Elektrolityczna zbilansowana do utrzymania z glukozą BIOINDUSTRIA L.I.M.

Włochy
Nazwa handlowa Elektrolityczna zbilansowana do utrzymania z glukozą BIOINDUSTRIA L.I.M.
Postać farmaceutyczna roztwór do wstrzykiwań
Typ recepty Na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny 031106

Ulotka: informacja dla użytkownika

ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M.

roztwór do wlewania I
ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M.
roztwór do wlewania II
Chlorek sodu, octan potasu, octan magnezu tetrahydra, glukoza monohydrat
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy uważnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

  • Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
  • W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
  • Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
  • Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Treść tej ulotki:

  1. Co to jest ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M. i do czego służy
  2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M.
  3. Jak stosować ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M.
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M.
  6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO

Bioindustria L.I.M. i do czego służy
ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M. to roztwór do wlewu dożylnego, który wstrzykuje się bezpośrednio do żyły (infuzja dożylna) i zawiera kombinację substancji czynnych: sodium chloridum, kalium acetylan, magnezu acetylan tetrahydra, glucose monohydrate.
Lek ten wskazany jest do podania organizmowi wody i soli mineralnych w sytuacjach, w których konieczne jest zapewnienie dostarczenia kalorii do organizmu, a także do leczenia łagodnych lub umiarkowanych stanów kwasicy metabolicznej, czyli stanu, w którym występuje zwiększenie kwasowości krwi.

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON

GLUCOSIO Bioindustria L.I.M.
Nie stosuj ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria
L.I.M.

  • jeśli jest uczulony na składniki aktywne lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
  • jeśli ma wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemia) lub ograniczoną zdolność do wydalania potasu (zatrzymanie potasu);
  • jeśli ma poważne problemy wątrobowe (ciężka niewydolność wątroby), które uniemożliwiają metabolizowanie jonu octanowego;
  • jeśli ma poważne problemy nerkowe (ciężka niewydolność nerek);
  • jeśli ma trudności z oddawaniem moczu (oliguria nerkowa, anuria);
  • jeśli ma poważne problemy serca (ciężka choroba mięśnia sercowego);
  • jeśli występuje zwiększenie pH krwi (alkalosis metaboliczna i oddechowa);
  • jeśli ma trudności z oddychaniem (częstotliwość oddechów poniżej 16 na minutę);
  • jeśli ma problemy z krążeniem spowodowane zwiększoną skłonnością krwi do krzepnięcia (hiperkoagulacja);
  • jeśli przyjmuje glikozydy nasercowe, leki stosowane w leczeniu chorób serca;
  • jeśli wystąpił wylew krwi do rdzenia lub do tkanki mózgowej (krwawienie rdzeniowe lub wewnątrzczaszkowe);
  • jeśli cierpi na zaburzenia psychiczne charakteryzujące się halucynacjami, drżeniem, potliwością (delirium tremens), szczególnie w stanie odwodnienia;
  • jeśli ma niski poziom płynów w organizmie (odwodnienie);
  • jeśli pacjent znajduje się w śpiączce;
  • jeśli choruje na chorobę nadnerczy (chorobę Addisona) i nie poddaje się leczeniu;
  • jeśli występują bolesne, krótkotrwałe skurcze mięśni (skurcze cieplne). Jeśli jednocześnie przeprowadzono transfuzję krwi, lek nie powinien być podawany przez ten sam kaniul infuzyjny co krew całkowita ze względu na możliwy ryzyko agregacji czerwonych krwinek (pseudoaglutynacja).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed podaniem ELETTROLITICA
BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M.
Z uwagi na zawartość sodu, ten lek należy podawać ostrożnie w następujących przypadkach:

  • jeśli ma problemy serca (niewydolność serca zastoinowa, niewydolność serca) lub nerki (ciężka niewydolność nerek, obniżona czynność nerek);
  • jeśli występuje nagromadzenie płynu (obrzęk z zatrzymaniem soli), zarówno w płucach (obrzęk płuc), jak i z obrzękami nóg i kostek (obrzęk obwodowy);
  • jeśli przyjmuje leki serca (lekarnie działające inotropowo na serce) lub leki przeciwzapalne (kortykosteroidy) lub leki hormonalne (kortykotropowe);
  • jeśli ma wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie);
  • jeśli choruje na stan przedrzucawkowy (pre-eclampsia), charakteryzujący się wysokim ciśnieniem krwi, obrzękami spowodowanymi zatrzymaniem płynu i obecnością białka w moczu, lub inne stany spowodowane zatrzymaniem sodu.

Z uwagi na zawartość potasu, ten lek należy podawać ostrożnie w następujących przypadkach:

  • jeśli ma problemy nerek (niewydolność nerek), ponieważ może się nasilić zatrzymanie potasu;
  • jeśli ma problemy serca (niewydolność serca) i/lub przyjmuje inne leki serca (digitaliki);
  • jeśli choruje na chorobę nadnerczy (niewydolność nadnerczy);
  • jeśli ma problemy wątrobowe (niewydolność wątroby);
  • jeśli w rodzinie występuje choroba charakteryzująca się nagłymi napadami osłabienia mięśni (paraliż okresowy rodzinny);
  • jeśli choruje na chorobę charakteryzującą się sztywnością mięśni (miotonia wrodzona);
  • jeśli niedawno przeszedł operację (wczesne fazy pooperacyjne).

Z uwagi na zawartość magnezu, lek należy podawać ostrożnie w następujących przypadkach:

  • jeśli ma problemy nerek (niewydolność nerek);
  • jeśli ma problemy serca (niewydolność serca) i przyjmuje inne leki serca (digitaliki);
  • jeśli choruje na chorobę mięśni (miastenia ciężka);
  • jeśli poddawany jest leczeniu lekami depresyjnymi układu nerwowego środkowego i lekami stosowanymi do blokowania mięśni podczas zabiegów chirurgicznych (blokery neuromuscularne). Należy często monitorować stężenie magnezu we krwi, aby nie doszło do jego nadmiernego wzrostu.

Z uwagi na zawartość octanu, lek należy podawać ostrożnie, jeśli występuje zwiększenie
pH (alkalosis metaboliczna i oddechowa) lub stężenia octanu we krwi, lub niewystarczające wykorzystanie
tego jonu, jak w przypadku osób z problemami wątrobowymi (łagodna lub umiarkowana niewydolność wątroby).
Z uwagi na zawartość glukozy, lek należy podawać ostrożnie, jeśli choruje na
cukrzycę lub nietolerancję glukozy oraz jeśli przyjmuje leki przeciwzapalne kortykosteroidowe (kortykosteroidy lub kortykotropina).
Podczas leczenia lekarz będzie kontrolował poziom glukozy we krwi i w moczu i, jeśli konieczne,
podaje insuline, aby zmniejszyć ryzyko wzrostu poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia) i w moczu (glikuria). Przy długotrwałym stosowaniu roztworów glukozy może dojść do nagromadzenia płynów (przeciążenie wodne, stan zastoinowy) i niedoboru soli mineralnych we krwi (elektrolitów).
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed podaniem ELETTROLITICA
BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M., jeśli znajduje się w jednym z następujących stanów, które mogą powodować wysoki poziom wazopresyny, hormonu regulującego płyny w organizmie:

  • choroba w fazie ostrej
  • ból
  • operacja chirurgiczna
  • infekcje, oparzenia
  • choroby mózgu
  • choroby wątroby, serca i nerek
  • przyjmowanie niektórych leków (zobacz również Inne leki i ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M.)

Może to zwiększyć ryzyko niskiego stężenia sodu we krwi (hiponatremia) i może prowadzić do bólu głowy,
nudności, drgawek, osłabienia, wymiotów, obrzęku mózgu. Obrzęk mózgu zwiększa ryzyko niebezpiecznych uszkodzeń mózgu. Osoby z większym ryzykiem obrzęku mózgu to:

  • dzieci
  • kobiety (szczególnie w wieku rozrodczym)
  • osoby z zaburzonym poziomem płynu w mózgu (np. z powodu zapalenia opon mózgowych, krwawienia w czaszce lub stłuczenia mózgu).

Podczas leczenia tym lekiem lekarz będzie okresowo kontrolował czynność serca za pomocą kolejnych elektrokardiogramów i stężenie soli mineralnych we krwi (osmolarność osocza), szczególnie sodu, ponieważ może rozwinąć się niedobór sodu zwany hiponatremią, glukozy (glikemia), płynów i pH krwi (równowaga kwasowo-zasadowa). Ponadto będzie monitorował ciśnienie krwi i odruchy osteotendyne, aby kontrolować ewentualną paraliż mięśni oddechowych.
Dzieci
Ten lek należy podawać ostrożnie dzieciom, szczególnie noworodkom i dzieciom o niskiej masie ciała, ponieważ może wzrosnąć poziom glukozy we krwi (hiperglikemia). Ponadto u dzieci o niskiej masie ciała szybkie lub nadmierne dożylne wlewanie może spowodować wzrost stężenia soli mineralnych we krwi (osmolarność surowicy) i krwawienie do mózgu spowodowane pęknięciem naczyń krwionośnych (krwawienie wewnątrzczaszkowe).
Inne leki i ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO
Bioindustria L.I.M.
Poinformuj lekarza lub pielęgniarkę, jeśli aktualnie stosujesz, niedawno stosowałeś lub mógłbyś zacząć stosować inne leki.
Ten lek należy podawać ostrożnie, jeśli przyjmuje się:

  • leki stosowane do obniżenia ciśnienia krwi, takie jak moczopędne oszczędzające potas, inhibitory ACE lub inne leki, ponieważ mogą prowadzić do wzrostu potasu we krwi (hiperkaliemia) i ograniczonej zdolności do wydalania potasu (zatrzymanie potasu), szczególnie jeśli ma się problemy nerek (dysfunkcja nerek);
  • leki przeciwzapalne steroidowe (kortykosteroidy), które mogą powodować zatrzymanie sodu i wody, co prowadzi do nagromadzenia płynów (obrzęk) i wzrostu ciśnienia (nadciśnienie). Kortykosteroidy i kortykotropina są również związane z obniżoną tolerancją węglowodanów, co może prowadzić do ujawnienia się ukrytej cukrzycy;
  • leki powodujące zwiększenie działania hormonu antydiuretycznego (wazopresyny), np. chlorpropamid, klofibran, karbamazepina, oksykabamazepina, winchrystyna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenedioksy-N-metamfetamina, ifosfamid, leki przeciwpsychotyczne, narkotyki, niesteroidowe leki przeciwzapalne, cyklofosfamid, desmopresyna, oksytocyna, wazopresyna, terlipresyna, moczopędne ogólnie, ponieważ mogą zwiększyć ryzyko obniżenia stężenia sodu w osoczu (hiponatremia).

Z uwagi na zawartość magnezu, należy zwrócić szczególną uwagę, jeśli stosuje się następujące leki:

  • leki depresyjne układu nerwowego środkowego (barbiturany, narkotyki, leki nasenne lub znieczulenia ogólnego), ponieważ magnez wzmaga działanie depresyjne na układ nerwowy środkowy;
  • leki stosowane w chorobach serca (glikozydy nasercowe, dигoksyna i digitoksyna), ponieważ może dojść do zaburzeń przewodnictwa sercowego, które mogą prowadzić do arytmii;
  • leki stosowane do blokowania mięśni podczas zabiegów chirurgicznych (konkurencyjne i depolaryzujące blokery płytki neuromuscularnej), takie jak rokuronium, ponieważ ich działanie może być wzmocnione przez chlorek magnezu;
  • aminoglikozydowe antybiotyki stosowane przeciwko infekcjom bakteryjnym, ponieważ ich działanie na blokadę neuromuscularną może być addytywne wobec działania magnezu;
  • eltrombopag, lek stosowany w leczeniu niskiego poziomu płytek krwi, ponieważ jego stężenie we krwi może się zmniejszyć;
  • rokuronium, ponieważ magnez może zwiększyć ryzyko toksyczności spowodowanej przez rokuronium;
  • labetalol, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca (arytmie), ponieważ podanie razem z magnezem może spowodować obniżenie częstości akcji serca (bradykardię) i zmniejszenie objętości krwi pompowanej przez serce (objętość wyrzutową serca);
  • leki stosowane w leczeniu nadciśnienia (izradypina, felodypina, nikardypina i nifedypina), ponieważ jednoczesne stosowanie z magnezem może prowadzić do silnego spadku ciśnienia (hipotensja).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed podaniem tego leku.
Ten lek nie powinien być stosowany w czasie ciąży i karmienia piersią, chyba że w przypadku absolutnej konieczności.
Z uwagi na zawartość magnezu, ten lek nie powinien być podawany 2 godziny przed porodem. Jeśli chlorek magnezu jest podawany (szczególnie przez więcej niż 24 godziny przed porodem), noworodki mogą wykazywać objawy toksyczności magnezu, w tym depresję układu nerwowo-mięśniowego i oddechowego.
Jeśli jesteś w ciąży, ten lek należy podawać z szczególną ostrożnością podczas porodu z uwagi na ryzyko hiponatremii, szczególnie jeśli jest podawany w połączeniu z lekiem wywołującym poród (oksytocyna).
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Lek nie wpływa na zdolność kierowania pojazdami ani korzystania z maszyn.

3. Jak stosować ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO

Bioindustria L.I.M.
Ten lek będzie przygotowany przez lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę i nie będzie mieszany ani podawany jednocześnie z innymi lekami niekompatybilnymi.
Ten lek musi być podany za pomocą bardzo powolnej infuzji bezpośrednio do żyły (infuzja dożylna) przez lekarza wyspecjalizowanego, ponieważ może wystąpić zatrucie potasem, które może prowadzić do śmierci z powodu utraty funkcji serca (depresja serca), nieregularnego rytmu serca (arytmie) aż do zatrzymania krążenia (patrz sekcja „Jak stosować ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M.”). Nie należy wstrzykiwać leku innymi drogami podania (do mięśni, podskórnie ani do tkanek okołosudowych).
Dawkę dostosowuje się w zależności od wieku, masy ciała, poziomu elektrolitów we krwi i stanu zdrowia pacjenta.
Po podaniu leku należy leżeć przez krótki czas.
Zbyt szybkie infuzje mogą powodować ból w miejscu podania, a tempo infuzji należy dostosować do potrzeb pacjenta.
Podawanie należy natychmiast przerwać, jeśli wystąpi ból lub zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, ponieważ może to wynikać z wycieku leku poza żyłę (ekstrawazacja leku).

Stosowanie u dzieci
U dzieci skuteczność i bezpieczeństwo tego leku nie zostały ustalone.
Dawkę glukozy i tempo podania należy dobrać indywidualnie, uwzględniając wiek, masę ciała i stan zdrowia pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków i u dzieci z niską masą ciała (patrz sekcja „Dzieci”).

Przygotowanie leku: roztwór należy użyć natychmiast po otwarciu pojemnika. Podanie powinno być jednorazowe i nieprzerwane, a ewentualny pozostały roztwór nie może być wykorzystany.
Przed podaniem roztwór należy dokładnie wymieszać. Nie należy stosować leku, jeśli roztwór nie jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółtawy, albo jeśli zawiera cząstki.
Personel medyczny wykonujący infuzję powinien zastosować wszystkie standardowe środki ostrożności w celu zachowania sterylności przed i podczas infuzji dożylnej.

Jeśli zastosowano więcej ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M. niż należy
Ponieważ ten lek jest podawany przez lekarza lub wykwalifikowany personel medyczny, mało prawdopodobne jest podanie dawki nadmiarowej. Jeśli jednak podejrzewa się podanie nadmiaru ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M., należy natychmiast powiadomić lekarza lub innego pracownika służby zdrowia.

Po podaniu nadmiaru tego leku mogą wystąpić następujące objawy:

  • wzrost stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), co może prowadzić do śmierci z powodu uszkodzenia serca (depresja serca, arytmie lub zatrzymanie krążenia);
  • wzrost stężenia sodu (hipernatremia) oraz objętości krwi krążącej (hiperwolemia). Jeśli poziom sodu we krwi wzrośnie zbyt silnie, może dojść do utraty płynów z narządów wewnętrznych (odwodnienie), szczególnie mózgu, oraz do gromadzenia się płynów w krążeniu mózgowym, płucnym i obwodowym, co może prowadzić do gromadzenia się płynu wokół płuc (obrzęk płuc) lub do obrzęków nóg i kostek (obrzęk obwodowy).

W przypadku podania nadmiaru magnezu mogą wystąpić następujące objawy zatrucia: rumień, potliwość, obniżenie ciśnienia tętniczego (hipotensja), porażenie niektórych mięśni, w tym mięśni oddechowych (paraliż mięśniowy), obniżenie temperatury ciała (hipotermia), silne obniżenie ciśnienia krwi (kolaps krążeniowy), obniżenie czynności serca (depresja serca) oraz ośrodkowego układu nerwowego, które może prowadzić do porażenia mięśni oddechowych (paraliż oddechowy).
Zatrucie magnezem objawia się nagłym wzrostem ciśnienia krwi, trudnościami w oddychaniu (paraliż oddechowy) oraz zanikiem odruchu kolanowego po uderzeniu młoteczkiem (refleks kolanowy).

W przypadku długotrwałego podawania glukozy może dojść do gromadzenia się płynów wewnątrzkomórkowych (nadmierna nawodnienie) oraz przeciążenia rozpuszczalników.

W przypadku przedawkowania podawanie leku należy natychmiast przerwać, a następnie zastosować odpowiednią terapię wspomagającą w celu obniżenia poziomu glukozy i nadmiaru elektrolitów we krwi oraz przywrócenia, jeśli to konieczne, równowagi kwasowo-zasadowej.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Możliwe są następujące działania niepożądane:
Nieznane (częstości nie można ustalić na podstawie dostępnych danych):

  • reakcje alergiczne i pokrzywka;
  • zaburzenia żołądka i jelit (zaburzenia przewodu pokarmowego), nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, zaburzenia jelit (opóźniony przejazd jelitowy i niedrożność jelitowa);
  • pragnienie, zmniejszone wydzielanie śliny, smak metaliczny, wapienny smak w ustach;
  • zaburzenia nerwów i mięśni (zaburzenia neuromięśniowe), sztywność mięśni, zaburzenia czucia kończyn (parestezje), porażenie niektórych mięśni, takich jak mięśnie oddechowe (porażenie miękkie), osłabienie;
  • dezorientacja, ból głowy, zawroty głowy, niepokój, drażliwość;
  • drgawki, śpiączka, śmierć;
  • krwawienie do mózgu (krwotok do mózgu);
  • uszkodzenie mózgu spowodowane złym ukrwieniem tkanek mózgowych (przeciwieństwo: niedokrwienie mózgu);
  • senność, stany dezorientacji, zaburzenia psychiczne, obrzęk mózgu;
  • nieregularne bicie serca (arytmie), zwiększenie częstości akcji serca (tachykardia), zmniejszenie częstości akcji serca (bradykardia), zaburzenia przewodnictwa, zanik fali P, poszerzenie QRS w zapisie EKG, omdlenie z utratą przytomności (zawał), migotanie komór, zatrzymanie krążenia;
  • obniżenie lub podwyższenie ciśnienia krwi (hipotensja, nadciśnienie), obrzęki nóg i kostek (obrzęk obwodowy), rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, potliwość i wstrząs;
  • podwyższenie stężenia sodu (hipernatremia), potasu (hiperkaliemia) i chloru (hiperchloramia) we krwi;
  • zwiększenie objętości krwi (hiperwolemia);
  • zwiększenie stężenia substancji we krwi (hiperosmolarność);
  • obniżenie stężenia wapnia we krwi (hipokalcemia);
  • zwiększenie pH krwi (alkalozę);
  • problemy z oddychaniem (dyspnée, zatrzymanie oddechu);
  • gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc) i powietrza wokół błony otaczającej płuco (pneumotoraks);
  • zmniejszone wydzielanie łez;
  • problemy z nerkami (niewydolność nerek) i nadmierne wydzielanie moczu (poliuria);
  • osłabienie mięśni;
  • zwiększenie tempa metabolizmu, podwyższenie poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia), obniżenie poziomu glukozy we krwi (hipoglikemia), zwiększenie poziomu insuliny, zwiększenie poziomu adrenaliny;
  • obniżenie stężenia sodu we krwi (hiponatremia)**;
  • gorączka, infekcja w miejscu wlewu, ból lub reakcja miejscowa, zaczerwienienie, podrażnienie skóry (rush), podrażnienie żyły, powstawanie skrzeplin we krwiobiegu (tromboza żylna);
  • zapalenienie żył (flebita żylna) rozprzestrzeniające się od miejsca wlewu;
  • wyciek wlewanego roztworu poza żyłę (ekstrawazacja);
  • uszkodzenie i śmierć tkanek (martwica tkanek);
  • zapalenie spowodowane gromadzeniem się ropnia (abscesy).

**nabyte w szpitalu, które może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu i śmierci, w wyniku rozwoju ostrej encefalopatii spowodowanej hiponatremią
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa. Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w uzyskaniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.
5. Jak przechowywać ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO
Bioindustria L.I.M.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie używaj tego leku po dacie wygaśnięcia ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu „SCAD.”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu i w szczelnie zamkniętym pojemniku. Nie chłodzić ani nie zamrażać.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do zwykłych odpadów domowych. Zapytaj farmaceuty o sposób utylizacji leków, których już nie używasz. To pomoże ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO
Bioindustria L.I.M.
Roztwór do wlewu I

  • Substancje czynne: chlorek sodu, octan potasu, octan magnezu tetrahydraat, glukoza monohydraat. 1000 ml roztworu zawiera 2,34 g chlorku sodu, 0,98 g octanu potasu, 0,32 g octanu magnezu tetrahydraat, 55 g glukozy monohydraat (równoważne 50 g glukozy). Każdy litr roztworu zawiera 40 mEq sodu, 10 mEq potasu, 3 mEq magnezu, 40 mEq chlorku, 13 mEq octanu i 278 mmol glukozy. pH: 5,0 – 7,0.
  • Inne składniki: kwas solny, woda do sporządzania środków do wstrzykiwania.

Roztwór do wlewu II

  • Substancje czynne: chlorek sodu, octan potasu, octan magnezu tetrahydraat, glukoza monohydraat. 1000 ml roztworu zawiera 2,34 g chlorku sodu, 1,28 g octanu potasu, 0,32 g octanu magnezu tetrahydraat, 55 g glukozy monohydraat (równoważne 50 g glukozy). Każdy litr roztworu zawiera 40 mEq sodu, 13 mEq potasu, 3 mEq magnezu, 40 mEq chlorku, 16 mEq octanu i 278 mmol glukozy. pH: 5,0 – 7,0.
  • Inne składniki: kwas solny, woda do sporządzania środków do wstrzykiwania.

Opis wyglądu ELETTROLITICA BILANCIATA DI MANTENIMENTO CON GLUCOSIO Bioindustria L.I.M. i zawartość opakowania
Fiolki szklane o pojemności 50 ml, 100 ml, 250 ml, 500 ml roztworu do wlewu.
Opakowanie zawierające 50 ml roztworu w fiolce o pojemności 100 ml.
Opakowanie zawierające 100 ml roztworu w fiolce o pojemności 250 ml.
Opakowanie zawierające 250 ml roztworu w fiolce o pojemności 500 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i Producent
Bioindustria Laboratorio Italiano Medicinali S.p.A.
Via De Ambrosiis, 2 – 15067 Novi Ligure (AL)


Ulotka: informacje dla lekarza

Następujące informacje są przeznaczone wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego
Niekompatybilności
W przypadku stosowania do rozcieńczania leków należy skonsultować farmaceutykę, jeśli jest dostępny, przed dodaniem leków;
należy zawsze wziąć pod uwagę właściwości produktów do dodania; należy stosować techniki jałowe.
Ze względu na obecność glukozy lek jest niekompatybilny z:

  • cyjanokobalamina;
  • kanamicyną siarczanem;
  • nowobiocyną sodową;
  • warfaryną sodową; Ponadto istnieją sprzeczne opinie dotyczące kompatybilności glukozy z hydroksyetylokrzemem (hetastarch). Ampicylina i amoksycylina są stabilne w roztworach glukozy tylko przez krótki czas. Ze względu na obecność magnezu lek jest niekompatybilny z roztworami zawierającymi alkohol (w wysokich stężeniach), metale ciężkie, węglany i wodorowęglany, hydrokortysonem sodowym, sukcynianami, fosforanami, polimyksyną B siarczanem, prokainą chlorowodorkową, salicylanem wapniowym, klin damycyną fosforanem, winianami, ponieważ mogą tworzyć się osady. Potencjalna niekompatybilność jest często zależna od zmiany stężenia reagentów i pH roztworów.

Dawkowanie
Ogólnie prędkość wlewu wynosi około 500 ml roztworu na godzinę. Lek należy podawać tylko przy zachowanej czynności nerek i z szybkością nie przekraczającą 10 mEq potasu na godzinę oraz należy podawać 0,4 – 0,8 g glukozy na kilogram masy ciała na godzinę.
Może być konieczne monitorowanie bilansu elektrolitowego, glukozy osocza, sodu osocza i innych elektrolitów przed i podczas podawania, szczególnie u pacjentów z zwiększonym nieosmotycznym uwalnianiem wazopresyny (zespół nieadekwatnej sekrecji hormonu antydiuretycznego, SIADH) oraz u pacjentów leczonych równolegle agonistami wazopresyny, ze względu na ryzyko hiponatremii. Monitorowanie stężenia sodu osocza jest szczególnie ważne dla roztworów fizjologicznie hipotonicznych.
W zależności od toniczności roztworu, objętości i częstotliwości wlewu oraz stanu klinicznego pacjenta, a także zdolności metabolizacji glukozy, podanie glukozy dożylnie może powodować zaburzenia elektrolitowe, a zwłaszcza hiponatremię hipotoniczną lub hipertoniczną.
Leczenie przedawkowania
Natychmiastowe przerwanie wlewu i wprowadzenie terapii korygującej hiper glikemię oraz obniżenie stężenia jonów w osoczu, które są podwyższone, oraz przywrócenie, jeśli konieczne, równowagi kwasowo-zasadowej (patrz punkt 4.4).
Pacjent powinien być poddany obserwacji w celu oceny pojawienia się ewentualnych objawów i objawów związanych z podanym lekiem, zapewniając pacjentowi odpowiednie środki wspomagające i objawowe w zależności od potrzeb. W przypadku wysokiego stężenia sodu można stosować moczopędniki pętlowe.
W przypadku hiperkaliemii można podawać glukozę dożylnie (z lub bez insuliny) lub wodorowęglan sodu.
W przypadku zatrucia magnezem, które objawia się porażeniem oddechowym, konieczne jest zastosowanie sztucznej wentylacji. Aby przeciwdziałać skutkom hiper magnezemii, należy podać wapń dożylnie (10-20 ml roztworu 5%). Podanie 0,5-1 mg fizostygminy podskórnie może być pomocne.
Podwyższone stężenia elektrolitów w osoczu mogą wymagać stosowania dializy.
W przypadku nadmiernego podania glukozy należy ponownie ocenić stan kliniczny pacjenta i wprowadzić odpowiednie środki korygujące.
Aby uzyskać więcej informacji, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego.