LIMERIK

Włochy
Nazwa handlowa LIMERIK
Postać farmaceutyczna roztwór do wstrzykiwań, proszek i rozpuszczalnik
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny 037360

ULOTKA DOŁĄCZONA DO PRODUKTU: INFORMACJE DLA UŻYTKOWNIKA

LIMERIK

2 g + 0,25 g/4 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań
4 g / 0,5 g proszek do sporządzenia roztworu do wlewania
Piperacylina / tazobaktam
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę.

  • Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
  • W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
  • Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nigdy nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
  • W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w niniejszej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość niniejszej ulotki:

  1. Co to jest LIMERIK i do czego służy
  2. Przed zastosowaniem LIMERIK
  3. Jak stosować LIMERIK
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać LIMERIK
  6. Inne informacje

1. CO TO JEST LIMERIK I DO CZEGO SŁUŻY

Piperacylina należy do grupy leków zwanych „antybiotykami penicylinowymi o szerokim zakresie działania” i potrafi zabijać wiele rodzajów bakterii. Tazobaktam może zapobiegać przetrwaniu niektórych odpornych bakterii pod wpływem działania piperacyliny. Oznacza to, że gdy piperacylina i tazobaktam są stosowane razem, mogą one zabijać większą liczbę rodzajów bakterii.
LIMERIK jest stosowany u dorosłych i u nastolatków w leczeniu infekcji bakteryjnych, takich jak infekcje dolnych dróg oddechowych (płuc), dróg moczowych (nerek i pęcherza moczowego), jamy brzusznej, skóry lub krwi. LIMERIK może być stosowany w leczeniu infekcji bakteryjnych u pacjentów z obniżoną liczbą białych krwinek (obniżona odporność na infekcje).
LIMERIK jest stosowany u dzieci w wieku od 2 do 12 lat w leczeniu infekcji jamy brzusznej, takich jak zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie otrzewnej (infekcja płynu i wyściółki narządów brzusznych) oraz infekcji pęcherzyka żółciowego (żółciowych). LIMERIK może być stosowany w leczeniu infekcji bakteryjnych u pacjentów z obniżoną liczbą białych krwinek (obniżona odporność na infekcje).
W przypadku niektórych ciężkich infekcji lekarz może rozważyć zastosowanie LIMERIKU w połączeniu z innymi antybiotykami.

2. PRZED ZASTOSOWANIEM LIMERIK

Nie stosować LIMERIK

  • Jeśli jest uczulony (nadwrażliwy) na piperacylinę, tazobaktam lub którykolwiek z substancji pomocniczych LIMERIK.
  • Jeśli jest uczulony (nadwrażliwy) na antybiotyki z grupy penicylin, cefalosporyn lub inne inhibitory beta-laktamaz, ponieważ może wystąpić uczulenie na LIMERIK.

Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu LIMERIK

  • Jeśli ma alergie. Jeśli ma wiele alergii, należy poinformować lekarza lub personel medyczny przed podaniem tego leku.
  • Jeśli występuje biegunka przed leczeniem lub jeśli biegunka pojawi się podczas lub po leczeniu. W takim przypadku należy natychmiast poinformować lekarza lub personel medyczny. Nie należy przyjmować leków przeciwbiegunkowych bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
  • Jeśli ma niski poziom potasu we krwi. Lekarz powinien sprawdzić funkcję nerek przed podaniem tego leku i może przeprowadzać okresowe badania krwi podczas leczenia.
  • Jeśli ma problemy z nerkami lub wątrobą lub poddaje się hemodializie. Lekarz powinien sprawdzić funkcję nerek przed podaniem tego leku i może przeprowadzać okresowe badania krwi podczas leczenia.
  • Jeśli przyjmuje niektóre leki (tzw. leki przeciwwątrobowe) zapobiegające nadmiernemu krzepnięciu krwi (zobacz także sekcję Stosowanie LIMERIK z innymi lekami w niniejszej ulotce), lub jeśli wystąpi nieoczekiwane krwawienie podczas leczenia. W takim przypadku należy natychmiast poinformować lekarza lub personel medyczny.
  • Jeśli pojawią się napady podczas leczenia. W takim przypadku należy poinformować lekarza lub personel medyczny.
  • Jeśli podejrzewa rozwój nowej infekcji lub jeśli infekcja się nasiliła. W takim przypadku należy poinformować lekarza lub personel medyczny.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Linfohistiocytoza hemofagocytarna
Zgłaszano przypadki choroby, w której układ odpornościowy wytwarza nadmierną liczbę białych krwinek zwanych histiocytozami i limfocytami, co prowadzi do stanu zapalnego (linfohistiocytoza hemofagocytarna). Stan ten może zagrozić życiu, jeśli nie zostanie wcześnie zdiagnozowany i leczony.
Jeśli pojawią się różne objawy, takie jak gorączka, powiększone węzły chłonne, uczucie osłabienia, dezorientacja, duszność, łatwe powstawanie siniaków lub wysypka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Dzieci poniżej 2. roku życia
Stosowanie piperacyliny / tazobaktamu nie jest zalecane u dzieci poniżej 2. roku życia ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności.
Stosowanie z innymi lekami
Należy poinformować lekarza lub personel medyczny, jeśli przyjmuje się obecnie lub niedawno przyjmowano inne leki, w tym leki bez recepty. Niektóre leki mogą oddziaływać na piperacylinę i tazobaktam.
Obejmują one:

  • Lek na duchy (probenecyd). Może wydłużyć czas usuwania piperacyliny i tazobaktamu z organizmu.

  • Leki rozrzedzające krew lub stosowane w leczeniu skrzepliny (np. heparyna, warfaryna lub aspiryna).

  • Leki stosowane do rozluźnienia mięśni podczas zabiegu chirurgicznego. Należy poinformować lekarza, jeśli ma się poddać znieczuleniu ogólnemu.

  • Metotreksat (lek stosowany w leczeniu nowotworów, reumatoidalnego zapalenia stawów lub łuszczycy). Piperacylina i tazobaktam mogą wydłużyć czas usuwania metotreksatu z organizmu.

  • Leki, które mogą obniżać poziom potasu we krwi (np. tabletki zwiększające wydzielanie moczu lub niektóre leki przeciwnowotworowe).

  • Leki zawierające inne antybiotyki: tobramycynę lub gentamycynę. Należy poinformować lekarza, jeśli ma się problemy z nerkami.

Wpływ na badania laboratoryjne
Należy poinformować lekarza lub personel laboratorium, że przyjmuje się LIMERIK, jeśli ma się oddać próbkę krwi lub moczu.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, należy poinformować lekarza lub personel medyczny przed podaniem tego leku. Lekarz zadecyduje, czy LIMERIK jest dla niej odpowiedni.
Piperacylina i tazobaktam mogą przechodzić do płodu w macicy lub z mlekiem matki do niemowlęcia.
Jeśli karmi się piersią, lekarz zadecyduje, czy LIMERIK jest dla niej odpowiedni.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie przewiduje się, że stosowanie LIMERIK wpływa na zdolność kierowania pojazdami i korzystania z maszyn.
Ważne informacje dotyczące niektórych substancji pomocniczych LIMERIK
LIMERIK 2 g / 0,25 g zawiera 5,58 mmol (128 mg) sodu.
LIMERIK 4 g / 0,5 g zawiera 11,16 mmol (256 mg) sodu.
Należy to wziąć pod uwagę, jeśli przestrzega się diety o ograniczonym spożyciu sodu.

3. SPOSÓB UŻYTKOWANIA LIMERIK

Limerik 2 g+0,25 g może być podawany zarówno do wstrzykiwań domięśniowych, jak i do powolnego wstrzykiwania dożylnego (trwającego co najmniej 3–5 minut) lub do infuzji (trwającej 20–30 minut).
Fiolka z rozpuszczalnikiem zawierającym lidokainę dołączona do opakowania Limerik 2 g+0,25 g może być stosowana wyłącznie do podania domięśniowego.
Limerik 4 g+0,5 g może być podawany wyłącznie dożylnie – powoli lub w postaci infuzji.
Dawka leku zależy od wskazania terapeutycznego, wieku oraz ewentualnej obecności zaburzeń czynności nerek.

Dorośli i osoby w wieku dojrzewania powyżej 12 roku życia
Zwykła dawka wynosi 2 g / 0,25 g piperycyliny / tazobaktamu co 12 godzin – domięśniowo.
W przypadku podania dożylnego dawkowanie waha się od minimalnej dawki 2 g / 0,25 g piperycyliny / tazobaktamu do maksymalnej dawki 4 g / 0,5 g piperycyliny / tazobaktamu podawanej co 6, 8 lub 12 godzin.

Dzieci w wieku od 2 do 12 lat
Zwykła dawka dla dzieci z infekcjami jamy brzusznej to 100 mg / 12,5 mg / kg masy ciała piperycyliny / tazobaktamu co 8 godzin, podawana dożylnie (bezpośrednio do krwiobiegu).
Zwykła dawka dla dzieci z obniżoną liczbą białych krwinek to 80 mg / 10 mg / kg masy ciała piperycyliny / tazobaktamu co 6 godzin, podawana dożylnie (bezpośrednio do krwiobiegu).
Lekarz ustali dawkę na podstawie masy ciała dziecka; w każdym przypadku dobowe dawkowanie nie przekroczy 4 g / 0,5 g LIMERIK.
LIMERIK będzie podawany aż do całkowitego ustąpienia objawów infekcji (5–14 dni).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Lekarz może konieczność zmniejszenia dawki LIMERIK lub częstotliwości podawania.
Lekarz może również wykonywać badania krwi w celu upewnienia się, że przepisana dawka leku jest odpowiednia, szczególnie jeśli lek będzie stosowany przez dłuższy okres czasu.

Jeśli otrzyma więcej LIMERIK niż powinien
Jeśli wystąpią niepożądane działania, takie jak napady padaczkowe, lub jeśli podejrzewa się podanie zbyt dużej dawki leku, należy natychmiast powiadomić lekarza.

Jeśli pominie się dawkę LIMERIK
Jeśli istnieje podejrzenie, że dawka LIMERIK nie została podana, należy natychmiast powiadomić lekarza lub personel medyczny.

Jeśli ma Pan/Pani jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, należy skonsultować się z lekarzem lub personel medyczny.

INSTRUKCJE DOTYCZĄCE ODTWORZENIA I ROZCIEŃCZENIA

A. Podanie domięśniowe
Limerik 2 g+0,25 g należy odtworzyć za pomocą fiolki z rozpuszczalnikiem dołączonej do opakowania, zawierającej 4 ml roztworu lidokainy 0,5%.
Fiolkę z rozpuszczalnikiem zawierającym lidokainę, dołączoną do opakowania, należy stosować wyłącznie do podania domięśniowego.
Nie należy przekraczać dawki 2 g+0,25 g piperycyliny/tazobaktamu na jedno miejsce wstrzyknięcia.

Aby poprawnie odtworzyć lek, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą:

  1. Wstrząsnąć fiolą zawierającą proszek, aby odtworzyć proszek od dna fiolki.
  2. Usunąć plastikowy kaptur z odwracalnym otworem z fiolki, aby odsłonić środkową część korka gumowego i zachować go (Rys. 1). Nigdy nie dotykać środkowej części korka gumowego ręką.
Ręka trzyma mały szklany fiolka z korkiem, strzałka wskazuje kierunek

Rys. 1
3) Za pomocą strzykawki pobrać rozpuszczalnik zawierający lidokainę i wstrzyknąć go do fiolki z proszkiem.
4) Umieścić plastikowy kaptur na korku gumowym, aby uniknąć dotykania środkowej części korka palcami. Energicznie wstrząsać aż do całkowitego rozpuszczenia proszku. Przy ciągłym wstrząsaniu odtworzenie powinno nastąpić w ciągu 10 minut (Rys. 2).

Ręka trzyma mały szklany fiolka i wstrząsa nim do przodu i do tyłu, zgodnie z kierunkiem wskazanym przez zakrzywione strzałki

Rys. 2
5) Pozostawić roztwór w spoczynku aż do zniknięcia piany i uzyskania klarownego roztworu. Upewnić się, że nie ma nierozpuszczonych cząstek.
6) Usunąć plastikowy kaptur i pobrać roztwór za pomocą strzykawki 5 ml do podania domięśniowego.
Po odtworzeniu roztwór należy podać natychmiast.
Nieużywane roztwory należy usunąć.

B. Podanie dożylne
Wyłącznie przez personel medyczny.

Stosowanie dożylne
Odtworzyć każdą fiolkę odpowiednią objętością rozpuszczalnika wskazaną w poniższej tabeli, stosując jeden z rozpuszczalników zgodnych z lekiem. Wstrząsać ruchem obrotowym aż do całkowitego rozpuszczenia.
Przy ciągłym wstrząsaniu odtworzenie zwykle następuje w ciągu 5–10 minut (szczegóły dotyczące manipulacji – patrz niżej).

Zawartość fiolkiObjętość rozpuszczalnika* do dodania do fiolki
2 g / 0,25 g (2 g piperycyliny i 0,25 g tazobaktamu)10 ml
4 g / 0,50 g (4 g piperycyliny i 0,5 g tazobaktamu)20 ml

*Roztwory do rekonstytucji:

  • roztwór do wstrzykiwań chlorku sodu 0,9% (9 mg/ml)
  • woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań, sterylna
  • glukoza 5%

Największy zalecany objętość sterylnej wody do sporządzania roztworów do wstrzykiwań na każdą dawkę wynosi 50 ml.
Roztwór po rekonstytucji należy pobrać do strzykawki z fiolki. Po rekonstytucji zgodnie z instrukcją zawartość fiolki pobrana do strzykawki dostarczy ilość piperycyliny i tazobaktamu wskazaną na etykiecie.
Roztwory po rekonstytucji mogą być dodatkowo rozcieńczane do żądanej objętości (np. od 50 ml do 150 ml) jednym z następujących rozcieńczalników:

  • roztwór do wstrzykiwań chlorku sodu 0,9% (9 mg/ml)
  • glukoza 5%
  • dekstran 6% w chlorku sodu 0,9%
  • roztwór do wstrzykiwań Ringera z laktem
  • roztwór Hartmanna
  • Ringer acetate
  • Ringer acetate/malate

Niez совmieszczalność
Gdy LIMERIK jest stosowany współbieżnie z innym antybiotykiem (np. aminoglikozydem), substancje należy podawać oddzielnie. Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych z aminoglikozydami in vitro może prowadzić do istotnej inaktywacji aminoglikozydu.
Jednakże ustalono in vitro zgodność amikacyny i gentamycyny z LIMERIK w niektórych rozcieńczalnikach przy określonych stężeniach (patrz sekcja Współpodawanie LIMERIK z aminoglikozydami).
LIMERIK nie powinien być mieszany z innymi substancjami w jednej strzykawce lub butelce do wlewu, ponieważ zgodność nie została ustalona.
Z powodu niestabilności chemicznej LIMERIK nie powinien być stosowany z roztworami zawierającymi wyłącznie węglan sodu.
LIMERIK jest zgodny z roztworem Ringera z laktem i może być współpodawany za pomocą rozgałęzienia typu Y.
LIMERIK nie powinien być dodawany do produktów krwi lub albuminy hydrolizowanej.
Współpodawanie LIMERIK z aminoglikozydami
Z powodu inaktywacji aminoglikozydu in vitro przez antybiotyki beta-laktamowe zaleca się oddzielne podawanie LIMERIK i aminoglikozydu. Gdy wskazane jest współbieżne leczenie aminoglikozydami, LIMERIK i aminoglikozyd należy rekonstytuować i rozcieńczać oddzielnie.
W sytuacjach, gdy zalecane jest współpodawanie, LIMERIK jest zgodny z następującymi aminoglikozydami do współpodawania jednoczesnego za pomocą wlewu z rozgałęzieniem typu Y wyłącznie w następujących warunkach:

AminoglikozydyDawka LIMERIKObjętość rozcieńczalnika LIMERIK (ml)Zakres stężenia aminoglikozydu* (mg/ml)Dozwolone rozcieńczalniki
Amikacyna2 g / 0,25 g 4 g / 0,5 g50, 100, 1501,75 – 7,5sodio cloruro allo 0,9% o glucosio al 5%
Gentamycyna2 g / 0,25 g 4 g / 0,5 g50, 100, 1500,7 – 3,32sodio cloruro allo 0,9% o glucosio al 5%

* Dawkę aminoglikozydów należy dobrać na podstawie masy ciała pacjenta, ciężkości zakażenia
(ciężkie lub potencjalnie śmiertelne) oraz funkcji nerek (klirens kreatyniny).
Zgodność LIMERIK z innymi aminoglikozydami nie została ustalona. Tylko stężenia i rozpuszczalniki dla amikacyny i gentamycyny, przy dawce LIMERIK podanej w powyższej tabeli, zostały uznane za zgodne do współpodawania w ramach infuzji za pomocą dołącznika Y. Jednoczesne współpodawanie za pomocą dołącznika Y w inny sposób niż powyżej opisano może prowadzić do inaktywacji aminoglikozydu przez LIMERIK.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Tak jak wszystkie leki, LIMERIK może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli którykolwiek z działań niepożądanych nasila się lub zauważysz pojawienie się działania niepożądanego nie wymienionego w niniejszym ulotniku, powiadom lekarza lub personel medyczny.
Poważne działania niepożądane LIMERIK to:

  • ciężkie reakcje skóry (zespoł Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka), które początkowo objawiają się czerwonymi plamami lub okrągłymi wypływami, często z pęcherzami w centrum, na tułowiu. Dodatkowe objawy obejmują owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, kończynach, narządach płciowych oraz zapalenie spojówek (czerwone i opuchnięte oczy). Wysypka może nasilać się, prowadząc do rozległych pęcherzy lub złuszczania się skóry, co może stanowić zagrożenie dla życia
  • obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała
  • duszność, świsty w klatce piersiowej lub trudności w oddychaniu
  • silne wysypki, swędzenie lub pokrzywka na skórze
  • żółtaczka (żółtaczka oczu lub skóry)
  • uszkodzenie komórek krwi (objawy obejmują: nagłe duszności, czerwone lub brązowe zabarwienie moczu, krwawienia z nosa oraz pojawianie się siniaków)
  • ciężka lub trwająca biegunka towarzysząca gorączce lub osłabieniu
  • nieoczekiwane krwawienia, zwłaszcza u osób przyjmujących leki przeciwwaduzowe, takie jak warfaryna

Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem. Aby uzyskać informacje dotyczące częstości występowania tych reakcji, zapoznaj się z poniższymi danymi.
Możliwe działania niepożądane są wymienione według następujących kategorii:

  • często: dotyczy od 1 do 10 użytkowników na 100
  • rzadko: dotyczy od 1 do 10 użytkowników na 1000
  • rzadkie: dotyczy od 1 do 10 użytkowników na 10 000
  • bardzo rzadkie: dotyczy mniej niż 1 użytkownika na 10 000

Działania niepożądane często występujące:

  • biegunka, wymioty, nudności
  • wysypka skórna

Działania niepożądane rzadko występujące:

  • kandydoza
  • zmniejszenie (nieprawidłowe) liczby białych krwinek (leukopenia, neutropenia) oraz płytek krwi (trombocytopenia)
  • reakcja alergiczna
  • ból głowy, bezsenność
  • niskie ciśnienie, zapalenie żył (objawiające się bólem lub zaczerwienieniem w miejscu dotkniętym)
  • żółtaczka (żółte zabarwienie skóry lub białka oczu), zapalenie błon śluzowych jamy ustnej, zaparcia, niestrawność, dolegliwości żołądkowe
  • wzrost niektórych enzymów we krwi (wzrost alaninotransferazy, wzrost asparaginianotransferazy)
  • swędzenie, pokrzywka
  • wzrost produktu przemiany materii mięśni we krwi (wzrost kreatyniny we krwi)
  • gorączka, reakcja w miejscu wstrzyknięcia
  • infekcja grzybicza (nadkażenie kandydą)

Działania niepożądane rzadkie:

  • zmniejszenie (nieprawidłowe) liczby czerwonych krwinek lub barwnika krwi / hemoglobiny, zmniejszenie (nieprawidłowe) czerwonych krwinek spowodowane przedwczesnym ich rozpadem (anemia hemolityczna), pojawianie się siniaków w postaci drobnych plamek (purpura), krwawienie z nosa (epistaksja) oraz wydłużenie czasu krwawienia, wzrost (nieprawidłowy) określonego rodzaju białych krwinek (eozynofilia)
  • ciężka reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna/anafilaksojadna, w tym szok)
  • zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca
  • pewna forma infekcji okrężnicy (przełomnicza kolka), ból brzucha
  • zapalenienie wątroby (zapalenie wątroby), wzrost produktu rozkładu barwników krwi (bilirubina), wzrost niektórych enzymów we krwi (wzrost fosfatazy zasadowej we krwi, wzrost gammaglutamylotransferazy)
  • reakcje skórne z zaczerwienieniem i powstawaniem zmian na skórze (egzantem, rumień wielopostaciowy), reakcje skórne z powstawaniem pęcherzy (dermatyda pęcherzowa)
  • ból stawów i mięśni
  • niewydolność nerek i problemy nerkowe
  • dreszcze / sztywność

Działania niepożądane bardzo rzadkie:

  • ciężkie zmniejszenie ziarnistości białych krwinek (agranulocytoza), ciężkie zmniejszenie czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi (pancytopenia)
  • wydłużenie czasu krzepnięcia krwi (wydłużenie częściowego czasu tromboplastyny, wydłużenie czasu protrombiny), nieprawidłowy wynik badania laboratoryjnego (pozytywny bezpośredni test Coombsa), wzrost liczby płytek krwi (trombocytemia)
  • zmniejszenie potasu we krwi (hipokaliemia), zmniejszenie poziomu cukru we krwi (glukoza), zmniejszenie albuminy we krwi, zmniejszenie całkowitej liczby białek we krwi
  • odwarstwienie się górnego warstwy skóry na całym ciele (toksyczna martwica naskórka), ciężka rozlana reakcja alergiczna obejmująca całe ciało z wysypką na skórze i błonach śluzowych oraz różnymi wysypkami (zespoł Stevensa-Johnsona)
  • wzrost azotemii

Leczenie piperacyliną wiązano z większym występowaniem gorączki i wysypki u pacjentów z
mukowiscydozą.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie którejkolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie ma na tej liście, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
www.agenziafarmaco.gov.it/it/responsabili. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ LIMERIK

Przechowuj LIMERIK w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie należy stosować LIMERIK po upływie daty ważności wskazanej na etykiecie i na butelce po oznaczeniu „Zaw.”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca.
Nienaruszone butelki: nie przechowywać w temperaturze wyższej niż 25ºC.
Wyłącznie do jednorazowego użytku. Niewykorzystanej roztworu należy pozbyć się.
Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. INNE INFORMACJE

Co zawiera LIMERIK

  • Substancjami czynnymi są piperacylina i tazobaktam. Każda fiolka zawiera 2 g piperacyliny (w postaci soli sodowej) i 0,25 g tazobaktamu (w postaci soli sodowej). Fiolka z rozpuszczalnikiem zawiera: chlorowodorek lidokainy, woda do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 4 g piperacyliny (w postaci soli sodowej) i 0,5 g tazobaktamu (w postaci soli sodowej).

Opis wyglądu LIMERIK i zawartości opakowania
LIMERIK 2 g / 0,25 g to proszek o barwie od białej do prawie białej, dostarczany w fiolce.
Opakowania zawierają 1 fiolkę z proszkiem + 1 fiolkę z rozpuszczalnikiem.
LIMERIK 4 g / 0,5 g to proszek o barwie od białej do prawie białej, dostarczany w fiolce.
Opakowania zawierają 1 fiolkę.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania będą dostępne w sprzedaży.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
LABORATORIO FARMACEUTICO C.T. S.r.l. – Via Dante Alighieri, 71 - Sanremo (IM)
Producent
LABORATORIO FARMACEUTICO C.T. S.r.l. – Via Dante Alighieri, 71 - Sanremo (IM)
MITIM S.r.l. – Via Cacciamali, 34-38 – Brescia (BS)
LPV