Lewofolinian sodu MEDAC

Włochy
Nazwa handlowa Lewofolinian sodu MEDAC
Postać farmaceutyczna roztwór do wstrzykiwań
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Recepta ograniczona – stosowany wyłącznie w środowisku szpitalnym lub równoważnym
Kod ATC
Numer rejestracyjny 042013

Ulotka: informacja dla użytkownika

Sodio Levofolinato medac 50 mg/ml roztwór do wstrzykiwań lub do wlewu

kwas lewofolinowy
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę,
ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

  • Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
  • W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
  • Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

  1. Co to jest Sodio Levofolinato medac i do czego służy
  2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Sodio Levofolinato medac
  3. Jak stosować Sodio Levofolinato medac
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać Sodio Levofolinato medac
  6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Sodio Levofolinato medac i do czego służy

Stosowanie Sodio Levofolinato medac w połączeniu z metotreksatem
Sodio Levofolinato medac 50 mg/ml roztwór do wstrzykiwań lub do wlewu jest lekiem należącym do grupy tzw. antydot. Są to substancje stosowane w terapii nowotworowej (terapii cytotoksycznej) w celu zniwelowania toksyczności cytostatyków.
Sodio Levofolinato medac stosuje się w terapii nowotworowej u dorosłych i dzieci w celu zmniejszenia toksyczności oraz unieszkodliwienia działania substancji takich jak metotreksat, które hamują aktywność kwasu foliowego endogennej (tzw. antagonistów kwasu foliowego). Sodio Levofolinato medac może być również stosowany w przypadku przedawkowania antagonistów kwasu foliowego.
Stosowanie Sodio Levofolinato medac w połączeniu z 5-fluorouracylem
Wykazano, że Sodio Levofolinato medac wzmaga działanie niektórych cytostatyków, dlatego stosuje się go również w terapii nowotworowej w celu wzmocnienia szkodliwego wpływu na komórki leku przeciwnowotworowego zwanego 5-fluorouracylem.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Sodio Levofolinato medac

Nie stosować Sodio Levofolinato medac

  • jeśli jest nadwrażliwy na kwas lewofolinowy lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
  • jeśli choruje na anemię złośliwą lub inną anemię spowodowaną niedoborem witaminy B12;
  • w połączeniu z 5-fluorouracylem, jeśli istnieją przeciwwskazania do stosowania 5-fluorouracylu, w szczególności w czasie ciąży lub karmienia piersią;
  • w połączeniu z 5-fluorouracylem w przypadku ciężkiej biegunki.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem Sodio Levofolinato medac.
Ogólne zagadnienia
Sodio Levofolinato medac w połączeniu z 5-fluorouracylem lub metotreksatem należy stosować wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem lekarza doświadczonym w leczeniu nowotworów.
Kwasu lewofolinowego nie należy podawać do płynu mózgowo-rdzeniowego (drogą intratekalną), ponieważ w przypadku takiego sposobu leczenia obserwowano ciężkie niepożądane działania, w tym śmierć.
Jeśli otrzymuje się niektóre leki cytotoksyczne (uszkadzające komórki), takie jak hydroksykabamid, cytarabina, 6-merkaptopuryna lub 6-tioguanina, może dojść do rozwoju makrocytozy (nadmiernie dużych czerwonych krwinek). Takich przypadków makrocytozy nie należy leczyć kwasem lewofolinowym.
Jeśli choruje się na padaczkę i stosuje się określone leki (fenobarbital, fenytoina lub primidon), ryzyko napadów padaczkowych może wzrosnąć z powodu obniżenia stężenia leków przeciwpadaczkowych we krwi. Prawdopodobnie lekarz będzie przeprowadzał badania krwi podczas podawania kwasu lewofolinowego i po jego odstawieniu. Pozwoli to określić stężenie leków przeciwpadaczkowych we krwi i, w razie potrzeby, dostosować ich dawkowanie.
Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania Sodio Levofolinato medac w połączeniu z metotreksatem
Lekarz upewni się, że kwas lewofolinowy nie będzie podawany jednocześnie z antagonistą kwasu foliowego (np. metotreksatem), aby nie osłabić działania terapeutycznego antagonisty.
Lekarz uniknie również nadmiernych dawek kwasu lewofolinowego, które mogą osłabić działanie przeciwnowotworowe metotreksatu.
Natomiast przypadkowe przedawkowanie antagonisty kwasu foliowego, takiego jak metotreksat, należy natychmiast traktować jako stan nagły wymagający interwencji farmakologicznej.
Jeśli już wcześniej występowała zaburzona czynność nerek, jeśli nie ma odpowiedniego nawodnienia organizmu lub jeśli stosuje się określone leki przeciwzapalne lub przeciwbólowe (niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. ibuprofen, diklofenak lub salicylany, takie jak acetylosalicylan, czyli aspiryna), wydalanie metotreksatu może być opóźnione z powodu gromadzenia się płynów, np. w jamie otrzewnowej lub przestrzeni międzyopłucnej.
W takich sytuacjach może być wskazane podawanie Sodio Levofolinato medac w wyższych dawkach lub przez dłuższy okres czasu.
Opóźnione wydalanie metotreksatu może z kolei wpływać na czynność nerek, prowadząc do wzrostu stężenia metotreksatu we krwi.
W takim przypadku Sodio Levofolinato medac może być podawany w wyższych dawkach lub może zostać wydłużony okres podawania kwasu lewofolinowego.
Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania Sodio Levofolinato medac w połączeniu z 5-fluorouracylem
W leczeniu skojarzonym z 5-fluorouracylem kwas lewofolinowy może zwiększyć ryzyko toksyczności 5-fluorouracylu. Najczęstsze objawy, które mogą ograniczać dawkowanie, to:

  • zmniejszona liczba białych krwinek,
  • zapalenie błon śluzowych (np. w jamie ustnej i/lub w żołądku),
  • biegunka.

Jeśli pojawiają się luźne stolce dwa razy dziennie i/lub występuje zapalenie błony śluzowej żołądka (łagodne lub umiarkowanie nasilone owrzodzenia), należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.
W przypadku wystąpienia niepożądanych działań ze strony przewodu pokarmowego, niezależnie od ich nasilenia, nie będzie się stosować terapii skojarzonej 5-fluorouracylu i kwasu lewofolinowego ani nie będzie się jej kontynuować, jeśli już została rozpoczęta.
W szczególności, jeśli pojawi się biegunka, lekarz będzie dokładnie monitorować stan zdrowia, ponieważ może ona szybko się nasilać, prowadząc do poważnych niepożądanych działań. Lekarz rozpocznie lub wznowi terapię skojarzoną kwasu lewofolinowego i 5-fluorouracylu dopiero po całkowitym ustąpieniu objawów ze strony przewodu pokarmowego.
Osoby starsze, osłabione lub te, które wcześniej poddawano radioterapii, powinny zachować szczególną ostrożność, ponieważ kwas lewofolinowy może zwiększyć ryzyko toksyczności 5-fluorouracylu.
Inne leki i Sodio Levofolinato medac
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje się obecnie inne leki, przyjmowało się je niedawno lub może się je przyjmować.
Działanie jednego z następujących leków może być wpływowane przez jednoczesne przyjmowanie Sodio Levofolinato medac: fenobarbital, primidon, fenytoina, sukcy nimidy (leki stosowane w leczeniu padaczki). Lekarz może kontrolować stężenia tych leków we krwi i dostosować dawkowanie, aby zapobiec nasileniu napadów padaczkowych (kryzysów).
Jednoczesne podawanie Sodio Levofolinato medac i metotreksatu może uniemożliwić właściwe działanie tego leku.
Jednoczesne stosowanie Sodio Levofolinato medac i 5-fluorouracylu zwiększy skuteczność i niepożądane działania 5-fluorouracylu.
Gdy Sodio Levofolinato medac jest stosowany jednocześnie z antagonistą kwasu foliowego (np. kotrimoksazolem, pirymetaminy), skuteczność antagonisty kwasu foliowego może być osłabiona lub całkowicie zniwelowana.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli kobieta jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajść w ciążę, albo karmi piersią, powinna skonsultować się z lekarzem przed zażyciem tego leku.
Mało prawdopodobne, aby lekarz zalecił przyjmowanie antagonisty kwasu foliowego lub 5-fluorouracylu w czasie ciąży lub karmienia piersią. Jednak jeśli przyjmowała się antagonistę kwasu foliowego w czasie ciąży lub karmienia piersią, ten lek (Sodio Levofolinato medac) może być używany w celu zmniejszenia jego niepożądanych działań.
Ciąża
Nie ma dowodów, że Sodio Levofolinato medac wywołuje szkodliwe działanie, gdy jest podawany samodzielnie w czasie ciąży.
Jeśli kobieta jest w ciąży, metotreksat powinien być podawany tylko wtedy, gdy korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.
Jeśli mimo ciąży podaje się metotreksat, nie ma ograniczeń w stosowaniu disodowego lewofolinianu w celu zmniejszenia lub zniwelowania skutków działania metotreksatu.
Jeśli kobieta jest w ciąży, nie powinna stosować terapii skojarzonej z Sodio Levofolinato medac i 5-fluorouracylem.
Karmienie piersią
Przed leczeniem metotreksatem lub 5-fluorouracylem należy przerwać karmienie piersią.
Jeśli uznaje się to za konieczne, dozwolone jest stosowanie wyłącznie Sodio Levofolinato medac w czasie karmienia piersią.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie ma dowodów, że Sodio Levofolinato medac samodzielnie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Stan ogólny zdrowia ma znacznie większy wpływ niż działania wywołane przez Sodio Levofolinato medac.

3. Jak stosować Sodio Levofolinato medac

Przygotowanie i podawanie Sodio Levofolinato medac może być wykonywane wyłącznie przez
wykwalifikowany personel medyczny.
Sodio Levofolinato medac należy zawsze podawać do żyły, w postaci wstrzyknięcia bez rozcieńczania lub
przez wlew po uprzednim rozcieńczeniu.
Sodio Levofolinato medac nie może być podawany do płynu mózgowo-rdzeniowego (drogą wewnątrzmiejchawkową).
Dawka Sodio Levofolinato medac w celu zapobiegania objawom zatrucia w trakcie leczenia metotreksatem
Jeśli otrzymuje się dawkę metotreksatu przekraczającą 500 mg/m² powierzchni ciała w terapii przeciwnowotworowej, konieczne jest następnie podanie kwasu lewofolinowego. Przy dawkach metotreksatu pomiędzy 100 mg/m² a 500 mg/m² lekarz może rozważyć podanie kwasu lewofolinowego.
Lekarz zadba o to, aby otrzymać odpowiednią dawkę leku, dostosowaną do stanu zdrowia.
Dawka Sodio Levofolinato medac w celu wzmocnienia działania cytotoksycznego 5-fluorouracylu
Istnieje kilka różnych schematów leczenia skojarzonego z użyciem Sodio Levofolinato medac i 5-fluorouracylu (tygodniowy, dwutygodniowy i miesięczny).
Lekarz zadba o to, aby otrzymać odpowiednią dawkę leku, dostosowaną do stanu zdrowia, zgodnie z odpowiednim schematem leczenia.
Jeśli otrzyma się zbyt dużą dawkę Sodio Levofolinato medac
Zbyt duże dawki Sodio Levofolinato medac mogą znosić skuteczność antagonistów kwasu foliowego, takich jak metotreksat. W przypadku przedawkowania kombinacji 5-fluorouracylu i Sodio Levofolinato medac należy postępować zgodnie z instrukcjami dotyczącymi przedawkowania 5-fluorouracylu.
Jeśli mają Państwo jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób
one występują.
Jeśli wystąpi u Państwa którykolwiek z poniższych objawów, należy niezwłocznie przerwać leczenie
preparatem Sodio Levofolinato medac i skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego
oddziału ratunkowego:
Bardzo rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

  • ciężka reakcja alergiczna – może wystąpić nagłe swędzące wysypki (pokrzywówka), obrzęk rąk, stóp, kostek, twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła (co może powodować trudności z połykaniem lub oddychaniem) oraz uczucie omdlenia. Jest to poważne działanie niepożądane. Może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna.

Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić:
Niepowszechne (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

  • gorączka

Rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1 000):

  • trudności ze snem (bezsenność), pobudzenie i depresja po podaniu wysokich dawek
  • zaburzenia układu pokarmowego (po podaniu wysokich dawek)
  • zwiększenie częstości napadów drgawkowych (ataki) u pacjentów z padaczką

Levofolinian sodu w połączeniu z 5-fluorouracylem:
Jeśli otrzymuje się kwas lewofolininowy w połączeniu z lekiem przeciwnowotworowym zawierającym fluoropirymidynę, bardziej prawdopodobne jest wystąpienie poniższych działań niepożądanych tego drugiego leku.
Bardzo częste (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

  • zmniejszenie liczby komórek krwi (w tym stanów potencjalnie śmiertelnych)
  • zapalenie (opuchlizna i zaczerwienienie towarzyszone bólem) wyściółki jelita i jamy ustnej (wystąpiły stany potencjalnie śmiertelne)

Powszechne (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

  • zaczerwienienie i obrzęk dłoni lub podeszew stóp, które mogą prowadzić do łuszczenia się skóry (zespoł ręka-noga)

Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • poziom amoniaku we krwi (produkt rozpadu powstający w organizmie) wyższy niż normalnie. Zazwyczaj profil bezpieczeństwa zależy od schematu dawkowania stosowanego dla 5-fluorouracylu, z powodu nasilenia toksycznych działań wywołanych przez sam 5-fluorouracyl.

Schemat miesięczny:
Bardzo częste (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

  • wymioty, nudności. Nie zaobserwowano nasilenia innych toksycznych działań wywołanych przez 5-fluorouracyl (np. neurotoksyczność).

Schemat tygodniowy:
Bardzo częste (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

  • ciężka biegunka i odwodnienie, które mogą wynikać z biegunki, powodując konieczność hospitalizacji w celu leczenia, a nawet śmierć

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Państwa którejkolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie wymieniono w niniejszym ulotce, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszając działania niepożądane, można pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Sodio Levofolinato medac

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie daty wygaśnięcia, podanej na etykiecie i opakowaniu kartonowym, po oznaczeniu „Scad”. Data wygaśnięcia odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w lodówce (2 °C – 8 °C).
Trzymaj fiolę w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Sodio Levofolinato medac
Substancją czynną jest kwas lewofolinowy. Każdy ml roztworu zawiera 54,65 mg dwusodowego
lewofolinianu odpowiadające 50 mg kwasu lewofolinowego.
Każda fiolka o pojemności 1 ml zawiera 54,65 mg dwusodowego lewofolinianu odpowiadające 50 mg kwasu
lewofolinowego.
Każda fiolka o pojemności 4 ml zawiera 218,6 mg dwusodowego lewofolinianu odpowiadające 200 mg kwasu
lewofolinowego.
Każda fiolka o pojemności 9 ml zawiera 491,85 mg dwusodowego lewofolinianu odpowiadające 450 mg kwasu
lewofolinowego.
Substancjami pomocniczymi są: wodorotlenek sodu, kwas solny, woda do wstrzykiwań.
Opis wyglądu Sodio Levofolinato medac i zawartości opakowania
Sodio Levofolinato medac to klarowny, bezbarwny lub lekko żółty roztwór do wstrzykiwania lub do
infuzji. Produkt jest oferowany w fiolkach szklanych typu I, bezbarwnych, z korkami z gumy bromobutylenowej i aluminiowymi nakrętkami typu flip-off.
Wielkości opakowań:
Fiolki o pojemności 1 ml, 4 ml lub 9 ml roztworu do wstrzykiwania lub do infuzji, w opakowaniach zawierających 1 lub
5 fiol. Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzane do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
medac
Gesellschaft für klinische Spezialpräparate mbH
Theaterstr. 6
22880 Wedel
Niemcy
Ten lek jest zatwierdzony w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod
następującymi nazwami:
Belgia Levofolic 50 mg/ml roztwór do wstrzykiwania/do infuzji
Levofolic 50 mg/ml oplossing voor injectie / infusie
Levofolic 50 mg/ml Injektions-/Infusionslösung
Estonia Levofolinic acid medac 50 mg/ml süste-/infusioonilahus
Finlandia Levofolic 50 mg/ml injektio-/infuusioneste, liuos
Levofolic 50 mg/ml injektions-/infusionsvätska, lösning
Francja Levofolinate de sodium medac 50 mg/ml, solution injectable/pour perfusion
Niemcy Levofolic 50 mg/ml Injektions-/Infusionslösung
Włochy Sodio Levofolinato medac 50 mg/ml roztwór do wstrzykiwania lub do infuzji
Łotwa Levofolic 50 mg/ml šķīdums injekcijai/infūzijai
Litwa Levofolino rūgštis medac 50 mg/ml injekcinis ar infuzinis tirpalas
Polska Levofolic 50 mg/ml roztwór do wstrzykiwań / do infuzji
Portugalia Levofolic 50 mg/ml solução injetável ou para perfusão
Wielka Brytania Levofolinic acid 50 mg/ml solution for injection/infusion
Słowacja Levofolic 50 mg/ml injekčný/infúzny roztok
Słowenia Levofolic 50 mg/ml raztopina za injiciranje/infundiranje
Szwecja Natriumlevofolinat medac


Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Instrukcje dotyczące przygotowania i manipulacji Sodio Levofolinato medac
Przygotowanie roztworu do infuzji należy przeprowadzać w warunkach aseptycznych.
Roztwór do wstrzykiwania lub do infuzji można rozcieńczyć roztworem chlorku sodu 9 mg/ml
(0,9%) lub 5% roztworem glukozy.
Sodio Levofolinato medac jest kompatybilny z 5-fluorouracylem.
Należy stosować wyłącznie roztwory klarowne, bez widocznych cząstek.
Tylko do jednorazowego użytku. Nieużywany lek oraz odpady pochodzące z tego leku należy
utylizować zgodnie z obowiązującymi lokalnymi przepisami.
Do użytku dożylnego.
Okres ważności po pierwszym otwarciu lub rozcieńczeniu
Po zmieszaniu z 5-fluorouracylem lub rozcieńczeniu roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) lub 5% roztworem glukozy:
Stabilność chemiczna i fizyczna w czasie użytkowania została potwierdzona przez 72 godziny w temperaturze 20–25 °C.
Z punktu widzenia mikrobiologicznego produkt powinien być stosowany natychmiast. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed użyciem, które zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2–8 °C, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w warunkach kontrolowanej i zweryfikowanej aseptyki.
Dawkowanie i sposób podania
Zwiększenie cytotoksyczności 5-fluorouracylu
Stosuje się różne schematy terapeutyczne i dawki, bez dowodów, że któraś z dawek jest optymalna.
Poniższe schematy terapeutyczne były stosowane u dorosłych i u osób starszych w leczeniu zaawansowanego lub przerzutowego raka jelita grubego i podawane są jako przykłady.
Schemat dwutygodniowy: 100 mg/m² kwasu lewofolinowego (= 109,3 mg/m² dwusodowego lewofolinianu) do infuzji dożylnej w ciągu 2 godzin, następnie dawka bolusowa 400 mg/m² 5-fluorouracylu i infuzja 5-fluorouracylu (600 mg/m²) przez 22 godziny przez 2 kolejne dni, co 2 tygodnie, w dniach 1 i 2.
Schemat tygodniowy: 10 mg/m² kwasu lewofolinowego (= 10,93 mg/m² dwusodowego lewofolinianu) do wstrzykiwania i.v. bolusowo lub 100–250 mg/m² kwasu lewofolinowego (= 109,30–273,25 mg/m² dwusodowego lewofolinianu) do infuzji i.v. w ciągu 2 godzin + 500 mg/m² 5-fluorouracylu do wstrzykiwania i.v. bolusowo w połowie lub na końcu infuzji dwusodowego lewofolinianu.
Schemat miesięczny: 10 mg/m² kwasu lewofolinowego (= 10,93 mg/m² dwusodowego lewofolinianu) do wstrzykiwania i.v. bolusowo lub 100–250 mg/m² kwasu lewofolinowego (= 109,30–273,25 mg/m² dwusodowego lewofolinianu) do infuzji i.v. w ciągu 2 godzin, bezpośrednio po czym 425 lub 370 mg/m² 5-fluorouracylu do wstrzykiwania i.v. bolusowo przez 5 kolejnych dni.
W leczeniu skojarzonym z 5-fluorouracylem, w zależności od stanu pacjenta, odpowiedzi klinicznej i toksyczności ograniczającej dawkę, może być konieczna modyfikacja dawki 5-fluorouracylu i okresu bez leczenia, zgodnie z informacjami dotyczącymi produktu. Nie jest konieczne zmniejszanie dawki dwusodowego lewofolinianu.
Liczba cykli do powtórzenia zależy od decyzji lekarza.
Populacja pediatryczna
Brak danych dotyczących stosowania tych skojarzeń.
Terapia ratunkowa z użyciem dwusodowego lewofolinianu w leczeniu z metotreksatem
Dawkowanie ratunkowe z użyciem dwusodowego lewofolinianu zależy ściśle od dawki i metody podania (średnia lub wysoka dawka) metotreksatu, dlatego to schemat podania metotreksatu decyduje o dawkowaniu ratunkowym z użyciem dwusodowego lewofolinianu. W związku z tym zaleca się odniesienie się do protokołu stosowanego dla metotreksatu o średniej lub wysokiej dawce w celu ustalenia dawkowania i sposobu podania dwusodowego lewofolinianu.
Poniższe wytyczne mogą stanowić przykłady schematów stosowanych u dorosłych, u osób starszych i u dzieci:
U pacjentów z zespołem złego wchłaniania lub innymi zaburzeniami przewodu pokarmowego uniemożliwiającymi pewne wchłanianie enteralne, terapia ratunkowa z użyciem dwusodowego lewofolinianu powinna być prowadzona przez podanie parenteralne.
Dawki powyżej 12,5–25 mg kwasu lewofolinowego należy podawać parenteralnie z powodu nasycenia wchłaniania entericznego dwusodowego lewofolinianu.
Terapia ratunkowa z użyciem dwusodowego lewofolinianu jest konieczna przy podawaniu metotreksatu w dawkach powyżej 500 mg/m² powierzchni ciała i powinna być rozważana przy dawkach 100–500 mg/m² powierzchni ciała.
Dawkowanie i czas trwania terapii ratunkowej z użyciem dwusodowego lewofolinianu zależy głównie od rodzaju i dawki terapii z metotreksatem, wystąpienia objawów toksyczności oraz indywidualnych możliwości wydalania metotreksatu. Ogólnie pierwsza dawka kwasu lewofolinowego wynosi 7,5 mg (3–6 mg/m²), którą należy podać nie później niż w ciągu 12, a maksymalnie 24 godzin od rozpoczęcia infuzji metotreksatu. Tę samą dawkę podaje się co 6 godzin przez okres 72 godzin. Po kilku dawkach parenteralnych można przejść na leczenie doustne.
Oprócz podania kwasu lewofolinowego ważne jest podjęcie działań zapewniających szybkie wydalanie metotreksatu, takich jak:
a. Zasadowienie moczu w celu podniesienia pH moczu powyżej 7,0 przed rozpoczęciem infuzji metotreksatu, w celu zwiększenia rozpuszczalności leku i jego metabolitów.
b. Utrzymanie wydalania moczu na poziomie 1800–2000 ml/m²/24 godziny poprzez zwiększenie nawadniania doustnego lub dożylnego w dniu 2., 3. i 4. po terapii metotreksatem.
c. Pomiar stężenia metotreksatu w osoczu, mocznika i kreatyniny w dniu 2., 3. i 4.
Pomiary te należy powtarzać, aż do momentu, gdy stężenie metotreksatu w osoczu spadnie poniżej 10 molarnych (0,1 \µM).
U niektórych pacjentów może wystąpić opóźnione wydalanie metotreksatu, co może wynikać z jego gromadzenia się w trzeciej przestrzeni, np. w przypadku wodobrzusza lub wylewów opłucnowych, niewydolności nerek lub niewystarczającego nawadnienia. W takich sytuacjach mogą być wskazane wyższe dawki dwusodowego lewofolinianu lub dłuższy czas podawania. Pacjenci, u których występuje opóźnione wczesne wydalanie metotreksatu, mogą rozwinąć odwracalną niewydolność nerek.
Dwa dni (48 godzin) po rozpoczęciu infuzji metotreksatu należy zmierzyć jego pozostałe stężenie. Jeśli wartość ta jest > 0,5 µmol/l, dawki dwusodowego lewofolinianu należy dostosować zgodnie z poniższą tabelą.

Pozostałe stężenie metotreksatu w krwi 48 godzin po rozpoczęciu jego podawania:Dodatkowa kwas lewofolinowy do podania co 6 godzin przez 48 godzin lub aż do momentu, gdy stężenia metotreksatu spadną poniżej 0,05 µmol/l:
≥ 0,5 µmol/l7,5 mg/m²
≥ 1,0 µmol/l50 mg/m²
≥ 2,0 µmol/l100 mg/m²