MERREM

Ulotka informacyjna: Informacje dla użytkownika

Merrem 500 mg proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań dożylnych, 1000 mg proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań dożylnych

meropenem
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie powinien być przekazywany innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Merrem i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Merrem
3. Jak stosować Merrem
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Merrem
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Merrem i do czego służy

Lek Merrem zawiera substancję czynną meropenem i należy do grupy leków zwanych antybiotykami z grupy karbapenemów. Działa on na bakterie, które mogą powodować ciężkie infekcje, eliminując je.
Merrem stosuje się u dorosłych oraz u dzieci w wieku od trzech miesięcy włącznie w leczeniu następujących schorzeń:

• Infekcje płuc (zapalenie płuc)
• Infekcje płuc i oskrzeli u pacjentów z mukowiscydozą
• Skomplikowane infekcje dróg moczowych
• Skomplikowane infekcje jamy brzusznej
• Infekcje nabyte podczas lub po porodzie
• Skomplikowane infekcje skóry i tkanek miękkich
• Ostra bakteryjna infekcja mózgu (zapalenie opon mózgowych)

Merrem może być stosowany w leczeniu pacjentów z neutropenią, u których występuje gorączka, podejrzewana jako spowodowana infekcją bakteryjną.
Meropenem może być stosowany w leczeniu bakteryjnego zakażenia krwi, które może być powikłaniem jednego z powyższych rodzajów infekcji.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Merrem

Nie stosuj Merrem, jeśli:

• jesteś uczulony (nadwrażliwy) na meropenem lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• jesteś uczulony (nadwrażliwy) na inne antybiotyki, takie jak penicyliny, cefalosporyny lub karbapenemy – może to oznaczać również uczulenie na meropenem.

Ostrożność i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem Merrem, jeśli:

• masz problemy zdrowotne, takie jak choroby wątroby lub nerek.
• miałeś(-aś) wcześniej przypadki ciężkiego biegunka po przyjęciu innych antybiotyków.

Może u Ciebie pojawić się dodatni wynik testu (test Coombsa), wskazujący obecność przeciwciał, które mogą niszczyć czerwone krwinki. Lekarz omówi to z Tobą.
Może u Ciebie pojawić się objawy ciężkich reakcji skórnych (patrz punkt 4). Jeśli tak się stanie, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, aby mogli leczyć objawy.
Jeśli zauważysz niewyjaśnione bóle mięśni, bolesność mięśni lub osłabienie i/lub ciemny kolor moczu, niezwłocznie powiadom lekarza. Może to być objaw rozpadu mięśni (tzw. rabdomioliza), który może prowadzić do problemów nerkowych.
Problemy z wątrobą
Powiadom lekarza, jeśli zauważysz żółtaczkę (żółtawy odcień skóry i białek oczu), swędzenie skóry, ciemny kolor moczu lub jasny kolor stolca. Mogą to być objawy problemów z wątrobą, które lekarz musi sprawdzić.
W przypadku wątpliwości, czy powyższe dotyczy Ciebie, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem Merrem.
Inne leki i Merrem
Powiadom lekarza, farmaceuty lub pielęgniarkę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś(-aś) lub może przyjmować inne leki.
Ponieważ Merrem może wpływać na działanie niektórych leków, a niektóre leki mogą wpływać na działanie Merrem.
W szczególności powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej).
• Kwas walproinowy/walpinat sodu/walpromid (stosowany w leczeniu epilepsji). Merrem nie powinien być stosowany, ponieważ może zmniejszyć działanie walpinianu sodu.
• Lek przeciwzakrzepowy doustny (stosowany w leczeniu lub zapobieganiu zakrzepom krwi).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz zajście w ciążę lub karmisz piersią, przed zastosowaniem tego leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zaleca się unikanie stosowania meropenemu w czasie ciąży. Lekarz zadecyduje, czy należy stosować Merrem.
Ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli karmisz piersią lub planujesz karmienie piersią przed przyjęciem meropenemu. Małe ilości leku mogą przechodzić do mleka matki.
Dlatego lekarz zadecyduje, czy należy stosować Merrem w czasie karmienia piersią.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Merrem może powodować ból głowy, mrowienie lub uczucie szczypiącej skóry (parestezje). Każdy z tych niepożądanych skutków może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Merrem może powodować niekontrolowane, mimowolne ruchy mięśni prowadzące do szybkich i niekontrolowanych ruchów ciała (drżenie). Zwykle towarzyszy im utrata przytomności. Nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z maszyn, jeśli wystąpił ten niepożądany skutek.
Merrem zawiera sód
Merrem 500 mg: ten lek zawiera 45 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej dawce 500 mg, co odpowiada 2,25% maksymalnej dziennej dawki sodu zalecanej dla dorosłego.
Merrem 1000 mg: ten lek zawiera 90 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej dawce 1000 mg, co odpowiada 4,5% maksymalnej dziennej dawki sodu zalecanej dla dorosłego.
Jeśli masz stan, który wymaga ograniczenia spożycia sodu, powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę.

3. Jak stosować Merrem

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Stosowanie u dorosłych

• Dawkowanie zależy od rodzaju infekcji, jej lokalizacji w organizmie oraz stopnia zaawansowania. Lekarz dobierze odpowiednią dla Ciebie dawkę.
• Typowa dawka dla dorosłych wynosi od 500 mg (miligramów) do 2 g (gramów). Zwykle podaje się dawkę co 8 godzin. Jednakże, jeśli Twoje nerki nie działają prawidłowo, dawkowanie może być rzadsze.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

• Dawkowanie dla dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy do 11 roku życia dobiera się indywidualnie, w zależności od wieku i masy ciała dziecka. Typowa dawka to od 10 mg do 40 mg Merrem na każdy kilogram (kg) masy ciała dziecka. Dawka jest zwykle podawana co 8 godzin. Dzieci ważące powyżej 50 kg otrzymują taką samą dawkę jak dorośli.

Jak stosować Merrem

• Merrem będzie podawany jako wstrzyknięcie lub wlew do dużej żyły.
• Zwykle lekarz lub pielęgniarka podadzą Ci Merrem.
• Jednak niektórzy pacjenci, rodzice lub opiekunowie są szkoleni w zakresie podawania Merrem w domu. W niniejszym ulotce znajdują się instrukcje dotyczące samodzielnego podawania (w dziale zatytułowanym „Instrukcje samodzielnego podawania lub podawania Merrem innym osobom w domu”). Stosuj Merrem zawsze dokładnie tak, jak wskazał lekarz. W przypadku wątpliwości skonsultuj się zawsze z lekarzem.
• Twoje wstrzyknięcie nie powinno być mieszane ani dodawane do roztworów zawierających inne leki.
• Wstrzyknięcie może być podane w ciągu około 5 minut lub w ciągu 15–30 minut. Lekarz poinformuje Cię, jak należy podać Merrem.
• Zwykle wstrzyknięcia będą wykonywane o tej samej porze każdego dnia.

Jeśli zastosujesz więcej Merrem niż należy
Jeśli przypadkowo zażyłeś więcej leku niż przepisano, natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala z izbą przyjęć.
Jeśli zapomnisz zastosować Merrem
Jeśli opuścisz wstrzyknięcie, podaj je tak szybko, jak to możliwe. Jeśli jednak do następnej dawki pozostało niewiele czasu, opuść pominiętą dawkę.
Nie podawaj podwójnej dawki (dwóch wstrzyknięć w tym samym czasie), aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwiesz leczenie Merrem
Nie przerywaj leczenia Merrem, dopóki lekarz nie powie Ci, że możesz to zrobić.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich
osób one występują.
Ciężkie reakcje alergiczne
Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub
pielęgniarką.
Może być potrzebna natychmiastowa opieka medyczna. Objawy mogą obejmować nagłe:

• Ciężkie wysypki, swędzenie lub pokrzywkę.

• Opuchliznę twarzy, warg, języka lub innych części ciała.

• Utrudnione oddychanie, świsty podczas oddychania lub trudności z oddychaniem.

• Ciężkie reakcje skórne, które obejmują:

• Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym gorączkę, wysypkę, zmiany wyników badań krwi dotyczące funkcji wątroby (wzrost poziomu enzymów wątrobowych) oraz wzrost liczby jednego z rodzajów białych krwinek (eozynofilia) i powiększenie węzłów chłonnych. Mogą to być objawy zespołu nadwrażliwości wielonarządowej znanego jako zespół DRESS.

• Ciężką, czerwoną, łuszczącą się wysypkę, pęcherze z ropą, pęcherze lub łuszczenie się skóry, które mogą towarzyszyć wysokiej gorączce i bólowi stawów.

• Ciężkie reakcje skórne, które mogą objawiać się okrągłymi, czerwonymi plamami, często z pęcherzykami w centrum, na tułowiu, odpadaniem naskórka, owrzodzeniem jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu, które mogą poprzedzać gorączka i objawy przypominające grypę (zespołu Stevensa-Johnsona) lub jego cięższą postać (toksyczna nekroliza epidermy).

Uszkodzenie czerwonych krwinek (częstość nieznana)
Objawy tego uszkodzenia obejmują:

• Nagłe duszności.
• Czerwone lub brązowe zabarwienie moczu. Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Uszkodzenie mięśni

• Nieuzasadniony ból mięśni, bolesność mięśni lub osłabienie i/lub ciemny kolor moczu. Jeśli zauważysz te objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Problemy z wątrobą (nieczęste)

• Żółtaczkę (żółknięcie skóry i białówek oczu), swędzenie skóry, ciemny kolor moczu lub jasny kolor stolca. Jeśli zauważysz te objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Inne możliwe działania niepożądane:
Częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• Bóle brzucha (żołądka).
• Niedobór samopoczucia (nudności).
• Stan niedoboru samopoczucia (wymioty).
• Biegunkę.
• Bóle głowy.
• Wysypkę, swędzenie skóry.
• Ból i stan zapalny.
• Zwiększenie liczby płytek krwi w krwi (stwierdzone w badaniu krwi).
• Zmiany w badaniach krwi, w tym tych wskazujących na funkcję wątroby.

Nieczeście (może dotyczyć do 1 osoby na 100)

• Zmiany w badaniach krwi, w tym zmniejszenie liczby płytek krwi (co może prowadzić do łatwiejszego powstawania siniaków), zwiększenie liczby niektórych białych krwinek, zmniejszenie liczby innych białych krwinek oraz zwiększenie poziomu substancji zwanej „bilirubiną”. Lekarz będzie okresowo wykonywał badania krwi.
• Zmiany w badaniach krwi, w tym tych wskazujących na funkcję nerek.
• Obniżenie poziomu potasu w krwi (co może powodować osłabienie, skurcze mięśni, uczucie mrowienia i zaburzenia rytmu serca).
• Odczucie mrowienia (uczucie „igieł i szpilek”).
• Zakażenia jamy ustnej lub pochwy wywołane grzybem (kandydoza).
• Zapalenie jelit z biegunką.
• Ból w żyłach podczas wstrzykiwania Merrem.
• Inne zmiany w badaniach krwi. Objawy obejmują częste infekcje, podwyższoną temperaturę ciała i ból gardła. Lekarz będzie okresowo wykonywał badania krwi.

Rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)

• Napady padaczkowe.
• Ostry dezorientacja i zamieszanie (delirium).

Nagły ból w klatce piersiowej, który może być objawem ciężkiej reakcji alergicznej zwanej zespołem Kounisa, został zaobserwowany przy stosowaniu innych leków tej samej grupy. Jeśli do tego dojdzie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te nie wymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse . Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w uzyskaniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Merrem

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na pojemniku po napisie „Wydano do”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie przechowuj w temperaturze powyżej 30°C.

Wstrzyknięcie
Po odtworzeniu:
Roztwory odtworzone przeznaczone do wstrzykiwania dożylnego należy stosować natychmiast.
Przedział czasu między rozpoczęciem odtwarzania a zakończeniem wstrzyknięcia dożylnego nie
powinien przekraczać

• 3 godziny, jeśli przechowywane w temperaturze do 25°C;
• 12 godzin, jeśli przechowywane w lodówce (2°C–8°C).

Infuzja
Po odtworzeniu:
Roztwory odtworzone przeznaczone do infuzji dożylnej należy stosować natychmiast.
Przedział czasu między rozpoczęciem odtworzenia a zakończeniem infuzji dożylnej nie
powinien przekraczać:

• 3 godziny, jeśli przechowywane w temperaturze do 25°C, gdy Merrem został rozpuszczony w chlorku sodu;
• 24 godziny, jeśli przechowywane w lodówce 2°C–8°C, gdy Merrem został rozpuszczony w chlorku sodu;
• gdy Merrem został rozpuszczony w dekstrozie, roztwór należy stosować natychmiast.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, chyba że sposób otwarcia / odtworzenia / rozcieńczenia
wyklucza ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego, lek należy stosować natychmiast.
Jeśli lek nie jest stosowany natychmiast, czasy i warunki przechowywania w trakcie użytkowania
są odpowiedzialnością użytkownika.
Nie zamrażaj odtworzonego roztworu.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Merrem
Substancją czynną jest meropenem trihydraat odpowiadający 500 mg bezwodnego meropenemu.
Substancją czynną jest meropenem trihydraat odpowiadający 1000 mg bezwodnego meropenemu.
Innym składnikiem jest bezwodny węglan sodu.
Opis wyglądu Merrem i zawartości opakowania

• Merrem to proszek od białego do jasnożółtego przeznaczony do sporządzania roztworów do wstrzykiwań lub do wlewu w fiolkach. Opakowania zawierają 1 lub 10 fiol.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Pfizer Italia S.r.l.
Via Isonzo, 71
04100 Latina
Producent
Pfizer Service Company BV
10 Hoge Wei
1930 Zaventem
Belgia
Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz w Zjednoczonym Królestwie (Irlandia Północna) pod następującymi nazwami:

Belgia: Meronem IV
Cypr: MERONEM
Republika Czeska: MERONEM
Finlandia: Meronem
Francja: MERONEM
Grecja: Meronem
Włochy: MERREM
Luksemburg: Meronem IV
Polska: Meronem
Szwecja: Meronem
Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna): Meronem IV
Ostrzeżenie/instrukcje medyczne
Antybiotyki są stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych. Nie są skuteczne w leczeniu infekcji wirusowych.
Czasami infekcja bakteryjna nie odpowiada na leczenie antybiotykiem. Jednym z najczęstszych powodów takiej sytuacji jest oporność bakterii powodujących infekcję na stosowany antybiotyk. Oznacza to, że bakterie mogą przeżyć i nawet się rozmnażać pomimo leczenia antybiotykiem.
Bakterie mogą stawać się oporne na antybiotyki z wielu powodów. Poprawne stosowanie antybiotyków może pomóc ograniczyć ryzyko rozwoju oporności bakterii, która może uniemożliwić działanie antybiotyku.
Gdy lekarz przepisuje leczenie antybiotykiem, dotyczy ono wyłącznie obecnie leczonej choroby. Przestrzeganie poniższych wskazówek pomoże zapobiec rozwojowi oporności bakterii, która może zahamować działanie antybiotyku.

1. Bardzo ważne jest przyjmowanie odpowiedniej dawki antybiotyku we właściwych odstępach czasu i przez odpowiednią liczbę dni. Proszę przeczytać instrukcje w ulotce i w razie braku zrozumienia zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
2. Nie należy przyjmować antybiotyku, chyba że został on przepisany specjalnie dla Ciebie, i należy go stosować wyłącznie w celu leczenia infekcji, dla której został przepisany.
3. Nie należy przyjmować antybiotyków przepisanych innym osobom, nawet jeśli ich infekcja jest podobna do Twojej.
4. Nie należy przekazywać antybiotyków przepisanych Tobie innym osobom.
5. Jeśli po zakończeniu leczenia przepisanego przez lekarza pozostaną niezużyte antybiotyki, należy oddać je do apteki w celu odpowiedniego usunięcia.

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Instrukcje dotyczące samodzielnego podania lub podania Merrem innym osobom w domu
Niektórzy pacjenci, rodzice lub opiekunowie zostali przeszkoleni w zakresie podawania Merrem w domu.
Uwaga – Ten lek może być samodzielnym lub podawany innym osobom w domu tylko po odpowiednim przeszkoleniu przeprowadzonym przez lekarza lub pielęgniarkę.
Jak przygotować ten lek

• Lek należy zmieszać z innym płynem (rozpuszczalnikiem). Lekarz poda, ile rozpuszczalnika należy użyć.
• Lek należy użyć natychmiast po przygotowaniu. Nie zamrażać.
  1. Dokładnie umyć i wysuszyć ręce. Przygotować czyste miejsce pracy.
  2. Wyjąć pojemnik z Merrem (fiołek) z opakowania. Sprawdzić fiolę i datę ważności. Upewnić się, że fiolka jest nieuszkodzona i nie ma na niej żadnych oznak uszkodzenia.
  3. Usunąć kolorową obudowę i przetrzeć szary gumowy korek alkoholem. Pozostawić korek do wyschnięcia.
  4. Włożyć nową sterylną igłę do nowej sterylnej strzykawki, nie dotykając końców.
  5. Odmierzyć zalecaną ilość sterylnej „Wody do sporządzania roztworów do wstrzykiwań” i wypełnić nią strzykawkę. Ilość potrzebnego płynu podano w poniższej tabeli:

Uwaga: Jeśli przepisana dawka Merrem jest wyższa niż 1 g, należy użyć więcej niż jednego fiolki Merrem. Można wówczas pobrać płyn i wlać go do strzykawki.

6. Wprowadzić igłę strzykawki w centralną część szarej gumy fiolki i wstrzyknąć zalecaną ilość wody do wstrzykiwań do fiolki lub fiolki Merrem.
7. Usunąć igłę z fiolki i dokładnie potrząsnąć fiolką przez około 5 sekund lub aż do całkowitego rozpuszczenia się proszku. Oczyścić ponownie szary korek gumowy nowym wacikiem nasączonym alkoholem i pozostawić do wyschnięcia.
8. Przy całkowicie włożonym tłoczku strzykawki do wnętrza strzykawki, ponownie założyć igłę na górną szarą gumową część. Trzymać jednocześnie strzykawkę i fiolkę i odwrócić fiolkę do góry nogami.
9. Trzymając koniec igły zanurzony w płynie, pociągnąć tłoczek strzykawki do tyłu i wciągnąć cały płyn zawarty w fiolce do strzykawki.
10. Usunąć igłę i strzykawkę z fiolki i w bezpieczny sposób wyrzucić pustą fiolkę.
11. Trzymać strzykawkę prosto, z końcem igły skierowanym do góry. Delikatnie stukać w strzykawkę, aby wszelkie pęcherzyki powietrza mogły unieść się do góry.
12. Usunąć ewentualne powietrze ze strzykawki delikatnie wciskając tłoczek aż do całkowitego usunięcia powietrza.
13. Jeśli stosuje się Merrem w domu, należy odpowiednio zutylizować używane igły i linie do wlewu. Jeśli lekarz zdecyduje o przerwaniu leczenia, należy odpowiednio zutylizować nieużywany Merrem.

Jak wykonać wstrzyknięcie
To lekarstwo można również podawać za pomocą małej kanulki (venflon) lub za pomocą portu lub centralnej linii do wlewu.
Podawanie Merrem za pomocą małej kanulki lub venflonu (agokanuli)

1. Usunąć igłę ze strzykawki i starannie wyrzucić ją do pojemnika na ostre odpady.

2. Przetrzeć koniec małej kanulki lub venflonu alkoholem i pozostawić do wyschnięcia. Otworzyć osłonkę kanulki i połączyć ją ze strzykawką.

3. Powoli wciskać tłoczek strzykawki, aby wstrzyknąć antybiotyk w sposób ciągły przez około 5 minut.

4. Po zakończeniu podawania antybiotyku i opróżnieniu strzykawki, usunąć strzykawkę i przepłukać miejsce podania zgodnie z zaleceniami lekarza lub pielęgniarki.

5. Zamknąć osłonką kanulkę i starannie wyrzucić strzykawkę do pojemnika na ostre odpady.
   Podawanie Merrem za pomocą portu lub centralnej linii do wlewu

6. Usunąć osłonkę z portu lub linii, przetrzeć koniec linii alkoholem i pozostawić do wyschnięcia.

7. Połączyć strzykawkę i delikatnie wciskając tłoczek strzykawki, podawać antybiotyk w sposób ciągły przez około 5 minut.

8. Po zakończeniu podawania antybiotyku usunąć strzykawkę i przepłukać miejsce podania zgodnie z zaleceniami lekarza lub pielęgniarki.

9. Założyć nową czystą osłonkę na centralną linię do wlewu i starannie wyrzucić strzykawkę do pojemnika na ostre odpady.