KEYVENB

Ulotka: informacja dla użytkownika

KEYVENB 50 IU/ml Proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wlewania dożylnej

Immunoglobulina humana anti-hepatitis B do stosowania dożylnego
Dokładnie przeczytaj ten ulotkę przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest KEYVENB i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem KEYVENB
3. Jak stosować KEYVENB
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać KEYVENB
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest KEYVENB i do czego służy

Ten lek należy do grupy farmakoterapeutycznej zwanej surowicami odpornościowymi i immunoglobulinami.
KEYVENB to roztwór ludzkich immunoglobulin (białek pełniących funkcję przeciwciał) przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B do stosowania dożylnego, stosowany w następujących terapiach:
W celu zapobiegania nawrotom zapalenia wątroby typu B po przeszczepie wątroby z powodu niewydolności wątroby spowodowanej wirusem zapalenia wątroby typu B, w połączeniu z terapią przeciwwirusową.
W celu szybkiego zapewnienia przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B w celu zapobiegania zapaleniu wątroby typu B w następujących przypadkach:

• po przypadkowym narażeniu u osób nieimmunizowanych (czyli u osób niezaszczepionych przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B; w tym osób niekompletnie zaszczepionych lub u których nieznany jest cykl szczepień);
• u pacjentów w dializoterapii (czyli u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek wymagających oczyszczania krwi za pomocą nerki sztucznej), aż do skutecznego zaszczepienia;
• u noworodków matek będących nosicielkami wirusa zapalenia wątroby typu B;
• u osób, u których nie stwierdzono odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu (czyli u osób, u których szczepienie nie wywołało skutecznego efektu) i u których konieczne jest dalsze zapobieganie ze względu na dalsze ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B.

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem leku KEYVENB

Nie stosuj leku KEYVENB

• Jeśli jest alergicznym na immunoglobuliny ludzkie lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli we krwi występują przeciwciała skierowane przeciwko immunoglobulinom typu IgA, ponieważ podanie produktu zawierającego IgA może spowodować ciężką reakcję alergiczną.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku KEYVENB skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Zablokowanie naczynia krwionośnego (tromboza) zostało powiązane z podawaniem immunoglobulin normalnych do użytku dożylnej (IVIg). Dlatego lekarz powinien zachować szczególną ostrożność przy podawaniu tego leku, jeśli posiada Pani/Pan czynniki ryzyka trombotycznego.
Poziom przeciwciał anty-HBs we krwi należy regularnie kontrolować.
Niektóre działania niepożądane mogą występować częściej:

• jeśli szybkość wlewu jest wysoka;
• jeśli występują niekontrolowane objawy infekcji (np. gorączka) lub objawy przewlekłego stanu zapalnego;
• jeśli po raz pierwszy otrzymuje się immunoglobuliny ludzkie;
• w rzadkich przypadkach, gdy zmieniono rodzaj produktu leczniczego zawierającego immunoglobuliny ludzkie lub gdy minął długi okres od poprzedniego wlewu.
  • W niektórych stanach immunoglobuliny mogą zwiększać ryzyko zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, zakrzepicy płucnej lub zakrzepicy żył głębokich, ponieważ zwiększają lepkość krwi. Dlatego lekarz będzie szczególnie uważny w następujących sytuacjach:
• jeśli ma Pani/Pan nadwagę,
• jeśli jest Pani/Pan osobą starszą,
• jeśli cierpi Pani/Pan na cukrzycę,
• jeśli ma Pani/Pan wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
• jeśli objętość krwi jest zbyt niska (hipowolemia),
• jeśli ma Pani/Pan lub miał Pani/Pan problemy z naczyniami krwionośnymi (choroby naczyniowe),
• jeśli ma Pani/Pan zwiększone skłonności do krzepnięcia krwi (zaburzenia trombofilii dziedziczne lub nabyte),
• jeśli cierpi Pani/Pan na epizody trombotyczne,
• jeśli cierpi Pani/Pan na choroby zwiększające gęstość krwi (lepkość),
• jeśli miał Pani/Pan długotrwały okres bezruchu,
• jeśli ma Pani/Pan lub miał Pani/Pan problemy z nerkami lub przyjmuje leki, które mogą uszkodzić nerki (leków nefrotoksycznych), ponieważ odnotowano przypadki ostrej niewydolności nerek. W przypadku uszkodzenia nerek lekarz rozważy przerwanie leczenia.
  • Może Pani/Pan być uczulonym (nadwrażliwym) na immunoglobuliny (przeciwciała), nie wiedząc o tym. Może to wystąpić nawet jeśli wcześniej otrzymywał Pani/Pan immunoglobuliny ludzkie i dobrze znosił poprzednie podania. Ta sytuacja może wystąpić szczególnie w przypadku braku immunoglobulin typu IgA (niedobór IgA z przeciwciałami anty-IgA). W tych rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne (nadwrażliwościowe), takie jak obniżenie ciśnienia krwi lub wstrząs.

Szybkość wlewu zalecana w punkcie 3 „Jak stosować lek KEYVENB” musi być ściśle przestrzegana przez lekarza; jest to bardzo ważne, ponieważ niektóre ciężkie działania niepożądane mogą być związane z szybkością wlewu. Ponadto podczas całego okresu wlewu należy Panią/Pana dokładnie monitorować i obserwować pod kątem pojawienia się jakichkolwiek objawów.
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lekarz może zdecydować o zmniejszeniu szybkości wlewu lub jego zatrzymaniu. Lekarz również zdecyduje o rodzaju leczenia wymaganego w zależności od charakteru i nasilenia działania niepożądanego.
KEYVENB zawiera niewielkie ilości IgA. Jeśli ma Pani/Pan niedobór IgA, istnieje ryzyko rozwoju przeciwciał anty-IgA i może Pani/Pan doświadczyć reakcji anafilaktycznych po podaniu składników krwi zawierających IgA. Lekarz musi ocenić korzyści z leczenia lekiem KEYVENB w porównaniu z potencjalnym ryzykiem reakcji nadwrażliwościowych.
Immunoglobuliny ludzkie anty-żółtaczki B rzadko mogą powodować obniżenie ciśnienia krwi z reakcją anafilaktyczną, nawet jeśli poprzednie leczenie immunoglobulinami zostało dobrze zniesione.
Jeśli cierpi Pani/Pan na niewydolność nerek, lekarz musi rozważyć przerwanie leczenia lekiem IVIg.
Chociaż przypadki zaburzeń czynności nerek i ostrej niewydolności nerek zostały powiązane z użyciem wielu zatwierdzonych produktów IVIg zawierających różne substancje pomocnicze, takie jak sacharoza, glukoza i maltoza, produkty zawierające sacharozę jako środek stabilizujący stanowią bardzo wysoki odsetek całkowitej liczby przypadków. U pacjentów z ryzykiem ostrej niewydolności nerek lub reakcji zakrzepowo-zatorowych, produkty IVIg należy podawać z najniższą możliwą szybkością wlewu i dawką.
Podczas leczenia immunoglobulinami może dojść do uszkodzenia płuc związanego z leczeniem, zwanego ostrym uszkodzeniem płuc po transfuzji (Transfusion Related Acute Lung Injury – TRALI). Jeśli podczas lub w godzinach po wlewie wystąpią duszność lub przyspieszony oddech, należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę, ponieważ może być wymagane leczenie ratunkowe.
Podejrzenie reakcji alergicznej lub anafilaktycznej wymaga natychmiastowego przerwania wlewu. W przypadku wstrząsu należy stosować standardowe leczenie wstrząsu.
Powiadom lekarza, jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy Panią/Pana. Lekarz będzie szczególnie ostrożny przy przepisywaniu i podawaniu leku KEYVENB.
Produkty immunoglobulin ludzkich do użytku dożylnej (IVIg) mogą zawierać przeciwciała skierowane przeciwko grupom krwi, które rzadko mogą powodować niszczenie czerwonych krwinek (hemolizę). Z tego powodu po leczeniu IVIg może rozwinąć się anemia spowodowana nieprawidłowym rozpadem czerwonych krwinek (anemia hemolityczna). Dlatego podczas leczenia IVIg będzie Pani/Pan monitorowany pod kątem objawów klinicznych i objawów hemolizy.

Badania krwi
KEYVENB może wpływać na niektóre badania krwi z powodu tymczasowego wzrostu różnych przeciwciał, które są przenoszone biernie do krwi wraz z wlewem immunoglobulin; ten wzrost przeciwciał może powodować wyniki badań krwi, które mogą być nieprawidłowe. Bierna transmisja przeciwciał przeciwko antygenom erytrocytów, np. A, B, D (określającym grupę krwi), może wpływać na niektóre testy serologiczne przeciwciał czerwonych krwinek, np. bezpośredni test antiglobulinowy (test Coombsa).

Bezpieczeństwo wirusowe
Gdy leki są przygotowywane z krwi lub osocza ludzkiego, podejmowane są środki zapobiegające przeniesieniu zakażeń na pacjentów. Obejmują one:

• staranne doboru dawców krwi i osocza, aby wykluczyć potencjalnie zakażonych;
• kontrolę każdej dawki i puli osocza w celu wykrycia obecności czynników infekcyjnych i/lub wirusów;
• wprowadzenie w procesie produkcji etapów zdolnych do dezaktywacji lub usunięcia wirusów. Mimo tych środków, przy podawaniu leków przygotowanych z krwi lub osocza ludzkiego nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników infekcyjnych. Dotyczy to również nowo pojawiających się lub nieznanych wirusów lub innych czynników infekcyjnych. Przyjęte środki są uznawane za skuteczne wobec wirusów z osłonką lipidową, takich jak wirus HIV, wirus żółtaczki B (HBV), wirus żółtaczki C (HCV) oraz wirus bez osłonki lipidowej żółtaczki A (HAV).

Przyjęte środki mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów bez osłonki lipidowej, takich jak parwowirus B19.
Immunoglobuliny nie były powiązane z infekcjami żółtaczką A lub parwowirusem B19, prawdopodobnie dlatego, że przeciwciała przeciwko tym infekcjom zawarte w produkcie mają właściwości ochronne.
Zaleca się, aby za każdym razem, gdy podaje się lek KEYVENB, rejestrować nazwę i numer serii produktu, aby zapewnić śledzenie użytej serii.

Dzieci
Nie są wymagane żadne specjalne środki lub monitorowanie.

Inne leki i KEYVENB
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje Pani/Pan inne leki, niedawno je przyjmował lub może zacząć przyjmować.
Immunoglobuliny ludzkie anty-żółtaczki B do użytku dożylnej nie powinny być mieszane z innymi produktami leczniczymi.

Szczepionki zawierające osłabione wirusy żywe
KEYVENB może wpływać na rozwój odpowiedzi immunologicznej na szczepionki zawierające osłabione wirusy żywe, takie jak szczepionki przeciwko różyczce, śwince, odry i ospy wietrznej. Podanie immunoglobulin może zmieniać skuteczność tych szczepionek przez okres trwający do 3 miesięcy. Po podaniu leku KEYVENB należy odczekać co najmniej trzy miesiące przed szczepieniem szczepionkami zawierającymi osłabione wirusy żywe.
Immunoglobuliny ludzkie anty-żółtaczki B należy podawać trzy lub cztery tygodnie po szczepieniu szczepionkami zawierającymi osłabione wirusy żywe; jeśli podanie immunoglobulin ludzkich anty-żółtaczki B jest konieczne w ciągu trzech lub czterech tygodni po szczepieniu, należy przeprowadzić ponowne szczepienie trzy miesiące po podaniu immunoglobulin ludzkich anty-żółtaczki B.

Diuretyki pętlowe (grupa leków zwiększających wydzielanie moczu)
Jednoczesnego stosowania diuretyków pętlowych z lekiem KEYVENB należy unikać.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

• Jeśli trwa u Pani ciąża, podejrzewa się ciążę lub planuje ją, lub karmi Pani piersią, przed zastosowaniem tego leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz zadecyduje, czy stosowanie leku KEYVENB jest wskazane podczas ciąży i karmienia piersią.
• Nie przeprowadzono badań klinicznych z lekiem KEYVENB u kobiet w ciąży. Wykazano, że produkty immunoglobulin ludzkich do użytku dożylnej przechodzą przez łożysko w sposób rosnący w trzecim trymestrze. Jednak leki zawierające przeciwciała są stosowane od lat u kobiet w ciąży i wykazano, że nie należy oczekiwać szkodliwych skutków na przebieg ciąży, płód ani noworodka.
• Jeśli karmi Pani piersią i jest Pani w trakcie leczenia lekiem KEYVENB, przeciwciała zawarte w produkcie mogą przenikać do mleka matki. Dlatego jej dziecko może być chronione przed niektórymi infekcjami.
• Doświadczenie kliniczne z immunoglobulinami sugeruje, że nie należy oczekiwać szkodliwych skutków na płodność.

Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn
Lek KEYVENB nie wpływa lub wpływa w sposób pomijalny na zdolność prowadzenia pojazdów i użytkowania maszyn. Pacjenci, którzy doświadczają działań niepożądanych podczas leczenia, powinni odczekać do ustąpienia objawów przed kierowaniem pojazdów lub użytkowaniem maszyn.

Lek KEYVENB zawiera sód i sacharozę.
Ten lek zawiera do maksymalnie 39 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w fiolce 10 ml i 175,5 mg sodu w fiolce 45 ml. Ilości te odpowiadają odpowiednio 1,9% i 8,7% maksymalnego zalecanego dziennego spożycia sodu w diecie dorosłego.
Lek zawiera do 92 mg sacharozy na ml (91,9 mg/ml). Należy to uwzględnić u pacjentów z ryzykiem ostrej niewydolności nerek.

3. Jak stosować KEYVENB

KEYVENB może być podawany wyłącznie w szpitalu lub klinikach i zakładach opieki medycznej przez lekarzy lub personel medyczny.
Dawkowanie i schemat leczenia zależą od wskazania; lekarz ustali odpowiednią dawkę i tryb leczenia dla Ciebie.
Na początku infuzji otrzymasz KEYVENB z minimalną prędkością wlewu. Jeśli dobrze znosisz zastosowaną prędkość, Twój lekarz może stopniowo zwiększyć szybkość infuzji.
Dodatkowe instrukcje zawarte są w sekcji „Następujące informacje są przeznaczone wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego”.
Jeśli zastosujesz więcej KEYVENB niż należy
Skutki przedawkowania nie są znane.
Jeśli podano Ci więcej KEYVENB niż należałoby, może dojść do przeciążenia białkowego w płynach ustrojowych, a krew może stać się zbyt gęsta (hiperwiskozna); objaw to szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka, przede wszystkim u osób starszych lub z zaburzoną czynnością serca lub nerek.
Jeśli masz jakiekolwiek dodatkowe wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli zauważysz jedno z poniższych działań niepożądanych, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala:

• Reakcje alergiczne (nadwrażliwość). To działanie niepożądane w niektórych przypadkach może postępować do ostrych reakcji alergicznych (szok anafilaktyczny): np. swędzenie, reakcje skórne, obrzęk warg, twarzy i języka, trudności z połykaniem, duszność, omdlenia.
• Ostra niewydolność nerek (np. zmniejszenie lub brak przepływu moczu, zatrzymanie płynu, duszność).

Poniższe działania niepożądane mogą ogólnie wystąpić po leczeniu immunoglobulinami do stosowania dożylnej:

• bradykardia (wolne tętno), uczucie gorąca, omdlenie (syncope), skurcz oskrzeli (zwężenie dróg oddechowych), kaszel, tachypnea (przyspieszone oddychanie), hiperhidroza (nadmierna potliwość), tachykardia (przyspieszone tętno), dreszcze, ból głowy, zawroty głowy, gorączka, wymioty, reakcje alergiczne, nudności, artrologia (ból stawów), hipotensja (obniżenie ciśnienia krwi), umiarkowany ból w odcinku lędźwiowym i ogólny ból mięśniowo-szkieletowy pojawiały się okazjonalnie;
• pojedyncze przypadki tymczasowego zmniejszenia czerwonych krwinek (odwracalna anemia hemolityczna/hemoliza), szczególnie u pacjentów z grupami krwi A, B i AB oraz (rzadko) anemia hemolityczna wymagająca transfuzji;
• nagłe obniżenie ciśnienia krwi rzadko było zgłaszane i w pojedynczych przypadkach mogą występować reakcje nadwrażliwości (szok anafilaktyczny), nawet jeśli pacjent wcześniej nie miał reakcji na wcześniejsze podania;
• obserwowano rzadkie przypadki przemijających reakcji skórnych;
• bardzo rzadko zgłaszano reakcje zakrzepowo-zatorowe (tworzenie się skrzeplin w krwi), które mogą prowadzić do zawału serca, udaru mózgu, zatoru tętnicy płucnej (zator płucny) i zakrzepicy żył głębokich;
• przypadki przemijającej niemieszkalnej zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (odwracalne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych);
• przypadki zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi i/lub ostrej niewydolności nerek;
• przypadki ostrego uszkodzenia płuc związanego z transfuzją (TRALI).

Poniższe działania niepożądane zostały zgłoszone po podaniu KEYVENB po wprowadzeniu leku na rynek (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):

• Nadwrażliwość
• Szok anafilaktyczny
• Nudności
• Wymioty
• Gorączka
• Uczucie niedoboru
• Dreszcze
• Dyspneja
• Niepokój lub ból w klatce piersiowej

Aby uzyskać informacje dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do czynników przenoszonych, zobacz punkt 2 „Co powinieneś wiedzieć przed zastosowaniem leku KEYVENB”.
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci
Nie są dostępne dane dotyczące populacji pediatrycznej.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie ma na tej liście, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem strony https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać KEYVENB

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na etykiecie i na opakowaniu zewnętrznym.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C.
Przechowuj w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem.
Nie zamrażaj.
KEYVENB należy stosować natychmiast po odtworzeniu za pomocą rozpuszczalnika.
Nie stosuj tego leku, jeśli zauważysz, że roztwór jest mętny, zawiera osad lub zmianę barwy (zobacz także „Opis wyglądu leku KEYVENB i zawartości opakowania” w punkcie 6).
Nie wyrzucaj leków do ścieków i zwykłych śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera KEYVENB
Substancją czynną jest ludzka immunoglobulina przeciwwirusowa zapalenia wątroby typu B.

Podklasy IgG (immunoglobuliny typu G) mają następujące stężenia:
IgG 26,0 – 40,0 mg/ml
IgG 13,0 – 25,0 mg/ml
IgG 1,20 – 2,50 mg/ml
IgG 0,15 – 0,50 mg/ml
Maksymalna zawartość IgA wynosi 0,05 mg/ml.
Produkt pochodzi z osocza ludzkich dawców.
Pozostałe składniki to sacharoza, chlorek sodu i woda do wstrzykiwań.
Fiolka z proszkiem zawiera ludzkie immunoglobuliny antywirusowe zapalenia wątroby typu B, sacharozę i chlorek sodu.
Fiolka z rozpuszczalnikiem zawiera chlorek sodu i wodę do wstrzykiwań.
Opis wyglądu produktu KEYVENB i zawartości opakowania
Opakowanie produktu KEYVENB zawiera fiolkę z proszkiem oraz fiolkę z rozpuszczalnikiem, za pomocą których przygotowuje się roztwór do podania.
Proszek jest biały lub lekko żółty, albo ma postać kruchej masy stałej.
Po odtworzeniu produkt ma postać przejrzystej lub lekko mlecznej cieczy, bezbarwnej lub lekko żółtej.
Przed podaniem odtworzonego produktu należy sprawdzić go wizualnie pod kątem obecności zawiesiny lub nietypowego zabarwienia. Nie należy stosować roztworów mętnych lub zawierających osad.
KEYVENB 50 IU/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wlewania
Fiolka z proszkiem 500 IU + fiolka z rozpuszczalnikiem 10 ml + zestaw do wlewu (1 strzykawka z igłą + 1 igła do podania).
Fiolka z proszkiem 2500 IU + fiolka z rozpuszczalnikiem 45 ml + zestaw do wlewu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Kedrion S.p.A. - Loc. Ai Conti, 55051 Castelvecchio Pascoli, Barga (Lucca).
Producent
Kedrion S.p.A. - S.S. 7 bis Km 19,5, S. Antimo (Napoli).
Niniejsza ulotka została ostatnio zatwierdzona dnia

---

Poniżej zamieszczono informacje przeznaczone wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:

Instrukcje dotyczące właściwego stosowania
Przed użyciem produkt należy ogrzać do temperatury pokojowej lub temperatury ciała.
Pełne odtworzenie roztworu musi być osiągnięte w ciągu 30 minut.
KEYVENB należy podawać dożylnie z początkową szybkością infuzji 0,46 – 0,92 ml/kg/h (np. u pacjenta o masie ciała 65 kg – 10–20 kropli na minutę) przez 20–30 minut. W przypadku wystąpienia reakcji niepożądanej należy zmniejszyć szybkość podawania lub przerwać infuzję. Jeśli produkt jest dobrze tolerowany, szybkość podawania może być stopniowo zwiększana do maksymalnej wartości 1,85 ml/kg/h (np. u pacjenta o masie ciała 65 kg – 40 kropli/min) przez resztę czasu infuzji.

Odtworzenie roztworu – fiolka 500 IU:

1. za pomocą strzykawki do wstrzykiwań założyć rozpuszczalnik;
2. tym samym sprzętem wstrzyknąć rozpuszczalnik do fiolki zawierającej proszek;
3. delikatnie wstrząsać fiolką aż do całkowitego rozpuszczenia proszku;
4. nie wstrząsać gwałtownie – należy unikać powstawania piany;
5. za pomocą strzykawki założyć otrzymany roztwór;
6. wymienić igłę i podać pacjentowi.

Odtworzenie roztworu – fiolka 2500 IU:

1. usunąć osłonki ochronne z fiolki zawierającej proszek oraz fiolki z rozpuszczalnikiem;
2. przetrzeć powierzchnię korków alkoholem;
3. włożyć mniejszą igłę podwójnej igły do fiolki z rozpuszczalnikiem;
4. zdjąć osłonkę z drugiego końca podwójnej igły, uważając, by nie dotykać drugiej igły;
5. odwrócić fiolkę z rozpuszczalnikiem z podwójną igłą i włożyć drugą igłę do fiolki z proszkiem; w chwili przebicia korka fiolki z proszkiem koniec igły w fiolce z rozpuszczalnikiem musi być zanurzony w cieczy, a nie w powietrzu;
6. delikatnie wstrząsać fiolką w temperaturze pokojowej aż do całkowitego rozpuszczenia proszku;
7. nie wstrząsać gwałtownie – należy unikać powstawania piany;
8. usunąć fiolkę z rozpuszczalnikiem z podwójną igłą;
9. założyć zestaw do infuzji i podawać dożylnie.

Odtworzone produkty należy wizualnie sprawdzić pod kątem obecności cząstek oraz zmian barwy przed podaniem.
Po odtworzeniu produkt powinien być klarownym, nieco mlecznym, bezbarwnym lub jasnożółtym płynem.
Nie należy stosować roztworów mętnych lub zawierających osad.
KEYVENB należy stosować natychmiast po odtworzeniu rozpuszczalnikiem.
Nieużywane leki oraz odpady pochodzące z tego leku należy usuwać zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.

Specjalne środki ostrożności
Niektóre poważne reakcje niepożądane związane z produktem mogą wynikać ze zbyt dużej szybkości infuzji.
Potencjalne powikłania można często uniknąć, zapewniając:

• aby pacjenci nie byli wrażliwi na normalną ludzką immunoglobulinę, stosując produkt na początku powoli (szybkość infuzji od 0,46 do 0,92 ml/kg/h);
• aby pacjenci byli dokładnie obserwowani pod kątem wszelkich objawów w całym okresie infuzji. W szczególności pacjentów otrzymujących po raz pierwszy normalną ludzką immunoglobulinę, pacjentów zmieniających typ produktu zawierającego IVIg lub pacjentów, u których upłynął długi okres od ostatniej infuzji, należy obserwować podczas pierwszej infuzji i przez pierwszą godzinę po jej zakończeniu w celu wykrycia potencjalnych sygnałów reakcji niepożądanych. Pozostali pacjenci powinni być obserwowani przez co najmniej 20 minut po podaniu.

U wszystkich pacjentów podawanie IVIg wymaga:

• odpowiedniego nawodnienia przed rozpoczęciem infuzji IVIg;
• kontroli objętości moczu;
• kontroli stężenia kreatyniny w surowicy;
• unikania jednoczesnego stosowania moczopędnych pętlowych. W przypadku reakcji niepożądanej należy zmniejszyć szybkość podawania lub przerwać infuzję. Leczenie wymagane zależy od rodzaju i nasilenia niepożądanego działania. W przypadku wstrząsu należy zastosować standardowe leczenie wstrząsu.

Reakcja na infuzję
Niektóre reakcje niepożądane (np. ból głowy, rumień, dreszcze, mięśniowe bóle, świsty w oddechu, tachykardię, ból w lędźwiach, nudności i hipotensję) mogą być związane ze zbyt dużą szybkością infuzji. Należy ściśle przestrzegać zalecanej szybkości infuzji. Pacjentów należy dokładnie monitorować i obserwować pod kątem wszelkich objawów w całym okresie infuzji.
Reakcje niepożądane mogą występować częściej:

• przy dużej szybkości infuzji;
• u pacjentów z hipogammaglobulinemią lub agammaglobulinemią, z lub bez niedoboru IgA.

Nadwrażliwość
Prawdziwe reakcje nadwrażliwości są rzadkie.
KEYVENB zawiera niewielkie ilości IgA. Osoby z niedoborem IgA mogą potencjalnie wytworzyć przeciwciała przeciwko IgA i mogą doświadczyć reakcji anafilaktycznych po podaniu składników krwi zawierających IgA. Lekarz powinien zatem ocenić korzyści wynikające z leczenia KEYVENB w porównaniu z potencjalnym ryzykiem reakcji nadwrażliwości.
Rzadko ludzkie immunoglobuliny anty-HBV mogą powodować spadek ciśnienia krwi z reakcją anafilaktyczną, nawet u pacjentów, którzy wcześniej dobrze tolerowali leczenie immunoglobulinami.
Pacjentów należy poinformować o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości, takich jak pokrzywka, uogólniona pokrzywka, uczucie ucisku w klatce piersiowej, świsty, hipotensja i anafilaksja. Wymagane leczenie zależy od rodzaju i nasilenia reakcji niepożądanej.
Podejrzenie reakcji alergicznej lub anafilaktycznej wymaga natychmiastowego przerwania wstrzykiwania. W przypadku wstrząsu należy zastosować standardowe leczenie wstrząsu.

Wpływ na testy serologiczne
Po wstrzyknięciu immunoglobulin przejściowy wzrost różnych przeciwciał przeniesionych biernie do krwi pacjenta może prowadzić do fałszywie pozytywnych wyników w testach serologicznych.
Bierna transmisja przeciwciał przeciwko antygenom erytrocytów, np. A, B, D może zakłócać niektóre badania serologiczne przeciwciał czerwonych krwinek, np. test antyglobulinowy (test Coombsa).

Czynniki przenoszone drogą krwi
Standardowe środki zapobiegające infekcjom wynikającym ze stosowania leków pochodzących z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badania przeciwciał w indywidualnych dawkach i pulach osocza na obecność konkretnych markerów infekcji oraz włączenie skutecznych etapów produkcji prowadzących do inaktywacji/usunięcia wirusów.
Pomimo to, przy podawaniu leków pochodzących z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie wykluczyć ryzyka przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również nowo pojawiających się lub nieznanych wirusów i patogenów.
Zastosowane środki uważane są za skuteczne wobec wirusów z osłonką lipidową, takich jak wirus HIV, wirus zapalenia wątroby typu B (HBV) i wirus zapalenia wątroby typu C (HCV), oraz wobec wirusa zapalenia wątroby typu A (HAV) bez osłonki lipidowej.
Zastosowane środki mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów bez osłonki lipidowej, takich jak parwowirus B19.
Istnieje uspokajające doświadczenie kliniczne dotyczące braku przeniesienia zapalenia wątroby typu A i parwowirusa B19 za pomocą immunoglobulin, a zawartość przeciwciał może stanowić istotny wkład w bezpieczeństwo wirusowe.
Zdecydowanie zaleca się, aby za każdym razem, gdy podaje się KEYVENB pacjentowi, rejestrować nazwę i numer serii produktu, aby zapewnić śledzenie związku między pacjentem a partią produktu.

Ważne informacje dotyczące składników KEYVENB
Ten lek zawiera do maksymalnie 39 mg sodu w fiolce 10 ml i 175,5 mg sodu w fiolce 45 ml, co odpowiada odpowiednio 1,9% i 8,7% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia sodu według WHO, wynoszącego 2 g dla dorosłego. Ten lek zawiera do 92 mg sacharozy na ml (91,9 mg/ml). Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z ryzykiem ostrej niewydolności nerek.

Poniższe reakcje niepożądane były związane ze stosowaniem normalnych ludzkich immunoglobulin do stosowania dożylnego (IVIg):

Zespół zakrzepowo-zatorowy
Istnieją dowody kliniczne wskazujące na związek między podawaniem IVIg a zdarzeniami zakrzepowo-zatorowymi, takimi jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu (w tym udar niedokrwienny), zatorowość płucna i głębokie zakrzepienie żył, które przypuszcza się, że są związane ze względnym wzrostem lepkości krwi spowodowanym dużym dopływem immunoglobulin u pacjentów z ryzykiem. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu i podawaniu IVIg pacjentom otyłym oraz pacjentom z istniejącymi czynnikami ryzyka zdarzeń zakrzepowych (np. zaawansowany wiek, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, wywiad chorób naczyniowych lub zdarzeń zakrzepowych, pacjenci z nabytymi lub wrodzonymi zaburzeniami zakrzepowymi, pacjenci długotrwale unieruchomieni, pacjenci z ciężkim niedowodnieniem, pacjenci z chorobami zwiększającymi lepkość krwi).
U pacjentów z ryzykiem reakcji niepożądanych zakrzepowo-zatorowych produkty na bazie IVIg należy podawać z najniższą możliwą szybkością infuzji i dawką.

Ostra niewydolność nerek
Zgłoszono przypadki ostrej niewydolności nerek u pacjentów leczonych IVIg.
W większości przypadków zidentyfikowano czynniki ryzyka, takie jak istniejąca niewydolność nerek, cukrzyca, niedowodnienie, nadwaga, jednoczesne stosowanie leków nefrotoksycznych lub wiek powyżej 65 lat.
Funkcję nerek należy kontrolować przed podaniem IVIg, szczególnie u pacjentów z potencjalnie zwiększonym ryzykiem rozwoju ostrej niewydolności nerek, oraz w odpowiednich odstępach czasu po podaniu.
U pacjentów z ryzykiem ostrej niewydolności nerek produkty na bazie IVIg należy podawać z najniższą możliwą szybkością infuzji i dawką. W przypadku uszkodzenia nerek należy rozważyć przerwanie leczenia IVIg.
Chociaż przypadki zaburzeń czynności nerek i ostrej niewydolności nerek były wiązane ze stosowaniem wielu zarejestrowanych produktów IVIg zawierających różne substancje pomocnicze, takie jak sacharoza, glukoza i maltoza, produkty zawierające sacharozę jako stabilizator stanowią bardzo dużą część ogólnej liczby przypadków.
U pacjentów z ryzykiem należy rozważyć stosowanie produktów IVIg, które nie zawierają tych substancji pomocniczych. KEYVENB zawiera sacharozę (patrz punkt 2, „KEYVENB zawiera sód i sacharozę”).

Zespół ostra meningitis (AMS)
Zespół ostra meningitis może wystąpić w połączeniu z leczeniem IVIg.
Zazwyczaj zespół pojawia się po okresie od kilku godzin do 2 dni po leczeniu IVIg. Badania płynu mózgowo-rdzeniowego często wykazują plejocytozę do kilku tysięcy komórek/mm³, głównie granulocytów, oraz podwyższone stężenie białka, do kilkuset mg/dl.
Pacjenci z takimi objawami powinni zostać poddani kompletnemu badaniu neurologicznemu, w tym badaniom CSF, aby wykluczyć inne przyczyny zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
Przerwanie leczenia IVIg prowadziło do ustąpienia AMS w ciągu kilku dni bez następstw.

Anemia hemolityczna
Produkty lecznicze na bazie IVIg zawierają przeciwciała specyficzne dla grup krwi, które mogą działać jako hemolizyny i powodować in vivo wiązanie czerwonych krwinek z immunoglobulinami, co prowadzi do dodatniego bezpośredniego testu antyglobulinowego (test Coombsa) i rzadko – hemolizy. Po leczeniu IVIg może rozwinąć się anemia hemolityczna spowodowana zwiększoną fagocytozą czerwonych krwinek. Pacjentów otrzymujących IVIg należy monitorować pod kątem objawów klinicznych i objawów hemolizy.

Neutropenia/leukopenia
Zanotowano przejściowy spadek liczby neutrofili i/lub przypadki neutropenii, czasem ciężkiej, po leczeniu IVIg. Zjawisko to występuje zazwyczaj kilka godzin lub dni po podaniu IVIg i ustępuje samoistnie w ciągu 7–14 dni.

Ostra uszkodzenie płuc związane z transfuzją (TRALI)
U pacjentów otrzymujących IVIg odnotowano przypadki ostrego, niekardiogennego obrzęku płuc (ostra uszkodzenie płuc związane z transfuzją, TRALI). TRALI charakteryzuje się ciężką hipoksją, dusznością, tachypneą, sinicą, gorączką i hipotensją. Objawy związane z TRALI pojawiają się zazwyczaj podczas lub w ciągu 6 godzin po transfuzji, często w ciągu 1–2 godzin. Dlatego pacjentów otrzymujących IVIg należy monitorować, a infuzję należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia reakcji niepożądanych ze strony układu oddechowego. TRALI to stan zagrożujący życiem, wymagający natychmiastowego hospitalizowania w oddziale intensywnej terapii.

Populacja pediatryczna
Nie są wymagane specjalne środki ani monitorowanie.

Zalecenia dotyczące dawkowania
Dawkowanie
Dawka i schemat leczenia zależą od wskazania. Poniższe dawki należy traktować jako wytyczne.

Profilaktyka nawrotów zapalenia wątroby B po przeszczepie wątroby z powodu niewydolności wątroby spowodowanej przez HBV.

• Dorośli:*
  10 000 IU w dniu przeszczepu, perioperacyjnie;
  następnie 2 000–10 000 IU/dzień przez 7 dni,
  oraz dawkowanie konieczne do utrzymania poziomu przeciwciał powyżej 100–150 IU/l u pacjentów HBV-DNA ujemnych i powyżej 500 IU/l u pacjentów HBV-DNA dodatnich.
• Populacja pediatryczna:*
  Dawkowanie należy dostosować do powierzchni ciała, według 10 000 IU/1,73 m².

Profilaktyka immunologiczna zapalenia wątroby B

• Profilaktyka zapalenia wątroby B po przypadkowym zakażeniu u osób nieimmunizowanych: co najmniej 500 IU, w zależności od nasilenia zakażenia, jak najszybciej po zakażeniu, najlepiej w ciągu 24–72 godzin.
• Profilaktyka immunologiczna zapalenia wątroby B u pacjentów w hemodializie: 8–12 IU/kg, maksymalnie 500 IU, co 2 miesiące aż do serokonwersji po szczepieniu.
• Profilaktyka zapalenia wątroby B u noworodka z matki będącej nosicielem wirusa HBV – przy urodzeniu lub jak najszybciej po urodzeniu: 30–100 IU/kg. W praktyce klinicznej w przypadku konieczności wielokrotnych podań w celu osiągnięcia serokonwersji po szczepieniu preferowana jest droga wstrzyknięć domięśniowych. Podawanie ludzkich immunoglobulin anty-HBV może być powtarzane aż do serokonwersji po szczepieniu.

We wszystkich tych sytuacjach silnie zaleca się szczepienie przeciwko wirusowi zapalenia wątroby B. Pierwszą dawkę szczepionki i ludzkie immunoglobuliny anty-HBV można podać tego samego dnia, ale w różnych miejscach.
U osób, które nie wykazały odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu (nie wykrywalne przeciwciała anty-HBs) i u których wymagana jest ciągła profilaktyka, można rozważyć podawanie 500 IU u dorosłych i 8 IU/kg u dzieci co 2 miesiące; minimalny poziom przeciwciał chroniących uważa się za 10 mIU/ml.
Należy również wziąć pod uwagę zalecane dawki i schematy dawkowania ludzkich immunoglobulin anty-HBV do stosowania dożylnego zalecane w innych oficjalnych wytycznych.

Ulotka: informacja dla użytkownika

KEYVENB 50 IU/ml Roztwór do wlewania

Immunoglobulina ludzka przeciwwirusowa zapalenia wątroby typu B do stosowania dożylnego
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj cały ulotnik, ponieważ zawiera on ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotnik. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Jeżeli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te niewymienione w niniejszym ulotniku, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tego ulotnika:

1. Co to jest KEYVENB i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem KEYVENB
3. Jak stosować KEYVENB
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać KEYVENB
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest KEYVENB i do czego służy

Ten lek należy do grupy farmakoterapeutycznej zwanej surowicami odpornościowymi i immunoglobulinami.
KEYVENB to roztwór ludzkich immunoglobulin (białek pełniących funkcję przeciwciał) przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B do stosowania dożylnego, stosowany w następujących terapiach:
W celu zapobiegania nawrotom zapalenia wątroby typu B po przeszczepieniu wątroby spowodowanym niewydolnością wątroby wywołaną przez wirusa zapalenia wątroby typu B, w połączeniu z terapią przeciwwirusową.
W celu szybkiego zapewnienia przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B w celu zapobiegania zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu B w następujących przypadkach:

• w przypadku przypadkowego narażenia u osób nieimmunizowanych (czyli u osób niezaszczepionych przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B; w tym osób, które nie zostały w pełni zaszczepione lub u których nieznany jest stan szczepień);
• u pacjentów w hemodializie (czyli u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek wymagających oczyszczania krwi za pomocą sztucznego nerki), aż do skutecznego zaszczepienia;
• u noworodków, których matki są nosicielkami wirusa zapalenia wątroby typu B;
• u osób, u których nie stwierdzono odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu (czyli u osób, u których szczepienie nie wywołało skutecznej odpowiedzi), u których konieczna jest ciągła profilaktyka ze względu na utrzymujące się ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B.

2. Co powinien pan/pani wiedzieć przed zastosowaniem leku KEYVENB

Nie stosuj KEYVENB

• Jeśli jest pan/pani uczulony na immunoglobuliny ludzkie lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli we krwi występują przeciwciała skierowane przeciwko immunoglobulinom typu IgA, ponieważ podanie produktu zawierającego IgA może spowodować ciężką reakcję alergiczną.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku KEYVENB należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Zamknięcie naczynia krwionośnego (tromboza) zostało powiązane z podawaniem immunoglobulin normalnych dożylno (IVIg).
Dlatego lekarz powinien zachować szczególną ostrożność podczas podawania tego leku, jeśli pan/pani ma czynniki ryzyka trombotycznego.
Poziom przeciwciał anty-HBs we krwi należy regularnie kontrolować.
Niektóre działania niepożądane mogą występować częściej:

• jeśli szybkość wlewu jest wysoka;
• jeśli występują niekontrolowane objawy infekcji (np. gorączka) lub objawy przewlekłego stanu zapalnego;
• jeśli immunoglobuliny ludzkie są podawane po raz pierwszy;
• w rzadkich przypadkach, gdy zmieniono rodzaj produktu leczniczego zawierającego immunoglobuliny ludzkie lub gdy minął długi okres od poprzedniego wlewu.
  • W niektórych stanach immunoglobuliny mogą zwiększać ryzyko zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, zakrzepicy płucnej lub zakrzepicy żył głębokich, ponieważ zwiększają lepkość krwi. Dlatego lekarz będzie zachował szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:
• jeśli pan/pani ma nadwagę,
• jeśli jest pan/pani starszy,
• jeśli cierpi pan/pani na cukrzycę,
• jeśli ma pan/pani wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
• jeśli objętość krwi jest zbyt niska (hipowolemia),
• jeśli ma pan/pani lub miał(a) problemy z naczyniami krwionośnymi (choroby naczyń),
• jeśli ma pan/pani zwiększone ryzyko krzepnięcia krwi (zaburzenia trombofilii dziedziczne lub nabyte),
• jeśli cierpi pan/pani na epizody trombotyczne,
• jeśli cierpi pan/pani na choroby zwiększające gęstość krwi (lepkość),
• jeśli miał(a) pan/pani długotrwały okres unieruchomienia,
• jeśli ma pan/pani lub miał(a) problemy z nerkami lub przyjmuje leki, które mogą uszkadzać nerki (leków nefrotoksycznych), ponieważ opisano przypadki ostrej niewydolności nerek. W przypadku uszkodzenia nerek lekarz rozważy przerwanie leczenia.
  • Może pan/pani być uczulony (nadwrażliwy) na immunoglobuliny (przeciwciała), nie wiedząc o tym. Może się to zdarzyć nawet jeśli wcześniej już przyjmował(a) pan/pani immunoglobuliny ludzkie i dobrze znosił(a) poprzednie podania. Sytuacja ta może wystąpić szczególnie w przypadku braku immunoglobulin typu IgA (niedobór IgA z przeciwciałami anty-IgA). W tych rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne (nadwrażliwościowe), takie jak obniżenie ciśnienia krwi lub wstrząs.

Zalecaną szybkość wlewu opisaną w punkcie 3 „Jak stosować lek KEYVENB” należy ściśle przestrzegać
przez lekarza; jest to bardzo ważne, ponieważ niektóre ciężkie działania niepożądane mogą być związane z szybkością wlewu. Ponadto pan/pani musi być dokładnie kontrolowany i obserwowany przez cały czas trwania wlewu w celu wykrycia pojawienia się jakichkolwiek objawów.
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lekarz może zdecydować o zmniejszeniu szybkości wlewu lub jego zatrzymaniu. Ponadto lekarz ustali rodzaj leczenia wymaganego w zależności od rodzaju i nasilenia działania niepożądanego.
KEYVENB zawiera niewielkie ilości IgA. Jeśli pan/pani ma niedobór IgA, może istnieć ryzyko wytworzenia przeciwciał anty-IgA i rozwoju reakcji anafilaktycznych po podaniu składników krwi zawierających IgA. Lekarz musi ocenić korzyści z leczenia lekiem KEYVENB w porównaniu z potencjalnym ryzykiem reakcji nadwrażliwościowych.
Immunoglobuliny ludzkie anty-żółtaczki typu B rzadko mogą powodować obniżenie ciśnienia krwi z reakcją anafilaktyczną, nawet jeśli poprzednie leczenia immunoglobulinami były dobrze tolerowane.
Jeśli pan/pani cierpi na niewydolność nerek, lekarz musi rozważyć przerwanie leczenia IVIg.
Chociaż przypadki zaburzeń czynności nerek i ostrej niewydolności nerek były powiązane z użyciem wielu zatwierdzonych produktów zawierających IVIg z różnymi substancjami pomocniczymi, takimi jak sacharoza, glukoza i maltoza, produkty zawierające sacharozę jako środek stabilizujący stanowią bardzo dużą część całkowitej liczby przypadków. U pacjentów z ryzykiem ostrej niewydolności nerek lub reakcji zakrzepowo-zatorowych, produkty zawierające IVIg należy podawać w najniższej możliwej szybkości wlewu i dawce.
Podczas leczenia immunoglobulinami może dojść do uszkodzenia płuc zwanego ostrym uszkodzeniem płuc po transfuzji (Transfusion Related Acute Lung Injury – TRALI). Jeśli podczas lub w godzinach po wlewie wystąpi u pana/pani duszność lub przyspieszony oddech, należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę, ponieważ może być wymagane leczenie nagłego wypadku.
Podejrzenie reakcji alergicznych lub anafilaktycznych wymaga natychmiastowego przerwania wlewu. W przypadku wstrząsu należy podjąć standardowe leczenie wstrząsu.
Proszę poinformować lekarza, jeśli przynajmniej jeden z powyższych warunków dotyczy pana/pani. Lekarz będzie zwracał szczególną uwagę przy przepisywaniu i podawaniu leku KEYVENB.
Produkty zawierające immunoglobuliny ludzkie do stosowania dożylnego (IVIg) mogą zawierać przeciwciała specyficzne dla grupy krwi, które rzadko mogą powodować niszczenie czerwonych krwinek (hemolizę). Z tego powodu po leczeniu IVIg może rozwinąć się forma anemii spowodowana nieprawidłowym rozpadem czerwonych krwinek (anemia hemolityczna). Dlatego podczas leczenia IVIg będą panu/pani monitorowane objawy kliniczne i objawy hemolizy.

Badania krwi
KEYVENB może zakłócać niektóre badania krwi z powodu tymczasowego wzrostu różnych przeciwciał, które są przenoszone biernie do krwi pacjenta wraz z wlewem immunoglobulin; ten wzrost przeciwciał może powodować wyniki niektórych badań krwi, które mogą być nieprawidłowe. Bierna transmisja przeciwciał przeciwko antygenom erytrocytów, np. A, B, D (określającym grupę krwi), może zakłócać niektóre testy serologiczne przeciwciał czerwonych krwinek, np. bezpośredni test antiglobulinowy (test Coombsa).

Pomiar poziomu glukozy we krwi
Niektóre systemy pomiaru poziomu glukozy we krwi (np. oparte na dehydrogenazie glukozy pirrolochinolinowej chinonie (GDH-PQQ) lub metodzie kolorymetrycznej glukozy-oksydoredutazy) błędnie rozpoznają maltozę (100 mg/ml) zawartą w KEYVENB jako glukozę. Może to prowadzić do fałszywie podwyższonych wartości glukozy we krwi podczas wlewu i przez okres około 15 godzin po jego zakończeniu, co z kolei może prowadzić do niewłaściwego podawania insuliny, stwarzając zagrożenie dla życia lub nawet śmiertelne hipoglikemie. Ponadto rzeczywiste przypadki hipoglikemii mogą nie być leczone, jeśli stan hipoglikemii jest maskowany przez fałszywie podwyższone wartości glukozy. W związku z tym podczas podawania KEYVENB lub innych produktów dożylnych zawierających maltozę, pomiar poziomu glukozy we krwi należy przeprowadzać metodami specyficznymi dla glukozy. Instrukcje dotyczące użytkowania systemu pomiaru poziomu glukozy, w tym pasków testowych, należy dokładnie sprawdzić, aby ustalić, czy system jest odpowiedni do stosowania u pacjentów leczonych produktami dożylnymi zawierającymi maltozę. W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z producentem systemu pomiarowego w celu ustalenia odpowiedniości jego zastosowania w połączeniu z produktami dożylnymi zawierającymi maltozę.

Bezpieczeństwo wirusowe
Gdy leki są przygotowywane z krwi lub osocza ludzkiego, podejmuje się pewne środki zapobiegające przeniesieniu infekcji pacjentom.
Środki te obejmują:

• staranne dobieranie dawców krwi i osocza, aby wykluczyć potencjalnie zakażonych dawców;
• kontrolę każdej darowizny i puli osocza w celu stwierdzenia braku obecności czynników zakaźnych i/lub wirusów;
• wprowadzenie w trakcie procesów produkcyjnych etapów inaktywujących lub usuwających wirusy. Pomimo tych środków, przy podawaniu leków przygotowanych z krwi lub osocza ludzkiego, nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również wirusów lub innych typów czynników zakaźnych, które są nowe lub nieznane. Przyjęte środki są uznawane za skuteczne wobec wirusów z osłonką lipidową, takich jak wirus HIV, wirus żółtaczki typu B (HBV), wirus żółtaczki typu C (HCV) oraz wirus bez osłonki lipidowej żółtaczki typu A (HAV). Przyjęte środki mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów bez osłonki lipidowej, takich jak parwowirus B19. Immunoglobuliny nie były powiązane z infekcjami wywołanymi przez żółtaczkę typu A lub parwowirus B19, prawdopodobnie dlatego, że przeciwciała przeciwko tym infekcjom zawarte w produkcie mają właściwości ochronne.

Zaleca się bardzo, aby za każdym razem, gdy podaje się panu/pani KEYVENB, zapisywano nazwę i numer serii produktu, aby zapewnić śledzenie zastosowanego partii.
Dzieci
Nie są wymagane żadne specyficzne środki lub monitorowanie.
Inne leki i KEYVENB
Proszę poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pan/pani przyjmuje, niedawno przyjmował(a) lub może przyjmować inne leki.
Immunoglobuliny ludzkie anty-żółtaczce typu B do stosowania dożylnego nie należy mieszać z innymi produktami leczniczymi.
Szczepionki zawierające osłabione wirusy żywe
KEYVENB może zakłócać rozwój odpowiedzi immunologicznej na szczepionki zawierające osłabione wirusy żywe, takie jak szczepionki przeciw różyczce, śwince, odrze i wietrznej ospie. Podanie immunoglobulin może wpływać na skuteczność tych szczepionek przez okres do 3 miesięcy. Po podaniu KEYVENB przed szczepieniem szczepionkami zawierającymi osłabione wirusy żywe musi upłynąć co najmniej trzy miesiące.
Immunoglobuliny ludzkie anty-żółtaczce typu B należy podawać trzy lub cztery tygodnie po szczepieniu szczepionkami zawierającymi osłabione wirusy żywe; jeśli podanie immunoglobulin ludzkich anty-żółtaczce typu B jest konieczne w ciągu trzech lub czterech tygodni od szczepienia, należy przeprowadzić ponowne szczepienie trzy miesiące po podaniu immunoglobulin ludzkich anty-żółtaczce typu B.
Diuretyki pętlowe (grupa leków zwiększających wydzielanie moczu)
Jednoczesnego stosowania diuretyków pętlowych z KEYVENB należy unikać.
Ciąża, karmienie piersią i płodność

• Jeśli pan/pani jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje ciążę, albo karmi piersią, należy przed zastosowaniem tego leku skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz zadecyduje, czy stosowanie KEYVENB jest wskazane w czasie ciąży i karmienia piersią.
• Nie przeprowadzono badań klinicznych z KEYVENB u kobiet w ciąży. Wykazano, że produkty zawierające immunoglobuliny ludzkie do stosowania dożylnego przechodzą przez łożysko w sposób rosnący w trzecim trymestrze. Jednak leki zawierające przeciwciała są stosowane od lat u kobiet w ciąży i wykazano, że nie należy oczekiwać szkodliwych skutków na przebieg ciąży, płód i noworodka.
• Jeśli pan/pani karmi piersią i jest leczony(a) KEYVENB, przeciwciała zawarte w produkcie mogą przechodzić do mleka matki. Dlatego niemowlę może być chronione przed niektórymi infekcjami.
• Doświadczenie kliniczne z immunoglobulinami sugeruje, że nie należy oczekiwać szkodliwych skutków na płodność.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
KEYVENB nie wpływa lub wpływa nieznacznie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pacjenci, którzy doświadczają działań niepożądanych podczas leczenia, powinni odczekać do ustąpienia objawów przed kierowaniem pojazdów lub korzystaniem z maszyn.
KEYVENB zawiera sód
Ten lek zawiera do maksymalnie 39 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w fiolce 10 ml i 195 mg sodu w fiolce 50 ml. Odpowiada to odpowiednio 1,9% i 9,7% maksymalnego zalecanego dziennego spożycia sodu w diecie dorosłego.

3. Jak stosować KEYVENB

KEYVENB może być podawany wyłącznie w szpitalu lub klinikach oraz zakładach opieki zdrowotnej przez lekarzy lub personel medyczny.
Dawka i schemat leczenia zależą od wskazania; lekarz ustali odpowiednią dawkę i tryb leczenia dla Ciebie.
Na początku wlewu otrzymasz KEYVENB w minimalnej prędkości wlewu. Jeśli dobrze znosisz zastosowaną prędkość, Twój lekarz może stopniowo zwiększyć szybkość wlewu.
Dodatkowe instrukcje zawiera sekcja „Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego”.
Jeśli podasz więcej KEYVENB niż należy
Skutki przedawkowania nie są znane.
Jeśli podano Ci więcej KEYVENB niż należało, może wystąpić obciążenie białkami płynów ustrojowych i krew może stać się zbyt gęsta (hiperwiskozna); objaw ten występuje szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka, przede wszystkim u osób starszych lub z zaburzoną czynnością serca lub nerek.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych działań niepożądanych, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub najbliższym szpitalem:

• Reakcje alergiczne (nadwrażliwość). To działanie niepożądane w niektórych przypadkach może postępować w ostrą reakcję alergiczną (szok anafilaktyczny): np. swędzenie, reakcje skórne, obrzęk warg, twarzy i języka, trudności z połykaniem, zaburzenia oddychania, omdlenie.
• Ostra niewydolność nerek (np. zmniejszona lub brak wydzielania moczu, zatrzymanie płynów, duszność)

Poniższe działania niepożądane mogą ogólnie występować po leczeniu immunoglobulinami dożylnymi:

• Bradykardia (wolne bicie serca), uczucie ciepła, omdlenie (syncope), skurcz oskrzeli (zwężenie dróg oddechowych), kaszel, tachypneę (przyspieszone oddychanie), hiperhidrozę (nadmierną potliwość), tachykardię (przyspieszone bicie serca), dreszcze, bóle głowy, zawroty głowy, gorączkę, wymioty, nudności, reakcje alergiczne, bóle stawów (artralgia), obniżenie ciśnienia krwi, umiarkowanego nasilenia ból pleców oraz ogólny ból mięśniowo-szkieletowy – występują okazjonalnie;
• pojedyncze przypadki tymczasowego zmniejszenia czerwonych krwinek (odwracalna anemia hemolityczna/hemoliza), szczególnie u pacjentów z grupami krwi A, B i AB oraz (rzadko) anemia hemolityczna wymagająca przetaczania krwi;
• rzadko opisano nagłe obniżenie ciśnienia krwi i w niektórych pojedynczych przypadkach mogą wystąpić reakcje nadwrażliwościowe (szok anafilaktyczny), nawet wtedy, gdy pacjent wcześniej nie miał reakcji na wcześniejsze podania;
• obserwowano rzadkie przypadki przejściowych reakcji skórnych;
• bardzo rzadko opisywano reakcje tromboemboliczne (tworzenie się skrzeplin w krwi), które mogą prowadzić do zawału serca, udaru mózgu, zatoru tętnic płucnych (zatorowość płucna) oraz zakrzepicy żył głębokich;
• przypadki przejściowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych niezakaźnego (odwracalne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych);
• przypadki zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi i/lub ostrej niewydolności nerek;
• przypadki ostrej uszkodzonej płuc po przetaczaniu (TRALI).

Następujące działania niepożądane zostały zgłoszone po podaniu KEYVENB po wprowadzeniu leku na rynek (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):

• Nadwrażliwość
• Szok anafilaktyczny
• Nudności
• Wymioty
• Gorączka
• Uczucie niedoboru
• Dreszcze
• Dyspneja
• Niekonfort lub ból w klatce piersiowej

Aby uzyskać informacje dotyczące bezpieczeństwa wobec czynników przenoszonych, zobacz punkt 2 „Co należy wiedzieć przed zastosowaniem KEYVENB”.
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci
Nie są dostępne dane dotyczące populacji pediatrycznej.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, które nie są wymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem strony:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse
Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać KEYVENB

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na etykiecie i na opakowaniu zewnętrznym.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w lodówce (2°C – 8°C).
Przechowuj w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem.
Nie mrozić.
Po otwarciu pojemnika produkt należy podać natychmiast.
Nie stosuj tego leku, jeśli zauważysz, że roztwór jest mętny, zawiera osad lub zmienił kolor (zobacz także „Wygląd leku KEYVENB i zawartość opakowania” w punkcie 6).
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do odpadów komunalnych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą w ten sposób chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera KEYVENB
Substancją czynną jest ludzka immunoglobulina przeciwwirusowa zapalenia wątroby typu B.

Podklasy IgG (immunoglobuliny klasy G) mają następujące stężenia: IgG 26,0 – 40,0 mg/ml
IgG 13,0 – 25,0 mg/ml
IgG 1,20 – 2,50 mg/ml
IgG 0,15 – 0,50 mg/ml
Maksymalna zawartość IgA wynosi 0,05 mg/ml.
Produkt pochodzi z osocza ludzkich dawców.
Pozostałe składniki to małtoza, chlorek sodu i woda do wstrzykiwań.
Opis wyglądu KEYVENB i zawartości opakowania
KEYVENB to roztwór do infuzji.
Roztwór jest klarowną lub lekko mlecznawą cieczą bezbarwną lub jasnożółtą.
Przed podaniem należy wizualnie sprawdzić roztwór pod kątem obecności zawiesiny, cząstek lub zmian barwy. Nie należy stosować roztworów zmętniałych lub zawierających osad.
KEYVENB 50 IU/ml roztwór do infuzji: fiolka zawierająca 500 IU w 10 ml
KEYVENB 50 IU/ml roztwór do infuzji: fiolka zawierająca 2500 IU w 50 ml + zestaw do infuzji.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Kedrion S.p.A. - Loc. Ai Conti, 55051 Castelvecchio Pascoli, Barga (Lucca).
Producent
Kedrion S.p.A. - S.S. 7 bis Km 19,5, S. Antimo (Napoli).

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:

Instrukcje dotyczące właściwego stosowania
Przed użyciem produkt należy довести do temperatury pokojowej lub temperatury ciała.
KEYVENB należy podawać dożylnie w tempie początkowym 0,46–0,92 ml/kg/h (np. u pacjenta o masie 65 kg – 10–20 kropli na minutę) przez 20–30 minut. W przypadku wystąpienia reakcji niepożądanej należy zmniejszyć szybkość podawania lub przerwać infuzję. Jeśli produkt jest dobrze tolerowany, tempo podawania można stopniowo zwiększać do maksymalnie 1,85 ml/kg/h (np. u pacjenta o masie 65 kg – 40 kropli/min) przez resztę czasu infuzji.
Nie należy stosować roztworów zmętniałych lub zawierających osad.
Przed podaniem odtworzone produkty należy sprawdzić wizualnie pod kątem obecności zawiesiny cząstek lub zmian barwy.
Roztwór ma postać klarownego lub lekko opalescencjęjącego, bezbarwnego lub jasnożółtego płynu.
Nieużywany lek oraz odpady pochodzące z tego leku należy utylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.

Szczególne środki ostrożności
Niektóre reakcje niepożądane mogą wynikać z szybkości infuzji.
Potencjalne komplikacje można często zapobiegać poprzez:

• upewnienie się, że pacjenci nie są wrażliwi na normalną ludzką immunoglobulinę, poprzez początkowe powolne podawanie produktu (z szybkością infuzji od 0,46 do 0,92 ml/kg/h);
• dokładne monitorowanie pacjentów pod kątem wszelkich objawów przez cały okres infuzji. W szczególności pacjentów otrzymujących po raz pierwszy normalną ludzką immunoglobulinę, pacjentów, którzy zmienili typ produktu IVIg, lub pacjentów, u których od ostatniej infuzji minęło długie okres czasu, należy kontrolować podczas pierwszej infuzji oraz przez pierwszą godzinę po jej zakończeniu w celu wykrycia potencjalnych sygnałów reakcji niepożądanych. U pozostałych pacjentów należy prowadzić obserwację przez co najmniej 20 minut po podaniu.

U wszystkich pacjentów podawanie IVIg wymaga:

• odpowiedniego nawodnienia przed rozpoczęciem infuzji IVIg;
• kontroli objętości diurezy;
• kontroli stężenia kreatyniny w surowicy;
• unikania jednoczesnego stosowania moczegonnych pętlowych. W przypadku wystąpienia reakcji niepożądanej należy zmniejszyć szybkość podawania lub przerwać infuzję. Leczenie wymagane zależy od rodzaju i ciężkości działania niepożądanego. W przypadku wstrząsu należy zastosować standardowe leczenie wstrząsu.

Reakcja na infuzję
Niektóre reakcje niepożądane (np. ból głowy, zaczerwienienie skóry, dreszcze, bóle mięśni, świsty w oddychaniu, tachykardia, ból w odcinku lędźwiowym, nudności i hipotensja) mogą być związane z szybkością infuzji. Należy ściśle przestrzegać zalecanej szybkości infuzji. Pacjentów należy dokładnie kontrolować i obserwować pod kątem wszelkich objawów przez cały okres infuzji.
Reakcje niepożądane mogą występować częściej:

• przy wysokiej szybkości infuzji;
• u pacjentów z hipogammaglobulinemią lub agammaglobulinemią z lub bez niedoboru IgA.

Nadwrażliwość
Prawdziwe reakcje nadwrażliwościowe są rzadkie.
KEYVENB zawiera niewielkie ilości IgA. Osoby z niedoborem IgA mogą wytworzyć przeciwciała przeciwko IgA i mogą doświadczyć reakcji anafilaktycznych po podaniu składników krwi zawierających IgA. Lekarz powinien zatem ocenić korzyści wynikające z leczenia KEYVENB w porównaniu z potencjalnym ryzykiem reakcji nadwrażliwościowych.
Rzadko ludzkie immunoglobuliny anty-HBs mogą powodować spadek ciśnienia krwi z reakcją anafilaktyczną, nawet u pacjentów, którzy dobrze tolerowali poprzednie leczenie immunoglobulinami.
Pacjentów należy poinformować o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwościowych, takich jak pokrzywka, uogólniona pokrzywka, uczucie ściskania w klatce piersiowej, świsty w oddychaniu, hipotensja i anafilaksja. Leczenie wymagane zależy od rodzaju i ciężkości reakcji niepożądanej.
Podejrzenie reakcji alergicznej lub anafilaktycznej wymaga natychmiastowego przerwania wlewu. W przypadku wstrząsu należy zastosować standardowe leczenie wstrząsu.

Wpływ na badania serologiczne
Po podaniu immunoglobulin, przejściowy wzrost różnych przeciwciał przeniesionych biernie do krwi pacjenta może prowadzić do fałszywie pozytywnych wyników w badaniach serologicznych.
Bierne przekazanie przeciwciał przeciwko antygenom erytrocytarnej grupy krwi, np. A, B, D może zakłócać niektóre badania serologiczne przeciwciał przeciw czerwonym krwinkom, np. test antyglobulinowy (test Coombsa).

Czynniki przenoszone drogą krwi
Standardowe środki zapobiegające zakażeniom wynikającym ze stosowania leków przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badanie poszczególnych dawek i pul osocza pod kątem określonych markerów zakażeń oraz włączenie skutecznych etapów produkcji prowadzących do inaktywacji/usunięcia wirusów.
Mimo to, przy podawaniu leków przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie wykluczyć ryzyka przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również wirusów i innych patogenów nowych lub nieznanych.
Przyjęte środki są uznawane za skuteczne wobec wirusów z osłonką lipidową, takich jak wirus HIV, wirus HBV i wirus HCV, oraz wobec wirusa bez osłonki lipidowej – wirusa żółtaczki typu A (HAV).
Przyjęte środki mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów bez osłonki lipidowej, takich jak parwowirus B19.
Istnieje uspokajające doświadczenie kliniczne dotyczące braku przeniesienia żółtaczki typu A i parwowirusa B19 za pomocą immunoglobulin, a zawartość przeciwciał może stanowić istotny wkład w bezpieczeństwo wirusowe.
Zaleca się, aby za każdym razem, gdy podaje się KEYVENB pacjentowi, rejestrować nazwę i numer serii produktu, aby zapewnić śledzenie związku pomiędzy pacjentem a partią produktu.

Ważne informacje dotyczące składników KEYVENB
Ten lek zawiera do maksymalnie 39 mg sodu w fiolce 10 ml i 195 mg sodu w fiolce 50 ml, co odpowiada odpowiednio 1,9% i 9,7% zalecanego dziennego maksymalnego spożycia sodu przez dorosłych według WHO (2 g sodu).
Ten lek zawiera do maksymalnie 91,9 mg maltozy na ml jako substancję pomocniczą.
Wpływ maltozy na badania glukozy może prowadzić do nadmiernego oszacowania poziomu glukozy we krwi i, w konsekwencji, do niewłaściwego podawania insuliny, co może spowodować stan hipoglikemii zagrażający życiu i śmierć pacjenta. Ponadto przypadki rzeczywistej hipoglikemii mogą nie być leczone, jeśli stan hipoglikemii jest maskowany przez fałszywie wysokie wartości glukozy. Zobacz poniżej w przypadku ostrej niewydolności nerek.

Poniższe działania niepożądane były związane ze stosowaniem normalnych ludzkich immunoglobulin do użytku dożylnego (IVIg):

Zakrzepica i zatorowość
Istnieją dowody kliniczne wskazujące na związek między podawaniem IVIg a zdarzeniami zakrzepowo-zatorowymi, takimi jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu (w tym udar niedokrwienny), zatorowość płucna i zakrzepica żył głębokich, które przypuszcza się, że są związane ze względnym wzrostem lepkości krwi spowodowanym dużym dopływem immunoglobulin u pacjentów z grupy ryzyka. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu i podawaniu IVIg pacjentom otyłym oraz pacjentom z istniejącymi czynnikami ryzyka zdarzeń zakrzepowych (takimi jak zaawansowany wiek, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, wywiad chorób naczyń krwionośnych lub zdarzeń zakrzepowych, pacjenci z nabytymi lub wrodzonymi zaburzeniami trombofilii, pacjenci długotrwale unieruchomieni, pacjenci z ciężkim odwodnieniem, pacjenci z chorobami zwiększającymi lepkość krwi).
U pacjentów z ryzykiem reakcji niepożądanych zakrzepowo-zatorowych produkty IVIg należy podawać w możliwie najniższej szybkości infuzji i dawce.

Ostra niewydolność nerek
Zgłoszono przypadki ostrej niewydolności nerek u pacjentów leczonych IVIg.
W większości przypadków zidentyfikowano czynniki ryzyka, takie jak istniejąca niewydolność nerek, cukrzyca, hipowolemia, nadwaga, jednoczesne stosowanie leków nefrotoksycznych lub wiek powyżej 65 lat.
Funkcję nerek należy kontrolować przed podaniem IVIg, szczególnie u pacjentów z potencjalnie zwiększonym ryzykiem rozwoju ostrej niewydolności nerek, a także w odpowiednich odstępach czasu po podaniu.
U pacjentów z ryzykiem ostrej niewydolności nerek produkty IVIg należy podawać w możliwie najniższej szybkości infuzji i dawce. W przypadku uszkodzenia nerek należy rozważyć przerwanie leczenia IVIg.
Chociaż przypadki dysfunkcji nerek i ostrej niewydolności nerek były związane ze stosowaniem wielu zarejestrowanych produktów IVIg zawierających różne substancje pomocnicze, takie jak sacharoza, glukoza i maltoza, produkty zawierające sacharozę jako stabilizator stanowią bardzo dużą część ogólnej liczby przypadków.
U pacjentów z grupy ryzyka można rozważyć stosowanie produktów IVIg, które nie zawierają tych substancji pomocniczych. KEYVENB zawiera maltozę (zobacz paragraf „Ważne informacje dotyczące składników KEYVENB”).

Aseptyczny zespół opon mózgowo-rdzeniowych (AMS)
Aseptyczny zespół opon mózgowo-rdzeniowych może występować w połączeniu z leczeniem IVIg.
Zwykle zespół ten rozpoczyna się po okresie od kilku godzin do 2 dni po leczeniu IVIg. Badania płynu mózgowo-rdzeniowego często wykazują pozytywną plejocytozę (do kilku tysięcy komórek/mm³), głównie granulocytów, oraz podwyższone stężenie białka (do kilkuset mg/dl).
Pacjenci z takimi objawami powinni poddać się kompletnemu badaniu neurologicznemu, w tym badaniom CSF, w celu wykluczenia innych przyczyn zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
Przerwanie leczenia IVIg prowadziło do ustąpienia AMS w ciągu kilku dni bez następstw.

Anemia hemolityczna
Produkty lecznicze IVIg zawierają przeciwciała specyficzne dla grupy krwi, które mogą działać jako hemolizyny i wywoływać in vivo wiązanie czerwonych krwinek z immunoglobulinami, powodując dodatni bezpośredni test antyglobulinowy (test Coombsa) i rzadko – hemolizę. Po leczeniu IVIg może rozwinąć się anemia hemolityczna spowodowana zwiększoną fagocytozą czerwonych krwinek. Pacjentów otrzymujących IVIg należy monitorować pod kątem objawów klinicznych i objawów hemolizy.

Neutropenia/leukopenia
Zanikające zmniejszenie liczby neutrofili i/lub przypadki neutropenii, czasem ciężkiej, zgłaszano po leczeniu IVIg. Zjawisko to występuje zazwyczaj kilka godzin lub dni po podaniu IVIg i ustępuje samoistnie w ciągu 7–14 dni.

Ostra uszkodzenie płuc związane z transfuzją (TRALI)
U pacjentów otrzymujących IVIg zgłaszano pojedyncze przypadki ostrego, niekardiogennego obrzęku płuc (ostra uszkodzenie płuc związane z transfuzją, TRALI). TRALI charakteryzuje się ciężką hipoksjemią, dusznością, tachypneą, sinicą, gorączką i hipotensją. Objawy związane z TRALI pojawiają się typowo podczas transfuzji lub w ciągu 6 godzin po niej, często w ciągu 1–2 godzin. Dlatego pacjentów otrzymujących IVIg należy monitorować, a w razie wystąpienia reakcji niepożądanych płucnych należy natychmiast przerwać infuzję. TRALI to stan zagrażający życiu, który może wymagać natychmiastowego hospitalizowania w oddziale intensywnej terapii.

Populacja pediatryczna
Nie są wymagane żadne specyficzne środki ani monitorowanie.

Zalecenia dotyczące dawkowania
Dawkowanie
Dawka i schemat leczenia zależą od wskazania. Poniższe dawki należy traktować jako wytyczne.

W celu zapobiegania nawrotom żółtaczki B po przeszczepieniu wątroby z powodu niewydolności wątroby spowodowanej żółtaczką B:

• Dorośli:
  10 000 IU w dniu przeszczepienia, perioperacyjnie;
  następnie 2 000–10 000 IU/dzień przez 7 dni,
  oraz dawkowanie konieczne do utrzymania poziomu przeciwciał powyżej 100–150 IU/l u pacjentów negatywnych pod względem HBV-DNA i powyżej 500 IU/l u pacjentów pozytywnych pod względem HBV-DNA.

• Populacja pediatryczna:
  Dawkowanie należy dostosować do powierzchni ciała, według 10 000 IU/1,73 m².

Profilaktyka immunologiczna żółtaczki B

• Profilaktyka żółtaczki B po przypadkowym narażeniu u osób nieimmunizowanych: co najmniej 500 IU, w zależności od intensywności narażenia, jak najszybciej po zdarzeniu, najlepiej w ciągu 24–72 godzin.
• Immunoprofilaktyka żółtaczki B u pacjentów w dializie: 8–12 IU/kg, maksymalnie 500 IU, co 2 miesiące, aż do skutecznej szczepionki.
• Profilaktyka żółtaczki B u noworodka z matką nosicielką wirusa żółtaczki B: 30–100 IU/kg, przy porodzie lub jak najszybciej po porodzie. W praktyce klinicznej droga wstrzykiwania do mięśnia jest preferowana, gdy konieczne są powtarzane wstrzykiwania w celu osiągnięcia serokonwersji po szczepieniu.
  Podawanie ludzkich immunoglobulin anty-HBs może być powtarzane aż do serokonwersji po szczepieniu.

W każdym z tych przypadków zdecydowanie zaleca się szczepienie przeciwko wirusowi żółtaczki B.
Pierwszą dawkę szczepionki i ludzkie immunoglobuliny anty-HBs można podać tego samego dnia, ale w różnych miejscach.
U osób, które nie wykazały odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu (niepomierne przeciwciała anty-HBs) i u których konieczna jest ciągła profilaktyka, można rozważyć podawanie 500 IU u dorosłych i 8 IU/kg u dzieci co 2 miesiące; uważa się, że minimalny poziom przeciwciał ochronnych wynosi 10 mIU/ml.
Należy również rozważyć dawkowanie i schemat dawkowania ludzkich immunoglobulin anty-HBs do użytku dożylnego zalecane w innych oficjalnych wytycznych.