lub Twojego dziecka w celu określenia poziomu przeciwciał przeciwko wirusowi wścieklizny, aby można było podać dodatkowe dawki szczepionki w razie potrzeby. Lekarz wyjaśni Ci, co należy zrobić, oraz poinformuje, kiedy należy wykonać dodatkowe badania lub otrzymać dalsze dawki.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Tak jak wszystkie leki, również ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Po zaszczepieniu się szczepionką Rabipur mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne obejmujące cały organizm, czasem związane z wstrząsem (niebezpiecznie niskie ciśnienie krwi).* W przypadku rzadkiej ciężkiej reakcji alergicznej na szczepionkę należy zawsze mieć natychmiastową możliwość podania odpowiedniego leczenia oraz odpowiedniego nadzoru medycznego. W razie wystąpienia takiej sytuacji należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane związane z zastosowaniem szczepionki Rabipur to ból w miejscu wstrzyknięcia, głównie ból spowodowany wstrzyknięciem, lub zgrubienie skóry w tym miejscu. Te reakcje są bardzo częste (występują u więcej niż 1 osoby na 10). Większość reakcji w miejscu wstrzyknięcia nie była ciężka i ustępowała w ciągu 24–48 godzin po wstrzyknięciu.
Inne działania niepożądane obejmują:
Bardzo częste (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)
Ból głowy
Zawroty głowy
Wysypka skórna
Ogólne niedobytowanie
Zmęczenie
Osłabienie
Gorączka
Częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10)
Powiększone gruczoły
Zmniejszony apetyt
Nudności
Wymioty
Biegunka
Ból/uczucie dyskomfortu w brzuchu
Koprzywka
Ból mięśni
Ból stawów
Rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)
Reakcje alergiczne
Mrowienie lub uczucie mrowienia
Potliwość
Dreszcze
Bardzo rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000)
Zapalenie mózgu (UKŚ), zaburzenia nerwów obwodowych, które mogą powodować osłabienie, niemożność poruszania się lub utratę wrażliwości w niektórych częściach ciała*
Omdlenia, niestabilność z zawrotami głowy*
Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła*
* Opis działań niepożądanych zgłaszanych dobrowolnie
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci
Częstość, rodzaj i ciężkość działań niepożądanych u dzieci powinny być takie same jak u dorosłych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli u Ciebie lub u Twojego dziecka wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym także nie wymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ RABIPUR

Przechowuj ten szczepionkę poza zasięgiem wzroku i zasięgiem dzieci.
Przechowuj w lodówce (2 °C – 8 °C), chroniony przed światłem. Nie zamrażaj.
Trzymaj fiolkę i strzykawkę w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem.
Nie stosuj tej szczepionki po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu zewnętrznym. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca. Nie wyrzucaj leków do ścieków. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą to ochronić środowisko.

6. ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA I INNE INFORMACJE

Co zawiera Rabipur
Substancją czynną zawartą w szczepionce jest wirus wścieklizny (nieaktywowany, szczep Flury LEP)  2,5 JEDN. wyprodukowany
na oczyszczonych komórkach embrionalnych kurzych (PCEC).
Inne składniki to: trometamol, chlorek sodu, edetat disodu, L-glutaminian potasu, poligelina,
sacharoza i woda do wstrzykiwań.
Obecne są resztki białek kurzych (np. owalbuminy), albuminy ludzkiej, neomycyny, chlorotetracykliny,
amfoterycyny B.
Opis wyglądu Rabipur i zawartości opakowania
Rabipur to biała, liofilizowana do proszku substancja przeznaczona do odtworzenia za pomocą rozpuszczalnika klarownego i bezbarwnego. Odtworzona szczepionka jest od klarnej do lekko mlecznej i od bezbarwnej do lekko różowej.
Rabipur jest dostarczany w opakowaniach zawierających:

• 1 fiolkę z proszkiem,
• 1 jednorazową strzykawkę wstępnie napełnioną lub 1 strzykawkę z rozcieńczalnikiem sterylnym z białym korkiem z uszczelką przeciwotwierciową lub 1 strzykawkę z rozcieńczalnikiem sterylnym z przezroczystym korkiem śrubowym,
• oraz 2 identyczne igły (kaliber 25, 25 mm), jedna do odtworzenia, druga do wstrzykiwania.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Bavarian Nordic A/S
Philip Heymans Alle 3
2900 Hellerup
Dania
Producent:
Bavarian Nordic A/S
Hejreskovvej 10A
3490 Kvistgaard
Dania
lub
GSK Vaccines GmbH
Emil-von-Behring-Str. 76
35041 Marburg
Niemcy
Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującą
nazwą handlową:
Austria, Belgia, Chorwacja, Dania, Francja, Niemcy, Włochy, Luksemburg, Norwegia, Polska, Portugalia,
Holandia, Hiszpania, Szwecja, Węgry: Rabipur
Inne źródła informacji
Następujące informacje są przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego:
Istnieją dwa typy strzykawek wstępnie napełnionych, które różnią się rodzajem korka.
Oba typy strzykawek są wyposażone w urządzenie zapobiegające cofnięciu tłoka, które ułatwia manipulację
i podawanie zastrzyku. Ponadto, urządzenie to zmniejsza średnicę otwarcia ciała strzykawki i jednocześnie poszerza oparcie dla palców z ergonomicznymi skrzydełkami. Zapobiega to przypadkowemu wyciągnięciu uszczelki tłoka ze strzykawki.
Przed przygotowaniem Rabipur do podania należy zidentyfikować strzykawkę wstępnie napełnioną w opakowaniu (z białym korkiem z uszczelką przeciwotwierciową lub z przezroczystym korkiem śrubowym) i postępować zgodnie z instrukcjami dotyczącymi odpowiedniej strzykawki wstępnie napełnionej zawartej w opakowaniu.
Instrukcje obsługi jednorazowej strzykawki wstępnie napełnionej Rabipur:

Strzykawka wstępnie napełniona z białym korkiem z uszczelką
przeciwotwierciową:

Krok 1: Trzymaj strzykawkę (E) jedną ręką, z nakrętką skierowaną do góry. Upewnij się, że trzymasz strzykawkę za biały, żebrowany pierścień uchwytu (D).
Krok 2: Drugą ręką trzymaj osłonkę (A) i poruszaj nią energicznie do przodu i do tyłu, aby przerwać połączenie z pierścieniem uchwytu (D). Nie skręcaj ani nie obracaj osłonki.
Krok 3: Podnieś, aby usunąć osłonkę (A) oraz szarą, zamkniętą kapsułkę (B). Uważaj, aby nie dotykać sterylnej końcówki strzykawki (C).

Zastosowanie igły (te instrukcje dotyczą obu dostarczonych igieł):

Krok 1: Obróć, aby zdjąć nakrętkę (H) z jednej z dwóch identycznych igieł. Tej igły użyje się do rekonstytucji. Nie usuwaj plastikowego nakrycia igły (G).
Krok 2: Trzymaj mocno strzykawkę (E) jedną ręką, chwytając ją za ząbkowane białe ucho (D). Drugą ręką wsuń igłę (F) i obróć ją zgodnie z ruchem wskazówek zegara, aż się zablokuje. Gdy igła zostanie zamocowana, usuń plastikowe nakrycie igły (G). Strzykawka jest teraz gotowa do użycia.

Szczyt z wkładem i przezroczystym nakrętką:

Krok 1: Trzymaj strzykawkę jedną ręką

z nakrętką skierowaną do góry. Upewnij się, że
trzymasz strzykawkę za zgrzewany przezroczysty
pierścień uchwytu (D). Odkręć pokrowiec (A),
kręcąc przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.
Montaż igły (te instrukcje dotyczą obu dołączonych igł):

Krok 1: Obróć, aby zdjąć nakrętkę (H) z jednej
z dwóch identycznych igł. Tę igłę użyj do rekonstytucji.
Nie usuwaj plastikowego osłonka igły (G).
Krok 2: Trzymaj mocno strzykawkę (E)

trzymając ją za zgrzewany przezroczysty
pierścień uchwytu (D). Drugą ręką wsuń tę igłę (F)
i obróć ją zgodnie z ruchem wskazówek zegara,
aż poczujesz lekką opór. Gdy igła zostanie
zablokowana, usuń plastikowy osłonek igły (G).
Strzykawka jest teraz gotowa do użycia.
Instrukcje rekonstytucji Rabipur za pomocą strzykawki wstępnie napełnionej:
Szczepionkę należy sprawdzić wzrokowo przed i po rekonstytucji pod kątem ewentualnej obecności obcych cząstek
i/lub zmian fizycznych. Szczepionki nie należy stosować, jeśli doszło do jakichkolwiek zmian wyglądu. Rekonstytuowana szczepionka powinna być od klarownej do lekko mlecznej i od bezbarwnej do lekko różowej.
Proszek do roztworu należy rekonstytuować za pomocą dołączonego środka do rozpuszczenia i dokładnie wymieszać przed wstrzyknięciem. Rekonstytuowaną szczepionkę należy stosować natychmiast.
Fiolka z szczepionką ma ciśnienie ujemne. Po rekonstytucji szczepionki zaleca się odkręcenie strzykawki od igły, aby zlikwidować ciśnienie ujemne. Szczepionkę można wówczas łatwo pobrać z fiolki. Nie zaleca się nadmiernego nacisku, ponieważ nadmierne napompowanie utrudnia pobranie odpowiedniej ilości szczepionki.
Igła nie dosięgnie dna fiolki, dlatego prosimy o odwrócenie fiolki i cofnięcie igły bliżej korka. W ten sposób będzie można pobrać całe zawarte w fiolce roztwór szczepionki.
Po zakończeniu rekonstytucji szczepionki, usuń nakrętkę z drugiej igły (zgodnie z krokiem 1 dla igł) i zastąp igłę do rekonstytucji drugą igłą przeznaczoną do podania. Nie należy używać tej samej igły do rekonstytucji i podania.