PHELINUN

Ulotka: informacja dla użytkownika

PHELINUN 50 mg proszek i rozpuszczalnik do koncentratu do roztworu do wlewania

melfalan
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nie wymienione w niniejszej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Spis treści tej ulotki

1. Co to jest PHELINUN i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed podaniem PHELINUN
3. Jak stosować PHELINUN
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać PHELINUN
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest PHELINUN i do czego służy

PHELINUN zawiera substancję czynną o nazwie melfalan, która należy do grupy leków cytotoksycznych (zwanych również chemioterapeutykami) i działa poprzez zmniejszanie liczby określonych komórek.
PHELINUN może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami lub całkowitą iradiacją ciała (TBI) w leczeniu:

• różnych rodzajów nowotworów szpiku kostnego: szpiczaka mnogiego, białaczki limfoblastycznej ostrej (nazywanej również białaczką limfocytarną ostrą, ALL) oraz białaczki szpikowej ostrej (AML);
• chłoniaków złośliwych (chłoniaka Hodgkina i chłoniaka nie-Hodgkina), czyli nowotworów dotykających niektórych typów białych krwinek zwanych limfocytami (komórek walczących z infekcjami);
• neuroblastoma, rodzaju nowotworu rozwijającego się z nieprawidłowych komórek nerwowych w organizmie;
• zaawansowanego raka jajnika;
• zaawansowanego raka piersi.

PHELINUN jest również stosowany w połączeniu z innymi lekami cytotoksycznymi jako lek przygotowawczy przed przeszczepieniem hematopoezyjnych komórek macierzystych w leczeniu nowotworów krwi u dorosłych oraz nowotworów i niepuchlinowych chorób krwi u populacji pediatrycznej.

2. Co powinien pan/pani wiedzieć przed podaniem PHELINUN

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości prosimy o skonsultowanie się z lekarzem.
Nie należy podawać PHELINUN

• jeśli pan/pani jest uczulony/a na melfalan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pan/pani jest w ciąży (wyłącznie w odniesieniu do leczenia przed przeszczepem hematopoezyjnych komórek macierzystych) lub karmi piersią (zobacz punkt 2 „Ciąża, karmienie piersią i płodność“).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Jeśli ma pan/pani zostać poddany/a leczeniu melfalanem, będzie pan/pani poddany/a dokładnemu monitorowaniu krwi, ponieważ lek ten jest silnym lekiem cytotoksycznym, który powoduje silne zmniejszenie liczby komórek krwi.
Przed rozpoczęciem leczenia melfalanem prosimy poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z poniższych stanów dotyczy pana/pani:

• jeśli niedawno poddawany/a był/a radioterapii lub lekom przeciwnowotworczym, ponieważ często powodują one obniżenie poziomu komórek krwi;
• jeśli występują u pana/pani objawy infekcji (gorączka, dreszcze itp.). W przypadku leczenia melfalanem lekarz może przepisać leki, takie jak antybiotyki, leki przeciwgrzybicze lub przeciw wirusowe, w celu zapobiegania infekcjom. Lekarz może również rozważyć podanie produktów pochodzenia krwi (np. krwinki czerwone, płytki krwi);
• jeśli ma pan/pani problemy nerkowe lub niewydolność nerek (gdy nerki nie działają wystarczająco dobrze). W takim przypadku należy zmniejszyć dawkę PHELINUN;
• jeśli kiedykolwiek miał/a pan/pani zakrzep w żyłach (trombozę). Stosowanie melfalanu w połączeniu z lenalidomidem i prednizonem lub talidomidem lub deksametazonem może zwiększyć ryzyko powstawania zakrzepów krwi. Lekarz może zdecydować o podaniu leków zapobiegających temu stanowi.

Podczas leczenia melfalanem zaleca się odpowiednie nawodnienie organizmu oraz wymuszoną diurezę (duża objętość płynu podawanego dożylnie za pomocą kroplówki).
W celu zapobiegania i leczenia infekcji będą podawane leki przeciwinfekcyjne.
W celu zapobiegania i leczenia powikłań ze strony przewodu pokarmowego będą podawane leki przeciw nudnościom.
Dzieci i młodzież
Dzieci i młodzież mogą częściej doświadczać poważnych powikłań oddechowych i przewodu pokarmowego. Natychmiast poinformuj lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią u pana/pani objawy ze strony układu oddechowego lub przewodu pokarmowego.
Melfalan nie powinien być stosowany jako lek przygotowawczy przed przeszczepem hematopoezyjnych komórek macierzystych u nastolatków powyżej 12. roku życia z ostrą białaczką szpikową.
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania melfalanu jako leku przygotowawczego przed przeszczepem hematopoezyjnych komórek macierzystych u dzieci poniżej 2. roku życia w leczeniu ostrej białaczki szpikowej i ostrej białaczki limfoblastycznej nie zostały ustalone.
Inne leki i PHELINUN
Prosimy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli pan/pani przyjmuje lub niedawno przyjmował/a inne leki, w tym leki bez recepty.
W szczególności prosimy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli przyjmuje się którykolwiek z następujących leków:

• inne leki cytotoksyczne (chemioterapia);
• kwas nalidyksowy (antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji układu moczowego). U dzieci może powodować onemoczenie jelit z krwawieniem, które może mieć śmiertelny skutek, jeśli podaje się go w połączeniu z melfalanem;
• busulfan (stosowany w leczeniu określonego typu nowotworu). U dzieci zgłaszano, że podawanie melfalanu w odstępie krótszym niż 24 godziny od ostatniego doustnego podania busulfanu może wpływać na rozwój toksyczności;
• jeśli ma pan/pani być zaszczepiony/a lub był/a niedawno szczepiony/a, ponieważ niektóre szczepionki ożywione (np. na polio, odrę, świnkę, różyczkę) mogą wywołać infekcję podczas leczenia melfalanem.

Zgłoszono przypadki zaburzeń czynności nerek, gdy cyklosporyna była stosowana w celu zapobiegania chorobie przeszczep przeciwko gospodarzowi po przeszczepie hematopoezyjnych komórek macierzystych.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli pan/pani jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajść w ciążę, lub karmi piersią, prosimy o skonsultowanie się z lekarzem przed podaniem tego leku.
Ciąża
Przeszczep hematopoezyjnych komórek macierzystych jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży. W odniesieniu do innych wskazań leczenie melfalanem nie jest zalecane w czasie ciąży, ponieważ może powodować trwałe uszkodzenie płodu.
Jeśli ciąża już wystąpiła, ważne jest skonsultowanie się z lekarzem przed podaniem melfalanu.
Lekarz wspólnie z panem/panią musi ocenić ryzyko i korzyści związane z leczeniem melfalanem dla pana/pani i dziecka.
W okresie przyjmowania melfalanu oraz w ciągu 6 miesięcy po jego zakończeniu należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne, aby zapobiec zajściu w ciążę.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy melfalan przechodzi do mleka matki. Nie należy karmić piersią podczas leczenia PHELINUN.
Płodność
Melfalan może wpływać na jajniki lub plemniki, powodując bezpłodność (niemożność posiadania dziecka).
U kobiet może ustawać owulacja, a tym samym cykl miesięczny (amenoja). U mężczyzn, na podstawie badań na zwierzętach, może występować brak lub niska liczba żywotnych plemników. Dlatego mężczyźni powinni skonsultować się z lekarzem na temat zabezpieczenia plemników przed leczeniem.
Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
Zaleca się, aby mężczyźni i kobiety poddawane leczeniu melfalanem stosowali skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ten lek może powodować nudności i wymioty, które mogą zmniejszać zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Ten lek zawiera również alkohol, który może wpływać na dzieci i młodzież (zobacz punkt 2 „PHELINUN zawiera etanol (alkohol)“)
PHELINUN zawiera etanol (alkohol)
Ten lek zawiera 0,4 g alkoholu (etanolu) w każdej fiolce rozpuszczalnika, co odpowiada 42 mg/ml (0,42 % wagowo/objętościowo). Ilość tego leku w fiolce rozpuszczalnika odpowiada 10 ml piwa lub 4 ml wina.
Dorośli
Ilość alkoholu zawarta w tym leku nie jest wystarczająca, aby wywołać skutki u dorosłych.
Ilość alkoholu zawarta w tym leku może wpływać na działanie innych leków.
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli przyjmuje się inne leki.
Jeśli pan/pani jest w ciąży lub karmi piersią, prosimy o skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem tego leku. Zobacz również informacje powyżej w punkcie „Ciąża“.
Jeśli pan/pani jest uzależniony/a od alkoholu, prosimy o skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem tego leku.
Dzieci i młodzież
Alkohol zawarty w tej formie leku może wpływać na dzieci i młodzież, powodując m.in. senność i zaburzenia zachowania. Ponadto może wpływać na zdolność koncentracji i udziału w aktywnościach fizycznych. Jeśli ma pan/pani padaczkę lub chorobę wątroby, prosimy o skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem tego leku.
Ilość alkoholu zawarta w tym leku może wpływać na działanie innych leków.
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli przyjmuje się inne leki.
Jeśli pan/pani jest w ciąży lub karmi piersią, prosimy o skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem tego leku. Zobacz również informacje powyżej w punkcie „Ciąża“.
Jeśli pan/pani jest uzależniony/a od alkoholu, prosimy o skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem tego leku.
PHELINUN zawiera glikol propylenowy
Ten lek zawiera 6,2 g glikolu propylenowego w każdym 10 ml rozpuszczalnika, co odpowiada 0,62 g/ml.
Jeśli dziecko ma mniej niż 5 lat, prosimy o skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą przed podaniem tego leku, szczególnie jeśli stosuje się inne leki zawierające glikol propylenowy lub alkohol.
Jeśli pan/pani jest w ciąży lub karmi piersią, nie należy przyjmować tego leku, chyba że lekarz zaleci inaczej. Zobacz również informacje powyżej w punkcie „Ciąża“.
Jeśli ma pan/pani chorobę wątroby lub nerek, nie należy przyjmować tego leku, chyba że lekarz zaleci inaczej. Lekarz może przeprowadzać dodatkowe badania kontrolne podczas stosowania tego leku.
Glikol propylenowy zawarty w tym leku może wywoływać takie same skutki jak przyjmowanie alkoholu i zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.
Ten lek należy stosować wyłącznie na zalecenie lekarza. Lekarz może przeprowadzać dodatkowe badania kontrolne podczas stosowania tego leku.
PHELINUN zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy“.

3. Jak stosować PHELINUN

PHELINUN będzie zawsze podawany przez personel medyczny doświadczony w stosowaniu leków przeciwnowotworowych lub przeszczepach komórek macierzystych.
Dawkę PHELINUN lekarz obliczy na podstawie powierzchni ciała lub masy ciała, rodzaju choroby oraz funkcji nerek.
Gdy PHELINUN stosuje się jako leczenie przed przeszczepem hematopoetycznych komórek macierzystych, zawsze podaje się go w połączeniu z innymi lekami.
Stosowanie u dorosłych
Zalecany zakres dawek wynosi od 100 do 200 mg/m² całkowitej powierzchni ciała.
Dawkę można podzielić równo na 2 lub 3 kolejne dni.
Stosowanie u dzieci
Zalecany schemat dawkowania to dawka od 100 do 240 mg/m² całkowitej powierzchni ciała.
Dawkę można podzielić równo na 2 lub 3 kolejne dni.
Stosowanie u pacjentów z obniżoną funkcją nerek
Zazwyczaj dawka jest niższa, w zależności od stopnia uszkodzenia nerek.
Sposób podania
PHELINUN podaje się za pomocą wlewu (infuzji) dożylnego.
W przypadku przypadkowego wstrzygnięcia PHELINUN poza żyłę do otaczających tkanek lub wycieku leku z żyły do tkanek otaczających, podawanie PHELINUN należy natychmiast przerwać, ponieważ może to spowodować poważne uszkodzenie tkanek, zwykle towarzyszone silnym bólem i uczuciem palenia. Jeśli pacjent nie jest w stanie sygnalizować bólu, należy obserwować inne objawy, takie jak zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia.
Jeśli podano więcej PHELINUN niż przewidziano
Jeśli uważasz, że otrzymałeś zbyt dużą dawkę lub została pominięta dawka, powiedz o tym lekarzowi lub pielęgniarki.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób
one występują.
Skontaktuj się natychmiast z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z
następujących działań niepożądanych.
Poważne działania niepożądane
Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych działań niepożądanych, skontaktuj się ze specjalistą lub udaj się
natychmiast do szpitala:

• Choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi po przeszczepieniu komórek macierzystych hematopoezy (gdy przeszczepione komórki atakują organizm, potencjalnie śmiertelne)
• Obniżenie liczby krążących komórek krwi i płytek krwi, co może prowadzić do anemii (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek), nietypowego krwawienia, siniaków
• Infekcja, czasem ciężka i potencjalnie śmiertelna
• Krwawienie przewodu pokarmowego
• Dysfunkcja dwóch lub więcej układów narządów, która może powodować dyskomfort i może być potencjalnie śmiertelna
• Zaburzenia funkcji rozrodczej u kobiet, które mogą powodować dysfunkcję jajników i przedwczesną menopauzę
• U mężczyzn: brak plemników w nasieniu (azoospermia)
• Ostrzeżenie septyczne
• Postęp, nawrót lub recydywa nowotworu, pojawienie się nowego nowotworu
• Biała choroba krwi (leukemia), zespół mielodysplastyczny (określony typ nowotworu krwi)
• Zaburzenia oddechowe: niewydolność oddechowa, duszność (ostry zespół ostrej niewydolności oddechowej), zapalenie płuc (zapalenie płuc, idiopatyczny zespół płucny), pogrubienie tkanki płucnej (choroba płucna międzybłoniowa, włóknienie płuc), krwawienie do płuc
• Tworzenie się skrzeplin krwi w drobnych naczyniach krwionośnych w całym organizmie, które uszkadzają mózg, nerki i serce
• Krwawienie do mózgu
• Zaburzenia wątroby: uszkodzenia toksyczne wątroby, zator żyły wątrobowej
• Uszkodzenia nerek (ostra niewydolność nerek, zespół nerczycowy), zmniejszona funkcja nerek
• Reakcja alergiczna; objawy mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk, wysypkę, utratę przytomności, trudności w oddychaniu, hipotensję, niewydolność serca i śmierć
• Omdlenie (spowodowane zatrzymaniem serca)
• Choroba, w której czerwone krwinki są niszczone przedwcześnie, co może powodować uczucie skrajnego zmęczenia, duszność i zawroty głowy oraz może prowadzić do bólu głowy lub żółtaczki skóry i oczu
• Zaburzenia układu krążenia: zmiany i nieprawidłowości w zdolności serca do pompowania, powodujące zatrzymanie płynu, duszność, uczucie zmęczenia (niewydolność serca, kardiomiopatia) oraz zapalenie wokół serca (wysięk do worka osierdziowego)
• Podwyższone ciśnienie krwi w tętnicach płucnych
• Ciężkie powikłania zapalne i immunologiczne (limfohistiocytoza hemofagocytarna)
• Ciężkie uszkodzenia skóry (np. zmiany, pęcherze, łuszczenie się w najcięższych przypadkach), które mogą obejmować całą powierzchnię ciała i mogą być potencjalnie śmiertelne (zespoł Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka)
• Krwawienie
• Tworzenie się skrzeplin krwi w żyłach głębokich, szczególnie w nogach (tromboza żył głębokich) oraz zamknięcie tętnicy płucnej (zator płucny).

Inne działania niepożądane obejmują:
Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• Łysienie (utrata włosów), w dawkach wysokich

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)

• Nudności
• Wymioty
• Biegunka
• Zapalenie wewnątrz jamy ustnej i wokół ust (stomatyt)
• Gorączka, dreszcze
• Brak miesiączki (amenoza)
• Łysienie (utrata włosów), w dawkach normalnych

Działania niepożądane niezbyt częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100)

• Zaburzenia skóry: zaczerwienienie skóry z małymi pęcherzykami (wysypka makularna i plamisto-pęcherzykowa)
• Pacjenci z ciężkimi chorobami krwi mogą odczuwać uczucie ciepła lub mrowienia

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1 000)

• Świąd
• Problemy wątrobowe, które mogą pojawić się w badaniach krwi lub powodować żółtaczkę (żółtaczka białek oczu i skóry)

Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• Zapalenie pęcherza z obecnością krwi w moczu
• Podwyższone stężenie kreatyniny we krwi

Inne działania niepożądane u dzieci i dorastających
Dzieci i młodzież mogą częściej doświadczać ciężkich powikłań
oddechowych i przewodu pokarmowego.
Jeśli zauważysz wystąpienie jakiegokolwiek nieopisanego działania niepożądanego lub jeśli którykolwiek z działań niepożądanych stanie się poważny, powiadom lekarza lub farmaceutę.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie któreś z działań niepożądanych, w tym tych nie wymienionych w tym ulotce, skontaktuj się
z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio
za pomocą krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Zgłaszanie działań
niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać PHELINUN

Przechowuj ten lek w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj leku po upływie daty ważności wskazanej na etykiecie fiolki i na opakowaniu po „Waz”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie chłodzić.
Przechowuj fiolki w kartonowym opakowaniu zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem.
Po odtworzeniu i rozcieńczeniu produkt jest stabilny przez 1 godzinę i 30 minut w temperaturze 25 °C. Dlatego całkowity czas od odtworzenia i rozcieńczenia do zakończenia infuzji nie powinien przekraczać 1 godziny i 30 minut.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być stosowany natychmiast.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą one w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera PHELINUN

• Substancją czynną jest melfalan. Jeden fiolka z proszkiem zawiera 50 mg melfalanu (w postaci chlorowodorku melfalanu). Po odtworzeniu za pomocą 10 ml rozpuszczalnika stężenie końcowe roztworu wynosi 5 mg/ml melfalanu.
• Pozostałe składniki to: proszek: kwas chlorowodorowy (E507) i povidon (E1201) rozpuszczalnik: woda do wstrzykiwań, glikol propylenowy (E1520), etanol i cytrynian sodu (E331) (patrz punkt 2).

Opis wyglądu leku PHELINUN i zawartości opakowania
PHELINUN to proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do infuzji.
Proszek dostarczany jest w przezroczystej fiolce szklanej zawierającej biały lub jasnożółty proszek lub aglomerat. Rozpuszczalnik to klarowny, bezbarwny roztwór w przezroczystej fiolce szklanej.
Każde opakowanie PHELINUN zawiera: jedną fiolkę z 50 mg proszku (melfalan) i jedną fiolkę z 10 ml rozpuszczalnika.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
ADIENNE S.r.l. S.U.
Via Galileo Galilei, 19
20867 Caponago (MB)
Włochy
tel: +39 0240700445
e-mail: [email protected]
Producent
NERPHARMA S.R.L.
Viale Pasteur, 10
20014 Nerviano (MI)
Włochy
tel: +39 0331 581111
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
ADIENNE S.r.l. S.U.
Via Galileo Galilei, 19
20867 Caponago (MB) Włochy
Tel: +39-02 40700445
[email protected]
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu

---

Poniżej zamieszczono informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego:

PHELINUN 50 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia koncentratu do roztworu do infuzji
Tak jak w przypadku każdej chemioterapii o wysokiej dawce, przygotowanie i manipulowanie tym lekiem
wymaga zachowania szeregu środków ostrożności w celu zapewnienia ochrony personelowi medycznemu
i ich otoczeniu, z uwzględnieniem wymagań bezpieczeństwa dla pacjenta.
Oprócz standardowych środków ostrożności mających na celu zachowanie sterylności leków do wstrzykiwania, należy:

• nosić odzież o długich rękawach i ciasnych mankietach, aby zapobiec rozpryskowi roztworu na skórę;
• nosić jednorazową maseczkę chirurgiczną i okulary ochronne;
• zakładać jednorazowe rękawiczki po umyciu rąk w warunkach bezpylnych;
• przygotowywać roztwór w wydzielonym miejscu;
• przerwać infuzję w przypadku wycieku roztworu;
• usuwać materiały używane do przygotowania roztworu (strzykawki, gaziki, ręczniki, fiolki) do odpowiednich pojemników;
• niszczyć skażone odpady;
• ostrożnie postępować z wydalanymi materiałami i wymiotami.

Jeśli PHELINUN przypadkowo skontaktuje się z skórą, należy natychmiast i dokładnie wypłukać dotknięte obszary wodą i mydłem.
W przypadku przypadkowego kontaktu z oczami lub błonami śluzowymi należy przemyć je dużą ilością wody.
Należy unikać wdychania produktu.
Kobiet w ciąży nie powinno się zatrudniać w manipulowaniu lekami cytotoksycznymi.
Dawkowanie
Dorośli
Wieloplazmocytoma, chłoniak złośliwy (chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy), ostre białaczki
limfoblastyczna i mieloblastyczna (ALL i AML), nowotwór jajnika i raka gruczołowego piersi w wysokich dawkach
Zalecany schemat dawkowania: dawka od 100 do 200 mg/m² powierzchni całkowitej ciała
(co stanowi w przybliżeniu 2,5–5,0 mg/kg masy ciała). Dawka może być podzielona równomiernie
na 2 lub 3 kolejne dni. Po dawkach przekraczających 140 mg/m² powierzchni całkowitej ciała
wymagane jest autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych układu krwiotwórczego.
Choroby hematologiczne przed allogenicznym przeszczepem komórek macierzystych układu krwiotwórczego
Zalecana dawka to 140 mg/m² w jednorazowej infuzji dziennie lub 70 mg/m² raz dziennie przez dwa kolejne dni.
Populacja dziecięca
Ostra białaczka limfoblastyczna i mieloblastyczna w wysokich dawkach
Zalecany schemat dawkowania: dawka od 100 do 200 mg/m² powierzchni całkowitej ciała
(co stanowi w przybliżeniu 2,5–5,0 mg/kg masy ciała). Dawka może być podzielona równomiernie
na 2 lub 3 kolejne dni. Po dawkach przekraczających 140 mg/m² powierzchni całkowitej ciała
wymagane jest autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych układu krwiotwórczego.
Neuroblastoma u dzieci
Zalecana dawka w celu konsolidacji odpowiedzi uzyskanej po leczeniu konwencjonalnym to pojedyncza dawka
od 100 mg/m² do 240 mg/m² powierzchni całkowitej ciała (czasem podzielona równomiernie na 3 kolejne dni)
w połączeniu z autologicznym przeszczepem komórek macierzystych układu krwiotwórczego.
Infuzja może być stosowana samodzielnie lub w połączeniu z radioterapią i/lub innymi lekami cytotoksycznymi.
Choroby hematologiczne przed allogenicznym przeszczepem komórek macierzystych układu krwiotwórczego
Zalecana dawka jest następująca:

• choroby hematologiczne złośliwe: 140 mg/m² w jednorazowej infuzji dziennie;
• choroby hematologiczne niezłośliwe: 140 mg/m² w jednorazowej infuzji dziennie lub 70 mg/m² raz dziennie przez dwa kolejne dni.

Powikłania zakrzepowo-zatorowe
Należy podawać profilaktykę antytrombotyczną co najmniej przez pierwsze 5 miesięcy leczenia, szczególnie u pacjentów
z większym ryzykiem zakrzepicy. Decyzja o zastosowaniu profilaktyki antytrombotycznej powinna być podjęta po dokładnej ocenie
indywidualnych czynników ryzyka u danego pacjenta (patrz punkty 4.4 i 4.8).
Zaleca się zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjentom oraz wymuszonego diurezy oraz profilaktyczne podawanie środków
przeciwinfekcyjnych (przeciwko bakteriom, grzybom lub wirusom) (patrz punkt 4.4).
Pretreatment cyklofosfamidem wydaje się zmniejszać ciężkość uszkodzeń przewodu pokarmowego wywołanych przez PHELINUN
w wysokich dawkach; szczegóły należy sprawdzić w literaturze (patrz punkt 4.8).
Zastosowanie środków profilaktycznych, takich jak podawanie środków przeciwinfekcyjnych, może okazać się pomocne
(patrz punkt 4.8).
Możliwe jest zapobieganie wystąpieniu choroby „przeszczep przeciwko gospodarzowi” (GvHD) poprzez stosowanie terapii immunosupresyjnej
jako profilaktyki po przeszczepie komórek macierzystych układu krwiotwórczego (patrz punkt 4.8).
Grupy specjalne
Osoby starsze
Nie ma zaleceń dawkowania dotyczących stosowania PHELINUN u osób starszych.
Jednakże standardowe dawki melflanu są często stosowane u osób starszych.
Doświadczenie w stosowaniu melflanu w wysokich dawkach u starszych pacjentów jest ograniczone.
Należy zatem rozważyć możliwość zapewnienia odpowiedniego stanu funkcjonalnego (performance status)
i odpowiedniej czynności narządów przed zastosowaniem melflanu w wysokich dawkach u osób starszych.
Zaburzenia nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować dawkowanie (patrz punkt 4.4).
Clearance melflanu, choć zmienne, może być obniżone przy zaburzonej czynności nerek.
Melflan w wysokich dawkach w połączeniu z terapią ratunkową za pomocą komórek macierzystych układu krwiotwórczego
został pomyślnie zastosowany nawet u pacjentów uzależnionych od dializy z niewydolnością nerek w stadium końcowym.
Orientacyjnie, w leczeniu melflanem w wysokich dawkach bez przeszczepu komórek macierzystych układu krwiotwórczego
u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (clearance kreatyniny 30–50 ml/min) zwykle stosuje się
50% redukcję dawki. Melflan w wysokich dawkach (powyżej 140 mg/m²) bez przeszczepu komórek macierzystych układu krwiotwórczego
nie powinien być stosowany u pacjentów z cięższym zaburzeniem czynności nerek.
W przypadku dożylnej podawania melflanu w wysokich dawkach (100–240 mg/m² powierzchni całkowitej ciała),
konieczność redukcji dawki zależy od stopnia zaburzenia czynności nerek, od tego, czy komórki macierzyste układu krwiotwórczego
będą ponownie wprowadzone, oraz od potrzeb terapeutycznych. Iniekcja melflanu powinna być podana z ratunkowym przeszczepem
komórek macierzystych układu krwiotwórczego przy dawkach przekraczających 140 mg/m².
Zaburzenia wątroby
Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, a danych dotyczących pacjentów
z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby jest niewystarczająco.
Przygotowanie roztworu PHELINUN
Nie należy stosować tego leku, jeśli widoczne są oznaki jego uszkodzenia.
PHELINUN należy przygotować w temperaturze poniżej 25 °C, rozpuszczając proszek liofilizowany w 10 ml rozpuszczalnika
i natychmiast intensywnie wstrząsając, aż do uzyskania klarownego roztworu bez widocznych cząstek.
Należy stosować wyłącznie klarowne roztwory bez cząstek.
Jeśli koncentrat nie jest podawany bezpośrednio do miejsca wejścia roztworu do infuzji za pomocą miejsca wstrzykiwania,
roztwór po rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć odpowiednią objętością roztworu do wstrzykiwania chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %),
aby uzyskać końcową stężenie od 0,45 do 4,0 mg/ml.
Koncentrat i roztwór PHELINUN mają ograniczoną stabilność i należy je przygotować bezpośrednio przed użyciem.
Maksymalny czas między rekonstytucją a rozcieńczeniem w roztworze do wstrzykiwania chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %)
i zakończeniem infuzji wynosi 1 godzinę i 30 minut.
PHELINUN jest niekompatybilny z roztworami do infuzji zawierającymi glukozę.
Zaleca się wyłącznie stosowanie roztworu do wstrzykiwania chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %).
W przypadku wystąpienia mętności lub widocznych kryształów w roztworach po rekonstytucji lub rozcieńczeniu,
preparat należy wyrzucić.
Sposób podania
PHELINUN przeznaczony jest wyłącznie do dożylnej aplikacji.
W przypadku podania PHELINUN dożylnie obwodowo może wystąpić ryzyko wycieku roztworu.
W przypadku wycieku należy natychmiast przerwać podawanie i użyć centralnego cewnika żylnego.
Zaleca się powolne wstrzykiwanie PHELINUN w postaci koncentratu (5 mg/ml) przez miejsce wstrzykiwania do szybko przepływającego roztworu do infuzji.
W przypadku podawania PHELINUN w wysokich dawkach z lub bez przeszczepu zaleca się podawanie w postaci rozcieńczonej
za pomocą centralnego cewnika żylnego w celu uniknięcia wycieku. Jeśli powolne wstrzykiwanie koncentratu (5 mg/ml)
do szybko przepływającego roztworu do infuzji nie jest odpowiednie, PHELINUN może być dodatkowo rozcieńczony
roztworem do wstrzykiwania chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) i podany jako „wolny” roztwór w worku do infuzji.
W przypadku dodatkowego rozcieńczenia w roztworze do infuzji stabilność PHELINUN zmniejsza się, a szybkość degradacji
szybko wzrasta wraz ze wzrostem temperatury.
Zaleca się, aby infuzja przepływała w temperaturze poniżej 25 °C.
Unieszkodliwianie
Nie używany roztwór po 1,5 godziny należy wyrzucić zgodnie z obowiązującymi standardowymi wytycznymi
dotyczącymi manipulowania i unieszkodliwiania leków cytotoksycznych.
Nie używany lek oraz odpady powstałe w wyniku stosowania tego leku należy usuwać zgodnie z obowiązującymi
lokalnymi przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych.

Ulotka: informacja dla użytkownika

PHELINUN 200 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań

melfalan
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj ten ulotnik, ponieważ zawiera on ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotnik. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane odczyny, w tym te niewymienione w niniejszym ulotniku, powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę. Zobacz punkt 4.

Zawartość tego ulotnika

1. Co to jest PHELINUN i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed podaniem PHELINUN
3. Jak stosować PHELINUN
4. Możliwe odczyny niepożądane
5. Jak przechowywać PHELINUN
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest PHELINUN i do czego służy

PHELINUN zawiera substancję czynną o nazwie melflan, która należy do grupy leków cytostatycznych (zwanych również chemioterapeutykami) i działa poprzez zmniejszanie liczby określonych komórek.
PHELINUN może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami lub napromienianiem całego ciała w leczeniu:

• różnych postaci nowotworów szpiku kostnego: szpiczaka mnogiego, ostrej białaczki limfoblastycznej (nazywanej również ostrą białaczką limfocytarną, ALL) oraz ostrej białaczki szpikowej (AML);
• chłoniaków złośliwych (chłoniak Hodgkina i chłoniak nie-Hodgkina), czyli nowotworów, które atakują pewne typy białych krwinek zwane limfocytami (komórki walczące z infekcjami);
• neuroblastoma, rodzaju nowotworu rozwijającego się z nieprawidłowych komórek nerwowych w organizmie;
• zaawansowanego raka jajnika;
• zaawansowanego raka piersi.

PHELINUN stosuje się również w połączeniu z innymi lekami cytostatycznymi jako lek przygotowawczy przed przeszczepieniem hematopoezyjnych komórek macierzystych w leczeniu nowotworów krwi u dorosłych oraz nowotworów i niepuchlinowych chorób krwi u dzieci.

2. Co powinien wiedzieć przed podaniem PHELINUN

W przypadku wątpliwości nie wahaj się zasięgnąć porady lekarza.
Nie należy podawać PHELINUN

• jeśli jesteś uczulony na melflan lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); jeśli jesteś w ciąży (tylko w odniesieniu do leczenia przed przeszczepieniem hematopoetycznych komórek macierzystych) lub karmisz piersią (zobacz punkt 2 „Ciąża, karmienie piersią i płodność“).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Jeśli jesteś poddawany leczeniu melflanem, będzie prowadzona dokładna kontrola krwi, ponieważ lek ten jest silnym lekiem cytotoksycznym, który powoduje znaczne zmniejszenie liczby komórek krwi.
Przed rozpoczęciem leczenia melflanem poinformuj lekarza, jeśli któraś z poniższych sytuacji dotyczy Ciebie:

• jeśli niedawno poddawano Cię radioterapii lub leczeniu lekami przeciwnowotworowym, ponieważ często powodują one obniżenie poziomu komórek krwi;
• jeśli występują u Ciebie objawy infekcji (gorączka, dreszcze itp.). W przypadku leczenia melflanem lekarz może przepisać leki takie jak antybiotyki, leki przeciwgrzybicze lub przeciwwirusowe w celu zapobiegania infekcjom. Lekarz może również rozważyć podanie Ci produktów pochodzenia krwi (np. krwinki czerwone, płytki krwi);
• jeśli masz problemy nerkowe lub niewydolność nerek (gdy nerki nie działają wystarczająco dobrze). W takim przypadku konieczne jest zmniejszenie dawki PHELINUN;
• jeśli kiedykolwiek miałeś zakrzep w żyłach (trombozę). Stosowanie melflanu w połączeniu z lenalidomidem i prednizonem lub talidomidem lub dexametazonem może zwiększyć ryzyko powstawania zakrzepów krwi. Lekarz może zdecydować o podaniu Ci leków zapobiegających temu zjawisku.

Podczas leczenia melflanem zalecane jest odpowiednie nawodnienie organizmu oraz wymuszone moczowanie (duża objętość płynów podawanych dożylne za pomocą kroplówki).
W celu zapobiegania i leczenia infekcji będą Ci podawane leki przeciwinfekcyjne.
W celu zapobiegania i leczenia powikłań przewodu pokarmowego będą Ci podawane leki przeciw nudnościom.
Dzieci i młodzież
Dzieci i młodzież mogą częściej doświadczać poważnych powikłań oddechowych i przewodu pokarmowego. Natychmiast poinformuj lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek dolegliwości oddechowe lub przewodu pokarmowego.
Melflan nie powinien być stosowany jako lek przygotowawczy przed przeszczepem hematopoetycznych komórek macierzystych u młodzieży powyżej 12. roku życia z ostrą białaczką szpikową.
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania melflanu jako leku przygotowawczego przed przeszczepem hematopoetycznych komórek macierzystych u dzieci poniżej 2. roku życia w leczeniu ostrej białaczki szpikowej i ostrej białaczki limfoblastycznej nie zostały ustalone.
Inne leki i PHELINUN
Poinformuj lekarza lub pielęgniarkę, jeśli przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś inne leki, w tym leki bez recepty.
W szczególności poinformuj lekarza lub pielęgniarkę, jeśli przyjmujesz któryś z następujących leków:

• inne leki cytotoksyczne (chemioterapia);
• kwas nalidyksoowy (antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji dróg moczowych). U dzieci może powodować on krwotoczną enterokolitę z letalnym skutkiem, jeśli podaje się go w połączeniu z melflanem;
• busulfan (stosowany w leczeniu określonego typu nowotworu). U dzieci zgłaszano, że podawanie melflanu w ciągu mniej niż 24 godzin po ostatnim doustnym podaniu busulfanu może wpływać na rozwój toksyczności;
• jeśli jesteś w trakcie szczepienia lub niedawno się szczepiłeś, ponieważ niektóre żywe osłabione szczepionki (np. na polio, odrę, świnkę, różyczkę) mogą wywołać infekcję podczas leczenia melflanem.

Zgłoszono przypadki zaburzeń czynności nerek, gdy cyklosporyna była stosowana w celu zapobiegania chorobie przeciwdziałania przeszczepu po przeszczepie hematopoetycznych komórek macierzystych.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed podaniem tego leku.
Ciąża
Przeszczep hematopoetycznych komórek macierzystych jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży. W odniesieniu do innych wskazań leczenie melflanem nie jest zalecane w czasie ciąży, ponieważ może powodować trwałe uszkodzenia płodu.
Jeśli ciąża już wystąpiła, ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed podaniem melflanu.
Lekarz wspólnie z Tobą musi ocenić ryzyko i korzyści z leczenia melflanem dla Ciebie i Twojego dziecka.
W okresie przyjmowania melflanu oraz przez 6 miesięcy po jego zakończeniu należy stosować odpowiednie środki antykoncepcyjne, aby uniknąć ciąży.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy melflan przechodzi do mleka matki. Nie należy karmić piersią podczas leczenia PHELINUN.
Płodność
Melflan może wpływać na jajniki lub plemniki, powodując bezpłodność (niemożność zajścia w ciążę).
U kobiet może ustawać owulacja, a tym samym cykl miesięczny (amenoja). U mężczyzn, na podstawie badań na zwierzętach, może występować brak lub niska liczba żywotnych plemników. Dlatego mężczyźni powinni rozważyć konsultację dotyczącą zamrażania nasienia przed leczeniem.
Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
Zaleca się, aby mężczyźni i kobiety poddawani leczeniu melflanem stosowali skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu.
Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn
Ten lek może powodować nudności i wymioty, które mogą ograniczać zdolność kierowania pojazdami lub użytkowania maszyn. Lek ten zawiera również alkohol, który może wpływać na dzieci i młodzież (zobacz sekcję 2 „PHELINUN zawiera etanol (alkohol)“).
PHELINUN zawiera etanol (alkohol)
Ten lek zawiera 1,6 g alkoholu (etanolu) w każdej fiolce rozpuszczalnika, co odpowiada 42 mg/ml (0,42 % wagowo/objętościowo). Ilość tego leku w fiolce rozpuszczalnika odpowiada 40 ml piwa lub 17 ml wina.
Dorośli
Ilość alkoholu zawartego w tym leku nie jest wystarczająca, aby wywołać negatywne skutki u dorosłych.
Ilość alkoholu zawartego w tym leku może wpływać na działanie innych leków.
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli przyjmujesz inne leki.
Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem tego leku. Zobacz również informacje powyżej w punkcie „Ciąża“.
Jeśli jesteś uzależniony od alkoholu, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem tego leku.
Dzieci i młodzież
Alkohol zawarty w tej formie leku może wpływać na dzieci i młodzież, powodując m.in. senność i zaburzenia zachowania. Ponadto może wpływać na zdolność koncentracji i uczestnictwa w aktywnościach fizycznych. Jeśli chorujesz na epilepsję lub masz problemy wątrobowe, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem tego leku.
Ilość alkoholu zawartego w tym leku może wpływać na działanie innych leków.
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli przyjmujesz inne leki.
Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem tego leku. Zobacz również informacje powyżej w punkcie „Ciąża“.
Jeśli jesteś uzależniony od alkoholu, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem tego leku.
PHELINUN zawiera glikol propylenowy
Ten lek zawiera 24,9 g glikolu propylenowego w każdej 40 ml porcji rozpuszczalnika, co odpowiada 0,62 g/ml.
Jeśli Twoje dziecko ma mniej niż 5 lat, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed podaniem mu tego leku, szczególnie jeśli stosuje inne leki zawierające glikol propylenowy lub alkohol.
Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, nie przyjmuj tego leku, chyba że zaleci tego lekarz. Zobacz również informacje powyżej w punkcie „Ciąża“.
Jeśli cierpisz na chorobę wątroby lub nerek, nie przyjmuj tego leku, chyba że zaleci tego lekarz. Lekarz może przeprowadzać dodatkowe badania podczas stosowania tego leku.
Glikol propylenowy zawarty w tym leku może mieć takie same skutki jak spożycie alkoholu i zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.
Stosuj ten lek tylko na polecenie lekarza. Lekarz może przeprowadzać dodatkowe badania podczas stosowania tego leku.
PHELINUN zawiera sód
Ten lek zawiera 62,52 mg sodu (główny składnik soli kuchennej/stołowej) w każdej fiolce, co odpowiada 3 % maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu dla dorosłego.

3. Jak stosuje się PHELINUN

PHELINUN będzie zawsze podawany przez personel medyczny mający doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych lub przeszczepach komórek macierzystych.
Dawka PHELINUN będzie obliczana przez lekarza na podstawie powierzchni ciała lub masy ciała, rodzaju choroby oraz funkcji nerek.
Gdy PHELINUN stosuje się jako leczenie przed przeszczepem hematopoetycznych komórek macierzystych, lek jest zawsze podawany w połączeniu z innymi lekami.
Stosowanie u dorosłych
Zalecany zakres dawkowania wynosi od 100 do 200 mg/m² całkowitej powierzchni ciała.
Dawkę można podzielić równomiernie na 2 lub 3 kolejne dni.
Stosowanie u populacji pediatrycznej
Schemat dawkowania jest następujący: dawka od 100 do 240 mg/m² całkowitej powierzchni ciała.
Dawkę można podzielić równomiernie na 2 lub 3 kolejne dni.
Stosowanie u pacjentów z obniżoną czynnością nerek
Zwykle dawka jest niższa i dostosowana do nasilenia zaburzeń nerek.
Sposób podania
PHELINUN podaje się przez wlew (infuzję) dożylną.
W przypadku przypadkowego wstrzygnięcia PHELINUN poza żyłę do otaczających tkanek lub wycieku z żyły do otaczających tkanek, podawanie PHELINUN należy natychmiast przerwać, ponieważ może to powodować poważne uszkodzenia tkanek, zazwyczaj towarzyszone silnym bólem i uczuciem palenia. Jeżeli pacjenci nie są w stanie wyrazić, że odczuwają ból, należy obserwować inne objawy, takie jak zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia.
Jeśli podano więcej PHELINUN niż należało
Jeśli podejrzewa się podanie zbyt dużej dawki lub pominięcie dawki, należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę.
Jeśli ma Pan/i jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych działań niepożądanych.
Poważne działania niepożądane
Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych działań niepożądanych, skontaktuj się ze specjalistą lub natychmiast udaj się do szpitala:

• Choroba przeszczepu przeciwko żywicielowi po przeszczepieniu komórek macierzystych hematopoezy (gdy przeszczepione komórki atakują organizm, potencjalnie śmiertelne)
• Obniżenie liczby krążących komórek krwi i płytek krwi, co może prowadzić do anemii (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek), nietypowego krwawienia, siniaków
• Infekcja, czasem ciężka i potencjalnie śmiertelna
• Krwawienie przewodu pokarmowego
• Dysfunkcja dwóch lub więcej układów narządów, która może powodować dyskomfort i może być potencjalnie śmiertelna
• Zaburzenia funkcji rozrodczej u kobiet, które mogą powodować zaburzenia jajnikowe i przedwczesną menopauzę
• U mężczyzn: brak plemników w nasieniu (azoospermia)
• Szok septyczny
• Postęp, nawrót lub powrót nowotworu, pojawienie się nowego nowotworu
• Biała plamica (leukemia), zespół mielodysplastyczny (pewien typ nowotworu krwi)
• Zaburzenia oddechowe: niewydolność oddechowa, duszność (ostra syndrom niewydolności oddechowej), zapalenie płuc (zapalenie płuc, idiopatyczny zespół płucny), zgrubienie tkanek płucnych (choroba płucna międzyustatkowa, włóknienie płuc), krwawienie do płuc
• Tworzenie się skrzeplin krwi w małych naczyniach krwionośnych w całym organizmie, które uszkadzają mózg, nerki i serce
• Krwawienie do mózgu
• Zaburzenia wątroby: toksyczne uszkodzenie wątroby, zablokowanie żyły wątrobowej
• Uszkodzenia nerek (ostra niewydolność nerek, zespół nerczycowy), zmniejszona funkcja nerek
• Reakcja alergiczna – objawy mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk, wysypkę, utratę przytomności, trudności w oddychaniu, hipotensję, niewydolność serca i śmierć
• Omdlenie (spowodowane zatrzymaniem serca)
• Choroba, w której czerwone krwinki są niszczone przedwcześnie, co może powodować uczucie skrajnego zmęczenia, duszność i zawroty głowy oraz może powodować ból głowy lub żółtaczkę skóry lub oczu.
• Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego: zmiany i nieprawidłowości w zdolności serca do pompowania, powodujące zatrzymanie płynów, duszność, uczucie zmęczenia (niewydolność serca, kardiomiopatia) oraz zapalenie wokół serca (wylew do worka osierdziowego)
• Podwyższone ciśnienie krwi w arteriach płucnych
• Ciężkie powikłania zapalne i immunologiczne (histiocytoza z hemofagocytozą)
• Ciężkie uszkodzenia skóry (np. zmiany, pęcherze, złuszczanie w najcięższych przypadkach), które mogą obejmować całą powierzchnię ciała i mogą być potencjalnie śmiertelne (zespoł Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka)
• Krwawienie
• Tworzenie się skrzeplin krwi w głębokiej żyłach, szczególnie w nogach (głębokie zakrzepice żył), oraz zamknięcie tętnicy płucnej (zatorowość płucna).

Inne działania niepożądane obejmują:
Działania niepożądane bardzo częste (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• Łysienie (utrata włosów), w dawkach wysokich

Działania niepożądane częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• Nudności
• Wymioty
• Biegunka
• Zapalenie jamy ustnej i wokół ust (stomatyt)
• Gorączka, dreszcze
• Brak miesiączki (amenoza)
• Łysienie (utrata włosów), w dawkach normalnych

Działania niepożądane niezbyt częste (może dotyczyć do 1 osoby na 100)

• Zaburzenia skóry: zaczerwienienie skóry z małymi pęcherzykami (wysypka makularna i plamista)
• Pacjenci z ciężkimi chorobami krwi mogą odczuwać uczucie ciepła lub mrowienia.

Działania niepożądane rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)

• Świąd
• Problemy z wątrobą, które mogą pojawić się w badaniach krwi lub powodować żółtaczkę (żółtaczkę białka oczu i skóry)

Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• Zapalenie pęcherza z obecnością krwi w moczu
• Podwyższone stężenie kreatyniny we krwi

Inne działania niepożądane u dzieci i nastolatków
Dzieci i nastolatkowie mogą częściej rozwijać ciężkie powikłania oddechowe i przewodu pokarmowego.
Jeśli zauważysz wystąpienie jakiegokolwiek działania niepożądanego nie wymienionego w tym ulotce lub jeśli którekolwiek z działań niepożądanych stanie się poważne, powiadom lekarza lub farmaceutę.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie którejkolwiek działanie niepożądane, w tym te nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać PHELINUN

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj leku po upływie terminu ważności, podanego na etykiecie fiolki i opakowaniu po napisie „Wydano do”. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie przechowywać w lodówce.
Przechowuj fiolki w zewnętrznej tekturowej puszce, aby chronić lek przed światłem.
Po odtworzeniu i rozcieńczeniu produkt jest stabilny przez 1 godzinę i 30 minut w temperaturze 25 °C. Dlatego całkowity czas od momentu odtworzenia i rozcieńczenia do zakończenia infuzji nie powinien przekraczać 1 godziny i 30 minut.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być używany natychmiast.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera PHELINUN

• Substancją czynną jest melfalan. Jedno fiolka z proszkiem zawiera 200 mg melfalanu (w postaci chlorku melfalanu). Po odtworzeniu za pomocą 40 ml rozpuszczalnika stężenie końcowe roztworu wynosi 5 mg/ml melfalanu.
• Pozostałe składniki to: proszek: kwas chlorowodorowy (E507) i povidon (E1201); rozpuszczalnik: woda do wstrzykiwań, glikol propylenowy (E1520), etanol i cytrynian sodu (E331) (patrz punkt 2).

Opis wyglądu PHELINUN i zawartości opakowania
PHELINUN to proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia koncentratu do roztworu do infuzji.
Proszek jest dostarczany w przezroczystej szklanej fiolce zawierającej biały lub jasnożółty proszek lub agregat. Rozpuszczalnik to klarowny, bezbarwny roztwór w przezroczystej szklanej fiolce.
Każde opakowanie PHELINUN zawiera: jedną fiolkę z 200 mg proszku (melfalan) i jedną fiolkę z 40 ml rozpuszczalnika.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
ADIENNE S.r.l. S.U.
Via Galileo Galilei, 19
20867 Caponago (MB)
Włochy
tel: +39 0240700445
e-mail: [email protected]

Producent
NERPHARMA S.R.L.
Viale Pasteur, 10
20014 Nerviano (MI)
Włochy
tel: +39 0331 581111

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
ADIENNE S.r.l. S.U.
Via Galileo Galilei, 19
20867 Caponago (MB) Włochy
Tel: +39-02 40700445
[email protected]

Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu

Poniższe informacje są przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego:

PHELINUN 200 mg proszek i rozpuszczalnik do koncentratu do roztworu do wlewania dożylnej
Jak w przypadku każdej chemioterapii o wysokiej dawce, przygotowanie i manipulowanie tym produktem
wymaga szeregu środków ostrożności w celu zapewnienia ochrony zarówno personelu medycznego, jak i
otoczenia, z uwzględnieniem warunków bezpieczeństwa wymaganych dla pacjenta.
Oprócz standardowych środków ostrożności mających na celu zachowanie sterylności przygotowywanych
środków do wstrzykiwania, należy:

• nosić długie ubrania z ciasno dopasowanymi mankietami, aby uniknąć rozbryzgów roztworu na skórę;
• nosić jednorazową maseczkę chirurgiczną i okulary ochronne;
• nosić jednorazowe rękawiczki po umyciu rąk w warunkach bezpylnych;
• przygotowywać roztwór w wydzielonym miejscu;
• przerwać wlewanie w przypadku wycieku roztworu;
• usuwać materiały używane do przygotowania roztworu (strzykawki, gaziki, ręczniki, fiolki) w odpowiednich pojemnikach;
• niszczyć skażone odpady;
• ostrożnie postępować z wydzielinami i wymiotami.

Jeśli PHELINUN przypadkowo skontaktuje się ze skórą, należy natychmiast i dokładnie umyć dotknięte miejsca wodą i mydłem.
W przypadku przypadkowego kontaktu z oczami lub błonami śluzowymi należy przemyć obficie wodą.
Należy unikać wdychania produktu.
Kobiety w ciąży nie powinny manipulować lekami cytotoksycznymi.

Dawkowanie

Dorośli

Wieloraki szpiczak, chłoniak złośliwy (chłoniak Hodgkina, chłoniak nie-Hodgkina), ostra białaczka limfoblastyczna i ostra białaczka szpikowa (ALL i AML), raka jajnika i raka gruczołu piersiowego w dawkach wysokich

Zalecany schemat dawkowania: dawka od 100 do 200 mg/m² powierzchni ciała całkowitej (około 2,5–5,0 mg/kg masy ciała). Dawkę można podzielić równo na 2 lub 3 kolejne dni. Po dawkach przekraczających 140 mg/m² powierzchni ciała całkowitej konieczne jest wykonanie autologicznej transplantacji hematopoezyjnych komórek macierzystych.

Złośliwe choroby hematologiczne przed allogeniczną transplantacją hematopoezyjnych komórek macierzystych

Zalecana dawka to 140 mg/m² w jednorazowym wlewie dziennym lub 70 mg/m² raz dziennie przez dwa kolejne dni.

Grupa pediatryczna

Ostra białaczka limfoblastyczna i ostra białaczka szpikowa w dawkach wysokich

Zalecany schemat dawkowania: dawka od 100 do 200 mg/m² powierzchni ciała całkowitej (około 2,5–5,0 mg/kg masy ciała). Dawkę można podzielić równo na 2 lub 3 kolejne dni. Po dawkach przekraczających 140 mg/m² powierzchni ciała całkowitej konieczne jest wykonanie autologicznej transplantacji hematopoezyjnych komórek macierzystych.

Neuroblastoma u dzieci

Zalecana dawka w celu konsolidacji odpowiedzi uzyskanej po leczeniu konwencjonalnym to pojedyncza dawka od 100 mg/m² do 240 mg/m² powierzchni ciała całkowitej (czasem podzielona równo na 3 kolejne dni) w połączeniu z autologiczną transplantacją hematopoezyjnych komórek macierzystych. Wlew może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z radioterapią i/lub innymi lekami cytotoksycznymi.

Choroby hematologiczne przed allogeniczną transplantacją hematopoezyjnych komórek macierzystych

Zalecana dawka:

• choroby hematologiczne złośliwe: 140 mg/m² w jednorazowym wlewie dziennym;
• choroby hematologiczne niezłośliwe: 140 mg/m² w jednorazowym wlewie dziennym lub 70 mg/m² raz dziennie przez dwa kolejne dni.

Powikłania zakrzepowo-zatorowe

Należy podawać profilaktykę antytrombotyczną co najmniej przez pierwsze 5 miesięcy leczenia, szczególnie u pacjentów z większym ryzykiem trombogenezy. Decyzja o zastosowaniu środków profilaktycznych antytrombotycznych powinna być podejmowana po dokładnej ocenie ryzyka u każdego pacjenta (patrz punkt 4.4 i 4.8).
Zaleca się zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjentom, wymuszonego diurezy oraz profilaktycznego podawania środków przeciwdrobnoustrojowych (przeciwko bakteriom, grzybom lub wirusom) (patrz punkt 4.4).
Pretreatment cyklofosfamidem wydaje się zmniejszać nasilenie uszkodzeń przewodu pokarmowego wywołanych przez PHELINUN w dawkach wysokich; szczegóły należy sprawdzić w literaturze (patrz punkt 4.8).
Zastosowanie środków profilaktycznych, takich jak leki przeciwdrobnoustrojowe, może okazać się pomocne (patrz punkt 4.8).
Można zapobiegać wystąpieniu choroby „przeciwciało-przeciw-gospodarz” (GvHD) poprzez stosowanie terapii immunosupresyjnej jako profilaktyki po transplantacji hematopoezyjnych komórek macierzystych (patrz punkt 4.8).

Grupy specjalne

Osoby starsze

Nie ma zaleceń co do dawkowania PHELINUN u osób starszych.
Jednakże standardowe dawki melflanu są często stosowane u osób starszych.
Doświadczenie w stosowaniu melflanu w dawkach wysokich u osób starszych jest ograniczone. Należy zatem rozważyć możliwość zapewnienia odpowiedniego statusu wydolnościowego i funkcji narządów przed zastosowaniem melflanu w dawkach wysokich u osób starszych.

Niewydolność nerek

U pacjentów z zaburzoną funkcją nerek należy dostosować dawkowanie (patrz punkt 4.4).
Clearance melflanu, choć zmienna, może być obniżone przy zaburzonej czynności nerek.
Melflan w dawkach wysokich w połączeniu z terapią ratunkową za pomocą hematopoezyjnych komórek macierzystych został skutecznie zastosowany również u pacjentów uzależnionych od dializy z niewydolnością nerek w stadium końcowym. Wskazówkowo, w leczeniu melflanem w dawkach wysokich bez transplantacji hematopoezyjnych komórek macierzystych u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (clearance kreatyniny 30–50 ml/min) zwykle stosuje się redukcję dawki o 50%. Melflan w dawkach wysokich (powyżej 140 mg/m²) bez transplantacji hematopoezyjnych komórek macierzystych nie powinien być stosowany u pacjentów z cięższym zaburzeniem funkcji nerek.
W przypadku dawek wysokich melflanu dożylnie (100–240 mg/m² powierzchni ciała całkowitej) konieczność redukcji dawki zależy od stopnia zaburzenia czynności nerek, od tego, czy hematopoezyjne komórki macierzyste są ponownie przeszczepiane, oraz od potrzeb terapeutycznych. Iniekcja melflanu powinna być podana z ratunkową transplantacją hematopoezyjnych komórek macierzystych przy dawkach powyżej 140 mg/m².

Niewydolność wątroby

Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów z łagodnym zaburzeniem funkcji wątroby, a danych dotyczących pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby jest niewystarczająco.

Przygotowanie roztworu PHELINUN

Nie należy stosować tego leku, jeśli widoczne są oznaki jego uszkodzenia.
PHELINUN należy przygotować w temperaturze poniżej 25 °C, rekonstytuując proszek liofilizowany 40 ml rozpuszczalnika i natychmiast intensywnie wstrząsając aż do uzyskania klarownego roztworu bez widocznych cząstek. Należy stosować wyłącznie klarowne roztwory bez widocznych cząstek.
Chyba że koncentrat jest podawany bezpośrednio do szybkiego wlewu za pomocą miejsca wstrzykiwania, otrzymany roztwór należy dodatkowo rozcieńczyć przed podaniem odpowiednią objętością roztworu do wstrzykiwania chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %), aby uzyskać końcową stężenie od 0,45 do 4,0 mg/ml.
Koncentrat i roztwór PHELINUN mają ograniczoną stabilność i powinny być przygotowywane bezpośrednio przed użyciem. Maksymalny czas między rekonstytucją i rozcieńczeniem w roztworze do wstrzykiwania chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) a zakończeniem wlewania wynosi 1 godzinę i 30 minut.
PHELINUN nie jest kompatybilny z roztworami do wlewania zawierającymi glukozę.
Zaleca się wyłącznie stosowanie roztworu do wstrzykiwania chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %).
W przypadku wystąpienia mętności lub widocznych kryształów w odtworzonych lub rozcieńczonych roztworach, preparat należy wyrzucić.

Sposób podania

PHELINUN przeznaczony jest wyłącznie do wstrzykiwania dożylnej.
W przypadku podania PHELINUN dożylnej obwodowej istnieje możliwość wycieku roztworu. W przypadku wycieku należy natychmiast przerwać podawanie i zastosować centralny cewnik żylny.
Zaleca się powolne wstrzykiwanie PHELINUN w postaci koncentratu (5 mg/ml) przez miejsce wstrzykiwania do szybkiego wlewu.
W przypadku podawania PHELINUN w dawkach wysokich z lub bez transplantacji, zaleca się podawanie w postaci rozcieńczonej za pomocą centralnego cewnika żylnego w celu uniknięcia wycieku. Jeśli powolne wstrzykiwanie koncentratu (5 mg/ml) do szybkiego wlewu nie jest odpowiednie, PHELINUN może być podawany w dalszym ciągu rozcieńczony roztworem do wstrzykiwania chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) jako „wolny” roztwór w worku do wlewania.
W przypadku dodatkowego rozcieńczenia w roztworze do wlewania stabilność PHELINUN maleje, a szybkość degradacji szybko wzrasta wraz ze wzrostem temperatury.
Zaleca się prowadzenie wlewania w temperaturze poniżej 25 °C.

Unieszkodliwienie

Nie używany roztwór po 1,5 godziny należy wyrzucić zgodnie z obowiązującymi standardowymi wytycznymi dotyczącymi manipulowania i unieszkodliwiania leków cytotoksycznych.
Nie używany lek oraz odpady powstałe w wyniku stosowania tego leku należy usuwać zgodnie z obowiązującymi lokalnymi przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych.