GNAK

Ulotka: informacje dla użytkownika

GNAK 50 mg/mL roztwór do infuzji

Substancje czynne: glukoza, chlorek sodu, octan sodu trójwodny, chlorek potasu, chlorek magnezu sześciowodny
Dokładnie przeczytaj tę ulotkę przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne zapoznanie się z nią ponownie.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4. Wewnątrz ulotki roztwór do infuzji 50 mg/mL nazywany jest GNAK.

Zawartość tej ulotki

1. Co to jest GNAK i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed podaniem GNAK
3. Jak będzie podawany GNAK
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać GNAK
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest GNAK i do czego służy

GNAK to roztwór następujących substancji w wodzie:

• cukier (glukoza)
• chlorek sodu
• octan sodu triwodny
• chlorek potasu
• chlorek magnezu sześciowodny

Glukoza to jedno z źródeł energii organizmu. Ten roztwór do wlewu dożylnego dostarcza 200 kcal na litr.
Sód, potas, magnez, chlorek i octan to substancje chemiczne obecne we krwi.
GNAK stosuje się w celu dostarczenia płynów i substancji chemicznych oraz węglowodanów (cukru), gdy nie można normalnie jeść ani pić.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem GNAK
   GNAK nie powinien być stosowany, jeśli występuje jedna z poniższych chorób lub stanów:
   • podwyższony poziom potasu we krwi (hiperkaliemia)
   • ciężkie zaburzenia funkcji nerek (niewydolność nerek) z obniżoną produkcją moczu (oliguria) lub jej brakiem (anuria)
   • niewydolność serca lub płuc (niewydolność krążeniowo-oddechowa)
   • nieleczony cukrzyca, w której poziom cukru we krwi wzrasta powyżej normy (niekontrolowana cukrzyca)
   • stany nietolerancji glukozy
   • śpiączka (hiperosmolarna śpiączka hiperglikemiczna). Jest to rodzaj śpiączki, który może wystąpić u osób z cukrzycą, nie przyjmujących odpowiedniej ilości leków.
   • podwyższony poziom cukru we krwi (hiperglikemia)
   • podwyższony poziom kwasu mlekowego we krwi (hiperlaktatemia)
   • uczulenie na chlorek potasu, octan sodu triwodny, chlorek sodu, chlorek magnezu sześciowodny, glukozę lub którykolwiek z substancji pomocniczych tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Porozmawiaj z lekarzem, jeśli masz lub miałeś którąkolwiek z poniższych chorób.

• uczulenie na kukurydzę, ponieważ GNAK zawiera cukier pochodzący z zboż, zobacz punkt „Możliwe działania niepożądane”
• niewydolność serca, ciężkie zaburzenia rytmu serca lub inne choroby serca
• choroby płuc (niewydolność oddechowa)
• niewydolność nerek lub obniżoną czynność nerek
• duża ilość płynów w organizmie lub gromadzenie się płynów w płucach lub pod skórą, szczególnie w okolicach kostek
• podwyższone ciśnienie krwi
• podwyższone ciśnienie krwi w czasie ciąży (przedrzucawica lub rzucawica)
• choroba powodująca podwyższenie poziomu hormonu zwanego aldosteronem (aldosteronizm)
• każdy inny stan powodujący zatrzymanie nadmiaru sodu w organizmie, np. leczenie steroidami (zobacz również dalej „Inne leki i GNAK”).
• każdy stan, który zwiększa ryzyko podwyższenia poziomu potasu we krwi, np.:
• niewydolność nerek
• niewydolność nadnerczy (niedostateczność kory nadnerczy)
• szybka utrata wody z organizmu, np. z powodu wymiotów lub biegunki
• ciężkie oparzenia lub inne przyczyny rozległego uszkodzenia tkanek
• niski poziom wapnia we krwi
• choroba powodująca postępujące osłabienie mięśni (miastenia gravis)
• niedawna operacja chirurgiczna, podczas której stosowano leki blokujące nerwy i mięśnie (blokada neuromuscularna) pod kontrolą anestezjologa
• zaburzenia pH we krwi
• uraz czaszki w ciągu ostatnich 24 godzin; GNAK nie powinien być stosowany.
• podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe
• udar mózgu spowodowany skrzepem krwi w mózgu (udar niedokrwienny)
• niedożywienie, jeśli przez pewien czas głodowałeś lub źle się odżywiałeś
• cukrzyca lub zaburzona tolerancja glukozy
• problemy z poziomem płynów w mózgu (np. z powodu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienia do mózgu lub urazu mózgu)
• stan, który może powodować wysoki poziom wazopresyny, hormonu regulującego poziom płynów w organizmie, np.:
• nagła i ciężka choroba lub uraz
• niedawna operacja chirurgiczna
• choroba mózgu
• przyjmowanie niektórych leków. Może to zwiększyć ryzyko obniżenia poziomu sodu we krwi i prowadzić do bólu głowy, nudności, drgawek, letargu, śpiączki i obrzęku mózgu.

Podczas podawania tego wlewu lekarz będzie pobierał próbki krwi i moczu w celu monitorowania:

• równowagi wodnej oraz poziomu substancji chemicznych, takich jak sód, potas i magnez we krwi i moczu (elektrolity w osoczu i moczu)
• kwasowości krwi i moczu (równowaga kwasowo-zasadowa).

GNAK zawiera cukier (glukozę), co może prowadzić do podwyższenia poziomu cukru we krwi (hiperglikemia). Jest to szczególnie istotne, jeśli cierpisz na cukrzycę. W takim przypadku lekarz może:

• dostosować szybkość wlewu
• podać insulę w celu obniżenia poziomu cukru we krwi. Jeśli konieczne będzie długotrwałe leczenie GNAK, lekarz poda również inne rodzaje wlewów, które zaspokoją zapotrzebowanie organizmu na inne substancje chemiczne i składniki odżywcze.

Dzieci
U dzieci GNAK należy stosować z dużą ostrożnością i wymaga to dokładnego monitorowania.
U noworodków, szczególnie u wcześniaków i tych z niską masą urodzeniową, istnieje większe ryzyko wystąpienia zbyt niskiego lub zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi w wyniku wlewu roztworów glukozy. U noworodków niski poziom cukru może prowadzić do długotrwałych drgawek, śpiączki i uszkodzenia mózgu. Podwyższony poziom cukru wiązano z krwawieniem do mózgu, późno rozwijającymi się infekcjami grzybiczymi i bakteryjnymi, infekcją przewodu pokarmowego, uszkodzeniem oczu, problemami płucnymi, przedłużonym pobytam w szpitalu i śmiercią.
Dzieci należy dokładnie monitorować. W przypadkach, gdy zwiększona sekrecja hormonu antydiuretycznego (ADH) zaburza normalną regulację zawartości wody we krwi, wlew płynów o niskiej zawartości chlorku sodu może prowadzić do obniżenia poziomu sodu we krwi (hiponatremia). Może to prowadzić do bólu głowy, nudności, drgawek, letargu, śpiączki, obrzęku mózgu i śmierci; te objawy należy zatem traktować jako stan nagły wymagający natychmiastowej pomocy medycznej.

Inne leki i GNAK
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub możesz zacząć przyjmować inne leki.
Nie zaleca się stosowania następujących leków podczas podawania wlewu GNAK:

• leki blokujące neuromuscularne (np. tubokuraryna, suxametonium, wekuronium). Są to leki stosowane podczas operacji i kontrolowane przez anestezjologa.

Inne leki, które mogą wpływać na GNAK lub których działanie może być przez niego zmienione:

• leki przeciwzapalne (kortykosteroidy)
• lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu wrzodów żołądka (karbenoksolona)
• niektóre tabletki moczopędne zwane oszczędzającymi potas (np. amilorid, spironolakton, triamteren)
• inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) (stosowane w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi)
• antagoniści receptora angiotensyny II (stosowane w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi)
• tachrolimus (stosowany w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu i leczeniu niektórych chorób skóry)
• cyklosporyna (stosowana w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu)
• leki kwasowe, w tym:
• salicylany (stosowane w leczeniu stanów zapalnych) (aspiryna)
• barbiturany (tabletki nasenne)
• lit (stosowany w leczeniu chorób psychicznych)
• leki zasadowe, w tym:
• sympatykomimetyki (np. efedryna, pseudoefedryna, stosowane np. w lekach na kaszel)
• stymulanty (np. chinidyna, siarczan desamfetaminy (stosowany w leczeniu ADHD), chlorowodorek fenfluraminy (stosowany w leczeniu nadwagi)).

Niektóre leki mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych z powodu obniżenia poziomu sodu we krwi. Mogą do nich należeć:

• tabletki moczopędne (diuretyki)
• leki przeciwbólowe i/lub przeciwzapalne (tzw. NSAID)
• neuroleptyki
• leki stosowane w leczeniu depresji (leków selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny)
• leki o działaniu morfinopodobnym (opioidy)
• niektóre leki stosowane w leczeniu epilepsji (przeciwpadaczkowe)
• hormon zwany oksytocyną (powodujący skurcze macicy)
• niektóre leki stosowane w leczeniu nowotworów (chemioterapia).

GNAK i jedzenie oraz napoje
Zapytaj lekarza, co możesz jeść lub pić.
Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. Lekarz zadecyduje, czy można Ci podawać GNAK w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ten lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

3. Jak będzie podawany GNAK
   GNAK będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lekarz zadecyduje o dawce i czasie podawania. Będzie to zależeć od wieku, masy ciała, stanu klinicznego i leczenia towarzyszącego. Lekarz może kontrolować poziom soli (elektrolitów) i cukru (glukozy) we krwi.

GNAK NIE powinien być podawany, jeśli w roztworze występują cząstki lub jeśli opakowanie jest uszkodzone w jakikolwiek sposób.
GNAK jest zazwyczaj podawany za pomocą plastikowego przewodu podłączonego do igły wprowadzonej do żyły. Zwykle wlew podaje się do żyły ramienia. Lekarz może jednak zastosować inną metodę podania leku.
GNAK NIE powinien być podawany pod skórę (drogą podskórna).
Cały nieużyty roztwór należy usunąć. Wlewu GNAK NIE należy podawać z worka częściowo opróżnionego.
Z powodu zawartości glukozy ten roztwór NIE powinien być podawany za pomocą tego samego zestawu do wlewu, co krew pełna (przetaczanie krwi). Może to uszkodzić czerwone krwinki lub spowodować ich aglutynację.
Jeśli podano Ci zbyt dużą ilość GNAK
Jeśli podano Ci zbyt dużą ilość GNAK (nadmiar wlewu) lub został on podany zbyt szybko, mogą pojawić się następujące objawy:

• przeciążenie wodne i/lub sodowe (sól) z gromadzeniem się płynów w tkankach (obrzęk), powodujące obrzęki
• podwyższony poziom cukru we krwi (hiperglikemia)
• mrowienie w rękach i nogach (parestezja)
• osłabienie mięśni
• niemożność poruszania się (paraliż)
• nieregularne bicie serca (arytmia serca)
• blok serca (bardzo powolne bicie serca)
• zatrzymanie krążenia (serce przestaje bić; stan potencjalnie śmiertelny)
• dezorientacja
• utrata odruchów ścięgnowych
• duszność (depresja oddechowa)
• uczucie niedoboru (nudności)
• wymioty
• zaczerwienienie skóry
• pragnienie
• niskie ciśnienie krwi (hipotensja)
• senność
• powolne bicie serca (bradykardia)
• śpiączka (niedowaga)
• zakwaszenie krwi (kwasica), powodujące zmęczenie, dezorientację, letarg i zwiększoną szybkość oddychania
• zmiany nastroju
• zmęczenie
• duszność
• sztywność mięśni
• skurcze mięśni
• skurcze mięśni (tetania)
• podwyższony poziom magnezu we krwi.

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast powiadomić lekarza. Wlew zostanie przerwany, a objawy będą leczone odpowiednio do ich rodzaju.
Jeśli do GNAK dodano inny lek i wystąpi nadmiar wlewu, objawy mogą być również spowodowane tym lekiem. Przeczytaj ulotkę dołączoną do dodanego leku, aby zapoznać się z listą możliwych objawów.
Jeśli przerwano podawanie GNAK
Lekarz zadecyduje, kiedy przerwać podawanie wlewu.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób
one występują. Częstość działań niepożądanych to nieznana (częstość nie może być określona
na podstawie dostępnych danych).
Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, niezwłocznie powiadom lekarza lub pielęgniarkę.
Mogą one być objawami bardzo ciężkiej lub nawet śmiertelnej reakcji alergicznej (nadwrażliwości):

• obrzęk skóry twarzy, warg i gardła
• trudności w oddychaniu
• wysypka skórna
• zaczerwienienie skóry (rumień)
• reakcje nadwrażliwościowe, w tym ciężka reakcja alergiczna zwana anafilaksją, mogą wystąpić u pacjentów uczulonych na kukurydzę.

Otrzyma się leczenie zależne od objawów.
Inne działania niepożądane to:

• reakcje związane z techniką podawania:
• gorączka
• zakażenie w miejscu infuzji
• ból miejscowy lub reakcja (zaczerwienienie lub obrzęk) w miejscu infuzji
• podrażnienie lub zapalenie żyły, do której podawany jest roztwór (zakrzepowe zapalenie żył). Może powodować zaczerwienienie, ból, uczucie pieczenia i obrzęk wzdłuż biegu żyły, do której podawany jest roztwór.
• powstawanie skrzepliny krwi (tromboza żylna), czasem towarzyszone zapaleniem, powodujące ból, obrzęk lub zaczerwienienie.
• wyciek roztworu do tkanek otaczających żyłę (ekstrawazacja).
• podwyższony poziom potasu we krwi, który może powodować zaburzenia rytmu serca (hiperkaliemia)
• podwyższony poziom cukru we krwi (hiperglikemia)
• nadmierny zespół płynów w organizmie (hiperwolemia)
• zaburzenia stężenia soli we krwi (zaburzenia elektrolitowe)
• napady padaczkowe
• niski poziom sodu we krwi (hiponatremia)
• obrzęk mózgu, który może prowadzić do uszkodzenia mózgu (encefalopatia hiponatremiczna).

Jeśli do roztworu do infuzji dodano lek, działania niepożądane mogą być również spowodowane dodanym lekiem. Te działania niepożądane zależą od dodanego leku. Zapoznaj się z ulotką do dodanego leku, aby poznać listę możliwych objawów.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać GNAK

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
GNAK NIE POWINIEN BYĆ stosowany po upływie daty ważności wskazanej na worku po
Waz. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25 °C.
GNAK nie powinien być stosowany, jeśli w roztworze występują cząstki lub jeśli opakowanie jest uszkodzone w jakikolwiek sposób.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera GNAK
Substancje czynne to:

• Glukoza (jako monohydrat): 50 g na litr
• Chlorek sodu: 1 g na litr
• Octan sodu trihydrazu: 3,13 g na litr
• Chlorek potasu: 1,50 g na litr
• Chlorek magnezu heksahydrat: 0,30 g na litr

Substancje pomocnicze to:

• Kwas solny stężony (do regulacji pH)
• Woda do sporządzania preparatów do wstrzykiwania

Opis wyglądu GNAK i zawartości opakowania
GNAK Roztwór do wstrzykiwania to klarowny roztwór, pozbawiony widocznych cząsteczek. Dostarczany jest w workach z poliolefinowej/poliamidowej plastiku (Viaflo). Każdy worek jest owinięty w zewnętrzny ochronny opakowanie z plastiku, uszczelnione.
Objętość worka to 1000 mL.
Worki są dostarczane w pudełkach. Każde pudełko zawiera 10 worków po 1000 mL.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Baxter S.p.A.
Piazzale dell’Industria 20
00144 Roma (Włochy)

Producenci:
Bieffe Medital Sabiñànigo
Ctra de Biescas-Senegüé-
22666 Sabiñànigo (Huesca)
Hiszpania

Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Bułgaria: GNAK 50 mg/ml solution for infusion
Chorwacja: GNAK 50 mg/ml otopina za infuziju
Republika Czeska: GNAK 50 mg/ml infuzni roztok
Cypr: Maintelyte 50 mg/ml διάλυμα για έγχυση (do zatwierdzenia)
Dania: Glucose-Na-K Baxter 50 mg/ml, infusionsvæske, opløsning
Hiszpania: Maintelyte Solución para perfusión

• Finlandia: Glucose-Na-K Baxter 50 mg/ml infuusioneste, liuos
  Francja: MAINTELYTE 50 mg/ml Solution pour perfusion
  Grecja: Maintelyte 50 mg/ml διάλυμα για έγχυση
  Irlandia: Maintelyte solution for infusion
  Włochy: GNAK 50 mg/ml Soluzione per infusione
  Malta: Maintelyte Solution for Infusion

Holandia: Maintelyte Oplossing voor infusie
Polska: GNAK 50
Portugalia: Maintelyte 50 mg/ml Solução para perfusão
Rumunia: GNAK 50 mg/ml Solutie perfuzabila
Słowenia: GNAK raztopina za infundiranje
Słowacja: GNAK 50 mg/ml Infúzny roztok
Szwecja: Glucose-Na-K Baxter 50 mg/ml infusionsvätska, lösning
Wielka Brytania: Maintelyte solution for infusion

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

Manipulacja i przygotowanie
Używać wyłącznie wtedy, gdy roztwór jest klarowny i nie zawiera widocznych cząstek, a opakowanie nie jest uszkodzone. Podawać natychmiast po podłączeniu zestawu do wlewu.
Nie wyjmować jednostki z zewnętrznego opakowania przed momentem użycia.
Wewnętrzna torebka zapewnia sterylność produktu.
Nie należy używać połączonych szeregowo pojemników plastikowych. Taki sposób użycia może spowodować zator gazowy z powodu powietrza pozostałego w pojemniku pierwotnym, które zostanie wysysane przed ukończeniem podawania płynu z pojemnika wtórnego.
Zwiększanie ciśnienia roztworów do wlewów dożylnych zawartych w elastycznych pojemnikach plastikowych w celu zwiększenia szybkości przepływu może spowodować zator gazowy, jeśli pozostałe powietrze w pojemniku nie zostanie całkowicie usunięte przed podaniem.
Użycie zestawu do wlewów dożylnych wyposażonego w odpowietrznik może spowodować zator gazowy, gdy odpowietrznik znajduje się w pozycji otwartej. Zestawów do wlewów dożylnych wyposażonych w odpowietrznik nie należy używać z elastycznymi pojemnikami plastikowymi, gdy odpowietrznik jest otwarty.
Roztwór należy podawać za pomocą sterylnego sprzętu, stosując technikę bezpieczną pod względem zakażeń.
Należy przepłukać sprzęt roztworem w celu zapobieżenia wprowadzeniu powietrza do układu.
Można wprowadzać leki dodatkowe przed rozpoczęciem wlewu lub podczas wlewu przez punkt wlewu do leku z możliwością ponownego zamknięcia.
Dodanie innych leków lub niewłaściwa technika podania może spowodować wystąpienie reakcji gorączkowych spowodowanych możliwym wprowadzeniem pirogenów. W przypadku wystąpienia reakcji niepożądanej należy natychmiast przerwać wlew.
Odpadać po jednorazowym użyciu.
Cały niewykorzystany roztwór należy wyrzucić.
Nie należy ponownie podłączać częściowo wykorzystanych torebek.

1. Otwarcie
   a. Wyjąć pojemnik Viaflo z zewnętrznego opakowania tuż przed użyciem.
   b. Sprawdzić, czy wewnętrzna torebka nie ma małych wycieków, uciskając ją stanowczo. Jeśli stwierdzono wyciek, roztwór należy odrzucić, ponieważ sterylność może być naruszona.
   c. Sprawdzić, czy roztwór jest klarowny i nie zawiera materiału obcego. Jeśli roztwór nie jest klarowny lub zawiera materiał obcy, należy go odrzucić.

2. Przygotowanie do podania
   Używać sterylnego sprzętu do przygotowania i podania.
   a. Zawiesić pojemnik za pomocą otworu do zawieszenia.
   b. Usunąć plastikowy kaptur z wylotu na dole pojemnika:

   • trzymając mocno jedną ręką małą zakładkę na szyjce wylotu,
   • drugą ręką chwycić dużą zakładkę na kapturze i obrócić,
   • kaptur otworzy się.
     c. Użyć metody bezpiecznej pod względem zakażeń do przygotowania wlewu.
     d. Podłączyć zestaw do wlewu. W celu podłączenia, przepłukania zestawu i podania roztworu należy zapoznać się z pełnymi instrukcjami dostarczonymi razem z zestawem.

3. Techniki wstrzykiwania dodatkowych leków
   Roztworu NIE należy podawać podskórnie.

Dodatkowe leki mogą być niekompatybilne
Przy użyciu dodatkowego leku należy przed podaniem dożylnej drogi podania sprawdzić jego izotoniczność. Wymagane jest dokładne zmieszanie dodatkowego leku z zachowaniem techniki bezpiecznej pod względem zakażeń. Roztwory zawierające dodatkowe leki należy używać natychmiast i nie powinny być przechowywane.

Aby dodać lek przed podaniem
a. Zdezynfekować miejsce wlewu do leku.
b. Używając strzykawki z igłą kalibru 19 (1,10 mm) do 22 (0,70 mm), przebić miejsce wlewu do leku z możliwością ponownego zamknięcia i wstrzyknąć lek.
c. Dokładnie wymieszać roztwór i lek. W przypadku leków o dużej gęstości, takich jak chlorek potasu, delikatnie postukując, opróżnić punkty dostępu, gdy są w pozycji pionowej, i dokładnie wymieszać.
Uwaga: nie należy przechowywać torebek zawierających dodatkowe leki.

Aby dodać lek podczas podania
a. Zamknąć zacisk na zestawie.
b. Zdezynfekować miejsce wlewu do leku.
c. Używając strzykawki z igłą kalibru 19 (1,10 mm) do 22 (0,70 mm), przebić miejsce wlewu do leku z możliwością ponownego zamknięcia i wstrzyknąć lek.
d. Zdjąć pojemnik z drążka i/lub obrócić go w pozycję pionową.
e. Opróżnić oba punkty dostępu, delikatnie postukując, gdy pojemnik znajduje się w pozycji pionowej.
f. Dokładnie wymieszać roztwór i lek.
g. Umieścić ponownie pojemnik w pozycji do użytkowania, otworzyć zacisk i kontynuować podanie.

4. Okres ważności w warunkach użytkowania: Dodatkowe leki
   Stabilność chemiczna i fizyczna każdego leku dodanego do roztworu GNAK w pojemniku Viaflo musi być potwierdzona przed użyciem.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony produkt powinien być używany natychmiast. Jeśli nie jest używany natychmiast, czasy przechowywania w czasie użytkowania oraz warunki przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C – 8°C, chyba że rekonstytucja miała miejsce w warunkach kontrolowanej i walidowanej techniki bezpiecznej pod względem zakażeń.

5. Niekompatybilność dodatkowych leków
   Zgodność dodatkowego leku z roztworem w pojemniku Viaflo należy ocenić przed dodaniem.

W przypadku braku badań dotyczących zgodności, niniejszego roztworu nie należy mieszać z innymi lekami.
Należy zapoznać się z instrukcjami użytkowania leku, który ma być dodany.
Przed dodaniem leku należy upewnić się, że jest on rozpuszczalny i stabilny w wodzie w pH roztworu GNAK (pH 4,5–6,5).
Roztwory GNAK nie są kompatybilne z krwią ani czerwonymi krwinkami, ponieważ zgłaszano zjawisko krzepnięcia.
Nie należy stosować leków, o których wiadomo, że są niekompatybilne.