LEMTRADA

Ulotka: informacje dla pacjenta

LEMTRADA 12 mg stężony roztwór do sporządzenia roztworu do infuzji

alemtuzumab
▼ Lek poddawany dodatkowemu monitorowaniu. Umożliwia to szybkie wykrywanie nowych informacji dotyczących bezpieczeństwa. Możesz wnieść swój wkład, zgłaszając wszelkie zaobserwowane działania niepożądane podczas przyjmowania tego leku. Zobacz koniec ustępu 4, aby uzyskać informacje na temat zgłaszania działań niepożądanych.
Przed zastosowaniem tego leku należy uważnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.
* Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
* W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem.
* W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym tych nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem. Zobacz ustęp 4.
Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest LEMTRADA i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed podaniem LEMTRADA
3. Jak będzie podawany LEMTRADA
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać LEMTRADA
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest LEMTRADA i do czego służy

LEMTRADA zawiera substancję czynną alemtuzumab, stosowaną w leczeniu postaci stwardnienia rozsianego (SM) u dorosłych, zwaną stwardnieniem rozsianym nawrotowo-remisyjnym (SMRR). LEMTRADA nie wylecza SM, ale może zmniejszyć liczbę nawrotów. Może również pomóc spowolnić lub zatrzymać niektóre objawy i objawy SM. W badaniach klinicznych pacjenci leczeni LEMTRADĄ mieli mniej nawrotów i mniejsze ryzyko pogorszenia niepełnosprawności w porównaniu z pacjentami leczonymi interferonem beta wielokrotnie w ciągu tygodnia.
LEMTRADA jest stosowana, jeśli Twoja SM jest bardzo aktywna pomimo wcześniejszego leczenia przynajmniej jednym innym lekiem na SM lub jeśli Twoja SM szybko postępuje.
Co to jest stwardnienie rozsiane?
SM to choroba autoimmunologiczna, która dotyka ośrodkowego układu nerwowego (mózg i rdzeń kręgowy).
W SM układ odpornościowy błędnie atakuje ochronną osłonkę (mięń) włókien nerwowych, powodując stan zapalny. Gdy stan zapalny powoduje objawy, mówi się o „ataku” lub „nawrocie”. W SMRR pacjenci doświadczają nawrotów, po których następują okresy poprawy.
Objawy, które występują, zależą od tego, która część ośrodkowego układu nerwowego jest dotknięta. Uszkodzenia nerwów spowodowane stanem zapalnym mogą być odwracalne, ale w miarę postępu choroby uszkodzenia mogą się kumulować i stać się trwałe.
Jak działa LEMTRADA
LEMTRADA moduluje układ odpornościowy w taki sposób, aby ograniczyć ataki na układ nerwowy.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem LEMTRADA

NIE stosuj LEMTRADA
jeśli jest alergiczny na alemtuzumab lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w
punkcie 6)
jeśli ma zakażenie wirusem immunodeficytu ludzkiego (HIV)
jeśli ma ciężką infekcję.
jeśli występuje u niego jeden z następujących stanów:
o inne choroby autoimmunologiczne niż stwardnienie rozsiane
o niekontrolowane, wysokie ciśnienie tętnicze
o wywiad chorób naczyń krwionośnych doprowadzających krew do mózgu
o wywiad udaru
o wywiad zawału serca lub bólu w klatce piersiowej
o wywiad chorób krwotocznych
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem przed podaniem LEMTRADA. Po jednym cyklu leczenia LEMTRADA może
zwiększyć się ryzyko rozwoju innych chorób autoimmunologicznych lub ciężkich infekcji. Ważne jest, aby
zrozumieć te zagrożenia i wiedzieć, jak je kontrolować. Otrzyma kartę ostrzegawczą dla pacjenta oraz przewodnik dla pacjenta zawierający dodatkowe informacje. Należy nosić przy sobie kartę ostrzegawczą przez cały czas trwania leczenia i przez 4 lata po ostatniej infuzji LEMTRADA, ponieważ działania niepożądane mogą pojawić się nawet lata po leczeniu. Pokazuj kartę ostrzegawczą lekarzowi za każdym razem, gdy poddawany jest się leczeniu medycznemu, nawet jeśli nie dotyczy ono stwardnienia rozsianego.
Lekarz przeprowadzi badania krwi przed rozpoczęciem leczenia LEMTRADA, aby sprawdzić, czy można stosować ten lek. Lekarz upewni się również, że nie ma żadnych chorób lub zaburzeń przed rozpoczęciem leczenia LEMTRADA.

• Choroby autoimmunologiczne Leczenie LEMTRADA może zwiększyć ryzyko chorób autoimmunologicznych: są to choroby, w których układ odpornościowy błędnie atakuje organizm. Poniżej znajdują się dodatkowe informacje na temat chorób, które zaobserwowano u pacjentów z stwardnieniem rozsianym leczonych LEMTRADA.

Choroby autoimmunologiczne mogą pojawić się wiele lat po leczeniu LEMTRADA, dlatego konieczne są regularne badania krwi i moczu przez 4 lata po ostatniej infuzji. Te badania są konieczne nawet wtedy, gdy czuje się dobrze i objawy stwardnienia rozsianego są kontrolowane. Należy samodzielnie zwracać uwagę na określone objawy i znaki. Ponadto, te choroby mogą wystąpić nawet po upływie 4 lat od ostatniej infuzji, dlatego należy nadal zwracać uwagę na objawy, nawet po zakończeniu miesięcznych badań krwi i moczu. Szczegóły dotyczące objawów, badań i sposobu postępowania opisano w punktach 2 i 4 – choroby autoimmunologiczne. Informacje na temat tych chorób autoimmunologicznych (i badań diagnostycznych) można znaleźć w przewodniku
dla pacjenta LEMTRADA.
o Przeciwciałowe hemofilia A
Nieczęsto pacjenci rozwijali chorobę krwotoczną zwaną przeciwciałową hemofilią A, spowodowaną przeciwciałami działającymi przeciwko czynnikowi VIII (białku niezbędnemu do normalnego krzepnięcia krwi). Ta choroba musi być zdiagnozowana i leczona natychmiast. Objawy przeciwciałowej hemofilii A opisano w punkcie 4.
o Idiopatyczna plamica małopłytkowa (ITP)
Często pacjenci rozwijali chorobę krwotoczną zwaną idiopatyczną plamicą małopłytkową (ITP), spowodowaną zmniejszeniem liczby płytek krwi. Ta choroba musi być zdiagnozowana i leczona wcześnie, ponieważ w przeciwnym wypadku może mieć ciężkie skutki lub nawet prowadzić do śmierci. Objawy ITP opisano w punkcie 4.
o Choroby nerek (np. choroba przeciwko błonie podstawnej kłębuszka – anti-MBG)
Rzadko pacjenci rozwijali problemy autoimmunologiczne z nerek, takie jak choroba przeciwko błonie podstawnej kłębuszka (anti-MBG). Objawy i znaki chorób nerek opisano w punkcie 4. Te stany, jeśli nie zostaną leczone, mogą prowadzić do niewydolności nerek wymagającej dializy lub przeszczepu i mogą prowadzić do śmierci.
o Choroby tarczycy
Pacjenci bardzo często rozwijali autoimmunologiczną chorobę tarczycy, która zaburza jej zdolność do produkcji lub regulacji hormonów ważnych dla metabolizmu. LEMTRADA może powodować różne typy chorób tarczycy, w tym:

• Nadczynność tarczycy (nadczynność), gdy tarczyca wytwarza nadmiar hormonów
• Niedoczynność tarczycy (niedoczynność), gdy tarczyca wytwarza zbyt mało hormonów.

Objawy chorób tarczycy opisano w punkcie 4.
Jeśli rozwinie się choroba tarczycy, w większości przypadków konieczne będzie przyjmowanie leków przez resztę życia w celu jej leczenia, a w niektórych przypadkach może być konieczne usunięcie tarczycy.
Nadzwyczaj ważne jest odpowiednie leczenie choroby tarczycy, szczególnie jeśli zajdzie w ciążę po leczeniu LEMTRADA. Nieleczona choroba tarczycy może uszkodzić płód lub noworodka po urodzeniu.
o Zapalenie wątroby
Niektórzy pacjenci rozwijali zapalenie wątroby po podaniu LEMTRADA. Zapalenie wątroby można zdiagnozować za pomocą badań krwi, które należy wykonywać regularnie po leczeniu LEMTRADA. Jeśli wystąpi jeden lub więcej z następujących objawów, należy poinformować lekarza: nudności, wymioty, ból brzucha, zmęczenie, utrata apetytu, żółtaczka oczu lub skóry, ciemny mocz, krwawienia lub łatwe powstawanie siniaków.
o Zespół hemolityczno-mocznicowy (TTP)
Podczas leczenia LEMTRADA może wystąpić zaburzenie krzepnięcia krwi zwane zespolem hemolityczno-mocznicowym (TTP). Zakrzepy tworzą się w naczyniach krwionośnych i może to wystąpić w dowolnej części ciała. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią następujące objawy: siniaki na skórze lub w jamie ustnej, które mogą wyglądać jak czerwone plamki, z lub bez niezwykłego zmęczenia, gorączki, dezorientacji, zaburzeń mowy, żółtaczki skóry lub oczu (żółtaczki), zmniejszonej ilości moczu, ciemny mocz. Zaleca się pilne skonsultowanie się z lekarzem, ponieważ TTP może być śmiertelne (zobacz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
o Gruźlica
Zgłaszano przypadki zaburzeń układu odpornościowego (gruźlica) u pacjentów leczonych LEMTRADA. Objawy mogą obejmować suchy, uporczywy kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej, gorączkę, powiększone węzły chłonne, utratę masy ciała, wysypki skórne i zamazane widzenie.
o Autoimmunologiczne zapalenie mózgu
Autoimmunologiczne zapalenie mózgu (choroba mózgu o podłożu immunologicznym) może wystąpić po podaniu LEMTRADA. Ten stan może obejmować objawy takie jak zmiany zachowania i/lub zaburzenia psychiczne, utrata krótkotrwałej pamięci lub napady padaczkowe. Objawy mogą przypominać nawrót SM. Jeśli pojawi się jeden lub więcej z tych objawów, należy skontaktować się z lekarzem.
o Inne choroby autoimmunologiczne
Nieczęsto pacjenci rozwijali choroby autoimmunologiczne wpływające na czerwone krwinki lub białe krwinki. Te problemy można zdiagnozować za pomocą badań krwi, które należy wykonywać regularnie po leczeniu LEMTRADA. Jeśli rozwinie się jedna z tych chorób, lekarz poinformuje i podejmie niezbędne działania lecznicze.

• Reakcje podczas infuzji Większość pacjentów leczonych LEMTRADA doświadcza działań niepożądanych w czasie infuzji lub w ciągu 24 godzin po niej. Aby zmniejszyć ryzyko reakcji podczas infuzji, lekarz poda dodatkowy lek lub leki (zobacz punkt 4 – reakcje podczas infuzji).
• Inne ciężkie reakcje występujące krótko po infuzji LEMTRADA Niektórzy pacjenci doświadczyli ciężkich lub zagrażających życiu reakcji po infuzji LEMTRADA, w tym krwawienia płucnego, zawału serca, udaru lub pęknięć naczyń krwionośnych doprowadzających krew do mózgu. Reakcje te mogą wystąpić po podaniu dowolnej dawki w cyklu leczenia. W większości przypadków objawy pojawiały się w ciągu 1-3 dni po infuzji. Lekarz będzie kontrolować oznaki życiowe, w tym ciśnienie krwi, przed i podczas infuzji. Natychmiast poproś o pomoc, jeśli wystąpią następujące objawy: trudności w oddychaniu, kaszel z krwawieniem, ból w klatce piersiowej, asymetria twarzy, silny nagły ból głowy, osłabienie jednej strony ciała, trudności w mówieniu lub ból w szyi.
• Hemofagocytarna lymfohistiocytoza Leczenie LEMTRADA może zwiększyć ryzyko nadmiernej aktywacji białych krwinek związanej z zapaleniem (hemofagocytarna lymfohistiocytoza), które może prowadzić do śmierci, jeśli nie zostanie zdiagnozowane i wyleczone wcześnie. Jeśli wystąpią różne objawy, takie jak gorączka, powiększone węzły chłonne, siniaki lub wysypka skórna, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
• Choroba Still’a u dorosłych (AOSD) AOSD to rzadka choroba, która może powodować zapalenie wielu narządów z różnymi objawami, takimi jak gorączka >39°C lub 102,2°F trwająca ponad 1 tydzień, ból, sztywność z lub bez obrzęku stawów i/lub wysypka skórna. Jeśli wystąpi kombinacja tych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
• Infekcje Pacjenci leczeni LEMTRADA mają większe ryzyko ciężkich infekcji (zobacz punkt 4 – infekcje). Ogólnie infekcje można leczyć standardowymi lekami.

Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia, lekarz sprawdzi, czy inne leki, które przyjmuje, mogą wpływać na jego układ odpornościowy. Dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich lekach, które przyjmuje.
Ponadto, poinformuj lekarza, jeśli ma ciężką infekcję przed rozpoczęciem leczenia LEMTRADA, lekarz musi odłożyć leczenie, aż infekcja ustąpi.
Pacjenci leczeni LEMTRADA mają większe ryzyko rozwoju infekcji wirusem pęcherzyca (np. opryszcz). Ogólnie, gdy pacjent rozwinie infekcję wirusem pęcherzyca, ma większe ryzyko ponownego jej rozwoju. Ponadto, możliwe jest pierwsze wystąpienie infekcji wirusem pęcherzyca. Zaleca się, aby lekarz przepisał lek zmniejszający ryzyko rozwoju infekcji wirusem pęcherzyca, który należy przyjmować w dniach podawania LEMTRADA i przez miesiąc po zakończeniu leczenia.
Ponadto, możliwe są infekcje powodujące nieprawidłowości szyjki macicy (część szyjki macicy). Dlatego zaleca się, aby wszystkie pacjentki poddawały się corocznemu badaniu, np. cytologii. Lekarz wyjaśni, jakie badania będą potrzebne.
Zgłaszano infekcje spowodowane wirusem zwanym wirus cytomegalii (CMV) u pacjentów leczonych LEMTRADA. Większość przypadków wystąpiła w ciągu dwóch miesięcy od rozpoczęcia leczenia alemtuzumabem. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli wystąpią objawy infekcji, takie jak gorączka i powiększone gruczoły.
Pacjenci leczeni LEMTRADA mieli infekcje spowodowane wirusem zwanym wirusem Epsteina-Barr (EBV), w tym przypadki ciężkiego i czasem śmiertelnego zapalenia wątroby. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy infekcji, takie jak gorączka, powiększone węzły chłonne lub zmęczenie.
Pacjenci leczeni LEMTRADA mają również zwiększone ryzyko zakażenia listerią (infekcja bakteryjna spowodowana spożyciem zanieczyszczonego jedzenia). Zakażenie listerią może prowadzić do ciężkiej choroby, w tym zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, ale można je leczyć odpowiednimi lekami. Aby zmniejszyć to ryzyko, należy unikać spożywania surowego lub niedogotowanego mięsa, miękkich serów i nieprzegotowanych nabiałów dwa tygodnie przed leczeniem, podczas leczenia i przez co najmniej miesiąc po zakończeniu leczenia LEMTRADA.

• Zapalenie płuc i zapalenie osierdzia U pacjentów leczonych LEMTRADA zgłaszano zapalenie płuc (zapalenie tkanki płuc). Większość przypadków wystąpiła w ciągu pierwszego miesiąca po leczeniu LEMTRADA. Zgłaszano również przypadki wypływu osierdziowego (nagromadzenie płynu wokół serca) i zapalenia osierdzia (zapalenie osierdzia) u pacjentów leczonych LEMTRADA. Należy poinformować lekarza o objawach, takich jak duszność, kaszel, brak tchu, ból w klatce piersiowej lub uczucie ucisku w klatce piersiowej oraz obecność krwi w plwocinie, ponieważ mogą one wynikać z zapalenia płuc, wypływu osierdziowego lub zapalenia osierdzia.

Jeśli mieszka w regionie, gdzie często występują infekcje gruźlicze, może mieć większe ryzyko zakażenia gruźlicą. Dlatego lekarz przeprowadzi badania na gruźlicę.
Jeśli jest nosicielem wirusa zapalenia wątroby B lub C (infekcje wątroby), należy zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem leczenia LEMTRADA, ponieważ nie wiadomo, czy leczenie może spowodować aktywację infekcji wątroby, co może uszkodzić wątrobę.
Zgłaszano przypadki rzadkiej infekcji mózgu zwanej PML (postępujące wielofocalne leukoenkefalopatie) u pacjentów, którym podawano Lemtrada. PML zgłaszano u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka, w szczególności po wcześniejszym leczeniu SM lekami znanymi z ryzyka wywoływania PML.
PML może prowadzić do ciężkiej niepełnosprawności przez tygodnie lub miesiące i może być śmiertelne.
Objawy mogą przypominać nawrót SM i obejmują postępujące osłabienie lub niezgrabność kończyn, zaburzenia wzroku, trudności w mówieniu lub zmiany w myśleniu, pamięci i orientacji prowadzące do dezorientacji i zmian osobowości. Ważne jest poinformowanie rodziny lub personelu medycznego o leczeniu, ponieważ mogą zauważyć objawy, o których nie wie się. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy sugerujące PML.

• Zapalenie pęcherzyka żółciowego LEMTRADA może zwiększyć ryzyko zapalenia pęcherzyka żółciowego. Może to być ciężki stan medyczny zagrażający życiu. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy takie jak ból i wrażliwość brzucha, gorączka, nudności lub wymioty.
• Wcześniej zdiagnozowany nowotwór Jeśli kiedykolwiek miał nowotwór, poinformuj o tym lekarza.
• Szczepienia Nie wiadomo, czy LEMTRADA wpływa na odpowiedź na szczepionkę; dlatego, jeśli nie otrzymał wszystkich obowiązkowych szczepień, lekarz zadecyduje, czy należy je przeprowadzić przed rozpoczęciem leczenia LEMTRADA. W szczególności lekarz sprawdzi, czy należy zaszczepić przeciwko różyczce, jeśli nie chorował wcześniej.

Każde szczepienie należy przeprowadzić co najmniej 6 tygodni przed rozpoczęciem leczenia LEMTRADA.
NIE należy otrzymywać niektórych typów szczepionek ( szczepionki wirusowe ożywione ), jeśli niedawno podano LEMTRADA.
Dzieci i młodzież
LEMTRADA nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia, ponieważ nie był badany u pacjentów z SM poniżej 18. roku życia.
Inne leki i LEMTRADA
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjmować inne leki (w tym szczepienia lub leki ziołowe).
Oprócz LEMTRADA istnieją inne leczenia (w tym leczenia SM lub innych chorób), które mogą wpływać na układ odpornościowy, a tym samym na zdolność do walki z infekcjami. Jeśli przyjmuje się jeden z tych leków, lekarz może zalecić przerwanie ich stosowania przed rozpoczęciem leczenia LEMTRADA.
Ciąża
Jeśli jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed podaniem tego leku.
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas wszystkich cykli leczenia LEMTRADA i przez 4 miesiące po każdym cyklu leczenia.
Jeśli zajdzie w ciążę po leczeniu LEMTRADA i rozwinie się choroba tarczycy w czasie ciąży, należy zachować szczególną ostrożność. Choroby tarczycy mogą szkodzić dziecku (zobacz punkt 2 Ostrzeżenia i środki ostrożności – choroby autoimmunologiczne).
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy LEMTRADA może być przenoszony do noworodka z mlekiem matki, ale istnieje możliwość, że tak, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas wszystkich cykli leczenia LEMTRADA i przez 4 miesiące po każdym cyklu leczenia. Jednak mleko matki może mieć korzyści (pomaga chronić dziecko przed infekcjami), dlatego skonsultuj się z lekarzem, jeśli planuje się karmienie piersią. Doradzi, co jest najlepsze dla niej i dziecka.
Niepłodność
Podczas cyklu leczenia i przez 4 miesiące po jego zakończeniu LEMTRADA może pozostać w organizmie. Nie wiadomo, czy w tym czasie LEMTRADA wpływa na płodność. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli rozważa się zajście w ciążę. Nie ma dowodów, że LEMTRADA wpływa na płodność mężczyzn.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Wielu pacjentów doświadcza działań niepożądanych w czasie infuzji lub w ciągu 24 godzin po infuzji LEMTRADA. Niektóre z nich, takie jak zawroty głowy, mogą utrudniać bezpieczne prowadzenie pojazdów lub korzystanie z maszyn. Jeśli wystąpią, należy przerwać te czynności, aż poczuje się lepiej.
LEMTRADA zawiera potas i sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol potasu (39 mg) na infuzję, czyli jest w zasadzie „bez potasu”.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na infuzję, czyli jest w zasadzie „bez sodu”.

3. Jak będzie podawany LEMTRADA

Lekarz wyjaśni, jak będzie podawany LEMTRADA. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.
Początkowa terapia będzie polegać na dobowym wlewie przez 5 kolejnych dni (cykl 1) oraz dobowym wlewie
przez 3 kolejne dni rok później (cykl 2).
Między obydwoma cyklami nie będzie stosowana terapia LEMTRADA. Dwa cykle leczenia mogą zmniejszyć
aktywność SM do 6 lat.
Niektórzy pacjenci, u których po dwóch początkowych cyklach wystąpią objawy lub oznaki choroby SM, mogą otrzymać 1 lub 2 dodatkowe cykle leczenia, składające się z dobowego wlewu przez 3 dni. Dodatkowe cykle leczenia mogą być podane 12 miesięcy lub później po poprzednim leczeniu.
Maksymalna dzienna dawka to 1 wlew.
LEMTRADA będzie podawany za pomocą wlewu dożylnego. Każdy wlew będzie trwał około 4 godziny. Monitorowanie pod kątem działań niepożądanych i badania kontrolne muszą być kontynuowane przez 4 lata po ostatnim wlewie.
Aby lepiej zrozumieć trwanie efektów leczenia i wymaganego monitorowania, należy zapoznać się z poniższym schematem.

Monitorowanie po leczeniu LEMTRADA
Po otrzymaniu LEMTRADA należy regularnie wykonywać badania, aby potencjalne działania niepożądane mogły być szybko zdiagnozowane i natychmiast leczone. Te badania, opisane w punkcie 4 – główne działania niepożądane, muszą być kontynuowane przez 4 lata po ostatnim wlewie.
Jeśli podano więcej LEMTRADA niż należałoby
U pacjentów, którym przypadkowo podano zbyt dużą dawkę LEMTRADA w jednym wlewie, wystąpiły ciężkie reakcje, takie jak ból głowy, wysypka, obniżone ciśnienie tętnicze lub zwiększona częstość akcji serca. Dawki większe niż zalecane mogą powodować cięższe lub dłuższe reakcje podczas wlewu (patrz punkt 4) lub silniejsze działanie na układ odpornościowy. Leczenie w takich przypadkach polega na przerwaniu podawania LEMTRADA i leczeniu objawów.
Pominięte dawki LEMTRADA
Pominięcie dawki jest mało prawdopodobne, ponieważ lek jest podawany przez personel medyczny.
Należy jednak zwrócić uwagę, że w przypadku pominiętej dawki nie należy jej podawać w tym samym dniu co zaplanowaną dawkę.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku należy skonsultować się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Główne ciężkie działania niepożądane to choroby autoimmunologiczne opisane w punkcie 2, które obejmują:

• przyобрzeczone hemofilie A (rodzaj choroby krwotocznej), (nieczęsto – może dotyczyć do jednej osoby na 100): może objawiać się samoistnymi siniakami, krwawieniem z nosa, bolesnymi lub obrzękłymi stawami, innymi rodzajami krwawień lub krwawieniem z ran, które może trwać dłużej niż zwykle.
• ITP (choroba krwotoczna), (często – może dotyczyć do jednej osoby na 10): może objawiać się rozlanymi małymi czerwonymi, różowymi lub fioletowymi plamkami na skórze; skłonnością do powstawania siniaków; trudno gojącymi się krwawieniami z ran; obfitszymi, dłuższymi lub częstsze menstruacjami lub krwawieniem między menstruacjami; dłuższym lub częstszym krwawieniem z dziąseł lub z nosa lub kaszlem z krwią.
• zakrzepowe porażenie małopłytkowe (TTP), (rzadko – może dotyczyć do jednej osoby na 1000): może objawiać się siniakami na skórze lub w jamie ustnej, które mogą wyglądać jak czerwone plamki, z lub bez niezwykłego zmęczenia, gorączki, dezorientacji, zaburzeń mowy, żółtaczki (żółtaczkę skóry lub oczu), zmniejszonej ilości moczu lub ciemnego moczu.
• choroby nerek, (rzadko – może dotyczyć do jednej osoby na 1000): mogą objawiać się obecnością krwi w moczu (mocz może być czerwony lub koloru herbaty) lub obrzękami nóg lub stóp. Mogą również powodować uszkodzenia płuc, które mogą prowadzić do kaszlu z krwią.

Jeśli zauważysz którykolwiek z objawów krwawienia lub chorób nerek, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, aby zgłosić objawy. Jeśli nie możesz skontaktować się z lekarzem, musisz natychmiast udać się na leczenie medyczne.

• choroby tarczycy, (bardzo często – może dotyczyć więcej niż jednej osoby na 10): mogą objawiać się nadmiernym poceniem się; spadkiem lub przyrostem masy ciała bez wyraźnego powodu; opuchniętymi oczami; pobudzeniem nerwowym; przyspieszonym tętnem; uczuciem zimna; zwiększonym zmęczeniem lub wystąpieniem zaparć.
• choroby czerwonych i białych krwinek, (nieczęsto – może dotyczyć do jednej osoby na 100), rozpoznawane na podstawie badań krwi.
• gruźlica gruźlicza (sarkoidoza), (nieczęsto – może dotyczyć do jednej osoby na 100): objawy mogą obejmować suchy, trwający kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej, gorączkę, powiększone węzły chłonne, chudnięcie, wypryski na skórze i zamazane widzenie.
• zapalenie mózgu o charakterze autoimmunologicznym, (nieczęsto – może dotyczyć do jednej osoby na 100): może obejmować objawy takie jak zmiany zachowania i/lub zaburzenia psychiczne, utrata pamięci krótkotrwałej lub napady padaczkowe. Objawy mogą przypominać nawrót SM.

Wszystkie te ciężkie działania niepożądane mogą wystąpić wiele lat po podaniu LEMTRADY. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, aby je zgłosić.
Będziesz również musiał regularnie poddawać się badaniom krwi i moczu, aby upewnić się, że w przypadku rozwoju którejś z tych chorób może być ona natychmiast leczona.
Podsumowanie badań, do których będziesz kierowany w celu wykluczenia chorób autoimmunologicznych:

Po tym okresie, jeśli wystąpią u Ciebie objawy ITP, nabytego hemofilii A, TTP, zaburzeń nerek lub tarczycy, lekarz przeprowadzi dodatkowe badania. Będziesz musiał kontynuować monitorowanie występowania objawów niepożądanych również po upływie 4 lat, zgodnie z szczegółowym opisem w instrukcji dla pacjenta, oraz nadal nosić przy sobie kartę ostrzegawczą dla pacjenta.
Innym ważnym skutkiem niepożądanym jest zwiększony ryzyko zakażeń (poniżej podano informacje dotyczące częstości, z jaką pacjenci chorują na infekcje). W większości przypadków są to infekcje łagodne, ale mogą również wystąpić ciężkie infekcje.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów zakażenia:

• gorączka i/lub dreszcze
• powiększone węzły chłonne

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia niektórych infekcji, lekarz może rozważyć możliwość szczepienia Cię przeciwko ospie wietrznej i/lub przeprowadzenia innych szczepień, które uzna za konieczne (patrz punkt 2: Co należy wiedzieć przed podaniem LEMTRADA – Szczepienia). Lekarz może również przepisać Ci leki na opryszcz (patrz punkt 2: Co należy wiedzieć przed podaniem LEMTRADA – Infekcje).
Najczęstsze skutki niepożądane to reakcje związane z infuzją (poniżej podano informacje dotyczące częstości, z jaką pacjenci je doświadczają), które mogą wystąpić w trakcie infuzji lub w ciągu 24 godzin po niej. W większości przypadków są to reakcje łagodne, ale mogą również wystąpić ciężkie reakcje. Czasami mogą wystąpić reakcje alergiczne.
Aby zmniejszyć ryzyko reakcji podczas infuzji, lekarz poda Ci lek (glikokortykosteroidy) przed każdą z pierwszych 3 infuzji w cyklu leczenia LEMTRADA. Aby ograniczyć te reakcje, przed infuzją lub w momencie wystąpienia objawów można również podać inne leczenie. Ponadto będziesz monitorowany w trakcie infuzji oraz przez 2 godziny po jej zakończeniu. W przypadku ciężkich reakcji infuzję można spowolnić lub nawet przerwać.
Zapoznaj się z instrukcją dla pacjenta LEMTRADA, aby uzyskać więcej informacji na temat tych zdarzeń.
Oto skutki niepożądane, które możesz doświadczyć:
Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż jednej osoby na 10):

• reakcje związane z infuzją, które mogą wystąpić w trakcie infuzji lub w ciągu 24 godzin po niej: zmiany częstości akcji serca, bóle głowy, wysypka, wysypka na ciele, gorączka, pokrzywka, dreszcze, swędzenie, zaczerwienienie twarzy i szyi, zmęczenie, nudności
• infekcje: infekcje dróg oddechowych, takie jak przeziębienie i zatkanie zatok, infekcje dróg moczowych, infekcje spowodowane wirusem opryszczki
• zmniejszenie liczby białych krwinek (limfocytów, leukocytów, neutrofili)
• zaburzenia tarczycy, takie jak nadczynność lub niedoczynność tarczycy

Często (mogą dotyczyć do jednej osoby na 010):

• reakcje związane z infuzją, które mogą wystąpić w trakcie infuzji lub w ciągu 24 godzin po niej: niestrawność, dolegliwości w klatce piersiowej, ból, zawroty głowy, zmieniony smak, trudności ze snem, duszność lub brak oddechu, obniżenie ciśnienia krwi, ból w miejscu infuzji
• infekcje: kaszel, infekcja uszu, choroba podobna do grypy, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, kandydoza jamy ustnej lub pochwy, opryszcz wargowy, powiększone węzły chłonne, grypa, infekcja spowodowana wirusem ospy wietrznej (herpes zoster), infekcja zębów
• zwiększenie liczby białych krwinek, takich jak neutrofile, eozynofile (inny typ białych krwinek krwi), anemia, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, skłonność do powstawania siniaków lub krwawień (krwawienie), obrzęk węzłów chłonnych
• nadmierna odpowiedź immunologiczna
• ból pleców, szyi, rąk lub nóg, ból mięśni, skurcze mięśni, ból stawów, ból jamy ustnej lub gardła
• zapalenie jamy ustnej/desek/gardła
• ogólny dyskomfort, osłabienie, wymioty, biegunka, ból brzucha, grypa żołądkowa, wzdryganie
• nieprawidłowe wyniki badań funkcji wątroby
• pieczenie w żołądku
• zmiany w badaniach moczu: obecność krwi lub białka w moczu, zmniejszona częstość akcji serca, nieregularne lub nieprawidłowe bicie serca, podwyższone ciśnienie krwi, zaburzona funkcja nerek, obecność białych krwinek w moczu
• siniaki
• nawrót SM
• drżenie, utrata wrażliwości, uczucie pieczenia lub mrowienia
• nadczynność lub niedoczynność tarczycy (autoimmunologiczna), przeciwciała przeciw tarczycy lub wole (powiększenie tarczycy w szyi)
• obrzęk rąk i/lub nóg
• problemy ze wzrokiem, zapalenie spojówek, choroba oczu związana z chorobą tarczycy
• uczucie zawrotów głowy lub utraty równowagi, ból głowy
• uczucie niepokoju, depresja
• nietypowo obfite, przedłużone lub nieregularne miesiączki
• trądzik, zaczerwienienie skóry, nadmierne pocenie się, przebarwienia skóry, zmiany skórne, zapalenie skóry
• krwawienie z nosa, skłonność do powstawania siniaków
• wypadanie włosów
• astma
• ból mięśni i kości, dolegliwości w klatce piersiowej

Nieczone (mogą dotyczyć do jednej osoby na 100):

• infekcje: grypa jelitowa, zapalenie dziąseł, grzybica paznokci, zapalenie migdałków, ostre zapalenie zatok, bakteryjna infekcja skóry, infekcja wirusem cytomegalii
• zapalenie płuc
• grzybica stóp
• nieprawidłowy posiew pochwy
• zaburzenia czucia, objawy takie jak drętwienie, mrowienie i ból, ból głowy spowodowany napięciem
• podwójne widzenie
• ból uszu (otalgia)
• trudności z połykaniem, podrażnienie gardła, kaszel z wydzieliną
• spadek masy ciała, przyrost masy ciała, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, podwyższenie poziomu glukozy we krwi, zwiększenie rozmiaru czerwonych krwinek
• zaparcia, odruch kwasowy, suchość w ustach
• krwawienie z odbytu
• krwawienie dziąseł
• zmniejszony apetyt
• pęcherzyki, nocne poty, obrzęk twarzy, egzema
• sztywność, dyskomfort w rękach lub nogach
• kamica nerkowa, wydalanie ciał ketonowych z moczem, choroba nerek
• osłabiony/spadnięty układ odpornościowy
• gruźlica
• zapalenie pęcherzyka żółciowego z lub bez kamieni
• brodawki (małe wyrostki w okolicy narządów płciowych)
• choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się krwawieniem (nabyty hemofilia A)
• sarkoidoza
• autoimmunologiczne zapalenie mózgu (autoimmunologiczne zapalenie mózgu)
• plamy na skórze, które straciły kolor (witraż)
• autoimmunologiczne wypadanie włosów plackami (łysienie plackowate)

Rzadkie (mogą dotyczyć do jednej osoby na 1000):

• nadmierne aktywowanie białych krwinek związane z zapaleniem (histiocytosis hemofagocytarna)
• autoimmunologiczne zaburzenie krzepnięcia krwi (zespół hemolityczno-mocznicowy, TTP)

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• listerioza/meningit jądroz listeria
• krwawienie płuca
• zawał serca
• udar mózgu
• pęknięcia w tętnicach szyjnych lub kręgowych (naczynia krwionośne doprowadzające krew do mózgu)
• infekcja spowodowana wirusem zwanym wirusem Epsteina-Barra
• stan zapalny, który dotyka więcej niż jeden organ, choroba Still’a dorosłych (AOSD)

Pokaż kartę ostrzegawczą i ten ulotkę każdemu lekarzowi zajmującemu się Twoim leczeniem, a nie tylko neurologowi, który Cię prowadzi.
Te informacje znajdziesz również na karcie ostrzegawczej dla pacjenta i w instrukcji dla pacjenta, które zostały Ci przekazane przez lekarza.
Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek ze skutków niepożądanych, w tym te, które nie są wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem. Możesz również zgłaszać skutki niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Zgłaszanie skutków niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać LEMTRADĘ

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu zewnętrznym i etykiecie
fiolki po oznaczeniu Scad lub EXP. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2 °C–8 °C).
Nie zamrażać.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Zaleca się stosowanie leku natychmiast po rozcieńczeniu ze względu na potencjalne ryzyko zakażenia mikrobiologicznego. Jeśli lek nie jest stosowany natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem leżą w gestii użytkownika i nie powinny przekraczać 8 godzin w temperaturze od 2 °C do 8 °C, w osłonie przed światłem.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera LEMTRADA
Substancją czynną jest alemtuzumab.
Każda fiolka zawiera 12 mg alemtuzumabu w 1,2 mL.
Inne składniki to:

• disodowy fosforan dwuwodny (E339)
• disodowy edetynian dwuwodny
• chlorek potasu (E508)
• fosforan dwupotasowy (E340)
• polisorbat 80 (E433)
• chlorek sodu
• woda do preparatów do wstrzykiwania

Opis wyglądu LEMTRADA i zawartości opakowania
LEMTRADA to stężony, sterylny, klarowny, bezbarwny lub bladoróżowy roztwór do infuzji, zawarty w fiolce szklanej z korkiem.
Każde opakowanie zawiera jedną fiolkę.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Sanofi Belgium
Leonardo Da Vincilaan 19
B-1831 Diegem
Belgia
Producent
Genzyme Ireland Limited, IDA Industrial Park, Old Kilmeaden Road, Waterford, Irlandia.
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat tego leku należy skontaktować się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
België/Belgique/Belgien/ Lietuva
Luxemburg/Luxembourg Swixx Biopharma UAB
Sanofi Belgium Tel. +370 5 236 91 40
Tél/Tel: + 32 2 710 54 00
България Magyarország
Swixx Biopharma EOOD SANOFI-AVENTIS Zrt
Тел.: +359 (0)2 4942 480 Tel: +36 1 505 0050
Česká republika Malta
Sanofi s.r.o. Sanofi S.r.l.
Tel: +420 233086 111 Tel: +39 02 39394275
Danmark Nederland
Sanofi A/S Sanofi B.V.
Tlf: +45 45 16 70 00 Tel: +31 20 245 4000
Deutschland Norge
Sanofi Belgium sanofi-aventis Norge AS
Tel: +49 (0) 6102 3674 451 Tlf: + 47 67 10 71 00
Eesti Österreich
Swixx Biopharma OÜ sanofi-aventis GmbH
Tel. +372 640 10 30 Tel: + 43 1 80 185 - 0
Ελλάδα Polska
Sanofi-Aventis Μονοπρόσωπη AEBE Sanofi Sp. z o.o.
Τηλ: +30 210 900 16 00 Tel.: +48 22 280 00 00
España Portugal
sanofi-aventis, S.A. Sanofi – Produtos Farmacêuticos, Lda.
Tel: +34 93 485 94 00 Tel: +351 21 35 89 400
France România
Sanofi Winthrop Industrie Sanofi Romania SRL
Tél: 0 800 222 555 Tel: +40 (0) 21 317 31 36
Appel depuis l’étranger: +33 1 57 63 23 23
Hrvatska Slovenija
Swixx Biopharma d.o.o. Swixx Biopharma d.o.o.
Tel: +385 1 2078 500 Tel: +386 1 235 51 00
Ísland Slovenská republika
Vistor hf. Swixx Biopharma s.r.o.
Sími: +354 535 7000 Tel.: +421 2 208 33 600
Ireland Suomi/Finland
sanofi-aventis Ireland Ltd. T/A SANOFI Sanofi Oy
Tel: +353 (0) 1 403 56 00 Puh/Tel: + 358 201 200 300
Italia Sverige
Sanofi S.r.l. Sanofi AB
Tel: 800536389 Tel: +46 (0)8 634 50 00
Κύπρος United Kingdom (Northern Ireland)
C.A. Papaellinas Ltd. sanofi-aventis Ireland Ltd. T/A SANOFI
Τηλ: +357 22 741741 Tel: +44 (0) 800 035 2525
Latvija
Swixx Biopharma SIA
Tel: +371 6 616 47 50
Inne źródła informacji
W celu wspomagania edukacji pacjentów na temat możliwych działań niepożądanych oraz instrukcji postępowania w przypadku ich wystąpienia, dostępne są następujące materiały redukujące ryzyko:
1 Karta ostrzegawcza dla pacjenta: przeznaczona dla pacjenta, do pokazania innemu personelowi medycznemu w celu poinformowania o stosowaniu LEMTRADA
2 Przewodnik dla pacjenta: zawiera dodatkowe informacje na temat reakcji autoimmunologicznych, infekcji i innych informacji.
Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu.

Poniżej zamieszczono informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego:

Informacje dotyczące ograniczania ryzyka – choroby autoimmunologiczne

• Bardzo ważne jest, aby pacjent zrozumiał konieczność przeprowadzania regularnych badań kontrolnych (przez 4 lata po ostatniej infuzji), nawet jeśli nie występują żadne objawy i stwardnienie rozsiane jest dobrze kontrolowane.
• Z pacjentem należy zaplanować i realizować regularne monitorowanie stanu zdrowia.
• Pacjenci o niskiej współpracy mogą wymagać dodatkowych konsultacji, podczas których należy wyjaśnić ryzyko wynikające z pominięcia zaplanowanych badań.
• Wyniki badań należy monitorować, zwracając szczególną uwagę na objawy wystąpienia działań niepożądanych.
• Przekaż pacjentowi instrukcję dla pacjenta dotyczącą LEMTRADA oraz ulotkę dołączoną do opakowania i omów ją z nim. Przypomnij pacjentowi, aby zwracał szczególną uwagę na objawy związane z chorobami autoimmunologicznymi i w razie wątpliwości skontaktował się z lekarzem.

Dostępne są również następujące materiały edukacyjne dla personelu medycznego:

• Instrukcja dla personelu medycznego dotycząca LEMTRADA
• Moduł szkoleniowy LEMTRADA
• Lista kontrolna dla lekarzy przepisujących LEMTRADA

Aby uzyskać dodatkowe informacje, przeczytaj Streszczenie Właściwości Produktu (dostępne na stronie internetowej EMA podanej powyżej).
Informacje dotyczące przygotowania i podania LEMTRADA oraz monitorowania pacjenta

• Pacjentów należy leczyć kortykosteroidami bezpośrednio przed podaniem LEMTRADA w pierwszych trzech dniach każdego cyklu leczenia. Można również rozważyć wstępną terapię antyhistaminikami i/lub lekami przeciwgorączkowymi przed podaniem LEMTRADA.

• Wszystkim pacjentom należy podawać doustnie lek przeciwwirusowy przeciwko wirusowi opryszczki podczas leczenia i przez 1 miesiąc po jego zakończeniu. W badaniach klinicznych pacjenci otrzymywali acyklowir 200 mg dwa razy dziennie lub lek równoważny.

• Przeprowadzić badania podstawowe i badania przesiewowe, jak opisano w punkcie 4 Streszczenia Właściwości Produktu.

• Przed podaniem należy sprawdzić zawartość fiolki, aby wykluczyć obecność cząstek obcych oraz zmianę koloru. Nie należy stosować, jeśli stwierdzono obecność cząstek obcych lub zmianę koloru koncentratu. NIE WSTRZĄSAĆ FIOLEK PRZED UŻYCIEM.

• Z użyciem techniki bezpyłowej pobrać 1,2 mL LEMTRADA z fiolki i wstrzyknąć do 100 mL roztworu do infuzji chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) lub glukozy (5%). Mieszankę należy delikatnie odwrócić, aby dobrze wymieszać roztwór. Należy zwrócić szczególną uwagę na zachowanie jałowości przygotowanego roztworu.

• Podawać roztwór do infuzji LEMTRADA dożylnie w ciągu około 4 godzin.

• Nie należy dodawać innych leków do roztworu do infuzji LEMTRADA ani podawać innych leków jednocześnie za pomocą tej samej linii dożylnej.

• Zaleca się stosowanie leku natychmiast po rozcieńczeniu ze względu na potencjalne ryzyko zakażenia mikrobiologicznego. Jeśli lek nie zostanie użyty natychmiast, czas i warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika i nie powinny przekraczać 8 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C, w miejscu zacienionym przed światłem.

• Należy przestrzegać odpowiednich procedur dotyczących przygotowania i usuwania odpadów. Wycieki lub odpady pochodzące z tego leku należy usuwać zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.

Po każdej infuzji pacjent powinien być obserwowany przez 2 godziny w celu wykrycia reakcji związanych z infuzją. W razie potrzeby można rozpocząć leczenie objawowe (zobacz Streszczenie Właściwości Produktu). Przeprowadzać co miesięczne badania w kierunku chorób autoimmunologicznych przez 4 lata po ostatniej infuzji. Aby uzyskać dodatkowe informacje, zapoznaj się z instrukcją dla personelu medycznego dotyczącą LEMTRADA lub przeczytaj Streszczenie Właściwości Produktu dostępne na stronie internetowej EMA podanej powyżej.
ZAŁĄCZNIK IV
WNIOSKI NAUKOWE ORAZ UZASADNIENIE ZMIANY WARUNKÓW
POZWOLENIA(NAJ) NA WPUSZCZENIE NA RYNEK
Wnioski naukowe
Z uwagi na ocenę Komitetu ds. Oceny Ryzyka w Farmakowigilancji (Pharmacovigilance Risk Assessment Committee (PRAC)) dotyczącą raportu z końcowego badania PASS, które było badaniem nieinterwencyjnym, nałożonym dla powyższego leku(lków), wnioski naukowe CHMP są następujące:
CHMP zgadza się z wnioskami naukowymi sformułowanymi przez PRAC.
Uzasadnienie zmiany warunków pozwolenia(na) na wpuszczenie na rynek
Na podstawie wniosków naukowych dotyczących wyników badania dla powyższego leku(lków), CHMP uważa, że stosunek korzyści do ryzyka tego leku(lków) pozostaje niezmieniony, z zastrzeżeniem proponowanych zmian informacji o produkcie.
CHMP uważa, że warunki pozwolenia(na) na wpuszczenie na rynek powyższego leku(lków) powinny zostać zmienione.