MADRAS

Ulotka informacyjna: informacje dla użytkownika

Madras 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą, 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą

Dinatrium clodronas i lidocaini hydrochloridum
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku proszę uważnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona
ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać potrzebna w przyszłości.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli mają podobne objawy choroby, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki

1. Co to jest Madras i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastrzykiem Madras
3. Jak stosować Madras
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Madras
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Madras i do czego służy

Madras to lek zawierający kwas kłodroninowy (w postaci dichlorek sodu kłodronianu), substancję czynną należącą do grupy leków stosowanych w leczeniu chorób kości, zwanych bisfosfonianami, oraz lidokainę, substancję czynną należącą do grupy leków zwanych „anestetykami miejscowymi”.
Madras stosuje się u dorosłych w leczeniu:

• utraty gęstości kości spowodowanej nowotworem (osteoliza nowotworowa);
• nowotworu szpiku kostnego (szpiczak wielopowstawowy);
• nadczynności przytarczyc (pierwotny hiperparatytroidyzm).

Stosuje się go ponadto u kobiet w celu zapobiegania i leczenia utraty gęstości kości (osteoporozy) po menopauzie (okres trwałego ustania cyklu miesięcznego).

2. Co powinien(a) wiedzieć przed zastosowaniem Madras

Nie stosuj Madras

• Jeśli jest uczulony(a) na kwas kłodronowy lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli przyjmuje inne bisfosfoniany, leki podobne do Madras.
• Jeśli jest uczulony(a) na lidokainę lub inne miejscowe leki znieczulające typu amidowego, takie jak: bupiwakaina, mepiwakaina, ropiwakaina, lewobupiwakaina.
• Jeśli cierpi na chorobę serca powodującą utratę przytomności (zespół Adama-Stoksa).
• Jeśli cierpi na chorobę rytmu serca (zespół Wolff-Parkinsona-White’a, migotanie przedsionków, blokę zatokowo-śródpochodową, przedsionkowo-komorową lub wewnątrzkomorową).
• Jeśli ma osłabione serce, które nie jest w stanie dostarczać organizmowi odpowiedniej ilości krwi (ostra niewydolność serca).
• Jeśli cierpi na stan obniżenia objętości krwi (hipowolemia).

Lek przeznaczony jest wyłącznie do wstrzykiwania do mięśni (nie należy go podawać do naczyń krwionośnych (drogą dożylną) ). Wstrzyknięcie przypadkowe do żyły zwiększa ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych spowodowanych wysoką stężeniem anestetyku lidokainy we krwi (zobacz punkt 3. Jeśli zastosujesz więcej Madras niż należy).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem Madras skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Madras nie nadaje się do leczenia fazy ataku.
Przed i podczas leczenia lekarz może zalecić wykonanie badań krwi w celu monitorowania funkcji nerek i wątroby (zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane). Ważne jest, aby podczas leczenia tym lekiem dostarczać organizmowi odpowiednią ilość płynów, szczególnie jeśli ma się problemy z nerkami (zobacz punkt 3. Jak stosować Madras).
W szczególności poinformuj lekarza:

• Jeśli ma podwyższony poziom wapnia we krwi.
• Jeśli cierpi na chorobę nerek (niewydolność nerek).
• Jeśli jest leczony(a) Madrasem z powodu nowotworu lub osteoporozy i otrzymuje leczenie u stomatologa lub ma być poddany(a) zabiegowi stomatologicznemu. Poinformuj również stomatologa, że przyjmuje Madras (zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane), ponieważ może być konieczne leczenie zapobiegawcze u stomatologa.
• Jeśli cierpi na choroby serca (w szczególności zaburzenia rytmu serca z niską częstością oraz niewydolność serca) lub jeśli miał(a) operację serca.
• Jeśli cierpi na chorobę wątroby.
• Jeśli Ty lub ktoś z Twojej rodziny cierpi na chorobę powodującą silny wzrost temperatury ciała po podaniu anestetyków miejscowych, takich jak lidokaina (złośliwe hipertermia rodzinna).
• Jeśli podczas leczenia pojawi się osłabienie lub ból w udzie, biodrze lub pachwinie, ponieważ może to być wczesny objaw możliwego złamania kości udowej (zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane).
• Jeśli cierpi na napady (epilepsję). Lekarz będzie dokładnie monitorował wystąpienie ewentualnych objawów.
• Jeśli cierpi na zaburzenia oddechowe i płucne.
• Jeśli cierpi na chorobę powodującą osłabienie mięśni (miastenia gravis).
• Jeśli cierpi na porfi riotę (rzadką chorobę dziedziczną komórek krwi, która wpływa na skórę i układ nerwowy).

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność leku u pacjentów pediatrycznych nie zostały ustalone.
Inne leki i Madras
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmuje, niedawno przyjmował(a) lub może przyjmować inne leki.
Jest to szczególnie ważne, jeśli:

• Przyjmuje inne bisfosfoniany, leki stosowane w leczeniu chorób kości, ponieważ jednoczesne stosowanie Madras z innymi bisfosfonianami jest przeciwwskazane (zobacz punkt 2. Nie stosuj Madras).
• Przyjmuje niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), stosowane w leczeniu stanów zapalnych (w szczególności diklofenak), ponieważ mogą wystąpić problemy z nerkami.
• Przyjmuje aminoglikozydy, leki stosowane w leczeniu infekcji, ponieważ może dojść do obniżenia poziomu wapnia we krwi (hipokalcemia).
• Przyjmuje estramustynę, lek stosowany w leczeniu raka prostaty (gruczołu produkującego płyn nasenny u mężczyzn), ponieważ stężenie estramustyny we krwi może wzrosnąć.
• Przyjmuje leki stosowane w leczeniu zaburzeń serca, w tym nieregularnych skurczów serca, takie jak beta-blokery (np. propranolol), blokery kanałów wapniowych (np. amiodaron) lub blokery kanałów sodowych, ponieważ lidokaina może dłużej krążyć we krwi.
• Przyjmuje cymetydynę, lek stosowany głównie w leczeniu zapalenia żołądka i wrzodu żołądka (uszkodzenia ściany żołądka); fluwoksoaminę (lek stosowany w depresji); leki stosowane w leczeniu infekcji wirusowych, takie jak rytonawir; leki stosowane w leczeniu infekcji, takie jak antybiotyki makrolidowe (erytromycyna) lub inne antybiotyki, takie jak cyprofloksacyna; leki stosowane w leczeniu infekcji grzybiczych, takie jak ketoconazol, itrakonazol, ponieważ może dojść do wzrostu stężenia lidokainy we krwi.
• Przyjmuje leki barbiturowe, takie jak fenobarbital; leki stosowane w leczeniu epilepsji, takie jak karbamazepina; fenytoinę; primidon; doustne środki antykoncepcyjne lub hormonalną terapię zastępczą, ponieważ może dojść do obniżenia stężenia lidokainy we krwi.
• Jest leczony(a) glikozydami nasercowymi, lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń rytmu serca, ponieważ może wzrosnąć ryzyko zaburzeń rytmu serca.
• Przyjmuje leki stosowane do rozluźnienia mięśni podczas znieczulenia ogólnego, takie jak suksametonium.

Roztwór jest niekompatybilny z roztworami alkalicznymi lub roztworami utleniającymi.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, lub jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie stosuj Madras podczas ciąży oraz jeśli jesteś w wieku rozrodczym i nie stosujesz terapii antykoncepcyjnej (leków stosowanych w celu zapobiegania ciąży).
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy kwas kłodronowy przechodzi do mleka matki, natomiast lidokaina jest wydzielana z mlekiem matki w niewielkich ilościach. W związku z tym, podczas leczenia Madras należy przerwać karmienie piersią.
Płodność
Nie wiadomo, czy kwas kłodronowy i lidokaina wpływają na płodność człowieka.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Madras może powodować zaburzenia wzroku, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Jeśli odczuwasz jeden lub więcej objawów wymienionych w punkcie 4 lub jeśli zastosujesz więcej Madras niż należy, unikaj prowadzenia pojazdów i korzystania z maszyn.
Madras zawiera sód
Madras 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwania z lidokainą zawiera 17,22 mg sodu na dawkę.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, czyli jest zasadniczo „bezsodowy”.
Madras 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwania do mięśni z lidokainą zawiera 32,90 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) na dawkę. Odpowiada to 2% maksymalnego zalecanego dziennego spożycia sodu w diecie dorosłego.
Należy to wziąć pod uwagę, jeśli cierpisz na chorobę nerek lub przestrzegasz diety o niskiej zawartości sodu.

3. Jak stosować Madras

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza, który wskazał Ci właściwą dawkę w zależności od ciężkości choroby oraz długość trwania leczenia. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą (zobacz punkt DOZOWANIE, SPOSÓB I CZAS STOSOWANIA na końcu ulotki).

Kwasy chlorowonowe są wydalane głównie drogą nerkową. Dlatego w czasie leczenia kwasem chlorowonowym należy zapewnić odpowiednią ilość płynów.

Sposób podania

Madras 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą oraz Madras 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą przeznaczone są wyłącznie do wstrzykiwań domięśniowych (czyli do wstrzyknięcia w mięsień).

Aby uniknąć przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego, zaleca się aspirację przed wstrzyknięciem leku.

Nie należy masować miejsca wstrzyknięcia.

Jeśli zastosujesz więcej Madras niż powinieneś

W przypadku przypadkowego zażycia zbyt dużej dawki Madras natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• podwyższenie poziomu kreatyniny we krwi i chorobę nerek (dysfunkcja nerek) (przy wysokich dawkach kwasu chlorowonowego podawanego dożylnie)
• podwyższony poziom azotu we krwi (azotemia)
• uszkodzenie wątroby
• obniżenie poziomu wapnia we krwi (hipokalcemia)

W przypadku przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego mogą wystąpić następujące objawy przedawkowania lidokainy:

• senność
• euforia (stan nadmiernej pobudzenia)
• osłabienie (relaksacja fizyczna i psychiczna)
• utrata wrażliwości niektórych części ciała (parestezje)
• skurcze mięśni (nagłe i niekontrolowane skurcze mięśnia)
• niekontrolowane ruchy ciała (drżenie)
• zmniejszone przepływanie krwi w organizmie (kolapsem krążeniowo-oddechowym)

Leczenie

Lekarz będzie monitorował objawy i zastosuje odpowiednie terapie.

Jeśli zapomnisz zastosować Madras

Nie stosuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Madras

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób
one występują.
Jeśli podczas leczenia pojawią się zaburzenia wzroku lub oczu, PRZERWIJ leczenie i skontaktuj się
z okulistą.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie:

• ból lub owrzodzenia w jamie ustnej lub w żuchwie i/lub szczęce (dwie kości twarzy), ponieważ mogą to być pierwsze objawy poważnych problemów (śmierć tkanki kostnej żuchwy i/lub szczęki), zazwyczaj związane z ekstrakcją zębów i/lub zakażeniem lokalnym (patrz punkt 2. Ostrożność i środki ostrożności). Możliwe działania niepożądane wymieniono poniżej według częstości występowania:

częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• biegunka, nudności, wymioty (zazwyczaj łagodnego nasilenia),
• obniżenie poziomu wapnia we krwi bez objawów (hipokalcemia bezobjawowa),
• podwyższenie poziomu transaminaz we krwi (badanie oceniające funkcję wątroby), zazwyczaj w granicach normy.

rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)

• obniżenie poziomu wapnia we krwi z objawami (hipokalcemia objawowa),
• podwyższenie poziomu parathormonu (hormonu regulującego poziom wapnia) we krwi, związane z obniżonym poziomem wapnia we krwi,
• podwyższenie poziomu fosfatazy alkalicznej we krwi (badanie oceniające stan kości i wątroby),
• podwójne przekroczenie normy poziomu transaminaz we krwi (badanie oceniające funkcję wątroby), bez innych nieprawidłowości funkcji wątroby,
• reakcje alergiczne objawiające się zmianami skórnymi,
• nietypowe złamania kości udowej (długiej kości nogi), szczególnie u pacjentów leczonych długoterminowo z powodu osteoporozy. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli odczuwasz ból lub osłabienie w udzie, biodrze lub pachwinie, ponieważ może to być pierwszy objaw możliwego złamania kości udowej.

bardzo rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000)

• skontaktuj się z lekarzem w przypadku bólu w uchu, wydzieliny z ucha i/lub zakażenia ucha. Te objawy mogą być oznakami uszkodzenia kości ucha.

Możliwe są również następujące działania niepożądane, dla których nie można oszacować częstości:
działania dotyczące oczu

• zapalenie spojówek, błony pokrywającej białko oka i wewnętrzną powierzchnię powiek (zapalenie spojówek);
• zapalenie oka (episkleryt, skleryt i zapalenie uwięzi).
• episkleryt i skleryt są obecnie zgłaszane również przy stosowaniu innych leków z tej samej grupy co kwas kłodronowy (reakcja niepożądana klasy bisfosfonianów). działania dotyczące płuc
• zaburzenia oddychania u pacjentów z astmą wrażliwą na kwas acetylosalicylowy (lek stosowany w leczeniu gorączki, bólu i stanów zapalnych).
• reakcje alergiczne objawiające się zaburzeniami oddychania. działania dotyczące nerek i dróg moczowych
• choroba nerek (niewydolność nerek), poważne uszkodzenie nerek. Rzadko, a szczególnie w połączeniu z lekami przeciwwątrobowymi (NSAID – leki stosowane w leczeniu stanów zapalnych i bólu), niewydolność nerek prowadziła do śmierci (częściej przy jednoczesnym stosowaniu diklofenaku). Zobacz punkt 2. Inne leki i Madras. działania dotyczące kości i mięśni
• silny ból kości, stawów i mięśni. Objawy mogą pojawić się po kilku dniach lub kilku miesiącach od rozpoczęcia leczenia Madrasem.
• ból lub owrzodzenie w jamie ustnej lub w żuchwie i/lub szczęce (dwie kości twarzy). Mogą to być pierwsze objawy poważnych problemów (śmierć tkanki kostnej żuchwy i/lub szczęki), zazwyczaj związane z ekstrakcją zębów i/lub zakażeniem lokalnym (patrz punkt 2. Ostrożność i środki ostrożności). W większości przypadków dotyczyło to pacjentów z nowotworem. działania dotyczące miejsca wstrzyknięcia
• bolesność w miejscu wstrzyknięcia, również w kontekście długości trwania terapii.

Działania niepożądane specyficzne dla lidokainy

• Poniżej wymieniono działania niepożądane występujące przy stosowaniu lidokainy. Nie ma wystarczających danych, aby określić częstość poszczególnych wymienionych działań. Działania niepożądane są zazwyczaj spowodowane reakcjami alergicznymi lub zbyt wysokimi stężeniami we krwi z powodu przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego i/lub nadmiernego dawkowania. Może to powodować okazjonalne działania pobudzające ośrodkowy układ nerwowy i okazjonalne działania depresyjne układu sercowo-naczyniowego (patrz punkt 2. Ostrożność i środki ostrożności).

Zaburzenia układu odpornościowego

• Ciężka reakcja alergiczna (anafilaktyczna), obrzęk krtani aż do trudności w oddychaniu (bronchospazm), oraz obniżenie ciśnienia krwi (kolaps sercowo-oddechowy) spowodowany szokiem anafilaktycznym. Choroby układu nerwowego
• Objawy pobudzenia lub depresji związane z zawrotami głowy, sennością, zaburzeniami widzenia, drżeniem, a następnie zmianami stanu świadomości, drgawkami, śpiączką, długotrwałym skurczem mięśni żucia prowadzącym do mocnego zamknięcia żuchwy i szczęki (trismus), zaburzenia wrażliwości kończyn lub innych części ciała (parestezje). Zaburzenia psychiczne
• Lęk, dezorientacja Choroby serca
• Spowolnienie rytmu serca (bradykardia), zaburzenia rytmu serca (arytmie), depresja mięśnia sercowego aż do zatrzymania serca. Choroby oka
• Rozszerzenie źrenicy (midriaza), zamazane widzenie, podwójne widzenie jednego obrazu (diplopie). Choroby przewodu pokarmowego
• Nudności, wymioty. Choroby układu oddechowego, klatki piersiowej i przestrzeni międzyłukowej
• Trudności w oddychaniu (dyspnée), zmniejszenie częstości oddychania (depresja oddechowa). Choroby naczyń krwionośnych
• Niskie ciśnienie krwi (hipotensja), wysokie ciśnienie krwi (hipertensja), przerwanie normalnej cyrkulacji krwi z powodu zatrzymania serca i spadku przepływu krwi (kolaps krążeniowy). Choroby skóry i tkanki podskórnej
• Nagłe zaczerwienienie skóry (wysypki o różnym charakterze), wysypka z plamami o różnym stopniu swędzenia (krztusica), swędzenie. Choroby ucha i labiryntu
• Szumy w uszach (tinnitus), nadwrażliwość na stosunkowo słabe dźwięki (hiperakuzja)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się
z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse Zgłaszanie działań niepożądanych
może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Madras

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu „Scad.” Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą to w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Madras
Madras 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą

• Substancje czynne to: dichlorobisfosfonian disodu (sól disodowa kwasu chlorodronowego jako tetrahydra t) 100 mg i chlorowodorek lidokainy (jako monohydra t) 33 mg
• Pozostałe składniki to: wodorowęglan sodu (zobacz punkt 2. Madras zawiera sód), woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
  Madras 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą
• Substancje czynne to: dichlorobisfosfonian disodu (sól disodowa kwasu chlorodronowego jako tetrahydra t) 200 mg i chlorowodorek lidokainy 40 mg (jako monohydra t).
• Pozostałe składniki to: wodorowęglan sodu (zobacz punkt 2. Madras zawiera sód), woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.

Opis wyglądu leku Madras i zawartość opakowania
Madras 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą: roztwór do wstrzykiwań w opakowaniu zawierającym 6 fiol do stosowania domięśniowego. Przezroczyście czysty, bezbarwny roztwór, pozbawiony widocznych cząstek.
Madras 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą: roztwór do wstrzykiwań w opakowaniu zawierającym 3 fiolki do stosowania domięśniowego. Przezroczyście czysty, bezbarwny roztwór, pozbawiony widocznych cząstek.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
S.F. Group S.r.l
Via Tiburtina, 1143
Roma 00156
Italia
Producent
Esseti Farmaceutici S.r.l.
Via Campobello, 15
00071 Pomezia (Roma)
Italia

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy i personelu medycznego:
DAWKA, SPOSÓB I CZAS PODANIA
Osteoliza nowotworowa. Szpiczak mnogi. Pierwotny hiperparatytroidyzm.
Poniższy schemat dawkowania ma charakter orientacyjny i może być dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Faza ataku: W fazie ataku lekarz poda pacjentowi lek zawierający kwas chlorodronowy do wlewu dożylnego, ponieważ Madras jest dostępny wyłącznie w formie do stosowania domięśniowego.
Faza utrzymania: Madras 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą (jedna fiolka dziennie przez 2–3 tygodnie).
Cykle te mogą być powtarzane w różnym odstępie czasu, w zależności od przebiegu choroby.
Alternatywnie lekarz może podać lek zawierający kwas chlorodronowy do stosowania doustnego, ponieważ Madras jest dostępny wyłącznie w formie do stosowania domięśniowego.
Czas trwania leczenia, zazwyczaj długoterminowego, zależy od przebiegu choroby.
Zaleca się okresową ocenę parametrów resorpcji kostnej w celu oceny potrzeby kontynuacji terapii.
Profilaktyka i leczenie osteoporozy pomenopauzalnej
Dawkowanie w zależności od obrazu klinicznego i wartości mineralnych może się różnić w sposób następujący:
Madras 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą:
do wstrzykiwań domięśniowych 100 mg + 33 mg co 7–14 dni, przez 1 rok lub dłużej, w zależności od stanu pacjentki.
Madras 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą:
do wstrzykiwań domięśniowych 200 mg + 40 mg co 14–28 dni, przez 1 rok lub dłużej, w zależności od stanu pacjentki.
Madras 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą może być stosowany u pacjentek, które wcześniej nie rozpoczynały leczenia clodronianem.
W przypadku przejścia z leczenia Madrasem 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą na Madras 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą, podawanie jednej fiolki Madras 200 mg + 40 mg co 14 dni może stanowić alternatywny schemat dawkowania u pacjentek już leczonych jedną fiolką 100 mg tygodniowo.
Podawanie jednej fiolki Madras 200 mg + 40 mg co 28 dni może być stosowane jako alternatywny schemat dawkowania u pacjentek już leczonych jedną fiolką 100 mg co dwa tygodnie.
Optymalny czas trwania leczenia bisfosfonianami w osteoporozie nie został ustalony. Potrzeba kontynuacji leczenia powinna być okresowo oceniana u każdego pacjenta indywidualnie pod kątem potencjalnych korzyści i ryzyka, szczególnie po 5 latach lub dłuższym stosowaniu.
Grupy specjalne

• Dzieci: Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci.
• Osoby starsze: Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania u osób starszych. Przeprowadzone badania kliniczne obejmowały pacjentów w wieku powyżej 65 lat i nie odnotowano specyficznych niepożądanych zdarzeń u tej grupy wiekowej.
• Pacjenci z niewydolnością nerek: Chlorodronian jest wydalany głównie drogą nerkową. Dlatego należy stosować go z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością nerek. Zaleca się zmniejszenie dawki chlorodronianu w następujący sposób:

Zaleca się podawanie kłodronianu przed hemodializą, zmniejszenie dawki o 50% w dniach wolnych od dializy oraz ograniczenie schematu leczenia do 5 dni. Należy zauważyć, że dializa otrzewnowa słabo usuwa kłodronian z krążenia.
Roztwór jest niekompatybilny z roztworami alkalicznymi lub roztworami utleniającymi.