Lidokaina chlorohydryk S.A.L.F.

Ulotka: informacja dla użytkownika

LIDOCAINA CHLORO S.A.L.F. 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, 20 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

Lidocaina chloro
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę,
gdyż zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne zapoznanie się z jej treścią ponownie.
• W przypadku wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest LIDOCAINA CHLORO S.A.L.F. i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem LIDOCAINA CHLORO S.A.L.F.
3. Jak stosować LIDOCAINA CHLORO S.A.L.F.
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać LIDOCAINA CHLORO S.A.L.F.
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest LIDOCAINA CHLOROHYDRAS S.A.L.F. i do czego służy

LIDOCAINA CHLOROHYDRAS S.A.L.F. zawiera substancję czynną lidokainę chlorowodorową, która należy zarówno do grupy leków zwanych anestetykami miejscowymi – działających poprzez blokowanie bólu w miejscu, gdzie są stosowane – jak i do grupy leków zwanych przeciwarytmiczych, które działają wyrównując rytm serca.
LIDOCAINA CHLOROHYDRAS S.A.L.F. jest wskazany:

• jako anestetyk miejscowy, do wyeliminowania uczucia bólu podczas zabiegów stomatologicznych (ekstrakcje, szlifowanie zębów pod korony i mosty, przygotowanie jam, ekstyrpacje nerwów, nacięcia zębów, apykoektomie), małych zabiegów na skórze (np. usunięcie torbieli), zabiegów na żuchwie;
• do leczenia nieregularności rytmu serca (arytmii komorowych), które mogą wystąpić szczególnie w przypadku martwicy tkanki serca spowodowanej niedostatecznym dopływem tlenu i substancji odżywczych (zawał mięśnia sercowego) lub podczas zabiegów na sercu (np. kardiokateteryzacja lub operacje kardiochirurgiczne); w takich przypadkach lek ten podaje się w postaci wstrzyknięcia bezpośrednio do żyły.

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem LIDOCAINA CHLORHIDRAT S.A.L.F.

Nie stosuj LIDOCAINA CHLORHIDRAT S.A.L.F.

• jeśli jest uczulony na lidokainę, inne leki podobne (anestetyki amidowe) lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli jesteś w ciąży lub podejrzewasz, że możesz być w ciąży;
• jeśli pacjent jest dzieckiem poniżej 4. roku życia.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem LIDOCAINA CHLORHIDRAT S.A.L.F. skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Ten lek będzie podany przez lekarza lub pielęgniarkę w placówce wyposażonej w odpowiednie urządzenia i leki niezbędne do interwencji w przypadku nagłego wypadku. Rzadko występują ciężkie, czasem śmiertelne reakcje po zastosowaniu tego leku, nawet jeśli wcześniej nie występowały uczulenia po stosowaniu tego leku lub innych leków podobnych.
Przed zastosowaniem tego leku sprawdź, czy roztwór jest klarowny, bezbarwny i nie zawiera widocznych cząstek.
Jeśli LIDOCAINA CHLORHIDRAT S.A.L.F. jest stosowana jako anestetyk miejscowy:
Przed podaniem tego leku lekarz sprawdzi Twoją cyrkulację. Powiadom go również, jeśli przyjmujesz inne leki i jeśli wcześniej występowały u Ciebie reakcje alergiczne.
Lekarz poda Ci ten lek w możliwie najniższych dawkach, które zapewniają pożądany efekt, poprzez powolne wstrzyknięcia, unikając bezpośredniego wprowadzania do żyły.
Podczas leczenia tym lekiem lekarz będzie Cię dokładnie obserwował.
Stosuj LIDOCAINA CHLORHIDRAT S.A.L.F. ostrożnie i powiadom lekarza, jeśli otrzymywałeś/-aś anestetyk mniej niż 24 godziny wcześniej, ponieważ nigdy nie należy podawać dwóch maksymalnych dawek tego leku, jeśli nie upłynęło co najmniej 24 godziny między podaniami.
Podawanie tego leku należy natychmiast przerwać, jeśli wystąpią zaburzenia wrażliwości (zmiany stanu świadomości) lub senność.
Jeśli ten lek jest podawany podczas zabiegów stomatologicznych, pamiętaj, że przez pewien czas stracisz wrażliwość w jamie ustnej, dlatego unikaj żucia aż do przywrócenia normalnej wrażliwości.
Nie podawaj tego leku w obszarach zakażonych lub zapalonych.
Jeśli LIDOCAINA CHLORHIDRAT S.A.L.F. jest stosowana jako lek przeciwarytmiczny:
Lekarz poda Ci ten lek za pomocą wstrzyknięcia bezpośrednio do żyły (drogą dożylną) i będzie monitorował pracę serca (elektrokardiogram).
Podczas leczenia mogą wystąpić poważne problemy serca i naczyń krwionośnych (reakcje kardiologiczne), problemy z oddychaniem lub układem nerwowym, dlatego lekarz musi mieć dostęp do sprzętu niezbędnego w przypadku nagłych wypadków (resuscytacja).
W przypadku ciężkich reakcji podawanie lidokainy zostanie przerwane.
Gdy ten lek jest podawany wstrzyknięciem bezpośrednio do żyły (drogą dożylną) w leczeniu nieregularnego rytmu serca (arytmie komorowe), lekarz dostosuje dawkę i będzie szczególnie ostrożny, jeśli:

• cierpisz na ciężkie problemy wątroby lub nerek;
• cierpisz na problemy serca (niewydolność serca, blok serca lub inne zaburzenia przewodnictwa);
• masz zmniejszoną objętość krwi (hipowolemia);
• masz niski poziom tlenu (hipoksja) lub ciężkie problemy z oddychaniem (depresja oddechowa);
• jesteś skłonny do nieprawidłowego podwyższenia temperatury ciała (złośliwe hipertermia).

Jeśli masz zaburzony poziom potasu (hiperkaliemia i hipokaliemia) lub niski poziom tlenu (hipoksja) we krwi lub występują zaburzenia poziomu płynów i soli w organizmie (równowaga kwasowo-zasadowa), lekarz wyleczy te zaburzenia przed podaniem tego leku.
Dzieci i młodzież
LIDOCAINA CHLORHIDRAT S.A.L.F. nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 4. roku życia.
Inne leki i LIDOCAINA CHLORHIDRAT S.A.L.F.
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie stosujesz, ostatnio stosowałeś/-aś lub możesz potrzebować innych leków.
Stosuj LIDOCAINA CHLORHIDRAT S.A.L.F. ostrożnie i powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz następujące leki:

• cyklosporynę, lek stosowany w leczeniu nadkwaśności żołądka i zmian w żołądku i jelitach;
• leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub problemów serca (beta-blokery i leki przeciwarytmiczne);
• leki stosowane w leczeniu chorób serca (cyfrowe), ponieważ zwiększają ryzyko wystąpienia spowolnienia rytmu serca i innych zaburzeń skurczu serca (zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego);
• leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (leki przeciwpsychotyczne i antydepresanty) lub leki stosowane w leczeniu nudności i wymiotów (antagoniści 5HT), ponieważ mogą zwiększyć ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca (wydłużenie odcinka QT i arytmie komorowe);
• leki, które zmniejszają wydalanie lidokainy (amiodaron, leki przeciwwirusowe, leki blokujące zdolność wątroby do rozkładania lidokainy);
• leki zwane blokerami neuromięśniowymi, ponieważ lidokaina może przedłużyć ich działanie.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, albo jeśli karmisz piersią, zapytaj lekarza lub farmaceuty, zanim zaczniesz stosować ten lek.
Nie stosuj tego leku, jeśli jesteś w ciąży lub podejrzewasz, że możesz być w ciąży.
Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn
Ten lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub użytkowania maszyn, dlatego zapytaj lekarza, czy po zabiegu możesz prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny.
LIDOCAINA CHLORHIDRAT S.A.L.F. roztwór do wstrzykiwań zawiera sód
Fiolki 5 ml zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, czyli są praktycznie „bezsodowe”.
Fiolki 10 ml zawierają ok. 1 mmol (23,6 mg) sodu. Należy to wziąć pod uwagę u osób z obniżoną czynnością nerek lub stosujących dietę o niskiej zawartości sodu.
Butelki 50 ml zawierają ok. 5 mmol (118 mg) sodu. Należy to wziąć pod uwagę u osób z obniżoną czynnością nerek lub stosujących dietę o niskiej zawartości sodu.

3. Jak stosować LIDOCAINA CLORIDRATO S.A.L.F. roztwór do wstrzykiwania

Ten lek będzie podawany przez lekarza lub wykwalifikowany personel medyczny pod ścisłą kontrolą.
Stosowanie jako znieczulenie
Lekarz poda Ci ten lek za pomocą małych wstrzyknięć pod skórę (infiltracja) lub przez wstrzyknięcie w pobliżu nerwów (blokada nerwowa obwodowa).
Zalecana dawka to 10–40 mg; lekarz dostosuje szybkość podania.
Jeśli nie stosowano innych leków uspokajających, maksymalna dawka wynosi 300 mg, podana jednorazowo lub podzielona na kilka dawek powtarzanych w ciągu 2 godzin.
Stosowanie w leczeniu zaburzeń rytmu serca (arytmie)
Ten lek może być podany przez bezpośredni wstrzyknięcie do żyły z kontrolowaną szybkością (bolus lub infuzja wlewna ciągła).
Podanie szybkie (bolus)
To podanie stosuje się do wstępnego leczenia zaburzeń rytmu serca (arytmie komorowe).
Zalecana dawka to 50–100 mg (0,7–1,4 mg na kilogram masy ciała). Podczas podawania lekarz będzie kontrolować czynność serca (elektrokardiogram) i dostosuje szybkość wstrzyknięcia (25–50 mg na minutę; 0,35–0,7 mg/kg/min). Jeśli po tej dawce nie uzyskano pożądanego efektu, można podać drugą dawkę po 5–10 minutach.
Maksymalna dawka to 200–300 mg w ciągu 1 godziny.
Podanie powolne (infuzja wlewna ciągła)
To podanie stosuje się w leczeniu utrzymującym zaburzenia rytmu serca i zazwyczaj jest prowadzone po wstępnym podaniu (bolus).
W razie potrzeby lekarz może rozcieńczyć roztwór LIDOCAINA CLORIDRATO S.A.L.F. 5% glukozą.
Zalecana dawka to 0,01–0,05 mg na kilogram masy ciała na minutę (1–4 mg na minutę u dorosłego o masie 70 kg).
Najpóźniej jak to możliwe leczenie utrzymujące należy kontynuować lekiem przeciwarytmicznym podawanym doustnie.
Podczas podawania lekarz będzie kontrolować czynność serca (elektrokardiogram), przerywając leczenie w przypadku objawów toksyczności lub gdy rytm serca się ustabilizuje.
Stosowanie u dzieci
Gdy LIDOCAINA CLORIDRATO S.A.L.F. jest stosowana jako znieczulenie, lekarz zmniejszy dawkę odpowiednio do masy ciała i wieku dziecka.
W leczeniu zaburzeń rytmu serca (arytmie) skuteczność i bezpieczeństwo stosowania LIDOCAINA CLORIDRATO S.A.L.F. nie zostały ustalone. Zaproponowano początkową dawkę (bolus) 0,5–1 mg na kilogram masy ciała, powtarzaną w razie potrzeby do 3–5 mg na kilogram masy ciała. Zalecaną dawkę utrzymującą (podanie w formie infuzji) to 10–50 mikrogramów na kilogram masy ciała na minutę.
Stosowanie u osób starszych
Lekarz zmniejszy dawkę w zależności od wieku i stanu zdrowia.
Stosowanie u pacjentów z chorobami serca, wątroby lub nerek
Lekarz, jeśli to konieczne, zmniejszy dawkę i szybkość infuzji.
Jeśli zastosujesz więcej LIDOCAINA CLORIDRATO S.A.L.F. niż powinieneś
Ten lek będzie podawany przez lekarza lub wykwalifikowany personel medyczny, dlatego mało prawdopodobne jest podanie dawki nadmiarowej. Niemniej jednak, jeśli uważasz, że została Ci podana zbyt duża dawka, niezwłocznie powiadom lekarza lub innego pracownika służby zdrowia.
W przypadku przedawkowania mogą wystąpić pewne działania niepożądane (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Poniższe działania niepożądane są bardziej prawdopodobne, gdy podana zostanie dawka zbyt duża, gdy lek jest bardzo szybko wchłaniany przez organizm, w wyniku niewłaściwego sposobu podania lub z powodu reakcji alergicznych (nadwrażliwość, idiosynkrazja, obniżona tolerancja).
Mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• podrażnienie skóry (wysypka, pokrzywka), swędzenie, ciężkie reakcje alergiczne (szok anafilaktyczny, reakcja anafilaktyczna), trudności w oddychaniu (bronchospazm), obrzęk gardła spowodowany gromadzeniem się płynu (obrzęk krtani), zatrzymanie czynności serca i oddychania (zawał oddechowo-sercowy) spowodowany szokiem anafilaktycznym;
• pobudzenie lub depresja towarzyszone zawrotami głowy, oszołomieniem, sennością, uczuciem lekkości w głowie, mrowieniem w kończynach, obniżeniem napięcia mięśniowego (u noworodków), trudnościami w mówieniu, zaburzeniami słuchu, drżeniem, a następnie zmianami świadomości, drgawkami, trudnościami w otwarciu ust spowodowanymi skurczem mięśni twarzy (trizm), skurczami mięśni, brakiem koordynacji ruchów mięśni szkieletowych (ataksja), rytmicznymi i niekontrolowanymi ruchami gałek ocznych (nystagmus) oraz śpiączką;
• lęk, dezorientacja, zamieszanie, pobudzenie, niepokój, pobudzenie psychoruchowe, halucynacje i psychoza;
• przyspieszenie akcji serca (tachykardia), spowolnienie akcji serca (bradykardia), zaburzenia rytmu serca (arytmie, depresja miokardialna) aż do zatrzymania czynności serca. W przypadku ciężkiego uszkodzenia mięśnia sercowego może dojść do nasilenia niewydolności serca;
• rozszerzenie źrenic (midriaza), zaburzenia widzenia;
• nudności, wymioty;
• zwiększenie częstości oddychania (tachypnea), zadyszka (dyspnia), rozszerzenie oskrzeli (rozkurcz oskrzeli), depresja lub zatrzymanie oddychania;
• potliwość;
• rozszerzenie naczyń krwionośnych (wazodilatacja), obniżenie lub podwyższenie ciśnienia krwi (hipotensja, nadciśnienie);
• zmiany hemoglobiny we krwi prowadzące do obniżenia zdolności wiązania i transportu tlenu (metahemoglobinemia);
• zwiększenie metabolizmu i temperatury ciała.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, powinieneś skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w uzyskaniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać LIDOCAINA CLORIDRATO S.A.L.F.

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie używaj tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po napisie „Wydano”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca przy założeniu, że produkt był przechowywany w nienaruszonym opakowaniu i zgodnie z zaleceniami.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem. Nie zamrażaj.
Używaj tego leku natychmiast po otwarciu pojemnika; po użyciu usuń pojemnik (oraz ewentualny pozostały lek), nawet jeśli został on częściowo wykorzystany.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Będzie to pomocne w ochronie środowiska.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera LIDOCAINA CLORIDRATO S.A.L.F. 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

• Substancją czynną jest lidokainy chlorowodorek. Każda fiolka 5 ml zawiera 50 mg lidokainy chlorowodorku; każda fiolka 10 ml zawiera 100 mg lidokainy chlorowodorku.
• Pozostałe składniki to: sodu chloratum, woda do sporządzania preparatów do wstrzykiwań.

Co zawiera LIDOCAINA CLORIDRATO S.A.L.F. 20 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

• Substancją czynną jest lidokainy chlorowodorek. Każda fiolka 5 ml zawiera 100 mg lidokainy chlorowodorku; każda fiolka 10 ml zawiera 200 mg lidokainy chlorowodorku; każdy butelek 50 ml zawiera 1000 mg lidokainy chlorowodorku.
• Pozostałe składniki to: sodu chloratum, woda do sporządzania preparatów do wstrzykiwań.

Opis wyglądu LIDOCAINA CLORIDRATO S.A.L.F. i zawartość opakowania
LIDOCAINA CLORIDRATO S.A.L.F. 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
Opakowanie zawierające 5 fiol 5 ml lub 10 ml.
LIDOCAINA CLORIDRATO S.A.L.F. 20 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
Opakowanie zawierające 5 fiol 5 ml lub 10 ml lub 4 buteleczki 50 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
S.A.L.F. S.p.A. Laboratorio Farmacologico – Via Marconi, 2 - Cenate Sotto (BG) - Tel. 035 - 940097

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego

Dawkowanie i sposób podania
Jako znieczulenie miejscowe
Podaj 10–40 mg lub więcej, w zależności od potrzeb zabiegu, w postaci infiltracji lub blokady nerwów obwodowych. Roztwór znieczulający należy wstrzykiwać małymi dawkami, z szybkością podania około 1 ml/min, po uprzednim odpowiednim odsysaniu.
U zdrowych dorosłych pacjentów, którzy nie przyjmują środków uspokajających, maksymalne dawki, w pojedynczej dawce lub w kilku dawkach podanych w ciągu mniej niż 120 minut, wynoszą łącznie 300 mg chlorku lidokainy. U dzieci dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do masy ciała i wieku.
Jako lek przeciwarytmiczny
Dorośli
Bezpośrednie wstrzyknięcie dożylnie (bolus) – leczenie początkowe arytmii komorowych
Zwykła dawka lidokainy wynosi 50–100 mg (0,7–1,4 mg/kg), podawana pod kontrolą EKG, z szybkością wstrzykiwania 25–50 mg/min (0,35–0,7 mg/kg/min). Jeśli po tej dawce nie uzyskano pożądanego efektu, można podać drugą dawkę po 5–10 minutach.
Nie powinno się podawać więcej niż 200–300 mg lidokainy w ciągu jednej godziny.
Ciągła infuzja dożylna
Po podaniu bolusu infuzję utrzymującą można podawać w dawce 0,01–0,05 mg/kg/min (1–4 mg/min u dorosłego o masie 70 kg), ewentualnie odpowiednio rozcieńczoną 5% roztworem glukozy.
Rzadko konieczne jest kontynuowanie infuzji dłużej niż przez 24 godziny, jednak jeśli wymagane jest dłuższe leczenie, należy rozważyć zmniejszenie dawki, aby uniknąć ryzyka toksyczności.
Najpóźniej wtedy, gdy tylko możliwe, leczenie utrzymujące należy kontynuować lekiem przeciwarytmicznym podawanym doustnie.
Infuzję należy prowadzić pod kontrolą EKG, aby zapobiec wystąpieniu objawów przedawkowania i toksyczności. Infuzję należy przerwać, gdy rytm serca pacjenta stanie się stabilny lub przy pierwszych objawach toksyczności.
Dzieci
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania lidokainy u dzieci nie zostało ustalone. Zaproponowano dawkę początkową (bolus) 0,5–1 mg/kg, powtarzaną w razie potrzeby do 3–5 mg/kg, a następnie ciągłą infuzję w dawce 10–50 mcg/kg/min.
Osoby starsze
Dawkę należy dobrać z uwzględnieniem wieku i stanu fizycznego pacjenta. Może być konieczne zmniejszenie dawki i szybkości infuzji.
Pacjenci z upośledzoną funkcją serca, wątroby lub nerek
U tych pacjentów może być wymagane zmniejszenie dawki i szybkości infuzji.
Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności
Jako znieczulenie lokalne
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lidokainy w stomatologii zależy od odpowiedniego dawkowania, właściwej techniki podania oraz odpowiednich środków ostrożności.
Roztwór znieczulający należy wstrzykiwać ostrożnie, małymi dawkami, po uprzednim odsysaniu po około 10 sekundach.
Szczególnie przy wstrzykiwaniu do silnie ukrwionych obszarów zaleca się odczekać około 2 minut przed właściwym blokowaniem lokalno-regionalnym.
Bezpośredniego podania do żyły należy absolutnie unikać.
Znieczulenia lokalnego należy unikać w obszarach zakażonych i stanach zapalnych.
Jako lek przeciwarytmiczny
Do prawidłowego podania niezbędne jest ciągłe monitorowanie elektrokardiograficzne.
Może dojść do poważnych reakcji ze strony układu krążenia, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego, dlatego musi być natychmiast dostępna odpowiednia aparatura reanimacyjna.
W przypadku poważnych reakcji należy przerwać podawanie lidokainy.
Lidokainę należy stosować z ostrożnością, gdy podaje się ją dożylnie w leczeniu arytmii komorowych u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby i nerek, z niewydolnością serca, blokiem serca lub innymi zaburzeniami przewodnictwa, hipowolemia, nasiloną hipoksją i ciężkim niewydolnością oddechową, u pacjentów z genetyczną predyspozycją do hipertermii złośliwej. Stan takie jak hipokaliemia, hiperkaliemia, hipoksja lub zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej należy skorygować przed rozpoczęciem podawania lidokainy.
Przedawkowanie
Przy pierwszych objawach ostrzegawczych należy przerwać podawanie, ułożyć pacjenta w pozycji poziomej i zapewnić przejrzystość dróg oddechowych, podając tlen w przypadku nasilonego duszności lub sztucznej wentylacji.
Nie należy stosować środków oddechowych działających na ośrodek oddechowy (analectyki bulbarne), aby nie pogłębić sytuacji przez zwiększenie zużycia tlenu. Napady drgawkowe można kontrolować za pomocą diazepamu w dawce 10–20 mg dożylnie; nie zaleca się stosowania barbituranów, które mogą nasilić depresję ośrodka oddechowego. O obwodowy można wspomóc podając kortykosteroidy w odpowiednich dawkach dożylnie; można dodać rozcieńczone roztwory alfa i beta stymulatorów o działaniu zwężającym naczynia (mefentermina, metaraminol i inne) lub siarczan atropiny. Jako środek przeciwwstrząsowy można stosować w odpowiednich stężeniach roztwór wodorowęglanu sodu dożylnie.
Niezgodność
Lidokaina jest niezgodna z amfoterycyną, metyksytonem sodowym, sulfadiazyną sodową, chlorkiem mefenterminy, zasadami, metalami ciężkimi, środkami utleniającymi, taniną, powietrzem i światłem.
Aby uzyskać więcej informacji, należy zapoznać się z Streszczeniem Charakterystyki Produktu