Paroksetyna TEVA

Ulotka: informacja dla użytkownika

Paroxetina Teva 10 mg/ml, krople doustne, roztwór

Lek równoważny
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści tej ulotki

1. Co to jest Paroxetina Teva i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem leku Paroxetina Teva
3. Jak stosować lek Paroxetina Teva
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Paroxetina Teva
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Paroxetina Teva i do czego służy

Paroxetina Teva zawiera substancję czynną paroxetinę, która jest lekiem przeciwdziałającym depresji i należy do grupy leków zwanych „lekami hamującymi zbieżny transport serotoniny” (SSRI). Każdy człowiek ma w mózgu substancję zwaną serotoniną. Osoby cierpiące na depresję lub lęk mają niższy poziom serotoniny niż inni. Nie jest całkowicie jasne, jak Paroxetina Teva i inne SSRI działają, ale mogą pomagać w zwiększenu poziomu serotoniny w mózgu.
Inne leki oraz psychoterapia również mogą pomagać w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Odpowiednie leczenie depresji i zaburzeń lękowych jest ważne, aby pomóc się lepiej czuć. Jeśli nie będzie się leczyć, choroba może nie ulec wyleczeniu i może się nasilać, stając się trudniejsza do wyleczenia. Może być pomocne porozmawianie z przyjacielem lub członkiem rodziny o swojej depresji lub o tym, że cierpi się na zaburzenia lękowe, i poproszenie ich o przeczytanie tego ulotki. Można ich poprosić, aby powiedzieli, czy uważają, że depresja lub lęk się nasilają, lub czy martwią się zmianami w zachowaniu.
Paroxetina Teva jest stosowana u dorosłych w leczeniu:

• Depresji (epizodu depresji większej);
• Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego;
• Zaburzenia lękowego z napadami paniki z lub bez agorafobii;
• Zaburzenia lękowego społecznego/fobii społecznej (silny lęk przed każdą sytuacją codziennego kontaktu społecznego);
• Uogólnionego zaburzenia lękowego;
• Zaburzenia stresem pourazowym (PTSD).

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli nie czujesz się lepiej lub czujesz się gorzej.

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Paroxetyna Teva

Nie przyjmuj Paroxetyna Teva

• Jeśli jest alergiczny na paroksetynę lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli aktualnie przyjmuje inne leki zwane inhibitorem monoaminooksydazy (IMA, w tym moclobemid), lub przyjmował je w ciągu ostatnich dwóch tygodni. Twój lekarz poinformuje Cię, jak należy rozpocząć przyjmowanie Paroxetyna Teva po odstawieniu IMA.
• Jeśli aktualnie przyjmuje lek przeciwwszczypoczynek zwany tiorodazyną lub lek przeciwwszczypoczynek zwany pimazydem.

Jeśli którykolwiek z tych przypadków dotyczy Ciebie, porozmawiaj z lekarzem zanim zaczniesz przyjmować Paroxetyna Teva.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Paroxetyna Teva.
Jeśli przyjmuje inne leki (przeczytaj „Inne leki i Paroxetyna Teva”).
Jeśli masz problemy oczne, nerkowe, wątrobowe lub sercowe.
Jeśli stwierdzono u Ciebie nieprawidłowość w zapisie EKG (elektrokardiogramu), znaną jako wydłużenie odstępu QT.
Jeśli w rodzinie występowało wydłużenie odstępu QT, choroby serca takie jak niewydolność serca, niskie tętno lub niski poziom potasu lub magnezu.
Jeśli przyjmuje tamoksyfen w leczeniu raka piersi lub problemów z płodnością, Paroxetyna Teva może uczynić tamoksyfen mniej skutecznym, dlatego lekarz może zalecić przyjmowanie innego antydepresanta.
Jeśli masz padaczkę lub miałeś napady drgawkowe.
Jeśli doświadczyłeś epizodów manii (manijnych zachowań lub myśli).
Jeśli poddajesz się leczeniu elektrowstrząsowemu (ECT).
Jeśli miałeś wcześniej krwawienia lub przyjmuje inne leki, które mogą zwiększyć ryzyko krwawienia (w tym leki stosowane do rozrzedzania krwi, takie jak warfaryna, leki przeciwwszczypoczynkowe takie jak perfenazyna lub klozapina, antydepresanty trójcykliczne, leki stosowane na ból i stan zapalny zwane niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub NSAID, takie jak kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, celekoksyb, etodolak, diklofenak, meloksikam).
Jeśli masz cukrzycę.
Jeśli przestrzegasz diety o niskiej zawartości sodu.
Jeśli masz jaskrę (zwiększony ciśnienie w oku).
Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajście w ciążę (zobacz w tym ulotce „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).
Jeśli masz mniej niż 18 lat.
Leki takie jak Paroxetyna Teva (tzw. SSRI/SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnej (zobacz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia.
Jeśli którykolwiek z tych przypadków dotyczy Ciebie i nie rozmawiałeś o tym z lekarzem, wróć do lekarza i zapytaj, co należy zrobić w związku z przyjmowaniem Paroxetyna Teva.
Myśli samobójcze i pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych:
Jeśli jesteś chory na depresję i/lub masz zaburzenia lękowe, możesz czasem mieć myśli samozniszczeniowe lub samobójcze.
Mogą one nasilać się, gdy po raz pierwszy zaczynasz przyjmować antydepresanty, ponieważ leki te potrzebują pewnego czasu, aby zadziałać, zazwyczaj około dwóch tygodni, ale czasem dłużej.
Możesz być bardziej narażony na takie myśli:
Jeśli wcześniej miałeś myśli samobójcze lub samozniszczeniowe.
Jeśli jesteś młodym dorosłym. U dorosłych poniżej 25. roku życia z chorobami psychicznymi leczonymi antydepresantami stwierdzono zwiększony ryzyko zachowań samobójczych. Jeśli w jakimkolwiek momencie pojawią się u Ciebie myśli samobójcze lub samozniszczeniowe, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala.
Może być pomocne, jeśli porozmawiasz z przyjacielem lub członkiem rodziny o swojej depresji lub o tym, że cierpisz na zaburzenia lękowe, i możesz poprosić ich, aby przeczytali ten ulotnik. Możesz poprosić ich, aby powiedzieli Ci, jeśli uznają, że Twoja depresja lub lęk się nasilają lub jeśli martwią się zmianami w Twoim zachowaniu.
Jeśli odczuwasz niepokój, pobudzenie lub nie możesz usiedzieć spokojnie lub stać nieruchomo, zazwyczaj w połączeniu z osobistym dyskomfortem. Jest to bardziej prawdopodobne w pierwszych tygodniach leczenia. Jeśli pojawią się takie objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.
Jeśli wystąpi u Ciebie określony zespół zwany zespołem serotonicznym/zespołem neuroleptycznym złośliwym, który objawia się kombinacją takich objawów jak podwyższona temperatura ciała, sztywność, nagłe skurcze mięśni (mioklonie), niestabilność znaków życiowych, zaburzenia stanu psychicznego włącznie z dezorientacją, drażliwością, silnym niepokojem, które mogą postępować do delirium i śpiączki. Te zespoły mogą prowadzić do stanów potencjalnie zagrażających życiu. W przypadku wystąpienia tych zdarzeń należy natychmiast przerwać leczenie paroksetyną i rozpocząć leczenie objawowe wspierające.
Jeśli wystąpi u Ciebie zachowanie maniakalne. W takim przypadku należy przerwać leczenie.
Jeśli wystąpią problemy wątrobowe lub nerkowe, lekarz może chcieć dostosować dawkę.
Jeśli masz cukrzycę.
Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na podwyższone ciśnienie w oku (jaskrę).
Jeśli jesteś osobą starszą, przyjmujesz inne leki lub masz problemy wątrobowe, ponieważ może to obniżyć poziom sodu we krwi (hiponatremia).
Jeśli masz zwiększone ryzyko krwawienia. Zaleca się ostrożność, jeśli jednocześnie przyjmuje się doustne leki przeciwpłytkowe, np. leki znane z wpływu na funkcję płytek krwi lub inne leki, które mogą zwiększyć ryzyko krwawienia (takie jak atypowe leki przeciwwszczypoczynkowe, takie jak klozapina, fenotiazyny, większość antydepresantów trójcyklicznych, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), inhibitory COX-2) oraz jeśli ma się wywiad chorobowy dotyczący zaburzeń krzepnięcia krwi lub stanów mogących powodować krwawienie.
Jeśli chcesz przerwać leczenie paroksetyną. Możesz doświadczyć objawów odstawienia, szczególnie jeśli leczenie zostanie przerwane nagle (zobacz punkt „Jeśli przerwiesz Paroxetyna Teva”).
Jeśli którykolwiek z tych przypadków dotyczy Ciebie, porozmawiaj z lekarzem.
Dzieci i młodzież
Paroxetyna Teva nie jest zalecana u dzieci i młodzieży.
Paroksetyna nie powinna być stosowana u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia, ponieważ istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia zachowań samobójczych (próby samobójstwa i myślenia samobójczego) oraz wrogości (głównie agresji, zachowania opozycyjnego i gniewu). Jeśli z uwagi na potrzeby medyczne podjęto jednak decyzję o przepisaniu leczenia, pacjent powinien być dokładnie monitorowany pod kątem wystąpienia myśli samobójczych.
Inne leki i Paroxetyna Teva
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjmować inne leki.
Inne leki mogą wpływać na działanie Paroxetyna Teva lub zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Paroxetyna Teva może również wpływać na działanie innych leków.
Do tych leków należą:
Leki zwane inhibitorami monoaminooksydazy (IMA, w tym moclobemid). Zobacz punkt „Nie przyjmuj Paroxetyna Teva”.
Leki znane z zwiększania ryzyka zaburzeń elektrycznej aktywności serca (np. leki przeciwwszczypoczynkowe tiorodazyna lub pimazyd). Zobacz punkt „Nie przyjmuj Paroxetyna Teva” w niniejszym ulotniku.
Kwas acetylosalicylowy, ibuprofen i inne leki zwane NSAID (niesteroidowe leki przeciwzapalne), takie jak celekoksyb, etodolak, diklofenak, meloksikam i refekoksib, stosowane na ból i stan zapalny.
Leki przeciwbólowe tramadol i petydyna.
Leki zwane triptanami, takie jak sumatryptan, stosowane w leczeniu migreny.
Inne antydepresanty, w tym inne SSRI, tryptofan i antydepresanty trójcykliczne, takie jak klozapramina, nortryptylina i desypramina.
Leki zawierające buprenorfina.
Suplement diety zwany tryptofanem.
Miwakurium i bursztylnian sukcylocholiny (stosowane w znieczuleniu).
Leki takie jak lit, ryperidon, perfenazyna, pimazyd (zwane lekami przeciwwszczypoczynek lub neuroleptykami) stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych.
Fentanil, stosowany w znieczuleniu lub w leczeniu przewlekłego bólu.
Kombinacja fosfamprenawiru i rytonawiru, stosowana w leczeniu infekcji wirusem niedoboru odporności człowieka (HIV).
Owoczki świetlika (Hypericum perforatum), środek ziołowy stosowany w depresji.
Fenobarbital, fenytoina, karbamazepina stosowane w leczeniu napadów drgawkowych lub padaczki.
Atomoksetyna stosowana w leczeniu zaburzeń deficytu uwagi i nadpobudliwości (ADHD).
Procyklidyna, stosowana w łagodzeniu drżenia, szczególnie w chorobie Parkinsona.
Warfaryna lub inne leki (zwane lekami przeciwpłytkowymi) stosowane do rozrzedzania krwi.
Propafenon, flekainid i leki stosowane na nieregularne tętno.
Metoprolol, beta-bloker stosowany w leczeniu nadciśnienia i innych problemów sercowych.
Pravastatyna, stosowana w leczeniu podwyższonych poziomów cholesterolu.
Ryfampicyna, stosowana w leczeniu gruźlicy (TB) i trądu.
Linezolid, antybiotyk.
Tamoksyfen, stosowany w leczeniu raka piersi lub problemów z płodnością.
Jeśli aktualnie przyjmuje lub niedawno przyjmował którykolwiek z leków z tej listy i nie rozmawiał o tym z lekarzem, wróć do lekarza i zapytaj, co należy zrobić. Może być konieczne dostosowanie dawki lub zmiana leku.
Paroxetyna Teva z pokarmami i napojami
Nie pij alkoholu podczas przyjmowania Paroxetyna Teva. Alkohol może nasilić objawy lub działania niepożądane.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz zajście w ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem tego leku.
Ciąża
U noworodków, których matki przyjmowały Paroxetyna Teva w pierwszych miesiącach ciąży, stwierdzono zwiększone ryzyko wad wrodzonych, w szczególności wad serca. Ty i Twój lekarz zdecydujecie, czy lepiej stopniowo odstawić Paroxetyna Teva w czasie ciąży. Jednak w zależności od stanu klinicznego lekarz może zalecić kontynuowanie przyjmowania Paroxetyna Teva.
Upewnij się, że Twoja położna lub lekarz wie, że przyjmujesz Paroxetyna Teva. Gdy leki takie jak Paroxetyna Teva są przyjmowane w czasie ciąży, szczególnie w ostatnich trzech miesiącach ciąży, mogą zwiększyć ryzyko poważnego stanu u noworodka, zwanego trwałym nadciśnieniem płucnym u noworodka (PPHN). W przypadku PPHN ciśnienie krwi w naczyniach krwionośnych między sercem noworodka a płucami jest zbyt wysokie. Jeśli przyjmujesz Paroxetyna Teva w ostatnich trzech miesiącach ciąży, Twój noworodek może również doświadczyć innych objawów, które zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie.
Objawy te obejmują:
problemy z oddychaniem;
siną lub zbyt ciepłą lub zimną skórę;
sinawe wargi;
wymioty lub trudności z karmieniem;
zmęczenie, niemożność zasnięcia lub płacz;
sztywne lub wiotkie mięśnie;
drżenie, pobudzenie lub drgawki.
Jeśli Twój noworodek wykazuje którykolwiek z tych objawów po porodzie lub jesteś zaniepokojony stanem zdrowia dziecka, skontaktuj się z lekarzem lub położną, którzy udzielą Ci porady.
Ciąża
Jeśli przyjmujesz Paroxetyna Teva tuż przed końcem ciąży, może istnieć zwiększone ryzyko obfitego krwawienia pochwowego tuż po porodzie, szczególnie jeśli cierpisz na zaburzenia krzepnięcia krwi. Powiadom lekarza lub położną, że przyjmujesz Paroxetyna Teva, aby mogli Ci doradzić, co należy zrobić.
Karmienie piersią
Paroxetyna Teva może przechodzić w bardzo małych ilościach do mleka matki. Jeśli przyjmujesz Paroxetyna Teva, wróć do lekarza i porozmawiaj z nim przed rozpoczęciem karmienia piersią. Ty i Twój lekarz możecie zdecydować, że możesz karmić piersią podczas przyjmowania Paroxetyna Teva.
Płodność
Paroksetyna wykazała obniżenie jakości nasienia. Chociaż wpływ na płodność nie jest znany, u niektórych mężczyzn przyjmujących Paroxetyna Teva płodność może być zaburzona.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Możliwe działania niepożądane Paroxetyna Teva obejmują zawroty głowy, dezorientację lub zamazane widzenie.
Jeśli wystąpią u Ciebie te działania niepożądane, nie prowadź pojazdów i nie korzystaj z maszyn.
Paroxetyna Teva zawiera kwas benzoèsowy
Ten lek zawiera 2 mg kwasu benzoesowego na dawkę 20 mg (28 kropli). Kwas benzoesowy może nasilić żółtaczkę (żółknienie skóry i oczu) u noworodków (do 4 tygodni życia).
Paroxetyna Teva zawiera alkohol (etanol)
Ten lek zawiera 4,69 mg alkoholu (etanolu) w każdej dawce 20 mg (28 kropli). Ilość w 20 mg (28 kroplach) tego leku jest równoważna mniej niż 1 ml piwa lub 1 ml wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie wywoła istotnych skutków.

3. Jak stosować Paroxetinę Teva

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty. Jeśli
masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Stosuj krople Paroxetina Teva, rozcieńczone w wodzie, rano podczas śniadania. Wstrząśnij
butelką przed użyciem.
Zalej krople 100 ml wody pitnej, a następnie przepłucz szklankę kolejnymi 100 ml wody pitnej i
wypij w ciągu minuty.
Lekarz poda Ci, w dawkowaniu należy stosować, gdy po raz pierwszy zaczynasz przyjmować
Paroxetinę Teva.
Większość osób zaczyna czuć się lepiej po kilku tygodniach. Jeśli po tym czasie nie poczujesz się lepiej,
poinformuj o tym swojego lekarza, który może postanowić stopniowo zwiększyć dawkę, aż do
maksymalnej dozwolonej dawki dobowej.
Zalecane dawki dla poszczególnych wskazań to:

Lekarz poinformuje o dawce dobowej i czasie trwania leczenia. Może to potrwać kilka miesięcy lub dłużej.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Paroxetina Teva nie powinna być stosowana u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia, ponieważ
nie wykazano jej skuteczności w tych grupach wiekowych. Ponadto u pacjentów poniżej 18. roku życia
stosujących Paroxetina Teva zwiększone jest ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak myśli
samobójcze i autoagresja. Jeśli lekarz przepisał Paroxetina Teva Tobie (lub Twojemu dziecku) i chcesz o tym
porozmawiać, skontaktuj się ponownie z lekarzem.
Osoby starsze
Maksymalna dozwolona dawka dla osób powyżej 65. roku życia wynosi 4 ml dziennie.
Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek
Jeśli masz zaburzenia wątroby lub nerek, lekarz może zdecydować o zmianie dawki Paroxetina Teva w porównaniu
do dawki standardowej.
Jeśli zażyjesz więcej Paroxetina Teva niż powinieneś
Nie zażywaj więcej Paroxetina Teva niż zalecił lekarz.
Jeśli zażyjesz więcej Paroxetina Teva niż powinieneś, możesz doświadczyć objawów wymienionych w punkcie 4
„Możliwe działania niepożądane” lub rozwinąć jeden z następujących objawów: wymioty, rozszerzone źrenice,
gorączka, zmiany ciśnienia krwi, ból głowy, niekontrolowane skurcze mięśni, pobudzenie, lęk i przyspieszone
bicie serca.
Jeśli zażyjesz więcej Paroxetina Teva niż powinieneś (lub jeśli zrobi to ktoś inny), powiadom lekarza lub natychmiast
udaj się do szpitala, zabierając ze sobą buteleczkę z lekiem.
Jeśli przerwiesz leczenie Paroxetina Teva
Nie przerywaj leczenia Paroxetina Teva, chyba że lekarz zaleci inaczej.
Gdy przerywasz leczenie Paroxetina Teva, lekarz pomoże stopniowo zmniejszyć dawkę w ciągu kilku
tygodni lub miesięcy – pomoże to zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów odstawienia. Jednym ze sposobów
jest stopniowe zmniejszanie dawki Paroxetina Teva o 10 mg tygodniowo.
Większość osób stwierdza, że objawy odstawienia Paroxetina Teva są łagodne i znikają spontanicznie
w ciągu dwóch tygodni. U niektórych osób objawy te mogą być cięższe lub trwać dłużej.
Jeśli wystąpią objawy odstawienia po zaprzestaniu przyjmowania kropli, lekarz może zdecydować
o powolniejszym odstawieniu leku. Jeśli po zaprzestaniu przyjmowania Paroxetina Teva wystąpią u Ciebie
ciężkie objawy odstawienia, skontaktuj się z lekarzem. Lekarz może zalecić ponowne rozpoczęcie przyjmowania
leku i powolniejsze odstawienie.
Mimo objawów odstawienia nadal będziesz w stanie odstawić Paroxetina Teva.
Pełna lista możliwych działań niepożądanych podczas przerywania leczenia tym lekiem znajduje się w punkcie 4
„Możliwe działania niepożądane”.
Możliwe objawy odstawienia podczas przerywania leczenia
Częste (możliwe u do 1 osoby na 10)
Zawroty głowy, uczucie niestabilności lub braku równowagi.
Mrowienie, uczucie pieczenia i (rzadziej) uczucie wstrząsu elektrycznego, również w głowie oraz brzęczenie,
szum, gwizd, dzwonienie lub inne trwające dźwięki w uszach (tinnitus).
Zaburzenia snu (żywe sny, koszmary, trudności z zaśnięciem).
Lęk.
Ból głowy.
Nieczęste (możliwe u do 1 osoby na 100)
Uczucie niedoboru (nudności).
Potliwość (w tym nocna).
Niespokojność lub pobudzenie.
Drżenie.
Zamieszanie lub dezorientacja.
Biegunka (miękkie stolce).
Wzmożona wrażliwość emocjonalna lub drażliwość.
Zaburzenia widzenia.
Przyspieszone bicie serca (kołatanie serca).
Powiadom lekarza, jeśli martwią Cię objawy odstawienia po zakończeniu leczenia Paroxetina Teva.
Co robić, jeśli nie czujesz się lepiej
Paroxetina Teva nie poprawi natychmiast Twoich objawów – wszystkie leki przeciwdepresyjne potrzebują czasu,
aby zadziałać.
Niektórzy zaczynają się czuć lepiej po kilku tygodniach, inni potrzebują więcej czasu. Niektórzy pacjenci
czują się gorzej przed poprawą. Jeśli po kilku tygodniach nie czujesz się lepiej, skontaktuj się z lekarzem,
który udzieli Ci odpowiednich wskazówek.
Twój lekarz powinien ponownie Cię przebadać po kilku tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Powiadom lekarza,
jeśli nie czujesz się lepiej.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Działania niepożądane są bardziej prawdopodobne w pierwszych tygodniach leczenia lekiem Paroxetina Teva.
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli podczas leczenia pojawią się u Ciebie następujące działania niepożądane.
Może być konieczny kontakt z lekarzem lub natychmiastowa hospitalizacja.
Reakcje alergiczne na Paroxetina Teva, które mogą być poważne.
Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000)
Jeśli pojawią się u Ciebie wysypka z zaczerwienieniem i guzkami, obrzęk powiek, twarzy, warg, jamy ustnej lub języka, początek świądu lub trudności z oddychaniem (duszność) lub połykaniem oraz jeśli czujesz się osłabiony lub odczuwasz zawroty głowy, prowadzące do omdlenia lub utraty przytomności, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala.
Zespół nieodpowiedniej sekrecji hormonu antydiuretycznego (SIADH).
Nieczone (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100)
Jeśli pojawią się u Ciebie nietypowe siniaki lub krwawienia, w tym obecność krwi we wczesie lub stolcu, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala.
Jeśli masz trudności z oddawaniem moczu, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala.
Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1 000)
Jeśli masz napady drgawkowe (ataki padaczkowe), skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala.
Jeśli czujesz się niespokojnie lub nie możesz usiedzieć spokojnie , możesz doświadczać stanu zwanego akatyzją. Zwiększenie dawki Paroxetina Teva może nasilić te objawy. Jeśli czujesz się w ten sposób, skontaktuj się z lekarzem.
Jeśli czujesz się zmęczony, osłabiony lub dezorientowany i masz ból, sztywność lub niemiarę mięśniową , może to wynikać z rzadkiego działania Paroxetina Teva, które może prowadzić do niedoboru sodu we krwi. Jeśli wystąpią u Ciebie te objawy, skontaktuj się z lekarzem.
Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000)
Reakcje alergiczne na Paroxetina Teva, które mogą być poważne. Jeśli pojawią się u Ciebie wysypka z zaczerwienieniem i guzkami, obrzęk powiek, twarzy, warg, jamy ustnej lub języka, początek świądu lub trudności z oddychaniem (duszność) lub połykaniem oraz jeśli czujesz się osłabiony lub odczuwasz zawroty głowy, prowadzące do omdlenia lub utraty przytomności, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala.
Jeśli wystąpią u Ciebie niektóre lub wszystkie następujące objawy , możesz doświadczać tzw. zespół serotoninergiczny lub zespół neuroleptyczny złośliwy. Objawy obejmują: uczucie dezorientacji, niespokojność, potliwość, drżenie, dreszcze, halucynacje (dziwne widzenia lub dźwięki), sztywność mięśni, nagłe skurcze mięśni lub przyspieszone tętno.
Ostra jaskrycę.
Jeśli oczy stają się bolesne i masz zamazane widzenie, skontaktuj się z lekarzem.
Krwiaki jelitowe.
Inne możliwe działania niepożądane mniejszego nasilenia, które mogą wystąpić podczas leczenia.
Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)
Niedobór samopoczucia (nudności). Przyjmowanie leku rano z posiłkiem zmniejszy możliwość wystąpienia tych objawów.
Zmiany w nawykach seksualnych lub funkcjach seksualnych. Na przykład brak orgazmu oraz u mężczyzn – nieprawidłowa erekcja i ejakulacja.
Często (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)
Zwiększenie poziomu cholesterolu we krwi.
Utrata apetytu.
Zaburzenia snu (bezsenność) lub senność.
Niepokojące sny (w tym koszmary).
Zawroty głowy lub drżenie (tremor).
Bóle głowy.
Trudności z koncentracją.
Odczuwanie niepokoju.
Odczuwanie osłabienia.
Zamazane widzenie.
Ziewanie, suchość jamy ustnej.
Biegunka lub zaparcia.
Wymioty.
Przyrost masy ciała.
Potliwość.
Nieczone (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100)
Przejściowe podwyższenie lub obniżenie ciśnienia krwi, z zawrotami głowy lub omdleniem przy nagłym wstawaniu.
Zaburzenia kontroli poziomu cukru u pacjentów z cukrzycą.
Zaburzenia pozapiramidowe (zaburzenia ruchu).
Przyspieszone tętno.
Utrata zdolności do ruchu, sztywność, drżenie lub nietypowe ruchy ust i języka.
Rozszerzenie źrenic.
Wysypka, świąd.
Odczuwanie dezorientacji.
Halucynacje (dziwne widzenia i dźwięki).
Niezamierzone trzymanie moczu (zatrzymanie wody) lub niekontrolowane i przypadkowe wylewanie moczu (nietrzymanie moczu).
Obniżenie liczby białych krwinek.
Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1 000)
Nieprawidłowe wydzielanie mleka w gruczołach mlekowych u mężczyzn i kobiet.
Zaburzenia cyklu menstruacyjnego (w tym obfite miesiączkowanie, krwawienia między okresami, brak miesiączki, opóźnienie menstruacji i nieregularne miesiączkowanie).
Spowolnione tętno.
Ataki paniki.
Zachowania lub myśli nadmiernie aktywne (manię).
Zmiany w wątrobie wykryte w badaniach krwi specyficznych dla funkcji wątroby.
Odczuwanie oderwania od siebie samego (depersonalizacja/derealizacja).
Odczuwanie lęku.
Zwiększenie poziomu hormonu w krwi zwanego prolaktyną.
Nieodparty impuls do poruszania nogami (zespół niespokojnych nóg).
Bóle stawów lub mięśni.
Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000)
Wysypka, która może występować z pęcherzami i przypominać małe tarcze (ciemne plamy w centrum otoczone jaśniejszym obszarem i ciemnym pierścieniem na brzegu), zwana rumień wielopostaciowy.
Rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczeniem się skóry, szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona).
Rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczeniem się skóry na dużej części powierzchni ciała (toksyczna nekroliza epidermy).
Poważne reakcje skórne.
Zespół nieodpowiedniego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), stan, w którym organizm gromadzi nadmiar wody i obniża stężenie sodu (soli) w wyniku nieprawidłowych sygnałów chemicznych. Pacjenci z SIADH mogą poważnie chorować lub nie mieć żadnych objawów.
Niska liczba płytek krwi we krwi.
Problemy wątrobowe powodujące żółtaczkę skóry lub białka oczu.
Zatrzymanie płynów lub wody, które może powodować obrzęki rąk lub nóg.
Zmiany w wątrobie wykryte w badaniach krwi specyficznych dla funkcji wątroby.
Podatność na działanie światła słonecznego.
Trwała i bolesna erekcja prącia.
Niespodziewane krwawienia, np. krwawienie z dziąseł, obecność krwi w moczu lub wymiocinach lub pojawienie się niespodziewanych siniaków lub pęknięcie naczyń krwionośnych (pęknięcie żył).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Myśli samobójcze, zachowania samobójcze i agresywność.
Zapalenie okrężnicy (powodujące biegunkę).
Obfite krwawienie pochwy tuż po porodzie (krwawienie poporodowe), zobacz punkt 2 „Ciąża, karmienie piersią i płodność” w celu uzyskania dodatkowych informacji.
Zaciskanie zębów.
Niektórzy pacjenci doświadczyli dzwonienia, świstów, pisków, brzęczenia lub innych trwających dźwięków w uszach (tinnitus) podczas przyjmowania Paroxetina Teva.
Zwiększone ryzyko złamania kości zaobserwowano u pacjentów przyjmujących tego typu leki.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości podczas przyjmowania Paroxetina Teva, porozmawiaj z lekarzem i/lub farmaceutą – dadzą Ci odpowiednie wskazówki.
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i nastolatków:
Często (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)
Myśli samobójcze i próby samobójcze zwiększone.
Celowe krzywdzenie siebie.
Postawa wroga, agresywna lub obojętna.
Utrata apetytu.
Drgawki.
Nieprawidłowa potliwość.
Nadpobudliwość (nadmierna energia).
Niespokojność.
Zmiany emocji (w tym płacz i zmiany nastroju).
Nietypowe siniaki lub krwawienia (np. krwawienie z nosa).
Działania niepożądane związane z odstawieniem leku, podobne do tych obserwowanych u dorosłych po zakończeniu leczenia Paroxetina Teva.
Ból żołądka.
Odczuwanie nerwowości i zmiany emocji (w tym płacz i zmiany nastroju, próby krzywdzenia siebie, myśli i próby samobójcze).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w tym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Paroxetynę Teva

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie używaj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na butelce i opakowaniu po słowie
Ważny do. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Ten lek nie wymaga żadnych szczególnych warunków przechowywania.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu.
Okres ważności po pierwszym otwarciu butelki: 2 miesiące.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą w ten sposób ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Paroxetina Teva

• Substancją czynną jest paroksetyna (10 mg/ml) jako chlorowodorek hemihydratu. Każda 1 ml płynu (1 ml odpowiada 14 kroplom) zawiera 10 mg paroksetyny.
• Pozostałe składniki to povidon K30, kwas benzoesowy E210, sukraloza, kurkumina 8% (E100), naturalny aromat pomarańczowo-cytrynowy, woda oczyszczona.

Opis wyglądu Paroxetina Teva i zawartości opakowania
Paroxetina Teva 10 mg/ml to klarowny, żółty płyn.
Dostępny jest w fiolce szklanej bursztynowej o pojemności 60 ml z nakrętką zapobiegającą manipulacjom, zabezpieczeniem przed otwarciem przez dzieci oraz kapturkiem kroplowym.
Właściciel dopuszczenia do obrotu
Teva Italia S.r.l.
Piazzale Luigi Cadorna, 4
20123 Milano (MI)
Włochy
Producent
Doppel Farmaceutici S.r.l.
Via Volturno, 48
20089 Quinto de’ Stampi – Rozzano (MI)
Włochy
Doppel Farmaceutici S.r.l.
Via Martiri delle Foibe, 1
29016 Cortemaggiore (PC)
Włochy
Vamfarma S.r.l.
Via Kennedy, 5
26833 Comazzo (LO)
Włochy