Ulotka: informacje dla pacjenta

FORZAAR tabletki powlekane

losartanu potasu i hydrochlorothiazidum
Przed zażyciem tego leku dokładnie przeczytaj całą ulotkę, ponieważ zawiera ona
ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj ulotkę. Może się okazać potrzebna w przyszłości.
Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli ich objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z niepożądanych działań, w tym także te, których nie ma w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość niniejszej ulotki:

Co to jest Forzaar i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Forzaar
Jak stosować Forzaar
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Forzaar
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest FORZAAR i do czego służy

Forzaar to połączenie antagonisty receptora angiotensyny II (losartan) i środka moczopędnego
(hydrochlorotiazyd).
Angiotensyna II to substancja wytwarzana w organizmie, która wiąże się z receptorami w naczyniach
krwionośnych, powodując ich zwężenie. Skutkuje to wzrostem ciśnienia krwi.
Losartan zapobiega wiązaniu się angiotensyny II z tymi receptorami, co prowadzi do rozszerzenia się
naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia krwi.
Hydrochlorotiazyd działa, zwiększając wydalanie wraz z moczem większej ilości wody i soli przez nerki.
Ten mechanizm również pomaga w obniżeniu ciśnienia krwi.
Forzaar jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego (podwyższonego ciśnienia krwi).

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem FORZAAR

Nie przyjmuj Forzaar

jeśli jesteś uczulony na losartan, hydrochlorotiazyd lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
jeśli jesteś uczulony na inne pochodne sulfonamidy (np. inne tiazydy, niektóre leki przeciwbakteryjne, takie jak ko-trimoksazol – zapytaj lekarza, jeśli nie jesteś pewien),
jeśli masz ciężkie zaburzenia funkcji wątroby,
jeśli masz niskie stężenie potasu, niskie stężenie sodu lub wysokie stężenie wapnia, których nie można skorygować leczeniem,
jeśli cierpisz na podagrę,
jeśli jesteś w ciąży powyżej 3. miesiąca (lepiej unikać Forzaar również w wczesnym okresie ciąży – patrz punkt Ciąża),
jeśli masz ciężkie zaburzenia funkcji nerek lub nerki nie wydzielają moczu,
jeśli cierpisz na cukrzycę lub Twoje funkcje nerek są upośledzone i przyjmujesz lek obniżający ciśnienie krwi zawierający aliskiren.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zażyciem Forzaar.
Jeśli zauważysz zaburzenia widzenia lub ból oczu. Mogą to być objawy
nagromadzenia się płynu w naczyniowej warstwie oka (wysięk choroideuszowy) lub wzrostu ciśnienia w oku, które mogą wystąpić od kilku godzin do kilku tygodni po zażyciu Forzaar. Może to prowadzić do trwałej utraty wzroku, jeśli nie zostanie leczone. Jeśli wcześniej miałeś uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy, istnieje większe ryzyko wystąpienia tych skutków.
Powinieneś poinformować lekarza, jeśli podejrzewasz ciążę (lub istnieje możliwość zajścia w ciążę). Forzaar nie jest zalecany na początku ciąży i nie powinien być przyjmowany, jeśli jesteś w ciąży powyżej 3. miesiąca, ponieważ może powodować poważne uszkodzenia płodu, jeśli jest przyjmowany w tym okresie (patrz punkt Ciąża).
Ważne jest, aby poinformować lekarza przed zastosowaniem Forzaar:

jeśli miałeś wcześniej problemy z oddechem lub płuca (w tym zapalenie lub nagromadzenie płynu w płucach) po zażyciu hydrochlorotiazydu. Jeśli po zażyciu Forzaar pojawi się duszność lub ciężki trudny oddech, skontaktuj się natychmiast z lekarzem;
jeśli miałeś w przeszłości obrzęk twarzy, warg, gardła i/lub języka;
jeśli przyjmujesz moczopędniki (leki pomagające oddawać mocz);
jeśli przestrzegasz diety ubogiej w sole;
jeśli miałeś lub masz ciężkie wymioty i/lub biegunkę;
jeśli cierpisz na niewydolność serca;
jeśli funkcja wątroby jest zaburzona (patrz punkt 2 „Nie przyjmuj Forzaar”);
jeśli masz zwężone tętnice nerkowe (stenozę tętnicy nerkowej), masz tylko jedną działającą nerkę lub niedawno przeszczepiono Ci nerki;
jeśli masz zwężenie tętnic (miażdżycę), chorobę wieńcową (ból w klatce piersiowej spowodowany zmniejszoną czynnością serca);
jeśli masz zwężenie zastawki mitralnej lub aortalnej (zwężenie zastawek serca) lub nadmierną kardiomiopatię (chorobę powodującą zgrubienie mięśnia sercowego);
jeśli cierpisz na cukrzycę;
jeśli miałeś podagrę;
jeśli miałeś lub masz chorobę alergiczną, astmę lub stan powodujący ból stawów, zaczerwienienie skóry i gorączkę (toczeń rumieniowaty systematyczny);
jeśli masz wysokie stężenie wapnia lub niskie stężenie potasu lub przestrzegasz diety ubogiej w potas;
jeśli potrzebujesz przyjmować znieczulenie (nawet u stomatologa) lub przed zabiegiem chirurgicznym, lub jeśli masz być poddany badaniom oceniającym czynność przytarczyc, powinieneś poinformować lekarza lub personel medyczny, że przyjmujesz tabletki losartanu potasu i hydrochlorotiazydu;
jeśli cierpisz na pierwotny hiperaldosteronizm (zespół związany ze zwiększonym wydzielaniem hormonu aldosteronu przez nadnercze, spowodowany jego nieprawidłową budową);
jeśli przyjmujesz jeden z następujących leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia: lub inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), szczególnie jeśli masz problemy nerkowe związane z cukrzycą; lub aliskiren. Lekarz może regularnie kontrolować funkcję nerek, ciśnienie krwi i poziom elektrolitów (np. potasu) we krwi. Zobacz również informacje w punkcie „Nie przyjmuj Forzaar”.
jeśli przyjmujesz inne leki, które mogą zwiększać stężenie potasu w surowicy (patrz punkt 2 „Inne leki i Forzaar”).
jeśli miałeś wcześniej raka skóry lub podczas leczenia pojawiają się nieoczekiwane zmiany skórne. Leczenie hydrochlorotiazydem, szczególnie długotrwałe przy wysokich dawkach, może zwiększać ryzyko wystąpienia niektórych typów raka skóry i warg (nieczarny rak skóry). Chron przed ekspozycją skóry na słońce i promieniowanie UV podczas przyjmowania Forzaar.
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli po zażyciu Forzaar odczuwasz ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunkę. Lekarz zadecyduje o kontynuacji leczenia. Nie przerywaj samodzielnie przyjmowania Forzaar.
Dzieci i młodzież
Nie ma doświadczeń dotyczących stosowania Forzaar u dzieci. Dlatego Forzaar nie powinien być podawany dzieciom.
Inne leki i Forzaar
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjąć inne leki.
Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas, leki oszczędzające potas lub inne leki, które mogą zwiększać stężenie potasu w surowicy (np. leki zawierające trimetoprym), ponieważ połączenie z Forzaar nie jest zalecane.
Moczopędniki, takie jak hydrochlorotiazyd zawarty w Forzaar, mogą oddziaływać z innymi lekami.
Preparaty zawierające lit nie powinny być przyjmowane z Forzaar bez ścisłego nadzoru lekarza.
Specjalne środki ostrożności (np. badania krwi) mogą być stosowne, jeśli przyjmujesz inne moczopędniki (leki pomagające oddawać mocz), niektóre środki przeczyszczające, leki na podagrę, leki na regulację rytmu serca lub na cukrzycę (leki doustne lub insuliny).
Ważne jest również, aby lekarz wiedział, jeśli przyjmujesz:
inne leki obniżające ciśnienie krwi;
sterydy;
leki na raka;
środki przeciwbólowe;
leki na grzybice;
leki na artretyzm;
rezyne na wysoki cholesterol, takie jak kolestyramina;
leki rozluźniające mięśnie;
środki nasenne;
opioidy, takie jak morfina;
aminy ciśnieniowe, takie jak adrenalina lub inne leki tego samego typu;
doustne leki przeciwcukrzycowe lub insuliny.

Lekarz może uznać za konieczne zmianę dawki i/lub podjęcie innych środków ostrożności: Jeśli przyjmujesz inhibitor ACE lub aliskiren (zobacz również informacje w punktach: „Nie przyjmuj Forzaar” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Poinformuj lekarza, że przyjmujesz Forzaar, jeśli masz być poddany badaniu rentgenowskim z zastosowaniem środka kontrastowego jodowego.
Forzaar z pokarmami i napojami
Zaleca się, aby nie pić alkoholu podczas przyjmowania tabletek: alkohol i tabletki Forzaar mogą nasilać się nawzajem.
Dieta szczególnie bogata w sole może osłabiać działanie tabletek Forzaar.
Forzaar można przyjmować z lub bez jedzenia.
Należy unikać soku grejpfrutowego podczas przyjmowania Forzaar.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Powinieneś poinformować lekarza, jeśli podejrzewasz ciążę (lub istnieje możliwość zajścia w ciążę). Zwykle lekarz doradzi Ci przerwanie przyjmowania Forzaar przed zajściem w ciążę lub natychmiast po dowiedzeniu się o ciąży i zaleci inne leki zamiast Forzaar.
Forzaar nie jest zalecany w czasie ciąży i nie powinien być przyjmowany, jeśli jesteś w ciąży powyżej trzech miesięcy, ponieważ może powodować poważne uszkodzenia płodu, jeśli jest przyjmowany po trzecim miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Poinformuj lekarza, jeśli karmisz piersią lub planujesz karmienie. Forzaar nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią i lekarz może wybrać inne leczenie, jeśli chcesz karmić piersią.
Stosowanie u pacjentów starszych
Forzaar działa w ten sam sposób i jest równie dobrze tolerowany u większości starszych pacjentów i młodszych dorosłych. Większość starszych pacjentów wymaga tej samej dawki co młodsze osoby.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Podczas rozpoczęcia leczenia tym lekiem nie powinieneś podejmować czynności wymagających szczególnej uwagi (np. prowadzenia samochodu lub obsługi niebezpiecznych maszyn), dopóki nie poznasz swojej tolerancji na lek.
Forzaar zawiera laktozę
Jeśli lekarz zdiagnozował u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.
Dla osób uprawiających sport: stosowanie leku bez potrzeby terapeutycznej stanowi doping i może prowadzić do wykrycia w teście antydopingu.

3. Jak stosować FORZAAR

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. Jeśli
masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz ustali odpowiednią dawkę Forzaar
w zależności od Twojego stanu zdrowia oraz innych leków, które przyjmujesz. Ważne jest, aby kontynuować
stosowanie Forzaar przez cały czas trwania leczenia przepisanego przez lekarza — to zapewni stabilną kontrolę
ciśnienia krwi.
Podwyższone ciśnienie krwi
Dawkowanie u większości pacjentów z nadciśnieniem wynosi zwykle 1 tabletę
Losartan/Chlorydazyna 50 mg + 12,5 mg raz dziennie w celu utrzymania kontroli ciśnienia przez 24 godziny.
Dawkę można zwiększyć do 2 tabletek Losartan/Chlorydazyna 50 mg + 12,5 mg
tabletek powlekanych filmem raz dziennie lub zmienić na 1 tabletę dziennie
Losartan/Chlorydazyna 100 mg + 25 mg tabletek powlekanych filmem (wyższe stężenie).
Maksymalna dobową dawką jest 2 tabletki Losartan/Chlorydazyna 50 mg +
12,5 mg tabletek powlekanych filmem dziennie lub 1 tabletę dziennie
Losartan/Chlorydazyna 100 mg + 25 mg tabletek powlekanych filmem.
Sposób podania
Tabletki należy połknąć całe z szklanką wody.
Jeśli zażyjesz więcej Forzaar niż powinieneś
W przypadku przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem, aby otrzymać natychmiastową pomoc medyczną.
Przedawkowanie może spowodować obniżenie ciśnienia, kołatanie serca, spowolnioną częstotliwość tętna, zaburzenia elektrolitów we krwi oraz odwodnienie.
Jeśli zapomnisz zażyć Forzaar
Staraj się zażywać Forzaar raz dziennie, zgodnie z zaleceniem lekarza. Jeśli jednak zapomnisz o dawce,
nie podwajaj dawki. Pomij zapomnianą tabletkę i przyjmij następną tabletkę o ustalonej porze następnego dnia.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, to lekarstwo może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich
pacjentów one występują.
Jeśli wystąpi u Państwa następujące działanie niepożądane, należy natychmiast przerwać przyjmowanie
tabletek Forzaar i skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala na izbę przyjęć:
Ciężka reakcja alergiczna (wysypka, swędzenie, obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła, które może
powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu).
Jest to poważne, lecz rzadkie działanie niepożądane, które występuje u więcej niż 1 na 10 000 pacjentów,
ale mniej niż 1 na 1 000 pacjentów. Wymaga ono natychmiastowej interwencji medycznej lub hospitalizacji.

Zgłoszono następujące działania niepożądane:

Powszechne (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):

kaszel, infekcje dróg oddechowych górnych, zatkany nos, zapalenie zatok, choroby zatokowe;
biegunka, ból brzucha, nudności, wzdęcia, niestrawność;
ból mięśni lub skurcze, ból nóg, ból pleców;
bezsenność, bóle głowy, zawroty głowy;
osłabienie, zmęczenie, ból w klatce piersiowej;
podwyższone stężenie potasu (może powodować nieregularne rytm serca), obniżone stężenie hemoglobiny;
zaburzenia funkcji nerek, w tym niewydolność nerek;
zbyt niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia).

Niepowszechne (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):

anemia, czerwone lub brązowe plamy na skórze (czasem głównie na stopach, nogach, rękach i pośladkach, z bólem stawów, obrzękiem rąk i stóp oraz bólem brzucha), łatwe powstawanie siniaków, zmniejszenie liczby białych krwinek, zaburzenia krzepnięcia, zmniejszona liczba płytek krwi;
utrata apetytu, podwyższone stężenie kwasu moczowego lub klinicznie ujawniona dżuma (podagra), wzrost poziomu cukru we krwi, nieprawidłowe stężenie elektrolitów we krwi;
lęk, pobudzenie, ataki paniki (powtarzające się napady paniki), dezorientacja, depresja, zaburzenia snu, niepokój, zaburzenia pamięci;
uczucie ukłuć lub mrowienia, ból kończyn, drżenie, migreny, omdlenia;
zamazane widzenie, pieczenie lub ból oczu, zapalenie spojówek, pogorszenie wzroku, widzenie przedmiotów w kolorze żółtym;
uczucie słyszenia dźwięku, brzęczenia, echa lub trzasków w uszach, zawroty głowy;
niskie ciśnienie krwi, które może być związane ze zmianą pozycji ciała (uczucie lekkości lub osłabienia w głowie przy wstawaniu), dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej), nieregularne bicie serca, udar niedokrwisty (TIA, „mini-udar”), zawał serca, kołatanie serca;
zapalenie naczyń krwionośnych, często towarzyszone wysypką i siniakami;
ból gardła, duszność, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, wodna opłucna (powodująca trudności w oddychaniu), krwawienie z nosa, kapiący nos, zatkany nos;
zaparcia, uporczywe zaparcia, wzdęcia, dyskomfort żołądka, skurcze żołądka, wymioty, suchość w ustach, zapalenie gruczołu ślinowego, ból zębów;
żółtaczka (żółtaczka oczu i skóry), zapalenie trzustki;
pokrzywka, swędzenie, zapalenie skóry, wysypka, zaczerwienienie skóry, nadwrażliwość na światło, sucha skóra, rumień, potliwość, wypadanie włosów;
ból rąk, barków, bioder, kolan lub innych stawów, obrzęk stawów, sztywność, osłabienie mięśni;
częste oddawanie moczu, również w nocy, zaburzenia czynności nerek, w tym zapalenie nerek, infekcje dróg moczowych, obecność cukru w moczu;
zmniejszenie popędu seksualnego, impotencja;
obrzęk twarzy, zlokalizowany obrzęk (edem), gorączka.

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1 000):

angioobrzęk jelitowy: obrzęk jelit, który objawia się takimi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka;
zapalenie wątroby (zapalenie wątroby), zmiany wyników badań czynności wątroby.

Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

ostre zaburzenia oddechowe (objawy obejmują ciężkie dyszenie, gorączkę, osłabienie i dezorientację).

Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

objawy przypominające grypę;
nieuzasadniony ból mięśni z ciemnym zabarwieniem moczu (kolor herbaty) (rabdomioliza);
niskie stężenie sodu we krwi (hiponatremia);
ogólne uczucie choroby (niedobór samopoczucia);
zaburzenia smaku (dysgezja);
nowotwory skóry i warg (naczyniak skóry nieczerniakowy);
pogorszenie wzroku lub ból oczu spowodowany zwiększeniem ciśnienia (możliwe objawy gromadzenia się płynu w warstwie naczyniowej oka (efuzja koroidalna) lub ostrej formy jaskry z zamknięciem kąta).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Państwa jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie ma w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek FORZAAR

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności, który jest wydrukowany na opakowaniu po wyrazie „SCAD.” Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Blister
Przechowuj lek Forzaar w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed światłem i wilgocią. Nie przechowuj opakowania w temperaturze powyżej 30°C.
Fszczel
Przechowuj w oryginalnym pojemniku w celu ochrony przed światłem. Zawsze dobrze zamykaj fszczel, aby chronić lek przed wilgocią. Nie przechowuj fszcza w temperaturze powyżej 25°C.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty o sposób utylizacji leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Forzaar
Substancjami czynnymi są losartan potasowy i hydrochlorotiazyd.
Forzaar 100 mg + 25 mg zawiera 100 mg losartanu potasowego i 25 mg hydrochlorotiazydu jako
substancje czynne.
Forzaar 100 mg + 25 mg zawiera następujące substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa (E460), laktoza
jednowodna, modyfikowane skrobi kukurydzianej, stearynian magnezu (E572), hydroksypropyloceluloza (E463),
hipromeloza (E464).
Forzaar 100 mg + 25 mg zawiera 8,48 mg (0,216 mEq) potasu.
Forzaar 100 mg + 25 mg zawiera również dwutlenek tytanu (E171), chinolinę żółtą na wodorowym węglanem glinu
(E104) i wosk karneuba (E903).
Wygląd zewnętrzny Forzaar i zawartość opakowania
Forzaar 100 mg + 25 mg jest dostarczany w postaci jasnożółtych, owalnych, powlekanych tabletek filmowych, z oznaczeniem 747 po jednej stronie, druga strona jest gładka.
Forzaar jest dostarczany w następujących opakowaniach:
blisterach z PVC/PE/PVDC z folią aluminiową w opakowaniach zewnętrznych po 7, 14, 28, 30, 50, 56, 84,
90, 98 lub 280 tabletek oraz opakowaniach jednostkowych po 28, 56 i 98 tabletek przeznaczonych do użytku szpitalnego. Butelki z HDPE po 100 tabletek.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Organon Italia S.r.l.
Piazza Carlo Magno, 21
00162 Roma
Producent
Merck Sharp & Dohme B.V.
Waarderweg 39
2031BN, Haarlem
Holandia
Organon Heist bv
Industriepark 30
2220 Heist-op-den-Berg
Belgia
Lek ten jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz w Zjednoczonym Królestwie (Północna Irlandia) pod następującymi nazwami handlowymi:
Kraj członkowski Nazwa handlowa
Belgia COZAAR PLUS 50 mg/12,50 mg comprimés pelliculés
Belgia COZAAR PLUS 100 mg/12,50 mg comprimés pelliculés
Belgia COZAAR PLUS FORTE 100 mg/25 mg comprimés pelliculés
Dania Cozaar Comp.
Dania Cozaar Comp. 100 mg /12,5 mg
Dania Cozaar Comp. Forte
Finlandia COZAAR Comp
Finlandia COZAAR Comp Forte
Francja FORTZAAR 100 mg/25 mg, comprimé pelliculé
Francja HYZAAR 50 mg/12,5 mg, comprimé pelliculé
Francja FORTZAAR 100 mg/12,5 mg, comprimé pelliculé
Niemcy LORZAAR PLUS 50/12,5 mg Filmtabletten
Niemcy LORZAAR PLUS forte 100/12,5 mg Filmtabletten
Niemcy FORTZAAR 100/25 mg Filmtabletten
Grecja HYZAAR
Grecja HYZAAR Forte
Grecja HYZAAR Extra Forte
Węgry HYZAAR
Irlandia COZAAR Comp 50mg/12,5mg film-coated tablets
Irlandia COZAAR Comp 100mg/12,5mg film-coated tablets
Irlandia COZAAR Comp 100mg/25mg film-coated tablets
Islandia Cozaar Comp
Islandia Cozaar Comp 100 mg/12,5 mg
Islandia Cozaar Comp Forte
Włochy HIZAAR 50 mg + 12,5 mg compresse rivestite con film
Włochy HIZAAR 100 mg + 25 mg compresse rivestite con film
Włochy FORZAAR 100 mg + 25 mg compresse rivestite con film
Luksemburg COZAAR PLUS 50 mg/12,50 mg comprimés pelliculés
Luksemburg COZAAR PLUS 100 mg/12,50 mg comprimés pelliculés
Luksemburg COZAAR PLUS FORTE 100 mg/25 mg comprimés pelliculés
Norwegia Cozaar Comp
Norwegia Cozaar Comp Forte
Holandia HYZAAR 50/12,5
Holandia COZAAR Plus 100/12,5
Holandia FORTZAAR 100/25
Polska HYZAAR
Polska HYZAAR FORTE
Portugalia Cozaar Plus
Portugalia Fortzaar
Hiszpania COZAAR Plus 50 mg/12,5 mg comprimidos recubiertos con película
Hiszpania FORTZAAR 100 mg/25 mg comprimidos recubiertos con película
Szwecja COZAAR Comp 50 mg/12,5 mg filmdragerade tabletter
Szwecja COZAAR Comp 100 mg/12,5 mg filmdragerade tabletter
Szwecja COZAAR Comp Forte 100 mg/25 mg filmdragerade tabletter
Zjednoczone Królestwo COZAAR COMP 50mg/12.5mg film-coated tablets
(Północna Irlandia)
Zjednoczone Królestwo COZAAR Comp 100mg/12.5 mg film-coated tablets
(Północna Irlandia)
Zjednoczone Królestwo COZAAR Comp 100mg/25mg film-coated tablets
(Północna Irlandia)