Lewetyracetam Tillomed

STRESZCZENIE CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU
Strona 1 z 21

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Levetiracetam Tillomed 100 mg/ml stężony roztwór do sporządzenia roztworu do wlewania dożylnego

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każdy ml zawiera 100 mg lewetyracetamu.
Każda fiolka o pojemności 5 ml zawiera 500 mg lewityracetamu.
Substancja pomocnicza o znanym wpływie:
Każda fiolka zawiera 17,13 mg sodu.
Aby uzyskać pełną listę substancji pomocniczych, zobacz punkt 6.1.

3. POSTAĆ LĘKU

Stężony roztwór do sporządzenia roztworu do infuzji
Czysty, bezbarwny płyn.
pH: od 5,00 do 6,00
Osmolarność: nie więcej niż 1150 mOsmol/kg

4. INFORMACJE KLINICZNE

4.1. Wskazania terapeutyczne
Levetiracetam jest wskazany jako monoterapia w leczeniu napadów częściowych z lub bez wtórnego uogólnienia u dorosłych i u młodzieży od 16. roku życia z nowo rozpoznaną epilepsją.
Levetiracetam jest wskazany jako terapia uzupełniająca:

• w leczeniu napadów częściowych z lub bez wtórnego uogólnienia u dorosłych, młodzieży i dzieci od 4. roku życia z epilepsją,
• w leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia z młodzieńczą epilepsją miokloniczną,
• w leczeniu napadów toniczno-klonicznych uogólnionych pierwotnie u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia z idiopatyczną epilepsją uogólnioną.

Levetiracetam, substancja lecznicza w postaci stężonego roztworu do wlewu dożylnego, stanowi alternatywę dla pacjentów, u których terapia doustna jest tymczasowo niemożliwa.
4.2. Dawkowanie i sposób podania
Dawkowanie
Leczenie levetiracetamem może być rozpoczynane zarówno drogą dożylną, jak i doustną.
Przejście z drogi doustnej na dojelitową i odwrotnie może być wykonane bezpośrednio bez potrzeby dopasowywania dawki.
Całkowita dobową dawkę i częstotliwość podawania należy zachować.
Strona 2 z 21
Napady częściowe
Zalecana dawka dla monoterapii (od 16. roku życia) oraz dla terapii uzupełniającej jest taka sama, jak podano poniżej.
Wszystkie wskazania
Dorośli (≥18 lat) i młodzież (od 12 do 17 lat) o masie ciała ≥50 kg
Zalecana dawka początkowa to 500 mg dwa razy dziennie. Tę dawkę można podawać od pierwszego dnia leczenia. Jednakże, lekarz może rozważyć podanie niższej dawki początkowej – 250 mg dwa razy dziennie – biorąc pod uwagę stosunek efektu przeciwdziałającego napadom do możliwych działań niepożądanych. Dawka ta może być zwiększona do 500 mg dwa razy dziennie po dwóch tygodniach.
W oparciu o odpowiedź kliniczną i skuteczność, dawkę dobową można zwiększyć do maksymalnie 1500 mg dwa razy dziennie. Dawkę można dostosowywać poprzez zwiększenie lub zmniejszenie o 250 mg lub 500 mg dwa razy dziennie, co dwa do czterech tygodni.
Młodzież (od 12 do 17 lat) o masie ciała <50 kg i dzieci od 4. roku życia
Lekarz powinien przepisać odpowiednią postać leku, formę dawkowania i dawkę, uwzględniając masę ciała, wiek i dawkę. W celu dostosowania dawki w zależności od masy ciała, należy odnieść się do sekcji „Populacja pediatryczna”.
Czas trwania leczenia
Nie ma doświadczenia z podawaniem levetiracetamu dożylnie przez okres dłuższy niż 4 dni.
Przerwanie leczenia
Jeśli konieczne jest przerwanie leczenia levetiracetamem, zaleca się stopniowe odstawienie leku (np. u dorosłych i młodzieży o masie ciała >50 kg: zmniejszenie dawki o 500 mg dwa razy dziennie, z odstępem od dwóch do czterech tygodni; u dzieci i młodzieży o masie ciała <50 kg: zmniejszenie dawki nie powinno przekraczać 10 mg/kg dwa razy dziennie co dwa tygodnie).
Osoby z grup szczególnych
Osoby starsze (od 65. roku życia)
Zaleca się dostosowanie dawki u starszych pacjentów z obniżoną czynnością nerek (patrz „Upośledzenie czynności nerek” poniżej).
Upośledzenie czynności nerek
Dawkę dobową należy dostosować do czynności nerek.
Dla pacjentów dorosłych należy odnieść się do poniższej tabeli i dostosować dawkowanie zgodnie z zaleceniami. Aby skorzystać z tej tabeli dawkowania, należy oszacować klirens kreatyniny (CLcr) pacjenta w ml/min. CL w ml/min można obliczyć na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy (mg/dl), stosując następujący wzór dla dorosłych i młodzieży o masie ciała ≥50 kg:
[140-wiek (lata)] x masa ciała (kg)
CL (ml/min) = -------------------------------------- (x 0,85 u kobiet)
72 x stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)
Dodatkowo, CL jest dostosowywany do powierzchni ciała (BSA) w następujący sposób:
Strona 3 z 21
CL (ml/min)
CL (ml/min/1,73 m²) = -------------------------------- x 1,73
Powierzchnia ciała pacjenta (m²)
Dostosowanie dawki u dorosłych i młodzieży o masie ciała >50 kg z upośledzoną czynnością nerek
Grupa Klirens kreatyniny Dawkowanie i liczba
(ml/min/1,73 m²) podań
Normalny ≥80 od 500 do 1500 mg dwa razy dziennie
Lekki 50-79 od 500 do 1000 mg dwa razy dziennie
Umiarkowany 30-49 od 250 do 750 mg dwa razy dziennie
Ciężki <30 od 250 do 500 mg dwa razy dziennie
Pacjenci z niewydolnością nerek w -- od 500 do 1000 mg raz dziennie
końcowym stadium poddawani dializie
Zaleca się dawkę załadowczą 750 mg w pierwszym dniu leczenia levetiracetamem.
Po dializie zaleca się dawkę uzupełniającą w zakresie 250–500 mg.
U dzieci z uszkodzeniem nerek dawkę levetiracetamu należy dostosować do czynności nerek, ponieważ klirens levetiracetamu koreluje z czynnością nerek. Ta rekomendacja oparta jest na badaniu przeprowadzonym u dorosłych pacjentów z uszkodzeniem nerek.
U młodszej młodzieży i dzieci klirens (CL) w ml/min/1,73 m² można oszacować na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy (mg/dl), stosując następujący wzór (wzór Schwartz):
Wzrost (cm) x ks
CL (ml/min/1,73 m²) = -------------------------------------------
Stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)
ks = 0,55 u dzieci poniżej 13. roku życia i dziewcząt nastoletnich; ks = 0,7 u chłopców nastoletnich
Dostosowanie dawki u dzieci i młodzieży o masie ciała <50 kg z upośledzoną czynnością nerek:

Strona 4 z 21

Zaleca się dawkę załadowczą 15 mg/kg (0,15 ml/kg) w pierwszym dniu leczenia lewetiracetamem.
Po dializie zaleca się dawkę uzupełniającą w dawce od 5 do 10 mg/kg (od 0,05 do 0,10 ml/kg).
Zaburzenia wątroby
Nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z zaburzeniami wątroby o lekkim do umiarkowanego nasilenia. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby klirens kreatyniny może zaniżać stopień niewydolności nerek. Dlatego, gdy klirens kreatyniny jest <60 ml/min/1,73 m², zaleca się zmniejszenie dawki utrzymania dobowej o 50%.
Populacja pediatryczna
Lekarz musi przepisać najbardziej odpowiednią postać farmaceutyczną, drogę podania i dawkowanie, biorąc pod uwagę wiek, wagę i dawkę.
Monoterapia
Bezpieczeństwo i skuteczność lewetiracetamu stosowanego jako leczenie monoterapii u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat nie została ustalona.
Brak dostępnych danych.
Młodzież (16 i 17 lat) o wadze równej lub powyżej 50 kg z napadami częściowymi z lub bez uogólnienia wtórnego u nowo rozpoznanej epilepsji
Zobacz powyższy akapit dotyczący dorosłych (≥ 18 lat) i młodzieży (12–17 lat) o wadze równej lub powyżej 50 kg.
Leczenie wspomagające u dzieci w wieku od 4 do 11 lat i u młodzieży (12–17 lat) o wadze poniżej 50 kg
Początkowa dawka terapeutyczna wynosi 10 mg/kg dwa razy dziennie.
W oparciu o odpowiedź kliniczną i tolerancję, dawkę można zwiększyć do 30 mg/kg dwa razy dziennie. Korekty dawkowania nie należy przekraczać więcej niż o 10 mg/kg dwa razy dziennie co dwa tygodnie. Należy stosować najniższą skuteczną dawkę we wszystkich wskazaniach.
Dawka u dzieci o wadze równej lub powyżej 50 kg jest taka sama jak u dorosłych we wszystkich wskazaniach.
Zobacz powyższy akapit dotyczący dorosłych (≥ 18 lat) i młodzieży (12–17 lat) o wadze równej lub powyżej 50 kg we wszystkich wskazaniach.
Strona 5 z 21
Zalecana dawka dla dzieci i młodzieży:

Dzieci o masie równej lub mniejszej niż 25 kg powinny preferencyjnie rozpoczynać leczenie od
levetiracetam 100 mg/ml roztwór doustny.
Dawka u dzieci i dorosłych o masie ciała równej lub większej niż 50 kg lub większej jest taka sama jak u dorosłych.
Terapia wspomagająca dla niemowląt i dzieci poniżej 4. roku życia
Bezpieczeństwo i skuteczność levetiracetam stężony roztwór do wlewu dożylnej u niemowląt i dzieci
młodszych niż 4 lata nie zostały ustalone.
Dostępne dane podano w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, jednak nie można sformułować żadnych
zaleceń dotyczących dawkowania.
Sposób podania
Levetiracetam stężony roztwór do wlewu dożylnej przeznaczony jest wyłącznie do użycia dożylnego, a zalecana dawka
powinna być rozcieńczona w co najmniej 100 ml odpowiedniego rozcieńczalnika i podana dożylne
przez 15-minutową infuzję dożylną (patrz punkt 6.6).
4.3. Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, inne pochodne pirrolidonowe lub którykolwiek z substancji pomocniczych
wymienionych w punkcie 6.1.
4.4. Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania
Uszkodzenie nerek
Podawanie levetiracetam u pacjentów z uszkodzeniem nerek może wymagać dostosowania
dawkowania. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby zaleca się ocenę
czynności nerek przed ustaleniem dawkowania (patrz punkt 4.2).
Ostra urazowa choroba nerek
Stosowanie levetiracetam rzadko wiązano z ostrą urazową chorobą nerek, z czasem wystąpienia
wahającym się od kilku dni do kilku miesięcy.
Liczba komórek krwi
Opisano rzadkie przypadki zmniejszenia liczby komórek krwi (neutropenia, agranulocytoza,
leukopenia, trombocytopenia i pancytopenia) w związku z podawaniem levetiracetam,
zazwyczaj na początku leczenia. Zaleca się pełny morfologię krwi u pacjentów z nasilonym osłabieniem, gorączką, nawracającymi infekcjami lub zaburzeniami krzepnięcia (punkt 4.8).
Strona 6 z 21
Samobójstwo
Przypadki samobójstw, prób samobójstw, myśli i zachowania samobójcze zostały zgłoszone u pacjentów
leczone lekami przeciwpadaczkowymi (w tym levetiracetam). Metaanaliza randomizowanych, placebo-kontrolowanych badań
przeprowadzonych z lekami przeciwpadaczkowymi wykazała niewielki wzrost ryzyka myśli i zachowań samobójczych. Mechanizm tego ryzyka jest nieznany.
W związku z tym pacjentów należy monitorować pod kątem pojawienia się objawów depresji i/lub myśli i zachowań samobójczych, a odpowiednie leczenie należy rozważyć. Pacjentów (i osoby, które się nimi opiekują) należy poinstruować, że w przypadku pojawienia się objawów depresji i/lub myśli lub zachowań samobójczych należy skonsultować się z lekarzem.
Niepokorne i agresywne zachowania
Levetiracetam może powodować objawy psychiczne i niepokorne zachowania, w tym drażliwość i
agresywność. Pacjentów leczonych levetiracetam należy monitorować pod kątem pojawienia się objawów psychiatrycznych wskazujących na istotne zmiany nastroju i/lub osobowości. Jeśli zaobserwuje się takie zmiany, należy rozważyć modyfikację lub stopniowe odstawienie leczenia. W przypadku odstawienia leczenia należy odnieść się do punktu 4.2.
Pogorszenie napadów padaczkowych
Jak w przypadku innych leków przeciwpadaczkowych, levetiracetam może rzadko nasilać częstotliwość lub
nasilenie napadów padaczkowych. Ten efekt paradoksalny został zgłoszony głównie w ciągu pierwszego miesiąca po rozpoczęciu leczenia levetiracetam lub po zwiększeniu dawki i okazał się odwracalny po przerwaniu leku lub zmniejszeniu dawki. Pacjentów należy uprzedzić o konieczności natychmiastowej konsultacji z lekarzem w przypadku nasilenia padaczki.
Brak skuteczności lub pogorszenie napadów zostało zgłoszone, na przykład, u pacjentów z padaczką związaną z mutacjami genu kodującego podjednostkę alfa-8 kanału sodowego zależnego od napięcia (SCN8A).
Wydłużenie odcinka QT w elektrokardiogramie
Rzadkie przypadki wydłużenia odcinka QT w EKG zaobserwowano podczas nadzoru
po wycofaniu z rynku. Levetiracetam należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wydłużeniem
odcinka QTc, u pacjentów leczonych jednocześnie lekami wpływającymi
na odcinek QTc lub u pacjentów z istotnymi chorobami serca lub zaburzeniami elektrolitowymi.
Grupa pediatryczna
Dane dostępne u dzieci nie wskazują na wpływ na wzrost i dojrzewanie. Jednak długoterminowy wpływ na naukę, inteligencję, wzrost, funkcję endokrynną, dojrzewanie i potencjał rozrodczy u dzieci nie jest znany.
Substancje pomocnicze
To lekarstwo zawiera 19,1 mg sodu na fiolkę (5 ml), co odpowiada 0,796%
maksymalnej zalecanej dziennej dawki przyjmowanego sodu według WHO, która wynosi 2 g sodu dla dorosłego.
Strona 7 z 21
4.5. Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji
Leki przeciwpadaczkowe
Dane z badań klinicznych przeprowadzonych przed wycofaniem z rynku u dorosłych wskazują, że levetiracetam nie wpływa na stężenia serum istniejących leków przeciwpadaczkowych (fenytoina, karbamazepina,
kwas walproinowy, fenobarbital, lamotrygina, gabapentyna i primidon) i że te leki przeciwpadaczkowe nie wpływają na farmakokinetykę levetiracetam.
Tak jak u dorosłych, u pacjentów pediatrycznych, którym podawano dawki levetiracetam do 60 mg/kg/dobę, nie stwierdzono dowodów na klinicznie istotne interakcje z innymi lekami.
Retrospektywna ocena interakcji farmakokinetycznych u dzieci i dorosłych z padaczką (od 4 do 17 lat) potwierdziła, że terapia wspomagająca levetiracetam podawanym doustnie nie wpływała na stężenia w stanie stacjonarnym karbamazepiny i walerynianu podawanych jednocześnie. Jednak dane sugerowały o 20% wyższą klirens levetiracetam u dzieci przyjmujących leki przeciwpadaczkowe o działaniu indukcyjnym enzymatycznym. Dostosowanie dawki nie jest wymagane.
Probenecyd
Probenecyd (500 mg cztery razy dziennie), środek blokujący wydzielanie kanalikowe nerek, wykazał inhibicję klirensu głównego metabolitu, ale nie levetiracetam. Jednak stężenie tego metabolitu pozostaje niskie.
Metotreksat
Zgłoszono, że jednoczesne podawanie levetiracetam i metotreksatu zmniejsza klirens metotreksatu, co prowadzi do zwiększonego/przedłużonego stężenia metotreksatu we krwi do poziomów potencjalnie toksycznych. Poziomy metotreksatu i levetiracetam należy dokładnie monitorować u pacjentów leczonych obiema substancjami.
Środki antykoncepcyjne doustne i inne interakcje farmakokinetyczne
Levetiracetam 1000 mg dziennie nie wpływało na farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych
(etyniloestradiaolu i lewonorgestrelu); parametry endokrynologiczne (hormon luteinizujący i progesteron) nie zostały zmienione. Levetiracetam 2000 mg dziennie nie wpływało na farmakokinetykę digoksyny i warfaryny; czasy protrombinowe nie zostały zmienione. Jednoczesne podawanie digoksyny, doustnych środków antykoncepcyjnych i warfaryny nie wpływało na farmakokinetykę levetiracetam.
Alkohol
Nie są dostępne dane dotyczące interakcji levetiracetam z alkoholem.
Strona 8 z 21
4.6. Niepłodność, ciąża i karmienie piersią
Kobiety w wieku rozrodczym
Należy skonsultować się ze specjalistą w przypadku kobiet w wieku rozrodczym. Leczenie
levetiracetam należy ponownie rozważyć, gdy kobieta planuje ciążę. Jak w przypadku wszystkich leków przeciwpadaczkowych, należy unikać nagłego odstawienia levetiracetam, ponieważ może to prowadzić do pojawienia się napadów padaczkowych, które mogą mieć poważne konsekwencje dla kobiety i dziecka. Zawsze, jeśli to możliwe, należy preferować monoterapię, ponieważ leczenie wieloma lekami przeciwpadaczkowymi może wiązać się z większym ryzykiem wad wrodzonych niż monoterapia, w zależności od leków przeciwpadaczkowych stosowanych łącznie.
Ciąża
Duża ilość danych z nadzoru po wycofaniu z rynku dotyczących kobiet w ciąży narażonych na levetiracetam w monoterapii (ponad 1800 przypadków, z których u ponad 1500 narażenie miało miejsce w I trymestrze) nie sugeruje zwiększonego ryzyka większych wad wrodzonych. Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące rozwoju neurologicznego dzieci narażonych na levetiracetam w monoterapii w życiu prenatalnym. Jednakże najnowsze badania epidemiologiczne (na około 100 dzieci) nie sugerują zwiększonego ryzyka zaburzeń lub opóźnień rozwoju neurologicznego.
Levetiracetam może być stosowany w czasie ciąży, jeśli po dokładnej ocenie uznano to za klinicznie konieczne. W takim przypadku zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki.
Fizjologiczne zmiany obserwowane w czasie ciąży mogą wpływać na stężenia plazmatyczne levetiracetam. W czasie ciąży zaobserwowano obniżenie stężeń plazmatycznych levetiracetam. To obniżenie jest bardziej wyraźne w trzecim trymestrze (do 60% stężenia podstawowego przed ciążą). Należy zapewnić odpowiednie zarządzanie kliniczne kobiet w ciąży leczonych levetiracetam.
Karmienie piersią
Levetiracetam wydzielany jest w mleku matki. W związku z tym karmienie piersią nie jest zalecane.
Jednak jeśli leczenie levetiracetam okaże się konieczne w czasie karmienia piersią, należy ocenić stosunek ryzyka do korzyści leczenia, biorąc pod uwagę znaczenie karmienia piersią.
Niepłodność
Nie zaobserwowano wpływu na płodność w badaniach na zwierzętach (patrz punkt 5.3). Nie są dostępne dane kliniczne; potencjalne ryzyko u ludzi jest nieznane.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn
Levetiracetam ma niski lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Ze względu na możliwą różną indywidualną wrażliwość niektórzy pacjenci mogą doświadczać senności lub innych objawów związanych z działaniem na ośrodkowy układ nerwowy, szczególnie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. W związku z tym zaleca się ostrożność u pacjentów uczestniczących w czynnościach wymagających wysokiego poziomu koncentracji, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługa maszyn. Pacjentów należy uprzedzić, aby nie prowadzili ani nie korzystali z maszyn, dopóki nie ustalono, że ich zdolność do wykonywania tych czynności nie jest zaburzona.
4.8. Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszane reakcje niepożądane to zapalenie nosa i gardła, senność, ból głowy,
zmęczenie i zawroty głowy. Profil reakcji niepożądanych przedstawiony poniżej opiera się na analizie
zbiorczych badań klinicznych kontrolowanych placebo, obejmujących wszystkie badane wskazania, łącznie z 3416 pacjentami leczonymi levetiracetam. Dane te uzupełniono o doświadczenie z zastosowania levetiracetam w odpowiednich badaniach otwartych, jak również z doświadczenia po wycofaniu z rynku. Profil bezpieczeństwa levetiracetam jest ogólnie podobny w różnych grupach wiekowych (dorośli i dzieci) i w różnych wskazaniach zatwierdzonych w leczeniu padaczki. Ze względu na ograniczone narażenie na levetiracetam podawany dożylne i bioekwiwalentność form doustnych i dożylnych, informacje dotyczące bezpieczeństwa levetiracetam dożylnego będą opierać się na doświadczeniu z levetiracetam doustnym.
Tabela reakcji niepożądanych
Reakcje niepożądane zgłoszone podczas badań klinicznych (dorośli, dzieci i niemowlęta starsze niż 1 miesiąc) i w doświadczeniu po wycofaniu z rynku wymieniono w poniższej tabeli według klasyfikacji wg układów i narządów oraz częstości. Reakcje niepożądane podano w kolejności malejącej ciężkości, a ich częstość określono następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 i <1/10); nieczęsto (≥1/1000 i <1/100); rzadko (≥1/10 000 i <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000).

Strona 10 z 21

Strona 11 z 21

Zobacz punkt „Opis wybranych działań niepożądanych”.
Podczas nadzoru pogwarancyjnego zaobserwowano bardzo rzadkie przypadki rozwoju zaburzeń
natręctw i kompulsji (OCD) u pacjentów z wcześniejszą wywiadem OCD lub zaburzeń psychiatrycznych.
Zachorowalność jest istotnie wyższa u pacjentów japońskich niż u pacjentów niejapońskich.
Opis wybranych działań niepożądanych
Działania niepożądane wielonarządowe związane z nadwrażliwością
Rzadko zgłaszano wielonarządowe działania niepożądane związane z nadwrażliwością (znane również jako reakcja na lek z eozynofilią i objawami systemowymi, DRESS) u pacjentów leczonych lewetyracetamem. Objawy kliniczne mogą się rozwijać od 2 do 8 tygodni po rozpoczęciu terapii. Objawy te są zróżnicowane, ale typowo obejmują gorączkę, wysypkę, obrzęk twarzy, powiększenie węzłów chłonnych, zaburzenia hematologiczne i mogą być związane z zaangażowaniem różnych układów narządów, szczególnie wątroby. W przypadku podejrzenia wielonarządowej reakcji nadwrażliwościowej należy przerwać leczenie lewetyracetamem.
Ryzyko anoreksji jest większe, gdy lewetyracetam jest podawany razem z topiramatem.
W wielu przypadkach łysienia zaobserwowano wyleczenie po odstawieniu lewetyracetamu.
W niektórych przypadkach pancytopenii stwierdzono stłumienie szpiku kostnego.
Zdarzyły się przypadki encefalopatii, zazwyczaj na początku leczenia (od kilku dni do kilku miesięcy), które okazały się odwracalne po przerwaniu terapii.
Strona 12 z 21
Populacja pediatryczna
U pacjentów w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 4 lat łącznie 190 pacjentów otrzymywało lewetyracetam w badaniach kontrolowanych placebo oraz w badaniach otwartych z rozszerzeniem. Sześćdziesięciu z tych pacjentów otrzymywało lewetyracetam w badaniach kontrolowanych placebo. U pacjentów w wieku od 4 do 16 lat łącznie 645 pacjentów otrzymywało lewetyracetam w badaniach kontrolowanych placebo oraz w badaniach otwartych z rozszerzeniem. 233 z tych pacjentów otrzymywało lewetyracetam w badaniach kontrolowanych placebo. W obu tych grupach wiekowych dane te zostały uzupełnione o doświadczenie pogwarancyjne dotyczące stosowania lewetyracetamu.
Ponadto, 101 niemowląt w wieku poniżej 12 miesięcy uczestniczyło w badaniu bezpieczeństwa po zatwierdzeniu. Nie wykryto nowych problemów bezpieczeństwa dotyczących lewetyracetamu u niemowląt w wieku poniżej 12 miesięcy z padaczką.
Profil działań niepożądanych lewetyracetamu jest ogólnie podobny w różnych grupach wiekowych i wskazaniach zatwierdzonych w leczeniu padaczki. W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych wyniki dotyczące bezpieczeństwa u pacjentów pediatrycznych były zgodne z profilem bezpieczeństwa lewetyracetamu u dorosłych, z wyjątkiem działań niepożądanych behawioralnych i psychiatrycznych, które występowały częściej u dzieci niż u dorosłych. U dzieci i młodzieży w wieku od 4 do 16 lat częściej niż w innych grupach wiekowych lub w ogólnym profilu bezpieczeństwa zgłaszano wymioty (bardzo często, 11,2%), pobudzenie (często, 3,4%), wahania nastroju (często, 2,1%), niestabilność afektywną (często, 1,7%), agresywność (często, 8,2%), zachowanie nieprawidłowe (często, 5,6%) i letargię (często, 3,9%). U niemowląt i dzieci w wieku od 1 miesiąca do mniej niż 4 lat częściej niż w innych grupach wiekowych lub w ogólnym profilu bezpieczeństwa zgłaszano drażliwość (bardzo często, 11,7%) i zaburzoną koordynację (często, 3,3%).
Badanie bezpieczeństwa u pacjentów pediatrycznych, przeprowadzone zgodnie z projektem nie-inferiorności, podwójnie ślepe i kontrolowane placebo, oceniło skutki poznawcze i neuropsychologiczne lewetyracetamu u dzieci w wieku od 4 do 16 lat z napadami częściowymi. Lewetyracetam okazał się nie różnić się (nie-inferiorne) od placebo pod względem zmiany od wartości wyjściowej w wyniku uzyskanym w podtestach „Uwaga i Pamięć” skali Leiter-R ( Memory
Screen Composite score ) w populacji per-protocol. Wyniki dotyczące funkcji behawioralnych i emocjonalnych wskazywały na pogorszenie się, u pacjentów leczonych lewetyracetamem, agresywnego zachowania mierzonego w sposób standaryzowany i systematyczny, przy użyciu zatwierdzonego narzędzia (CBCL – Achenbach Child Behaviour Checklist ).
Jednakże, osoby przyjmujące lewetyracetam w długoterminowym badaniu otwartym nie wykazywały średnio pogorszenia funkcji behawioralnych i emocjonalnych; w szczególności oceny zachowania agresywnego nie pogorszyły się w porównaniu z wartością wyjściową.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych występujących po zatwierdzeniu leku jest ważne, ponieważ pozwala na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka. Operatorom medycznym zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem strony: http://www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa.
4.9. Przedawkowanie
Objawy
Senność, pobudzenie, agresywność, obniżony poziom świadomości, depresja oddechowa i śpiączka wystąpiły przy przedawkowaniu lewetyracetamu.
Leczenie przedawkowania
Nie istnieje specyficzny antydotum na lewetyracetam. Leczenie przedawkowania lewetyracetamu powinno być objawowe i może obejmować hemodializę. Skuteczność eliminacji przez dializę wynosi 60% dla lewetyracetamu i 74% dla głównego metabolitu.
Strona 13 z 21

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1. Właściwości farmakodynamiczne
Kategoria farmakoterapeutyczna: leki przeciwpadaczkowe, inne leki przeciwpadaczkowe, kod ATC: N03AX14.
Substancja czynna, lewetyracetam, jest pochodną pirrolidynową (S-enancjomerem α-etylo-2-oxo-1-
pirrolidynoacetamidu), chemicznie niezwiązaną z istniejącymi substancjami o działaniu przeciwpadaczkowym.
Mechanizm działania
Mechanizm działania lewetyracetamu nie został jeszcze w pełni wyjaśniony. Badania in vitro i in
vivo sugerują, że lewetyracetam nie zmienia podstawowych cech komórkowych i normalnej
przekaźnictwa nerwowego.
Badania in vitro wykazują, że lewetyracetam działa na poziomy wewnątrzneuronalnego Ca poprzez
częściowe hamowanie prądów wapniowych typu N oraz zmniejszanie uwalniania Ca z wewnątrzkomórkowych magazynów. Ponadto częściowo odwraca zmniejszenie prądów wywołanych przez GABA i glicynę, indukowane przez cynk i β-karboliny. Badania in vitro wykazały ponadto, że lewetyracetam wiąże się z określonym miejscem w tkance mózgowej gryzoniów. Miejscem tym jest białko 2A pęcherzyków synaptycznych, które uważa się za zaangażowane w fuzję pęcherzyków i egzocytozę neuroprzekaźnika. Lewetyracetam i pokrewne analogi wykazują stopień powinowactwa do wiązania z białkiem 2A pęcherzyków synaptycznych, który koreluje z potencją ich ochrony przeciwpadaczkowej w modelu audiogenicznym padaczki u myszy. Odkrycie to sugeruje, że oddziaływanie między lewetyracetamem a białkiem 2A pęcherzyków synaptycznych wydaje się odgrywać rolę w mechanizmie działania przeciwpadaczkowym leku.
Efekty farmakodynamiczne
Lewetyracetam wykazuje działanie ochronne w szerokim spektrum modeli zwierzęcych padaczki częściowej i pierwotnie uogólnionej, bez efektu prokonwulsyjnego. Główny metabolit jest nieaktywny. U ludzi aktywność w warunkach padaczki zarówno częściowej, jak i uogólnionej (rozładowanie epileptyczne/reakcja fotoparoksysmalna) potwierdziła szerokie spektrum profilu farmakologicznego lewetyracetamu.
Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne
Terapia uzupełniająca w leczeniu napadów częściowych z lub bez wtórnego uogólnienia u dorosłych, nastolatków i dzieci od 4. roku życia z padaczką
Skuteczność lewetyracetamu u dorosłych została wykazana w trzech badaniach podwójnie ślepych, kontrolowanych placebo, z dawkami 1000 mg, 2000 mg lub 3000 mg/dobę, podzielonymi na dwie dawki, trwających do 18 tygodni. W analizie globalnej odsetek pacjentów, u których odnotowano zmniejszenie częstotliwości napadów częściowych tygodniowo w okresie leczenia przy ustalonej dawce (12/14 tygodni), o 50% lub więcej w porównaniu z wartością wyjściową, wynosił odpowiednio 27,7%, 31,6% i 41,3% u pacjentów leczonych lewetyracetamem w dawkach 1000, 2000 lub 3000 mg oraz 12,6% u pacjentów leczonych placebo.
Strona 14 z 21
Grupa pediatryczna
Skuteczność lewetyracetamu u pacjentów pediatrycznych (od 4 do 16 roku życia) została wykazana w jednym badaniu podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo, obejmującym 198 pacjentów i trwającym 14 tygodni. W tym badaniu pacjenci przyjmowali lewetyracetam w ustalonej dawce 60 mg/kg/dobę (z dwiema dawkami dziennymi).
44,6% pacjentów leczonych lewetyracetamem i 19,6% pacjentów leczonych placebo osiągnęło w porównaniu z wartością wyjściową zmniejszenie częstotliwości napadów częściowych tygodniowo o 50% lub więcej. Przy długotrwałym leczeniu kontynuowanym, 11,4% pacjentów było wolnych od napadów przez co najmniej 6 miesięcy, a 7,2% było wolnych od napadów przez co najmniej 1 rok.
35 niemowląt w wieku poniżej 1 roku, z których tylko 13 miało mniej niż 6 miesięcy, z napadami częściowymi, uczestniczyło w kontrolowanych badaniach placebo.
Monoterapia w leczeniu napadów częściowych z lub bez wtórnego uogólnienia u pacjentów od 16. roku życia z nowo rozpoznaną padaczką.
Skuteczność lewetyracetamu w monoterapii została wykazana w badaniu porównawczym typu nie-inferiorności, podwójnie ślepych, z grupami równoległymi, w porównaniu z karbamazepiną o kontrolowanym uwalnianiu (CR), u 576 pacjentów w wieku co najmniej 16 lat z nowo rozpoznaną lub niedawną padaczką. Pacjenci powinni mieć tylko napady częściowe niepowikłane lub napady toniczno-kloniczne uogólnione. Pacjenci byli losowani do przyjmowania karbamazepiny CR 400 – 1200 mg/dobę lub lewetyracetamu 1000 – 3000 mg/dobę, w zależności od odpowiedzi; leczenie trwało do 121 tygodni.
73,0% pacjentów leczonych lewetyracetamem i 72,8% pacjentów leczonych karbamazepiną CR osiągnęło brak napadów przez okres 6 miesięcy; różnica absolutna skorygowana między leczeniami wyniosła 0,2% (95% CI: 7,8-8,2). Ponad połowa pacjentów była wolna od napadów przez 12 miesięcy (56,6% i 58,5% pacjentów leczonych odpowiednio lewetyracetamem i karbamazepiną CR).
W badaniu odzwierciedlającym praktykę kliniczną, leczenie przeciwpadaczkowe towarzyszące mogło być odstawione u ograniczonej liczby pacjentów, którzy odpowiadali na terapię uzupełniającą lewetyracetamem (36 dorosłych pacjentów spośród 69).
Terapia uzupełniająca w leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych i nastolatków od 12. roku życia z Młodzieńczą Epilepsją Miokloniczną.
Skuteczność lewetyracetamu została wykazana w jednym badaniu podwójnie ślepych, kontrolowanym placebo, trwającym 16 tygodni, u pacjentów w wieku co najmniej 12 lat, z idiopatyczną padaczką uogólnioną z napadami mioklonicznymi w różnych zespołach. Większość pacjentów miała młodzieńczą epilepsję miokloniczną.
W tym badaniu dawka lewetyracetamu wynosiła 3000 mg/dobę, podzielona na dwie dawki.
58,3% pacjentów leczonych lewetyracetamem i 23,3% pacjentów leczonych placebo osiągnęło zmniejszenie liczby dni z napadami mioklonicznymi tygodniowo o co najmniej 50%. Po kontynuowanym długotrwałym leczeniu, 28,6% pacjentów było wolnych od napadów mioklonicznych przez co najmniej 6 miesięcy, a 21,0% pacjentów było wolnych od napadów mioklonicznych przez co najmniej 1 rok.
Terapia uzupełniająca w leczeniu napadów toniczno-klonicznych uogólnionych pierwotnie u dorosłych i nastolatków od 12. roku życia z idiopatyczną padaczką uogólnioną.
Skuteczność lewetyracetamu została wykazana w badaniu trwającym 24 tygodnie, podwójnie ślepych, kontrolowanym placebo, obejmującym dorosłych, nastolatków i ograniczoną liczbę dzieci z idiopatyczną padaczką uogólnioną z pierwotnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi (PGTC) w różnych zespołach (młodzieńcza epilepsja miokloniczna, młodzieńcza epilepsja z absencjami, dziecięca epilepsja z absencjami lub epilepsja z napadami wielkiego złościwego po przebudzeniu). W tym badaniu dawka lewetyracetamu wynosiła 3000 mg/dobę dla dorosłych i nastolatków lub 60 mg/kg/dobę dla dzieci, podzielona na dwie dawki.
72,2% pacjentów leczonych lewetyracetamem i 45,2% pacjentów leczonych placebo osiągnęło zmniejszenie częstotliwości napadów PGTC tygodniowo o 50% lub więcej. Po kontynuowanym długotrwałym leczeniu, 47,4% pacjentów było wolnych od napadów toniczno-klonicznych przez co najmniej 6 miesięcy, a 31,5% było wolnych od napadów toniczno-klonicznych przez co najmniej 1 rok.
5.2. Właściwości farmakokinetyczne
Profil farmakokinetyczny został opisany po podaniu doustnym. Jedna dawka 1500 mg lewetyracetamu rozcieńczonego w 100 ml odpowiedniego rozcieńczalnika i podanego dożylnie w ciągu 15 minut jest bioekwiwalentna do 1500 mg lewetyracetamu podanego doustnie w postaci trzech tabletek po 500 mg.
Oceniano podania dożylne dawek do 4000 mg rozcieńczonych w 100 ml chlorku sodu 0,9%, wlewane w ciągu 15 minut oraz dawek do 2500 mg rozcieńczonych w 100 ml chlorku sodu 0,9% wlewanych przez ponad 5 minut. Profile farmakokinetyczne i bezpieczeństwa nie wykazały problemów bezpieczeństwa.
Lewetyracetam jest związkiem o wysokiej rozpuszczalności i przepuszczalności. Profil farmakokinetyczny jest liniowy z niewielką zmiennością międzypacjentową i wewnątrzpacjentową. Nie ma modyfikacji klirensu po wielokrotnym podawaniu. Profil farmakokinetyczny lewetyracetamu niezależny od czasu został potwierdzony również po wlewie dożylnym 1500 mg przez 4 dni z dwiema dawkami dziennie.
Nie ma dowodów na istotną zmienność cykliczną, płeć czy rasę. Profil farmakokinetyczny jest porównywalny u zdrowych ochotników i u pacjentów z padaczką.
Dorośli i nastolatkowie
Rozmieszczenie
Stężenie plazmatyczne szczytowe (C ) obserwowane u 17 osób po jednorazowej dawce dożylnej 1500 mg wlewanej w ciągu 15 minut wynosiło 51 ± 19 μg/ml (średnia arytmetyczna ± odchylenie standardowe).
Brak danych dotyczących rozmieszczenia tkankowego u człowieka.
Ani lewetyracetam, ani jego główny metabolit nie wiążą się istotnie z białkami osocza
(<10%).
Objętość rozkładu lewetyracetamu wynosi w przybliżeniu od 0,5 do 0,7 l/kg i jest wartością zbliżoną do całkowitej objętości ciała wodnego.
Biotransformacja
Lewetyracetam nie jest szeroko metabolizowany u człowieka. Główna droga metabolizmu (24% dawki) to enzymatyczna hydroliza grupy acetylamidowej. Powstawanie głównego metabolitu, ucb L057, nie jest wspierane przez izoenzymy cytochromu P wątrobowego. Hydroliza grupy acetylamidowej była mierzalna w wielu tkankach, w tym w komórkach krwi. Metabolit ucb L057 jest farmakologicznie nieaktywny.
Dodatkowo zidentyfikowano dwa metabolity uboczne.
Jeden powstał w wyniku hydroksylacji pierścienia pirrolidynowego (1,6% dawki), a drugi w wyniku otwarcia pierścienia pirrolidynowego (0,9% dawki).
Inne nieznane składniki odpowiadały tylko za 0,6% dawki.
In vivo nie zaobserwowano interkonwersji enantyomerycznej ani dla lewetyracetamu, ani dla jego głównego metabolitu.
In vitro lewetyracetam i jego główny metabolit nie hamowały aktywności głównych izoenzymów cytochromu P wątrobowego człowieka (CYP3A4, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 1A2), glukuronilotransferazy (UGT1A1 i UGT1A6) oraz epoksydohydrolazy. Ponadto lewetyracetam nie wpływa in vitro na glukuronidację kwasu walproinowego.
W hodowlach hepatocytów ludzkich lewetyracetam wywołał minimalny lub zerowy efekt na CYP1A2, SULT1E1 lub UGT1A1. Lewetyracetam spowodował lekką indukcję CYP2B6 i CYP3A4. Dane in vitro i in vivo dotyczące interakcji z doustnymi środki antykoncepcyjnymi, digoksyną i warfaryną wskazują, że nie należy oczekiwać istotnej indukcji enzymatycznej in vivo. Dlatego interakcja lewetyracetamu z innymi substancjami, lub odwrotnie, jest mało prawdopodobna.
Eliminacja
Okres półtrwania w osoczu u dorosłych wynosi 7±1 godziny i nie zmienia się w zależności od dawki, drogi podania ani wielokrotnego podania. Średni całkowity klirens ciała wynosi 0,96 ml/min/kg.
Główną drogą wydalania jest droga nerkowa, odpowiedzialna średnio za eliminację 95% podanej dawki (około 93% dawki wydalane jest w ciągu 48 godzin).
Wydalanie kałowe stanowi tylko 0,3% dawki.
Skumulowane wydalanie moczowe lewetyracetamu i jego głównego metabolitu odpowiada odpowiednio za eliminację 66% i 24% dawki w ciągu pierwszych 48 godzin.
Klirens nerkowy lewetyracetamu i ucb L057 wynosi odpowiednio 0,6 i 4,2 ml/min/kg, co wskazuje, że lewetyracetam jest wydalany przez filtrację kłębuszkową z późniejszym resorpcją kanalikową, a główny metabolit jest wydalany również przez aktywną sekrecję kanalikową oprócz filtracji kłębuszkowej. Eliminacja lewetyracetamu koreluje z klirensą kreatyniny.
Strona 17 z 21
Osoby starsze
U osób starszych okres półtrwania jest wydłużony o około 40% (od 10 do 11 godzin). Jest to spowodowane zmniejszoną czynnością nerek w tej populacji (patrz punkt 4.2).
Uszkodzenie nerek
Wygląda na to, że pozornie całkowity klirens zarówno lewetyracetamu, jak i jego głównego metabolitu koreluje z klirensą kreatyniny. W związku z tym u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim uszkodzeniem nerek zaleca się dostosowanie dawki utrzymującej lewetyracetamu na podstawie klirensy kreatyniny (patrz punkt 4.2).
U dorosłych pacjentów anurycznych z nerek w końcowym stadium choroby okres półtrwania wynosił odpowiednio około 25 i 3,1 godziny w okresach między dializami i podczas dializy. Udział lewetyracetamu usuwany podczas typowej dializy trwającej 4 godziny wynosił 51%.
Uszkodzenie wątroby
U osób z łagodnym i umiarkowanym uszkodzeniem wątroby nie zaobserwowano istotnej modyfikacji klirensu lewetyracetamu. U większości osób z ciężkim uszkodzeniem wątroby klirens lewetyracetamu był zmniejszony o ponad 50% z powodu współistniejącego uszkodzenia nerek (patrz punkt 4.2).
Grupa pediatryczna
Dzieci (od 4 do 12 roku życia)
Nie przeprowadzono badań farmakokinetyki u dzieci po podaniu dożylnym. Jednak na podstawie właściwości farmakokinetycznych lewetyracetamu, farmakokinetyki u dorosłych po podaniu dożylnym i farmakokinetyki u dzieci po podaniu doustnym, oczekuje się, że ekspozycja (AUC) lewetyracetamu u dzieci w wieku od 4 do 12 lat będzie podobna po podaniu dożylnym i doustnym.
Po jednorazowym podaniu doustnemu (20 mg/kg) u dzieci (6–12 lat) z padaczką okres półtrwania lewetyracetamu wyniósł 6,0 godziny. Pozornie klirens skorygowany o masę ciała był o około 30% wyższy niż u dorosłych z padaczką.
Po wielokrotnym podaniu doustnemu (20–60 mg/kg/dobę) u dzieci z padaczką (4–12 lat) lewetyracetam był szybko wchłaniany. Szczytowe stężenie plazmatyczne obserwowano 0,5–1,0 godziny po dawce. Obserwowano liniowe i proporcjonalne dawce wzrosty szczytowych stężeń plazmatycznych i pola pod krzywą. Okres półtrwania eliminacji wyniósł około 5 godzin. Pozornie klirens ciała wyniósł 1,1 ml/min/kg.
5.3. Dane prekliniczne dotyczące bezpieczeństwa
Dane niekliniczne nie wskazują na istotne ryzyko dla człowieka na podstawie konwencjonalnych badań bezpieczeństwa farmakologicznego, genotoksyczności i potencjału kancerogennego.
Zdarzenia niepożądane nieobserwowane w badaniach klinicznych, ale stwierdzone u szczurów i w mniejszym stopniu u myszy, przy stężeniach ekspozycji podobnych do stężeń u człowieka i z możliwym znaczeniem dla użytkowania klinicznego, to zmiany wątrobowe, wskaźniki reakcji adaptacyjnej, takie jak przyrost masy ciała i hipertrofia środkopłatkowa, infiltracja tłuszczowa i podwyższenie enzymów wątrobowych w osoczu.
Nie zaobserwowano reakcji niepożądanych na płodność męską i żeńską ani na zdolność rozrodczą u szczurów przy dawkach do 1800 mg/kg/dobę (6 razy maksymalna zalecana dawka dzienna u człowieka (MRHD, Maximum Recommended Human Daily Dose) według mg/m lub według ekspozycji), zarówno w pokoleniu rodzicielskim, jak i w pokoleniu F1.
Przeprowadzono dwa badania rozwoju embrionalno-płodowego (EFD) u szczurów przy dawkach 400, 1200 i 3600 mg/kg/dobę. Przy dawce 3600 mg/kg/dobę, w jednym z dwóch badań EFD, zaobserwowano lekkie zmniejszenie masy płodu związane z niewielkim wzrostem zaburzeń szkieletowych/anomalii mniejszych. Nie zaobserwowano wpływu na śmiertelność embrionalną ani wzrostu częstości wad. NOAEL (No Observed Adverse Effect Level) wyniósł 3600 mg/kg/dobę dla ciężarnych samic szczurów (12 razy maksymalna zalecana dawka dzienna u człowieka (MRHD) według mg/m) i 1200 mg/kg/dobę dla płodów.
Cztery badania rozwoju embrionalno-płodowego przeprowadzono u królików przy dawkach 200, 600, 800, 1200 i 1800 mg/kg/dobę. Dawka 1800 mg/kg/dobę wywołała znaczną toksyczność matki i zmniejszenie masy płodu w połączeniu ze zwiększoną częstością płodów z wadami sercowo-naczyniowymi/szkieletowymi. NOAEL był <200 mg/kg/dobę dla ciężarnych i 200 mg/kg/dobę dla płodów (równoważne MRHD według mg/m).
Przeprowadzono jedno badanie rozwoju okołoporodowego i poporodowego u szczurów z dawkami lewetyracetamu 70, 350, 1800 mg/kg/dobę. NOAEL wyniósł ≥1800 mg/kg/dobę dla samic F0 i pokolenia F1 pod względem przeżycia, wzrostu i rozwoju do odstawienia od mleka (6 razy MRHD według mg/m).
Badania u szczurów i psów, u noworodków i młodych zwierząt, wykazały, że nie występują efekty niepożądane w żadnym ze standardowych punktów końcowych rozwoju lub dojrzewania przy dawkach do 1800 mg/kg/dobę (6-17 razy MRHD według mg/m).

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1. Wykaz substancji pomocniczych
Sodio cloruro
Sodio acetato triidrato
Acido acetico glaciale
Acqua do wstrzykiwania

6.2. Niezgodność
Niniejszego leku nie wolno mieszać z innymi lekami, z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6.6.

6.3. Okres ważności
Zamknięty fiolka: 3 lata.
Stabilność chemiczna i fizyczna w trakcie użytkowania została potwierdzona przez 24 godziny w temperaturze 25 °C ± 2 °C (temperatura pokojowa) w fiolkach z polipropylenu oraz workach giętkich z PVC.
Z punktu widzenia mikrobiologicznego produkt należy stosować natychmiast po rozcieńczeniu. Jeżeli nie jest stosowany natychmiast, czasy przechowywania w trakcie użytkowania oraz warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2–8 °C, chyba że rozcieńczono go w warunkach kontrolowanych i walidowanych warunków bezpylnych.

6.4. Specjalne środki ostrożności dotyczące przechowywania
Niniejszy lek nie wymaga żadnych szczególnych warunków przechowywania.
W przypadku warunków przechowywania leku po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

6.5. Rodzaj i zawartość opakowania
Fiolka o pojemności 5 ml wykonana ze szkła (typ I) z korkiem z bromobutylowej gumy i aluminiowym oznaczeniem всiskującym.
Fiolki zawierają 5 ml roztworu koncentratu do infuzji i są pakowane w tekturowe pudełko.
Każde pudełko zawiera 1 lub 10 fiol.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.

6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i manipulacji
Zobacz Tabelę 1 w celu zapoznania się z zalecaną metodą przygotowania i podania koncentratu levetiracetamu do roztworu do infuzji w celu uzyskania całkowitej dobowej dawki 500 mg, 1000 mg, 2000 mg lub 3000 mg w dwóch oddzielnych dawkach.
Tabela 1. Przygotowanie i podawanie koncentratu levetiracetamu do roztworu do infuzji

Ten postać leku przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku, ewentualny pozostały roztwór należy usunąć.
Levetiracetam w postaci stężonej do sporządzenia roztworu do wlewu jest fizycznie zgodny i chemicznie stabilny przez co najmniej 24 godziny po zmieszaniu z poniższymi rozpuszczalnikami i przechowywaniu w workach z PVC w temperaturze kontrolowanej 15–25°C.
Rozpuszczalniki:

• Natrium chloridum 9 mg/ml (0,9%) roztwór do wstrzykiwań
• Ringer laktat roztwór do wstrzykiwań Strona 20 z 21
• Dekstroza 50 mg/ml (5%) roztwór do wstrzykiwań

Nie należy stosować leku, który zawiera cząstki stałe lub uległ odbarwieniu.
Nieużywane leki oraz odpady powstałe po ich zastosowaniu należy utylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.

7. WŁAŚCICIEL POZWOLENIA NA WPUSZCZENIE NA RYNEK

Tillomed Italia S.r.l.
viale Richard 1, Torre A
20143, Milano
Włochy

8. NUMER W DOPUSZCZENIA DO OBROTU

046275018 - „100 MG/ML KONCENTRAT DO ŚCIENIA DO INFUZJI” 1
FIOLKA SZKLANA O POJEMNOŚCI 5 ML
046275020 - „100 MG/ML KONCENTRAT DO ŚCIENIA DO INFUZJI” 10
FIOLKI SZKLANE O POJEMNOŚCI 5 ML

9. DATA PIERWSZEGO POZWOLENIA/ODNOWIENIA POZWOLENIA

Data pierwszego pozwolenia: 21.03.2019
Data ostatniego odnowienia: 09.04.2023

10. DATA PRZEGLĄDU TEKSTU

09/2025
Strona 21 z 21