OMERIA

Ulotka: informacje dla pacjenta

Omeria 6,25 mg tabletki, 25 mg tabletki

Carvedilolo
Lek równoważny
Dokładnie przeczytaj niniejszą ulotkę przed wzięciem tego leku, ponieważ zawiera
ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeżeli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość niniejszej ulotki:

1. Co to jest Omeria i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Omeria
3. Jak stosować Omeria
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Omeria
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Omeria i do czego służy

Omeria zawiera substancję czynną karwedylol, która należy do grupy leków zwanych
„blokerami receptorów alfa i beta-adrenergicznych”.
Karwedylol jest nieselectywnym beta-blokerem. Beta-blokery działają na serce, gdzie zmniejszają siłę skurczu i częstość akcji serca, zmniejszając obciążenie serca i zapobiegając nadmiernemu przyśpieszeniu rytmu serca; ponadto działają na układ „renina-angiotensyna-aldosteron”, sprzyjając zmniejszeniu zatrzymania płynów i soli w organizmie, a tym samym zmniejszając objętość krwi i wywołując rozszerzenie i rozluźnienie naczyń krwionośnych.
Omeria stosuje się w leczeniu:

• wysokiego ciśnienia krwi (nadciśnienia tętniczego pierwotnego), samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, w szczególności z diuretykami tiazydowymi, które wspomagają wydalanie płynów;
• bólu w klatce piersiowej spowodowanego niedostatecznym dopływem tlenu do mięśnia sercowego z powodu przejściowego zmniejszenia przepływu krwi w tętnicach wieńcowych serca (angina pectoris);
• niewydolności serca, która występuje, gdy serce nie jest już w stanie odpowiednio pompować krwi do całego organizmu.

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Omeria

Nie przyjmuj Omeria, jeśli:

• jesteś uczulony na substancję czynną lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• masz obniżoną czynność serca, wskutek czego ilość krwi pompowanej przez serce w stanie spoczynku jest mniejsza niż normalnie (niestabilna/niestabilna niewydolność serca);
• cierpisz na postać niewydolności serca sklasyfikowaną jako klasa IV NYHA (New York Heart Association), która wymaga podawania określonych leków inotropowych (leków działających na kurczliwość mięśnia sercowego) dożylnej w celu ułatwienia pracy serca;
• masz poważne problemy wątrobowe;
• cierpisz na zaburzenia układu przewodzenia elektrycznego serca, takie jak:
• stan, w którym struktura generująca impulsy elektryczne serca jest niesprawna (choroba węzła zatokowego, w tym blok zatokowo-śródpochwowy);
• stan, w którym występuje defekt przewodzenia impulsu serca między przedsionkiem a komorą (blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia) (chyba że posiadasz stały stymulator serca);
• masz bardzo niską częstość akcji serca (mniej niż 50 uderzeń na minutę) (ciężka bradykardia);
• cierpisz na bardzo niskie ciśnienie krwi (ciężka hipotensja, obecna, gdy ciśnienie skurczowe, czyli pierwsza wartość mierzona podczas pomiaru ciśnienia, jest niższe niż 85 mmHg);
• masz obniżony przepływ krwi docierający do organów i tkanek ciała, spowodowany obniżoną czynnością serca (szok kardiogenny);
• cierpisz na astmę oskrzelową (zwężenie i zapalenie oskrzeli) lub inne choroby układu oddechowego z komponentem oskrzelowym (np. pacjenci z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), chorobą, która utrudnia opróżnianie powietrza z płuc, którzy nie przyjmują leków doustnie ani inhalacyjnie);
• cierpisz na guz nadnerczy (feochromocytoma), nie kontrolowany leczeniem lekami blokującymi receptory alfa;
• cierpisz na kumulację kwasów w organizmie, spowodowaną zaburzeniami metabolicznymi (kwasica metaboliczna);
• jesteś w ciąży lub karmisz piersią (zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
• jeśli jesteś w leczeniu lekami stosowanymi w leczeniu nadciśnienia lub zaburzeń rytmu serca, takimi jak werapamil lub diltiazem podawane dożylne (zobacz punkt „Inne leki i Omeria”)

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Omeria, jeśli:

• cierpisz na przewlekłą niewydolność serca zastojową (chorobę, w której serce nie jest w stanie skutecznie pompować krwi), ponieważ może dojść do pogorszenia niewydolności serca lub zatrzymania wody w organizmie. W przypadku pogorszenia stanu zdrowia podczas leczenia, lekarz rozważy zmniejszenie dawki lub leczenie alternatywne;
• masz obniżoną funkcję nerek, która się pogarsza, spowodowaną niewydolnością serca z niskim ciśnieniem krwi, zgrubieniem naczyń krwionośnych i niedostatecznym dopływem krwi do serca (chorobą wieńcową), i/lub podstawową niewydolnością nerek, ponieważ podczas leczenia karwedylolą może dojść do pogorszenia funkcji nerek;
• cierpisz na zaburzenia czynności lewej komory serca (część serca nie jest w stanie skurczyć się skutecznie lub odpowiednio napełnić się krwią) po ostrym zawałcie serca (śmierć komórek serca z powodu długotrwałego niedotlenienia), ponieważ w takim przypadku należy otrzymać odpowiednie leczenie, aby wrócić do stabilnego stanu klinicznego przed przyjmowaniem Omeria;
• cierpisz na cukrzycę i jesteś w leczeniu lekami obniżającymi glikemię (ilość cukru we krwi), ponieważ przyjmowanie Omeria może wiązać się z pogorszeniem kontroli glikemii lub objawy i symptomy ostrej hipoglikemii (nagłe obniżenie poziomu cukru), takie jak tachykardia (przyspieszone bicie serca), zamazane widzenie, zawroty głowy, potliwość, niepokój, mogą być maskowane lub osłabione. Wymagana jest regularna kontrola poziomu cukru we krwi podczas leczenia w celu dostosowania dawek leków;
• masz problemy z naczyniami krwionośnymi obwodowymi (naczyniami w obszarach poza sercem i mózgiem), które są zablokowane (choroba naczyń obwodowych), ponieważ mogą się one nasilać podczas leczenia karwedylolą;
• cierpisz na rzadką chorobę naczyń tętniczych, charakteryzującą się krótkimi epizodami zwężenia naczyń krwionośnych, objawiającą się głównie na końcach rąk i stóp, z uczuciem bólu, zdrętwienia lub mrowienia oraz zmianą koloru skóry do bladego i sinawego (choroba Raynauda);
• masz nadmiar hormonów tarczycy w organizmie (tireotoksykoza), ponieważ przyjmowanie Omeria może maskować jej objawy (np. tachykardię). Nie przerywaj nagłe leczenia Omeria, ponieważ może to zaburzyć czynność tarczycy;
• musisz poddać się zabiegowi chirurgicznemu ogólnemu, który wymaga stosowania środków znieczulających (leków wywołujących osłabienie, zmniejszających wrażliwość na ból i rozluźnienie mięśni), ponieważ karwedylol może nasilać działanie środków znieczulających;
• masz obniżoną częstość akcji serca (bradykardię), z wartościami poniżej 55 uderzeń na minutę;
• miałeś w przeszłości ciężką reakcję nadwrażliwości (alergię) lub obecnie poddajesz się terapii dezsensybilizacyjnej (przyjmujesz stopniowo zwiększające się dawki leku, na który jesteś nadwrażliwy, aby móc go przyjmować w dawkach skutecznych i bezpiecznych), ponieważ może dojść do zwiększonej wrażliwości. Możesz być mniej wrażliwy na niektóre leki (np. adrenalina) stosowane w leczeniu reakcji alergicznych (anafilaktycznych);
• cierpisz na zapalne choroby skóry charakteryzujące się zgrubiałymi, zaczerwienionymi plamami pokrytymi szarymi łuskami (łuszczycę);
• jesteś dotknięty feochromocytomą (guzem powodującym nadciśnienie), ponieważ lekarz przepisze Ci Omeria tylko po przeprowadzeniu oceny ryzyka i korzyści;
• cierpisz na postać dławicy piersiowej znaną jako „dławica Prinzmetala”, nazywaną również „dławicą wariacyjną”, ponieważ przyjmowanie Omeria może ją nasilić;
• nosisz soczewki kontaktowe, ponieważ podczas leczenia Omeria może dojść do zmniejszenia łzawienia;
• masz ciśnienie krwi, które szybko się zmienia (niestabilne nadciśnienie) lub cierpisz na nadciśnienie spowodowane stanem chorobowym podstawowym (nadciśnienie wtórne);
• masz blok serca I stopnia (zaburzenie rytmu serca), ponieważ karwedylol może zmniejszyć szybkość przewodzenia impulsu elektrycznego w sercu.
• Jesteś starszy lub masz zaburzenia rytmu, np. bradykardię (wolny rytm serca), dysfunkcję węzła zatokowego lub blok przedsionkowo-komorowy (typy arytmi), ponieważ może dojść do zatrzymania zatokowego (tymczasowej przerwy w rytmie), zobacz „Działania niepożądane”.

Podczas leczenia Omeria odnotowano bardzo rzadkie przypadki ciężkich reakcji skóry i błon śluzowych, takich jak toksyczna martwica naskórka (TEN) i zespół Stevensa-Johnsona (SJS) (zobacz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). W takich przypadkach skontaktuj się natychmiast z lekarzem, ponieważ przyjmowanie Omeria należy przerwać.

Dzieci i młodzież
Skuteczność i tolerancja Omeria u pacjentów poniżej 18. roku życia nie została ustalona.

Inne leki i Omeria
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub możesz przyjmować jakiekolwiek inne leki.
Zwróć szczególną uwagę i powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz:

• derywaty digitalis, takie jak digoksyna, które stymulują czynność serca, utrzymując jej funkcjonowanie na odpowiednim poziomie;
• insulina lub inne doustne leki przeciwcukrzycowe;
• ryfampicynę, antybiotyk bakteriobójczy;
• cyklotydynę, lek stosowany w leczeniu nadkwasoty i wrzodów żołądka;
• rezerpinę, substancję stosowaną w leczeniu nadciśnienia i niektórych form psychozy;
• leki blokujące enzym monoaminooksydazę (MAO), stosowane w leczeniu depresji;
• cyklosporynę i tacrolymus, leki stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu;
• werapamil, diltiazem, amiodaron lub inne leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (arytmii);
• klonidynę, lek stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia, ale również w innych stanach medycznych;
• antagonisty wapnia stosowane w leczeniu nadciśnienia;
• jakiekolwiek inne leki stosowane w leczeniu nadciśnienia, takie jak diuretyki lub inhibitory ACE;
• fluoksetynę i paroksetynę, leki stosowane w leczeniu ciężkiej depresji lub zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych;
• leki zwane NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) stosowane w leczeniu bólu i stanów zapalnych;
• beta-agonisty rozszerzające oskrzela, stosowane w leczeniu astmy i obturacyjnych chorób oskrzeli o podłożu astmatycznym.
• środki znieczwające i blokery neuromięśniowe, leki wywołujące osłabienie, zmniejszające wrażliwość na ból i rozluźnienie mięśni. Powiadom lekarza, jeśli musisz poddać się zabiegowi chirurgicznemu wymagającemu znieczulenia.
• adrenalina (epinefryna) stosowana w leczeniu ciężkich reakcji alergicznych.

Omeria z pożywieniem, napojami i alkoholem
Omeria można przyjmować z pożywieniem.
Zaleca się unikanie soków grejpfrutowych podczas leczenia karwedylolą.
Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne karwedylolu (obniżenie ciśnienia).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Nie przyjmuj Omeria w czasie ciąży.
Omeria nie powinno być stosowane podczas karmienia piersią (zobacz punkt „Nie przyjmuj Omeria”).

Kierowanie pojazdami i korzystanie z maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu karwedylolu na zdolność prowadzenia pojazdów i korzystania z maszyn.
Omeria może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i korzystania z maszyn z powodu indywidualnych reakcji (np. zawroty głowy, zmęczenie), szczególnie na początku leczenia, po zwiększeniu dawki, po zmianie leku stosowanego w terapii oraz w połączeniu z alkoholem.
Dlatego należy zachować należytą ostrożność.

Dla osób uprawiających sport
Stosowanie leku bez potrzeby terapeutycznej stanowi doping i może prowadzić do pozytywnych wyników w testach antydopingowych.

Omeria zawiera laktozę i sacharozę
Jeśli lekarz postawił Ci diagnozę nietolerancji niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.

3. Jak stosować Omeria

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Tabletki Omeria przyjmuj z odpowiednią ilością wody. Nie jest konieczne przyjmowanie tabletek podczas posiłków; jednakże, jeśli cierpisz na niewydolność serca, tabletki Omeria przyjmuj podczas posiłków, aby spowolnić wchłanianie leku i uniknąć możliwego nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi.

Leczenie nadciśnienia tętniczego (nadciśnienie tętnicze essentialne)
Zalecana dawka początkowa to 12,5 mg jednorazowo dziennie przez pierwsze dwa dni; następnie zalecana dawka to 25 mg jednorazowo dziennie.
W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę w odstępach co najmniej dwóch tygodni, aż do maksymalnej dawki 50 mg dziennie, przyjmowanej jednorazowo lub podzielonej na dwie dawki po 25 mg dwa razy dziennie.

Leczenie dławicy bolesnej (angina pectoris)
Zalecana dawka początkowa to 12,5 mg dwa razy dziennie przez pierwsze dwa dni; następnie zalecana dawka to 25 mg dwa razy dziennie.
Nie przekraczaj tej zalecanej dawki.

Leczenie niewydolności serca
Lekarz dobierze dla Ciebie odpowiednią dawkę Omeria i będzie Cię dokładnie kontrolować przez okres niezbędny do ustalenia odpowiedniej dawki.
Zalecana dawka początkowa to 3,125 mg (czyli połowa tabletki 6,25 mg) dwa razy dziennie przez co najmniej dwa tygodnie; następnie lekarz może stopniowo zwiększać dawkę w odstępach co najmniej dwóch tygodni, do 6,25 mg dwa razy dziennie, następnie do 12,5 mg dwa razy dziennie, aż do maksymalnej dawki 25 mg dwa razy dziennie.
Zalecana maksymalna dawka to:

• 25 mg dwa razy dziennie – jeśli cierpisz na ciężką niewydolność serca lub umiarkowaną lub łagodną niewydolność serca i masz masę ciała poniżej 85 kg;
• 50 mg dwa razy dziennie – jeśli cierpisz na umiarkowaną lub łagodną niewydolność serca i masz masę ciała powyżej 85 kg.

Stosowanie u dzieci i nastolatków
Skuteczność i tolerancja Omeria u pacjentów poniżej 18. roku życia nie zostały ustalone.

Stosowanie u osób starszych
Leczenie nadciśnienia tętniczego (nadciśnienie tętnicze essentialne)
Zalecana dawka początkowa to 12,5 mg jednorazowo dziennie. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę w odstępach co najmniej dwóch tygodni, aż do maksymalnej dawki 50 mg, przyjmowanej w dwóch dawkach po 25 mg dwa razy dziennie.
Leczenie dławicy bolesnej (angina pectoris)
Zalecana dawka początkowa to 12,5 mg dwa razy dziennie; po okresie co najmniej dwóch dni lekarz może zwiększyć dawkę do 25 mg dwa razy dziennie.
Nie przekraczaj tej zalecanej dawki.
Leczenie niewydolności serca
Ta sama dawka, co dla dorosłych (patrz wyżej).

Jeśli przyjmiesz więcej Omeria niż powinieneś
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki Omeria, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala.
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki Omeria mogą u Ciebie wystąpić: silne obniżenie ciśnienia krwi (hipotensja), spowolnienie akcji serca (bradykardia), zmniejszenie czynności serca (niewydolność serca), zmniejszenie przepływu krwi do narządów i tkanek organizmu z powodu obniżenia czynności serca (szok kardiogenny), zatrzymanie zatokowe; może również dojść do zaburzeń oddechowych, takich jak zwężenie oskrzeli (bronchospazm), wymioty, dezorientacja, mimowolne skurcze mięśni powodujące pobudzenie i skurcze ciała (drugi cewkowe).

Leczenie w przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki Omeria
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki Omeria, w szpitalu otrzymasz standardowe procedury interwencji oraz najodpowiedniejsze leczenie w zależności od objawów i skutków przedawkowania.

Jeśli zapomnisz przyjąć Omeria
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Omeria
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Omeria należy przerywać stopniowo, w ciągu dwóch tygodni, i pod kontrolą lekarza.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich
pacjentów one występują.
Poniższe działania niepożądane zostały zaobserwowane podczas stosowania Omeria:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• zawroty głowy, ból głowy (cefalea);
• obniżenie aktywności serca (niewydolność serca);
• niskie ciśnienie krwi;
• zmęczenie (astenia).

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• zapalenie oskrzeli i płuc (oskrzolit, zapalenie płuc), infekcje dróg oddechowych górnych (nos zewnętrzny i jama ustna; przedsionki nosa i zatoki przysionkowe; gardło, krtań, tkanka chrzęstna);
• infekcje dróg moczowych;
• obniżenie poziomu czerwonych krwinek w krwi (anemia);
• przyrost masy ciała, podwyższenie poziomu cholesterolu we krwi (hipercholesterolemia), podwyższenie lub obniżenie poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia i hipoglikemia) (u pacjentów z cukrzycą);
• depresja, przygnębienie nastroju;
• uczucie utraty przytomności, utrata przytomności (przedomdlenie, omdlenie);
• problemy ze wzrokiem, zmniejszenie łzawienia (suche oczy), podrażnienie oczu;
• zmniejszenie częstości uderzeń serca (bradykardia), gromadzenie się płynu (obrzęk) obejmujące całe ciało, kończyny rąk i nóg, narządy płciowe, zwiększenie objętości krwi krążącej (hiperwolemia), zwiększenie ilości płynów;
• niskie ciśnienie krwi związane z pozycją ciała (hipotensja ortostatyczna), problemy z krążeniem krwi w obwodowych częściach ciała (zimne ręce i stopy, problemy z naczyniami obwodowymi, nasilenie bólu nóg podczas wysiłku fizycznego (klaudykacja przemijająca) oraz nasilenie choroby Raynauda);
• wysokie ciśnienie (nadciśnienie);
• trudności w oddychaniu (dyspnia), gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc), astma (u pacjentów predysponowanych do tej choroby);
• uczucie niedoboru (nudności), biegunka, wymioty, trudności trawienne (dyspepsja), bóle brzucha;
• ból rąk i stóp;
• obniżenie aktywności nerek (niewydolność nerek) i problemy z nerkami (u pacjentów z rozsianymi zaburzeniami naczyń krwionośnych i/lub podstawową niewydolnością nerek);
• ból.

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 osoby na 100)

• zaburzenia snu;
• dezorientacja;
• drętwienie lub mrowienie kończyn, rąk i nóg (parestezja);
• zaburzenia przewodzenia impulsu sercowego między przedsionkami a komorami (blok przedsionkowo-komorowy), silny ból w klatce piersiowej (angina pectoris);
• zaparcia (stypsa);
• reakcje skórne (np.: wysypka z pęcherzykami, pęcherzami i pęcherzami (egzantema) o charakterze alergicznym, zapalenia skóry (dermatyty), wysypka (świerzbienie), swędzenie, grube, czerwone plamy pokryte szarymi łuskami (zmiany skórne o charakterze trądziku), zmiany błon śluzowych i skóry spowodowane przez porostopłaskie zapalenie skóry (lichen planus), wypadanie włosów (alopecia);
• niemożność uzyskania erekcji (dysfunkcja erektilna).

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)

• obniżenie poziomu płytek krwi we krwi (trombocytopenia);
• zatkany nos (zatkanie nosa);
• suchość w ustach;
• zaburzenia oddawania moczu (zatrzymanie moczu lub trudności z jego oddawaniem).

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000)

• obniżenie poziomu białych krwinek we krwi (leukopenia);
• reakcja alergiczna (nadwrażliwość);
• podwyższenie poziomu alaninotransferazy (ALT), asparaginianotransferazy (AST) i gammaglutamylotransferazy (GGT);
• ciężkie działania niepożądane skórne, takie jak wysypka charakteryzująca się zmianami z zaczerwienieniem i obrzękiem, a czasem z pęcherzami (wielopostaciowe zaczerwienie), ciężkie formy odwarstwienia (zespoł Stevensa-Johnsona) i rozpad skóry (toksyczna nekroliza naskórkowej).

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• występowanie objawów cukrzycy z zaburzeniem ilości cukru we krwi (glikemia), pogorszenie cukrzycy, zaburzenia glikemii;
• zatrzymanie zatokowe (tymczasowa przerwa w rytmie serca);
• hiperhidroza (nadmierna potliwość);
• nietrzymanie moczu (trudności w zatrzymaniu moczu) u kobiet, które ustępuje po przerwaniu leczenia;
• halucynacje (postrzeganie rzeczy nieistniejących w rzeczywistości).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym także takie, które nie są wymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse . Zgłaszając działania niepożądane, możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Omeria

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.
Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po napisie „Wydano do”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w temperaturze nie przekraczającej 25°C.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem i wilgocią.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do odpadów komunalnych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą w ten sposób chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Omeria
Substancją czynną jest karwedylol.
Każda tabletka 6,25 mg zawiera 6,25 mg karwedylolu.
Pozostałe składniki to: sacharoza, laktoza jednowodna, povidon, krzemionka koloidalna bezwodna, crospovidon, stearynian magnezu, tlenek żelaza żółty (E 172).
Każda tabletka 25 mg zawiera 25 mg karwedylolu.
Pozostałe składniki to: sacharoza, laktoza jednowodna, povidon, krzemionka koloidalna bezwodna, crospovidon, stearynian magnezu.
Opis wyglądu Omeria i zawartość opakowania
Omeria występuje w postaci tabletek podzielnych, zawartych w blistrach z PVC i aluminium.
Omeria 6,25 mg tabletki jest dostępna w opakowaniu zawierającym 28 tabletek podzielnych.
Omeria 25 mg tabletki jest dostępna w opakowaniu zawierającym 30 tabletek podzielnych.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
NEOPHARMED GENTILI S.p.A.
Via San Giuseppe Cottolengo, 15
20143 Milano
Producent
Special Product’s Line S.p.A.
Via Fratta Rotonda Vado Largo,1
03012 Anagni (FR)