Ketamina Molteni

Ulotka: informacje dla pacjenta

KETAMINA MOLTENI 50 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

Ketamina chlorowodorek
Lek równoważny
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona
ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Spis treści tej ulotki:

1. Co to jest Ketamina Molteni i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Ketamina Molteni
3. Jak stosować lek Ketamina Molteni
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Ketamina Molteni
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Ketamina Molteni i do czego służy

Ketamina Molteni zawiera substancję czynną ketamina chlorowodorek, która należy do grupy leków zwanych anestetykami ogólnymi, stosowanymi w celu wywołania stanu znieczulenia przed zabiegami chirurgicznymi.
Ketamina Molteni jest wskazana jako lek znieczulający w następujących przypadkach:

• stosowana samodzielnie w krótkich zabiegach chirurgicznych i skomplikowanych badaniach medycznych;
• w połączeniu z innymi anestetykami ogólnymi;
• przed podaniem innych anestetyków ogólnych.

2. Co powinien wiedzieć przed użyciem Ketamina Molteni

Nie stosuj Ketamina Molteni, jeśli:

• jesteś uczulony na chlorku ketaminy lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• znajdujesz się w stanie fizycznym, w którym wzrost ciśnienia krwi może stanowić zagrożenie;
• w trakcie ciąży doświadczyłaś stanu zwanego eklampsją lub przedeklampsją, powodującego podwyższenie ciśnienia krwi;
• cierpisz na ciężkie zaburzenia przepływu krwi w mózgu (zaburzenia mózgowo-naczyniowe) lub doznałaś urazu głowy;
• cierpisz na poważne problemy serca (zaburzenia mięśnia sercowego, ciężka niewydolność serca);
• jesteś w ciąży (Zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed podaniem Ketamina Molteni skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
Ten lek powinien być podawany pod ścisłym nadzorem lekarza specjalisty w zakresie stosowania znieczuleń ogólnych, w wyspecjalizowanym i odpowiednio wyposażonym ośrodku.
Przed podaniem tego leku poinformuj lekarza, jeśli:

• przyjmujesz leki wywołujące senność (barbiturany, narkotyki), ponieważ może to wydłużyć czas przebudzenia się (Zobacz punkt „Inne leki i Ketamina Molteni”);
• miałeś w przeszłości nadużycia leków lub uzależnienie, ponieważ ketamina jest lekiem, który może powodować problemy związane z nadużyciem. Jej codzienne stosowanie przez kilka tygodni może prowadzić do dezorientacji, lęku, depresji, bezsenności, halucynacji, powrotów wspomnień (flashback) oraz może doprowadzić do uzależnienia i tolerancji. Z tego powodu należy stosować ją ostrożnie i pod ścisłym nadzorem lekarza;
• cierpisz na ból w klatce piersiowej spowodowany problemami serca (niestabilna dławica piersiowa) lub niedawno doznałeś zawału serca (zawał mięśnia sercowego);
• cierpisz na nadciśnienie tętnicze, przyspieszone tętno (tachykardię) lub problemy z czynnością serca (niewydolność serca);
• cierpisz na podwyższone ciśnienie wewnątrz czaszki (nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, wodogłowie) lub doznałaś urazu mózgu;
• pijesz lub piłaś duże ilości alkoholu (przewlekły i ostry alkoholizm);
• cierpisz na problemy z oczami (jaskrę, przebijające urazy oka);
• cierpisz na zaburzenia psychiczne (schizofrenię, ostrą psychozę lub zaburzenia nerwicowe);
• cierpisz na problemy wątroby (niewydolność wątroby, marskość wątroby);
• cierpisz na ostrą, przerywaną porfirię – chorobę genetyczną;
• doświadczyłaś napadów drgawkowych;
• cierpisz na choroby tarczycy (nadczynność tarczycy) lub przyjmujesz hormony tarczycy;
• cierpisz na problemy płuc lub oskrzeli.

W trakcie fazy przebudzenia po znieczuleniu mogą wystąpić reakcje pobudzenia i wzmożonego niepokoju, towarzyszone halucynacjami i/lub deliryum. W razie potrzeby lekarz może podać Ci leki łagodzące te stany niepokoju (diazepam, droperydol, tiobarbituran) (Zobacz punkt „Możliwe działania niepożądane”).
Jeśli poddano Ci się zabiegowi chirurgicznemu w poradni szpitalnej, ale nie został Cię hospitalizowano, pozostaniesz pod opieką aż do całkowitego wybudzenia się z znieczulenia i będziesz musiał być odprowadzony przez dorosłą, odpowiedzialną osobę.
Inne leki i Ketamina Molteni
Poinformuj lekarza, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki, również te dostępne bez recepty, ponieważ Ketamina Molteni może wpływać na działanie niektórych leków lub inne leki mogą wpływać na sposób działania Ketamina Molteni.
Ketamina Molteni powinna być stosowana z ostrożnością, jeśli przyjmujesz następujące leki:

• leki spowalniające czynność mózgu (barbiturany, narkotyki, benzodiazepiny), ponieważ jednoczesne stosowanie Ketamina Molteni może opóźnić przebudzenie się z znieczulenia. Ponadto benzodiazepiny, takie jak diazepam, mogą zwiększać stężenie ketaminy we krwi;
• diazepam (lek o działaniu uspokajającym, usypiającym, miorelaksującym i przeciwdrżawnym);
• leki stosowane do wywoływania znieczulenia ogólnego, takie jak halotan i enfluran, ponieważ mogą obniżyć czynność serca. Ponadto halotan może wpływać na działanie i metabolizm ketaminy w wątrobie;
• leki i substancje obniżające czynność układu nerwowego (depresanty układu nerwowego środkowego, takie jak fenotiazyny, uspokajające antyhistaminowe, mięśniopochłaniające, alkohol);
• hormony tarczycy stosowane w celu prawidłowego funkcjonowania tarczycy, ponieważ jednoczesne stosowanie Ketamina Molteni może spowodować wzrost ciśnienia krwi (nadciśnienie) i przyspieszenie tętna (tachykardię);
• teofilinę i aminofilinę, stosowane w leczeniu astmy, ponieważ jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko napadów drgawkowych;
• niektóre leki rozkurczające mięśnie (galamina i pancuronium, atrakurium) lub je blokujące (tubokuraryna);
• leki obniżające ciśnienie krwi (leków przeciwnadciśnieniowych);
• leki sympatykomimetyczne i wazopresynę;
• ergometrynę (środek zwężający naczynia).

Stosowanie Ketamina Molteni z pokarmami i napojami
Zaleca się nie przyjmować pokarmów ani napojów przez co najmniej 6 godzin przed znieczuleniem.
KETAMINA MOLTENI jest zazwyczaj podawana na pusty żołądek. Jednakże, KETAMINA MOLTENI może być nadal stosowana w nagłych przypadkach, gdy nie jest to możliwe.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem tego leku.
Ciąża
Ketamina łatwo przenika przez barierę łożyskową: zgłaszano przypadki noworodków, u których po podaniu ketaminy matce podczas porodu wystąpiły problemy z oddychaniem i niski wynik w teście Apgar, w związku z czym wymagana była reanimacja.
Wysokie dawki ketaminy powodowały wzrost ciśnienia krwi i napięcia macicy u matki. Bezpieczne stosowanie ketaminy w ciąży nie zostało ustalone, dlatego jej stosowanie nie jest zalecane.
Karmienie piersią
Bezpieczne stosowanie ketaminy w okresie karmienia piersią nie zostało ustalone, dlatego jej stosowanie nie jest zalecane.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ten lek może wpływać na stan świadomości, dlatego należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w ciągu 24 godzin po zabiegu.
Lekarz poinformuje Cię, kiedy możesz ponownie prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny.

3. Jak stosować Ketamina Molteni

Lek ten będzie podawany w szpitalu przez wykwalifikowany personel medyczny. W razie jakichkolwiek wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

Ketamina Molteni może być stosowana:

• na pusty żołądek – gdy jest stosowana razem z innymi lekami w celu wywołania znieczulenia. Zaleca się wówczas nie spożywać pokarmów ani nie pić płynów co najmniej 6 godzin przed zabiegiem,
• na pełny żołądek – gdy jest stosowana jako jedyny środek znieczulający.

Lekarz poda Ci Ketaminę Molteni za pomocą powolnej iniekcji do mięśnia (dostrzykowo) lub do żyły (dożylnie), ponieważ może wystąpić zaburzenie oddychania (depresja oddechowa, apnea) lub zaburzenia ciśnienia krwi. Lekarz ustali odpowiednią dawkę ketaminy.
Dawka zależy od rodzaju zastosowania oraz innych czynników, takich jak stan zdrowia, wiek i masa ciała. W każdym przypadku podana zostanie najmniejsza możliwa dawka.
Jeśli lek jest stosowany łącznie z innymi środkami znieczulającymi, lekarz może zmniejszyć dawkę Ketaminy Molteni.

Jeśli zastosujesz zbyt dużą dawkę Ketaminy Molteni
Ponieważ lek będzie podawany przez wykwalifikowany personel medyczny, przedawkowanie jest mało prawdopodobne. Jeśli jednak podana zostanie zbyt duża dawka, może wystąpić zwolnienie oddychania (depresja oddechowa).
Jeśli obawiasz się, że podano Ci zbyt dużą dawkę leku, natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę.

W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skorzystaj z porady lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Możliwe są następujące działania niepożądane:

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• podwyższenie ciśnienia krwi (hipertensja);
• zwiększenie częstości akcji serca (tachykardia);
• halucynacje, koszmary i dziwne sny, dezorientacja, pobudzenie i nietypowe zachowanie;
• niekontrolowane ruchy oczu (nystagmus), zwiększenie napięcia mięśniowego (hipertonia), zwiększenie napięcia i skurczów mięśni (ruchy toniczno-kloniczne);
• podwójne widzenie (diplopii);
• zwiększenie częstości oddychania;
• nudności, wymioty;
• podrażnienia skóry (rumień, wysypka różowaczkowa).

Nieczeście (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• utrata apetytu (anoreksja);
• lęk;
• obniżenie ciśnienia krwi (hipotensja), zmniejszenie częstości akcji serca (bradykardia), zaburzenia rytmu serca (arytmia);
• zwiększenie zużycia tlenu;
• trudności w oddychaniu (laryngospazm), zwolnienie oddechu (depresja oddechowa);
• ból i podrażnienie skóry w miejscu wstrzyknięcia.

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• zatrzymanie krążenia;
• ciężka reakcja alergicza (reakcja anafilaktyczna);
• delirium, nawrotowe halucynacje (flashback), depresja (dysforia);
• bezsenność;
• dezorientacja;
• zaburzenia dróg oddechowych, brak powietrza (apnea);
• zwiększenie wydzielania śliny (hipersekrecja śliny);
• zapalenie pęcherza (cystytis) i krwawiące zapalenie pęcherza (cystytis hemorragica).

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania

• podwyższone ciśnienie w oczach;
• nieprawidłowe wyniki badań krwi (testy czynności wątroby), uszkodzenie wątroby przy długotrwałym stosowaniu (ponad 3 dni) i nadużywaniu leku.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Państwa jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w uzyskaniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Ketamina Molteni

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po napisie „Ex”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Ochroni to środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Ketamina Molteni

• Substancją czynną jest ketamina chlorohydryk. 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 57,67 mg ketaminy chlorohydryku (równowartość 50 mg zasady ketaminy).
• Innym składnikiem jest woda do preparatów strzykawkowych.

Opis wyglądu Ketamina Molteni i zawartość opakowania
Opakowanie zawiera 5 fiol po 2 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
L. Molteni & C. dei F.lli Alitti Società di Esercizio S.p.A. – Strada Statale 67 Fraz. Granatieri –
Scandicci (FI) – Włochy

Ulotka: informacje dla lekarza

KETAMINA MOLTENI 50 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

Chlorowodorek ketaminy
Lek równoważny
Niniejsze informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego
INFORMACJE KLINICZNE
Zakresy zastosowania lub typy zabiegów

1. Zabiegi ratunkowe, bolesne opatrunki, przeszczepienie skóry u oparzonych oraz inne powierzchniowe zabiegi chirurgiczne.
2. Zabiegi neurodiagnostyczne, takie jak pneumoencefalografię, wenczykolografię, mielografię i nakłucia lędźwiowe.
3. Zabiegi diagnostyczne i chirurgiczne na oku, uchu, nosie i jamie ustnej, w tym ekstrakcje zębów. Uwaga: podczas zabiegów okulistycznych mogą występować ruchy oka.
4. Zabiegi diagnostyczne i chirurgiczne na gardle, krtani i drzewie oskrzelowym. Uwaga: zaleca się stosowanie leków miorelaksacyjnych podczas tych zabiegów (patrz: Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności).
5. Sigmoidoskopie oraz niewielkie zabiegi chirurgiczne na odbytnicy i odbycie, obrzezanie.
6. Zabiegi ginekologiczne poza jamą otrzewnową, takie jak rozszerzenie i curettage.
7. Zabiegi położnicze, w tym trudne porody i cięcia cesarskie.
8. Zabiegi ortopedyczne, takie jak redukcje bezoperacyjne, szpikulowanie kości udowej, amputacje i biopsje.
9. Znieczulenie u pacjentów z wysokim ryzykiem operacyjnym z obniżeniem czynności życiowych.
10. Kardiokateteryzacja.
11. Gdy wstrzykiwanie do mięśni jest wskazane.

Dawkowanie i sposób podania
Przygotowanie przedoperacyjne
Ketamina była stosowana samodzielnie bez powikłań nawet u pacjentów z pełnym żołądkiem i zaleca się jej stosowanie u pacjentów niegłodowych, gdy anestezjolog uzna, że korzyści z leku przewyższają możliwe wady (choć zgłaszano przypadki wymiotów po podaniu ketaminy, ochrona dróg oddechowych jest ogólnie zapewniona dzięki obecności odruchów gardłowo-krtaniowych).
Niemniej jednak, ponieważ nie można przewidzieć, czy konieczne będzie podanie innych środków znieczulających i miorelaksantów, w przygotowaniu do zabiegu zaleca się nie spożywać niczego przez co najmniej 6 godzin przed zabiegiem.
Atropinę, skopolaminę lub inne leki antysekretoryczne należy podać w odpowiedniej dawce przed indukcją.
Podanie droperydolu (0,1 mg/kg dożylne) lub stosowanie benzodiazepin o krótkim czasie działania okazało się skuteczną premedykacją zmniejszającą częstość występowania reakcji po przebudzeniu.

Rozpoczęcie i trwanie znieczulenia
Jak w przypadku innych środków znieczulających ogólnych, indywidualna odpowiedź na Ketamina Molteni zależy od dawki, drogi podania, wieku pacjenta oraz jednoczesnego stosowania innych leków, dlatego nie można ustalić jednolitych schematów dawkowania.
Lek należy dozować indywidualnie, w zależności od potrzeb konkretnego przypadku.
Z uwagi na szybkość indukcji po wstrzyknięciu dożylnym, pacjent powinien znajdować się w odpowiedniej pozycji podczas podania. Dawkę dożylną 2 mg/kg zazwyczaj powoduje znieczulenie chirurgiczne w ciągu 30 sekund po wstrzyknięciu, a efekt znieczulający utrzymuje się zazwyczaj przez 5–10 minut. Dawkę 10 mg/kg podaną do mięśni zazwyczaj powoduje znieczulenie chirurgiczne w ciągu 3–4 minut po wstrzyknięciu, a efekt znieczulający utrzymuje się przez 12–25 minut. Powrót do przytomności jest stopniowy.

• Jako jedyny środek znieczulający w zabiegach chirurgicznych i diagnostycznych

Indukcja znieczulenia
Droga dożylna: dawka początkowa Ketamina Molteni może wynosić od 1 mg/kg do 4,5 mg/kg w postaci ketaminy w formie zasadowej. Średnia dawka potrzebna do uzyskania 5–10 minut znieczulenia chirurgicznego wynosi 2 mg/kg.
Zaleca się powolne wstrzykiwanie dożylnie (w czasie dłuższym niż 60 sekund). Szybsze podanie może prowadzić do depresji oddychania i wyraźniejszej reakcji ciśnieniowej.
Droga do mięśni: dawka początkowa Ketamina Molteni może wynosić od 6,5 do 13 mg/kg w postaci ketaminy w formie zasadowej. Dawkę 10 mg/kg zazwyczaj powoduje 12–25 minut znieczulenia chirurgicznego.

Utrzymanie znieczulenia
Umiarkowanie znieczulenie może objawiać się wystąpieniem nystagmu, ruchami wywołanymi bodźcami lub wokalizacją. Znieczulenie utrzymuje się poprzez podawanie dodatkowych dawek Ketamina Molteni dożylnie lub do mięśni, niezależnie od drogi podania użytej do indukcji. Jeśli do utrzymania znieczulenia wybierze się drogę dożyczną, każda dodatkowa dawka może wynosić od połowy do pełnej dawki dożylnej wymienionej powyżej. Jeśli do utrzymania znieczulenia wybierze się drogę do mięśni, każda dodatkowa dawka może wynosić od połowy do pełnej dawki do mięśni wymienionej powyżej. Im większa była całkowita dawka podana, tym dłuższy czas pełnego przebudzenia. Podczas znieczulenia mogą wystąpić nielogiczne i toniczno-drgawkowe ruchy. Ruchy te nie wskazują na płytki poziom znieczulenia i nie oznaczają potrzeby podania dodatkowej dawki środka znieczulającego.

• Do indukcji znieczulenia przed podaniem innych środków znieczulających ogólnych
  Indukcja odbywa się za pomocą pełnej dawki dożylnej lub do mięśni Ketamina Molteni, jak wspomniano powyżej. Następnie podaje się główny środek znieczulający. Czas podania głównego środka znieczulającego zależy od drogi podania Ketamina Molteni oraz od czasu niezbędnego, aby główny środek znieczulający wykazał pełny efekt. Jeśli Ketamina Molteni została podana dożylnie, a główny środek znieczulający działa wolno, może być konieczne podanie drugiej dawki Ketamina Molteni 5–8 minut po dawce początkowej. Jeśli Ketamina Molteni została wstrzyknięta do mięśni, a główny środek znieczulający działa szybko, podanie głównego środka znieczulającego może być opóźnione do 15 minut po wstrzyknięciu Ketamina Molteni.

• Jako wspomagający środek innych środków znieczulających
  Ketamina Molteni jest klinicznie zgodna z powszechnie stosowanymi środkami znieczulającymi i z znieczulicami miejscowymi, o ile oddychanie jest odpowiednio kontrolowane. Dawka Ketamina Molteni stosowana razem z innymi środkami znieczulającymi mieści się w tych samych granicach co dawka indukcyjna określona powyżej: jednak stosowanie innego środka znieczulającego może pozwolić na zmniejszenie dawki Ketamina Molteni.

W celu leczenia pacjentów podczas przebudzenia, patrz: Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Szczególne ostrzeżenia
Ogólne
KETAMINA MOLTENI powinna być stosowana wyłącznie pod nadzorem lekarzy doświadczonych w podawaniu środków znieczulających ogólnych, utrzymaniu drożności dróg oddechowych oraz kontroli oddychania. Sprzęt do resuscytacji musi być dostępny i sprawny, tak jak w przypadku każdego innego środka znieczulającego ogólnego.
Wstrzykiwanie dożylne należy wykonywać powoli, w czasie dłuższym niż 60 sekund. Szybsze podanie może spowodować depresję oddychania lub apnię oraz wyraźniejszą reakcję ciśnieniową.
W piśmiennictwie opisano przypadki aspiracji środka kontrastowego podczas znieczulenia ketaminą; choć w praktyce klinicznej zjawisko to jest bardzo rzadkie, należy brać to pod uwagę.
Przedawkowanie ketaminy może prowadzić do depresji oddychania, w takim przypadku konieczna jest wentylacja wspomagana. W tym celu preferowane jest mechaniczne wspomaganie oddychania zamiast stosowania środków analeptycznych.
KETAMINA MOLTENI nie powinna być stosowana samodzielnie w zabiegach chirurgicznych lub diagnostycznych na gardle, krtani lub drzewie oskrzelowym, ponieważ odruchy gardłowo-krtaniowe pozostają zazwyczaj aktywne.
Jeśli stosuje się wyłącznie KETAMINA MOLTENI, należy, jeśli to możliwe, unikać mechanicznego pobudzania gardła.
W takich przypadkach może być konieczne podanie miorelaksantów przy odpowiedniej kontroli oddychania.
W zabiegach chirurgicznych dotyczących dróg bólu wisceralnego należy podać lek skuteczny przeciwko bólowi wisceralnemu.
KETAMINA MOLTENI nie powinna być stosowana jako jedyny środek znieczulający w zabiegach położniczych, w których wymagane jest rozluźnienie mięśni macicy.
Jeśli KETAMINA MOLTENI jest stosowana w warunkach ambulatoryjnych, ale u pacjentów niehospitalizowanych, należy ich zatrzymać do momentu pełnego przebudzenia z znieczulenia i zapewnić im towarzystwo osoby dorosłej i odpowiedzialnej.

Leczenie pacjentów podczas przebudzenia
U około 12% leczonych pacjentów występują reakcje psychiczne podczas przebudzenia.
Te reakcje mogą różnić się pod względem intensywności, a pacjent może doświadczać fazy pobudzenia (niepokoju pooperacyjnego) charakteryzowanej halucynacjami, deliryjnością, żywo odczuwanymi snami (przyjemnymi lub nieprzyjemnymi), z lub bez aktywności psychomotorycznej, objawiającymi się objawami dezorientacji i nielogicznym zachowaniem, które niektórzy pacjenci pamiętają jako nieprzyjemne przeżycie. Te reakcje są podobne do tych, które mogą wystąpić przy stosowaniu innych środków znieczulających ogólnych i zazwyczaj ustępują w ciągu kilku godzin, z wyjątkiem rzadkich przypadków, gdy utrzymują się do 24 godzin. Nie stwierdzono, aby stosowanie ketaminy powodowało długotrwałe konsekwencje psychiczne.
Częstość tych reakcji jest najniższa u młodych (15 lat lub mniej) i u osób starszych (powyżej 65 lat). Ponadto są one rzadsze, gdy lek jest wstrzykiwany do mięśni. Częstość reakcji psychicznych po przebudzeniu, szczególnie tych związanych z marzeniami i deliryjnością, można zmniejszyć, stosując niskie dawki ketaminy w połączeniu z diazepemem podawanym dożylne podczas indukcji i utrzymania znieczulenia. Ponadto częstość takich reakcji można zmniejszyć, minimalizując bodźce dotykowe, werbalne i wzrokowe dla pacjenta.
Po zabiegu pacjent powinien być obserwowany, ale pozostawiony w spokoju. Nie wyklucza to monitorowania oznak życiowych.
Jeśli podczas przebudzenia pacjent wykazuje objawy pobudzenia, należy rozważyć podanie jednego z następujących leków: Diazepam (5–10 mg dożylne u dorosłych), lub Droperydol (2,5–7,5 mg dożylne lub do mięśni). Aby przerwać ciężką reakcję po przebudzeniu, można podać dawkę usypiającą tiobarbituranu (50–100 mg dożylne).
Stosowanie tych leków może wydłużyć czas przebudzenia.

Układ krążenia
KETAMINA MOLTENI należy stosować z ostrożnością u pacjentów z hipowolemią, odwodnieniem, zaburzeniami serca, szczególnie u pacjentów z chorobami wieńcowymi (niewydolność serca zastoinowa, niedokrwienie mięśnia sercowego i zawał mięśnia sercowego), ponieważ ketamina powoduje znaczący wzrost zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Ponadto ketamina powinna być stosowana z ostrożnością u pacjentów z tachyarytmią i od lekkiego do umiarkowanego nadciśnienia.
U pacjentów z niewydolnością serca lub nadciśnieniem należy monitorować czynność serca przez cały czas trwania zabiegu.
Tuż po podaniu KETAMINA MOLTENI wystąpi wzrost ciśnienia tętniczego, które osiągnie maksimum po kilku minutach, powracając zazwyczaj do wartości przedznieczuleniowych w ciągu 15 minut od podania. W badaniach klinicznych średnia zmiana maksymalnego ciśnienia tętniczego wahala się w granicach 20–25% wartości przed znieczuleniem.
W zależności od stanu pacjenta, ten wzrost ciśnienia tętniczego może być w niektórych przypadkach postrzegany jako korzystny, a w innych jako reakcja niepożądana.

Niezgodność
Ketamina jest niezgodna z barbituranami rozpuszczalnymi.
Barbiturany i KETAMINA MOLTENI nie powinny być wstrzykiwane w tej samej strzykawce, ponieważ są chemicznie niezgodne i powodują wytrącenie osadu.
Ketamina i diazepam nie powinny być mieszane w tej samej strzykawce ani pojemniku do infuzji. Jeśli konieczne jest uzupełnienie dawki ketaminy diazepemem, oba leki należy podawać oddzielnie.

Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i manipulowania
Falkoniki są przeznaczone do jednorazowego użytku: ewentualne pozostałości nie powinny być ponownie wykorzystywane.
Nie wykorzystanego leku oraz odpadów pochodzących z tego leku należy pozbyć zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.