ULOTKA DOŁĄCZONA DO PRODUKTU

Ulotka: informacja dla użytkownika

LORTAAN tabletki powlekane

losartanum potassium
Przed zażyciem tego leku należy uważnie przeczytać cały ulotkę, ponieważ zawiera ona
ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak u Ciebie, ponieważ może to być niebezpieczne.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, również nie wymienionych w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki

Co to jest LORTAAN i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem LORTAAN
Jak stosować LORTAAN
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać LORTAAN
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest LORTAAN i do czego służy

Losartan (LORTAAN) należy do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II. Angiotensyna II to substancja wytwarzana w organizmie, która wiąże się z receptorami w naczyniach krwonych, powodując ich zwężenie. Skutkuje to podwyższeniem ciśnienia krwi. Losartan zapobiega wiązaniu się angiotensyny II z tymi receptorami, co prowadzi do rozluźnienia naczyń krwonych i obniżenia ciśnienia krwi.
Losartan spowalnia spadek czynności nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2.
LORTAAN stosuje się:

w leczeniu dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat z nadciśnieniem tętniczym (nadciśnieniem).
w celu ochrony nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, u których badania laboratoryjne wykazują zaburzenia czynności nerek oraz albuminurię ≥ 0,5 g na dobę (stan, w którym w moczu występuje nieprawidłowa ilość białka).
w leczeniu pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, gdy leczenie lekami znanymi jako inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (inhibitory ECA, stosowane do obniżania nadciśnienia tętniczego) nie jest uważane przez lekarza za odpowiednie. Jeśli niewydolność serca została ustabilizowana za pomocą inhibitorów ECA, nie należy przechodzić na leczenie losartanem.
u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i zgrubieniem ściany lewej komory serca, LORTAAN wykazał możliwość zmniejszenia ryzyka udaru mózgu („wskazanie badania LIFE”).

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem LORTAAN

Nie przyjmuj LORTAAN:

jeśli jesteś uczulony na losartan lub którykolwiek z innych składników leku (wymienionych w punkcie 6),
jeśli jesteś w ciąży powyżej 3. miesiąca (należy również unikać stosowania LORTAAN w pierwszym trymestrze ciąży – zobacz „Ciąża”),
jeśli występuje u Ciebie ciężkie uszkodzenie wątroby,
jeśli cierpisz na cukrzycę lub Twoja funkcja nerek jest upośledzona i przyjmujesz lek obniżający ciśnienie krwi zawierający aliskiren.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zażyciem LORTAAN skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Powinieneś poinformować lekarza, jeśli uważasz, że możesz być (lub możesz zostać) w ciąży. LORTAAN nie jest
zalecany w pierwszym trymestrze ciąży i nie powinien być stosowany, jeśli jesteś w ciąży powyżej 3. miesiąca,
ponieważ może powodować poważne szkody u noworodka, gdy jest stosowany w tym okresie (zobacz
punkt „Ciąża”).
Przed zażyciem LORTAAN ważne jest, abyś poinformował lekarza:

jeśli miałeś kiedykolwiek stan kliniczny zwany angioobrzęk (obrzęk twarzy, warg, gardła i/lub języka) (zobacz również punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”),
jeśli cierpisz na nadmierne wymioty lub biegunkę, które spowodowały znaczną utratę płynów i/lub soli organizmu,
jeśli przyjmujesz leki moczopędne (leki zwiększające ilość wody wydalanej przez nerki) lub stosujesz dietę ubogą w sól, która powoduje dużą utratę płynów i soli organizmu (zobacz punkt 3 „Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów”),
jeśli wiesz, że masz zwężenie lub zator naczyń krwionośnych doprowadzających krew do nerek lub jeśli niedawno przeszedłeś przeszczep nerki,
jeśli masz upośledzoną funkcję wątroby (zobacz punkty 2 „Nie przyjmuj LORTAAN” i 3 „Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów”),
jeśli cierpisz na niewydolność serca z lub bez upośledzenia nerek lub groźnych dla życia ciężkich zaburzeń rytmu serca. W przypadku jednoczesnego przyjmowania beta-blokerów należy zachować szczególną ostrożność,
jeśli masz problemy z zastawkami serca lub mięśniem sercowym,
jeśli cierpisz na chorobę wieńcową serca (spowodowaną zmniejszonym przepływem krwi w naczyniach serca) lub chorobę mózgowo-naczyniową (spowodowaną zmniejszonym przepływem krwi do mózgu),
jeśli cierpisz na pierwotny hiperaldosteronizm (zespół związany ze zwiększonym wydzielaniem hormonu aldosteronu przez nadnercze, spowodowany nieprawidłowością w obrębie gruczołu),
jeśli przyjmujesz jeden z następujących leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego: inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl) lub aliskiren, szczególnie jeśli masz problemy nerkowe związane z cukrzycą. Lekarz może regularnie kontrolować funkcję nerek, ciśnienie krwi oraz poziom elektrolitów (np. potasu) we krwi. Zobacz również informacje w punkcie „ Nie przyjmuj LORTAAN ”.
jeśli przyjmujesz inne leki, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi (zobacz punkt 2 „Inne leki i LORTAAN”).

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli po zażyciu LORTAAN odczuwasz ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunkę.
Lekarz zadecyduje o kontynuowaniu leczenia. Nie przerywaj samodzielnie stosowania LORTAAN.
Dzieci i młodzież
LORTAAN był badany u dzieci. Aby uzyskać więcej informacji, skonsultuj się z lekarzem.
LORTAAN nie jest zalecany u dzieci z chorobami nerek lub wątroby, ponieważ dostępne dane u tej grupy pacjentów są ograniczone. Nie zaleca się stosowania LORTAAN u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ nie udowodniono skuteczności u tej grupy wiekowej.
Inne leki i LORTAAN
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjąć inne leki.
Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz suplementy potasu, zamienniki soli zawierające potas, leki oszczędzające potas, takie jak niektóre diuretyki (amiloryd, triamteren, spironolakton) lub inne leki, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi (np. heparyna, leki zawierające trimetoprym), ponieważ jednoczesne stosowanie z LORTAAN nie jest zalecane.
Zachowaj szczególną ostrożność, jeśli przyjmujesz następujące leki podczas terapii LORTAAN:

inne leki obniżające ciśnienie krwi, ponieważ mogą dodatkowo obniżyć Twoje ciśnienie krwi. Ciśnienie krwi może również być obniżone przez jeden z następujących leków/klas leków: antydepresanty trójcykliczne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen, amifostynę,
leki przeciwzapalne niesteroidowe, takie jak indometacyna, w tym inhibitory COX-2 (leki zmniejszające stan zapalny i stosowane do łagodzenia bólu), ponieważ mogą zmniejszyć działanie losartanu w obniżaniu ciśnienia krwi.

Lekarz może uznać za konieczne zmianę dawki i/lub podjęcie innych środków ostrożności:
Jeśli przyjmujesz inhibitor ACE lub aliskiren (zobacz również informacje w punktach: „ Nie przyjmuj
LORTAAN ” i „ Ostrzeżenia i środki ostrożności ”).
Jeśli Twoja funkcja nerek jest upośledzona, jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek.
Leków zawierających lit należy unikać podczas stosowania losartanu bez ścisłego nadzoru lekarza. Może być konieczne podjęcie odpowiednich środków ostrożności (np. badania krwi).
LORTAAN i jedzenie oraz picie
LORTAAN można przyjmować z posiłkiem lub bez.
Należy unikać soku z grejpfruta podczas przyjmowania LORTAAN.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Powinieneś poinformować lekarza, jeśli uważasz, że możesz być (lub możesz zostać) w ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci Ci przerwanie leczenia LORTAAN przed zajściem w ciążę lub zaraz po dowiedzeniu się o ciąży i zaleci przyjmowanie innego leku zamiast LORTAAN. LORTAAN nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży i nie powinien być stosowany, jeśli jesteś w ciąży powyżej 3. miesiąca, ponieważ może powodować poważne szkody u noworodka, gdy jest stosowany po trzecim miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Poinformuj lekarza, jeśli karmisz piersią lub planujesz karmienie piersią. LORTAAN nie jest zalecany dla matek karmiących, a lekarz może zalecić inną terapię, jeśli chcesz karmić piersią. Szczególnie jeśli Twoje dziecko jest noworodkiem lub wcześniakiem.
Przed zażyciem tego leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Mało prawdopodobne, aby LORTAAN miał wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Jednakże, podobnie jak inne leki obniżające ciśnienie, losartan może powodować zawroty głowy lub senność u niektórych osób. W przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub senności, należy skonsultować się z lekarzem przed podjęciem tych czynności.
LORTAAN zawiera laktozę
LORTAAN zawiera laktozę. Jeśli lekarz postawił Ci diagnozę nietolerancji niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.

3. Jak stosować LORTAAN

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz ustali odpowiednią dawkę LORTAAN, w zależności od Twojej choroby oraz innych leków, które przyjmujesz. Ważne jest, aby kontynuować przyjmowanie LORTAAN przez cały czas zalecony przez lekarza – to zapewni stabilną kontrolę ciśnienia krwi.

Dorośli z nadciśnieniem tętniczym

Leczenie zwykle rozpoczyna się od dawki 50 mg losartanu (jedna tabletka LORTAAN 50 mg) raz dziennie. Maksymalny efekt obniżania ciśnienia krwi osiąga się po 3–6 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. U niektórych pacjentów dawkę można następnie zwiększyć do 100 mg losartanu (dwie tabletki LORTAAN 50 mg lub jedna tabletka LORTAAN 100 mg) raz dziennie.

Jeśli uważasz, że działanie losartanu jest zbyt silne lub zbyt słabe, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Dzieci poniżej 6. roku życia
Nie zaleca się stosowania LORTAAN u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ nie udowodniono skuteczności leku w tej grupie wiekowej.

Dzieci w wieku od 6 do 18 roku życia
Zalecana dawka początkowa u pacjentów ważących od 20 do 50 kg to 0,7 mg losartanu na kg masy ciała, podawana raz dziennie (maksymalnie do 25 mg LORTAAN). Lekarz może zwiększyć dawkę, jeśli ciśnienie krwi nie jest odpowiednio kontrolowane.

Inna(e) postać(ści) tego leku może być bardziej odpowiednia dla dzieci – zapytaj lekarza lub farmaceuty.

Dorośli z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2

Leczenie zwykle rozpoczyna się od dawki 50 mg losartanu (jedna tabletka LORTAAN 50 mg) raz dziennie. Dawkę można następnie zwiększyć do 100 mg losartanu (dwie tabletki LORTAAN 50 mg lub jedna tabletka LORTAAN 100 mg) raz dziennie, w zależności od odpowiedzi ciśnienia na terapię.

Losartan może być stosowany łącznie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie (np. diuretykami, antagonistami wapnia, blokerami alfa lub beta, lekami o działaniu centralnym), a także z insuliną i innymi powszechnie stosowanymi lekami obniżającymi poziom glukozy we krwi (np. sulfonamidami, glitazonami, inhibitorami α-glukozydazy).

Dorośli z niewydolnością serca

Leczenie zwykle rozpoczyna się od dawki 12,5 mg losartanu (jedna tabletka LORTAAN 12,5 mg) raz dziennie. Dawka powinna być stopniowo zwiększana co tydzień (czyli 12,5 mg dziennie w pierwszym tygodniu, 25 mg dziennie w drugim tygodniu, 50 mg dziennie w trzecim tygodniu, 100 mg dziennie w czwartym tygodniu, 150 mg dziennie w piątym tygodniu), aż do osiągnięcia dawki utrzymania ustalonej przez lekarza. Można stosować maksymalną dawkę 150 mg losartanu (np. trzy tabletki LORTAAN 50 mg lub jedna tabletka LORTAAN 100 mg i jedna tabletka LORTAAN 50 mg) raz dziennie.

W leczeniu niewydolności serca losartan jest zazwyczaj stosowany w połączeniu z diuretykiem (lek, który zwiększa ilość płynu wydalanego przez nerki) i/lub digitalisem (lek, który pomaga wzmocnić i poprawić wydajność serca) i/lub blokerami beta.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Lekarz może zalecić niższą dawkę, szczególnie na początku leczenia u niektórych pacjentów, takich jak ci leczeni wysokimi dawkami diuretyków, u pacjentów z zaburzoną funkcją wątroby lub u osób powyżej 75. roku życia. Stosowanie losartanu nie jest zalecane u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby (zobacz punkt „Nie przyjmuj LORTAAN”).

Sposób podania

Tabletki należy połknąć całe, popijając szklanką wody. Staraj się przyjmować codzienną dawkę o tej samej porze każdego dnia. Ważne jest, aby kontynuować przyjmowanie LORTAAN, dopóki lekarz nie zaleci inaczej.

Jeśli przyjmiesz więcej LORTAAN niż należy

Jeśli przypadkowo przyjmiesz zbyt wiele tabletek, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Objawy przedawkowania to niskie ciśnienie krwi, przyspieszone tętno, możliwe spowolnienie tętna.

Jeśli zapomnisz przyjąć LORTAAN

Jeśli przypadkowo zapomnisz o przyjęciu dziennej dawki, przyjmij następną tabletkę o ustalonej porze następnego dnia. Nie podwajaj dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Jeśli masz pytania dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli wystąpi u Państwa którykolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy natychmiast przestać przyjmować tabletki losartanu i skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala:
ciężka reakcja alergiczna (osypka, swędzenie, obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła, które może powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu).
Jest to poważne, ale rzadkie działanie niepożądane, które dotyczy więcej niż 1 na 10 000 pacjentów, ale mniej niż 1 na 1 000. Może wymagać natychmiastowego leczenia medycznego lub hospitalizacji.
Poniższe działania niepożądane zostały zgłoszone przy stosowaniu LORTAAN:

Ogólne (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

zawroty głowy,
obniżenie ciśnienia krwi (szczególnie po nadmiernym utracie płynów z organizmu w naczyniach krwionośnych, np. u pacjentów z ciężką niewydolnością serca lub leczonych wysokimi dawkami diuretyków),
objawy ortostatyczne zależne od dawki, takie jak obniżenie ciśnienia krwi pojawiające się przy wstawaniu z pozycji leżącej lub siedzącej,
osłabienie,
zmęczenie,
niski poziom glukozy we krwi (hipoglikemia),
zbyt wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemia),
zaburzenia funkcji nerek, w tym niewydolność nerek,
zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (anemia),
wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu we krwi u pacjentów z niewydolnością serca.

Nieczęste (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

senność,
ból głowy,
zaburzenia snu,
uczucie przyspieszonego rytmu serca (kołatanie serca),
silny ból w klatce piersiowej (angina pectoris),
duszność (dyspnę),
ból brzucha,
zaparcia,
biegunka,
nudności,
wymioty,
pokrzywka,
swędzenie,
osypka,
lokalny obrzęk (edema),
kaszel.

Rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1 000):

nadwrażliwość,
naczyniowy obrzęk (angioedem),
naczyniowy obrzęk jelitowy: obrzęk jelit, który objawia się takimi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka,
zapalenie naczyń krwionośnych (wazopatia, w tym purpura Henocha-Schönleina),
uczucie mrowienia lub drętwienia (parestezja),
omdlenie (zawał),
bardzo szybkie i nieregularne bicie serca (migotanie przedsionków),
udar mózgu (udar),
zapalenienie wątroby (zapalenie wątroby),
podwyższone stężenie aminotransferazy alaninowej (ALT) we krwi, które zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia.

Nieznane (częstotliwość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

zmniejszenie liczby płytek krwi,
migrenowe bóle głowy,
zaburzenia czynności wątroby,
ból mięśni i stawów,
objawy podobne do grypy,
ból pleców i infekcja dróg moczowych,
zwiększone wrażliwość na słońce (fotouczulenie),
ból mięśni bez wyraźnej przyczyny oraz ciemne (jak herbata) zabarwienie moczu (rabdomioliza),
impotencja,
zapalenienie trzustki (zapalenie trzustki),
niski poziom sodu we krwi (hiponatremia),
depresja,
ogólne uczucie niedobytu (niedobytu),
wrażenie słyszenia dźwięków, brzęczenia, trzasków, skrzypienia w uszach (dzwonienie w uszach),
zaburzenia smaku (dysgeuzja).

Działania niepożądane u dzieci są podobne do tych obserwowanych u dorosłych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Państwa któreś z działań niepożądanych, w tym te, które nie są wymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać LORTAAN

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, podanej na opakowaniu kartonowym lub etykiecie
butelki. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca.
Opakowanie blisterowe:
Przechowuj LORTAAN w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem i wilgocią.
Nie otwieraj opakowania blisterowego przed chwilą zażycia tabletki.
Butelki:
Przechowuj LORTAAN w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C. Trzymaj butelkę dobrze zamkniętą, aby chronić lek przed wilgocią.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do domowych pojemników na śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą w ten sposób chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera LORTAAN
Substancją czynną jest losartan potassico.
Każda tabletka LORTAAN 12,5 mg zawiera 12,5 mg losartan potassico.
Każda tabletka LORTAAN 50 mg zawiera 50 mg losartan potassico.
Każda tabletka LORTAAN 100 mg zawiera 100 mg losartan potassico.
Substancje pomocnicze to celuloza mikrokryształowa (E460), laktoza jednowodna (zobacz punkt 2 „LORTAAN zawiera laktozę”), skrobia kukurydziana preżelowana, stearynian magnezu (E572), hydroksypropyloceluloza (E463), hydroksypropylometyloceluloza (E464).
LORTAAN 12,5 mg, 50 mg i 100 mg zawierają potas w ilościach podanych poniżej: odpowiednio 1,06 mg (0,027 mEq), 4,24 mg (0,108 mEq) i 8,48 mg (0,216 mEq).
Tabletki LORTAAN 12,5 mg zawierają ponadto wosk karneuba (E903), dwutlenek tytanu (E171) i lakę indygotynową z aluminium (E132).
Tabletki LORTAAN 50 mg zawierają ponadto wosk karneuba (E903) i dwutlenek tytanu (E171).
Tabletki LORTAAN 100 mg zawierają ponadto wosk karneuba (E903) i dwutlenek tytanu (E171).
Opis wyglądu LORTAAN i zawartości opakowania
LORTAAN 12,5 mg jest dostarczany w postaci niepodzielnych tabletek powlekanych powłoką filmową, zawierających 12,5 mg losartan potassico.
LORTAAN 50 mg jest dostarczany w postaci tabletek powlekanych powłoką filmową, zawierających 50 mg losartan potassico. Linia podziału nie jest przeznaczona do dzielenia tabletki.
LORTAAN 100 mg jest dostarczany w postaci niepodzielnych tabletek powlekanych powłoką filmową, zawierających 100 mg losartan potassico.
LORTAAN jest dostarczany w następujących opakowaniach:

LORTAAN 12,5 mg – blister z PVC/PE/PVDC i pokryciem z folii aluminiowej w opakowaniach po 7, 14, 21, 28, 50, 98, 210 lub 500 tabletek oraz opakowanie jednodawkowe z 28 tabletkami przeznaczone do użytku szpitalnego. Butelki z HDPE po 100 tabletek.
LORTAAN 50 mg – blister z PVC/PE/PVDC i pokryciem z folii aluminiowej w opakowaniach po 7, 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 84, 90, 98, 280 lub 500 tabletek oraz opakowania jednodawkowe po 28, 56 i 98 tabletek przeznaczone do użytku szpitalnego. Butelki z HDPE po 100 lub 300 tabletek.
LORTAAN 100 mg – blister z PVC/PE/PVDC i pokryciem z folii aluminiowej w opakowaniach po 7, 10, 14, 15, 20, 28, 30, 50, 56, 84, 90, 98 lub 280 tabletek oraz opakowania jednodawkowe po 28, 56 i 98 tabletek przeznaczone do użytku szpitalnego. Butelki z HDPE po 100 tabletek.

Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i Producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Organon Italia S.r.l.
Piazza Carlo Magno, 21
00162 Roma
Producent
Merck Sharp & Dohme B.V.
Waarderweg 39
2031BN, Haarlem
Holandia
Organon Heist bv
Industriepark 30
2220 Heist-op-den-Berg
Belgia
Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami handlowymi:
Kraj członkowski Nazwa handlowa
Austria Cosaar 12,5 mg – Filmtabletten
Austria Cosaar 50 mg - Filmtabletten
Austria Cosaar 100 mg - Filmtabletten
Belgia COZAAR 12,5 mg
Belgia COZAAR 50 mg
Belgia COZAAR 100 mg
Bułgaria COZAAR 12,5 mg film-coated tablets
Cypr COZAAR
Czechy COZAAR 50 mg
Czechy COZAAR 100 mg
Dania Cozaar
Finlandia Cozaar 12,5 mg kalvopäällysteiset tabletit
Finlandia Cozaar 50 mg kalvopäällysteiset tabletit
Finlandia Cozaar 100 mg kalvopäällysteiset tabletit
Francja COZAAR 50 mg scored coated tablets
Francja COZAAR 100 mg film-coated tablets
Niemcy LORZAAR PROTECT 100 mg Filmtabletten
Niemcy LORZAAR PROTECT 50 mg Filmtabletten
Niemcy LORZAAR START 12,5 mg Filmtabletten
Grecja COZAAR
Węgry COZAAR
Irlandia COZAAR 12,5 mg film-coated tablets
Irlandia COZAAR 50 mg film-coated tablets
Irlandia COZAAR 100 mg film-coated tablets
Islandia COZAAR
Włochy LORTAAN 12,5 mg compresse rivestite con film
Włochy LORTAAN 50 mg compresse rivestite con film
Włochy LORTAAN 100 mg compresse rivestite con film
Luksemburg COZAAR 12,5 mg
Luksemburg COZAAR 50 mg
Luksemburg COZAAR 100 mg
Malta COZAAR 12,5 mg film-coated tablets
Malta COZAAR 50 mg film-coated tablets
Malta COZAAR 100 mg film-coated tablets
Norwegia Cozaar
Holandia COZAAR 12,5 mg
Holandia COZAAR 50 mg
Holandia COZAAR 100 mg
Polska COZAAR
Portugalia Cozaar
Portugalia Cozaar 100 mg
Portugalia Cozaar IC
Hiszpania COZAAR 12,5 mg Inicio comprimidos recubiertos con película
Hiszpania COZAAR 50 mg comprimidos recubiertos con película
Hiszpania COZAAR 100 mg comprimidos recubiertos con película
Szwecja COZAAR 12,5 mg filmdragerade tabletter
Szwecja COZAAR 50 mg filmdragerade tabletter
Szwecja COZAAR 100 mg filmdragerade tabletter