OSTEONORM

Ulotka: informacje dla pacjenta

OSTEONORM 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą

Kwas kłodronowy – Lidokaina
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku proszę uważnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli ich objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te niewymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki:

1. Co to jest OSTEONORM i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem OSTEONORM
3. Jak stosować OSTEONORM
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać OSTEONORM
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest OSTEONORM i do czego służy

OSTEONORM to lek zawierający kwas kloдонowy, który należy do grupy leków stosowanych w leczeniu chorób kości, zwanych bisfosfonianami.
OSTEONORM stosuje się u kobiet w celu zapobiegania i leczenia osłabienia kości (osteoporozy) po menopauzie (trwałym ustaniu cyklu miesięcznego).

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem OSTEONORM

Nie stosuj OSTEONORM

• Jeśli jest nadwrażliwy na kwas kłodronowy lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli przyjmuje inne bisfosfoniany, leki podobne do OSTEONORM.
• Jeśli jest nadwrażliwy na lidokainę lub inne miejscowe leki znieczulające typu amidowego, takie jak: bupiwakaina, mebikaina, ropiwakaina, lewobupiwakaina.
• Jeśli choruje na chorobę serca powodującą utratę przytomności (zespół Adama-Stoksa).
• Jeśli choruje na zaburzenia rytmu serca (zespół Wolff’a-Parkinsona-White’a, migotanie przedsionków, blok sinoatrialny, atrioventricularny lub wewnątrzkomorowy).
• Jeśli ma osłabione serce, które nie jest w stanie dostarczyć organizmowi wystarczającej ilości krwi (ostrą niewydolność serca).
• Jeśli ma stan obniżenia objętości krwi (hipowolmię)

Lek przeznaczony jest wyłącznie do wstrzykiwania do mięśni (nie należy podawać
do naczynia krwionośnego – dożylnie). Nieumyślne wstrzyknięcie do żyły zwiększa ryzyko
poważnych działań niepożądanych spowodowanych wysoką stężeniem w krwi środka znieczulającego lidokainy (zobacz
punkt 3. Jeśli podasz więcej OSTEONORM niż należy).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem OSTEONORM skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Przed i w trakcie leczenia lekarz może zalecić wykonanie badań krwi w celu monitorowania
czynności nerek i wątroby (zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane). Ważne jest, aby
w czasie leczenia tym lekiem przyjmować odpowiednią ilość płynów, szczególnie jeśli ma się
problemy z wątrobą lub nerkami.

W szczególności poinformuj lekarza:

• Jeśli ma podwyższony poziom wapnia we krwi.
• Jeśli choruje na chorobę nerek (niewydolność nerek).
• Jeśli jest leczony(a) OSTEONORM z powodu nowotworu lub osteoporozy i jest w trakcie leczenia u stomatologa lub ma być poddany zabiegowi chirurgicznemu w jamie ustnej (zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane), ponieważ może być konieczne leczenie profilaktyczne u stomatologa.
• Jeśli choruje na choroby serca (szczególnie zaburzenia rytmu serca z niską częstością i niewydolność serca) lub jeśli przeszedł operację serca.
• Jeśli choruje na ciężką chorobę wątroby.
• Jeśli Ty lub ktoś z Twojej rodziny choruje na chorobę powodującą silny wzrost temperatury ciała po podaniu środków znieczulających, takich jak lidokaina (złośliwa hipertermia rodzinna).
• Jeśli w trakcie leczenia pojawi się osłabienie lub ból w udzie, biodrze lub pachwinie, ponieważ może to być wczesny objaw możliwego złamania kości udowej (zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane).
• Jeśli choruje na padaczkę (epilepsję). Lekarz będzie dokładnie monitorować pojawienie się ewentualnych objawów.
• Jeśli choruje na choroby układu oddechowego i płuc.
• Jeśli choruje na chorobę powodującą osłabienie mięśni (miastenia gravis).
• Jeśli ma porfi rię (rzadką dziedziczną chorobę komórek krwi, która dotyka skóry i układu nerwowego).

Dzieci i nastolatkowie
Bezpieczeństwo i skuteczność leku u pacjentów pediatrycznych nie zostały ustalone.

Inne leki i OSTEONORM
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjmować inne leki.

Szczególnie ważne jest, jeśli:

• Przyjmuje inne bisfosfoniany, leki stosowane w leczeniu chorób kości, ponieważ jednoczesne stosowanie OSTEONORM z innymi bisfosfonianami jest przeciwwskazane (zobacz punkt 2. Nie stosuj OSTEONORM).
• Przyjmuje niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), leki stosowane w leczeniu stanów zapalnych (szczególnie diklofenak), ponieważ mogą wystąpić problemy z nerkami.
• Przyjmuje aminoglikozydy, leki stosowane w leczeniu infekcji, ponieważ może dojść do obniżenia poziomu wapnia we krwi (hipokalcemia).
• Przyjmuje estramustynę, lek stosowany w leczeniu raka prostaty (gruczołu u mężczyzn produkującego nasienie), ponieważ stężenie estramustyny we krwi może wzrosnąć.
• Przyjmuje leki stosowane w leczeniu zaburzeń serca, w tym nieregularnych bicia serca, takie jak beta-blokery (np. propranolol), blokery kanałów wapniowych (np. amiodaron) lub blokery kanałów sodowych, ponieważ lidokaina może dłużej krążyć we krwi.
• Przyjmuje cyklotydynę, lek stosowany głównie w leczeniu zapalenia żołądka i wrzodu żołądka (uszkodzenie ściany żołądka); fluwoksoaminę (lek stosowany w depresji); leki stosowane w leczeniu infekcji wirusowych, takie jak rytonawir; antybiotyki makrolidowe stosowane w leczeniu infekcji, takie jak erytromycyna lub antybiotyki, takie jak cyprofloksacyna; leki stosowane w leczeniu infekcji grzybiczych, takie jak keto konazol, itrakonazol, ponieważ może dojść do wzrostu stężenia lidokainy we krwi.
• Przyjmuje barbiturany, takie jak fenobarbital; leki stosowane w leczeniu padaczki, takie jak karbamazepina; fenytoinę; primidon; doustne środki antykoncepcyjne lub hormonalną terapię zastępczą, ponieważ może dojść do obniżenia stężenia lidokainy we krwi.
• Jest leczony lekami digitalnymi, stosowanymi w leczeniu zaburzeń rytmu serca, ponieważ może wzrosnąć ryzyko zaburzeń rytmu serca.
• Przyjmuje leki stosowane do rozluźnienia mięśni w trakcie znieczulenia ogólnego, takie jak suksametonium.
• Roztwór jest niekompatybilny z roztworami zasadowymi lub roztworami utleniającymi.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo karmisz piersią,
skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Nie stosuj OSTEONORM w czasie ciąży ani jeśli jesteś w wieku rozrodczym i nie stosujesz skutecznej antykoncepcji (leki stosowane w zapobieganiu ciąży).

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy kwas kłodronowy przechodzi do mleka matki, natomiast lidokaina jest wydzielana z mlekiem matki w niewielkich ilościach. Dlatego w czasie leczenia OSTEONORM należy przerwać karmienie piersią.

Płodność
Nie wiadomo, czy kwas kłodronowy i lidokaina wpływają na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
OSTEONORM może powodować zaburzenia wzroku, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługi maszyn.
Jeśli wystąpią u Ciebie jeden lub więcej objawów wymienionych w punkcie 4 lub jeśli podasz więcej OSTEONORM niż należy, unikaj prowadzenia pojazdów i korzystania z maszyn.

Ważne informacje dotyczące niektórych substancji pomocniczych
OSTEONORM zawiera sód
Roztwór do wstrzykiwania OSTEONORM 200 mg + 40 mg z lidokainą zawiera 32,9 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w jednej dawce, co odpowiada 1,6% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu w diecie dorosłego.

3. Jak stosować OSTEONORM

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza, który określi odpowiednią dawkę w zależności od ciężkości Twojej choroby oraz czasu trwania leczenia. W razie wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą (zobacz sekcję DOZOWANIE, SPOSÓB I CZAS STOSOWANIA na końcu ulotki).

Kwas kłodronowy jest wydalany głównie drogą nerkową. Dlatego w trakcie leczenia kwasem kłodronowym należy zapewnić odpowiednie nawodnienie organizmu.

Sposób podania
OSTEONORM 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwania z lidokainą przeznaczony jest wyłącznie do wstrzykiwania w postaci wstrzyknięcia do mięśnia (czyli wstrzykiwanie do mięśnia). Aby uniknąć przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego, zaleca się wykonanie aspiracji przed wstrzyknięciem leku.

Nie należy masować miejsca wstrzyknięcia.

Jeśli zastosujesz więcej OSTEONORM niż należy
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki OSTEONORM natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• wzrost stężenia kreatyniny we krwi oraz chorobę nerek (dysfunkcję nerek) (przy wysokich dawkach kwasu kłodronowego podawanego dożylnie),
• podwyższone stężenie azotu we krwi (uremię),
• uszkodzenie wątroby,
• obniżenie stężenia wapnia we krwi (hipokalcemię).

W przypadku przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego mogą wystąpić następujące objawy przedawkowania lidokainy:

• senność,
• stan podniecenia (euforia),
• osłabienie (relaksacja fizyczna i psychiczna),
• utrata wrażliwości niektórych części ciała (parestezje),
• skurcze mięśni (nagłe i niekontrolowane skurcze mięśni), niekontrolowane ruchy ciała (drżenie, drgawki),
• zmniejszone przepływy krwi w organizmie (kolaps krążeniowo-oddechowy).

Leczenie
Lekarz będzie monitorował objawy i zastosuje odpowiednie leczenie objawowe.

Jeśli zapomnisz zastosować OSTEONORM
Nie stosuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie OSTEONORM
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli podczas leczenia pojawią się zaburzenia wzroku lub problemy z oczami, PRZERWIJ leczenie i skontaktuj się z okulistą.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią:

• ból lub owrzodzenia w jamie ustnej lub w żuchwie i/lub szczęce (kości twarzy), ponieważ mogą to być pierwsze objawy poważnych problemów (śmiertelne zmiany w tkance kostnej żuchwy i/lub szczęki), zazwyczaj związane z ekstrakcją zębów i/lub lokalnym zakażeniem (patrz punkt 2. Informacje ważne przed rozpoczęciem leczenia).

Poniżej wymieniono możliwe działania niepożądane według częstości występowania:
częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• obniżenie stężenia wapnia we krwi bez objawów (bezobjawowa hipokalcemia),
• biegunka, nudności, wymioty (zazwyczaj łagodne),
• podwyższenie stężenia transaminaz we krwi (badanie oceniające funkcję wątroby), zazwyczaj w granicach normy. rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)
• obniżenie stężenia wapnia we krwi z objawami (objawowa hipokalcemia),
• podwyższenie stężenia parathormonu (hormon regulujący poziom wapnia we krwi) związane z obniżonym stężeniem wapnia we krwi,
• podwyższenie stężenia fosfatazy alkalicznej we krwi (badanie oceniające stan kości i wątroby),
• podwójne przekroczenie normy stężenia transaminaz we krwi (badanie oceniające funkcję wątroby) bez innych zaburzeń czynności wątroby, reakcje alergiczne objawiające się objawami skórnymi, nietypowe złamanie kości udowej, szczególnie u pacjentów leczonych długoterminowo z powodu osteoporozy. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli odczuwasz ból lub osłabienie w udzie, biodrze lub pachwinie, ponieważ może to być pierwszy objaw możliwego złamania kości udowej. bardzo rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000)
  • Skontaktuj się z lekarzem w przypadku bólu w uchu, wydzieliny z ucha i/lub zakażenia ucha. Te objawy mogą być oznakami uszkodzenia kości ucha.

Dodatkowo mogą wystąpić następujące działania niepożądane, dla których nie można oszacować częstości:

• działania niepożądane dotyczące oczu
  • zapalenie spojówek, błony pokrywającej gałkę oczną i wewnętrzną powierzchnię powiek (zapalenie spojówek)
  • zapalenie oka (episklera, naskórek twardówki, zapalenie tuniczki naczyniowej). Episklera i zapalenie naskórka twardówki były zgłaszane przy stosowaniu innych leków z tej samej grupy co kwas kłodronowy (bisfosfoniany)
• działania niepożądane dotyczące płuc
  • zaburzenia oddychania u pacjentów z astmą wrażliwą na kwas acetylosalicylowy (lek stosowany w leczeniu gorączki, bólu i stanu zapalnego);
  • reakcje alergiczne objawiające się zaburzeniami oddychania.
• działania niepożądane dotyczące nerek i układu moczowego
  • choroba nerek (niewydolność nerek), poważne uszkodzenie nerek. Rzadko, szczególnie w połączeniu z lekami przeciwwirusowymi (NSAID – leki stosowane w leczeniu stanów zapalnych i bólu), niewydolność nerek prowadziła do śmierci (częściej przy jednoczesnym stosowaniu diklofenaku). Zobacz punkt 2. Inne leki i OSTEONORM.
• działania niepożądane dotyczące kości i mięśni
  • silny ból kości, stawów i mięśni. Objawy mogą pojawić się od kilku dni do kilku miesięcy od rozpoczęcia terapii OSTEONORM.
  • ból lub owrzodzenie w jamie ustnej lub w żuchwie i/lub szczęce (kości twarzy). Mogą to być pierwsze objawy poważnych problemów (śmiertelne zmiany w tkance kostnej żuchwy i/lub szczęki), zazwyczaj związane z ekstrakcją zębów i/lub lokalnym zakażeniem (patrz punkt 2. Informacje ważne przed rozpoczęciem leczenia). W większości przypadków dotyczyło to pacjentów z nowotworem.
• działania niepożądane dotyczące miejsca wstrzyknięcia
  • bolesność w miejscu wstrzyknięcia, również ze względu na długotrwałość terapii.

Działania niepożądane specyficzne dla lidokainy
Poniżej wymieniono działania niepożądane związane z lidokainą. Nie ma wystarczających danych, aby określić częstość poszczególnych wymienionych działań. Działania niepożądane są zazwyczaj spowodowane reakcjami alergicznymi lub zbyt wysokim stężeniem w krwi z powodu przypadkowego wstrzyśnięcia do naczynia krwionośnego i/lub nadmiernego dawkowania. Może to powodować okazjonalne działania pobudzające ośrodkowy układ nerwowy oraz okazjonalne działania hamujące układ sercowo-naczyniowy (patrz punkt 2. Informacje ważne przed rozpoczęciem leczenia).
Zaburzenia układu odpornościowego
Ciężka reakcja alergiczna (anafilaktyczna), obrzęk krtani aż do trudności w oddychaniu (bronchospazm) oraz spadek ciśnienia krwi (kolaps sercowo-oddechowy) spowodowany szokiem anafilaktycznym.
Choroby układu nerwowego
Objawy pobudzenia lub depresji związane z zawrotami głowy, sennością, zaburzeniami widzenia, drżeniem, a następnie zmianami świadomości, drgawkami, śpiączką, długotrwałym skurczem mięśni żucia prowadzącym do silnego zaciśnięcia żuchwy i szczęki (trismus), zaburzenia wrażliwości kończyn lub innych części ciała (parestezje).

Zaburzenia psychiczne
Lęk, dezorientacja.
Choroby serca
Spowolnienie rytmu serca (bradykardia), zaburzenia rytmu serca (arytmie), depresja mięśnia sercowego aż do zatrzymania serca.
Choroby oka
Rozszerzenie źrenicy (midryza), zamazane widzenie, podwójne widzenie (diplopia).
Choroby przewodu pokarmowego
Nudności, wymioty.
Choroby układu oddechowego, klatki piersiowej i przestrzeni międzyłukowej
Trudności w oddychaniu (dyspnę), zmniejszenie częstości oddychania (depresja oddechowa).
Choroby układu naczyniowego
Niskie ciśnienie krwi (hipotensja), wysokie ciśnienie krwi (hipertensja), przerwanie normalnej cyrkulacji krwi spowodowane zatrzymaniem serca i spadek przepływu krwi (kolaps krążeniowy).
Choroby skóry i tkanek podskórnych
Nagłe zaczerwienienie skóry (wysypki skórne różnego typu), wysypka skórna z swędzącymi guzkami (koprzyca), swędzenie.
Choroby ucha i labiryntu
Dzwonienie w uszach (tinnitus), nadwrażliwość na stosunkowo słabe dźwięki (hiperakuzja).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https:// www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni -avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać OSTEONORM

Przechowuj w opakowaniu pierwotnym, aby chronić lek przed światłem.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu po napisie "Scad.".
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do odpadów komunalnych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera OSTEONORM
OSTEONORM 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą

• Substancje czynne to: Kwasu chlorowodorku kłodronianu disodowy (sól disodowa kwasu kłodroninowego) 200 mg i Lidokaina chlorowodorku 40 mg.
• Pozostałe składniki to Sodowy wodorowęglan (patrz punkt 2. OSTEONORM zawiera sód), woda do przygotowań do wstrzykiwań.

Opis wyglądu OSTEONORM i zawartość opakowania
OSTEONORM 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą
Bezbarwny, klarowny roztwór.
Roztwór do wstrzykiwań w opakowaniach zawierających 1, 3, 5 lub 6 fiol do użycia do wstrzykiwań domięśniowych.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
WŁAŚCICIEL POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I.B.N. Savio S.r.l., Via del Mare, 36 00071 Pomezia (RM)
PRODUCENT
OSTEONORM 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą
Savio Industrial S.r.l., Via E. Bazzano n° 14 – Ronco Scrivia (GE)
Biomedica Foscama Industria Chimico-Farmaceutica S.p.A., Via Morolense 87, Ferentino – Włochy
W każdym ulotce informacyjnej będzie podawana nazwa zakładu odpowiedzialnego za wydanie leku.

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
DAWKA, SPOSÓB I CZAS PODANIA
Profilaktyka i leczenie osteoporozy pomenopauzalnej
Dawkowanie w zależności od obrazu klinicznego i wartości mineralometrycznych może się różnić zgodnie z poniższym opisem.
OSTEONORM 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą
doustnie 200 mg co 14–28 dni, przez 1 rok lub dłużej, w zależności od stanu pacjentki.
OSTEONORM 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą może być stosowany u pacjentek, które
nie rozpoczynały wcześniej leczenia kłodronianem.
W przypadku przejścia z podawania innych formuł kłodronianu 100 mg + 33 mg na
OSTEONORM 200 mg + 40 mg, podawanie jednej fiolki OSTEONORM 200 mg + 40 mg co 14
dni może być stosowane jako alternatywny schemat dawkowania u pacjentek już leczonych jedną fiolką
100 mg tygodniowo.
Podawanie jednej fiolki OSTEONORM 200 mg + 40 mg co 28 dni może być stosowane jako
alternatywny schemat dawkowania u pacjentek już leczonych jedną fiolką 100 mg co dwa tygodnie.
Alternatywnie
Terapia doustna
OSTEONORM jest dostępny wyłącznie w formach do stosowania domięśniowego i do infuzji dożylnej.
Dlatego w przypadku terapii doustnej należy przepisać lek, dla którego dostępna jest formuła kłodronianu do stosowania doustnego.
Czas trwania
Nie ustalono optymalnego czasu trwania leczenia bisfosfonanami w przypadku osteoporozy. Potrzebę kontynuacji leczenia należy okresowo oceniać u każdego pacjenta indywidualnie, biorąc pod uwagę potencjalne korzyści i ryzyko, szczególnie po 5 lub więcej latach stosowania.
Grupy specjalne

• Dzieci Skuteczność i bezpieczeństwo leku u dzieci nie zostały ustalone.
• Osoby starsze Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania leku u osób starszych. Badania kliniczne obejmowały pacjentów w wieku powyżej 65 lat i nie odnotowano specyficznych niepożądanych działań u tej grupy wiekowej.
• Pacjenci z niewydolnością nerek Kłodronian jest wydalany głównie drogą nerkową. Dlatego należy stosować go ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek.

Podawanie dożylne:
Zaleca się zmniejszenie dawki kłodronianu w następujący sposób:

Zaleca się podawanie kłodronianu przed hemodializą, zmniejszenie dawki o 50% w dniach wolnych od dializy oraz ograniczenie schematu leczenia do 5 dni. Należy zauważyć, że dializa otrzewnowa słabo usuwa kłodronian z krążenia.

Instrukcja stosowania

OSTEONORM 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwania z lidokainą

jest przeznaczony wyłącznie do wstrzykiwania do mięśni: aby uniknąć przypadkowego wstrzyknięcia do naczyń krwionośnych, zaleca się wykonanie ssania przed wstrzyknięciem leku.
Nie należy masować miejsca wstrzyknięcia.
Roztwór jest niekompatybilny z roztworami alkalicznymi lub roztworami utleniającymi.