NEKACIN

Ulotka: informacje dla pacjenta

NEKACIN

„500 mg roztwór do wstrzykiwań”
„1000 mg roztwór do wstrzykiwań”
amikacyna
Lek równoważny
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same, ponieważ może to być niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych działań, w tym tych niewymienionych w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest NEKACIN i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem NEKACIN
3. Jak stosować NEKACIN
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać NEKACIN
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest NEKACIN i do czego służy

NEKACIN zawiera substancję czynną amikacynę.
Amikacyna należy do grupy leków zwanych antybiotykami, stosowanymi w leczeniu ciężkich infekcji wywołanych przez bakterie, które mogą być zabite (sensytywne) przez substancję czynną amikacynę.
NEKACIN okazuje się skuteczny:

• w leczeniu bakteriemii (obecności bakterii we krwi), sepsy (choroby uogólnionej spowodowanej długotrwałą obecnością bakterii we krwi) oraz infekcji krwi u noworodków (sepsa noworodkowa);
• w leczeniu infekcji dróg oddechowych, kości i stawów, układu nerwowego środkowego (UKŚ) (w tym opon mózgowo-rdzeniowych), infekcji wewnątrzbrzusznych (w tym zapalenia otrzewnej), oparzeń oraz infekcji pourazowych (po przeprowadzeniu zabiegu chirurgicznego);
• w leczeniu skomplikowanych i nawracających infekcji dróg moczowo-płciowych.

Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące odpowiedniego stosowania antybiotyków.

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem NEKACIN

Nie przyjmuj NEKACIN

• Jeśli jesteś uczulony (nadwrażliwy) na amikacynę, inne substancje podobne (aminoglikozydy) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem NEKACIN:

• Jeśli masz problemy z nerkami lub narządem słuchu. Amikacyna do wstrzykiwań może powodować dodatkowe uszkodzenia nerek i słuchu, dlatego lekarz sprawdzi funkcjonowanie Twojego narządu słuchu i nerek przed podjęciem decyzji o rozpoczęciu terapii.
• Jeśli cierpisz na alergię na inne antybiotyki tej samej klasy (aminoglikozydy).
• Jeśli jesteś w trakcie leczenia innymi antybiotykami tej samej klasy (aminoglikozydy). Amikacyna może być toksyczna dla słuchu i nerek.
• Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią (zobacz „Ciąża i karmienie piersią”).
• Jeśli Ty lub członkowie Twojej rodziny macie chorobę genetyczną powodującą mutację mitochondrialną lub utratę słuchu spowodowaną przyjmowaniem antybiotyków, zalecamy poinformowanie lekarza lub farmaceuty przed zażyciem aminoglikozydu, ponieważ niektóre mutacje mitochondrialne związane z tym produktem mogą zwiększać ryzyko utraty słuchu. Lekarz może zalecić wykonanie badań genetycznych przed podaniem NEKACIN.

Podczas stosowania NEKACIN zawsze pamiętaj, że:

• Amikacyna, podobnie jak wszystkie antybiotyki tej samej klasy (aminoglikozydy), może być toksyczna dla ucha, nerek i układu nerwowego. Dlatego lekarz będzie stale oceniał funkcjonowanie tych narządów i doradzi Ci unikanie jednoczesnego podawania innych leków o podobnej toksyczności (zobacz „Inne leki i NEKACIN”).
• Ryzyko wystąpienia skutków toksycznych na nerki jest mniejsze, jeśli NEKACIN jest podawany w zalecanych dawkach pacjentom dobrze nawodnionym i z normalną funkcją nerek.
• Jeśli pojawią się objawy problemów z nerkami, lekarz będzie Cię dokładnie kontrolował i zaleci Ci:
• stałe monitorowanie funkcji nerek,
• zwiększenie przyjmowania płynów, aby uniknąć odwodnienia, w przypadku wystąpienia objawów podrażnienia nerek,
• zmniejszenie dawki, w przypadku wyraźnych zaburzeń funkcji nerek,
• przerwanie leczenia, jeśli wystąpią wysokie stężenia azotu we krwi (hiperazotemia) lub stopniowe zmniejszenie ilości moczu (oliguria).
• U pacjentów z problemami nerek (niewydolność nerek), w przypadku podawania NEKACIN przez okres dłuższy niż pięć dni, lekarz wykona badanie sprawdzające słuch (audiogram) zarówno przed rozpoczęciem terapii, jak i w trakcie leczenia.
• Jeśli odczujesz dzwonienie w uszach, pogorszenie słuchu lub pogorszenie percepcji dźwięków o wysokiej częstotliwości w kolejnych audiogramach, przerwij podawanie leku i powiadom lekarza.
• W przypadkach, gdy amikacyna jest wskazana w połączeniu z innymi antybiotykami, NEKACIN nie powinien być mieszany z tymi substancjami ani w strzykawkach, ani w butelkach do infuzji.
• Nie stwierdzono jeszcze bezpieczeństwa stosowania amikacyny w czasie ciąży, dlatego u kobiet w ciąży i u noworodków lek ten należy podawać tylko w razie rzeczywistej potrzeby i pod bezpośrednim nadzorem lekarza (zobacz „Ciąża i karmienie piersią”).
• Nie wiadomo, czy amikacyna wydostaje się z mlekiem matki. Zgodnie z ogólną zasadą nie powinno się karmić piersią kobiet leczonych lekami, które mogą przechodzić do mleka (zobacz „Ciąża i karmienie piersią”).
• NEKACIN zawiera sodu metabisulfit, substancję, która może powodować reakcje alergiczne, w tym groźne dla życia objawy anafilaktyczne lub ciężkie napady astmy, u osób wrażliwych, szczególnie u astmatyków.
• Zgłaszano przypadki nieodwracalnej głuchoty, uszkodzenia nerek i śmierci z powodu bloku neuromięśniowego po stosowaniu leków zawierających aminoglikozydy, takich jak NEKACIN, w celu przemywania podczas zabiegów chirurgicznych.
• Jak w przypadku innych antybiotyków, stosowanie amikacyny może prowadzić do rozmnażania bakterii odpornych na działanie antybiotyków. W takim przypadku należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem, który wskazuje odpowiednią terapię.
• Po wstrzyknięciu amikacyny do oka zgłaszano możliwość wystąpienia zawału oka, czasem prowadzącego do trwałej utraty wzroku.

Należy zwrócić uwagę na następujące kwestie:
Działanie toksyczne amikacyny na ucho i nerw słuchowy:

• może się nasilać u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek i/lub u zdrowych pacjentów leczonych amikacyną lub jej analogami przez więcej niż 5–7 dni;
• objawia się różnymi objawami, takimi jak zawroty głowy, odrętwienie, mrowienie skóry, skurcze mięśni i drgawki.

Działanie toksyczne amikacyny na układ nerwowo-mięśniowy:

• może się nasilać u pacjentów z chorobami układu mięśniowego, takimi jak miastenia ciężka lub parkinsonizm;
• objawia się problemami z przewodzeniem impulsów nerwowych i skurczem mięśni (blok neuromięśniowy) oraz zatrzymaniem oddechu (paraliż oddechowy).

Działanie toksyczne amikacyny na nerki:

• może się nasilać u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, u pacjentów leczonych wysokimi dawkami amikacyny lub przez dłuższy czas, u osób starszych, u pacjentów odwodnionych. Lekarz przeprowadzi analizy, aby ocenić funkcjonowanie Twoich nerek przed rozpoczęciem terapii i w trakcie leczenia.

Dzieci
Amikacyna powinna być stosowana z ostrożnością u wcześniaków i noworodków ze względu na niepełny rozwój nerek i wynikające z tego przedłużenie czasu obecności leku we krwi.
Po podaniu amikacyny do ciała szklistego (wstrzyknięcie do oka) zaobserwowano niedokrwistość siatkówki, czasem prowadzącą do trwałej utraty wzroku.

Inne leki i NEKACIN
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz zacząć przyjmować inne leki.
W szczególności unikaj podawania NEKACIN i skontaktuj się z lekarzem, jeśli przyjmujesz:

• leki powodujące uszkodzenia układu nerwowego, słuchu i nerek, takie jak bakitracyna, cisplatyna, amfoterycyna B, cyklosporyna, tacrolius, cefalorydyna, paromomycyna, wiomycyna, polimyksyna B, kolistyna, wancomycyna lub inne leki z grupy aminoglikozydów: kanamycyna, gentamycyna, tobramycyna, neomycyna, streptomycyna. Unikaj jednoczesnego lub kolejnego podawania tych leków, ponieważ ich działanie toksyczne może się sumować z działaniem amikacyny;
• aminoglikozydy i cefalosporyny: jednoczesne podawanie drogą parenteralną zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek;
• silne leki moczopędne (diuretyki), takie jak kwas etakryninowy, furozepid, mannozol, ponieważ niektóre z nich same w sobie powodują uszkodzenia słuchu, a podawane dożylnie zwiększają toksyczność amikacyny.

Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz:

• bisfosfoniany (stosowane w leczeniu chorób kości). Jednoczesne stosowanie z NEKACIN zwiększa ryzyko obniżenia stężenia wapnia we krwi;
• związki platynowe (stosowane w terapii przeciwnowotworowej). Ryzyko toksyczności nerek i możliwej toksyczności słuchu wzrasta przy jednoczesnym podawaniu;
• środki znieczulające, blokery mięśniowe, takie jak sukcynylolina, dekametonium, atrakurium, rokuronium, wekuronium lub u pacjentów poddawanych masowej transfuzji krwi leczonych cytrynianem w celu zapobiegania krzepnięciu. W połączeniu z tymi lekami stosowanie NEKACIN zwiększa ryzyko wystąpienia paraliżu oddechowego;
• penicyliny (antybiotyki) i aminoglikozydy. Stosowanie amikacyny z antybiotykami z grupy penicylin i aminoglikozydów, jeśli podawane są jednocześnie oddzielnie, może zmniejszyć działanie NEKACIN;
• indometacynę (lek przeciwzapalny). Jednoczesne stosowanie może zwiększyć stężenie amikacyny we krwi u noworodków;
• tiaminę (witamina B1). Amikacyna podana jednocześnie powoduje utratę skuteczności tiaminy z powodu obecności sodu metabisulfitu, substancji zawartej wśród innych składników NEKACIN.

Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Jeśli jesteś w ciąży, powinieneś przyjmować NEKACIN tylko na wyraźne polecenie lekarza, który oceni, czy potencjalne korzyści przewyższają możliwe ryzyko dla Ciebie i Twojego dziecka.
Aminoglikozydy przenikają przez barierę łożyskową i zgłaszano przypadki całkowitej, dwustronnej i nieodwracalnej głuchoty u dzieci, których matkom podawano streptomycynę w czasie ciąży.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy NEKACIN wydostaje się do mleka matki. W takich przypadkach należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać terapię.
Płodność
Badania toksyczności reprodukcyjnej przeprowadzone na myszach i szczurach nie wykazały żadnego wpływu na płodność ani toksyczności płodowej.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ta zdolność może jednak być ograniczona, jeśli wystąpią pewne niepożądane działania wymienione w punkcie 4.
NEKACIN zawiera

• sodu metabisulfit: rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwościowe i skurcz oskrzeli;
• sód: NEKACIN 500 mg roztwór do wstrzykiwań zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, czyli jest zasadniczo „bezsodowy”. NEKACIN 1000 mg roztwór do wstrzykiwań zawiera około 29 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) na fiolkę. Odpowiada to 1,45% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu w diecie dorosłego.

3. Jak stosować NEKACIN

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty.
Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
W przypadku podawania dożylnego lub domięśniowego u dorosłych i dorosłych z funkcją nerek
w normie zalecana dawka to:
Dorośli i dzieci powyżej 12. roku życia:
15 mg/kg/doba, jako jednorazowa dawka dzienna lub podzielona na dwie równe dawki, czyli
7,5 mg/kg co 12 godzin.
Całkowita dobowa dawka nie powinna przekraczać 1,5 g.
U pacjentów z zapaleniem wsierdzia lub febrą u neutropeników zalecana jest podawanie dwa razy
dziennie, ponieważ brakuje wystarczających danych potwierdzających bezpieczeństwo jednorazowego
podania dobowego.
Dzieci w wieku od 4 tygodni do 12. roku życia:
Zalecana dawka domięśniowa lub dożylnej (wlew powolny) to 15–20 mg/kg/doba, którą można
podawać jako pojedynczą dawkę 15–20 mg/kg lub podzielić na dwie dawki po 7,5 mg/kg co 12 godzin.
U pacjentów z zapaleniem wsierdzia i febrą u neutropeników zalecana jest podawanie dwa razy
dziennie, ponieważ brakuje wystarczających danych potwierdzających bezpieczeństwo jednorazowego
podania dobowego.
Noworodki: dawka atakowa: 10 mg/kg; następnie kontynuować dawką 7,5 mg/kg co 12 godzin.
U niemowląt przedwczesnych zalecana dawka to 7,5 mg/kg co 12 godzin.
Przy zalecanej dawce lekkie infekcje wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na amikacynę
ulegają ustąpieniu w ciągu 24–48 godzin.
Czas trwania leczenia: 3–7 dni przy podawaniu dożylnym i 7–10 dni przy podawaniu domięśniowym.
Zaburzona funkcja nerek:
dobową dawkę należy zmniejszyć i/lub wydłużyć odstępy między podaniami, aby uniknąć
nagromadzenia leku. Zalecaną metodą ustalenia dawek u pacjentów z podejrzaną lub potwierdzoną
obniżoną czynnością nerek jest pomnożenie stężenia kreatyniny w surowicy przez 9: otrzymany
wynik wskazuje odstęp czasu w godzinach między kolejnymi dawkami. Na przykład, jeśli stężenie
kreatyniny w surowicy wynosi 2 mg, zalecaną dawkę należy podać po upływie 18 godzin.
NEKACIN należy podawać samodzielnie. NEKACIN może być wskazany jako terapia towarzysząca
innym lekom przeciwbakteryjnym w przypadku infekcji mieszanych lub nadinfekcji; w takich
przypadkach NEKACIN nie powinien być mieszany z innymi lekami przeciwbakteryjnymi w tej samej
szczypce lub flakonie do wlewu.
W przypadku podawania dożylnej infuzji zalecana dawka to:
Dorośli:
ilość płynu (200 ml dla fiolki 1000 mg) do podania powinna być taka, aby każda dawka była
podawana przez okres od 60 minut lub dłużej.
Dzieci:
ilość płynu do użycia będzie ściśle zależna od ilości antybiotyku, którą dziecko musi przyjąć; płyn
do infuzji należy podawać w ciągu 30–60 minut; u najmłodszych dzieci infuzja powinna trwać
od 1 do 2 godzin.
Amikacyna nie powinna być mieszana z innymi substancjami do wlewu, lecz podawana osobno,
zgodnie z ustalonym schematem dawkowania.
Jeśli podasz więcej NEKACIN niż należy
Podawanie wysokich dawek amikacyny może uszkodzić nerki, nerwy oczne lub spowodować
blokadę funkcji mięśni (paraliż). W takim przypadku należy natychmiast przerwać leczenie
amikacyną i skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
Aby zniwelować działanie paraliżujące, można podać sole wapnia. W razie potrzeby zwiększy się
wydalenie amikacyny z organizmu poprzez zwiększenie wydzielania moczowego (moczopędzenie).
Dodatkowe środki mogą obejmować dializę lub u noworodków – wymianę krwi; jednak przed
podjęciem takiego kroku konieczna jest konsultacja ze specjalistą.
Jeśli zapomnisz podać NEKACIN
Nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwiesz leczenie NEKACIN
Nie przerywaj podawania leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Czas trwania leczenia
to 7–10 dni. Ważne jest, aby ukończyć pełen cykl leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej już po
kilku dniach. Przerwanie leczenia zbyt wcześnie może spowodować, że infekcja nie zostanie
w pełni wyleczona, objawy mogą powrócić lub się nasilić. Istnieje również ryzyko rozwoju
oporności na antybiotyk.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem
lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich
pacjentów one występują.
Główne działania niepożądane, które mogą pojawić się podczas leczenia amikacyną, to:
toksyczność dla nerwu słuchowego, toksyczność nerek oraz blokada mięśniowa.
Te objawy toksyczne występują częściej u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek,
u pacjentów leczonych innymi lekami toksycznymi dla słuchu i nerek, u pacjentów leczonych
przez dłuższy czas i/lub w dawkach wyższych niż zalecane (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych ciężkich działań niepożądanych, należy natychmiast
przestać podawać NEKACIN i bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do
najbliższego szpitala.

• Ciężka reakcja alergiczną z nagłym początkiem (szok anafilaktyczny);
• Głuchota;
• Paraliż oddechowy;
• Ciężkie zaburzenia nerek i obecność komórek w moczu.

Częstość tych reakcji jest nieznana, tzn. nie można jej określić na podstawie dostępnych danych.
Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić przy stosowaniu NEKACIN
Działania niepożądane nieczęste: mogą dotyczyć do 1 pacjenta na 100 :
Rozwój nowych infekcji nałożonych na już istniejące lub kolonizacja bakterii i/lub drożdżaków opornych na działanie antybiotyku;

• Nudności, wymioty;
• Ostra reakcja skórna.

Działania niepożądane rzadkie: mogą dotyczyć do 1 pacjenta na 1 000 :

• Patologiczne obniżenie poziomu hemoglobiny we krwi (anemia), zwiększenie liczby eozynofili (pewnych komórek białych krwinek);
• Obniżenie stężenia magnezu we krwi;
• Tremor, ból głowy, zaburzenia równowagi;
• Ślepotę, zawał oka;
• Dzwonienie w uszach, osłabienie narządu słuchu;
• Obniżenie ciśnienia krwi;
• Świąd, pokrzywkę;
• Zmniejszenie wydzielania moczu (oliguria), wzrost stężenia kreatyniny w surowicy, obecność albumin (białek krwi) w moczu, wzrost poziomu azotu we krwi (azotemia), czerwone krwinki w moczu, białe krwinki w moczu.
• Gorączkę;
• Anemię, eozynofilię.
• Bóle stawów (artrodyne), skurcze mięśni.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• Reakcje alergiczne;
• Zanik oddechu (apnea), zwężenie światła oskrzeli (bronchospazm).
• Paraliż;
• Głuchota, głuchota czuciowo-słuchowa;
• Ostra niewydolność nerek, nefropatia toksyczna, obecność komórek w moczu.
  ___________________________________________

Zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”
Amikacyna nie jest przeznaczona do stosowania wewnątrzgałgowego (intrawitrealnego).
Ślepotę i zawał oka opisano po wstrzyknięciu amikacyny w sposób intrawitrealny (wstrzyknięcie do oka).
___________________________________________
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania, którego dane znajdują się na stronie:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do udostępnienia większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać NEKACIN

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie używaj tego leku po dacie wygaśnięcia wskazanej na etykiecie po napisie „Expiry date” („Scad.”).
Data wygaśnięcia odnosi się do ostatniego dnia miesiąca. Wskazana data wygaśnięcia dotyczy produktu w nieuszkodzonej oryginalnej opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera NEKACIN
Substancją czynną jest amikacyna.
Każda fiolka NEKACIN 500 mg roztwór do wstrzykiwań zawiera 667,5 mg siarczanu amikacyny, co odpowiada
500 mg amikacyny.
Każda fiolka NEKACIN 1000 mg roztwór do wstrzykiwań zawiera 1335 mg siarczanu amikacyny, co odpowiada
1000 mg amikacyny.
Pozostałe składniki to: cytrynian sodu, metabisulfit sodu, kwas siarkowy, woda do sporządzania preparatów do wstrzykiwań.

Wygląd NEKACIN i zawartość opakowania
NEKACIN to roztwór do wstrzykiwań, który może być stosowany drogą dośmięsną oraz dożylną.
Roztwór znajduje się w fiolkach szklanych.
NEKACIN 500 mg roztwór do wstrzykiwań jest dostępny w kartonie zawierającym 5 fiolki szklane po 2 ml.
NEKACIN 1000 mg roztwór do wstrzykiwań jest dostępny w kartonie zawierającym 1 fiolkę szklaną po 4 ml.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel
New Research S.r.l.
Via Tiburtina, 1143 – 00156 Roma
Producent
Lab. It. Biochim. Farm.co LISAPHARMA SpA
Via Licinio, 11 - 22036 Erba (CO)
Biomedica Foscama Industria Chimico-Farmaceutica SpA
Via Morolense, 87 Ferentino (FR)
Czerwiec 2023