QAIALDO

Ulotka: informacje dla pacjenta

Qaialdo 10 mg/mL zawiesina doustna

spironolakton
Uważnie przeczytaj ten ulotkę przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera
ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego jej przeczytania.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeżeli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki

1. Co to jest Qaialdo i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Qaialdo
3. Jak stosować Qaialdo
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Qaialdo
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Qaialdo i do czego służy

Qaialdo zawiera substancję czynną spironolakton, która należy do grupy leków zwanych „moczopędne”. Spironolakton działa poprzez blokowanie działania aldosteronu, hormonu uczestniczącego w regulacji równowagi wodnej organizmu. Spironolakton powoduje wydalenie nadmiaru soli i wody oraz zapobiega nadmiernemu spadkowi stężenia potasu. Działanie to redukuje obrzęk. Spironolakton jest wskazany w leczeniu różnych stanów u noworodków, dzieci i dorosłych. Qaialdo stosuje się w leczeniu opornego obrzęku (trwającego obrzęku spowodowanego gromadzeniem się płynu, który nie odpowiada na inne terapie) występującego w związku z:

• niewydolnością serca (stanem, w którym serce nie pompuje krwi w odpowiedni sposób, co prowadzi do gromadzenia się płynu wokół serca i powoduje duszność, zmęczenie oraz obrzęki kostek);
• marskością wątroby (typem choroby wątroby) z wyciekiem do jamy otrzewnowej (nagromadzeniem płynu w jamie brzusznej) i obrzękiem;
• złośliwym wyciekiem do jamy otrzewnowej (stanem, w którym komórki nowotworowe zawierające płyn gromadzą się w jamie brzusznej);
• zespołem nerczycowym (chorobą nerek powodującą nadmierną utratę białka z moczem);
• nadciśnieniem pierwotnym (podwyższonym ciśnieniem krwi bez znanej przyczyny).

Qaialdo stosuje się również w diagnostyce i leczeniu pierwotnego hiperaldosteronizmu (stanu, w którym organizm wytwarza nadmierną ilość hormonu zwanego aldosteronem, co prowadzi do gromadzenia się płynów). Dzieci powinny być leczone wyłącznie pod opieką specjalisty pediatry.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Qaialdo

Nie przyjmuj Qaialdo

• jeśli jesteś uczulony na spironolakton lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli chorujesz na chorobę Addisona (stan, w którym nadnercza nie wytwarzają wystarczającej ilości niektórych hormonów);
• jeśli masz hiperkaliemię (podwyższony poziom potasu we krwi);
• jeśli masz anurię (stan, w którym pacjent nie wydala moczu lub nie jest w stanie oddawać moczu);
• jeśli masz nagłą niewydolność nerek;
• jeśli masz ciężką chorobę nerek;
• jeśli przyjmujesz eplerenon (inny lek stosowany w leczeniu hiperaldosteronizmu);
• jeśli przyjmujesz moczopchłonne oszczędzające potas (leki, które mogą zwiększać produkcję moczu bez utraty potasu) lub dowolne suplementy potasu.

Dzieci z umiarkowaną lub ciężką chorobą nerek nie powinny przyjmować Qaialdo.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Qaialdo:

• jeśli chorujesz na chorobę nerek. Jest to szczególnie ważne u dzieci z nadciśnieniem tętniczym;
• jeśli chorujesz na chorobę wątroby;
• jeśli jesteś starszym pacjentem i/lub masz zespół wypływu moczu z nerek lub chorobę, która może powodować zaburzenia elektrolitów (soli, takie jak sód, potas, wapń, chlorek i wodorowęglan we krwi i innych płynach organizmu);
• jeśli masz ciężką niewydolność serca i jesteś leczony Qaialdo, lekarz będzie monitorował poziom potasu we krwi z powodu ryzyka hiperkaliemii, która może być śmiertelna. Zalecany monitoring potasu i kreatyniny to: 1 tydzień po rozpoczęciu terapii lub zwiększeniu dawki spironolaktonu, następnie co miesiąc przez pierwsze 3 miesiące, potem co 3 miesiące przez rok, a następnie co 6 miesięcy;
• jeśli funkcja nerek się pogarsza lub rozwinie się niewydolność nerek, może wystąpić silny wzrost poziomu potasu we krwi. Może to wpływać na pracę serca i w skrajnych przypadkach może być śmiertelne.

Lekarz lub pielęgniarka będą regularnie wykonywać badania krwi w celu sprawdzenia poziomu płynów
i elektrolitów (potasu i sodu).
Leczenie Qaialdo może zwiększać poziom potasu i mocznika we krwi (marker problemów z wątrobą i nerkami) oraz obniżać poziom sodu, szczególnie u osób starszych i/lub u pacjentów z problemami serca, nerek i wątroby. Podwyższony poziom potasu (hiperkaliemia) może być śmiertelny w skrajnych przypadkach.
Jednoczesne podawanie Qaialdo z niektórymi lekami, np. trimetoprim/sulfametoksazol (ko-trymoksazol), suplementami potasu i pokarmami bogatymi w potas może spowodować ciężką hiperkaliemię.
Objawy ciężkiej hiperkaliemii mogą obejmować skurcze mięśni, nieregularne bicie serca, biegunkę, nudności, zawroty głowy lub ból głowy.
Spironolakton może powodować ginekomację (powiększenie piersi), ból piersi i nieregularności menstruacyjne (nieregularne miesiączkowanie).
Zalecane są częste badania krwi, szczególnie u osób starszych i pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.
Inne leki i Qaialdo
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować
jakiekolwiek inne leki.
Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz abirateron w leczeniu raka prostaty. Stosowanie w połączeniu z abirateronem nie jest zalecane.
Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz mitotan w leczeniu złośliwych nowotworów nadnerczy. Ten lek nie powinien być stosowany jednocześnie z mitotanem.
Należy unikać jednoczesnego stosowania karbenoksolonu lub soli litu.
Lekarz może zdecydować o zmianie dawki Qaialdo, jeśli przyjmujesz jeden z następujących leków:

• moczopchłonne oszczędzające potas i blokery aldosteronu, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), antagoniści angiotensyny II (ryzyko podwyższenia poziomu potasu we krwi);
• antypirynę stosowaną do obniżenia gorączki;
• cholestyraminę, chlorek amonu (ryzyko podwyższenia poziomu potasu we krwi i zakwaszenia);
• niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), takie jak kwas acetylosalicylowy, indometacyna, ibuprofen lub kwas mefenamowy (ryzyko podwyższenia poziomu potasu we krwi);
• suplementy potasu (ryzyko podwyższenia poziomu potasu we krwi);
• noradrenaliny;
• znieczulenia regionalne lub ogólne;
• heparynę, heparynę o niskiej masie cząsteczkowej, leki zapobiegające powstawaniu skrzeplin krwi (ryzyko podwyższenia poziomu potasu we krwi);
• leki, które wiadomo, że powodują hiperkaliemię (ryzyko podwyższenia poziomu potasu we krwi);
• trimetoprim i trimetoprim-sulfametoksazol (ryzyko podwyższenia poziomu potasu we krwi);
• leki na nadciśnienie tętnicze, w tym inne moczopchłonne; digoksynę lub inne glikozydy serca stosowane w leczeniu niewydolności serca. Może być konieczna zmiana dawki tych leków.

Jeśli planowane jest poddanie się zabiegowi z zastosowaniem znieczulenia, powiadom lekarza prowadzącego, że przyjmujesz Qaialdo.
Qaialdo z pokarmem i napojami
Stosowanie Qaialdo w połączeniu z dietą o wysokiej zawartości soli potasu i substytutów soli zawierających potas może prowadzić do podwyższenia poziomu potasu we krwi. Zobacz punkt 2. „Nie przyjmuj Qaialdo”.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Qaialdo nie powinno być stosowane podczas karmienia piersią. Omów stosowanie Qaialdo z lekarzem, który doradzi Ci rozważenie alternatywnej metody odżywiania dziecka podczas przyjmowania tego leku.
Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn
Bądź ostrożny, jeśli kierujesz pojazdem lub używasz maszyn. Leczeniu spironolaktonem towarzyszyła senność i zawroty głowy, które mogą negatywnie wpływać na zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów lub użytkowania maszyn.
Qaialdo zawiera benzoesan sodu (E211)
Ten lek zawiera 0,75 mg benzoesanu sodu na każdy mL. Benzoesan sodu może nasilać żółtaczkę (żółtaczka skóry i oczu) u noworodków (do 4 tygodni życia).
Qaialdo zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę w zalecanym zakresie dawkowania, czyli jest zasadniczo „bezsodowy”.
Qaialdo zawiera sacharozę
Jeśli lekarz postawił Ci diagnozę nietolerancji niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.
Ponieważ Qaialdo 10 mg/mL zawiera 400 mg sacharozy na mL, należy wziąć to pod uwagę w kontekście dziennego spożycia. Należy wziąć to pod uwagę u osób z cukrzycą.
Qaialdo może szkodzić zębom.

3. Jak stosować Qaialdo

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Dawka
Lekarz zaleci odpowiednią dawkę i częstotliwość przyjmowania leku. Lek należy przyjmować podczas jedzenia.
Stosowanie u dorosłych
Lekarz dobierze najodpowiedniejszą dawkę w zależności od Twojej sytuacji klinicznej. Leczenie rozpoczyna się od najniższej dawki, którą w razie potrzeby można zwiększyć, maksymalnie do 400 mg spironolaktonu dziennie.
W przypadku wątpliwości dotyczących dawki leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Stosowanie u osób starszych
Lekarz rozpocznie leczenie od niskiej dawki początkowej i będzie stopniowo zwiększał dawkę w miarę potrzeby, aby osiągnąć pożądany efekt.
Stosowanie u dzieci
Jeśli podajesz Qaialdo dziecku, dawka będzie zależeć od jego wieku i masy ciała.

• Dawka dla noworodka wynosi 1–2 mg/kg dziennie, podzielona na jedną lub dwie dawki.
• Dawka dla dziecka w wieku od 1 miesiąca do 18 lat to 1–3 mg/kg dziennie w jednej lub dwóch dawkach podzielonych (nie więcej niż 200 mg dziennie).
• Wyższe dawki, do maksymalnie 7 mg/kg dziennie u noworodków i 9 mg/kg dziennie u starszych dzieci (nie więcej niż 400 mg dziennie), mogą być stosowane w przypadku opornej wodobrzuszki lub pierwotnego hiper Aldosteronizmu.

Sposób i droga podania
Do użytku wewnętrznego.
Ten lek należy przyjmować podczas jedzenia.
Zawsze używaj do podania leku załączone strzykawki dozujące.
Mniejsza strzykawka (1 mL) służy do pobierania dawek mniejszych lub równych 10 mg. Ma wyraźne oznaczenia co 0,1 mL. Każdy 0,1 mL zawiera 1 mg spironolaktonu. Pełna strzykawka zawiera 10 mg spironolaktonu. Używaj tej strzykawki tylko wtedy, gdy całkowita dawka do przyjęcia jest mniejsza lub równa 10 mg.
Większa strzykawka (5 mL) służy do pobierania dawek większych niż 10 mg. Ma oznaczenia co 0,2 mL oraz zaznaczenia co 1 mL i 2,5 mL. Każdy 1 mL zawiera 10 mg spironolaktonu. Pełna strzykawka zawiera 50 mg spironolaktonu.
Dla dawek większych niż 10 mg (1 mL), które należy zmierzyć z dokładnością do 0,1 mL (np. 1,5 mL), należy użyć obu strzykawek:

1. Użyj większej strzykawki 5 mL, aby odmierzyć dawkę do najbliższego oznaczenia co 0,2 mL (np. 1,4 mL).
2. Następnie użyj mniejszej strzykawki 1 mL, aby odmierzyć pozostałą część dawki (np. 0,1 mL).
3. Przyjmij każdą dawkę kolejno, jedną po drugiej.

Bardzo ważne jest stosowanie odpowiedniej strzykawki dozującej do podania leku. Lekarz lub farmaceuta poinformuje Cię, której strzykawki użyć, w zależności od przepisanej dawki.

Gdy zażywa się lek lub podaje dziecku lub innej osobie, należy umyć ręce przed i po jego podaniu.
Podczas stosowania leku należy postępować zgodnie z poniższymi instrukcjami:

Rysunek 1 Rysunek 2 Rysunek 3 Rysunek 4 Rysunek 5

1. Dokładnie wstrząsnąć fiolką przed użyciem (aby upewnić się, że lek jest dobrze wymieszany) (rysunek 1).
2. Zdjąć korek z fiolki (rysunek 2), umieścić adapter, mocno wsuwając go do otwarcia fiolki, i pozostawić go w tym miejscu na kolejne dawki (rysunek 3).
3. Wprowadzić końcówkę strzykawki dawkującej w otwór adaptera (rysunek 4). Aby podać odpowiednią dawkę, lekarz lub farmaceuta zaleci użycie właściwej strzykawki — 1 mL lub 5 mL.
4. Odwrócić fiolkę do góry nogami (rysunek 5).
5. Wyciągnąć tłok strzykawki, aby przesunąć lek z fiolki do strzykawki. Wyciągnąć tłok do znacznika odpowiadającego przepisanej dawce (rysunek 5). W przypadku wątpliwości dotyczących ilości leku do pobrania do strzykawki należy zawsze skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.
6. Ponownie ustawić fiolkę w pozycji pionowej i delikatnie wyjąć strzykawkę z adaptera, trzymając ją za korpus, a nie za tłok.
7. Delikatnie wprowadzić końcówkę strzykawki do ust i do wnętrza policzka.
8. Powoli i ostrożnie wcisnąć tłok, aby stopniowo wypłynął lek do wnętrza policzka, a następnie połknąć. Nie wciskać tłoka zbyt mocno ani nie wstrzykiwać leku głęboko do jamy ustnej lub gardła, ponieważ może to spowodować zachłyśnięcie.
9. Wyciągnąć strzykawkę z ust.
10. Połknąć dawkę zawiesiny doustnej i wypić trochę wody, upewniając się, że nie pozostał żaden lek w jamie ustnej.
11. Założyć korek na fiolkę, pozostawiając adapter w miejscu. Upewnić się, że korek jest dobrze zamknięty.
12. Wypłukać strzykawkę ciepłą wodą i dokładnie przepłukać. Umieścić strzykawkę pod bieżącą wodą i kilkakrotnie przesunąć tłokem w górę i w dół, aby upewnić się, że wnętrze strzykawki jest czyste. Pozostawić strzykawkę do całkowitego wyschnięcia na powietrzu przed ponownym użyciem. Nie wysuszać ręcznie. Strzykawkę należy przechowywać w czystym miejscu razem z lekiem.

Należy powtarzać powyższe czynności dla każdej dawki zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty.
Jeśli zażyje się zbyt dużą dawkę Qaialdo
W przypadku przypadkowego zażycia zbyt dużej dawki Qaialdo należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
Objawy przedawkowania to uczucie senności, zawroty głowy, odwodnienie i możliwe zaburzenia świadomości. Nie wolno prowadzić pojazdów.
Może również wystąpić uczucie niedoboru, wymioty, biegunka oraz wysypka skórna w postaci płaskich, czerwonych plam na skórze z małymi, wystającymi guzkami.
Zmiany poziomu sodu i potasu we krwi mogą powodować uczucie osłabienia oraz mrowienie, swędzenie lub drętwienie skóry i/lub skurcze mięśni, ale mało prawdopodobne, aby objawy te występowały przy ciężkim przedawkowaniu.
Jeśli zapomni się zażyć Qaialdo
Nie wolno podawać podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Jeśli zapomni się o dawce, należy ją przyjąć tak szybko, jak tylko się pamięta, chyba że do następnej dawki pozostało mniej niż 8 godzin.
Jeśli przerwie się leczenie Qaialdo
Należy kontynuować przyjmowanie Qaialdo tak długo, jak długo lekarz nie zaleci inaczej, nawet jeśli zacznie się czuć lepiej.
Przerwanie leczenia Qaialdo zbyt wcześnie może spowodować pogorszenie stanu zdrowia.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób
one występują.
Jeśli po zażyciu leku wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, niezwłocznie powiadom
lekarza. Choć są one bardzo rzadkie, objawy te mogą być poważne.

• Świąd i pęcherze na skórze, wokół ust i na innych częściach ciała, czerwone lub fioletowe wysypki, które się rozprzestrzeniają i tworzą pęcherze (zespoł Stevensa-Johnsona)
• Odwarstwienie się warstwy naskórka od niższych warstw skóry na całym ciele (toksyczna nekroliza naskórkowa)
• Wysypka, gorączka i obrzęk (mogą to być objawy cięższego stanu, reakcji na lek z eozynofilią i objawami systemowymi)
• Żółtaczka skóry i oczu (spironolakton może zaburzać funkcję wątroby)
• Nieregularne bicie serca, które może być śmiertelne, uczucie zmęczenia, porażenie (utratę funkcji mięśni) lub trudności w oddychaniu, które mogą być objawami podwyższonego stężenia potasu we krwi. Lekarz będzie regularnie wykonywał badania krwi w celu monitorowania poziomu potasu i innych elektrolitów. W razie potrzeby lekarz może przerwać leczenie.

Lista innych działań niepożądanych Qaialdo według częstości występowania:
Bardzo często: może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10

• Hiperkaliemia (podwyższone stężenie potasu we krwi)

Często: może dotyczyć do 1 osoby na 10

• Zaburzenia orientacji
• Omdlenia
• Nudności
• Świąd
• Wysypka
• Skurcze mięśni lub nóg
• Ostre uszkodzenie nerek
• Ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn)
• Ból piersi (u mężczyzn)
• Uczucie ogólnego niedoboru samopoczucia

Nieczęsto: może dotyczyć do 1 osoby na 100

• Zmiany w piersiach, np. guzki w piersiach (u mężczyzn)
• Zaburzenia elektrolitów organizmu, takie jak podwyższone stężenie wapnia we krwi
• Nieprawidłowe działanie wątroby
• Pokrzywka (świądąca wysypka)
• Zaburzenia menstruacyjne u kobiet
• Ból piersi (u kobiet)

Nieznana częstość: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

• Leukopenia (niski poziom białych krwinek)
• Agranulocytoza (bardzo niski poziom jednego z rodzajów białych krwinek zwanych granulocytami, ważnych w walce z infekcjami)
• Anemia (niski poziom czerwonych krwinek, które mogą powodować zmęczenie i bladość)
• Trombocytopenia (niski poziom płytek krwi, które mogą powodować krwawienia i siniaki)
• Eozynofilia (nadmiar eozynofili, rodzaju białych krwinek)
• Purpura (fioletowe plamy przypominające siniaki)
• Zaburzenia pożądania seksualnego u mężczyzn i kobiet
• Impotencja u mężczyzn
• Problemy żołądkowo-jelitowe
• Pemfigoid (choroba skóry, która objawia się pęcherzami wypełnionymi płynem)
• Wysypka z eozynofilią i objawami systemowymi (ciężka reakcja dotykająca skóry, krwi i narządów wewnętrznych)
• Zespół Stevensa-Johnsona (potencjalnie śmiertelna reakcja z objawami przypominającymi grypę i bolesną wysypką dotykającą skóry, ust, oczu i narządów płciowych)
• Toksyczna nekroliza naskórkowa (potencjalnie śmiertelna reakcja z objawami przypominającymi grypę i powstawaniem pęcherzy na skórze, oczach, ustach i narządach płciowych)
• Alopecia (utrata włosów)
• Hipertrichosis (nadmierny wzrost włosów na ciele)
• Bóle głowy
• Senność
• Ataksja (niemożność koordynacji ruchów mięśniowych)
• Gorączka

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie którejkolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Qaialdo

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po dacie wygaśnięcia wskazanej na opakowaniu po napisie „Wyg.” Data wygaśnięcia odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Po pierwszym otwarciu fiolki przechowuj w temperaturze poniżej 25 °C i usuń niepotrzebny lek po upływie 12 tygodni.
Trzymaj fiolkę dobrze zamkniętą.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Qaialdo

• Substancją czynną jest spironolakton. Każdy mL zawiesiny zawiera 10 mg spironolaktonu.
• Pozostałe składniki to benzoesan sodu (E 211), sacharoza, cytrynian sodu (E 331), kwas cytrynowy jednowodny (E 330), ciecz aromatyzująca truskawkowa, środek maskujący smak, polisorbat 80 (E 433), emulsja simetykonu 30%, guma ksantanowa (E 415) i woda oczyszczona.

Zobacz punkt 2 „Qaialdo zawiera benzoesan sodu”, „Qaialdo zawiera sód” oraz „Qaialdo zawiera sacharozę”.
Opis wyglądu Qaialdo i zawartości opakowania
Qaialdo to lepka, biała lub prawie biała zawiesina do doustnego stosowania.
Dostarczana jest w butelkach szklanych o pojemności 150 mL, z korkiem zabezpieczonym przed otwarciem przez dzieci.
Każde opakowanie zawiera butelkę, adapter oraz dwie strzykawki dozujące (jedna strzykawka ze skalą do 1 mL i jedna strzykawka ze skalą do 5 mL).
Lekarz lub farmaceuta zalecą, której strzykawki należy używać w zależności od przepisanej dawki.
Właściciel zezwolenia na dopuszczenie do obrotu
Lipomed GmbH
Hegenheimer Strasse 2
79576 Weil am Rhein
Niemcy
Producent
Pronav Clinical Ltd.
Unit 5
Dublin Road Business Park
Carraroe, Sligo
F91 D439
Irlandia
Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu.