Dobutamina Hikma

Ulotka: Informacja dla pacjenta

Dobutamina Hikma, 12,5 mg/ml,

Stężony roztwór do wstrzykiwań dożylnych
Dobutamina
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę,
ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• Ten lek został wydany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, ponieważ może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy choroby są podobne do Twoich.
• Jeśli wystąpią u Ciebie jakieś niepożądane działania, w tym te niewymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Dobutamina Hikma i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Dobutamina Hikma
3. Jak stosować lek Dobutamina Hikma
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Dobutamina Hikma
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Dobutamina Hikma i do czego służy

Dobutamina Hikma zawiera substancję czynną dobutaminę, która należy do grupy leków zwanych agonistami receptorów beta (lekami stymulującymi serce).
U dorosłych stosuje się ją:

• podczas operacji serca metodą otwartą,
• w leczeniu chorób serca,
• w leczeniu niewydolności serca,
• jako alternatywę dla testu wysiłkowego w celu oceny funkcji serca.

Populacja pediatryczna
Dobutamina jest wskazana we wszystkich grupach wiekowych pediatrycznych (od noworodków do 18 roku życia) jako wsparcie inotropowe w stanach hipoperfuzji spowodowanych zmniejszoną frakcją wyrzutową serca w przebiegu dekompensowanej niewydolności serca, po zabiegach chirurgicznych na sercu, kardiomiopatiach oraz w przypadku szoku kardiogennego lub septycznego.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Dobutamina Hikma

Nie stosuj Dobutamina Hikma:

• jeśli jesteś uczulony na dobutaminę, metabisulfit sodu lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Reakcja alergiczną może obejmować wysypkę, swędzenie, trudności w oddychaniu lub obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka.
• jeśli cierpisz na nadciśnienie tętnicze spowodowane guzem w pobliżu nerek (feochromocytoma).
• jeśli masz niską objętość krwi, która nie została skorygowana (Twój lekarz będzie o tym wiedział).
• jeśli masz przeszkodę, która utrudnia odpływ krwi z serca (Twój lekarz będzie o tym wiedział).
• jeśli masz niekontrolowaną arytmię (nieregularne rytm serca).

Nie stosuj Dobutamina Hikma również w celu testowania serca, jeśli:

• cierpisz na niestabilną dławicę piersiową (niekontrolowaną).
• cierpisz na zaburzenia równowagi elektrolitów (soli).
• miałeś zawał serca w ciągu ostatnich 30 dni.
• miałeś tętniaka aorty (osłabione i wypukłe miejsce w aorcie, głównym naczyniu krwionośnym doprowadzającym krew do organizmu).
• cierpisz na niekontrolowane nadciśnienie tętnicze.
• cierpisz na ciężką anemię (niską liczbę czerwonych krwinek).
• miałeś rozwarstwienie aorty (krwawienie spowodowane pęknięciem ściany aorty, głównego naczynia krwionośnego prowadzącego krew do organizmu).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem Dobutamina Hikma.
Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli cierpisz na którąkolwiek z poniższych
stanów:

• Jakiekolwiek schorzenie serca.
• Nadczynność tarczycy.
• Guz nadnerczy.
• Stan, w którym stężenie potasu we krwi jest obniżone (obniżone stężenie potasu w surowicy i hipokaliemia).
• Chorobę wątroby i nerek.
• Ciężką hipotensję (niskie ciśnienie krwi).
• Astmę.
• Cukrzycę.
• Hipowolmię (odwodnienie).

Dzieci
Zwiększenia częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego wydają się być częstsze i intensywniejsze u dzieci niż u dorosłych. Stwierdzono, że układ krążenia noworodka jest mniej wrażliwy na działanie dobutaminy, a efekt hipotensyjny (niskie ciśnienie krwi) wydaje się występować częściej u dorosłych niż u małych dzieci. W związku z tym stosowanie dobutaminy u dzieci musi być starannie monitorowane.

Inne leki i Dobutamina Hikma
Powiadom lekarza, jeśli stosujesz, ostatnio stosowałeś lub możesz zacząć stosować jakiekolwiek inne leki.
Jest to szczególnie ważne w przypadku następujących leków, ponieważ mogą one oddziaływać z Dobutamina Hikma:

• inhibitory monoaminooksydazy (leczenie depresji)
• blokery beta-adrenergiczne, takie jak propranolol lub metoprolol
• blokery alfa-adrenergiczne (na nadciśnienie tętnicze lub rozrost gruczołu krokowego)
• inhibitory ACE, np. captopril (na nadciśnienie tętnicze lub niewydolność serca)
• leki przeciwpsychotyczne (leczenie zaburzeń psychicznych)
• oksytocynę (stosowaną podczas porodu)
• środki zwężające naczynia obwodowe, takie jak noradrenalina
• leki rozszerzające naczynia obwodowe (np. nitraty, nitroprusydek sodu)
• ergotaminę lub metysergynę (leczenie migreny)
• dipyrydamol (lek przeciwzakrzepowy)
• ogólne środki znieczulające
• teofilinę (lek na astmę)
• entakapon (lek stosowany w chorobie Parkinsona)
• doxapram (na problemy oddechowe)
• siarczan atropiny (na zapalenie tęczówki oka lub do badania oka)

Ciąża i karmienie piersią
Nie podano Ci Dobutamina Hikma, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, chyba że Twój lekarz uzna to za konieczne.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie dotyczy ze względu na wskazania do stosowania i krótki czas połowicznego wydalania leku.

Dobutamina Hikma zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na mililitr, jest zasadniczo „bezsodowy”.

Dobutamina Hikma zawiera metabisulfit sodu (E223)
Może rzadko powodować ciężkie reakcje nadwrażliwościowe i skurcz oskrzeli.

3. Jak stosować Dobutaminę Hikma

Lek Dobutamina Hikma będzie podana w szpitalu przez lekarza lub pielęgniarkę.
Dobutamina Hikma jest rozcieńczana i podawana dożylnie.
Lekarz ustali odpowiednią dawkę dla Ciebie oraz sposób i czas podawania zastrzyku.
Dawka do stymulacji serca
Dorośli i osoby starsze:
Zwykła dawka to 2,5–10 µg/kg (masy ciała)/min, którą dostosowuje się w zależności od częstości akcji serca, ciśnienia krwi, minutowego rzutu serca oraz ilości wydalanego moczu. Czasem mogą być potrzebne dawki do 40 µg/kg/min.
Dawki stosowane w teście obciążenia serca
Dorośli:
Zalecana dawka to stopniowe zwiększanie od 5 do maksymalnie 40 µg/kg/min.
Osoby starsze:
Zalecana dawka to stopniowe zwiększanie od 5 do maksymalnie 20 µg/kg/min.
Stosowanie u dzieci:
Dla wszystkich grup wiekowych pediatrycznych (noworodki do 18 roku życia) zaleca się dawkę początkową 5 μg/kg/min, którą dostosowuje się w zależności od odpowiedzi klinicznej do 2–20 μg/kg/min. Czasem odpowiedź może wystąpić już przy dawce 0,5–1,0 μg/kg/min. Dawka potrzebna dla dzieci powinna być starannie dopasowywana, ponieważ tzw. „okno terapeutyczne” u dzieci może być prawdopodobnie mniejsze.
Jeśli zastosujesz więcej Dobutaminy Hikma niż należy
Ponieważ zastrzyk będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę, mało prawdopodobne jest, że podano by Ci zbyt dużą ilość.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów one występują.
Zgłoszono następujące działania niepożądane:

Bardzo często (dotyka więcej niż 1 na 10 pacjentów)

• zwiększenie częstości akcji serca
• silny ból w klatce piersiowej
• arytmię (zbyt szyte lub zbyt wolne uderzenia serca)
• podwyższenie odcinka ST w elektrokardiogramie
• skurcz tętnic wieńcowych (przejściowy, nagły skurcz w odcinku mięśnia sercowego)
• kołatanie serca
• nieregularne uderzenia serca
• tachykardię komorową (przyspieszone rytm serca pochodzące z jednej z komór serca)

Często (dotyka od 1 do 10 na 100 pacjentów)

• reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę
• eozynofilię (wysoki poziom granulocytów kwasochłonnych we krwi)
• nadciśnienie
• znaczny wzrost ciśnienia skurczowego krwi, wskazujący na przedawkowanie
• duszność
• nudności
• gorączkę
• skurcz oskrzeli (nagłe zwężenie mięśni ścian oskrzelików)
• niespecyficzny ból w klatce piersiowej
• astmę
• ból głowy

Nieczoło (dotyka od 1 do 10 na 1000 pacjentów)

• migotanie przedsionków (nieprawidłowy rytm serca obejmujący dwie górne komory przedsionkowe)
• migotanie komór (niekontrolowane skurcze komór mięśnia sercowego)
• zwężenie odpływu z lewej komory serca
• hipotensję
• łagodne zwężenie naczyń, szczególnie u pacjentów wcześniej leczonych beta-blokerami

Rzadko (dotyka od 1 do 10 na 10 000 pacjentów)

• zapalenie żył (tworzenie się skrzeplin krwi)
• lokalne zmiany zapalne
• reakcje anafilaktyczne (ciężka reakcja nadwrażliwości alergiczej)
• ciężkie, potencjalnie śmiertelne napady astmy mogą być spowodowane wrażliwością na siarczany

Bardzo rzadko (dotyka mniej niż 1 na 10 000 pacjentów)

• jak u innych katecholamin, zaobserwowano obniżenie stężenia potasu w surowicy
• mioklonie (niezamierzone skurcze mięśni) zgłoszono u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek otrzymujących dobutaminę
• martwicę skóry
• niedokrwienie mięśnia sercowego (obniżony przepływ krwi do mięśnia sercowego)
• zawał mięśnia sercowego (atak serca)
• eozynofilową miokardytę (zapalenie mięśnia sercowego)
• śmiertelną perforację serca podczas testu obciążeniowego z dobutaminą

Nieznana częstość (nie można określić na podstawie dostępnych danych)

• naglące potrzebę oddania moczu
• zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia stresowa, znana również jako zespół Takotsubo), objawiające się bólem w klatce piersiowej, dusznością, zawrotami głowy, omdleniami i nieregularnym rytmem serca, gdy dobutamina jest stosowana w trakcie echokardiograficznego testu wysiłkowego.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią działania niepożądane, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Dotyczy to wszystkich możliwych działań ubocznych nie wymienionych w niniejszym ulocie. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania: http://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Dobutaminę Hikma

Lekarz i farmaceuta są odpowiedzialni za prawidłowe przechowywanie, stosowanie i utylizację tego leku.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na etykiecie i opakowaniu kartonowym po napisie WAŻNY DO.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Dobutamina Hikma

• Substancją czynną jest dobutaminy chlorowodorek.
• Pozostałe składniki to: nadsiarczan sodu, wodorotlenek sodu, kwas solny i woda do sporządzania preparatów do wstrzykiwania.

Każdy ml zawiera 12,5 mg dobutaminy (280,2 mg jako dobutaminy chlorowodorek).
Każdy fiolka o pojemności 20 ml zawiera 250 mg dobutaminy (280,2 mg jako dobutaminy chlorowodorek).
Wygląd zewnętrzny Dobutamina Hikma i zawartość opakowania
Dobutamina Hikma to przezroczysty roztwór, od bezbarwnego do jasnożółtego,
pakowany w fiolki szklane w opakowaniach kartonowych po 10 fiol.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i Producent
Hikma Farmacêutica (Portugal), S.A.
Estrada do Rio da Mó, nº8, 8A, 8B
Fervença
2705-906 Terrugem SNT
Portugalia
Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Włochy: Dobutamina Hikma
Portugalia: Dobutamina Hikma
Hiszpania: Dobutamina Hikma 12,5 mg/ml, koncentrat do sporządzenia roztworu do dożylnej infuzji EFG
Francja: Dobutamine Hikma 12,5 mg/ml, solution à diluer pour perfusion
Wielka Brytania / Irlandia Północna: Dobutamine 12.5 mg/ml, Concentrate for solution for infusion
Niniejszy ulotnik został ostatnio zaktualizowany w

Poniżej informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego:

• Dawkowanie i sposób podania

Wyłącznie do użytku dożylnej.
Dawkowanie

• Dorośli *
  Wsparcie inotropowe mięśnia sercowego:
  Zwykła dawka wynosi od 2,5 do 10 mikrogramów/kg/min, którą należy dostosować
  na podstawie częstości akcji serca pacjenta, ciśnienia krwi, rzutu serca oraz diurezy.
  Wprowadzenie infuzji należy rozpocząć od dawki 2,5 mikrogramów/kg/min; dawkę można
  zwiększać co 10–30 minut aż do osiągnięcia pożądanej odpowiedzi hemodynamicznej lub
  aż do wystąpienia niepożądanych działań, takich jak nadmierna tachykardia, arytmia,
  ból głowy lub drżenie, które ograniczają dalsze zwiększanie dawki. Dawkę należy
  indywidualnie dostosować do częstości i rytmu akcji serca, ciśnienia krwi oraz przepływu
  moczowego. Czasem odpowiedź uzyskuje się już przy dawce 0,5 mikrogramów/kg/min.
  Wymagane mogą być dawki do 40 mikrogramów/kg/min.
  Podczas długotrwałej infuzji ciągłej (48–72 godziny) może dojść do zmniejszenia się
  odpowiedzi hemodynamicznej, co wymaga zwiększenia dawki.
  Dawkowanie w teście obciążenia serca:
  Stosowanie dobutaminy w testach obciążenia serca powinno być wykonywane wyłącznie
  w jednostkach, które już przeprowadzają testy wysiłkowe, a wszystkie standardowe
  ostrożności i środki zapobiegawcze wymagane przy takich testach są również konieczne
  przy stosowaniu dobutaminy w tym celu, w tym dostępność defibrylatora i obecność
  personelu specjalnie przeszkolonego w zakresie resuscytacji.
  Zalecana dawka to stopniowe zwiększanie szybkości infuzji od 5 mikrogramów/kg/min do
  10, 20, 30, a maksymalnie do 40 mikrogramów/kg/min, przy czym każdą dawkę podaje się
  przez 3 minuty. Ponadto, atropinę można dodać podczas dalszej infuzji dawki szczytowej.
  Wymagane jest ciągłe monitorowanie elektrokardiogramu (EKG), a infuzję można
  przerwać w przypadku depresji odcinka ST > 0,2 mV (2 mm) mierzonej 80 ms po punkcie J,
  podniesienia odcinka ST > 0,1 mV (1 mm) u pacjentów bez historii zawału serca lub
  znaczących arytmii serca.
  Infuzję dobutaminy należy przerwać, jeśli częstość akcji serca osiągnie 85% wartości
  maksymalnej przewidywanej dla wieku, ciśnienie tętnicze skurczowe przekroczy 220 mmHg
  lub wystąpią: objawowe obniżenie ciśnienia tętniczego skurczowego > 40 mmHg od wartości
  początkowej, nowe zaburzenia ruchomości ściany serca, ciężki ból w klatce piersiowej lub
  jakiekolwiek niepożądane działanie nie do zniesienia.
• Pacjenci w podeszłym wieku: *
  Nie wskazano zmiany dawki. Wymagane jest staranne monitorowanie ciśnienia krwi,
  przepływu moczu oraz perfuzji tkanek obwodowych.
  Test obciążenia serca: jeśli dobutamina jest stosowana jako alternatywa dla wysiłku
  fizycznego w teście obciążenia serca, zalecana dawka początkowa powinna wynosić
  5 mikrogramów/kg/min, a następnie dawkę należy stopniowo zwiększać o 5 mikrogramów/kg/min
  co 8 minut, aż do maksymalnej dawki 20 mikrogramów/kg/min. Ciągłe monitorowanie EKG
  jest niezbędne, a infuzję należy zakończyć w przypadku depresji odcinka ST > 3 mm lub
  dowolnej arytmii komorowej. Infuzję należy również przerwać, jeśli częstość akcji serca
  osiągnie wartość maksymalną dla wieku/płci, ciśnienie tętnicze skurczowe wzrośnie
  powyżej 220 mmHg lub wystąpią niepożądane działania.
• Populacja pediatryczna *
  Dla wszystkich grup wiekowych pediatrycznych (od noworodków do 18 roku życia)
  zaleca się dawkę początkową 5 mikrogramów/kg/min, dostosowaną do odpowiedzi
  klinicznej do 2–20 mikrogramów/kg/min. Czasem odpowiedź uzyskuje się przy dawce
  0,5–1,0 mikrogramów/kg/min.
  Istnieją przesłanki, że minimalna dawka skuteczna u dzieci jest wyższa niż u dorosłych.
  Należy zachować ostrożność przy stosowaniu wysokich dawek, ponieważ istnieją również
  przesłanki, że maksymalna dawka tolerowana u dzieci jest niższa niż u dorosłych. Większość
  reakcji niepożądanych (szczególnie tachykardia) obserwowano przy dawkach ≥ 7,5 mikrogramów/kg/min,
  jednak zmniejszenie lub przerwanie infuzji dobutaminy wystarcza do szybkiego cofnięcia
  niepożądanych efektów.
  Zauważono dużą zmienność między pacjentami pediatrycznymi zarówno pod względem
  stężenia plazmatycznego niezbędnego do wywołania odpowiedzi hemodynamicznej (progowa),
  jak i tempa odpowiedzi hemodynamicznej na wzrost stężenia plazmatycznego, co wskazuje,
  że dawkę niezbędną u dzieci nie można określić a priori i należy ją dobrać indywidualnie,
  uwzględniając prawdopodobnie mniejsze „okno terapeutyczne” u dzieci.
  Sposób podania
  Dobutamina Hikma musi być rozcieńczona przed użyciem i podawana wyłącznie
  drogą dożylną w formie infuzji.
  Stężenie dobutaminy podawanej zależy od dawki i indywidualnych potrzeb płynowych
  pacjenta. Ogólnie stosowane stężenia do perfuzji to 250 mikrogramów/ml, 500 mikrogramów/ml
  lub 1000 mikrogramów/ml. W celu zapoznania się z szczególnymi wskazówkami dotyczącymi
  przechowywania przygotowanej rozcieńczonej infuzji, patrz punkt 6.4. Wysokie stężenia
  dobutaminy należy podawać wyłącznie za pomocą pompy infuzyjnej lub innego odpowiedniego
  urządzenia zapewniającego dokładne dawkowanie. Z powodu krótkiego okresu półtrwania
  dobutamina powinna być podawana jako ciągła infuzja dożylna. Dobutamina powinna być
  podawana dożylne za pomocą igły lub cewnika dożylnego. Następujące sterylne roztwory do
  infuzji dożylnej mogą być stosowane do rozcieńczania dobutaminy przed użyciem: roztwór
  glukozy 5%, roztwór glukozy 5% i chlorku sodu 0,45%, roztwór glukozy 5% chlorku sodu
  0,9%, roztwór glukozy 10%, roztwór wieloelektrolitowy z glukozą 5%, roztwór Ringera
  mlekowego, roztwór glukozy 5% w Ringera mlekowym, mannozol 20% w wodzie do wstrzykiwania,
  roztwór chlorku sodu 0,9% i roztwór mlekianu sodu.
  ** Dawkowanie dla systemów dożylnych do podawania infuzji: **
  Ampułkę Dobutamina Hikma 12,5 mg/ml (250 mg/20 ml) rozcieńcza się do objętości
  500 ml roztworu (końcowe stężenie 0,5 mg/ml) za pomocą dowolnego z dozwolonych
  rozcieńczaczy (patrz punkt 6.6).

* W przypadku podwójnego stężenia, czyli 500 mg Dobutaminy Hikma dodanych do 500 ml lub 250 mg dodanych do 250 ml roztworu, prędkości wlewu należy zmniejszyć o połowę.
Dawkę do podania można obliczyć, biorąc pod uwagę poniższą tabelę.
Prędkości wlewu w mililitrach/min można uzyskać, mnożąc prędkości wlewu dla każdego stężenia (ml/kg/min) przez masę ciała pacjenta (kg).

Dozowanie dla pomp strzykawkowych:
Jedno fiolkę Dobutaminy Hikma 12,5 mg/ml (250 mg/20 ml) rozcieńczyć do objętości
50 ml roztworu (końcowe stężenie 5 mg/ml) przy użyciu dowolnego z dozwolonych rozcieńczycieli
(patrz punkt 6.6).

Populacja pediatryczna
Do ciągłego wlewu dożylnego przy użyciu pompy wlewowej, rozcieńczyć do stężenia
od 0,5 do 1 mg/ml (maks. 5 mg/ml, jeśli objętość płynu jest ograniczona) za pomocą
Glukozy 5% lub chlorku sodu 0,9%. Wlewać roztwory o wyższym stężeniu wyłącznie
przez cewnik żylny centralny. Wlew dożylny dobutaminy jest niekompatybilny z
wodorowęglanem i innymi silnie zasadowymi roztworami.
Intensywne leczenie noworodków
Rozcieńczyć 30 mg/kg masy ciała do końcowej objętości 50 ml płynu do wlewu.
Prędkość wlewu dożylnego 0,5 ml/godz. zapewnia dawkę 5 mikrogramów/kg/min.

• Niekompatybilność

Nie dodawać Dobutaminy Hikma do wlewu dożylnego zawierającego 5% wodorowęglan sodu ani innych silnie zasadowych roztworów. Z powodu potencjalnych niekompatybilności fizycznych nie zaleca się mieszania dobutaminy chlorowodoranu z innymi lekami w tym samym roztworze.
Iniekcji Dobutaminy Hikma nie należy stosować z innymi lekami lub rozcieńczalnikami zawierającymi zarówno metabisulfit sodu, jak i etanol.

• Okres ważności

2 lata
Stabilność chemiczna i fizyczna w trakcie użytkowania została potwierdzona przez 24 godziny w temperaturze 25°C (temperatura pokojowa).
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być stosowany natychmiast.
Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, czasy i warunki przechowywania w trakcie użytkowania i przed użyciem pozostają w gestii użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2–8°C, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w warunkach kontrolowanej i walidowanej sterylności.

• Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i innych manipulacji

Dobutaminę Hikma należy rozcieńczyć do co najmniej 50 ml przed podaniem w pojemniku do wlewu dożylnego z jednym z wymienionych poniżej roztworów dożylnych:

• Iniekcja glukozy 5%,
• Iniekcja glukozy 5% i chlorku sodu 0,45%,
• Iniekcja glukozy 5% i chlorku sodu 0,9%,
• Iniekcja glukozy 10%,
• Iniekcja wieloelektrolitów z glukozą 5%;
• Iniekcja Ringera mlekowego;
• Iniekcja glukozy 5% w Ringera mlekowym;
• 20% mannozolu w wodzie do wstrzykiwań;
• Iniekcja chlorku sodu 0,9%,
• Iniekcja octanu sodu.

Na przykład, rozcieńczenie do 250 ml lub 500 ml zapewni następujące stężenia do podania:
250 ml zawiera 1000 mikrogramów/ml dobutaminy
500 ml zawiera 500 mikrogramów/ml dobutaminy
Przygotowany roztwór należy użyć w ciągu 24 godzin.
Każdy nieużyty lek lub odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi wymaganiami.