LAMERA

Włochy
Nazwa handlowa LAMERA
Postać farmaceutyczna tabletki, powlekane filmem
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny 050748
Producent ADAMED S.R.L.

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Lamera 20 mg/5 mg tabletki powlekane, 40 mg/5 mg tabletki powlekane, 40 mg/10 mg tabletki powlekane

Olmesartanum medoxomil/Amlodipinum
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać niniejszą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

  • Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
  • W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
  • Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
  • W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

  1. Co to jest Lamera i do czego służy
  2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Lamera
  3. Jak stosować Lamera
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać Lamera
  6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Lamera i do czego służy

Lamera zawiera dwie substancje czynne: olmesartan medoxomil i amlodypinę (jako amlodypina besylan).
Obie te substancje pomagają w kontrolowaniu nadciśnienia tętniczego.
Olmesartan medoxomil należy do grupy leków zwanych „antagonistami receptorów angiotensyny II”, które obniżają ciśnienie krwi, powodując rozluźnienie naczyń krwionośnych.
Amlodypina należy do grupy substancji zwanych „antagonistami wapnia”. Amlodypina zapobiega wnikaniu wapnia do ścian naczyń krwionośnych, blokując ich zwężanie się i tym samym obniżając również ciśnienie krwi.
Działanie obu tych substancji przyczynia się do zapobiegania zwężaniu się naczyń krwionośnych, dzięki czemu naczynia się rozluźniają, a ciśnienie krwi spada.
Lamera jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane przez sam olmesartan medoxomil lub samą amlodypinę.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Lamera

Nie przyjmuj Lamera
Jeśli jesteś uczulony na olmesartan medoxomil lub amlodypinę lub na grupę antagonistów wapnia, dihydropirydyn, lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Jeśli podejrzewasz uczulenie, porozmawiaj z lekarzem przed zażyciem Lamera.
Jeśli jesteś w ciąży ponad trzy miesiące (najlepiej unikać zażywania Lamera już w początkowym okresie ciąży – zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).
Jeśli cierpisz na cukrzycę lub zaburzenia funkcji nerek i jesteś leczony lekiem obniżającym ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Jeśli masz poważne problemy wątroby, zaburzenia wydzielania żółci lub zablokowanie odpływu żółci z pęcherza żółciowego (np. spowodowane kamieniami żółciowymi) lub jeśli występuje u Ciebie żółtaczka (żółtaczka skóry i oczu).
Jeśli masz bardzo niskie ciśnienie krwi.
Jeśli cierpisz na niedostateczne zaopatrzenie tkanek we krwi z objawami takimi jak np. niskie ciśnienie krwi, słaby puls, przyspieszone tętno (wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny). Wstrząs kardiogenny oznacza wstrząs spowodowany poważnymi problemami serca.
Jeśli przepływ krwi z serca jest zablokowany (np. z powodu zwężenia aorty (stenosis aortae)).
Jeśli cierpisz na zmniejszoną frakcję wyrzutową serca (powodującą duszność lub obrzęki obwodowe) po zawał serca (ostry zawał mięśnia sercowego).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Lamera.
Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego:
inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), szczególnie jeśli masz problemy nerkowe związane z cukrzycą,
aliskiren.
Lekarz może regularnie kontrolować funkcję nerek, ciśnienie krwi oraz poziom elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Zobacz również informacje w punkcie „Nie przyjmuj Lamera”.

Powiadom lekarza, jeśli masz również jeden z następujących problemów zdrowotnych:
problemy nerek lub przeszczep nerki;
choroby wątroby;
niewydolność serca lub problemy z zastawkami serca lub mięśniem sercowym;
silne wymioty, biegunka, leczenie dużymi dawkami diuretyków lub stosowanie diety ubogosodowej;
podwyższony poziom potasu we krwi;
zaburzenia gruczołów nadnerczy (gruczołów produkujących hormony położonych nad nerkami).

Powiadom lekarza, jeśli wystąpi u Ciebie ciężka, długotrwała biegunka powodująca znaczącą utratę masy ciała. Lekarz oceni objawy i zadecyduje o dalszym postępowaniu w leczeniu nadciśnienia.

Jak w przypadku każdego leku obniżającego ciśnienie krwi, nadmierne obniżenie ciśnienia krwi u pacjentów z zaburzeniami krążenia w sercu lub mózgu może prowadzić do zawału serca lub udaru mózgu. Lekarz będzie więc dokładnie monitorować Twoje ciśnienie krwi.

Powinieneś poinformować lekarza, jeśli podejrzewasz ciążę (lub jeśli możesz zajść w ciążę). Lamera nie jest zalecany na początku ciąży i nie powinien być przyjmowany, jeśli jesteś w ciąży ponad trzy miesiące, ponieważ może powodować poważne uszkodzenia u płodu, jeśli jest przyjmowany w tym okresie (zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Dzieci i młodzież (poniżej 18 roku życia)
Lamera nie jest zalecany dzieciom i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Inne leki i Lamera
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować którykolwiek z następujących leków:

Inne leki obniżające ciśnienie krwi, ponieważ mogą nasilać działanie Lamera. Lekarz może uznać za konieczne dostosowanie dawki i/lub podjęcie dodatkowych środków ostrożności:
Jeśli przyjmujesz inhibitor ACE lub aliskiren (zobacz również informacje w punktach „Nie przyjmuj Lamera” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas, diuretyki lub heparyna (do rozrzedzania krwi i zapobiegania powstawaniu skrzeplin). Stosowanie tych leków razem z Lamera może zwiększyć poziom potasu we krwi.

Lit (lek stosowany w leczeniu zaburzeń nastroju i niektórych typów depresji) stosowany razem z Lamera może nasilać toksyczność litu. Jeśli musisz przyjmować lit, lekarz będzie monitorować poziom litu we krwi.

Leki przeciwzapalne niesteroidowe (NLPZ, leki stosowane do łagodzenia bólu, zmniejszania obrzęku i innych objawów zapalenia, w tym reumatoidalnego zapalenia stawów) stosowane razem z Lamera mogą zwiększać ryzyko niewydolności nerek. Działanie Lamera może być osłabione przez NLPZ.

Kolesewelam chlorowodorek, lek obniżający poziom cholesterolu we krwi, ponieważ może zmniejszać działanie Lamera. Lekarz może zalecić zażycie Lamera co najmniej 4 godziny przed kolesewelamem chlorowodorkiem.

Niektóre leki przeciwwskazowe (stosowane na niestrawność lub kwasowość żołądka), ponieważ działanie Lamera może być nieznacznie osłabione.

Leki stosowane w HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelwinawir) lub w leczeniu infekcji grzybiczych (np. ketoconazol, itrakonazol).

Diltiazem, werapamil (leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca i nadciśnieniu tętniczym).

Ryfampicyna, erytromycyna, klaritromycyna (antybiotyki) (leki stosowane w gruźlicy lub innych infekcjach).

Zwyczajny naparstnik (Hypericum perforatum), środek ziołowy.

Dantrolen (infuzja w ciężkich zaburzeniach temperatury ciała).

Simwastatyna, substancja stosowana do obniżania poziomu cholesterolu i tłuszczów (triglicerydów) we krwi.

Takrolimus, sirolimus, temsirolimus, ewerolimus i cyklosporyna, stosowane do kontrolowania odpowiedzi immunologicznej organizmu i umożliwienia organizmowi przyjęcia przeszczepionego narządu.

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować jakiekolwiek inne leki.

Lamera z jedzeniem i napojami
Lamera może być przyjmowany na pełny lub pusty żołądek. Połkuj tabletkę z płynem (np. szklanką wody). Jeśli to możliwe, przyjmuj codzienną dawkę każdego dnia o tej samej porze, np. podczas śniadania.

Osoby przyjmujące Lamera nie powinny spożywać grejpfruta ani soku grejpfrutowego, ponieważ grejfrut i jego sok mogą prowadzić do wzrostu stężenia substancji czynnej amlodypiny we krwi, co może powodować nieprzewidywalne nasilenie działania hipotensyjnego Lamera.

Osoby starsze
Jeśli masz ponad 65 lat, lekarz będzie regularnie kontrolować Twoje ciśnienie krwi po każdej zmianie dawki, aby upewnić się, że ciśnienie krwi nie spadło zbyt nisko.

Pacjenci o kolorze skóry czarnym
Jak w przypadku innych podobnych leków, działanie hipotensyjne Lamera może być nieco osłabione u pacjentów o kolorze skóry czarnym.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża
Powinieneś poinformować lekarza, jeśli podejrzewasz ciążę (lub jeśli możesz zajść w ciążę). Zwykle lekarz zaleci Ci zaprzestanie przyjmowania Lamera przed zajściem w ciążę lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży i zaleci przyjmowanie innego leku zamiast Lamera. Lamera nie jest zalecany na początku ciąży i nie powinien być przyjmowany, jeśli jesteś w ciąży ponad trzy miesiące, ponieważ może powodować poważne uszkodzenia u płodu, jeśli jest przyjmowany po trzecim miesiącu ciąży.

Jeśli zajdziesz w ciążę podczas leczenia Lamera, natychmiast powiadom i skontaktuj się z lekarzem.

Karmienie piersią
Powiadom lekarza, jeśli karmisz piersią lub zamierzasz zacząć karmienie piersią. Udowodniono, że amlodypina przechodzi do mleka matki w niewielkich ilościach. Lamera nie jest zalecany kobietom karmiącym piersią i lekarz może wybrać dla Ciebie inne leczenie, jeśli chcesz karmić piersią, szczególnie jeśli dziecko jest noworodkiem lub urodziło się przedwcześnie.

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, lub jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Podczas leczenia nadciśnienia tętniczego możesz odczuwać senność, niedowolę lub zawroty głowy lub ból głowy. Jeśli tak się stanie, nie kieruj pojazdów ani nie korzystaj z maszyn aż do ustąpienia objawów. Skonsultuj się z lekarzem.

Lamera zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w każdej tabletce powlekanej, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiony sodu.

3. Jak stosować Lamera

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zalecana dawka Lamera to jedna tabletka dziennie.
Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku. Połknij tabletę z płynem (np. szklanką wody). Tabletek nie należy żuć. Nie przyjmuj z sokiem grejpfrutowym.
Jeśli to możliwe, przyjmuj codzienną dawkę o tej samej porze, np. podczas śniadania.
Jeśli przyjmiesz więcej Lamera niż powinieneś
Jeśli przyjmiesz więcej tabletek niż zalecono, może dojść do obniżenia ciśnienia krwi, objawiającego się zawrotami głowy, przyśpieszonym lub spowolnionym rytmem serca.
Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę lub dziecko przypadkowo połknie tabletki, natychmiast udaj się do lekarza lub najbliższego oddziału ratunkowego, zabierając ze sobą opakowanie leku lub niniejszy ulotkę.
Nadmiar płynu może gromadzić się w płucach (obrzęk płuc), powodując duszność, która może pojawić się nawet 24–48 godzin po zażyciu.
Jeśli zapomnisz wziąć Lamera
Jeśli zapomnisz wziąć dawkę, przyjmij normalną dawkę następnego dnia.
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przestaniesz stosować Lamera
Należy kontynuować przyjmowanie Lamera, chyba że lekarz zaleci inaczej.
W razie wątpliwości dotyczących stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Jeśli się pojawią, są one zazwyczaj łagodne i nie wymagają przerywania leczenia.
Chociaż nie występują u wszystkich pacjentów, następujące działania niepożądane mogą być poważne:
Podczas leczenia lekiem Lamera mogą pojawić się reakcje alergiczne, które mogą obejmować całe ciało, z obrzękiem twarzy, ust i/lub krtani (miejsca położenia strun głosowych), towarzyszone swędzeniem i wysypką. Jeśli do tego dojdzie, przestań przyjmować Lamera i natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Lamera może powodować nadmierne obniżenie ciśnienia krwi u osób wrażliwych lub jako skutek reakcji alergicznej. Może to prowadzić do silnego zawrotu głowy lub omdlenia. Jeśli do tego dojdzie, przestań przyjmować Lamera, natychmiast skontaktuj się z lekarzem i połóż się.
Częstość nieznana: jeśli wystąpi żółtaczka (żółtaczka białka oka), ciemny kolor moczu, swędzenie skóry, nawet jeśli terapia Lamera została rozpoczęta dawno temu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, który oceni objawy i zadecyduje o dalszym postępowaniu w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
Inne możliwe działania niepożądane Lamera:
Częste (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 10):
Zawroty głowy; ból głowy; obrzęk kostek, stóp, nóg, rąk lub ramion; zmęczenie.
Nieczęste (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 100):
Zawroty głowy podczas zmiany pozycji na stojącą; brak energii; mrowienie lub zdrętwienie rąk lub stóp; zawroty głowy; świadomość własnego tętna; przyspieszone tętno; niskie ciśnienie krwi z objawami takimi jak zawroty głowy, uczucie lekkości w głowie; duszność; kaszel; nudności; wymioty; wzdęcia; biegunka; zaparcia; suchość w ustach; ból w górnej części brzucha; wysypka; skurcze; ból rąk i nóg; ból pleców; uczucie pilnej potrzeby oddania moczu; brak aktywności seksualnej; niemożność osiągnięcia lub utrzymania erekcji; osłabienie.
Zauważono również pewne zmiany w badaniach krwi, w tym: wzrost lub spadek stężenia potasu we krwi, wzrost stężenia kreatyniny we krwi, wzrost stężenia kwasu moczowego we krwi, wzrost czynności wątroby (stężenie gamma-glutamylotransferazy).
Rzadkie (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 1000):
Podwyższona wrażliwość na lek; omdlenia; zaczerwienienie i uczucie gorąca na twarzy; czerwone, swędzące wykwity (koprzyca); obrzęk twarzy.
Działania niepożądane zgłaszane przy stosowaniu olmesartanu medoksomilu lub amlodypiny oddzielnie, ale nie przy stosowaniu Lamera lub z większą częstością:
Olmesartan medoksomil
Częste (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 10):
Zapalenie oskrzeli; ból gardła; zatkany nos lub katar; kaszel; ból brzucha; grypa jelitowa; biegunka; wzdęcia; nudności; ból stawów lub kości; ból pleców; krew w moczu; infekcja dróg moczowych; ból w klatce piersiowej; objawy podobne do grypy; ból. Zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak wzrost tłuszczów (hipertriglicerydia), mocznika lub kwasu moczowego we krwi oraz wzrost wartości w badaniach czynności wątroby i mięśni.
Nieczeście (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 100):
Spadek liczby jednego z rodzajów komórek krwi zwanych płytkami krwi, co może prowadzić do łatwiejszego powstawania siniaków lub wydłużenia czasu krwawienia; szybko rozwijające się reakcje alergiczne, które mogą obejmować cały organizm i powodować problemy z oddychaniem lub szybki spadek ciśnienia tętniczego, który może nawet prowadzić do omdlenia (reakcje anafilaktyczne); dławica (ból lub uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, znana jako dławica piersiowa); swędzenie; wysypka; alergiczna wysypka; wysypka z koprzycom; obrzęk twarzy; ból mięśni; uczucie niedoboru samopoczucia.
Rzadkie (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 1000):
Obrzęk twarzy, ust i/lub krtani (miejsca położenia strun głosowych); ostre niewydolność nerek i przewlekła niewydolność nerek; letarg.
Amlodypina
Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):
Obrzęki (zatrzymanie płynów).
Częste (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 10):
Ból brzucha; nudności; obrzęk kostek; senność; zaczerwienienie i uczucie gorąca na twarzy, zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie i rozmyte widzenie), świadomość własnego tętna, biegunka, zaparcia, wzdęcia, skurcze, osłabienie, duszność.
Nieczeście (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 100):
Niespokojny sen; zaburzenia snu; zaburzenia nastroju, w tym uczucie niepokoju; depresja; drażliwość; drżenie; zaburzenia smaku; omdlenia; szumy w uszach (dzwonienie); nasilenie dławicy piersiowej (ból lub uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej); nieregularne bicie serca; katar lub zatkany nos; wypadanie włosów; plamki lub fioletowe plamy na skórze spowodowane małymi krwotokami (purpura); przebarwienie skóry; nadmierne pocenie się; wysypka; swędzenie; czerwone, swędzące wykwity (koprzyca); ból stawów lub mięśni; problemy z oddawaniem moczu; potrzeba oddawania moczu w nocy; zwiększone pragnienie oddawania moczu; powiększenie piersi u mężczyzn; ból w klatce piersiowej; ból, uczucie niedoboru samopoczucia; przyrost lub spadek masy ciała.
Rzadkie (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 1000):
Zamieszanie.
Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 10 000):
Spadek liczby białych krwinek we krwi, co może zwiększyć ryzyko infekcji; spadek liczby jednego z rodzajów komórek krwi zwanych płytkami krwi, co może prowadzić do łatwiejszego powstawania siniaków lub wydłużenia czasu krwawienia; wzrost poziomu glukozy we krwi; zwiększone sztywność mięśni lub zwiększone oporność na ruchy pasywne (hipertonia); mrowienie lub zdrętwienie rąk lub stóp; zawał serca; zapalenie naczyń krwionośnych; zapalenie wątroby lub trzustki; zapalenie ściany żołądka; obrzęk dziąseł; podwyższone poziomy enzymów wątrobowych; żółtaczka skóry i oczu; zwiększona wrażliwość skóry na światło; reakcje alergiczne (swędzenie, wysypka, obrzęk twarzy, ust i/lub krtani (miejsca położenia strun głosowych)) wraz ze swędzeniem i wysypką, poważne reakcje skórne obejmujące intensywną wysypkę, koprzyce, zaczerwienienie skóry na całej powierzchni ciała, silne swędzenie, pęcherze, łuszczenie się i obrzęk skóry (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórkowej), zapalenie błon śluzowych, czasem zagrażające życiu.
Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Drżenie, sztywna postawa, twarz maskowata, powolne ruchy i niestabilny, przeciągany chód.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Lamera

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu foliowym i tekturowym po oznaczeniu „Wazn. do”.
Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie przechowuj w temperaturze wyższej niż 30°C.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Lamera
Substancje czynne to olmesartan medoxomil i amlodipina (jako besylan).
Każda tabletka zawiera 20 mg olmesartanu medoxomilu i 5 mg amlodipiny (jako besylan).
Każda tabletka zawiera 40 mg olmesartanu medoxomilu i 5 mg amlodipiny (jako besylan).
Każda tabletka zawiera 40 mg olmesartanu medoxomilu i 10 mg amlodipiny (jako besylan).
Inne składniki to:
Jądro tabletu
Celuloza mikrokryształowa
Sodowa croscarmellosa
Bezwodny krzemionka koloidalna
Stearynian magnezu
Powłoka
Alkohol polowinylowy
Macrogol 3350
Talk
Tlenek tytanu (E171)
Czerwony tlenek żelaza (E172) (tylko w przypadku tabletek powlekanych filmem 40 mg/10 mg)
Żółty tlenek żelaza (E172) (tylko w przypadku tabletek powlekanych filmem 40 mg/5 mg i 40 mg/10 mg)
Wygląd zewnętrzny Lamera i zawartość opakowania
Lamera 20 mg/5 mg: tabletki powlekane filmem, białe, okrągłe, dwuwypukłe, z oznaczeniem „L” po jednej stronie i gładkie po drugiej, o średnicy 6,1 mm.
Lamera 40 mg/5 mg: tabletki powlekane filmem, żółte, okrągłe, dwuwypukłe, z oznaczeniem „I” po jednej stronie i gładkie po drugiej, o średnicy 8,1 mm.
Lamera 40 mg/10 mg: tabletki powlekane filmem, brunatno-czerwonawe, okrągłe, dwuwypukłe, z oznaczeniem „H” po jednej stronie i gładkie po drugiej, o średnicy 8,1 mm.
Lamera tabletki powlekane filmem dostępne są w opakowaniach po 14, 28, 30, 56, 90, 98, 10x28 i 10x30 tabletek powlekanych filmem oraz w opakowaniach po 10, 50 i 500 tabletek powlekanych filmem w blisterach perforowanych, podzielonych na dawki jednostkowe.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania będą wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Adamed S.r.l.,
Via G. Mazzini 20,
20123 Milano,
Włochy
Producent
Genepharm S.A.,
18th km Marathonos Avenue,
15351 Pallini Attiki,
Grecja
Niniejszy lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami handlowymi:
Portugalia: Amlodipina + Olmesartan medoxomilo / Genepharm
Włochy: Lamera