Glukoza i potasu chlorek BIOINDUSTRIA L.I.M.
WłochySpis treści
- Ulotka: informacja dla użytkownika
- GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. 5%/0,2% Roztwór do wstrzykiwania I
- 1. Co to jest GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. i do czego służy
- 2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
- 3. Jak stosować GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
- 4. Możliwe działania niepożądane
- 5. Jak przechowywać GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
- 6. Skład opakowania i inne informacje
- Poniżej zamieszczono informacje wyłącznie dla personelu medycznego
Ulotka: informacja dla użytkownika
GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. 5%/0,2% Roztwór do wstrzykiwania I
GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. 10%/0,3% Roztwór do wstrzykiwania II
glucosio monoidrato i potassio cloruro
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.
- Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
- W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
- Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
- Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym nie wymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.
Zawartość tej ulotki:
- Co to jest GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. i do czego służy
- Co należy wiedzieć przed zastosowaniem GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
- Jak stosować GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
- Zawartość opakowania i inne informacje
1. Co to jest GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. i do czego służy
GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. to roztwór do bezpośredniego podawania do żyły (infuzja dożylna) zawierający substancje czynne: chlorek potasu i glukozę jednowodną, należący do klasy roztworów elektrolitowych skojarzonych z węglowodanami.
Lek ten wskazany jest do uzupełnienia wody, cukrów i potasu w organizmie w sytuacjach nagłych oraz do leczenia obniżonego stężenia cukru we krwi (hipoglikemia).
2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
Nie stosuj GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
- jeśli jest nadwrażliwy na glukozę monohydrat, chlorek potasu lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli ma problemy z oddawaniem moczu (anuria);
- jeśli występują krwawienia w obszarze rdzenia kręgowego lub wewnątrz czaszki (krwawienie wewnątrzczaszkowe);
- jeśli występują halucynacje, drżenie i nadmierna potliwość (delirium tremens) w stanie odwodnienia;
- jeśli ma niski poziom płynów w organizmie (ciężkie odwodnienie);
- jeśli cierpi na choroby wątroby prowadzące do utraty przytomności (śpiączka wątrobową);
- jeśli cierpi na ciężkie choroby nerek (ciężka niewydolność nerek);
- jeśli ma podwyższony poziom potasu we krwi (hiperkaliemia lub stany zatrzymania potasu);
- jeśli ma nieleczoną chorobę nadnerczy (chorobę Addisona);
- jeśli występują bolesne, krótkotrwałe skurcze mięśni (skurcze cieplne). Roztwory glukozy nie powinny być podawane przez ten sam kaniul infuzyjny co krew pełna ze względu na możliwy ryzyko agregacji czerwonych krwinek (pseudoaglutynacja) lub ich rozpadu (hemoliza).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
Stosuj ten lek z ostrożnością i poinformuj lekarza w następujących przypadkach:
- jeśli cierpi na cukrzycę lub ma nietolerancję glukozy. Aby zminimalizować ryzyko podwyższonego poziomu cukru we krwi (hiperglikemia) i obecności glukozy w moczu (glikozuria), należy podczas podawania monitorować poziom glukozy we krwi i w moczu, a w razie potrzeby podawać insulinę;
- jeśli cierpi na ciężkie choroby nerek (ciężka niewydolność nerek), ponieważ może to prowadzić do zmniejszenia ilości potasu wydalanego z organizmu (zatrzymanie potasu);
- jeśli przyjmuje leki przeciwzapalne (kortykosteroidy);
- jeśli przyjmuje hormon kortykotropinę;
- jeśli cierpi na choroby serca (niewydolność serca), szczególnie jeśli przyjmuje leki cyfrowe w celu leczenia niektórych zaburzeń serca;
- jeśli cierpi na choroby nadnerczy (niewydolność nadnerczy);
- jeśli cierpi na choroby wątroby (niewydolność wątroby);
- jeśli ma chorobę charakteryzującą się napadami nagłego osłabienia mięśni (paraliż okresowy rodzinny);
- jeśli cierpi na ciężką miotonię wrodzoną – chorobę charakteryzującą się przedłużoną kontrakcją mięśni;
- jeśli niedawno przeszedł operację chirurgiczną (wczesne fazy pooperacyjne);
- jeśli występuje obrzęk spowodowany gromadzeniem się płynów (edema);
- jeśli ma zmniejszone wydalanie płynów i soli mineralnych (zatrzymanie wodno-elektrolitowe).
- jeśli znajduje się w jednym z następujących stanów, które mogą powodować podwyższony poziom hormonu wazopresyny:
- ma chorobę w fazie ostrej
- ma ból
- przeszedł operację chirurgiczną
- ma infekcje, oparzenia
- ma choroby mózgu
- choroby wątroby, serca i nerek
Może to zwiększyć ryzyko obniżenia stężenia sodu we krwi (hiponatremia) z objawami takimi jak ból głowy, nudności, napady padaczkowe, senność, wymioty, obrzęk mózgu, który może prowadzić do śmierci. Osoby z większym ryzykiem obrzęku mózgu to: - dzieci
- kobiety (szczególnie w wieku rozrodczym)
- osoby z zaburzonym poziomem płynu w mózgu (np. z powodu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienia wewnątrzczaszkowego lub urazu mózgu).
Podczas długotrwałego leczenia tym lekiem może dojść do nadmiaru wody w organizmie (przeciążenie wodne), zastoju i nadmiernej utraty soli mineralnych (deficyt elektrolitów); lekarz powinien okresowo kontrolować stężenie soli mineralnych (elektrolity, osmolarność osocza) i w razie potrzeby korygować nadmierne utraty poprzez podanie soli mineralnych i witamin.
Podwyższone stężenie potasu we krwi może prowadzić do śmierci z powodu zahamowania czynności serca (depresja serca, zatrzymanie) lub ciężkich zaburzeń rytmu serca (arytmie). Aby uniknąć toksycznych skutków potasu, wlew dożylny musi być powolny. Podczas podawania tego leku należy kontrolować czynność serca (seriowane elektrokardiogramy), poziom soli i płynów (bilans elektrolitów i równowaga kwasowo-zasadowa).
Roztwór należy użyć natychmiast po otwarciu pojemnika. Roztwór powinien być klarowny, bezbarwny lub żółtawy, bez widocznych cząstek i przeznaczony do jednorazowego, nieprzerwanego podania. Pozostała część nie może być wykorzystana.
Dzieci
U dzieci, szczególnie u noworodków i dzieci o niskiej masie ciała, podawanie glukozy może zwiększyć ryzyko wzrostu poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia). Ponadto u dzieci o niskiej masie ciała szybkie lub nadmierne wlewanie może prowadzić do wzrostu osmolarności krwi i krwawienia wewnątrzczaszkowego.
Inne leki i GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmuje, niedawno przyjmował lub może potrzebować przyjmować inne leki.
GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. należy podawać z ostrożnością, jeśli przyjmuje:
- leki przeciwzapalne steroidowe (kortykosteroidy) lub kortykotropinę, ponieważ mogą one obniżyć tolerancję na cukry i spowodować ujawnienie się ukrytej cukrzycy;
- leki zwiększające wydalanie moczu i zmniejszające utratę potasu (moczopędne oszczędzające potas). Te leki, jeśli są przyjmowane razem z GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M., szczególnie przy obecności chorób nerek (dysfunkcja nerek), mogą prowadzić do wzrostu stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia);
- leki stosowane do obniżenia ciśnienia krwi (inhibitory ACE), ponieważ mogą one zmniejszać wydalanie potasu. W takich przypadkach należy dokładnie monitorować poziom potasu we krwi;
- leki oddziałujące na hormon wazopresynę, np. chlorpropamid, klofibrowan, karbamazepinę, winkristynę, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenedioksy-N-metamfetaminę, ifosfamid, leki przeciwpsychotyczne, narkotyki, NLPZ, cyklofosfamid, desmopresynę, oksytocynę, wazopresynę, terlipresynę, ogólnie moczopędne i okskarbazepinę, ponieważ mogą one zwiększyć ryzyko hiponatremii.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Nie stosuj tego leku w czasie ciąży i karmienia piersią, chyba że jest to absolutnie konieczne i zawsze pod ścisłym nadzorem lekarza.
Jeśli jesteś w ciąży, ten lek należy podawać z szczególną ostrożnością podczas porodu z powodu ryzyka hiponatremii, szczególnie jeśli jest podawany w połączeniu z lekiem wywołującym poród (oksytocyna).
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. nie wpływa na zdolność kierowania pojazdami i obsługi maszyn.
GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. 10% 0,3% zawiera sód i metabisulfit sodu
Ten lek zawiera metabisulfit sodu. Rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwościowe i skurcz oskrzeli.
3. Jak stosować GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
Lek ten będzie Ci podany przez lekarza lub innego wyspecjalizowanego personel medyczny. Jeśli masz wątpliwości,
skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Lek ten będzie Ci podany ostrożnie bezpośrednio do żyły (dożylne wlewanie) i w kontrolowanej szybkości wlewu.
Lekarz dobierze stężenie roztworu glukozy odpowiednie do Twojego wieku, masy ciała, stanu zdrowia oraz poziomów
soli i pH we krwi.
Przed i podczas podawania leku lekarz będzie monitorować poziom płynów w organizmie, glukozy i soli,
szczególnie sodu we krwi.
Przed podaniem dokładnie wstrząsnąć.
GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. powinno się podawać tylko wtedy, gdy nie ma problemów
z nerkami i poprzez powolne wlewanie (szybkość nie większa niż 10 mEq potasu/godz.).
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Dawkowanie i szybkość podawania należy dobrać w zależności od wieku, masy ciała i stanu klinicznego dziecka.
U dzieci, szczególnie u noworodków i dzieci o niskiej masie ciała, lek ten należy podawać ostrożnie i w kontrolowanej
szybkości (zobacz punkt Dzieci).
Stosowanie u osób starszych
Jeśli jesteś osobą starszą, lekarz będzie Cię dokładnie kontrolować w trakcie leczenia tym lekiem.
Jeśli podasz więcej GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. niż należy
Lek ten będzie Ci podany przez lekarza lub wyspecjalizowany personel medyczny, dlatego mało prawdopodobne jest,
że zostanie podana dawka zbyt duża. Jeśli jednak uważasz, że mogła zostać podana zbyt duża dawka GLUCOSIO CON
POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M., natychmiast powiadom lekarza lub udać się do najbliższego szpitala.
W przypadku przypadkowego podania nadmiarowych dawek GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO
Bioindustria L.I.M. może wystąpić zwiększenie ilości wody i stężenia rozpuszczonych substancji w organizmie
(hiperhydratacja i przeciążenie rozpuszczonymi substancjami). W takim przypadku lekarz lub pielęgniarka muszą
natychmiast przerwać podawanie leku i rozpocząć terapię korygującą, aby obniżyć podwyższony poziom potasu we krwi
i skorygować równowagę kwasowo-zasadową.
Jeśli zapomnisz podać GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
Lek ten będzie Ci podany przez lekarza lub wyspecjalizowany personel medyczny, dlatego mało prawdopodobne jest,
że zostanie zapomniana dawka. Jeśli jednak uważasz, że dawka mogła zostać pominięta, skontaktuj się z lekarzem
lub pielęgniarką.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
4. Możliwe działania niepożądane
Podobnie jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Następujące działania niepożądane mogą wystąpić:
Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- reakcje alergiczne (nadwrażliwość), podrażnienie skóry (świerzb);
- zwiększenie ciśnienia wewnętrznego krwi spowodowane substancjami rozpuszczonymi (hiperozmolarność);
- zwiększenie objętości krwi krążącej (hiperwolemia);
- zwiększenie tempa metabolizmu (prędkości, z jaką organizm spala substancje);
- zwiększenie poziomu cukru we krwi (hiperglikemia);
- obniżenie poziomu cukru we krwi (hipoglikemia);
- zwiększenie poziomu insuliny;
- zwiększenie poziomu adrenaliny;
- niski poziom sodu we krwi (hiponatremia nabyta w szpitalu) ** obrzęk mózgu (encefalopatia hiponatremiczna)**
- obniżenie ciśnienia krwi (hipotensja);
- zaburzenia rytmu serca (arytmie, zaburzenia przewodnictwa, zanik fali P, poszerzenie QRS w zapisie EKG);
- zatrzymanie czynności serca (zatrzymanie krążenia);
- gromadzenie się płynu z obrzękami w okolicy nóg i kostek (obrzęk obwodowy);
- gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc);
- krwotok do mózgu;
- uszkodzenie tkanki mózgowej (iszchemia mózgu);
- zaburzenia mięśni i nerwów (zaburzenia neuromięśniowe);
- zaburzenia wrażliwości w rękach i nogach (parestezje), utrata napięcia mięśniowego (paraliż miękkiego typu), osłabienie, dezorientacja;
- zaburzenia żołądka i jelit (zaburzenia przewodu pokarmowego);
- podwyższenie temperatury ciała (gorączka);
- wyciek leku do otaczających tkanek w miejscu wstrzyknięcia (ekstrawazacja);
- infekcja w miejscu wlewu oraz ból lokalny;
- powstawanie skrzeplin krwi i zapalenie żył w miejscu wlewu (tromboza i tromboflebita). **Hiponatremia nabyta w szpitalu może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu i śmierci w wyniku ostrej encefalopatii hiponatremicznej.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Pana/Pani jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.
5. Jak przechowywać GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu po oznaczeniu „SCAD.”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Trzymaj pojemnik dobrze zamknięty. Nie chłodzić ani nie zamrażać.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to chronić środowisko.
6. Skład opakowania i inne informacje
Co zawiera GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. 5%/0,2% Roztwór do wlewu I
- Substancjami czynnymi są monohydrat glukozy i chlorek potasu. Każdy litr roztworu zawiera 55 g monohydrytu glukozy (odpowiadające 50 g bezwodnej glukozy) oraz 2,0 g chlorku potasu (27 mEq/litr K+, 27 mEq/litr Cl-, 278 mOsm/L, pH 3,5 - 6,5).
- Innym składnikiem jest woda do sporządzania środków wstrzykiwalnych.
GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. 10%/0,3% Roztwór do wlewu II
- Substancjami czynnymi są monohydrat glukozy i chlorek potasu. Każdy litr roztworu zawiera 110 g monohydrytu glukozy (odpowiadające 100 g bezwodnej glukozy) oraz 3,0 g chlorku potasu (40 mEq/litr K+, 40 mEq/litr Cl-, 555 mOsm/L, pH 3,5 - 6,5).
- Pozostałymi składnikami są woda do sporządzania środków wstrzykiwalnych oraz metabisulfit sodu.
Opis wyglądu leku GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. i zawartość opakowania
GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. 5%/0,2% Roztwór do wlewu I
GLUCOSIO CON POTASSIO CLORURO Bioindustria L.I.M. 10%/0,3% Roztwór do wlewu II
Roztwór do wlewu, sterylny i apirogenny.
1 buteleczka o pojemności 50-100-250-500 ml;
50 ml w buteleczce o pojemności 100 ml;
100 ml w buteleczce o pojemności 250 ml;
250 ml w buteleczce o pojemności 500 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i Producent
Bioindustria Laboratorio Italiano Medicinali S.p.A. - Via De Ambrosiis, 2 - Novi Ligure (AL) - Włochy
Poniżej zamieszczono informacje wyłącznie dla personelu medycznego
Dawkowanie i sposób podania
Roztwór 5% glukozy (roztwór I) jest lekko hipertoniczny w stosunku do krwi. Roztwór 10% glukozy (roztwór II) jest hipertoniczny w stosunku do krwi i należy go podawać ostrożnie, w kontrolowanej prędkości wlewu; roztwór ten nie powinien być stosowany, chyba że został wyraźnie przepisany.
Dokładnie wstrząsnąć przed podaniem.
Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta, równowagi wodno-elektrolitowej oraz kwasowo-zasadowej.
Roztwory podaje się dożylnie.
Lek należy podawać wyłącznie u pacjentów z zachowaną czynnością nerek i z prędkością nie przekraczającą 10 mEq potasu na godzinę.
Może być konieczna kontrola bilansu elektrolitowego, stężenia glukozy we krwi, stężenia sodu we krwi i innych elektrolitów przed i podczas podawania, szczególnie u pacjentów z nieosmotycznym uwalnianiem wazopresyny (zespół nieadekwatnej sekrecji hormonu antydiuretycznego, SIADH) oraz u pacjentów leczonych równolegle agonistami wazopresyny, ze względu na ryzyko hiponatremii.
Monitorowanie stężenia sodu we krwi jest szczególnie ważne w przypadku roztworów fizjologicznie hipotonicznych.
Glukosa z chlorkiem potasu Bioindustria L.I.M. może stać się silnie hipotoniczna po podaniu z powodu metabolizmu glukozy w organizmie.
Wlewy dożylne glukozy są zazwyczaj roztworami izotonicznymi. Jednak w organizmie roztwory zawierające glukozę mogą stać się silnie hipotoniczne fizjologicznie z powodu szybkiego metabolizmu glukozy.
W zależności od toniczności roztworu, objętości i częstotliwości wlewu, stanu klinicznego pacjenta oraz zdolności metabolizmu glukozy, podanie dożylne glukozy może powodować zaburzenia elektrolitowe, a zwłaszcza hiponatremię hipotoniczną lub hipertoniczną.
Hiponatremia:
Pacjenci z nieosmotycznym uwalnianiem wazopresyny (np. w ostrym okresie choroby, ból, stres pooperacyjny, infekcje, oparzenia, choroby ośrodkowego układu nerwowego), pacjenci z chorobami serca, wątroby i nerek oraz pacjenci leczeni agonistami wazopresyny są szczególnie narażeni na ostre hiponatremię po podaniu roztworów hipotonicznych.
Ostra hiponatremia może powodować ostrą encefalopatię hiponatremiczną (obrzęk mózgu), charakteryzującą się bólem głowy, nudnościami, drgawkami, letargiem i wymiotami. Pacjenci z obrzękiem mózgu są szczególnie narażeni na ciężkie, nieodwracalne i zagrożone dla życia uszkodzenia mózgu.
Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym oraz pacjenci z obniżoną podatnością mózgu (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie śródczaszkowe, stłuczenie mózgu) są szczególnie narażeni na ciężki i zagrożony dla życia obrzęk mózgu spowodowany ostrą hiponatremią.
Pacjenci starsi
Badania kliniczne i praktyka kliniczna nie wykazały różnic w odpowiedzi między starszymi a młodszymi pacjentami po podaniu glukozy. Zgodnie z ogólną zasadą, należy zachować ostrożność przy podawaniu leków pacjentom starszym.
Dzieci
U dzieci bezpieczeństwo i skuteczność Glukozy z chlorkiem potasu nie zostały ustalone.
Dawkowanie i szybkość podania glukozy należy dobrać w zależności od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów pediatrycznych, a zwłaszcza u noworodków i dzieci o niskiej masie ciała.
Po pierwszym otwarciu opakowania lek należy użyć natychmiast, w jednorazowej i nieprzerwanej procedurze podania, a ewentualny pozostały roztwór nie może być wykorzystany.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu i szczelnie zamkniętym pojemniku. Nie chłodzić ani nie zamrażać.
Dokładnie wstrząsnąć przed podaniem. Nie należy stosować leku, jeśli roztwór nie jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółtawy, albo jeśli zawiera cząstki.
Należy zastosować wszystkie standardowe środki ostrożności w celu zachowania sterylności przed i podczas wlewu dożylnego.
Nieużywany lek oraz odpady pochodzące z tego leku należy utylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.
Niezgodności
W przypadku stosowania do rozcieńczania leków należy skonsultować farmaceutę, jeśli jest dostępny, przed dodaniem leków dodatkowych; należy zawsze wziąć pod uwagę właściwości produktów do dodania; należy stosować techniki jałowe.
Z uwagi na obecność glukozy, lek jest niezgodny z:
- cyjanokobalamina;
- kanamycyną siarczanem;
- nowobiocyną sodową;
- warfaryną sodową. Ponadto istnieją sprzeczne opinie dotyczące zgodności glukozy z hydroksyetyloskrobią (hetastarch). Ampicylina i amoksycylina są stabilne w roztworach glukozy tylko przez krótki czas.
Jeśli nie podano inaczej, nie zaleca się mieszania tego leku z innymi lekami.
W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się z ulotką produktu.