Ulotka: informacja dla użytkownika

ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO

Roztwór do wlewu dożylnego
Sodio acetato triidrato, potassio cloruro, magnesio cloruro esaidrato, potassio fosfato bibasico,
glucosio monoidrato
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy uważnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla dziecka.

Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla dziecka. Nie należy go podawać innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same, ponieważ może to być niebezpieczne.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nieuwzględnionych w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Treść ulotki:

Co to jest ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO
Jak stosować lek ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać lek ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO i do czego służy

ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO to roztwór do infuzji do bezpośredniego wstrzykiwania do żyły (infuzja dożylna), zawierający kombinację substancji czynnych: sodium acetas trihydricum, kalium chloridum, magnezu chloridum hexahydricum, kalium phosphoricum bibasicum, glucose monohydricum.
Lek ten wskazany jest do podania organizmowi wody i soli mineralnych w sytuacjach, w których konieczne jest zapewnienie organizmowi dostaw kalorii, a także w leczeniu łagodnych stanów kwasicy metabolicznej, czyli stanu, w którym występuje zwiększenie kwasowości krwi.

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA

MONICO
ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO nie powinna być
podawana dziecku:

jeśli jest uczulony na substancje czynne lub dowolny z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli ma wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemia) lub ograniczoną zdolność do wydalania potasu z organizmu (zatrzymanie potasu);
jeśli ma poważne problemy wątroby (ciężka niewydolność wątroby), które powodują niemożność metabolizowania jonu octanowego;
jeśli ma poważne problemy nerek (ciężka niewydolność nerek);
jeśli ma trudności z oddawaniem moczu (oliguryczna niewydolność nerek, anuria);
jeśli ma poważne problemy serca;
jeśli występuje zwiększenie pH krwi (alkalosis metaboliczna i oddechowa);
jeśli ma problemy z oddychaniem (częstotliwość oddychania poniżej fizjologicznej wartości przewidywanej dla danej grupy wiekowej);
jeśli ma problemy z krążeniem spowodowane zwiększoną skłonnością krwi do krzepnięcia (hiperkoagulacja);
jeśli przyjmuje glikozydy nasercowe, leki stosowane w leczeniu chorób serca;
jeśli występuje wylew krwi do tkanek mózgu lub rdzenia kręgowego (krwawienie śródczaszkowe lub rdzeniowe);
jeśli ma zaburzenia psychiczne charakteryzujące się halucynacjami, drżeniem, potliwością (delirium tremens), szczególnie w przypadku odwodnienia;
jeśli ma niski poziom płynów w organizmie (ciężkie odwodnienie);
jeśli pacjent znajduje się w stanie śpiączki;
jeśli cierpi na chorobę gruczołów nadnerczy (choroba Addisona) i nie otrzymuje leczenia;
jeśli występują skurcze mięśni, bolesne i krótkotrwałe (skurcze cieplne).

Podczas przetaczania krwi lek nie powinien być podawany
przez ten sam kaniul infuzyjny co krew całkowita ze względu na możliwy ryzyko agregacji
czerwonych krwinek (pseudoaglutynacja).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem opiekującym się dzieckiem, farmaceutą lub pielęgniarką przed podaniem
ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO.
Ten lek należy podawać z dużą ostrożnością noworodkom i dzieciom o niskiej masie ciała, ponieważ może dojść do podwyższenia poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia). Ponadto u dzieci o niskiej masie ciała szybka lub nadmierna infuzja dożylna może spowodować wzrost stężenia soli mineralnych we krwi (osmolarność osocza) oraz krwawienie do mózgu spowodowane pęknięciem naczyń krwionośnych (krwawienie wewnątrz mózgowe).
Ten lek należy podawać za pomocą bardzo powolnej infuzji dożylnej (infuzji dożylnej),
ponieważ może wystąpić zatrucie potasem, które może prowadzić do śmierci z powodu utraty funkcji serca (depresja serca), zaburzeń rytmu serca (arytmie) aż do zatrzymania krążenia (patrz punkt „Jak stosować ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO”).
Ze względu na zawartość sodu ten lek należy podawać z ostrożnością dziecku w następujących przypadkach:

jeśli ma problemy serca (niewydolność serca zastoinowa, niewydolność serca) lub nerek (ciężka niewydolność nerek, obniżona funkcja nerek);
jeśli występuje gromadzenie się płynów (obrzęk z zatrzymaniem soli), zarówno w płucach (obrzęk płucny), jak i związany z obrzękiem nóg i kostek (obrzęk obwodowy);
jeśli przyjmuje leki na serce (leki o działaniu inotropowym);
leki przeciwzapalne steroidowe lub hormonalne kortykotropowe;
jeśli ma wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie).

Ze względu na zawartość potasu ten lek należy podawać z ostrożnością dziecku w następujących przypadkach:

jeśli ma problemy nerek (niewydolność nerek), ponieważ może to prowadzić do niemożności wydalania potasu z organizmu (zatrzymanie potasu);
jeśli ma problemy serca (niewydolność serca) i przyjmuje inne leki na serce (cyfogeniny);
jeśli ma problemy gruczołów nadnerczy (niewydolność nadnerczy);
jeśli ma problemy wątroby (niewydolność wątroby);
jeśli w rodzinie ktoś choruje na chorobę charakteryzującą się nagłymi napadami słabości mięśniowej (paraliż okresowy rodzinny);
jeśli cierpi na chorobę charakteryzującą się sztywnością mięśni (miotonia wrodzona);
jeśli niedawno przeszedł operację (wczesne fazy pooperacyjne).

Ze względu na zawartość magnezu lek należy podawać z ostrożnością dziecku w następujących przypadkach:

jeśli ma problemy nerek (niewydolność nerek);
jeśli ma problemy serca (niewydolność serca) i przyjmuje inne leki na serce (cyfogeniny);
jeśli ma chorobę mięśni (miastenia gravis);
jeśli jest leczony lekami uspokajającymi, snującymi (lekami depresyjnymi ośrodkowego układu nerwowego) i lekami stosowanymi do blokowania mięśni podczas zabiegów chirurgicznych (blokery neuromięśniowe). Należy często monitorować stężenie magnezu we krwi, aby kontrolować, czy nie wzrasta zbyt dużo.

Ze względu na zawartość fosforanów infuzja leku może spowodować obniżenie poziomu wapnia we krwi (hipokalcemia).
Ze względu na zawartość octanu lek należy stosować z ostrożnością u dzieci, u których występuje podwyższenie pH (alkalosis metaboliczna i oddechowa) lub stężenia octanu we krwi, jak np. u dzieci z problemami wątroby (łagodna lub umiarkowana niewydolność wątroby).
Ze względu na zawartość glukozy lek należy podawać z ostrożnością u dzieci cierpiących na cukrzycę lub nietolerancję glukozy oraz u dzieci przyjmujących leki przeciwzapalne kortyzonowe (kortykosteroidy) lub kortykotropinę.
Podczas leczenia należy monitorować poziom glukozy we krwi i w moczu i, jeśli konieczne, podawać insulinę, aby zminimalizować ryzyko wzrostu poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia) i w moczu (glikozuria). Podczas długotrwałego stosowania roztworów glukozy może dojść do gromadzenia się płynów (przeciążenie wodne, stan zastoinowy) i niedoboru soli mineralnych we krwi (deficyt elektrolitów).
Infuzje dożylne zawierające glukozę mogą powodować zaburzenia elektrolitów we krwi, w szczególności sodu (hiponatremia).
Pacjenci najbardziej narażeni na ostra hiponatremię to:

pacjenci z nieosmotycznym uwalnianiem hormonu zwanego wazopresyną (stan występujący np. w ostrym okresie choroby, przy bólu, po zabiegu chirurgicznym, w przebiegu infekcji, oparzeń i chorób ośrodkowego układu nerwowego);
pacjenci z chorobami serca, wątroby i nerek oraz ci, którzy są leczeni lekami zwiększającymi działanie wazopresyny (patrz punkt „Inne leki i ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO”).

Ostra hiponatremia może powodować poważne uszkodzenia mózgu, szczególnie u dzieci, kobiet w wieku rozrodczym i pacjentów z pewnymi problemami mózgu (zmniejszona podatność mózgu).
Inne leki i ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO
Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli dziecko przyjmuje, ostatnio przyjmowało lub może przyjmować inne leki.
Ten lek należy podawać z ostrożnością, jeśli dziecko przyjmuje:

leki stosowane do obniżania ciśnienia krwi, takie jak moczopędne oszczędzające potas, inhibitory ACE lub inne leki powodujące obniżenie poziomu aldosteronu, ponieważ mogą prowadzić do wzrostu poziomu potasu we krwi (hiperkaliemia) i obniżonej zdolności do wydalania potasu (zatrzymanie potasu), szczególnie u osób z problemami nerek (dysfunkcja nerek); w takim przypadku należy dokładnie monitorować poziom potasu we krwi;
leki przeciwzapalne steroidowe (kortykosteroidy), które mogą powodować zatrzymanie sodu i wody, co prowadzi do gromadzenia się płynów (obrzęk) i wzrostu ciśnienia (nadciśnienie); te leki mogą powodować obniżoną tolerancję cukrów, co może prowadzić do ujawnienia się ukrytej cukrzycy; podczas leczenia będą kontrolowane poziomy glukozy we krwi;
leki zwiększające działanie wazopresyny (hormonu antydiuretycznego), np. chlorpropamid, klofibrat, karbamazepinę, winkrystinę, inhibitory selektywnej wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenodioksy-N-metamfetaminę, ifosfamid, leki przeciwpsychotyczne, narkotyki, NLPZ, cyklofosfamid, desmopresynę, oksytocynę, terlipresynę, ponieważ mogą zwiększać ryzyko obniżenia stężenia sodu w osoczu (hiponatremia); inne leki zwiększające ryzyko hiponatremii to moczopędne i leki przeciwpadaczkowe, takie jak okarbazepina.

Ze względu na zawartość magnezu należy zwrócić szczególną uwagę, jeśli dziecko przyjmuje następujące leki:

leki depresyjne ośrodkowego układu nerwowego, takie jak barbiturany, narkotyki lub inne leki nasenne (lub anestetyki ogólna); w tym przypadku dawkowanie powinno być ostrożnie dostosowane, ponieważ magnez wzmaga działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy; działanie depresyjne magnezu na ośrodkowy układ nerwowy może być przeciwdziałane przez podawanie wapnia;
leki stosowane w chorobach serca (glikozydy nasercowe, digoksyna i digitoksyna); jeśli jednocześnie konieczne będzie podanie wapnia w celu leczenia ewentualnego zatrucia magnezem, mogą wystąpić zaburzenia przewodnictwa serca, które mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca (arytmie);
leki stosowane do blokowania mięśni podczas zabiegów chirurgicznych (konkurencyjne i depolaryzujące blokery neuromięśniowe), takie jak rokuronium, ponieważ ich działanie może być wzmocnione przez chlorek magnezu;
aminoglikozydowe antybiotyki stosowane przeciwko infekcjom bakteryjnym, ponieważ ich działanie może być addytywne wobec działania magnezu;
eltrombopag, lek stosowany w leczeniu niskiego poziomu płytek krwi, ponieważ poziomy eltrombopagu mogą się obniżyć;
labetalol, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca (arytmie), ponieważ podawanie razem z magnezem może spowodować obniżenie częstości akcji serca (bradykardię) i zmniejszenie objętości krwi pompowanej przez serce (minutowy rzut serca);
leki stosowane w leczeniu nadciśnienia (izradypina, felodypina, nikardypina i nifedypina), ponieważ jednoczesne stosowanie z magnezem może prowadzić do silnego spadku ciśnienia (hipotensja).

3. Jak stosować ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO

To lekarstwo będzie przygotowane przez lekarza, farmaceuty lub pielęgniarkę i nie będzie
mieszane ani podawane jednocześnie z innymi lekami niekompatybilnymi.
To lekarstwo musi być podawane bezpośrednio do żyły (infuzja dożylna) przez wykwalifikowany personel medyczny. Nie należy wstrzykiwać go innymi drogami podania (drogą wewnątrzmięśniową, podskórną lub do tkanek okołosączkowych).
Dawkę należy dostosować do wieku, masy ciała, poziomu elektrolitów we krwi oraz stanu zdrowia dziecka, biorąc pod uwagę, że dzienne zapotrzebowanie na potas u dzieci wynosi 2–3 mEq na kilogram masy ciała dziennie.
Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków i dzieci z niską masą ciała (patrz punkt
„Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Ogólnie zalecana dawka to około 500 ml dziennie, podawana z prędkością infuzji około 500 ml roztworu na godzinę. Lekarstwo należy podawać tylko wtedy, gdy dziecko ma prawidłową czynność nerek, a prędkość infuzji nie powinna przekraczać 10 mEq potasu na godzinę oraz 0,4–0,8 g glukozy na kilogram masy ciała na godzinę.
Po podaniu lekarstwa dziecko powinno pozostać w pozycji leżącej przez krótki czas.
Zbyt szybkie infuzje mogą powodować lokalny ból i prędkość infuzji należy dostosować do potrzeb dziecka.
Podawanie należy przerwać, jeśli u dziecka pojawi się ból lub zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, ponieważ może to wynikać z wycieku lekarstwa poza żyłę (ekstrawazacja leku).
Przygotowanie lekarstwa: stosować roztwór natychmiast po otwarciu opakowania.
Jest przeznaczony do jednorazowego i nieprzerwanego podania, a ewentualny pozostały po podaniu resztowy roztwór nie może być wykorzystany.
Dobrze wstrząsnąć przed podaniem. Nie należy stosować lekarstwa, jeśli roztwór nie jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółtawy, albo jeśli zawiera cząstki.
Należy zastosować wszystkie standardowe środki ostrożności w celu zachowania sterylności przed i podczas infuzji dożylnej.
Jeśli zastosuje się więcej ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO niż
należy
Ponieważ to lekarstwo jest podawane przez lekarza lub wykwalifikowany personel medyczny, mało prawdopodobne jest, że zostanie podana dawka przekraczająca zalecaną. Niemniej jednak, jeśli uważa się, że dziecku podano zbyt dużą dawkę ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO, należy natychmiast powiadomić lekarza lub innego pracownika służby zdrowia.
Po podaniu zbyt dużej dawki tego lekarstwa mogą wystąpić:

podwyższenie poziomu potasu we krwi (hiperkaliemia), które może prowadzić do śmierci z powodu uszkodzenia serca (depresja serca, zaburzenia rytmu serca lub zatrzymanie krążenia);
podwyższenie poziomu sodu (hipernatremia) i/lub objętości krwi krążącej (hiperwolemia); jeśli poziom sodu we krwi wzrośnie zbyt silnie, może dojść do utraty płynów z narządów wewnętrznych (odwodnienie), szczególnie mózgu, oraz do gromadzenia się płynów, które mogą dotyczyć krążenia mózgowego, płucnego i obwodowego, prowadząc do gromadzenia się płynu wokół płuc (obrzęk płuc) lub do obrzęków nóg i kostek (obrzęk obwodowy).

W przypadku podania dużych dawek chlorku magnezu mogą wystąpić następujące objawy zatrucia: rumień, potliwość, obniżenie ciśnienia tętniczego (hipotensja), porażenie niektórych mięśni, takich jak mięśnie oddechowe (paraliż mięśniowy), obniżenie temperatury ciała (hipotermia), wstrząs krążeniowy, depresja serca i ośrodkowego układu nerwowego, które może prowadzić do paraliżu oddechowego.
Zatrucie magnezem objawia się nagłym wzrostem ciśnienia krwi, trudnościami w oddychaniu (paraliż oddechowy) oraz zanikiem reakcji rozciągania nogi po bodźcu uderzeniowym (refleks rzepkowy).
W przypadku długotrwałego podawania glukozy może dojść do gromadzenia się płynów (hiperhydratacja) i obciążenia nadmiarem rozpuszczonych substancji.
W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję; lekarz szybko poda odpowiednią terapię korygującą w celu obniżenia poziomu cukrów i jonów, które są nadmiernie podwyższone we krwi, oraz przywrócenia równowagi kwasowo-zasadowej.
Jeśli ma Pan/Pani jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego lekarstwa, należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich
osób one występują.
Możliwe są następujące działania niepożądane:
Nieznane (częstość nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych):

reakcje alergiczne i pokrzywka;
zaburzenia żołądka i jelit (zaburzenia przewodu pokarmowego, opóźnienie perystaltyki jelitowej i jelitowe niedrożność paralityczna), nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zaparcia;
pragnienie, zmniejszone wydzielanie śliny, smak metaliczny, wapnisty smak;
zaburzenia nerwów i mięśni (zaburzenia neuromuscularne), sztywność mięśni, zmiany wrażliwości kończyn (parestezje), porażenie niektórych mięśni, takich jak mięśnie oddechowe (paraliż mięśni flaccidny), osłabienie;
dezorientacja, ból głowy, zawroty głowy, niepokój, drażliwość;
drgawki, śpiączka, śmierć, encefalopatia hipozotremiczna**;
krwotok w mózgu spowodowany pęknięciem naczyń krwionośnych (krwotok śródmózgowy);
uszkodzenia mózgu spowodowane złym ukrwieniem (ischemia mózgu);
senność, stany dezorientacji, zaburzenia psychiczne;
nieregularne bicie serca, takie jak arytmie, zwiększenie częstości akcji serca (tachykardia), zmniejszenie częstości akcji serca (bradykardia), zaburzenia przewodnictwa, zanik fali P, poszerzenie zespołu QRS w elektrokardiogramie, omdlenia, migotanie komór, zatrzymanie krążenia;
obniżenie lub podwyższenie ciśnienia krwi (hipotensja lub nadciśnienie), obrzęki nóg i kostek (obrzęk obwodowy), napoty ciepła, potliwość i wstrząs;
podwyższenie stężenia sodu (hipernatremia) i chloru (hiperkloremia) we krwi, zwiększenie objętości (hiperwolemia) i osmolarności (hiperosmolarność) krwi;
obniżenie stężenia wapnia we krwi (hipokalcemia);
trudności w oddychaniu (dyspnia, zatrzymanie oddechu);
gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc) i powietrza w opłucnej otaczającej płuco (napięciowe zapalenie opłucnej);
zmniejszone wydzielanie łez;
zaburzenia nerek (niewydolność nerek) i nadmierne wydzielanie moczu (poliuria);
osłabienie mięśni;
zwiększenie przemiany materii, podwyższenie lub obniżenie stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia lub hipoglikemia), zwiększenie stężenia insuliny, zwiększenie stężenia adrenaliny;
hipozotremia nabyta w szpitalu**;
gorączka, infekcja w miejscu wlewu, ból lub reakcja miejscowa, zaczerwienienie, podrażnienie skóry (osypka);
podrażnienie żyły, powstawanie skrzeplin we krwi w żyłach (tromboza żylna);
zapalenie żył (zapalenie żył obwodowych) rozprzestrzeniające się od miejsca wlewu;
wyciek wstrzykniętego roztworu poza żyłę (ekstrawazacja);
uszkodzenie i śmierć tkanek (martwica tkanek);
zapalenie spowodowane gromadzeniem się ropie (absces).

** Hipozotremia nabyta w szpitalu może powodować nieodwracalne uszkodzenia mózgu i śmierć
z powodu rozwoju ostrej encefalopatii hipozotremicznej.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli u dziecka wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym nie wymienione
w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również
zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczaniu dodatkowych informacji dotyczących
bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu „Scad.”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu i w pojemniku szczelnie zamkniętym. Nie chłodzić ani nie zamrażać.
Po otwarciu pojemnika roztwór może być używany tylko do jednej, nieprzerwanej dawki, a ewentualne pozostałości nie mogą być wykorzystane.
Nie wyrzucaj żadnych leków do ścieków ani do odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomoże to chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO

Substancjami czynnymi są: octan sodu trójwodny, chlorek potasu, chlorek magnezu sześciowodny, fosforan potasu dwudoczynny, glukoza jednowodna. 1000 ml roztworu zawiera: 3,20 g octanu sodu trójwodnego, 1,30 g chlorku potasu, 0,31 g chlorku magnezu sześciowodnego, 0,26 g fosforanu potasu dwudocznego, 55,0 g glukozy jednowodnej (odpowiada 50 g glukozy). Każdy litr roztworu zawiera: 23 mEq sodu, 20 mEq potasu, 3 mEq magnezu, 20 mEq chlorku, 23 mEq octanu, 3 mEq fosforanu i 277 mmol glukozy. pH: 5,0 ÷ 7,0.
Pozostałe składniki to: woda do wstrzykiwań, kwas solny i kwas octowy.

Opis wyglądu ELETTROLITICA EQUILIBRATA PEDIATRICA MONICO i zawartość opakowania
Butelki szklane o pojemności 50, 100, 250, 500, 1000 ml roztworu do wlewu.
Pojemniki plastikowe o pojemności 50, 100, 250, 500, 1000 ml roztworu do wlewu.
Właściciel Uprawnienia do WProwadzenia do obrotu i Producent
Monico spa
Via Ponte di Pietra 7, 30173 Wenecja Mestre – Włochy

Poniżej zamieszczono informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego

Niezgodność
W przypadku stosowania do rozcieńczania leków należy skonsultować się z farmaceutą (jeśli jest dostępny) przed dodaniem leków; należy zawsze wziąć pod uwagę właściwości produktów do dodania; stosować technikę bezpieczną.
Ze względu na zawartość glukozy, lek jest niezgodny z:

cianokobalamina;
kanamicyna siarczanem;
novobiocyna sodową;
warfaryną sodową. Ponadto istnieją sprzeczne opinie dotyczące zgodności glukozy z hydroksyetylowym skrobiowcem (hetastarch). Ampicylina i amoksycylina są stabilne w roztworach glukozy tylko przez krótki czas. Ze względu na zawartość magnezu, lek jest niezgodny z roztworami zawierającymi alkohol (w wysokich stężeniach), metale ciężkie, węglany i wodorowęglany, nadlenek sodu, hydrokortyson sodowy, bursztyniany, fosforany, polimyksynę B siarczan, prokainę chlorowodorek, wapniowy salicylan, klinfamycynę fosforan, winiany, ponieważ mogą tworzyć się osady. Potencjalna niezgodność jest często zależna od zmiany stężenia reagentów i pH roztworów.

Leczenie przedawkowania
Natychmiast przerwać wlewanie i rozpocząć leczenie korygujące nadmierną glikemię oraz obniżenie stężenia jonów w osoczu, które są nadmiarowe, oraz przywrócić, jeśli to konieczne, równowagę kwasowo-zasadową.
Pacjenta należy poddać obserwacji w celu oceny pojawienia się ewentualnych objawów i objawów związanych z podanym lekiem, zapewniając mu odpowiednie środki wspomagające i objawowe w zależności od potrzeby.
W przypadku wysokiego stężenia sodu w surowicy można stosować moczopędy pętlowe.
W przypadku hiperkaliemii można podawać glukozę do wlewu dożylnego (w połączeniu z insulina lub bez niej) lub wodorowęglan sodu.
W przypadku zatrucia magnezem, które objawia się paraliżem oddechowym, należy zastosować sztuczne oddychanie. Aby przeciwdziałać skutkom hiper-magnezemii, należy podać wapń dożylne (10-20 ml roztworu 5%). Podanie 0,5-1 mg fizostygminy podskórnie może być pomocne.
Wysokie stężenia elektrolitów w osoczu mogą wymagać stosowania dializy.
W przypadku nadmiernego podania glukozy należy ponownie ocenić stan kliniczny pacjenta i wprowadzić odpowiednie środki korygujące.
Aby uzyskać więcej informacji, należy zapoznać się z ulotką produktu.