PENTACARINAT

Ulotka informacyjna: Informacja dla pacjenta

Pentacarinat 300 mg proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań lub do inhalacji

Pentamidinum isethionatum
Dokładnie przeczytaj niniejszą ulotkę przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczna ponowna lektura.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest Pentacarinat i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed przyjęciem Pentacarinat
3. Jak stosować Pentacarinat
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Pentacarinat
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Pentacarinat i do czego służy

Pentacarinat zawiera pentamidynę izetionian, która należy do grupy leków zwanych
lekarstwami przeciwpasożytniczymi, działającymi bakteriobójczo lub hamującymi rozmnażanie i wzrost mikroorganizmów (bakterii, drobnoustrojów itp.).
Pentacarinat w postaci roztworu do wstrzykiwań jest wskazany w leczeniu następujących chorób:

• Pneumocystis carinii powodującej zapalenie płuc u chorych z osłabionym układem odpornościowym (immunokompromitowanych), np. w przebiegu AIDS. Pentamidyna izetionian jest szczególnie wskazana u pacjentów uczulonych na antybiotyki sulfonamidowe oraz w przypadkach nietolerancji lub oporności na ko-trimoksazol.
• Chorób zakaźnych wywołanych pasożytami rodzaju Leishmania, zarówno w postaci objawiającej się uszkodzeniami narządów wewnętrznych (lewizjoza wisceralna), jak i w postaci powodującej zmiany skórne (lewizjoza cutanea), w tym przypadkach opornych na leczenie lekami zawierającymi antymon.
• Afrykańskiego śpiączki (trypanosomiasis africana) wywołanej przez Trypanosoma gambiense w fazie wczesnej.

Pentacarinat w postaci roztworu do inhalacji jest wskazany do: zapobiegania zapaleniu płuc spowodowanemu przez Pneumocystis carinii u chorych z osłabionym układem odpornościowym (immunokompromitowanych), takich jak osoby z silnie obniżoną odpornością na skutek zakażenia wirusem HIV (wirusem niedoboru odporności człowieka).

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Pentacarinat

Nie stosuj Pentacarinat

• Jeśli jest nadwrażliwy na pentamidynę isetyonian lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża i karmienie piersią”).
• Jeśli karmisz piersią (zobacz „Ciąża i karmienie piersią”).
• Jeśli dotyczy dziecka (tylko roztwór do inhalacji).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem Pentacarinat.
Jeśli cierpisz na choroby wątroby i/lub nerek, z wysokim lub niskim ciśnieniem krwi, z wysokim lub niskim poziomem cukru we krwi, z obniżoną liczbą białych krwinek we krwi (leukopenia), obniżoną liczbą płytek krwi (trombocytopenia) lub obniżoną liczbą czerwonych krwinek (anemia), lekarz poda Ci Pentacarinat z szczególną ostrożnością.
Lekarz będzie szczególnie ostrożny podczas podawania Pentacarinat drogą domięśniową i/lub dożylną, ponieważ występują poważne, a czasem śmiertelne, działania niepożądane, takie jak silny spadek ciśnienia krwi, niski poziom cukru we krwi, ostra zapalenie trzustki (zapalenie trzustki) i zaburzenia rytmu serca (arytmia serca).
Poziom Twojego ciśnienia krwi powinien być mierzony przed wstrzyknięciem leku, a zastrzyki powinny być wykonywane w pozycji leżącej. Ciśnienie krwi musi być dokładnie i regularnie kontrolowane podczas podawania leku i aż do zakończenia leczenia.
Jeśli jesteś leczony Pentacarinat przez inhalację, musisz być dokładnie monitorowany pod kątem możliwego wystąpienia poważnych działań niepożądanych.
Jeśli cierpisz na choroby serca, takie jak niewydolność serca, chorobę wieńcową lub zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odcinka QT), jeśli miałeś wcześniej zaburzenia rytmu serca (arytmie komorowe), niedobór potasu we krwi (hipokaliemia) lub niedobór magnezu we krwi (hipomagnezemia) nie skorygowane, obniżenie częstości bicia serca (bradykardia poniżej 50 uderzeń na minutę) lub jeśli przyjmujesz leki, które mogą wydłużać odcinek QT (zobacz „Inne leki i Pentacarinat”), lekarz poda Ci Pentacarinat z ostrożnością. Pentamidyna isetyonian może bowiem rzadko powodować zaburzenia serca (wydłużenie odcinka QT, arytmie serca takie jak torsade de pointes).
Przed, podczas i po leczeniu Pentacarinat lekarz przeprowadzi następujące badania laboratoryjne:

1. kontrola stężenia azotu we krwi (azotemia) i stężenia kreatyniny we krwi (kreatyninemia) codziennie podczas leczenia;
2. kontrola czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi (morfologia krwi) codziennie podczas leczenia;
3. kontrola stężenia glukozy we krwi (glikemia) na czczo codziennie podczas leczenia i regularnie po zakończeniu leczenia;
4. kontrola czynności wątroby za pomocą specjalnych badań krwi (bilirubina, fosfataza alkaliczna, asparaginianowa aminotransferaza (AST/SGOT) i alaninowa aminotransferaza (ALT/SGPT)). Jeśli wartości są i pozostają normalne podczas leczenia, kontrola powinna być wykonywana raz w tygodniu. Jeśli wartości są podwyższone i/lub rosną podczas leczenia, kontrola powinna być wykonywana raz w tygodniu. Jeśli przyjmujesz również inne leki, które mogą uszkadzać wątrobę, kontrola powinna odbywać się co 3–5 dni;
5. kontrola stężenia wapnia we krwi (wapniemia) raz w tygodniu; kontrola stężenia magnezu we krwi (magnezemia) dwa razy w tygodniu;
6. badanie moczu i kontrola elektrolitów we krwi (sód, chlorek, potas itp.) codziennie podczas leczenia;
7. kontrola serca za pomocą elektrokardiogramu w regularnych odstępach czasu.

Pentacarinat roztwór do inhalacji
Jeśli istnieje ryzyko rozwoju choroby charakteryzującej się gromadzeniem się powietrza w jamie opłucnowej, wokół płuc, co prowadzi do ich ucisku (pneumotoraks), lekarz powinien Cię ocenić przed rozpoczęciem leczenia Pentacarinat przez inhalację.
Wdychanie Pentacarinat może powodować kaszel i/lub skurcz oskrzeli, co utrudnia oddychanie (bronchospazm), szczególnie jeśli cierpisz na astmę lub palisz. W takim przypadku należy tymczasowo przerwać inhalację, a lekarz przepisze Ci aerozol z lekiem rozszerzającym oskrzela (lek rozkurczający mięśnie dróg oddechowych). Po 10 minutach możesz wznowić inhalację.
Podczas kolejnych sesji terapii aerosolowej z Pentacarinat zaleca się stosowanie leku rozszerzającego oskrzela 10 minut przed rozpoczęciem inhalacji.
Jeśli masz trudności z oddychaniem, skłonność do zwężenia oskrzeli (bronchokonstrykcja), niski lub wysoki poziom cukru we krwi (hipo- lub hiper-glikemia), zaburzenia nerek lub wątroby, niską liczbę białych krwinek we krwi (leukopenia), niską liczbę płytek krwi (trombocytopenia) lub niską liczbę czerwonych krwinek (anemia), lekarz przepisze Ci Pentacarinat do inhalacji z ostrożnością.
Jeśli występują objawy infekcji płuc, takie jak duszność, gorączka i kaszel, lekarz powinien dokładnie Cię przebadać i przeprowadzić badania w celu potwierdzenia lub wykluczenia zapalenia płuc spowodowanego przez Pneumocystis carinii.
Przed rozpoczęciem profilaktyki Pentacarinat lekarz musi wykluczyć obecność zapalenia płuc spowodowanego przez Pneumocystis carinii, ponieważ zalecana dawka Pentacarinat do profilaktyki zapalenia płuc spowodowanego przez Pneumocystis carinii nie jest wystarczająca do wyleczenia tej choroby.
Jeśli wcześniej chorowałeś na zapalenie płuc spowodowane przez Pneumocystis carinii, w rzadkich przypadkach możesz rozwinąć infekcje poza płucami (infekcje pozapłucne) spowodowane przez Pneumocystis carinii.
Zaleca się unikanie rozpraszania Pentacarinat w środowisku.
Właściwe przewietrzenie pomieszczenia może pomóc w zmniejszeniu ryzyka uczulenia i ryzyka przenoszenia chorób dróg oddechowych. Należy wyłączyć nebulizator za każdym razem, gdy zdejmujesz maskę z twarzy podczas leczenia.

Dzieci i młodzież
Stosowanie Pentacarinat jako roztworu do inhalacji nie jest zalecane u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Inne leki i Pentacarinat
Powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz potrzebować innych leków.
Jednoczesne stosowanie Pentacarinat z inhibitorami ACE i beta-blokerami (leki stosowane do obniżania ciśnienia krwi) może zwiększyć częstość występowania kaszlu i bronchokonstrykcji (skurcz mięśni dróg oddechowych, który utrudnia oddychanie), szczególnie jeśli cierpisz na astmę.
Działania Pentacarinat mogą być wpływane lub mogą wpływać na działanie następujących leków:

• leki, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odcinka QT), takie jak fenotiazyny (do leczenia chorób psychicznych), trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe (do leczenia depresji), terfenadyna i astemizol (do leczenia alergii), erytromycyna dożylne i antybiotyki chinolonowe (do leczenia infekcji) oraz alofantryna (do leczenia malarii) (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Foscarnet (do leczenia wirusów): może wystąpić hipokalcemia (obniżenie poziomu wapnia we krwi).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, lub jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Nie należy stosować Pentacarinat w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna to za konieczne.
Karmienie piersią
Nie należy stosować Pentacarinat w czasie karmienia piersią, chyba że lekarz uzna to za konieczne.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Podczas prowadzenia pojazdów lub korzystania z maszyn należy zachować ostrożność, ponieważ lek może powodować zawroty głowy.

3. Jak stosować Pentacarinat

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty. Jeśli
masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Pentacarinat roztwór do wstrzykiwań
Zastosowanie u dorosłych, dzieci i niemowląt

• Pneumocystis carinii powodująca zapalenie płuc: zalecana dawka to 4 mg Pentacarinat na kg masy ciała, 1 raz dziennie przez co najmniej 14 dni, preferencyjnie w formie powolnej infuzji dożylnej.
• Wisceralna leiszmanioza (kala-azar): zalecana dawka to 3–4 mg Pentacarinat na kg masy ciała co drugi dzień, aż do maksymalnie 10 wstrzyknięć, preferencyjnie do wstrzykiwania domięśniowego. W razie potrzeby cykl leczenia można powtórzyć.
• Skórna leiszmanioza: zalecana dawka to 3–4 mg Pentacarinat na kg masy ciała 1–2 razy w tygodniu, domięśniowo, aż do wyleczenia.
• Tryptozomoza: zalecana dawka to 4 mg Pentacarinat na kg masy ciała 1 raz dziennie lub co drugi dzień, aż do łącznie 7–10 wstrzyknięć. Można podawać zarówno domięśniowo, jak i dożylnie w formie powolnej infuzji.

Zastosowanie u osób starszych
Jeśli jesteś osobą starszą, nie jest konieczna żadna zmiana dawki.
Zastosowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (niewydolność nerek)

• Pneumocystis carinii powodująca zapalenie płuc: jeśli stan jest zagrożeniem dla życia, zalecana dawka to 4 mg Pentacarinat na kg masy ciała 1 raz dziennie przez 7–10 dni, po czym 4 mg Pentacarinat na kg masy ciała co drugi dzień, aż do ukończenia pełnego cyklu leczenia obejmującego co najmniej 14 dawek. W przypadkach mniej poważnych – 4 mg Pentacarinat na kg masy ciała co drugi dzień, aż do ukończenia pełnego cyklu leczenia obejmującego co najmniej 14 dawek. W leczeniu leiszmaniozy i trypanosomozy nie ma potrzeby zmniejszania dawek.

Zastosowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby (niewydolność wątroby)
Jeśli masz zaburzoną czynność wątroby, nie są przewidziane żadne modyfikacje zalecanych dawek.
Pentacarinat będzie Ci podawany w pozycji leżącej, zarówno w formie głębokiego wstrzykiwania domięśniowego, jak i powolnej infuzji dożylnej (trwającej co najmniej 60 minut).
Pentacarinat roztwór do inhalacji przez nebulizator
Zastosowanie u dorosłych
Jeśli jesteś dorosły, zalecana dawka to: 300 mg 1 raz co 4 tygodnie.
Jeśli konieczne będzie przerwanie sesji inhalacji, musisz wyłączyć urządzenie.
W przypadku stosowania nebulizatora postępuj zgodnie z instrukcjami obsługi urządzenia.
Zastosowanie u dzieci
Stosowanie Pentacarinat jako roztworu do inhalacji nie jest zalecane u dzieci i u młodzieży poniżej 18. roku życia.
Należy stosować nebulizatory zdolne do dostarczania dawki Pentacarinat w postaci cząsteczek o wielkości mniejszej niż 5 mikronów, a najlepiej, gdy wielkość cząsteczek będzie zawierała się w przedziale 1–2 mikrony, aby zagwarantować lepsze rozmieszczenie leku w płucach.
Jeśli stosujesz wielokrotnego użytku dawacze, musisz wymieniać zbiornik i obwód przewodów lub je sterylizować.
Przygotowanie leku
Należy rozpuścić zawartość fiolki w 6 ml wody do wstrzykiwań i wprowadzić do zbiornika. Nie należy stosować roztworu soli (0,9% roztwór fizjologiczny).
Nie należy mieszać roztworu Pentacarinat z innymi lekami.
Nie należy stosować nebulizatora do przyjmowania leków rozszerzających oskrzela.
Pentacarinat należy inhalować za pomocą nebulizatora wyposażonego w ustnik, który należy trzymać w ustach przez cały czas trwania inhalacji, zazwyczaj od 15 do 30 minut. Nebulizator powinien ponadto być wyposażony w filtr powietrza wylotowego, aby zapobiec rozpraszaniu leku do środowiska.
Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Pentacarinat
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki Pentacarinat natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala.
Po przyjęciu nadmiernych dawek pentamidyny isetionianu obserwowano przypadki zaburzeń rytmu serca (arytmie serca, typu torsade de pointes).
Jeśli zapomnisz przyjąć Pentacarinat
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób
one występują.
Ponadto mogą wystąpić następujące działania niepożądane zgodnie z podaną częstością:
Pentacarinat roztwór do wstrzykiwań
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

• podwyższone stężenie azotu we krwi (hiperazotemia),
• zaburzenia nerek (niewydolność nerek),
• obecność krwi w moczu (hematuria),
• reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, takie jak dyskomfort, ból, zgrubienie, gromadzenie się ropnia w tkankach (absces) oraz obumieranie komórek mięśni (nekroza mięśniowa).

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

• zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi (leukopenia),
• zmniejszenie liczby płytek krwi we krwi (trombocytopenia),
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi (anemia),
• niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia),
• wysoki poziom cukru we krwi (hiperglikemia),
• cukrzyca (cukrzyca typu II),
• wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemia),
• niski poziom wapnia we krwi (hipokalcemia),
• niski poziom magnezu we krwi (hipomagnezemia),
• utrata przytomności (zawroty głowy),
• zawroty głowy (gorszenie),
• niskie ciśnienie krwi (hipotensja),
• zaczerwienienie,
• nudności,
• wymioty,
• zaburzenia smaku,
• zmiany w badaniach krwi dotyczących czynności wątroby,
• wysypka na skórze (reakcja skórna).

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):

• zaburzenia i nieregularności rytmu serca (wydłużenie odcinka QT i arytmia serca),
• zapalenie trzustki (zapalenie trzustki).

Częstość nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych):

• reakcje alergiczne (nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne),
• ciężka i szybka ogólna reakcja alergiczna, która może prowadzić do śmierci (szok anafilaktyczny),
• obrzęk twarzy, gardła, kończyn, z możliwą trudnością w oddychaniu (angioedem),
• specyficzna zmiana rytmu serca znana jako torsade de pointes, spowolnienie rytmu serca (bradykardia),
• ciężkie uszkodzenia skóry z pęcherzami lub bąblami, w jamie ustnej i innych częściach ciała, towarzyszone wysoką gorączką, wymiotami, biegunką i bólem stawów (zespoł Stevensa-Johnsona),
• rozpad komórek mięśni (rabdomioliza) po podaniu do mięśni,
• podwyższenie wartości w badaniach krwi dotyczących substancji zwanych dehydrogenazą mleczanową (LDH) i kinazą fosfokreatynową (CPK),
• zaburzenia wrażliwości w kończynach (parestezje kończyn) oraz zmniejszenie wrażliwości twarzy i wokół ust (hipoestezja twarzowa i okołoustna). Te przypadki wystąpiły podczas lub bezpośrednio po podaniu dożylnym i ustąpiły po zakończeniu lub przerwaniu podawania.

Pentacarinat roztwór do inhalacji
Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

• miejscowe reakcje alergiczne z kaszlem, dusznością, trudnościami w oddychaniu (dyspnęją), skurczem mięśni dróg oddechowych utrudniającym oddychanie (bronchospazm), szczególnie jeśli cierpi na astmę lub pali papierosy. Jeśli wystąpią u Pana/Pani te działania niepożądane, porozmawiaj z lekarzem, który może przepisać odpowiednie leki,
• zaburzenia smaku,
• nudności,
• wymioty.

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):

• zaburzenia i nieregularności rytmu serca (wydłużenie odcinka QT i arytmia serca),
• zapalenie płuc (eozynofilowe zapalenie płuc).

Częstość nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych):

• reakcje alergiczne (nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne),
• ciężka i szybka ogólna reakcja alergiczna, która może prowadzić do śmierci (szok anafilaktyczny),
• obrzęk twarzy, gardła, kończyn, z możliwą trudnością w oddychaniu (angioedem),
• niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia),
• lekkie zaburzenia psychiczne,
• specyficzna zmiana rytmu serca znana jako torsade de pointes,
• spowolnienie rytmu serca (bradykardia),
• niskie ciśnienie krwi (hipotensja),
• specyficzna choroba płuc charakteryzująca się gromadzeniem się powietrza w klatce piersiowej wokół płuc, co prowadzi do ich ucisku (pneumotoraks), jeśli chorował/a Pan/Pani wcześniej na zapalenie płuc spowodowane przez Pneumocystis carinii,
• zapalenie trzustki (zapalenie trzustki),
• wysypka na skórze (reakcja skórna),
• zaburzenia nerek (niewydolność nerek),
• gorączka,
• zmniejszenie apetytu,
• zmęczenie.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Pana/Pani jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa.
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Pentacarinat

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
Roztwór po rekonstytucji należy przechowywać w lodówce (2°C–8°C) i nie powinien być stosowany po upływie 24 godzin od momentu przygotowania.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po dacie wygaśnięcia wskazanej na opakowaniu i fiolce po napisie „Przed”. Data wygaśnięcia odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomoże to chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Pentacarinat

• Substancją czynną jest pentamidyna isetionian. Fiolka zawiera 300 mg pentamidyny isetionianu.

Opis wyglądu Pentacarinat i zawartość opakowania
Pentacarinat występuje w postaci proszku do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania lub do nebulizacji.
Opakowanie zawiera 1 fiolkę o zawartości 300 mg.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
The Simple Pharma Company Limited
Ground Floor, 71 Lower Baggot Street,
Dublin, Irlandia
Producent
Sanofi S.r.l.
Via Valcanello, 4 – 03012 Anagni (FR) - Włochy

Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Wartości ciśnienia tętniczego należy określić przed rozpoczęciem leczenia, a zastrzyki należy wykonywać u pacjenta w pozycji leżącej. Ciśnienie tętnicze należy dokładnie i regularnie kontrolować w trakcie podawania leku, aż do zakończenia terapii.
Dlatego też pacjentów leczonych pentamidyną drogą inhalacyjną należy również dokładnie monitorować pod kątem wystąpienia ciężkich niepożądanych reakcji.
Po podaniu pentamidyny isetionianu zarówno u dzieci, jak i u dorosłych odnotowano przypadki parestezji kończyn, a także przypadki hipozestezji twarzy i okolicy okołoustnej. Zdarzenia te występowały podczas lub bezpośrednio po podaniu leku i ustępowały po zakończeniu lub przerwaniu terapii.
Wdychanie pentamidyny isetionianu może powodować kaszel i/lub skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą lub palących tytoń. W takim przypadku należy tymczasowo przerwać nebulizację i podać rozpylaczem lek rozszerzający oskrzela. Po 10 minutach wdychanie może być wznowione. U tych pacjentów zaleca się, aby kolejne sesje terapii aerosolowej były systematycznie poprzedzone, 10 minut przed rozpoczęciem, podaniem leku rozszerzającego oskrzela.
Ryzyko środowiskowe i zawodowe: należy zachować ostrożność, aby uniknąć rozpraszania pentamidyny w środowisku.
Odpowiednia wentylacja pomieszczenia może pomóc w zmniejszeniu ryzyka uczulenia personelu medycznego.
Nebulizator powinien być wyłączony, gdy maska jest odstawiana od twarzy podczas leczenia.
Dodatkowo warto dobrze przewietrzać pomieszczenie terapii, aby zminimalizować ryzyko przeniesienia innych patogenów dróg oddechowych, takich jak Mycobacterium tuberculosis i Mycobacterium avium – intracellulare, które mogą być emitowane przypadkowymi kaszlnięciami podczas terapii.
Sposób podania Pentacarinat
Roztwór do wstrzykiwania
Pentamidynę isetionian należy zawsze podawać pacjentowi w pozycji leżącej, zarówno w sposób głęboko domięśniowy, jak i w formie powolnej infuzji (rozkładany roztwór pentamidyny isetionianu należy podawać w formie powolnej infuzji trwającej co najmniej 60 minut). Nie należy podawać w formie bolusowej dożylnie.
Pentamidyny isetionianu nie wolno mieszać z innymi roztworami do wstrzykiwania poza wodą do wstrzykiwarek, roztworem glukozy i roztworem soli fizjologicznej 0,9%.
Zastosowanie domięśniowe
Zawartość fiolki należy rozpuścić w 3 ml wody do wstrzykiwarek.
Zastosowanie dożylne
Zawartość fiolki należy rozpuścić w 3–5 ml wody do wstrzykiwarek. Wymaganą dawkę pentamidyny isetionianu należy dodatkowo rozcieńczyć w 50–250 ml roztworu glukozy lub w roztworze soli fizjologicznej 0,9% (normalnym). Ostateczny roztwór pentamidyny isetionianu należy podawać w formie powolnej infuzji trwającej co najmniej 60 minut, pod kontrolą lekarza i u pacjenta leżącego.
Roztwór do nebulizacji
Zawartość fiolki należy rozpuścić w 6 ml wody do wstrzykiwarek i wprowadzić do zbiornika. Do odtworzenia roztworu nie należy stosować roztworu soli fizjologicznej (0,9%), ponieważ zmniejszona objętość może spowodować wytrącenie się substancji czynnej. Do roztworu pentamidyny nie należy mieszać innych leków.
Aplikację w postaci aerozolu należy przeprowadzać za pomocą nebulizatorów zdolnych do dostarczenia pentamidyny w postaci cząstek o średnicy mniejszej niż 5 mikronów, a najlepiej w zakresie 1–2 mikronów, co zapewnia najlepsze rozmieszczenie leku na poziomie pęcherzyków płucnych.
W przypadku stosowania wielofunkcyjnych urządzeń do podawania leków należy zmieniać zbiornik i obwód przewodów lub poddawać je sterylizacji.
Nebulizatora nie należy używać do podawania leków rozszerzających oskrzela.
Całość pentamidyny należy poddać nebulizacji i podać za pomocą nebulizatora wyposażonego w ustnik, który pacjent powinien trzymać w ustach przez cały czas trwania nebulizacji, zazwyczaj od 15 do 30 minut. Nebulizator powinien być dodatkowo wyposażony w filtr na wyjściu powietrza, aby zapobiec rozpraszaniu leku do środowiska podczas wydechu.