Petydyna chlorydek Monico

Ulotka: informacje dla użytkownika

PETIDINA CHLOROHYDRAS MONICO

100 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań
Petidina chlorohydryas
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczna ponowna lektura.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest PETIDINA CHLOROHYDRAS MONICO i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku PETIDINA CHLOROHYDRAS MONICO
3. Jak stosować lek PETIDINA CHLOROHYDRAS MONICO
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek PETIDINA CHLOROHYDRAS MONICO
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest PETIDINA CHLORHYDRAS MONICO i do czego służy

PETIDINA CHLORHYDRAS MONICO zawiera substancję czynną petydynę, która należy do grupy leków zwanych lekami przeciwbólowymi narkotycznymi. Leki te działają zmniejszając ból.
PETIDINA CHLORHYDRAS MONICO jest wskazany:

• w leczeniu bólu od umiarkowanego do ciężkiego różnego pochodzenia, w szczególności bólu po zabiegach chirurgicznych (ból postoperacyjny), bólu nowotworowego, bólu porodowego, nawet u kobiet, które w czasie ciąży cierpiały na podwyższone ciśnienie krwi i obrzęki spowodowane gromadzeniem się płynów (przedrzucawkę) lub drgawki (rzucawkę);
• u dorosłych, w celu wywołania stanu znieczulenia przed zabiegami chirurgicznymi (przedznieczulenie).

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem PETIDINA CHLOROANION MONICO

Nie stosuj PETIDINA CHLOROANION MONICO

• jeśli jesteś uczulony na petydynę, substancje podobne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli jesteś w ciąży (z wyjątkiem porodu) lub karmisz piersią;
• jeśli cierpisz na zaburzenia oddychania (depresja oddechowa, ostra astma oskrzelowa);
• jeśli cierpisz na podwyższone ciśnienie wewnątrz czaszki (podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe);
• jeśli cierpisz na nieregularne bicie serca (nadkomorowe tachykardia);
• jeśli masz guza nadnerczy (feochromocytoma);
• jeśli cierpisz na napady padaczkowe;
• jeśli przyjmujesz leki przeciwdepresyjne (IOA); leczenie tymi lekami należy przerwać co najmniej 15 dni przed rozpoczęciem terapii PETIDINA CHLOROANION MONICO;
• jeśli regularnie spożywasz alkohol (ostry alkoholizm) lub występują u Ciebie objawy abstynencji alkoholowej (delirium tremens);
• jeśli poziom kwasów we krwi jest podwyższony z powodu cukrzycy (kwasica cukrzycowa) z ryzykiem śpiączki;
• jeśli masz poważne problemy wątroby lub nerek (ciężka niewydolność wątroby, ciężka niewydolność nerek);
• jeśli przyjmujesz inne leki działające na ośrodkowy układ nerwowy, w szczególności leki uspokajające, nasenne, środki uspokajające;
• jeśli cierpisz na choroby tarczycy (niedoczynność tarczycy);
• jeśli cierpisz na chorobę nadnerczy (choroba Addisona);
• jeśli masz dolegliwości brzuszne (ostry brzuch) i problemy jelitowe (przywieranie jelita).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem PETIDINA CHLOROANION MONICO.
Podczas leczenia tym lekiem, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu, może dojść do zmniejszenia jego skuteczności i czasu działania (tolerancja i uzależnienie). Jeśli tak się stanie, skontaktuj się z lekarzem, który może zwiększyć dawkę.
Po przerwaniu leczenia możesz odczuwać potrzebę kontynuowania stosowania tego leku (uzależnienie), wraz z pojawieniem się wielu innych objawów, które łącznie tworzą „zespół abstynencyjny” (patrz punkt „Jeśli przerwiesz leczenie PETIDINA CHLOROANION MONICO”).
Tolerancja i uzależnienie mogą występować podczas stosowania PETIDINA CHLOROANION MONICO, szczególnie po długotrwałym leczeniu tym lekiem, ale rozwijają się bardzo powoli, jeśli lek jest podawany w celu zapobiegania wystąpieniu bólu, a nie w razie potrzeby; mimo to nie stosuj go, jeśli:

• ból można kontrolować innymi, mniej silnymi lekami przeciwbólowymi;
• nie jesteś pod ścisłą kontrolą lekarską podczas leczenia tym lekiem.

Stosuj ten lek zawsze pod kontrolą lekarza i poinformuj lekarza, jeśli:

• cierpisz na choroby mózgu (organiczne choroby mózgu);
• cierpisz na choroby płuc (przewlekłe choroby płuc), zwłaszcza jeśli występuje zwiększone wydzielanie śluzu w oskrzelach (hipersekrecja oskrzelowa);
• cierpisz na inne problemy oddechowe (zator dróg oddechowych), związane z nadmierną masą ciała (otyłość) i wadami kręgosłupa (kifoza, skolioza);
• cierpisz na choroby tarczycy (miksedema);
• masz niskie ciśnienie krwi związane z poważnymi zaburzeniami krążenia (ciężkie stany hipotensyjne i wstrząs);
• masz problemy z pęcherzykiem żółciowym (kolka żółciowa);
• miałeś operacje na drogach żółciowych lub moczowych;
• masz problemy jelitowe (spowolnienie pasażu jelitowego, zapalenie lub zator jelit);
• cierpisz na choroby wątroby (ostry i przewlekły stan zapalny wątroby) lub nerek (przewlekłe choroby nerek);
• cierpisz na choroby serca lub układu krążenia (choroby układu sercowo-naczyniowego) lub masz zaburzenia rytmu serca (arytmie).

Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do obniżenia poziomu hormonów płciowych we krwi: może to prowadzić do zmniejszenia libido, impotencji lub bezpłodności. Może również dojść do zmniejszenia aktywności nadnerczy przy długotrwałym stosowaniu (ponad miesiąc).
Dla osób uprawiających sport: stosowanie leku bez potrzeby terapeutycznej stanowi doping i może prowadzić do efektów dopingowych oraz spowodować, nawet przy dawkach terapeutycznych, pozytywne wyniki testów antydopingowych.
Dzieci
Stosuj PETIDINA CHLOROANION MONICO ostrożnie u noworodków i dzieci, ponieważ istnieje większe ryzyko wystąpienia problemów oddechowych (depresja oddechowa).
Inne leki i PETIDINA CHLOROANION MONICO
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie stosujesz, ostatnio stosowałeś lub możesz potrzebować stosowania jakichkolwiek innych leków.
Stosuj PETIDINA CHLOROANION MONICO ostrożnie i poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz następujące leki, ponieważ mogą one nasilić działanie tego leku, w szczególności mogą wystąpić problemy oddechowe:

• leki stosowane do wywołania znieczulenia przed operacją (znieczulenia ogólnego);
• leki uspokajające (środki nasenne, uspokajające, anksjolityki): jednoczesne stosowanie PETIDINA CHLOROANION MONICO i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne im substancje, zwiększa ryzyko senności, trudności w oddychaniu (depresja oddechowa), śpiączki i może zagrozić życiu; z tego powodu jednoczesne stosowanie należy rozważyć tylko wtedy, gdy inne opcje leczenia są niemożliwe; jednak jeśli lekarz przepisze Ci PETIDINA CHLOROANION MONICO razem z lekami uspokajającymi, dawka i czas trwania leczenia powinny być ograniczone przez lekarza; poinformuj lekarza o wszystkich lekach uspokajających, które przyjmujesz, i dokładnie postępuj zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania; warto poinformować znajomych lub członków rodziny, aby zwracali uwagę na powyższe objawy i symptomy; skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią takie objawy;
• leki stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych (neuroleptyki i fenotiazyny);
• leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe antydepresanty, leki serotonergiczne);
• leki stosowane w leczeniu alergii (antyhistaminowe);
• leki stosowane w leczeniu napadów padaczkowych (barbiturany i fenytoina);
• cyklosporynę, lek stosowany w leczeniu nadkwasoty i uszkodzeń żołądka i jelit;
• klopidogrel (lek stosowany do hamowania agregacji płytek krwi): leki z grupy agonistów opioidowych mogą zmniejszać lub opóźniać wchłanianie klopidogrelu;
• leki klasyfikowane jako inhibitory cytochromu P450 3A4, kompleksu enzymatycznego występującego w wątrobie: te leki mogą nasilić działanie petydyny i zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych;
• leki klasyfikowane jako induktory cytochromu P450 3A4: takie leki osłabiają działanie petydyny i mogą wymagać zwiększenia dawki petydyny w celu osiągnięcia pożądanego efektu;
• leki, które mogą powodować obniżenie stężenia sodu we krwi lub zatrzymanie wody.

Jeśli palisz papierosy, tytoń może nasilić działanie tego leku.
PETIDINA CHLOROANION MONICO i alkohol
Nie przyjmuj alkoholu podczas leczenia tym lekiem, ponieważ może to prowadzić do problemów z oddychaniem (hamowanie funkcji oddechowej).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Nie stosuj tego leku w czasie ciąży, ponieważ przenika przez łożysko.
Nie stosuj tego leku podczas karmienia piersią, ponieważ noworodek może doświadczyć problemów z oddychaniem (działania depresyjne na oddychanie).
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ten lek, zwłaszcza jeśli przyjmowany razem z alkoholem, może powodować działania niepożądane, takie jak osłabienie i zawroty głowy, co może utrudnić prowadzenie pojazdów i korzystanie z maszyn. Jeśli tak się stanie, unikaj prowadzenia pojazdów lub korzystania z maszyn.

3. Jak stosować PETIDINA CHLORHYDRAS MONICO

Lek ten będzie podawany przez lekarza lub wykwalifikowany personel medyczny.
Roztwór powinien być klarowny, bezbarwny i nie zawierać widocznych cząstek.
Nie należy stosować leku, jeśli roztwór ma zabarwienie.
Każda ampułka przeznaczona jest do jednorazowego, nieprzerwanego podania, a pozostałość leku należy usunąć.

Stosowanie u dorosłych
Lek ten może być podawany przez zastrzyk w mięsień (drogą wewnątrzmięśniową), pod skórę (drogą podskórną) lub bezpośrednio do żyły (drogą dożylną).
Podanie w mięsień lub pod skórę: zalecana dawka to 25–100 mg.
Podanie bezpośrednio do żyły: zalecana dawka to 25–50 mg.

Stosowanie u dzieci
Lek będzie podawany przez zastrzyk w mięsień.
Zalecana dawka to 0,5–2 mg na każdy kilogram masy ciała.

Stosowanie podczas porodu
Lek będzie podawany przez zastrzyk w mięsień lub pod skórę, zaraz po rozpoczęciu regularnych skurczów.
Zalecana dawka to 50–100 mg. W razie potrzeby lekarz może zdecydować o ponownym podaniu po 1–3 godzinach.

Stosowanie przed zabiegiem chirurgicznym (preanestezja)
Zalecana dawka to 50–100 mg, godzinę przed operacją.
Lekarz może zmniejszyć dawkę tego leku, jeśli:

• przyjmuje się inne leki, które depresyjnie oddziałują na ośrodkowy układ nerwowy (np. leki opioidowe stosowane w leczeniu bólu);
• osoba jest starsza lub wyczerpana;
• występują problemy z nerkami (niewydolność nerek), z prostatą lub z drogami moczowymi (powiększenie prostaty, zwężenie cewnika moczowego);
• występuje zmniejszenie objętości krwi (hipowolemia).

Jeśli zastosuje się zbyt dużą dawkę PETIDINA CHLORHYDRAS MONICO
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki PETIDINA CHLORHYDRAS MONICO należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
W przypadku przedawkowania mogą wystąpić zaburzenia działania układu nerwowego (depresja ośrodkowego układu nerwowego), które mogą prowadzić do następujących objawów:

• utrata przytomności, od częściowej utraty przytomności aż po głębokie śpiączki;
• trudności w oddychaniu (depresja oddechowa), również ciężkie (oddech typu Cheyne’go-Stoksa), towarzyszące zabarwieniu skóry na niebiesko z powodu niedotlenienia organizmu (cyjanozę);
• obniżenie temperatury ciała (hipotermia) z zimną i wilgotną skórą;
• porażenie mięśni (paraliż mięśni flaccidny);
• spowolnienie rytmu serca (bradykardia);
• obniżenie ciśnienia krwi (hipotensja);
• rozszerzenie źrenic (midryza);
• suchość w ustach (kserostomia);
• zwiększenie aktywności mięśni;
• drżenie mięśni;
• mimowolne skurcze mięśni (mioklonia);
• przyspieszenie rytmu serca (tachykardia);
• delirium i uczucie dezorientacji;
• halucynacje;
• drgawki (typu wielki zło).

W ciężkich przypadkach przedawkowania, które mogą wystąpić przy zbyt szybkim wstrzyknięciu leku do żyły, mogą wystąpić:

• brak oddechu (apnea);
• niewystarczające krążenie krwi (kolaps krążeniowy, wstrząs);
• zatrzymanie akcji serca (arrestus kardiakus);
• zatrzymanie oddechu (arrestus respiratorius);
• zapalenienie płuc (zapalenie płuc), gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc) oraz silne obniżenie ciśnienia krwi, towarzyszące możliwemu zatrzymaniu akcji serca (wstrząs), co może być śmiertelne.

Jeśli zapomni się zastosować PETIDINA CHLORHYDRAS MONICO
Nie należy podawać podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwie się leczenie PETIDINA CHLORHYDRAS MONICO
Nie należy nagle przerywać leczenia tym lekiem ani bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem, ponieważ mogą wystąpić różne niepożądane skutki (zespół abstynencyjny). W związku z tym przerwanie leczenia powinno być stopniowe.
Jeśli lekarz postanowi przerwać leczenie, stopniowo zmniejszy dawkę, aby zminimalizować objawy abstynencyjne, które mogą wystąpić po przerwaniu leczenia, takie jak:

• zwiększona wrażliwość na ból (hiperalgezja) i rozlany ból;
• rozszerzenie źrenic (midryza);
• podwyższenie ciśnienia krwi (nadciśnienie);
• dreszcze;
• niepokój;
• ziewanie;
• łzawienie i kichanie (rynorea);
• potliwość i gęsią skórka (orypipilacja);
• mimowolne skurcze mięśni (fascylacje i skurcze mięśniowe);
• bóle brzucha, nóg i pleców (ból lędźwiowy);
• ból głowy (cefalea);
• kichanie;
• osłabienie;
• lęk i drażliwość;
• zaburzenia snu lub bezsenność;
• pobudzenie;
• utrata apetytu (anoreksja) i utrata masy ciała;
• nudności, wymioty i biegunka;
• odwodnienie;
• przyspieszenie rytmu serca (tachykardia);
• zwiększenie częstości oddechów (tachypnea);
• gorączka;
• zaburzenia naczyń krwionośnych (zaburzenia wazomotoryczne).

Te objawy, które mogą trwać od 3 do 5 dni, mogą wystąpić częściej po długotrwałym stosowaniu wysokich dawek, w ciągu 3 godzin od ostatniej dawki, osiągając maksymalną intensywność po 8–12 godzinach.
Jeśli ma Pan/Pani jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, PETIDINA CHLOROHYDRAS MONICO może powodować działania niepożądane,
choć nie u wszystkich osób one występują.
Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zwiększa się, jeśli lek ten jest podawany
szybko dożylnie.
Możliwe są następujące działania niepożądane:
Częstość nieznana (częstość której nie można ustalić na podstawie dostępnych danych)

• dezorientacja, zaburzenia wzroku, halucynacje, zaburzenia nastroju (dysforia, euforia), pobudzenie, depresja, osłabienie zmysłów i świadomości (otępienie), zaburzenia psychiczne (psychotyczne), ból głowy (cefalea), zwiększone napięcie mięśni, drżenie, sztywność, drgawki, osłabienie, śpiączka, zwiększone ryzyko delirium u osób starszych;
• trudności w oddychaniu (łagodna lub umiarkowana depresja oddechowa), które mogą pogorszyć stan zdrowia, jeśli osoba ta ma problemy z płucami (choroby oskrólowo-płucne);
• zawroty głowy;
• obniżenie produkcji niektórych hormonów (ACTH, glikokortykosteroidy i TSH, z hipokortykosteroidyzmem i hipotyreozą);
• obniżenie lub podwyższenie ciśnienia krwi (hipotensja, nadciśnienie), przyspieszenie akcji serca (tachykardia), rozszerzenie naczyń krwionośnych (wazodilatacja), chwilowa utrata przytomności (zawał), wstrząs, zatrzymanie krążenia;
• poważne uszkodzenia tkanek (martwica i gangrena), jeśli lek ten zostanie przypadkowo wstrzygnięty do tętnicy, a nie do żyły;
• wysypka skórna, pokrzywka, zaczerwienienie, świąd;
• reakcje alergiczne, również ciężkie, takie jak anafilaksja;
• podwyższenie poziomu niektórych enzymów we krwi (amylaza i lipaza), spowodowane nieświadomym skurczem mięśnia regulującego wydzielanie (spazm zwieracza Oddiego), zwiększenie aktywności enzymu (butyrat dehydrogenaza);
• nudności, wymioty, suchość w ustach (kserostomia), zaparcia;
• zwężenie aparatu regulującego przepływ żółci i soku trzustkowego do jelita (zwieracz Oddiego), podwyższenie ciśnienia w drógach żółciowych i bóle brzucha (kolka żółciowa);
• zaparcia;
• trudności w oddawaniu moczu (zatrzymanie moczu);
• podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, sztywność mięśnia (fibroza tkanki mięśniowej), powstawanie ropnia (abscesy);
• zaburzenia oddychania u noworodka (depresja oddechowa), gdy lek ten jest stosowany w celu złagodzenia bólu podczas porodu;
• objawy abstynencyjne (zobacz punkty „Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Jeśli przestaniesz stosować PETIDINA CHLOROHYDRAS MONICO”);
• kombinacja następujących objawów: nudności, wymioty, biegunka, utrata masy ciała, brak apetytu, zmęczenie, zawroty głowy i niskie ciśnienie tętnicze, bóle mięśni i stawów może być objawem potencjalnie śmiertelnej choroby zwanej niewydolnością nadnerczy, w której gruczoły nadnerczy nie wytwarzają wystarczającej ilości hormonów.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te, które nie są wymienione w niniejszym ulotce, powiadom lekarza lub farmaceutę. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem. Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać PETIDINA CHLORIDE MONICO

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po dacie wygasania podanej na opakowaniu po napisie „Przydatny do”.
Data wygaśnięcia odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca, przy założeniu, że produkt jest w oryginalnym opakowaniu i prawidłowo przechowywany.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Każda fiolka jest przeznaczona do jednorazowego użycia, ewentualne resztki leku należy usunąć.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak usunąć leki, których już nie używasz. Pomogą to w ochronie środowiska.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera PETIDINA CHLORHYDRAS MONICO 100 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań

• Substancją czynną jest chlorowodorek petydyny. Każda ampułka zawiera 100 mg chlorowodoru petydyny.
• Innym składnikiem jest woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.

Opis wyglądu PETIDINA CHLORHYDRAS MONICO oraz zawartości opakowania
Opakowanie zawierające 5 szklanych ampułek o pojemności 2 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
MONICO SPA – Via Ponte di Pietra 7, 30173 – WENEZJA/MESTRE – Włochy

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania
Tolerancja i uzależnienie rozwijają się bardzo powoli w warunkach klinicznych, jeśli lek jest stosowany
w celu zapobiegania wystąpieniu bólu, a nie „na żądanie”. Mechanizmy uzależnienia od opioidów, w tym „craving” (uzależnienie psychiczne), zakładają fazę samoadministrowania, czyli schematy dawkowania i motywacje inne niż te przewidziane w leczeniu przewlekłego bólu w warunkach klinicznych. Dlatego przypadki silnej tolerancji oraz kompulsywnego zachowania w poszukiwaniu leku są rzadkie; jeśli jednak występują, wymagają one interwencji specjalistycznej. Również ewentualne odstawienie terapii opioidami, prowadzone stopniowo, nie wiąże się w praktyce klinicznej z powikłaniami behawioralnymi, o ile usunięto przyczynę bólu.
Niemniej istnieje ryzyko uzależnienia, dlatego meperydyna nie powinna być stosowana w stanach bólowych, które odpowiadają na słabsze środki przeciwbólowe, ani u pacjentów, którzy nie są pod ścisłą kontrolą lekarską.

Niezgodności
Meperydyna jest niestabilna w roztworach o odczynie zasadowym, tiopentalu sodowym i innych barbituranach, aminofilinie, heparynie sodowej, chlorku sodu, sulfadiazynie sodowej, nitrofurantoinie, fenytoinie sodowej, sulfafurazolu dietanolaminie.

Gdy roztwór chlorku meperydyny w roztworze glukozy 5% jest mieszany z chlorkiem minocykliny lub chlorkiem tetracykliny, następuje zmiana barwy roztworu z jasnożółtej na jasnozieloną. Ten sam roztwór daje osad po dodaniu cefoperazonu sodowego lub mezlocyliny sodowej, natomiast po dodaniu nafcyliny sodowej powstaje przejściowe zmętnienie, które znika po wymieszaniu. Stwierdzono również niezgodność między chlorkiem meperydyny a acyklowirem sodowym, imipenem, furosemidem i idarubicyną.

Więcej informacji zawiera ulotka produktu.