LUDIOMIL

Ulotka: informacje dla pacjenta

LUDIOMIL 50 mg tabletki powlekane, 75 mg tabletki powlekane

Maprotyptyliny chlorowodorek
Dokładnie przeczytaj niniejszą ulotkę przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczna ponowna lektura.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli ich objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te, których nie ma w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość niniejszej ulotki:

1. Co to jest LUDIOMIL i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem LUDIOMIL
3. Jak stosować LUDIOMIL
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać LUDIOMIL
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest LUDIOMIL i do czego służy

Ludiomil zawiera substancję czynną maprotylina chlorowodorek. Jest to lek przeciwdepresyjny z grupy tetrazyklinowych inhibitorów niezwyborczego wychwytu zwrotnego monoamin (które hamują ponowne wchłanianie niektórych substancji wpływających na nastrój).
Ludiomil stosuje się w leczeniu wielu form depresji, w tym depresji niezwiązanej z wydarzeniem wyzwalającym (depresja endogenna), depresji związanej z wydarzeniem wyzwalającym (depresja reaktywna), depresji pojawiającej się w przebiegu chorób psychicznych, neurologicznych lub innych chorób ogólnoustrojowych (faza depresyjna psychotyki maniakalno-depresyjnej, depresja ukryta, depresja nerwicowa, depresja w przebiegu psychot szkizofrenicznych, depresja inwolutywna, ciężka depresja w przebiegu chorób neurologicznych lub innych schorzeń organicznych).

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem LUDIOMIL

Nie przyjmuj LUDIOMIL

• Jeśli jest uczulony na maprotylinę chlorowodorek lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) lub jeśli ma uczulenie krzyżowe na leki przeciwdepresyjne trój pierścieniowe.
• Jeśli choruje na napady padaczkowe (epilepsję) lub ma zwiększone ryzyko napadów (np. z powodu uszkodzenia mózgu lub alkoholizmu).
• Jeśli choruje na zaburzenia elektrycznej aktywności serca lub niedawno przebył zawał serca (atak serca).
• Jeśli choruje na ciężkie choroby wątroby lub nerek.
• Jeśli choruje na jaskrę z ciasnym kątem przesionkowym (podwyższone ciśnienie wewnątrz oka).
• Jeśli choruje na zatrzymanie moczu, np. spowodowane chorobą prostaty (ma problemy z całkowitym opróżnieniem pęcherza).
• Jeśli ma ostrą zatrucie alkoholem lub substancjami stosowanymi przy bezsenności (leki hipnotyczne) lub działającymi na psychiczny poziom (leki psychotropowe).

Jeśli leczy się jednocześnie innymi lekami przeciwdepresyjnymi zwanymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) (zobacz „Inne leki i LUDIOMIL”).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem LUDIOMIL, jeśli ma jedną z poniższych chorób:

• Jeśli ma myśli samobójcze i nasilającą się depresję lub lęk. Jeśli jest zdepresjonowany i/lub ma zaburzenia związane z lękiem, możliwe są przypadki myśli o zranieniu siebie lub nawet samobójstwie. Takie myśli mogą nasilić się, gdy po raz pierwszy przyjmuje leki przeciwdepresyjne, ponieważ leki te potrzebują czasu, by zadziałać – zazwyczaj około 2 tygodnie, ale czasem dłużej. Takie myśli mogą występować szczególnie:
• jeśli wcześniej miał myśli samobójcze lub o autoagresji
• jeśli jest młodym dorosłym. Informacje z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych poniżej 25. roku życia z problemami psychicznymi leczonymi lekami przeciwdepresyjnymi.
• Może być pomocne poinformowanie krewnego lub przyjaciela o swojej depresji i zaburzeniach lękowych i poproszenie ich o przeczytanie tego ulotki. Można ich również poprosić o informowanie, jeśli uznają, że jego depresja lub lęk nasilają się lub jeśli martwią się o zmiany w jego zachowaniu. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala, jeśli w dowolnym momencie ma myśli o autoagresji lub samobójstwie.

Może być pomocne poinformowanie krewnego lub przyjaciela, że choruje na depresję lub ma zaburzenia lękowe i poprosić ich o przeczytanie tej ulotki. Poproś ich, by powiedzieli, jeśli uważają, że jego depresja lub lęk nasilają się lub jeśli martwią się o zmiany w jego zachowaniu.

• Jeśli leczy się lekami przeciwpsychotycznymi, czyli lekami stosowanymi w leczeniu niektórych chorób psychicznych (np. fenotiazyna, ryzaprydolon), ponieważ mogą one zwiększać ryzyko napadów padaczkowych lub zaburzeń rytmu serca.
• Jeśli przyjmuje leki kontrolujące częstość uderzeń serca (lekami przeciwnaboczyciowymi), takie jak chinidyna i propafenon.
• Jeśli choruje na choroby serca lub naczyń krwionośnych. Lekarz będzie okresowo kontrolował funkcję serca i wykona zapis elektrycznej aktywności serca (elektrokardiogram).
• Jeśli choruje na niskie ciśnienie. Lekarz będzie również monitorował ciśnienie krwi.
• Jeśli choruje na ciężkie choroby psychiczne (psychozy), które charakteryzują się objawami takimi jak urojenia, halucynacje i stopniowa zmiana osobowości.
• Jeśli choruje na cukrzycę. Lekarz będzie regularnie kontrolował poziom cukru we krwi.
• Jeśli podczas leczenia Ludiomil pojawiają się ból gardła, gorączka i/lub objawy grypy, szczególnie w pierwszych miesiącach leczenia. Lekarz wykona badanie krwi.
• Przed przeprowadzeniem zabiegu chirurgicznego lub leczenia stomatologicznego.
• Jeśli ma jakiekolwiek choroby wątroby lub nerek. Lekarz sprawdzi funkcję wątroby i nerek przed i podczas leczenia.
• Jeśli miał wcześniej epizody podwyższonego ciśnienia w oczach (jaskra), szczególny rodzaj guza nadnerczy (feochromocytoma), ciężkie przewlekłe zaparcia, niedostateczne opróżnianie pęcherza (zatrzymanie moczu), szczególnie w obecności powiększonej prostaty (przerost prostaty).
• Jeśli ma nadczynność tarczycy (nadczynność tarczycy) lub leczy się lekami zawierającymi hormon tarczycy.
• Skonsultuj się z lekarzem, jeśli nosi soczewki kontaktowe i rozwija podrażnienie oczu z powodu zmniejszonego łzawienia.
• Ludiomil może zwiększać wrażliwość skóry na światło słoneczne. W przypadku bezpośredniego narażenia na światło słoneczne należy nosić okulary przeciwsłoneczne i stosować odpowiednie ubranie chroniące.
• Ludiomil zawiera laktozę monohydrat i nie jest odpowiedni, jeśli ma niedobór laktazy (brak enzymu pomagającego trawić mleko i jego przetwory), galaktozemię (dziedziczną chorobę metabolizmu galaktozy) lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy (zaburzenie trawienia glukozy i galaktozy). Podczas przyjmowania Ludiomil odpowiedź na alkohol i barbiturany (środki uspokajające) może być nasilona.

Jeśli leczy się Ludiomil długoterminowo, może wystąpić zwiększone ryzyko próchnicy zębów, dlatego zaleca się regularne wizyty u stomatologa.
Przerywanie leczenia
Nagłe przerywanie lub zmniejszanie dawki należy unikać ze względu na możliwe działania niepożądane. Jeśli postanowiono przerwać leczenie, dawkę leku należy stopniowo zmniejszać.
Osoby starsze (powyżej 60 roku życia)
Osoby starsze potrzebują niższych dawek niż inni pacjenci dorosli. Prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych jest znacznie większe u osób starszych. (zobacz „Jak przyjmować LUDIOMIL”)
Dzieci
Stosowanie Ludiomil nie jest zalecane u dzieci i młodzieży.
Inne leki i LUDIOMIL
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjąć inne leki.
Może dojść do interakcji przy stosowaniu tego leku z:

• Niektóre leki stosowane w depresji, w tym inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) (np. moklobemid) i inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) (np. fluoksetyna, fluwoksalamina, paroksetyna, sertalina i citalopram). Ludiomil nie powinien być stosowany wcześniej niż 14 dni po przerwaniu leczenia IMAO, aby uniknąć ryzyka ciężkich działań niepożądanych. Po przerwaniu Ludiomil należy odczekać co najmniej 14 dni przed rozpoczęciem leczenia IMAO (zobacz „Nie przyjmuj LUDIOMIL”)
• Leki stosowane w chorobach układu krążenia (np. adrenalina, noradrenalina, izoprenalina, efedryna i fenyloframina), krople do nosa i środki znieczulające miejscowe (np. te stosowane w stomatologii).
• Leki kontrolujące zaburzenia rytmu serca (przeciwnaboczyciowe), takie jak chinidyna i propafenon.
• Hipoglikemizujące (leki stosowane w cukrzycy), takie jak doustne sulfonamidy lub insulina. Lekarz może zalecić częstsze kontrole poziomu glukozy we krwi.
• Leki stosowane w psychotycznych zaburzeniach psychicznych (ciężka choroba psychiczna) (antypsychotyki), takie jak ryzaprydolon, fenotiazyny i tiorydazyna.
• alkohol, barbiturany (środki uspokajające) i inne depresanty układu nerwowego centralnego, leki na chorobę Parkinsona, w tym biperydyna, atropina, antyhistaminowe
• Leki stosowane do spowolnienia krzepnięcia krwi (kumaryny),
• Leki na nadciśnienie (lekami przeciwnadciśnieniowe), takie jak propranolol, betanidyna, guanetydyna, klonidyna, rezerpina i alfa-metylodopa.
• Grupa leków o działaniu uspokajającym, ułatwiających sen, zmniejszających lęk i działających miorelaksacyjnie (benzodiazepiny).
• Metilfenidyna (stymulant układu nerwowego centralnego).
• Cymetydyna, lek hamujący wydzielanie kwasu żołądkowego.
• Przeciwgrzybice doustne (np. terbinafina, stosowana w infekcjach grzybiczych), leki antyretrowirusowe takie jak inhibitory proteazy skojarzone z rytonawirem (stosowane w zakażeniu HIV), leki stosowane w niektórych infekcjach pasożytniczych (np. chinina i meflochina), ryfampicyna (antybiotyk),
• Dysulfiram (lek stosowany w uzależnieniu od alkoholu).
• Niektóre przeciwpadaczkowe, takie jak karbamazepina, fenobarbital i fenytoina.
• Leki powodujące zmiany w elektrokardiogramie (wydłużenie odcinka QT).

LUDIOMIL z pokarmami, napojami i alkoholem
Spożycie alkoholu może nasilać działanie Ludiomil. Podczas leczenia Ludiomil należy unikać spożywania alkoholu.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Ciąża
Jeśli jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje ciążę, lub karmi piersią, przed zażyciem tego leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Bezpieczeństwo stosowania w ciąży nie zostało potwierdzone. Ludiomil nie powinien być podawany w ciąży, chyba że korzyści wyraźnie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
Ludiomil, jeśli stan kliniczny pacjentki pozwala, powinien być odstawiony co najmniej 7 tygodni przed przewidywaną datą porodu, aby uniknąć możliwych objawów u noworodka, takich jak duszność (trudności z oddychaniem), letargia (głębokie osłabienie), drażliwość, tachykardia (przyspieszenie tępu serca), hipotonia (obniżenie napięcia mięśniowego), napady padaczkowe, żółtaczka (żółte zabarwienie skóry) i hipotermia (obniżenie temperatury ciała).
Karmienie piersią
Maprotylina, substancja czynna Ludiomil, przechodzi do mleka matki. Chociaż nie ma doniesień o działaniach niepożądanych u niemowląt, kobiety leczone Ludiomil nie powinny karmić piersią.
Płodność
Brak informacji o wpływie maprotyliny na płodność u mężczyzn. Przed zażyciem leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Kierowanie pojazdami i używanie maszyn
Ludiomil wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub korzystania z maszyn.
Ludiomil może powodować zamazane widzenie, uczucie niestabilności, senność, objawy ze strony układu nerwowego centralnego; w takich przypadkach nie zaleca się prowadzenia pojazdów, maszyn ani wykonywania czynności potencjalnie niebezpiecznych.
LUDIOMIL zawiera laktozę monohydrat
Jeśli lekarz postawił diagnozę nietolerancji niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.

3. Jak stosować LUDIOMIL

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zalecana dawka wynosi od 75 do 150 mg dziennie. Lekarz ustali dawkę w zależności od nasilenia Twoich objawów, odpowiedzi na leczenie oraz Twojej tolerancji.
Dawkę dzienną można rozpocząć od 75 mg (jednorazowo dziennie), a następnie stopniowo zwiększać do skutecznej dawki.
Nie zaleca się dawek dziennych przekraczających 150 mg.
Dawkowanie jest ustalane indywidualnie i dostosowywane do Twojego stanu oraz odpowiedzi na leczenie, np. poprzez zwiększenie dawki wieczornej i zmniejszenie dawki podawanej w ciągu dnia, albo alternatywnie – poprzez podanie jednorazowej dawki dziennie.
Tabletki należy połykać całe, wraz z wystarczającą ilością płynu.

Stosowanie u osób starszych (60 lat i więcej)
Ogólnie zaleca się niższe dawki zarówno w celu osiągnięcia dawki skutecznej, jak i dawki utrzymania.
Ponieważ trudno jest dostosować dawkowanie z uwagi na dostępne formy tabletkowe, nie zaleca się stosowania tego leku u pacjentów z tej grupy wiekowej.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Bezpieczeństwo i skuteczność Ludiomil u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone. W związku z tym nie zaleca się stosowania u tej grupy pacjentów.

Upośledzenie funkcji wątroby
Ludiomil należy podawać ostrożnie, jeśli masz łagodne lub umiarkowane upośledzenie czynności wątroby.
Nie wolno stosować Ludiomil, jeśli masz ciężkie upośledzenie czynności wątroby.

Upośledzenie funkcji nerek
Ludiomil należy podawać ostrożnie, jeśli masz łagodne lub umiarkowane
upośledzenie czynności nerek.
Nie wolno stosować Ludiomil, jeśli masz ciężkie uszkodzenie nerek.

Jeśli wziąłeś więcej LUDIOMIL niż należy
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub najbliższym szpitalem z oddziałem ratunkowym, jeśli wziąłeś zbyt wiele tabletek.
Objawy przedawkowania Ludiomil pojawiają się w ciągu kilku godzin: senność, śpiączka, drgawki, niskie ciśnienie krwi, szybkie, powolne lub nieregularne tętno, zatrzymanie serca (w niektórych przypadkach zakończone śmiertelnie), niepokój i pobudzenie, utrata koordynacji mięśniowej i sztywność mięśni, osłabienie oddychania, wymioty, gorączka, wstrząs, niewydolność serca, rozszerzone źrenice, sinica skóry, potliwość, zmniejszenie lub ustanie wydzielania moczu.

Jeśli zapomniałeś wziąć Ludiomil
Jeśli zapomniałeś wziąć dawkę, zrób to tak szybko, jak tylko sobie o tym przypomnisz. Nie wolno podawać podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Ludiomil
Nie przerywaj leczenia bez konsultacji z lekarzem. Powiadom lekarza, jeśli chcesz przerwać stosowanie Ludiomil przed zakończeniem cyklu leczenia.
Nagłe przerwanie leczenia lub gwałtowne zmniejszenie dawki należy unikać ze względu na możliwość wystąpienia niepożądanych działań.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Niektóre działania niepożądane mogą być poważne; jeśli zauważysz wystąpienie działań niepożądanych o charakterze
neurologicznym lub psychicznym, natychmiast przestań przyjmować lek i skontaktuj się z lekarzem.
Następujące działania niepożądane zostały zgłoszone przy stosowaniu Ludiomil:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• senność
• zawroty głowy
• ból głowy
• drżenie, nagłe skurcze mięśni, mimowolne szarpnięcia mięśniowe (mioklonie)
• suchość w ustach
• zmęczenie

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• zwiększone poczucie głodu
• nietypowy przyrost masy ciała
• niepokój
• lęk
• pobudzenie
• nadmierna aktywność i nadmiernie euforyczny, pobudzony nastrój (mania i hipomania)
• zaburzenia pożądania seksualnego
• dysfunkcja seksualna u mężczyzn (dysfunkcja erekcji)
• agresywność
• zaburzenia snu
• bezsenność
• koszmary
• depresja
• osłabienie (sedacja)
• problemy z pamięcią
• brak zdolności koncentracji (zaburzenie uwagi)
• parestezje (drętwienie, mrowienie)
• zaburzenia mowy
• trudności w mówieniu
• rozmyte widzenie, zaburzenia akomodacji oka
• zwiększenie częstości akcji serca
• uczucie przyspieszonego tętna (kołatania serca)
• hipotensja ortostatyczna (spadek ciśnienia krwi po zmianie pozycji na stojącą)
• rumień
• nudności
• wymioty
• dolegliwości brzuszne
• zaparcia
• zapalenie skóry po reakcji nadwrażliwościowej
• wysypka skórna
• wysypka skórna w postaci drobnych, lokalizowanych guzków, tzw. plam, z silnym świądem (pokrzywka)
• zwiększone uczulenie skóry na światło
• nadmierne pocenie się
• osłabienie mięśni
• trudności w oddawaniu moczu (zaburzenia mikcji)
• gorączka
• nieprawidłowości w zapisie elektrokardiograficznym (badanie mierzące aktywność elektryczną serca).

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)

• błędne przekonania prowadzące do niewłaściwego postrzegania rzeczywistości, spowodowane chorobą psychiczną (ułomki)
• stan zamroczenia
• słyszenie lub postrzeganie rzeczy, które nie istnieją naprawdę (halucynacje)
• pobudzenie nerwowe
• myśli samobójcze lub zachowania samobójcze
• drgawki
• niemożność usiedzenia w spokoju (akatyzja)
• brak koordynacji ruchów (ataksja)
• zaburzenia normalnego rytmu serca (arytmia)
• biegunka
• podwyższone ciśnienie krwi
• zmiany w badaniach czynności wątroby.

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000)

• obniżenie stężenia soli we krwi spowodowane zaburzeniem wydzielania hormonu (niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego)
• zmniejszenie liczby białych krwinek, komórek krwi
• zmniejszenie liczby białych krwinek, w szczególności neutropenia (zmniejszenie liczby neutrofili, rodzaju białych krwinek)
• zwiększenie liczby białych krwinek
• zmniejszenie liczby płytek krwi we krwi (komórek odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi)
• zaburzenie psychiczne prowadzące do zmian myślenia i postrzegania (zaburzenie psychiczne)
• halucynacje i/lub dezorientacja prowadzące do oderwania od siebie samego lub własnych uczuć (dewitalizacja)
• zaburzenia ruchu (dyskinezie)
• nieprawidłowa koordynacja
• zaburzenia smaku (dysgeuzja)
• utrata przytomności (zawał)
• uczucie dźwięku lub szumu w uszach (szumy w uszach)
• kołatania serca lub uczucie pominiętych uderzeń serca (zaburzenia przewodzenia impulsu)
• arytmia serca charakteryzująca się zwiększeniem częstości akcji serca (tachykardia komorowa, Torsade de Pointes)
• poważne zaburzenia rytmu serca (migotanie komór)
• zapalenie płuc spowodowane reakcją nadwrażliwościową (alergiczne zapalenie pęcherzyków)
• zwężenie oskrzeli (skurcz oskrzeli)
• zatkany nos
• zapalenie jamy ustnej
• próchnica zębów
• zapalenienie wątroby z lub bez żółtaczki (żółte zabarwienie skóry lub oczu)
• świąd
• zapalenie naczyń krwionośnych skóry
• wypadanie włosów
• wysypka skórna w postaci nieregularnych, czerwonych plam (rumień wielopostaciowy)
• poważna reakcja nadwrażliwościowa z wysoką gorączką, czerwonymi plamami na skórze, pęcherzami, martwicą i łuszczeniem się skóry, zmianami w błonach śluzowych, bólem stawów i/lub zapaleniem oka (zespoł Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka)
• siniaki, krwotoczne plamy o jasnoczerwonym kolorze na skórze i błonach śluzowych (purpura)
• gromadzenie się moczu w pęcherzu jako skutek zaburzeń opróżniania pęcherza (zatrzymanie moczu)
• zwiększenie tkanki piersi (nadżylgłość gruczołu piersiowego)
• samoistne wydzielanie mleka z piersi (galaktoreja)
• obrzęk spowodowany gromadzeniem się płynów
• nieprawidłowości w zapisie elektroencefalograficznym (badanie mierzące aktywność elektryczną mózgu)
• upadki

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• dysfunkcja seksualna
• zaburzenie, które może powodować niestabilność, np. podczas stania lub chodzenia (zaburzenia równowagi)

Objawy po odstawieniu leku
Po nagłym odstawieniu lub zmniejszeniu dawki mogą wystąpić następujące objawy: nudności, wymioty,
bóle brzucha, biegunka, bezsenność, ból głowy, pobudzenie nerwowe, lęk, pogorszenie depresji lub nawrót stanu depresyjnego.
Złamania
Zwiększone ryzyko złamania kości zostało zaobserwowane u pacjentów przyjmujących tego typu leki.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym także nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem www.agenziafarmaco.gov.it/it/responsabili.
Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać LUDIOMIL

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą one w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Ludiomil 50 mg tabletki powlekane

• Substancją czynną jest maprotylina hydrochloran. Każda tabletka powlekana zawiera maprotylinę hydrochloran odpowiadającą 50 miligramom maprotyliny hydrochloranu.
• Pozostałe składniki to: krzemionka koloidalna bezwodna; trójfosforan wapnia; laktoza jednowodna; stearynian magnezu; kwas stearynowy; talk; skrobia kukurydziana; hydroksypropylometyloceluloza; tlenek żelaza żółty; tlenek żelaza czerwony; polisorbat 80; dwutlenek tytanu.

Co zawiera Ludiomil 75 mg tabletki powlekane

• Substancją czynną jest maprotylina hydrochloran. Każda tabletka powlekana zawiera maprotylinę hydrochloran odpowiadającą 75 miligramom maprotyliny hydrochloranu.
• Pozostałe składniki to: krzemionka koloidalna bezwodna; trójfosforan wapnia; laktoza jednowodna; stearynian magnezu; kwas stearynowy; talk; skrobia kukurydziana; hydroksypropylometyloceluloza; tlenek żelaza czerwony; tlenek żelaza żółty; polisorbat 80; dwutlenek tytanu.

Opis wyglądu LUDIOMIL i zawartość opakowania
Ludiomil 50 mg tabletki powlekane. Blister zawierający 30 tabletek.
Ludiomil 75 mg tabletki powlekane. Blister zawierający 20 tabletek.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Amdipharm Limited
3 Burlington Road, Temple Chambers, Dublin 4
Irlandia

Producent
Amdipharm UK Limited
Capital House,
85 King William Street,
London EC4N 7BL,
UK
CENEXI SAS
52, rue Marcel et Jacques Gaucher
94120 Fontenay-sous-Bois
Francja