GAZYVARO

Ulotka: informacje dla pacjenta

Gazyvaro 1 000 mg stężony roztwór do sporządzenia roztworu do wlewania

obinutuzumab
Należy uważnie przeczytać tę ulotkę przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może Ci być potrzebna w przyszłości.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te, których nie ma w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Gazyvaro i w jakim celu jest stosowany
2. Co należy wiedzieć przed podaniem Gazyvaro
3. Jak stosuje się Gazyvaro
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Gazyvaro
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Gazyvaro i do czego służy

Co to jest Gazyvaro
Gazyvaro zawiera substancję czynną obinutuzumab, która należy do grupy leków zwanych przeciwciałami monoklonalnymi. Przeciwciała działają wiążąc się do określonych celów w organizmie.
Do czego służy Gazyvaro
Ten lek jest stosowany u dorosłych w leczeniu różnych stanów chorobowych. Obejmują one:

• Chroniczna białaczka limfocytowa (CLL)
  • Gazyvaro jest stosowane w leczeniu dorosłych pacjentów, którzy wcześniej nie byli leczeni i u których występują inne schorzenia, przez które mało prawdopodobne jest, że będą w stanie wytrzymać terapię w pełnej dawce innego leku stosowanego w leczeniu CLL, zwanego fludarabiną.
  • Gazyvaro jest stosowane w połączeniu z innym lekiem przeciwnowotworowym zwanym chlorambucyliną.
• Chłoniak folikularny (FL)
  • Gazyvaro jest stosowane u pacjentów, którzy wcześniej nie byli leczeni z powodu FL.
  • Gazyvaro jest stosowane w leczeniu dorosłych pacjentów, którzy wcześniej otrzymali co najmniej jedno leczenie lekiem zwanym rytuksymabem i u których FL nawrócił lub pogorszył się podczas lub po tym leczeniu.
  • Na początku leczenia FL, Gazyvaro jest stosowane w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.
  • Gazyvaro może następnie być stosowane samodzielnie przez okres do 2 lat jako leczenie utrzymujące.
• Nefropatia toczeniowa (LN)
  • Gazyvaro jest stosowane w połączeniu z mykofenolanem mofetylu (MMF) w leczeniu dorosłych pacjentów z aktywną LN klasy III lub IV, z lub bez współistniejącej klasy V (zapalenie nerek spowodowane toczeniem).

Jak działa Gazyvaro

• CLL i FL to rodzaje nowotworów krwi, które wpływają na białe krwinki zwane limfocytami B. Dotknięte limfocyty B rozmnażają się zbyt szybko i żyją zbyt długo. Gazyvaro wiąże się do specyficznych celów na powierzchni limfocytów B, powodując ich śmierć.
  • Gdy Gazyvaro jest stosowane u pacjentów z CLL i FL w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, spowalnia to postęp choroby.
• LN to rodzaj choroby nerek, w której układ odpornościowy organizmu przypadkowo atakuje nerki.
  • Gazyvaro zmniejsza liczbę limfocytów B, czyli typu komórek układu odpornościowego, które uczestniczą w powstawaniu niektórych objawów LN.
  • Gazyvaro jest podawane pacjentom z LN w połączeniu z innymi lekami. Działa to poprzez spowolnienie lub zapobieganie atakom układu odpornościowego na zdrowe komórki nerek.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem Gazyvaro

Nie należy podawać Gazyvaro, jeśli:

• jesteś uczulony na obinutuzumab lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem Gazyvaro.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem Gazyvaro, jeśli:

• masz infekcję lub miałeś w przeszłości długotrwałą lub wielokrotnie nawracającą infekcję;
• przyjmowałeś lub przyjmowano Ci w przeszłości leki działające na układ odpornościowy (np. leki chemioterapeutyczne lub immunosupresyjne);
• przyjmujesz leki stosowane w nadciśnieniu tętniczym lub leki rozrzedzające krew – lekarz może potrzebować zmodyfikować sposób ich przyjmowania;
• miałeś w przeszłości problemy sercowe;
• miałeś w przeszłości problemy neurologiczne (np. zaburzenia pamięci, trudności w poruszaniu się lub wrażliwości, problemy ze wzrokiem);
• miałeś w przeszłości problemy oddechowe lub płucne;
• miałeś w przeszłości zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B, rodzaj choroby wątroby.

Jeśli któraś z tych sytuacji dotyczy Ciebie lub nie jesteś pewien, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem Gazyvaro.
Skonsultuj się również z lekarzem, jeśli uważasz, że w najbliższym czasie będziesz potrzebować szczepień, w tym szczepień wymaganych do podróży do innych krajów. Niektóre szczepienia nie powinny być podawane jednocześnie z Gazyvaro ani w miesiącach po zakończeniu leczenia Gazyvaro. Lekarz sprawdzi, czy przed rozpoczęciem leczenia Gazyvaro należy wykonać szczepienie.
Zwracaj uwagę na następujące działania niepożądane
Gazyvaro może powodować poważne działania niepożądane, o których należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę. Obejmują one:
Reakcje związane z wlewem

• Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek reakcje związane z wlewem wymienione na początku punktu 4. Reakcje związane z wlewem mogą wystąpić podczas wlewu lub w ciągu 24 godzin po jego zakończeniu.
• Jeśli wystąpi reakcja związana z wlewem, może być konieczne podanie dodatkowego leczenia lub spowolnienie lub przerwanie wlewu. Gdy objawy ustąpią lub osłabną, wlew może być kontynuowany. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych reakcji jest większe podczas pierwszego wlewu. Jeśli wystąpi silna reakcja związana z wlewem, lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia Gazyvaro.
• Przed każdym wlewem Gazyvaro podane zostaną leki, które pomogą zmniejszyć ryzyko wystąpienia możliwych reakcji związanych z wlewem lub zespołu lizy nowotworowej. Zespół lizy nowotworowej to powikłanie, które może prowadzić do śmierci i jest spowodowane zmianami chemicznymi we krwi w wyniku rozpadu umierających komórek nowotworowych (zobacz punkt 3).

Postępująca wielofocalna leukoenkefalopatia (PML)

• W trakcie stosowania Gazyvaro zgłaszano przypadki PML, bardzo rzadkiego zakażenia mózgu, które może prowadzić do śmierci.
• Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli zauważysz zaburzenia pamięci, trudności w mówieniu, trudności w chodzeniu lub utratę wzroku.
• Jeśli przed leczeniem Gazyvaro występowały u Ciebie którekolwiek z tych objawów, natychmiast powiadom lekarza o jakichkolwiek zmianach, ponieważ może być konieczna pomoc medyczna.

Infekcje

• Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli po leczeniu Gazyvaro zauważysz objawy infekcji (zobacz Infekcje w punkcie 4).

Dzieci i młodzież
Nie podawaj Gazyvaro dzieciom ani młodzieży poniżej 18. roku życia, ponieważ brak jest informacji na temat stosowania tego leku w tej grupie wiekowej.
Inne leki i Gazyvaro
Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub może być konieczne przyjmowanie innych leków, w tym leków bez recepty oraz leków ziołowych.
Ciąża

• Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę. Pomogą Ci oni ocenić korzyści dla Ciebie i ryzyko dla dziecka związane z przyjmowaniem Gazyvaro w czasie ciąży.
• Jeśli zajdziesz w ciążę podczas leczenia Gazyvaro, powiadom o tym lekarza lub pielęgniarkę jak najszybciej, ponieważ leczenie Gazyvaro może wpływać na Twoje zdrowie lub zdrowie dziecka.

Karmienie piersią

• Gazyvaro może przechodzić w niewielkich ilościach do mleka matki, dlatego nie należy karmić piersią w czasie leczenia tym lekiem oraz w ciągu 18 miesięcy po zakończeniu leczenia Gazyvaro.

Antykoncepcja

• Stosuj skuteczną metodę antykoncepcji w czasie leczenia Gazyvaro.
• Kontynuuj stosowanie skutecznej metody antykoncepcji przez 18 miesięcy po zakończeniu leczenia Gazyvaro.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Mało prawdopodobne, aby Gazyvaro wpływało na zdolność kierowania pojazdami, jazdy rowerem lub obsługiwanie narzędzi czy maszyn. Jednakże, jeśli wystąpi u Ciebie reakcja związana z wlewem (zobacz punkt 4), nie kieruj pojazdów, nie jeźdź rowerem ani nie korzystaj z narzędzi czy maszyn, dopóki reakcja nie ustąpi.

3. Jak podaje się Gazyvaro

Jak podaje się Gazyvaro
Zwykle Gazyvaro podaje się pod nadzorem lekarza doświadczonych w tego typu leczeniu. Lekarz podaje lek dożylnie za pomocą wlewu (infuzji dożylnej) przez kilka godzin.
Leczenie Gazyvaro
Przewlekła białaczka limfocytowa (CLL)

• Otrzyma 6 cykli leczenia Gazyvaro w połączeniu z innym lekiem przeciwnowotworowym zwanym chlorambucylem. Każdy cykl trwa 28 dni.
• W Dniu 1 pierwszego cyklu podana zostanie pierwsza dawka Gazyvaro w dawce 100 miligramów (mg) za pomocą bardzo powolnej infuzji. Lekarz lub pielęgniarka będą dokładnie monitorować ewentualne reakcje związane z infuzją.
• Jeśli nie wystąpią żadne reakcje związane z infuzją podczas podawania małej części pierwszej dawki, tego samego dnia podana zostanie reszta pierwszej dawki (900 mg).
• Jeśli wystąpią reakcje związane z infuzją podczas podawania małej części pierwszej dawki, reszta pierwszej dawki zostanie podana w Dniu 2.

Poniżej przedstawiono typowy schemat podawania.
Cykl 1 – obejmie trzy dawki Gazyvaro w ciągu 28 dni:

• Dzień 1 – część pierwszej dawki (100 mg)
• Dzień 2 lub Dzień 1 (ciąg dalszy) – pozostała część pierwszej dawki (900 mg)
• Dzień 8 – pełna dawka (1 000 mg)
• Dzień 15 – pełna dawka (1 000 mg)

Cykle 2, 3, 4, 5 i 6 – obejmą tylko jedną dawkę Gazyvaro w ciągu 28 dni:

• Dzień 1 – pełna dawka (1 000 mg)

Chłoniak folikularny (FL)

• Otrzyma 6 lub 8 cykli leczenia Gazyvaro w połączeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Każdy cykl trwa 28 lub 21 dni, w zależności od innych leków przeciwnowotworowych podawanych razem z Gazyvaro.
• Po tym leczeniu indukcyjnym nastąpi faza utrzymująca, w której Gazyvaro będzie podawany co 2 miesiące przez maksymalnie 2 lata, aż do postępu choroby. W zależności od stanu choroby po wstępnych cyklach leczenia, lekarz zadecyduje, czy będzie kontynuowane leczenie w fazie utrzymującej.
• Typowy schemat dawkowania przedstawiono poniżej.

Faza indukcyjna
Cykl 1 – obejmie trzy dawki Gazyvaro w ciągu 28 lub 21 dni, w zależności od innych leków przeciwnowotworowych podawanych razem z Gazyvaro:

• Dzień 1 – pełna dawka (1 000 mg)
• Dzień 8 – pełna dawka (1 000 mg)
• Dzień 15 – pełna dawka (1 000 mg)

Cykle 2–6 lub 2–8 – obejmą tylko jedną dawkę Gazyvaro w ciągu 28 lub 21 dni, w zależności od innych leków przeciwnowotworowych podawanych razem z Gazyvaro:

• Dzień 1 – pełna dawka (1 000 mg)

Faza utrzymująca

• Pełna dawka (1 000 mg) co 2 miesiące przez maksymalnie 2 lata, aż do postępu choroby.

Nefropatia toczeniowa (LN)
Podane zostaną dawki Gazyvaro po 1 000 mg za pomocą infuzji dożylnej zgodnie z poniższym schematem:

• Dawka 1 (początkowa infuzja): 1 000 mg
• Dawka 2 (Tydzień 2, dwa tygodnie po Dawce 1): 1 000 mg
• Dawka 3 (Tydzień 24): 1 000 mg
• Dawka 4 (Tydzień 26, dwa tygodnie po Dawce 3): 1 000 mg
• Dawka 5 (sześć miesięcy po Dawce 4 i następnie co sześć miesięcy): 1 000 mg

Leki podawane przed każdą infuzją
Przed każdą infuzją Gazyvaro podane zostaną leki, które pomogą zmniejszyć ryzyko możliwych reakcji związanych z infuzją lub zespołu lizy nowotworowej. Mogą one obejmować:

• płyny
• leki obniżające gorączkę (leki przeciwgorączkowe)
• leki przeciwbólowe (lek przeciwbólowy)
• leki zmniejszające stan zapalny (lek kortykosteroidowy)
• leki zmniejszające ryzyko reakcji alergicznej (lek przeciwhistaminowy)
• leki zapobiegające zespołowi lizy nowotworowej (np. allopurinol)

Jeśli pominięto leczenie Gazyvaro
Jeśli zapomni o wizycie na podanie leku, zapytaj lekarza, kiedy należy zaplanować kolejne podanie. Aby ten lek był w pełni skuteczny, bardzo ważne jest przestrzeganie ustalonego schematu dawkowania.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. W przypadku tego leku zaobserwowano następujące działania niepożądane:
A. Jeśli jest leczony(a) z powodu przewlekłej białaczki limfocytowej (CLL) lub chłoniaka folikularnego (FL)
Działania niepożądane ciężkie
Reakcje związane z wlewem dożylnym
Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli podczas wlewu lub w ciągu 24 godzin po jego zakończeniu pojawią się następujące objawy:
Zgłaszane częściej:

• nudności
• zmęczenie
• zawroty głowy
• ból głowy
• biegunka
• gorączka, zaczerwienienie lub dreszcze
• wymioty
• duszność
• niskie lub wysokie ciśnienie
• bardzo szybkie bicie serca
• dyskomfort w klatce piersiowej

Zgłaszane rzadziej:

• nieregularne bicie serca
• obrzęk gardła lub dróg oddechowych
• świsty w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, uczucie ucisku w klatce piersiowej lub podrażnienie gardła

Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych działań niepożądanych, natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę.
Postępująca wielofocalna leukoenkefalopatia (PML)
W trakcie stosowania Gazyvaro zaobserwowano PML, bardzo rzadkie i potencjalnie śmiertelne zakażenie mózgu.
Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli zauważysz którykolwiek z następujących działań niepożądanych:

• utrata pamięci
• trudności w mówieniu
• trudności w chodzeniu
• problemy ze wzrokiem

Jeśli przed leczeniem Gazyvaro występowały u Ciebie któreś z tych objawów, natychmiast powiadom lekarza o jakichkolwiek zmianach. Może być potrzebna pomoc medyczna.
Zakażenia
Podczas i po leczeniu Gazyvaro możesz łatwiej nabawić się zakażeń. Najczęściej są to zwykłe przeziębienia, ale odnotowano również cięższe przypadki zakażeń. U pacjentów, którzy wcześniej chorowali na wirusowe zapalenie wątroby typu B, odnotowano nawrót tej choroby w wątrobie.
Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli podczas lub po leczeniu Gazyvaro zauważysz objawy zakażenia. Mogą one obejmować:

• gorączkę
• kaszel
• ból w klatce piersiowej
• zmęczenie
• bolesne wysypki skórne
• ból gardła
• pieczenie podczas oddawania moczu
• uczucie osłabienia lub ogólnego niedoboru samopoczucia

Jeśli po leczeniu Gazyvaro wystąpi którykolwiek z tych objawów, natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę. Jeśli przed rozpoczęciem leczenia Gazyvaro miałeś(aś) nawracające zakażenia lub długotrwałe infekcje, powiadom o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Inne działania niepożądane
Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli zauważysz któreś z następujących działań niepożądanych:
Bardzo często (może występować u więcej niż 1 osoby na 10)

• gorączka
• zakażenie płuc
• ból głowy
• ból stawów, ból pleców
• uczucie osłabienia
• uczucie zmęczenia
• ból kończyn
• biegunka, zaparcia
• bezsenność
• wypadanie włosów, świąd
• zakażenie dróg moczowych, zapalenie nosa i gardła, ogniska pęcherzykowe (herpes zoster)
• zmiany w badaniach krwi:
  • anemia (niski poziom czerwonych krwinek)
  • niski poziom wszystkich typów białych krwinek (łącznie)
  • niski poziom neutrofili (jeden z typów białych krwinek)
  • niski poziom płytek krwi (typ komórek krwi pomagających w krzepnięciu)
• zakażenie dróg oddechowych górnych (infekcja nosa, gardła, krtani i zatok przynosowych), kaszel

Często (może występować u do 1 osoby na 10)

• opryszczka wargowa
• depresja, lęk
• grypa
• przyrost masy ciała
• kapiący lub zatkany nos
• egzema
• ból w jamie ustnej lub gardle
• ból mięśni i kości klatki piersiowej
• nowotwór skóry (rak komórkowy, rak podstawnokomórkowy)
• ból kości
• nieregularne bicie serca (migotanie przedsionków)
• trudności w oddawaniu moczu, nietrzymanie moczu
• wysokie ciśnienie krwi
• problemy trawienne (np. nadkwasota), hemoroidy
• zmiany w badaniach krwi:
  • niski poziom limfocytów (typ białych krwinek), gorączka związana z niskim poziomem neutrofili (typ białych krwinek)
  • podwyższone stężenie potasu, fosforanów lub kwasu moczowego, co może prowadzić do problemów nerkowych (część zespołu rozpadu nowotworowego)
  • obniżenie poziomu potasu
• przetoka w żołądku lub jelitach (przebicie przewodu pokarmowego, szczególnie w przypadkach, gdy nowotwór dotyka przewodu pokarmowego)

Nieczęsto (może występować u do 1 osoby na 100)

• nieprawidłowe krzepnięcie krwi, w tym poważna choroba, w której tworzą się skrzepy w całym organizmie (rozproszona wewnątrznaczyniowa krzepica)
• zmiany w badaniach krwi: niski poziom immunoglobulin (przeciwciał pomagających w walce z infekcjami)

Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli zauważysz którekolwiek z powyższych działań niepożądanych.
B. Jeśli jest leczony(a) z powodu nefrytu toczonego (NL)
Działania niepożądane ciężkie
Zakażenia
Podczas i po leczeniu Gazyvaro możesz łatwiej nabawić się zakażeń. Najczęściej są to zwykłe przeziębienia, ale odnotowano również cięższe przypadki zakażeń.
Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli podczas lub po leczeniu Gazyvaro zauważysz objawy zakażenia. Mogą one obejmować:

• kichanie
• kapiący nos lub przepływ z nosa do gardła
• gorączkę
• kaszel
• ból w klatce piersiowej
• zmęczenie
• wysypkę skórną
• ból gardła
• pieczenie podczas oddawania moczu
• objawy grypopodobne, uczucie osłabienia lub ogólnego niedoboru samopoczucia

Jeśli po leczeniu Gazyvaro wystąpi którykolwiek z tych objawów, natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę.
Jeśli przed rozpoczęciem leczenia Gazyvaro miałeś(aś) nawracające zakażenia lub długotrwałe infekcje, powiadom o tym lekarza lub pielęgniarkę.
Neutropenia
Neutropenia oznacza niski poziom neutrofili (typ białych krwinek) we krwi. Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli zauważysz któreś z następujących działań niepożądanych:

• gorączkę lub dreszcze
• kaszel
• ból gardła
• owrzodzenia jamy ustnej spowodowane infekcją
• zmiany w badaniach krwi

Reakcje związane z wlewem dożylnym
Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli podczas wlewu lub w ciągu 24 godzin po jego zakończeniu pojawią się następujące objawy:

• nudności
• zmęczenie
• zawroty głowy lub omdlenie
• ból głowy
• biegunka
• gorączka, zaczerwienienie lub dreszcze
• wymioty
• duszność lub trudności w oddychaniu
• niskie lub wysokie ciśnienie
• bardzo szybkie bicie serca
• dyskomfort w klatce piersiowej
• ból lub dyskomfort brzucha
• zaczerwienienie, obrzęk lub wydzielina
• ból stawów, ból mięśni

Postępująca wielofocalna leukoenkefalopatia (PML)
W innych wskazaniach stosowania Gazyvaro zaobserwowano PML, bardzo rzadkie i potencjalnie śmiertelne zakażenie mózgu.
Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli zauważysz któreś z następujących działań niepożądanych:

• utratę pamięci
• trudności w mówieniu
• trudności w chodzeniu
• problemy ze wzrokiem

Jeśli przed leczeniem Gazyvaro występowały u Ciebie któreś z tych objawów, natychmiast powiadom lekarza o jakichkolwiek zmianach. Może być potrzebna pomoc medyczna.
Inne działania niepożądane
Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli zauważysz którekolwiek z następujących działań niepożądanych:
Bardzo często (może występować u więcej niż 1 osoby na 10)

• zapalenie płuc (zapalenie oskrzeli)
• zmiany w badaniach krwi: niski poziom immunoglobulin (przeciwciał pomagających w walce z infekcjami)

Często (może występować u do 1 osoby na 10)

• zakażenie płuc (zapalenie płuc)
• wirusowe zakażenie jamy ustnej lub narządów płciowych spowodowane wirusem opryszczki (np. opryszczka wargowa)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym nie wymienione w tym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V. Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do lepszego poznania bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Gazyvaro

Lek Gazyvaro będzie przechowywany przez personel medyczny w szpitalu lub klinice. Informacje dotyczące przechowywania są następujące:

• Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
• Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu Scad./EXP. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
• Przechowuj w lodówce (2°C–8°C). Nie zamarzać.
• Przechowuj pojemnik w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić lek przed światłem.

Nie wyrzucaj żadnych leków do ścieków ani do zwykłych odpadów domowych. Personel medyczny zlikwiduje nieużywane leki. Ochroni to środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Gazyvaro

• Substancją czynną jest obinutuzumab: 1 000 mg/40 mL na fiolę, co odpowiada stężeniu przed rozcieńczeniem 25 mg/mL.
• Pozostałe składniki to histydyna, histydyny chlorowodorek monohydrat, trehaloza dwuwodna, poloksymer 188 i woda do wstrzykiwań.

Opis wyglądu i zawartości opakowania Gazyvaro
Gazyvaro to stężony roztwór do infuzji, będący cieczą od bezbarwnej do lekko brązowatej. Gazyvaro jest dostępne w opakowaniach zawierających 1 fiolkę szklaną.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Roche Registration GmbH
Emil-Barell-Strasse 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Niemcy
Producent
Roche Pharma AG
Emil-Barell-Strasse 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Niemcy
Aby uzyskać dodatkowe informacje na temat tego leku, należy skontaktować się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
België/Belgique/Belgien, Latvija
Luxembourg/Luxemburg Roche Latvija SIA
N.V. Roche S.A. Tel: +371 - 6 7039831
België/Belgique/Belgien
Tél/Tel: +32 (0) 2 525 82 11
България Lietuva
Рош България ЕООД UAB “Roche Lietuva”
Тел: +359 2 474 5444 Tel: +370 5 2546799
Česká republika Magyarország
Roche s. r. o. Roche (Magyarország) Kft.
Tel: +420 - 2 20382111 Tel: +36 -1 279 4500
Danmark Nederland
Roche Pharmaceuticals A/S Roche Nederland B.V.
Tlf: +45 - 36 39 99 99 Tel: +31 (0) 348 438000
Deutschland Norge
Roche Pharma AG Roche Norge AS
Tel: +49 (0) 7624 140 Tlf: +47 - 22 78 90 00
Eesti Österreich
Roche Eesti OÜ Roche Austria GmbH
Tel: + 372 - 6 177 380 Tel: +43 (0) 1 27739
Ελλάδα, Kύπρος Polska
Roche (Hellas) A.E. Roche Polska Sp.z o.o.
Ελλάδα Tel: +48 - 22 345 18 88
Τηλ: +30 210 61 66 100
España Portugal
Roche Farma S.A. Roche Farmacêutica Química, Lda
Tel: +34 - 91 324 81 00 Tel: +351 - 21 425 70 00
France România
Roche Roche România S.R.L.
Tél: +33 (0)1 47 61 40 00 Tel: +40 21 206 47 01
Hrvatska Slovenija
Roche d.o.o. Roche farmacevtska družba d.o.o.
Tel: + 385 1 47 22 333 Tel: +386 - 1 360 26 00
Ireland, Malta Slovenská republika
Roche Products (Ireland) Ltd. Roche Slovensko, s.r.o.
Ireland/L-Irlanda Tel: +421 - 2 52638201
Tel: +353 (0) 1 469 0700
Ísland Suomi/Finland
Roche Pharmaceuticals A/S Roche Oy
c/o Icepharma hf Puh/Tel: +358 (0) 10 554 500
Sími: +354 540 8000
Italia Sverige
Roche S.p.A. Roche AB
Tel: +39 - 039 2471 Tel: +46 (0) 8 726 1200
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków, https://www.ema.europa.eu.

---

Poniżej zamieszczono informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego:

Dawkowanie
Gazyvaro należy podawać pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego, w warunkach zapewniających natychmiastową i pełną dostępność sprzętu do resuscytacji.
Profilaktyka i premedykacja zespołu lizy nowotworowej (TLS)
Pacjenci z dużą masą guza i/lub wysokim stężeniem krążących limfocytów (> 25 x 10⁹/L) i/lub zaburzeniami czynności nerek (ClCr < 70 ml/min) są uznawani za grupę ryzyka TLS i powinni otrzymać profilaktykę. Profilaktyka powinna obejmować odpowiednie nawodnienie oraz podanie leków obniżających stężenie kwasu moczowego (np. allopurinol) lub odpowiednie leczenie alternatywne, takie jak zastosowanie urato-oksydazy (np. rasburicase), 12–24 godziny przed rozpoczęciem wlewu Gazyvaro, zgodnie z obowiązującą praktyką kliniczną.
Wszystkich pacjentów zaliczanych do grupy ryzyka należy dokładnie monitorować w pierwszych dniach leczenia, szczególnie pod kątem czynności nerek, stężenia potasu i kwasu moczowego. Należy stosować się do dalszych zaleceń terapeutycznych zgodnie z obowiązującymi wytycznymi i praktyką kliniczną. Zespół lizy nowotworowej nie jest uznawany za potencjalne lub rozpoznane zagrożenie u pacjentów z NL.
Profilaktyka i premedykacja reakcji związanych z wlewem (IRR)
Schemat premedykacji lekami podawanymi w celu zmniejszenia ryzyka IRR przedstawiono w Tabeli 1. Premedykacja kortykosteroidami jest zalecana u pacjentów z LF i obowiązkowa u pacjentów z LLC w pierwszym cyklu leczenia oraz u pacjentów z NL (patrz Tabela 1). Premedykacja przed kolejnymi wlewami oraz inne formy premedykacji powinny być przeprowadzane zgodnie z poniższym opisem.
Podczas podawania Gazyvaro dożylnie może wystąpić hipotensja jako objaw IRR. Dlatego należy rozważyć odstawienie leków przeciwhypertensyjnych w ciągu 12 godzin poprzedzających oraz przez cały czas trwania każdego wlewu Gazyvaro, a także w pierwszej godzinie po podaniu.
Tabela 1 Premedykacja lekami podawanymi przed wlewem Gazyvaro w celu zmniejszenia ryzyka IRR

Dawka
Przewlekła białaczka limfoblastyczna (w połączeniu z chlorambucylem)
Dla pacjentów z CLL zalecana dawka Gazyvaro w połączeniu z chlorambucylem przedstawiona jest w Tabeli 2.
Cykl 1
Zalecana dawka Gazyvaro w połączeniu z chlorambucylem wynosi 1000 mg podawanych w Dniu 1 i Dniu 2 (lub tylko w Dniu 1), oraz w Dniu 8 i Dniu 15 pierwszego cyklu leczenia trwającego 28 dni. Dla wlewu w Dniu 1 i Dniu 2 należy przygotować dwa worki do infuzji (100 mg na Dzień 1 i 900 mg na Dzień 2). Jeśli podanie pierwszego worka zostanie zakończone bez zmian prędkości wlewu i bez przerw, drugi worek może być podany tego samego dnia (bez konieczności opóźniania dawki lub ponownego podania premedykacji), pod warunkiem, że istnieje wystarczająco dużo czasu i odpowiednie warunki oraz odpowiednie nadzór medyczny przez cały okres infuzji. Jeśli podczas podawania pierwszych 100 mg nastąpią zmiany prędkości infuzji lub wystąpią przerwy, drugi worek należy podać następnego dnia.
Cykle 2–6
Zalecana dawka Gazyvaro w połączeniu z chlorambucylem wynosi 1000 mg podawanych w Dniu 1 każdego cyklu.
Tabela 2 Dawka Gazyvaro podawana w ciągu 6 cykli leczenia trwających po 28 dni dla pacjentów z CLL

Trwanie leczenia
Sześć cykli leczenia, z których każdy trwa 28 dni.
Chłoniak folikularny
Dla pacjentów z chłoniakiem folikularnym (LF) zalecane dawki Gazyvaro w połączeniu z chemioterapią przedstawiono w Tabeli 3.
Pacjenci z nieleczonym chłoniakiem folikularnym
Indukcja (w połączeniu z chemioterapią)
Gazyvaro należy podawać razem z chemioterapią w następujący sposób:

• Sześć cykli trwających po 28 dni w połączeniu z bendamustyną lub
• Sześć cykli trwających po 21 dni w połączeniu z cyklofosfamidem, doksorubicyną, winchrystyną, prednizolonem (CHOP), po których następuje dodatkowo 2 cykle Gazyvaro w monoterapii lub
• Osiem cykli trwających po 21 dni w połączeniu z cyklofosfamidem, winchrystyną i prednizonem/prednizolonem/metylprednizolonem (CVP).

Wspomaganie (wspieranie)
Pacjenci, którzy osiągnęli pełną lub częściową odpowiedź na leczenie indukcyjne Gazyvaro w połączeniu z chemioterapią, powinni kontynuować leczenie Gazyvaro w dawce 1000 mg w monoterapii wspomagającej co 2 miesiące przez 2 lata lub do progresji choroby (w zależności od tego, co wystąpi wcześniej).
Pacjenci z chłoniakiem folikularnym, którzy nie odpowiadają na leczenie lub u których doszło do progresji choroby podczas lub w ciągu 6 miesięcy po leczeniu rytyzuksymabem lub schematem zawierającym ten lek
Indukcja (w połączeniu z bendamustyną)
Gazyvaro należy podawać przez sześć cykli trwających po 28 dni w połączeniu z bendamustyną.
Wspomaganie (wspieranie)
Pacjenci, którzy osiągnęli pełną lub częściową odpowiedź na leczenie indukcyjne Gazyvaro w połączeniu z bendamustyną (pierwsze 6 cykli leczenia) lub u których choroba pozostaje stabilna, powinni kontynuować leczenie Gazyvaro w dawce 1000 mg w monoterapii wspomagającej co 2 miesiące przez 2 lata lub do progresji choroby (w zależności od tego, co wystąpi wcześniej).
Tabela 3 Chłoniak folikularny: dawka Gazyvaro podawana podczas leczenia indukcyjnego, po którym następuje leczenie wspomagające

Czas trwania leczenia
Leczenie indukcyjne trwające około sześciu miesięcy (sześć cykli leczenia Gazyvaro, każdy trwający 28 dni, w połączeniu z bendamustyną, lub osiem cykli leczenia Gazyvaro, każdy trwający 21 dni, w połączeniu z CHOP lub CVP), po którym następuje leczenie utrzymujące co 2 miesiące przez 2 lata lub do postępu choroby (w zależności od tego, co wystąpi wcześniej).
Nefryt toczeń
Zalecana dawka Gazyvaro wynosi 1 000 mg podawanych dożylnie, zgodnie z Tabelą 4:
Tabela 4 Dawka Gazyvaro dla pacjentów z nefrytem toczniowym

Sposób podania
Gazyvaro przeznaczone jest do wstrzykiwania dożylnej i musi być podawane po rozcieńczeniu za pomocą wlewu dożylnego przez specjalny zestaw wlewny. Gazyvaro nie należy podawać jako wstrzyknięcie dożylne typu push lub bolus dożylne.
Instrukcje dotyczące rozcieńczania Gazyvaro przed podaniem znajdują się poniżej.
Instrukcje dotyczące szybkości wlewu przedstawiono w Tabelach 4–9.
Przewlekła białaczka limfocytowa (CLL)
Tabela 5 Przewlekła białaczka limfocytowa: standardowa szybkość wlewu w przypadku braku IRR/reakcji nadwrażliwości u pacjentów z CLL oraz rekomendacje w przypadku wystąpienia IRR (reakcji związanej z wlewem) po poprzednim wlewie

Chłoniak folikularny (LF)
W cyklu 1 Gazyvaro należy podawać za pomocą infuzji o standardowej szybkości (patrz Tabela 6). U pacjentów, u których w czasie cyklu 1 nie wystąpiły reakcje związane z infuzją (IRR) o stopniu ≥ 3, Gazyvaro może być podawane za pomocą krótkotrwałej infuzji (około 90 minut) (ang. short duration infusion, SDI) począwszy od cyklu 2 (patrz Tabela 7).
Tabela 6 Chłoniak folikularny: standardowa szybkość infuzji oraz zalecenia w przypadku wystąpienia IRR (reakcji związanej z infuzją) związanej z poprzednią infuzją

Tabela 7 Chłoniak folikularny: szybkość krótkotrwałej infuzji (SDI) i zalecenia
w przypadku wystąpienia IRR (reakcji związanej z infuzją) po poprzedniej infuzji

Nefryt lupusowy (NL)
Pierwsze wlewanie Gazyvaro należy podawać zgodnie ze standardową szybkością wlewania Dawką 1 (patrz Tabela 8).
Pacjenci, którzy podczas poprzedniego wlewania nie wykazali reakcji związanych z wlewaniem w stopniu ≥ 3, mogą otrzymać Gazyvaro w formie krótkotrwałego wlewu (około 90 minut), począwszy od Dawki 2 (patrz Tabela 9), przy kontynuowaniu leczenia wspomocznego.
Tabela 8 Nefryt lupusowy: standardowa szybkość wlewu

Tabela 9 Nefropatia toczykowa: krótkotrwała szybkość infuzji (SDI) oraz rekomendacje w przypadku wystąpienia IRR (reakcji związanej z infuzją) po poprzedniej infuzji

Zarządzanie reakcjami podczas wlewania (IRR)
Zarządzanie IRR może wymagać tymczasowego wstrzymania podawania, zmniejszenia szybkości wlewania lub całkowitego przerwania leczenia Gazyvaro, zgodnie z poniższymi wskazaniami.
Przewlekła białaczka limfocytowa (CLL) i limfoma folikularna (FL)

• Stopień 4 (zagrożenie życia): wlewanie należy przerwać, a leczenie trwale zakończyć.
• Stopień 3 (ciężki): wlewanie należy tymczasowo wstrzymać i leczyć objawy. Wlewanie może być wznowione po ustąpieniu objawów z połową szybkości w porównaniu do poprzedniej (tj. szybkości stosowanej w momencie wystąpienia IRR) i, jeśli pacjent nie wykazuje żadnych objawów wskazujących na IRR, można wznowić stopniowe zwiększanie szybkości wlewania zgodnie z odpowiednimi przyrostami i odstępami czasowymi dla dawki terapeutycznej (patrz Tabele 5–7). U pacjentów z CLL szybkość wlewania w Dzień 1 (Cykl 1) podzielona na pierwsze dwa dni może być przywrócona do maksymalnie 25 mg/h po godzinie, bez dalszego zwiększania.

Jeśli pacjent ponownie doświadczy IRR stopnia 3, wlewanie należy przerwać, a leczenie trwale zakończyć.

• Stopień 1–2 (łagodny do umiarkowanego): należy zmniejszyć szybkość wlewania i leczyć objawy. Wlewanie może być wznowione po ustąpieniu objawów i, jeśli pacjent nie wykazuje żadnych objawów wskazujących na IRR, można wznowić stopniowe zwiększanie szybkości wlewania zgodnie z odpowiednimi przyrostami i odstępami czasowymi dla dawki terapeutycznej (patrz Tabele 5–7). U pacjentów z CLL szybkość wlewania w Dzień 1 (Cykl 1) podzielona na pierwsze dwa dni może być przywrócona do maksymalnie 25 mg/h po godzinie, bez dalszego zwiększania.

IRR występujące podczas SDI

• Stopień 4 (zagrożenie życia): wlewanie należy przerwać, a leczenie trwale zakończyć.
• Stopień 3 (ciężki): wlewanie należy tymczasowo wstrzymać i leczyć objawy. Wlewanie może być wznowione po ustąpieniu objawów z szybkością zmniejszoną do maksymalnie połowy poprzedniej (tj. szybkości stosowanej w momencie wystąpienia IRR) i nie przekraczającą 400 mg/h. Jeśli po wznowieniu wlewania pacjent ponownie doświadczy IRR stopnia 3, wlewanie należy przerwać, a leczenie trwale zakończyć. Jeśli pacjent może ukończyć wlewanie bez dodatkowych IRR stopnia 3, kolejne wlewanie należy podawać z szybkością nie przekraczającą standardowej.
• Stopień 1–2 (łagodny do umiarkowanego): należy zmniejszyć szybkość wlewania i leczyć objawy. Wlewanie może być kontynuowane po ustąpieniu objawów i, jeśli pacjent nie wykazuje żadnych objawów wskazujących na IRR, można wznowić stopniowe zwiększanie szybkości wlewania zgodnie z odpowiednimi przyrostami i odstępami czasowymi dla dawki terapeutycznej (patrz Tabele 5–6).

Watawe zapalenie nerek

• Stopień 4 (zagrożenie życia): wlewanie należy przerwać, a leczenie trwale zakończyć.
• Stopień 3 (ciężki): wlewanie należy tymczasowo wstrzymać i leczyć objawy. Wlewanie może być wznowione po ustąpieniu objawów z szybkością nie przekraczającą połowy poprzedniej (tj. szybkości stosowanej w momencie wystąpienia IRR) i, jeśli pacjent nie wykazuje dalszych objawów wskazujących na IRR, można wznowić stopniowe zwiększanie szybkości wlewania zgodnie z odpowiednimi przyrostami i odstępami czasowymi dla dawki terapeutycznej (patrz Tabele 8 i 9). Jeśli pacjent ponownie doświadczy IRR stopnia 3, wlewanie należy przerwać, a leczenie trwale zakończyć.
• Stopień 1–2 (łagodny do umiarkowanego): należy zmniejszyć szybkość wlewania do połowy szybkości stosowanej w momencie reakcji i leczyć objawy. Wlewanie może być kontynuowane po ustąpieniu objawów z zmniejszoną szybkością przez kolejne 30 minut. Jeśli pacjent nie wykazuje dalszych objawów wskazujących na IRR, można wznowić stopniowe zwiększanie szybkości wlewania zgodnie z odpowiednimi przyrostami i odstępami czasowymi dla dawki terapeutycznej (patrz Tabele 8 i 9).

IRR występujące podczas SDI:

• Stopień 4 (zagrożenie życia): wlewanie należy przerwać, a leczenie trwale zakończyć.
• Stopień 3 (ciężki): wlewanie należy tymczasowo wstrzymać i leczyć objawy. Wlewanie może być wznowione po ustąpieniu objawów z szybkością nie przekraczającą połowy poprzedniej (tj. szybkości stosowanej w momencie wystąpienia IRR) i nie przekraczającą 400 mg/h. Jeśli po wznowieniu wlewania pacjent ponownie doświadczy IRR stopnia 3, wlewanie należy przerwać, a leczenie trwale zakończyć. Jeśli pacjent może ukończyć wlewanie bez dodatkowych IRR stopnia 3, kolejne wlewanie należy podawać z szybkością nie przekraczającą standardowej (patrz Tabela 8).
• Stopień 1–2 (łagodny do umiarkowanego): należy zmniejszyć szybkość wlewania i leczyć objawy. Wlewanie może być kontynuowane po ustąpieniu objawów i, jeśli pacjent nie wykazuje żadnych objawów wskazujących na IRR, można wznowić stopniowe zwiększanie szybkości wlewania zgodnie z odpowiednimi przyrostami i odstępami czasowymi dla dawki terapeutycznej (patrz Tabele 8–9). Jeśli pacjent wykazuje trwające objawy lub jeśli podczas poprzedniego 90-minutowego wlewania wystąpiła IRR stopnia 3 lub wyższego, wszystkie kolejne wlewy Gazyvaro należy podawać z szybkością wlewania standardową (patrz Tabela 8).

Instrukcje dotyczące rozcieńczania
Gazyvaro należy przygotować przez personel medyczny z zastosowaniem techniki bezpyłowej. Nie wstrząsać fiolą. Do przygotowania Gazyvaro należy użyć sterylnej igły i strzykawki.
Dla CLL cykle 2–6, FL wszystkie cykle oraz w całym leczeniu dla NL
Odczai 40 mL koncentratu z fiolki i rozcieńcz go w workach do wlewania z polichlorku winylu (PVC) lub nie-PVC poliolefin zawierających roztwór do wlewania chlorku sodu 0,9% (9 mg/mL).
Wyłącznie dla CLL – Cykl 1
Aby dwie worki wlewane dla początkowej dawki 1000 mg były wyraźnie odróżnialne, zaleca się użycie worków o różnych rozmiarach w celu odróżnienia dawki 100 mg w Dzień 1 Cyklu 1 od dawki 900 mg w Dzień 1 (kontynuacja) lub Dzień 2 Cyklu 1. Aby przygotować dwa worki wlewane, odczai 40 mL koncentratu z fiolki, rozcieńcz 4 mL w worku do wlewania 100 mL z PVC lub nie-PVC poliolefin oraz pozostałe 36 mL w worku do wlewania 250 mL z PVC lub nie-PVC poliolefin zawierających roztwór do wlewania chlorku sodu 0,9% (9 mg/mL). Każdy worek wlewny należy wyraźnie oznaczyć.
Tabela 10 Rozcieńczanie Gazyvaro (wyłącznie dla CLL)

W zakresie stężeń od 0,4 mg/mL do 20,0 mg/mL po rozcieńczeniu Gazyvaro roztworem do wstrzykiwań chlorku sodu 0,9% (9 mg/mL) nie zaobserwowano niezgodności między Gazyvaro a:

• workami z PVC, polietylenu (PE), polipropylenu (PP) lub poliolefin
• sprzętem do infuzji z PVC, poliuretanu (PUR) lub PE
• opcjonalnymi filtrami liniowymi z powierzchniami kontaktowymi z polietersulfonu (PES), rozdzielaczami z zaworem trójdrogowym z poliwęglanu (PC) i kaniulami z polietero-uretanu (PEU).

Nie należy stosować innych rozcieńczali, takich jak np. 5% roztwór glukozy.
Workę należy delikatnie odwrócić, aby wymieszać roztwór, unikając nadmiernego powstawania piany. Nie należy wstrząsać ani zamrażać rozcieńczonego roztworu.
Leki do stosowania dożylnego należy sprawdzić wizualnie przed podaniem, aby wykluczyć obecność cząstek oraz zmianę koloru.
Po rozcieńczeniu stwierdzono stabilność chemiczno-fizyczną w roztworze do wstrzykiwań chlorku sodu 0,9% (9 mg/mL) w stężeniach 0,4 mg/mL – 20 mg/mL przez 72 godziny w temperaturze 2–8 °C, a następnie przez 48 godzin (w tym czas podania) w temperaturze ≤ 30°C.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, przygotowany roztwór do infuzji należy stosować natychmiast. W przeciwnym razie czasy i warunki przechowywania przed podaniem są odpowiedzialnością użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2–8°C, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w warunkach kontrolowanej, bezpiecznej i zwalidowanej aseptyki.

Utylizacja
Nieużywany lek oraz odpady powstałe z jego stosowania należy utylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.