Ulotka: informacja dla pacjenta

Decadron 0,5 mg tabletki, 0,75 mg tabletki

dexametason
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona
ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak u Ciebie, ponieważ może to być niebezpieczne.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nieuwzględnionych w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

Co to jest Decadron i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Decadron
Jak przyjmować Decadron
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Decadron
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Decadron i do czego służy

Czynna substancja Decadron to dexametazon, silny lek przeciwzapalny.
Decadron stosuje się w leczeniu następujących stanów:
➢ Alergie i ciężkie stany spowodowane alergią, które nie odpowiadają na leki przeciwko alergii
konwencjonalne. Te postacie alergii mogą obejmować:

sezonowy nieżyt nosa alergiczny (alergia na pyłki) lub trwały;
astmę oskrzelową, w tym stan astmatyczny (spazm dróg oddechowych);
zapalenie skóry kontaktowe (spowodowane substancjami uczulającymi lub drażniącymi, które wchodzą w kontakt z powierzchnią skóry);
zapalenie skóry atopowe (lokalizowane podrażnienie i świąd);
choroby surowicze (alergia wywołana podaniem dożylnym pochodnych krwi);
obrzęk naczynioruchowy (opuchlizna spowodowana płynem);
pokrzywkę (podrażnienie skóry).

➢ Tymczasowe uzupełnienie innych leków podczas ostrych bóli reumatycznych lub nasilenia
postaci reumatycznych, takich jak:

reumatoidalne zapalenie stawów psoriacyjne (łuszczenie się skóry i bóle stawów);
reumatoidalne zapalenie stawów (ból i sztywność stawów), w tym młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów (w szczególnych przypadkach może być wymagana terapia podtrzymująca w niskich dawkach);
szpotacenie (przewlekła choroba zapalna, która dotyka przede wszystkim kręgosłup i stawy miednicy);
ostra i podostra burzyczka (bolesne zapalenie łokcia lub kolana);
ostra niespecyficzna tenosywowica (bolesne zapalenie ścięgna);
ostra podagra (bóle stawów związane ze wzrostem kwasu moczowego).

➢ Choroby skóry, takie jak:

pęcherzyca (pęcherze na skórze i błonach śluzowych);
zapalenie skóry bąblowe rumieniowate (rozlane czerwone pęcherze i pęcherzyki);
zespół Stevensa-Johnsona (ciężka reakcja alergiczna potencjalnie śmiertelna);
odłuszczeniowe zapalenie skóry (reakcja odłuszczająca skóry);
grzybica skóry (grzybicze zakażenie skóry);
ciężka łuszczycy (ciężkie zaczerwienienie i łuszczenie się skóry plamami).

➢ Alergie i zapalenia oka oraz okolicznych obszarów o krótkim lub długim trwaniu, takie jak:

zapalenie spojówek alergiczne (infekcja i zaczerwienienie oka);
zapalenie rogówki (infekcja przezroczystej części oka);
alergiczne owrzodzenie brzegowe rogówki (rana przezroczystej części oka);
ostra zakażenie nerwu trójdzielnego (wirusowe zakażenie oka);
zapalenie tęczówki i ciałka rzędnego (zapalenie tęczówki i ciała rzędnego);
zapalenie siatkówki i naczyniówki (zapalenie siatkówki z rozmytą widzeniem);
zapalenie przedniego odcinka oka (zapalenie przedniej części oka);
rozlane zapalenie tylnej części tuniczki naczyniowej i zapalenie naczyniówki (zapalenie głębokich warstw oka związane z bólem);
zapalenie nerwu wzrokowego (zapalenie nerwu wzrokowego);
zapalenie nerwu wzrokowego za gałką (zapalenie nerwu wzrokowego);
oko współczujące (traumatyczne zapalenie z możliwą utratą wzroku).

➢ Choroby endokrynologiczne (hormonalne):

pierwotna lub wtórna niewydolność kory nadnerczy (niedostateczność gruczołu produkującego hormony nadnerczy). W tych przypadkach lekami pierwszego wyboru są hydrokortyzon lub kortyzon, inne pochodne chemiczne mogą być stosowane w połączeniu z mineralokortykosteroidami (typ hormonów naturalnie występujących w organizmie); u dzieci podawanie mineralokortykosteroidów jest szczególnie ważne.
wrodzona nadmierność nadnerczy (choroba dziedziczna charakteryzująca się nadmiernymi rozmiarami nadnerczy);
niemyśliwa tarczycy (zapalenie tarczycy nie spowodowane przez bakterie).

➢ Choroby układu oddechowego, takie jak:

sarkoidoza (choroba charakteryzująca się wzrostem małych zapalnych guzków w płucach lub innych obszarach);
zespół Löfflera nieuleczalny innymi metodami (choroba powodująca uszkodzenie serca);
berilioza (choroba spowodowana ekspozycją na beryl);
przewlekłe, rozlane zapalenie płuc (ciężka infekcja płuc bakteryjna), w połączeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi;
emfizema płuc (pęknięcia mikrostruktur płuc), w przypadkach, gdy zwężenie oskrzeli (bronchospazm) lub obrzęk płynowy płuc (edem oskrzeli) odgrywają istotną rolę;
rozlana włóknienie śródmiąższowe płuc lub zespół Hammana-Richa (wzrost tkanki włóknistej w płucach).

➢ Choroby krwi, takie jak:

wtórna i idiopatyczna małopłytkowość u dorosłych (zmniejszenie się niektórych składników krzepnięcia krwi bez oczywistej przyczyny);
nabyte autoimmunologiczne anemia hemolityczna (choroba układu odpornościowego powodująca samozniszczenie czerwonych krwinek);
erytroblastopenia (niedobór czerwonych krwinek);
wrodzona hipoplazja czerwonej szpiku kręgowego typu erytroidalnego (choroba dziedziczna charakteryzująca się niewystarczającą produkcją czerwonych krwinek przez szpik kostny).

➢ Nowotory:

leczenie objawów (bez usuwania przyczyny) białaczek i chłoniaków (nowotory krwi i układu chłonnego) u dorosłych;
ostra białaczka (aktywne nowotory krwi) u dzieci.

➢ Stany obrzękowe (opuchlizna spowodowana płynem):

w celu zwiększenia wydalania moczu lub leczenia utraty białka z moczem u pacjentów z chorobami nerek o nieustalonej przyczynie lub spowodowanymi toczeniem układowym (choroba układu odpornościowego powodująca samozniszczenie tkanek organizmu). Decadron stosuje się w połączeniu z lekami zwiększającymi wydalanie moczu (moczopędnymi).
marskość wątroby (ciężka choroba wątroby) z gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej;
oporne niewydolności serca (niewydolność serca);
obrzęk mózgu (gromadzenie się płynu w czaszce) różnego rodzaju i pochodzenia. U pacjentów z obrzękiem mózgu spowodowanym guzami mózgu doustne podawanie Decadron może okazać się pomocne.

Ten lek może być również stosowany:

w przygotowaniu do zabiegu chirurgicznego u pacjentów z wysokim ciśnieniem wewnątrzczaszkowym spowodowanym guzami;
w celu złagodzenia objawów u pacjentów z nieoperacyjnymi lub nawracającymi guzami mózgu (przypadki nawrotów);
w leczeniu obrzęku mózgu (gromadzenia się płynu w czaszce) po zabiegach neurochirurgicznych; Niektórzy pacjenci z nadmiarem płynu w czaszce spowodowanym urazami głowy lub pseudo-guzami mózgu (nadmiar płynu w czaszce spowodowany wysokim ciśnieniem lub nadmierną masą ciała) mogą korzystać z doustnej terapii tym lekiem. Stosowanie tego leku w obrzęku mózgu nie wyklucza potrzeby dokładnej oceny neurochirurgicznej i leczenia radykalnego, takiego jak zabiegi neurochirurgiczne, ani innych terapii specyficznych.

➢ Choroby układu pokarmowego: ten lek może być stosowany jako wspomagający w:

wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego (zapalenie jelita grubego z owrzodzeniem błony śluzowej);
zapaleniu jelita regionalnym (zapalenie jelita);
opornej sprue (choroba jelita, która nie odpowiada na dietę).

➢ Różne choroby, takie jak:

gruźlica opon mózgowych (zapalenie mózgu spowodowane gruźlicą) z blokowaniem podpajęczynówkowym lub obturacyjnym (ten lek może być stosowany z różnymi metodami znieczulenia) w połączeniu z odpowiednią terapią przeciwwirusową;
reakcje zapalne po zabiegach chirurgicznych na zębach;
nasilenie lub terapia podtrzymująca w wybranych przypadkach toczenia układowego (choroba układu odpornościowego charakteryzująca się samozniszczeniem tkanek organizmu);
zapalenie mięśnia sercowego i zastawek serca spowodowane infekcją (ostra zapalenie zastawek serca).

➢ W diagnostyce różnych możliwych przyczyn chorób gruczołu nadnerczy.

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Decadron

Nie przyjmuj Decadron

jeśli jest uczulony na dexametazon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
jeśli ma rozległe infekcje grzybicze;
jeśli choruje na gruźlicę;
jeśli ma wrzód żołądka;
jeśli cierpi na zaburzenia psychiczne (psychotyczne);
jeśli ma herpes prosty oka;
jeśli stosowane są szczepienia wirusowymi szczepionkami żywymi;
jeśli karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Decadron.
Przyjmuj najniższą skuteczną dawkę niezbędną do kontrolowania choroby, zmniejszając dawkę stopniowo, gdy tylko to możliwe.
Zwróć szczególną uwagę przy stosowaniu Decadron:

Jeśli przyjmuje umiarkowane lub wysokie dawki hydrokortyzonu lub kortyzonu (leków hormonalnych podobnych do Decadron), ponieważ mogą one powodować podwyższenie ciśnienia krwi, zatrzymanie wody i soli mineralnych lub nadmierne wydalanie potasu. Takie efekty rzadziej występują przy pochodnych syntetycznych (jak ten lek), o ile są stosowane w małych dawkach. Może być konieczne ograniczenie spożycia soli i zwiększenie zawartości potasu w diecie.
Jeśli cierpi na osłabienie kości spowodowane niedoborem wapnia, ponieważ Decadron zwiększa wydalanie wapnia z organizmu.
Jeśli jest narażony na znaczne obciążenie stresowe, ponieważ w takiej sytuacji wskazane jest zwiększenie dawki szybko działających kortykosteroidów (jak hydrokortyzon lub kortyzon) przed, podczas i po okresie stresu. Dawkę tego leku należy stopniowo zmniejszać, aby zmniejszyć ryzyko niepożądanych skutków, takich jak wtórna niewydolność kory nadnerczy (niedostateczna produkcja hormonów przez nadnercze). Tego typu względna niewydolność może jednak utrzymywać się przez kilka miesięcy po zakończeniu leczenia.
Jeśli cierpi na niewydolność kory nadnerczy (niedostateczna produkcja hormonów) w sytuacjach stresowych, które mogą wystąpić w tym okresie, należy wznowić leczenie hormonalne. Jeśli jest już leczony steroidami (hormonalnie), może być konieczne zwiększenie dawki. Ponieważ wydzielanie mineralokortykoidów (naturalne wydzielanie hormonów przez organizm) może być niewystarczające, zalecane jest równoczesne podawanie soli i/lub mineralokortykoidu.
Jeśli ma obniżone stężenie protrombiny (czynnik krzepnięcia krwi); należy zachować ostrożność przy stosowaniu kwasu acetylosalicilowego (aspiryny) podczas leczenia Decadron.
Jeśli ma obniżoną czynność tarczycy lub cierpi na marskość wątroby (ciężka choroba zapalna wątroby), ponieważ reakcja organizmu na ten lek może się nasilić.
Jeśli cierpi na aktywną gruźlicę; ten lek powinien być przepisany tylko w przypadku gruźlicy uderzeniowej lub rozsianej i powinien być stosowany w połączeniu z odpowiednimi lekami przeciwwirusowymi. Jeśli ma utajoną gruźlicę (nieaktywną) lub pozytywny wynik testu tuberkulinowego (test na gruźlicę), konieczne są ścisłe kontrole, ponieważ może dojść do reaktywacji choroby.
Jeśli cierpi na herpes prosty oka (wirusowe zakażenie oka), z uwagi na możliwe ryzyko owrzodzenia i przebicia rogówki.
Objawy zespołu lizy nowotworowej, takie jak skurcze mięśni, osłabienie mięśni, dezorientacja, utrata lub zaburzenia wzroku oraz duszności, jeśli cierpi na nowotwory hematologiczne.
Jeśli cierpi na zaburzenia psychiczne; podczas leczenia tym lekiem mogą pojawiać się zaburzenia psychiczne, od euforii, bezsenności, zmian nastroju, zaburzeń osobowości, ciężkiej depresji, po prawdziwe objawy psychotyczne. Obecność niestabilności psychicznej i skłonności do psychotycznych zachowań może być nasilana przez ten lek.
Jeśli musi przyjmować ten lek przez dłuższy czas, ponieważ może powodować zaćmę (zmętnienie soczewki), jaskrę (podwyższone ciśnienie w oku) z możliwym uszkodzeniem nerwów wzrokowych oraz sprzyjać rozwojowi infekcji oka wywołanych przez grzyby lub wirusy.
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią rozmazane widzenie lub inne zaburzenia wzroku.
Zwróć ponadto uwagę, jeśli cierpi na:

niespecyficzną wrzodziejącą kolitę (zapalenie jelita z ryzykiem przebicia),
ropnie (opuchlizny z płynem) lub inne infekcje ropne (z płynem lub ropą),
divertikulitę (zapalenie jelita),
niedawne anastomozy jelitowe (operacje usunięcia części jelita),
aktywny lub utajony wrzód żołądka (przerwanie lub rana w żołądku),
niewydolność nerek (obniżoną czynność nerek),
nadciśnienie (podwyższone ciśnienie krwi),
osteoporozę (osłabienie kości),
miastenię ciężką (ciężką chorobę charakteryzującą się utratą masy mięśniowej), guz nadnercza (feochromocytom).

Podczas leczenia Decadron nie powinien być szczepiony przeciwko ospie wietrznej. Ponadto nie powinno się przeprowadzać innych zabiegów immunizacyjnych, zwłaszcza przy stosowaniu wysokich dawek Decadron, z uwagi na ryzywo powikłań neurologicznych oraz nieskuteczności szczepionki lub procedury immunizacyjnej.
Ten lek może maskować objawy infekcji i podczas jego stosowania mogą pojawiać się inne infekcje (utajonego pasożytnictwa). Podczas leczenia Decadron może obserwować się zmniejszoną odporność na infekcje i tendencję do niewyodrębniania się procesów zakaźnych.
Doniesienia literaturowe sugerują związek między stosowaniem kortykosteroidów a pęknięciem ściany lewej komory serca po niedawno przebytym zawałach mięśnia sercowego; dlatego kortykosteroidy należy stosować z największą ostrożnością u tych pacjentów.
Dla osób uprawiających sport: stosowanie leku bez wskazań terapeutycznych stanowi doping i może prowadzić do pozytywnego wyniku testów antydopingowych.
Dzieci i młodzież
Decadron nie powinien być stosowany u przedwczesnie urodzonych noworodków z problemami oddechowymi.
Dzieci i młodzież poddawane długotrwałemu leczeniu Decadron powinny być dokładnie kontrolowane pod kątem wzrostu i rozwoju.
Inne leki i Decadron
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjmować inne leki.
W szczególności powiadom lekarza, jeśli przyjmuje:
Difenylohydantoine, fenobarbital (stosowane w epilepsji), efedrynę (stosowaną w astmie i do złagodzenia zatkanych nosa) lub ryfampicynę (antybiotyk) oraz inne leki należące do induktorów enzymów cytochromu P450 3A4, ponieważ mogą one zwiększać wydalanie Decadron, zmniejszając jego stężenie we krwi i osłabiając działanie. Może być konieczna korekta dawki Decadron.
Oddziaływania z wymienionymi wyżej lekami mogą wpływać na testy dexametazonowe (testy oceny czynności nadnerczy), które należy interpretować ostrożnie podczas stosowania tych leków.
Leki przeciwkrzepliwe (stosowane do rozcieńczania krwi). Jeśli Decadron jest stosowany razem z lekami przeciwkrzepliwymi, lekarz powinien często kontrolować szybkość krzepnięcia krwi, ponieważ w niektórych przypadkach leki podobne do Decadron wpływały na odpowiedź na te leki przeciwkrzepliwe.
Diuretyki wypłukujące potas (stosowane do zwiększenia wydalania moczu i soli potasu); w takim przypadku należy dokładnie monitorować rozwój hipokaliemii (niedobór potasu we krwi).
Niektóre leki mogą nasilać działanie Decadron i lekarz może chcieć dokładnie monitorować stan, jeśli przyjmuje się te leki (w tym niektóre leki na HIV: rytonawir, kobicistat).
Erytromycyna i niektóre leki przeciw HIV (indynawir, rytonawir, lopinawir, saquinawir): mogą osłabiać działanie Decadron.
Fenytoina (stosowana w epilepsji): połączenie z Decadron może powodować zarówno wzrost, jak i spadek stężenia tego leku, co może prowadzić do zaburzeń kontroli napadów padaczkowych.
Działanie niektórych leków obniżających poziom glukozy we krwi, w tym insuliny, może być osłabione.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, przyjmuj ten lek tylko wtedy, gdy został wyraźnie zalecony przez lekarza.
Dzieci urodzone u matek leczonych w czasie ciąży znacznymi dawkami Decadron powinny być dokładnie kontrolowane pod kątem ewentualnych objawów niewydolności kory nadnerczy.
Karmienie piersią
Nie stosuj Decadron, jeśli karmisz piersią, ponieważ przenika on do mleka matki.
U niektórych pacjentów sterydy mogą zwiększać lub zmniejszać ruchliwość i liczbę plemników.
Kierowanie pojazdami i korzystanie z maszyn
Ten lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i korzystania z maszyn.
Decadron zawiera laktozę
Jeśli lekarz postawił Ci diagnozę nietolerancji niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.

3. Jak stosować Decadron

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Leczenie powinno być prowadzone zgodnie z poniższymi zasadami ogólnymi:

Dawkę należy dostosować do indywidualnego przypadku, w zależności od ciężkości choroby i indywidualnej odpowiedzi organizmu. U dzieci zalecane dawki powinny być zazwyczaj zmniejszone: wybór odpowiedniej dawki powinien jednak zależeć bardziej od ciężkości przypadku niż od wieku lub masy ciała.
Leczenie hormonalne stanowi uzupełnienie, a nie zastąpienie standardowej terapii, która – jeśli wskazana – powinna być zastosowana.
Gdy Decadron jest stosowany przez okres dłuższy niż kilka dni, zmniejszanie dawki lub zaprzestanie leczenia należy prowadzić stopniowo.
Po zakończeniu leczenia tym lekiem należy poddać Cię kontrolnym badaniom, ponieważ może nagle nawrócić ciężka choroba, którą leczono.

W przypadkach ostrych, gdy wymagane jest natychmiastowe działanie, mogą być podane wysokie dawki, które przez krótki czas mogą być konieczne.
W przypadkach przewlekłych wymagających długotrwałej terapii, należy stosować najniższą dawkę wystarczającą do uzyskania odpowiedniego ulgi, choć niekoniecznie całkowitego wyleczenia.
Jeśli lekarz uzna za konieczne podawanie Ci tego leku w wysokich dawkach przez dłuższy czas, należy Cię dokładnie kontrolować, aby wykryć wszelkie objawy, które mogłyby wymagać zmniejszenia dawki lub zaprzestania leczenia hormonalnego.
Choroby przewlekłe podlegają okresom tymczasowego samoistnego ustąpienia objawów. W takich okresach podawanie Decadronu powinno być stopniowo wstrzymane. Podczas długotrwałej terapii należy poddawać się regularnym badaniom laboratoryjnym, takim jak analiza moczu, oznaczenie poziomu cukru we krwi (glikemia) dwa godziny po posiłku, kontrola ciśnienia krwi i masy ciała oraz badanie rentgenowskie klatki piersiowej. Jeśli podawane są wysokie dawki Decadronu, lekarz może zalecić okresowe oznaczanie stężenia potasu we krwi.
Jeśli masz obecnie lub miałeś wcześniej wrzód jelita (rany lub pęknięcia błony śluzowej żołądka) lub choroby układu pokarmowego i otrzymujesz ten lek przez dłuższy czas, należy wykonać badania rentgenowskie górnych odcinków przewodu pokarmowego.
Poprzez odpowiednie dostosowanie dawki, można przejść z podawania dowolnego innego glikokortykosteroidu (lek hormonalny podobny do tego leku) na podawanie Decadronu.
Zalecane dawki to:
Choroby przewlekłe zazwyczaj niezagrażające życiu, takie jak:

choroby endokrynologiczne (hormonalne) i przewlekłe postacie reumatyczne
stany odmęczne (opuchlizna spowodowana nagromadzeniem płynów)
choroby układu oddechowego i przewodu pokarmowego
choroby skóry i układu krwiotwórczego

Zalecane jest rozpoczęcie leczenia od niskich dawek (0,5–1 mg dziennie), stopniowo zwiększając dawkę do osiągnięcia najniższej skutecznej dawki wystarczającej do uzyskania pożądanego stopnia ulgi. Dawki można podzielić na dwie, trzy lub cztery dawki dziennie. Gdy osiągnie się odpowiednią kontrolę objawów, dawkę utrzymującą powinna stanowić najniższa dawka konieczna do uzyskania wystarczającej ulgi bez nadmiernych efektów hormonalnych. Po ustaleniu optymalnej dawki utrzymującej, niezależnie od początkowej dawki dobowej, zazwyczaj wystarczające jest kontynuowanie leczenia w dawce podzielonej na dwa przyjęcia dziennie.
Wrodzona hiperplazja nadnerczy (choroba dziedziczna charakteryzująca się nadmierną wielkością nadnerczy)
Zalecana dawka dzienna to 0,5–1,5 mg dziennie.
Choroby ostre niezagrażające życiu, takie jak:

stany alergiczne
choroby oczu
ostre i podostre choroby reumatyczne

Zalecana dawka wynosi od 2 do 3 mg dziennie. U niektórych pacjentów mogą być konieczne wyższe dawki. Ogólnie nie powinieneś potrzebować długotrwałego leczenia utrzymującego, ponieważ te choroby mają wyraźny przebieg i ustępują w określonym czasie.

Terapia łączone z innymi lekami:
Ostre, samoograniczające się alergie i zaostrzenia przewlekłych chorób alergicznych, takie jak:

ostra rinitis alergiczna (alergia na pyłki)
ostre napady astmy oskrzelowej alergicznej sezonowej (zatorowość dróg oddechowych o podłożu alergicznym)
pokrzywka wywołana lekami
obrzęk naczynioruchowy (opuchlizna spowodowana płynem) i zapalenia kontaktowe skóry (spowodowane substancjami uczulającymi lub drażniącymi, które mają kontakt z powierzchnią skóry)

Zalecany jest następujący schemat dawkowania łączący leczenie parenteralne (w postaci zastrzyku) i doustne (przez usta):

dzień: jednorazowy zastrzyk w mięsień 1 ml (4 mg) Decadron 4 mg roztwór do wstrzykiwań (dexametasone 21-fosforan disodowy)
dzień: 2 tabletki Decadron (0,5 mg) dwa razy dziennie
dzień: 2 tabletki Decadron (0,5 mg) dwa razy dziennie
dzień: 2 tabletki Decadron (0,5 mg) dwa razy dziennie
dzień: 1 tabletka Decadron (0,5 mg) dwa razy dziennie
dzień: 1 tabletka Decadron (0,5 mg) dwa razy dziennie
dzień: 1 tabletka Decadron (0,5 mg) jeden raz dziennie
dzień: wizyta kontrolna
Lub następujący alternatywny schemat dawkowania:
dzień: 1 lub 2 ml (4 mg/ml) zastrzyk w mięsień Decadron 4 mg roztwór do wstrzykiwań
dzień: 2 tabletki Decadron (0,75 mg) dwa razy dziennie
dzień: 2 tabletki Decadron (0,75 mg) dwa razy dziennie
dzień: 1 tabletka Decadron (0,75 mg) dwa razy dziennie
dzień: 1 tabletka Decadron (0,75 mg) jeden raz dziennie
dzień: 1 tabletka Decadron (0,75 mg) jeden raz dziennie
dzień: brak leczenia
dzień: wizyta kontrolna
Celem tego schematu jest zapewnienie odpowiedniej terapii podczas ostrych epizodów i jednocześnie minimalizacja ryzyka przedawkowania w przypadkach przewlekłych. U niektórych pacjentów może być konieczne dalsze leczenie, np. steroidami miejscowymi, lekami przeciwhistaminowymi, rozszerzaczami oskrzeli lub innymi steroidami stosowanymi ogólnie.
Choroby przewlekłe potencjalnie zagrażające życiu, takie jak:

toczeń rumieniowaty układowy (choroba układu odpornościowego)
pęcherzyca (pęcherze na skórze i błonach śluzowych)
objawowa sarkoidoza (choroba charakteryzująca się wzrostem małych zapalnych guzków w płucach lub innych miejscach)

Zalecana początkowa dawka to 2–4,5 mg dziennie. U niektórych pacjentów konieczne są wyższe dawki. Gdy tylko uzyskano odpowiednią ulgę, dawkę należy stopniowo zmniejszyć do najniższej dawki wystarczającej do uzyskania pożądanego efektu terapeutycznego.

Choroby ostre zagrażające życiu, takie jak:

ostra zapalenie wsierdzia reumatyczne (zapalenie ściany zastawek serca)
ostre napady toczenia rumieniowatego układowego (ciężka choroba układu odpornościowego)
ciężkie reakcje alergiczne
pęcherzyca (pęcherze na skórze i błonach śluzowych)
nowotwory (tumory)

Zalecana początkowa dawka wynosi od 4 do 10 mg dziennie, podzielona na co najmniej cztery dawki. Aby uzyskać stałą kontrolę, u niektórych pacjentów może być konieczne zwiększenie dawki. Gdy tylko uzyskano kontrolę nad chorobą, dawkę należy stopniowo zmniejszyć do najniższej dawki wystarczającej do utrzymania uzyskanej ulgi. Jeśli konieczne jest bardzo szybkie działanie, pierwsze dwie lub trzy dawki roztworu Decadron do wstrzykiwań mogą być podane dożylnie. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych lekiem pierwszego wyboru jest adrenalina. Decadron w tabletach jest przydatny jako lek wspomagający lub pomocniczy.

Obrzęk mózgu (nagromadzenie płynu w czaszce)
Roztwór Decadron do wstrzykiwań jest zazwyczaj początkowo podawany w dawce 10 mg dożylnej (bezpośrednie wstrzyknięcie do żyły), a następnie 4 mg wstrzyknięte do mięśnia co 6 godzin, aż do ustąpienia objawów obrzęku mózgu. Odpowiedź zwykle pojawia się w ciągu 12–24 godzin, a leczenie może być zmniejszone po 2–4 dniach i stopniowo wycofane w ciągu 5–7 dni.
W leczeniu objawów nieoperacyjnych lub nawracających nowotworów mózgu dawkę utrzymującą należy dostosować indywidualnie, stosując roztwór Decadron do wstrzykiwań lub tabletki Decadron. Dawkę 2 mg dwa lub trzy razy dziennie może okazać się wystarczająca. Należy stosować najniższą dawkę niezbędną do kontroli obrzęku mózgu i przestrzegać standardowych środków ostrożności związanych z terapią kortykosteroidową. Twój lekarz powinien rozważyć możliwość przepisania Ci leków przeciwwstrządowych (antyacidy), leków antycholinergicznych (leki na drgawki oddechowe) oraz zalecić odpowiednią dietę, aby zapobiec powstawaniu wrzodów przewodu pokarmowego lub krwawieniom.
Zespół adrenogenitalny (nierównowaga hormonalna)
Zalecana dawka to 0,5–1,5 mg dziennie. Ta dawka może być wystarczająca do kontrolowania choroby i zapobiegania nawrotom nieprawidłowego działania układu hormonalnego.
Terapia masowa niektórych chorób, takich jak:

ostra białaczka (rak krwi)
zespół nerczycowy (choroba nerek)
pęcherzyca (pęcherze na skórze i błonach śluzowych)

Zalecana dawka wynosi od 10 do 15 mg dziennie. Jeśli otrzymujesz tak wysokie dawki, należy Cię dokładnie kontrolować, aby wykryć wcześnie powstawanie poważnych reakcji.
Test supresji dexametazonem i test potwierdzający zespół Cushinga
Zalecana dawka to 1 tabletka 0,5 mg Decadron co 6 godzin przez 48 godzin. Należy oznaczyć 17-hydroksykortykosteroidy w próbce moczu 24-godzinnego. Aby zwiększyć dokładność, lekarz może podać Ci 1,0 mg Decadron doustnie (przez usta) o godz. 23. Próbka krwi zostanie pobrana następnego dnia o godz. 8 w celu oznaczenia kortyzolu osocza (hormonu).
Test diagnostyczny do różnicowania guzów nadnerczy od hiperplazji nadnerczy
Zalecana dawka to 2 mg Decadron doustnie (przez usta) co 6 godzin przez 48 godzin. Twoje mocz zostanie zebrany w celu oznaczenia wydalania 17-hydroksykortykosteroidów (test funkcji układu hormonalnego i gruczołu nadnerczy).
Stosowanie u dzieci i młodzieży
U dzieci zalecane dawki powinny być zazwyczaj zmniejszone: wybór odpowiedniej dawki powinien jednak zależeć bardziej od ciężkości przypadku niż od wieku lub masy ciała.
Jeśli wziąłeś więcej Decadron niż powinieneś
W przypadku przypadkowego zażycia lub przyjęcia nadmiernych dawek Decadron natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala.
Jeśli zapomniałeś wziąć Decadron
Nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwiesz leczenie Decadronem
Nie przerywaj nagle przyjmowania tego leku, chyba że lekarz wyraźnie Ci to zalecił.
Gdy Decadron jest stosowany przez okres dłuższy niż kilka dni, zmniejszanie dawki lub zaprzestanie leczenia należy prowadzić stopniowo.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

W przypadku Decadron mogą wystąpić następujące działania niepożądane: zatrzymanie sodu
zatrzymanie wody
utrata potasu z organizmu
obniżenie kwasowości krwi spowodowane niskim stężeniem potasu (alkalozę hipokaliemiczną)
wydalenie białek (katabolizm białkowy) z ujemnym bilansem azotowym (dlatego w długotrwałym leczeniu dawka białka w diecie musi być odpowiednio zwiększona)
zwiększenie apetytu
utrata wapnia
niewydolność serca w przebiegu obturacyjnym (niewydolność serca) u osób predysponowanych
podwyższone ciśnienie krwi
problemy z krążeniem (tromboembolia)
utrata napięcia mięśniowego (osłabienie)
choroba mięśni spowodowana terapią hormonalną (miopatia sterydowa)
zmniejszenie masy mięśniowej
zanik wapnia w kościach (osteoporoza)
złamania kręgów kręgosłupa spowodowane uciskiem
utrata tkanki kostnej w kości udowej (zespolenie bezkrwawne głowy kości udowej i kości ramiennej)
samoistne pęknięcia kości długich
zerwanie ścięgien
uszkodzenie błony śluzowej żołądka (wrzód peptyczny) z możliwością przebicia i krwawienia (krwawienie)
przebicie jelita cienkiego i grubego
ciężka choroba charakteryzująca się zapaleniem trzustki (zapalenie trzustki)
obrzęk brzucha
zapalenie przełyku z uszkodzeniem tkanki śluzowej (przełykowe zapalenie wrzodziejące)
nudności
wzdryganie
trudności trawienne
infekcja grzybicza (kandydoza)
opóźnione gojenie się ran
cienka i krucha skóra
drobne krwawienia i siniaki (plamki posocznicze i siniaki)
podrażnienie i zaczerwienienie twarzy (rumień twarzy)
trądzik
zwiększona potliwość
zahamowanie odpowiedzi w testach skórnych (zniekształcenie wyników testów skórnych)
inne reakcje skórne, takie jak podrażnienie (dermatyta alergiczna, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk spowodowany przez płyn)
drgawki
zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego (obrzęk mózgu)
zawroty głowy
ból głowy
zaburzenia psychiczne różnego rodzaju, takie jak: euforia, depresja, zmiany nastroju, myśli samobójcze, objawy psychotyczne (w tym mania, urojenia, halucynacje i nasilenie schizofrenii), drażliwość, lęk, zaburzenia snu, dezorientacja i zaburzenia pamięci. Reakcje te są częste i mogą występować zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.
ogólny obrzęk twarzy i kończyn (rozwój stanu cushingoide)
niewydolność kory nadnerczy i przysadki wtórnej (niedobór produkcji hormonów przez nadnercze i przysadkę), szczególnie w okresach stresu spowodowanego urazami, zabiegami chirurgicznymi lub ciężkimi chorobami
ujawnienie się cukrzycy typu II (nietolerancja węglowodanów niezauważalna w badaniu krwi)
zwiększone zapotrzebowanie na insulinę lub leki doustne obniżające poziom cukru we krwi (leków obniżających stężenie cukru we krwi) u chorych na cukrzycę
nadmiar glukozy we krwi
zaburzenia menstruacyjne
zaćma (postępujące zmętnienie widzenia)
zwiększone ciśnienie wewnątrz oka
jaskra (choroba nerwu wzrokowego)
zażółć (zwiększona wypukłość gałki ocznej)
choroba naczyniówki i siatkówki, nasilenie się wirusowych chorób oka, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, cienienie rogówki lub twardówki
rozmyte widzenie (częstość nieznana)
nadwrażliwość
niedowagę

Zespół odstawienia: zbyt szybkie zmniejszenie dawki Decadron po długotrwałym leczeniu może prowadzić do ostrych niewydolności wątroby, hipotensji i śmierci.
Badania diagnostyczne: zmniejszona tolerancja węglowodanów, zwiększenie masy ciała.
W niektórych przypadkach objawy odstawienia mogą naśladować nawrót choroby, z powodu której pacjent był leczony.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i nastolatków

zahamowanie wzrostu u dzieci.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulocie, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse . Zgłaszając działania niepożądane, możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Decadron

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i niewidocznym dla nich.
Przechowuj w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.
Nie stosuj tego leku po dacie wygaśnięcia wskazanej na opakowaniu po napisie „Przydatny do”.
Data wygaśnięcia odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Decadron
Decadron 0,5 mg tabletki

Substancją czynną jest dexametazon. Każda tabletka zawiera 0,5 mg dexametazonu.
Pozostałe składniki to: skrobia kukurydziana, wodorofosforan wapnia dwuhydrolizowany, laktuloza monohydrat, stearynian magnezu.

Decadron 0,75 mg tabletki

Substancją czynną jest dexametazon. Każda tabletka zawiera 0,75 mg dexametazonu.
Pozostałe składniki to: skrobia kukurydziana, wodorofosforan wapnia dwuhydrolizowany, laktuloza monohydrat, stearynian magnezu, E142 kwas jasłowy zielony BS.

Opis wyglądu Decadron i zawartość opakowania
Decadron jest dostępna w postaci tabletek.
Decadron 0,5 mg tabletki zawiera 10 lub 20 lub 30 tabletek po 0,5 mg.
Decadron 0,75 mg tabletki zawiera 10 lub 20 lub 30 tabletek po 0,75 mg.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
I.B.N. Savio srl – Via del Mare, 36 – 00071 Pomezia (RM)
Producent:
SPECIAL PRODUCT’S LINE S.p.A. – Via Fratta Rotonda Vado Largo, 1 Anagni (FR)

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

Uważnie przeczytaj również informacje zawarte w punktach 1–6.
Poprzez odpowiednie dostosowanie dawki, można przejść z podawania dowolnego innego
glikokortykosteroidu na podawanie Decadronu. Poniższe równoważności (miligram za miligramem)
ułatwiają przejście z innych glikokortykosteroidów na Decadron:
Tabela 1: Równoważność

Decadron	0,75 mg
Metyloprednizolon i triamcinolon	4 mg
Prednizolon i prednizon	5 mg
Hydrokortyzon	20 mg
Kortyzon	25 mg

Mg za mg, dexametazon jest praktycznie równoważny betametazonowi, od czterech do sześciu razy silniejszy niż metylprednizolon i triamcinolon, od sześciu do ośmiu razy silniejszy niż prednizon i prednizolon, od 25 do 30 razy silniejszy niż hydrokortyzon oraz około 35 razy silniejszy niż kortyzon. W równych dawkach przeciwzapalnych dexametazon jest niemal całkowicie wolny od efektów zatrzymywania sodu charakterystycznych dla hydrokortyzonu i pod tym względem bardzo zbliżony do pochodnych hydrokortyzonowych.

Ulotka: informacja dla pacjenta

Decadron 4 mg/1 ml ampułki, 8 mg/2 ml ampułki

dexametasonu 21-fosforan disodowy
Uważnie przeczytaj ten ulotnik przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera on ważną informację dla Ciebie.

Zachowaj ten ulotnik. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotniku, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tego ulotnika:

Co to jest Decadron i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Decadron
Jak stosuje się Decadron
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Decadron
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Decadron i do czego służy

Substancją czynną Decadron wstrząsy jest dexametasonu fosforan disodowy, lek
przeciwwzapalny.
Decadron wstrząsy stosuje się dożylnie (bezpośrednie wstrzyknięcie do żyły) lub
domięśniowo (głębokie wstrzyknięcie do mięśnia), gdy podawanie doustne nie jest możliwe, w
następujących wskazaniach:
Niedoczynność kory nadnerczy
Decadron roztwór do wstrzykiwania wykazuje przede wszystkim działanie przeciwwzapalne
(glukokortykosteroidowe) i słabe działanie na metabolizm hormonalny (mineralokortykosteroidowe). Dlatego jego stosowanie należy uzupełnić solami mineralnymi lub desoksykortykosteronem (hormonalnym lekiem) lub obydwoma. W ten sposób uzupełniony, lek ten jest wskazany we wszystkich typach niewydolności gruczołów nadnerczy, takich jak choroba Addisona lub po chirurgicznym usunięciu gruczołów nadnerczy, wymagającym wspomagania lekami.
Częściowa niedoczynność gruczołu kory nadnerczy.
Częściowa niedoczynność gruczołu kory nadnerczy, która może wystąpić po przerwaniu długotrwałego leczenia dawkami hamującymi hormony. Gdy konieczne jest natychmiastowe działanie, Decadron roztwór do wstrzykiwania może mieć kluczowe znaczenie, ponieważ jego skuteczność może pojawić się już kilka minut po podaniu.
Leczenie wspomagające przedoperacyjne i pozainwazyjne u pacjentów poddawanych chirurgicznemu usunięciu obu gruczołów nadnerczy lub gruczołu przysadki (regulującego rozwój ciała):

Sytuacje chirurgiczne, w których podejrzewa się niewystarczające rezerwy hormonalne gruczołu nadnerczy;
Przypadki pooperacyjnego wstrząsu nie odpowiadającego na leczenie konwencjonalne.

Zapalenie tarczycy (nienadżerkowe zapalenie tarczycy), gdy leczenie doustne (przez usta) nie jest możliwe.
Wstrząs

Leczenie wspomagające wstrząsu, gdy wymagane są wysokie dawki kortykosteroidów, np. ciężki wstrząs krwotoczny, urazowy lub chirurgiczny. Leczenie Decadron roztworem do wstrzykiwania stanowi uzupełnienie, a nie zastępstwo dla innych koniecznych środków specyficznych lub wspomagających, np. uzupełnienie objętości krążącej, korekta równowagi wodno-elektrolitowej, podawanie tlenu, środki chirurgiczne, leczenie antybiotykami.

➢ Choroby reumatyczne, takie jak:

Bóle kości i stawów po urazach (osteoartroza pourazowa);
Zapalenie przestrzeni między stawami (zapalenie torebki stawowej przy osteoartrozie);
Artropatia psorytyczna (łuszczenie się skóry towarzyszone bólami stawów);
Reumatoidalne zapalenie stawów (ból i sztywność stawów), w tym młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów (w niektórych przypadkach może być wymagane leczenie podtrzymujące w niskich dawkach);
Szpotacenie kręgosłupa (przewlekła choroba zapalna, dotykająca głównie kręgosłupa i stawów miedniczych);
Epikondryt (łokieć tenisisty);
Ostra i podostra bursytę (bolesne zapalenie łokcia lub kolana);
Ostra nieswoista tenosynowitę (bolesne zapalenie ścięgna);
Ostra podagryczne zapalenie stawów (bóle stawów związane ze wzrostem kwasu moczowego);
Bóle i sztywność stawów u młodych (młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów).

➢ Choroby tkanki łącznej (podstawowej substancji tkanek ludzkich, takich jak skóra, kości i ścięgna)

Podczas nawrotu lub leczenia podtrzymującego w wybranych przypadkach toczeń rumieniowatego układowego (ciężka choroba układu odpornościowego) i zapalenia serca (ostra reumatyczna kardiopatia).

➢ Choroby skóry, takie jak:

Pemfigus (pęcherze na skórze i błonach śluzowych);
Zespół Stevensa-Johnsona (ciężka reakcja alergiczną potencjalnie śmiertelna);
Łuszczycowe zapalenie skóry (łuszcząca się reakcja skóry);
Pęcherzycę pęcherzycową (reakcja skóry z pęcherzami i pęcherzykami);
Ciężkie łuszczycowe zapalenie skóry (egzema skóry związane z tłuszczem);
Grzybicę grzybą (infekcja skóry grzybami);
Ciężka łuszczycę (ciężkie zaczerwienienie i łuszczenie się skóry plamami).

➢ Stany alergiczne
Początkowe leczenie ciężkich postaci alergii, takich jak:

Astma oskrzelowa, w tym stan astmatyczny (spazm dróg oddechowych);
Alergiczne zapalenie skóry kontaktowe (spowodowane substancjami uczulającymi lub drażniącymi, które wchodzą w kontakt ze skórą);
Atopowe zapalenie skóry (lokalizowane podrażnienie i świąd);
Reakcje nadwrażliwości na leki;
Zapalenie zatok nosowych spowodowane alergią sezonową lub trwałą;
Reakcje alergiczne na transfuzje;
Obrzęk gardła nieinfekcyjny (pierwszy wybór leku to adrenalina);
Obrzęk twarzy, szyi lub kończyn, w połączeniu z adrenaliną (lek stymulujący układ nerwowy) w ciężkich reakcjach nadwrażliwości.

➢ Alergie i zapalenia oczu oraz okolicznych obszarów o krótkim lub długim trwaniu, takie jak:

Alergiczne zapalenie spojówek (infekcja i zaczerwienienie oka);
Zapalenie rogówki (infekcja przezroczystej części oka);
Alergiczne owrzodzenie brzegowe rogówki (rana przezroczystej części oka);
Ostra zosterowa choroba oczna (wirusowe zakażenie oka);
Zapalenie tęczówki i zapalenie ciała rzęsiastego (zapalenie tęczówki i ciała rzęsiastego);
Zapalenie siatkówki i naczyniówki (zapalenie siatkówki z zamazanym widzeniem);
Zapalenie przedniego odcinka gałki ocznej (zapalenie przedniej części oka);
Rozlane tylne zapalenie tuniczki naczyniowej i zapalenie naczyniówki (zapalenie głębokiej części oka związane z bólem);
Zapalenie nerwu wzrokowego (zapalenie nerwu wzrokowego);
Zapalenie nerwu wzrokowego z tylnej strony gałki ocznej (zapalenie nerwu wzrokowego);
Oftalmia sympatyczna (urazowe zapalenie z możliwą utratą wzroku).

➢ Choroby układu oddechowego, takie jak:

Sarcoidoza (choroba charakteryzująca się wzrostem małych zapalnych guzków w płucach lub innych obszarach);
Zespół Löfflera nie poddający się leczeniu innymi sposobami (choroba powodująca uszkodzenie serca);
Beryloza (choroba spowodowana narażeniem na beryl);
Fulminantna lub rozsiana gruźlica płucna (ciężka infekcja płuc bakteriami), w połączeniu z innymi lekami przeciwwirusowymi;
Emfizema płuc (pęknięcia mikrostruktur płuc), w przypadkach, gdy zwężenie oskrzeli (bronchospazm) lub obecność płynu w płucach (obrzęk oskrzeli) odgrywają istotną rolę;
Rozlane włóknienie śródmiąższowe płuc lub zespół Hammana-Richa (wzrost tkanki włóknistej w płucach);
Zapalenie płuc po aspiracji.

➢ Choroby krwi, takie jak:

Idiopatyczna i wtórna trombocytopenia u dorosłych (zmniejszenie się niektórych elementów krzepnięcia krwi bez oczywistej przyczyny);
Nabyta anemia hemolityczna autoimmunologiczna (choroba układu odpornościowego powodująca samozniszczenie czerwonych krwinek);
Erytroblastopenia (niedobór czerwonych krwinek);
Wrodzona anemia hipoplastyczna typu erytroidowego (choroba dziedziczna charakteryzująca się niewystarczającą produkcją czerwonych krwinek przez szpik kostny).

➢ Nowotwory:

Leczenie łagodzące objawów białaczek i chłoniaków (nowotwory krwi i układu limfatycznego) u dorosłych;
Ostra białaczka (aktywne nowotwory krwi) u dzieci.

➢ Stany obrzękowe (opuchlizna spowodowana płynem):

W celu zwiększenia wydzielania moczu lub leczenia utraty białka z moczem u pacjentów z chorobami nerek o nieustalonej przyczynie lub spowodowanymi toczeniem rumieniowatym (chorobą układu odpornościowego, która niszczy własne tkanki organizmu). Decadron stosuje się w połączeniu z lekami zwiększającymi wydzielanie moczu (moczopłynami);
Wątrobową marskość wątroby (ciężka choroba wątroby) z gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej;
Odporność serca zastoinową oporną na leczenie (niewydolność serca);
Obrzęk mózgu (gromadzenie się płynu w czaszce) różnego rodzaju i pochodzenia. Gdy gromadzenie się płynu jest spowodowane guzami mózgu, podawanie doustne (przez usta) Decadron może okazać się pomocne.

Ten lek może być również stosowany:

W przygotowaniu do zabiegu chirurgicznego u pacjentów z wysokim ciśnieniem wewnątrzczaszkowym spowodowanym guzami;
W celu złagodzenia objawów u pacjentów z nieoperacyjnymi lub nawracającymi (recydywującymi) guzami mózgu;
W leczeniu obrzęku mózgu (gromadzenia się płynu w czaszce) po zabiegach neurochirurgicznych.

➢ Choroby układu pokarmowego: ten lek może być stosowany jako wspomagający w:

Zapaleniu wrzodowym (zapalenie jelita grubego z uszkodzeniem błony śluzowej jelita);
Zapaleniu jelita grubego (zapalenie jelita).

➢ Do wstrzykiwania do naturalnych jam stawowych lub tkanek miękkich; leczenie wspomagające przez krótki okres czasu w następujących postaciach:

Zapalenie przestrzeni między stawami (zapalenie torebki stawowej) spowodowane osteoartrozą;
Ból i sztywność stawów (reumatoidalne zapalenie stawów);
Zapalenie ścięgien łokcia, kolana lub barku (ostra i podostra bursytę);
Zapalenie stawów spowodowane podagrą (ostra podagryczne zapalenie stawów);
Zapalenie ścięgna ramienia (epikondryt);
Zapalenie pochwy ścięgna (ostra nieswoista tenosynowitę);
Choroba stawów po urazie (osteoartroza pourazowa);
Bóle stawów po urazie (artropatia pourazowa);
Choroba Dupuytrena (choroba powodująca odkształcenie ręki);
Zapalenie mięśni (fibromialgia);
Zapalenie nerwów i nerwów międzyżebrowych (neurypatia i neuralgia międzyżebrowa);
Zapalenie ścięgien (tendynity);
Zapalenie otoczek ścięgien (peritendynity);
Zapalenie ścięgien nadgarstka (choroby De Quervaina);
Palec spustowy.

➢ Różne choroby, takie jak:

Gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (zapalenie mózgu spowodowane gruźlicą) z blokowaniem przewodnictwa nerwowego, w połączeniu z odpowiednim leczeniem gruźlicy,

➢ Krup

Epizody laryngospazmu (spazm krtani, miękkiej części gardła);
Obrzęk z powstaniem zwężenia dróg oddechowych, kaszlu lub świstu. Ten lek zazwyczaj powoduje trwałe poprawienie w ciągu 12 godzin od podania pierwszej dawki. Jednocześnie należy podać konwencjonalne leczenie przeciwko difterii, w tym antybiotyki.

➢ Decadron może być stosowany przez personel szpitalny w celu odróżnienia różnych możliwych przyczyn chorób gruczołów nadnerczy.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem Decadron

Decadron nie powinien być stosowany

jeśli jest alergiczny na deksametazon lub którykolwiek z innych składników leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli ma rozsiane infekcje grzybicze;
jeśli choruje na gruźlicę;
jeśli ma owrzodzenie żołądka;
jeśli cierpi na zaburzenia psychiczne (psychotyczne);
jeśli ma opryszcz Herpes simplex oka;
jeśli prowadzona jest szczepienie wirusowymi szczepionkami żywymi;
jeśli karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem Decadron.
Podawaj najniższą dawkę konieczną do kontrolowania choroby, stopniowo zmniejszając dawkę, gdy tylko będzie to możliwe.
Jeśli deksametazon jest podawany noworodkom przedwczesnym, należy monitorować funkcję i strukturę serca.
Zwracaj szczególną uwagę podczas stosowania Decadron:

Jeśli przyjmuje średnie lub wysokie dawki hydrokortyzonu lub kortyzonu (leków hormonalnych podobnych do Decadron), ponieważ mogą one powodować podwyższenie ciśnienia krwi, zatrzymanie wody i soli mineralnych lub nadmierne wydalanie potasu. Może być konieczne ograniczenie spożycia soli i zwiększenie zawartości potasu w diecie.
Jeśli cierpi na osteoporozę spowodowaną niedoborem wapnia, ponieważ Decadron zwiększa wydalanie wapnia z organizmu.
Jeśli ma otrzymać ten lek przez dłuższy czas; w takim przypadku lekarz może przepisać leki przeciwko nadkwasocie żołądka w celach profilaktycznych.
Jeśli jest narażony na znaczny stres, ponieważ w takiej sytuacji zalecane jest zwiększenie dawki szybko działających kortykosteroidów (takich jak hydrokortyzon lub kortyzon) przed, podczas i po okresie stresu. Stopniowo zmniejsz dawkę tego leku, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych, takich jak wtórna niewydolność nadnerczy (niewydolność gruczołu nadnerczy w produkcji hormonów).
Pamiętaj, że jeśli otrzymuje ten lek w postaci głębokiego wstrzyknięcia do mięśnia, jego wchłanianie do organizmu będzie wolniejsze, a więc i jego działanie dłuższe. Jeśli wystąpi niewydolność nadnerczy (niedostateczna produkcja hormonów) w sytuacjach stresowych podczas tego okresu, należy wznowić terapię hormonalną. Jeśli jest już leczony steroidami (hormonalnie), może być konieczne zwiększenie dawki. Ponieważ normalna sekrecja hormonów przez organizm może być niewystarczająca, zalecane jest równoczesne podawanie soli i/lub leku hormonalnego.
Jeśli wcześniej występowały reakcje alergiczne na leki; w takim przypadku lekarz musi podjąć odpowiednie środki ostrożności przed podaniem tego leku, ponieważ w rzadkich przypadkach opisywano poważne reakcje alergiczne u pacjentów, którzy otrzymali leczenie sterydowe (hormonalne) w formie wstrzyknięć.
Jeśli ma niski poziom protrombiny (czynnik krzepnięcia krwi); w takim przypadku należy zachować ostrożność przy stosowaniu aspiryny (kwas acetylosalicylowy) podczas terapii Decadron.
Jeśli ma obniżoną czynność tarczycy lub cierpi na marskość wątroby (ciężką chorobę zapalną wątroby), ponieważ odpowiedź organizmu na ten lek może się nasilić.
Jeśli w trakcie ciężkiego stanu ogólnego infekcyjnego (tzw. szok septyczny), w którym może otrzymać ten lek, występują podwyższone stężenia kreatyniny (produkt przemiany materii wytwarzany przez wątrobę) lub dodatkowa infekcja oprócz tej, z powodu której prowadzona jest terapia; w takim przypadku ryzyko śmierci może być większe.
Jeśli cierpi na aktywną gruźlicę; ten lek powinien być przepisany tylko w przypadku gruźlicy fulminującej lub rozsianej i powinien być stosowany w połączeniu z odpowiednimi lekami przeciwwirusowymi. Jeśli ma ukrytą gruźlicę (nieaktywną) lub pozytywny wynik testu tuberkulinowego (test na gruźlicę), konieczne są ścisłe kontrole, ponieważ może dojść do reaktywacji choroby.
Jeśli cierpi na opryszcz Herpes simplex oczny (wirusowe zakażenie oka), ze względu na możliwy ryzyko owrzodzenia i perforacji rogówki.
Jeśli występują objawy zespołu lizy guza, takie jak skurcze mięśni, osłabienie mięśni, dezorientacja, utrata lub zaburzenia wzroku i duszność, w przypadku chorób nowotworowych hematologicznych.
Jeśli cierpi na zaburzenia psychiczne; podczas leczenia tym lekiem mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, od euforii, bezsenności, zmian nastroju, zaburzeń osobowości, ciężkiej depresji, po prawdziwe objawy psychotyczne. Obecność niestabilności psychicznej i tendencji psychotycznych może być nasilana przez ten lek.
Jeśli ma przyjmować ten lek przez dłuższy czas, ponieważ może to prowadzić do zaćmy (postępujące zmętnienie soczewki), jaskry (podwyższone ciśnienie w oku) z możliwym uszkodzeniem nerwów wzrokowych oraz do infekcji oczu wywołanych przez grzyby lub wirusy.
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią zamazany wzrok lub inne zaburzenia wzroku.
Jeśli ma zapalne wydzieliny w stawach, ponieważ w takim przypadku wymagane są odpowiednie badania w celu wykluczenia ciężkich stanów zapalnych. Jeśli odczuwa silny wzrost bólu towarzyszący obrzękowi lokalnemu, dalszemu ograniczeniu ruchomości stawów, gorączce i ogólnemu złemu samopoczuciu, może mieć ciężką infekcję. Jeśli personel medyczny potwierdzi taki stan, należy podać odpowiednie leczenie przeciwinfekcyjne. Nie należy wstrzykiwać tego leku do zainfekowanego obszaru, niestabilnych stawów ani ścięgien. Ważne jest, aby nie nadużywać stawów, w których doszło do poprawy objawów, dopóki trwa stan zapalny.
Bezpośrednie wstrzyknięcie Decadron do stawów może powodować efekty ogólne i lokalne.

Zwracaj również uwagę, jeśli cierpisz na:

nieswoiste zapalenie jelita (zapalenie jelita) z ryzykiem perforacji,
ropnie (opuchlizny z płynem) lub inne infekcje ropne (z płynem lub ropą),
chorobę divertikularną (zapalenie jelita),
niedawne anastomozy jelitowe (operacje usunięcia części jelita),
aktywne lub ukryte owrzodzenie żołądka (pęknięcie lub rana w żołądku),
niewydolność nerek (obniżoną czynność nerek),
nadciśnienie (podwyższone ciśnienie krwi),
osteoporozę (niedobór wapnia w kościach),
ciężką miastenię (ciężką chorobę charakteryzującą się utratą masy mięśniowej),
marskość wątroby,
obniżoną czynność tarczycy (niedoczynność tarczycy),
guza nadnercza (feochromocytoma).

Podczas leczenia Decadron nie należy szczepić się przeciwko ospie wietrznej. Ponadto nie należy wykonywać żadnych innych zabiegów immunizacyjnych, zwłaszcza przy stosowaniu wysokich dawek Decadron, ze względu na ryzyko powikłań neurologicznych oraz nieskuteczności szczepionki lub zabiegu immunizacyjnego.
Ten lek może maskować objawy infekcji i podczas jego stosowania mogą pojawiać się inne infekcje. Podczas terapii Decadron może wystąpić zmniejszona odporność na infekcje.
Doniesienia literaturowe sugerują związek między stosowaniem kortykosteroidów a pęknięciem ściany lewej komory serca po niedawnym zawałcie mięśnia sercowego; dlatego kortykosteroidy należy stosować z najwyższą ostrożnością u tych pacjentów.
Dla osób uprawiających sport: stosowanie leku bez potrzeby terapeutycznej stanowi doping i może prowadzić do wykrycia w teście antydopingowym.
Dzieci i młodzież
Decadron nie powinien być stosowany u noworodków przedwczesnych z problemami oddechowymi.
Dzieci i młodzież poddawane długotrwałej terapii Decadron powinny być dokładnie monitorowane pod kątem wzrostu i rozwoju.
Inne leki i Decadron
Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli aktualnie przyjmuje, niedawno przyjmował lub może zacząć przyjmować inne leki.
W szczególności powiadom lekarza, jeśli przyjmuje:
Difenylodantoinę, fenobarbital (stosowane w epilepsji), efedrynę (stosowaną w astmie i do złagodzenia zatkanych nosa) lub ryfampicynę (antybiotyk) oraz inne leki należące do induktorów enzymów cytochromu P 450 3A4, ponieważ mogą one zwiększać wydalanie Decadron i zmniejszać jego działanie. Może być konieczna korekta dawki Decadron.
Interakcje z wymienionymi wyżej lekami mogą wpływać na testy deksametazonowe (testy oceny czynności nadnerczy).
Leki przeciwkrzepliwe (stosowane do rozrzedzania krwi). Jeśli Decadron jest stosowany często równocześnie z lekami przeciwkrzepliwymi, lekarz powinien często kontrolować szybkość krzepnięcia krwi, ponieważ niektóre leki podobne do Decadron mogły wpływać na odpowiedź na te leki przeciwkrzepliwe.
Diuretyki wyczerpujące potas (stosowane w celu zwiększenia wydalania moczu i soli potasu); w takim przypadku należy dokładnie monitorować rozwój hipokaliemii (niedobór potasu we krwi).
Niektóre leki mogą nasilać działanie Decadron i lekarz może chcieć dokładnie monitorować stan, jeśli przyjmuje się te leki (w tym niektóre leki na HIV: rytonawir, kobicystat).
Erytromycyna i niektóre leki przeciwko HIV (indynawir, rytonawir, lopinawir, sakwinawir): mogą zmniejszać działanie Decadron.
Fenytoina (stosowana w epilepsji): poziomy tego leku mogą wzrosnąć lub zmniejszyć się po podaniu z Decadron, co może prowadzić do zaburzeń kontroli napadów padaczkowych.
Działanie niektórych leków obniżających poziom glukozy we krwi, w tym insuliny, może być osłabione.
Decadron zawiera parahydroksybenzoesan, który może powodować reakcje alergiczne (również opóźnione) i wyjątkowo rzadko – skurcz oskrzeli.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli trwa ciąża, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem tego leku.
Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę lub karmisz piersią, przyjmuj ten lek tylko wtedy, gdy wyraźnie zalecił to lekarz.
Dzieci urodzone u matek, które w czasie ciąży otrzymywały znaczne dawki Decadron, powinny być dokładnie kontrolowane pod kątem ewentualnych objawów obniżonej czynności nadnerczy.
Noworodki przedwczesne matek, które otrzymywały Decadron w końcowym okresie ciąży, mogą mieć niski poziom cukru we krwi po urodzeniu.
Nie karm piersią, jeśli otrzymujesz ten lek. Kortykosteroidy (leki tego samego typu co Decadron) wykryto w mleku matki i mogą one zahamować wzrost, zakłócać produkcję hormonów lub powodować inne działania niepożądane u dziecka.
U niektórych pacjentów sterydy mogą zwiększać lub zmniejszać ruchliwość i liczbę plemników.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ten lek nie wpływa na zdolność kierowania pojazdami ani na umiejętność obsługi maszyn.
Decadron zawiera parahydroksybenzoesany (parabeny) i bisulfit sodu
Ten lek zawiera metyloparahydroksybenzoesan i propyloparahydroksybenzoesan, które mogą powodować reakcje alergiczne (również opóźnione) i wyjątkowo rzadko – skurcz oskrzeli.
Ten lek zawiera bisulfit sodu, który rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwościowe i skurcz oskrzeli.
Jeśli cierpisz na celiakię, możesz przyjmować DECADRON bez ryzyka.

3. Jak stosować Decadron

Decadron będzie podawany do żyły lub głęboko do mięśnia przez lekarza lub pielęgniarkę.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
Dawkę, moment podania leku oraz długość trwania leczenia ustali lekarz. Będzie to zależało od Twojego wieku, masy ciała, stanu zdrowia, innych leków, które przyjmujesz, oraz rodzaju i ciężkości choroby.
W niektórych jednak sytuacjach nagłych, gdy istnieje zagrożenie dla życia, może zostać podana dawka wyższa niż zwykle. Początkową dawkę powtórzono bez zmian lub dostosowano do potrzeb w zależności od sytuacji. Jeśli po upływie rozsądnego czasu personel medyczny nie zaobserwuje zadowalającej odpowiedzi klinicznej, leczenie powinno zostać przerwane, a Ty powinieneś przejść na odpowiednią inną terapię.
Każda dawka musi być dostosowana do Twojego przypadku na podstawie odpowiedzi organizmu.
Po osiągnięciu korzystnej odpowiedzi lekarz ustali odpowiednią dawkę utrzymaniu, stopniowo zmniejszając dawkę początkową o niewielkie ilości i w odpowiednich odstępach czasu, aż do osiągnięcia minimalnej dawki wystarczającej. Będziesz musiała/-ał być stale monitorowany/-a w celu prawidłowego ustalenia najodpowiedniejszej dawki. Do sytuacji, które mogą wymagać korekty dawki, należą zmiany stanu zdrowia (ulepszenie lub pogorszenie się choroby, odpowiedź organizmu na lek oraz inne sytuacje niezwiązane bezpośrednio z chorobą).
Jeśli cierpisz na inne schorzenia niezwiązane bezpośrednio z chorobą, może być konieczne zwiększenie dawki tego leku na okres zależny od Twojego stanu. Gdy lek był stosowany przez okres dłuższy niż kilka dni, przerwanie leczenia musi być stopniowe, a nie gwałtowne.

Podawanie dożylnie (do żyły) i domięśniowo (do mięśnia)
Jeśli znajdujesz się w stanie wstrząsu, personel szpitalny poda Ci Decadron w postaci wstrzyknięcia bezpośrednio do żyły – zarówno dla dawki początkowej, jak i wszystkich kolejnych dawek (ponieważ w takich przypadkach każda inna droga podania, niezależnie od leku, prowadzi do nieregularnego wchłaniania do organizmu). Jeśli personel szpitalny zaobserwuje pozytywną odpowiedź organizmu (wzrost ciśnienia), przejdzie do podawania leku głęboko do mięśnia, aż do momentu, gdy będzie możliwe przejście na podawanie doustne (per os). Aby nie powodować niekomfortu, nie powinno się wstrzykiwać więcej niż 2 ml do jednego miejsca wstrzyknięcia.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
U dzieci dawki będą niższe niż u dorosłych i zostaną ustalone przez lekarza w zależności od ciężkości przypadku oraz wieku lub masy ciała.

Jeśli przyjmiesz więcej Decadron niż należy
Jeśli przypadkowo podano Ci więcej Decadron niż przepisano, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub najbliższym szpitalem.

Jeśli zapomnisz przyjąć Decadron
Jeśli opuściłeś/-aś wstrzyknięcie, należy je podać jak najszybciej. Jeśli jednak zbliża się czas następnego zaplanowanego wstrzyknięcia, pomijamy pominiętą dawkę. Nie wolno podawać podwójnej dawki (dwóch wstrzyknięć jednocześnie), aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Decadronem
Nie przerywaj stosowania Decadronu, chyba że lekarz zaleci inaczej.
W niektórych przypadkach, gdy lek był stosowany przez okres dłuższy niż kilka dni, przerwanie leczenia musi być stopniowe, a nie gwałtowne.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Następujące działania niepożądane mogą wystąpić przy stosowaniu Decadron:

zatrzymanie sodu
zatrzymanie wody
utrata potasu z organizmu
zmniejszenie kwasowości krwi spowodowane niskim stężeniem potasu (alkaloza hipokaliemiczna)
wydzielanie białek (katabolizm białkowy) z ujemnym bilansem azotowym (w przypadku długotrwałego leczenia należy odpowiednio zwiększyć dawkę białka w diecie)
zwiększone uczucie głodu
utrata wapnia
niewydolność serca (niewydolność krążenia) u osób predysponowanych
podwyższone ciśnienie krwi
powstawanie skrzeplin we krwi (tromboembolia)
utrata napięcia mięśniowego (osłabienie)
choroba mięśni spowodowana terapią hormonalną (miopatia sterydowa)
zmniejszenie masy mięśniowej
wypłucenie kości (osteoporoza)
złamania kręgów spowodowane uciskiem
utrata tkanki kostnej w kości udowej (nieżytne martwicze głowy kości udowej i kości ramiennej)
samoistne pęknięcia kości długich
pęknięcie błony śluzowej żołądka (odżeranie trawiennicze) z możliwością przebicia i krwawienia
przebicie jelita cienkiego i grubego
ciężka choroba charakteryzująca się zapaleniem trzustki (zapalenie trzustki)
obrzęk brzucha
zapalenie przełyku z uszkodzeniem tkanki śluzowej (przełykowe odżeranie trawiennicze)
nudności
kichanie
trudności trawienia
infekcja grzybicza (kandydoza)
opóźnione gojenie się ran
cienka i krucha skóra
drobne krwawienia i siniaki (plamki posocznicze i krwiaki)
podrażnienie i zaczerwienienie twarzy (rumień twarzy)
trądzik
zwiększone pocenie się
osłabienie reakcji w testach skórnych (zniekształcenie wyników testów skórnych)
inne reakcje skórne, takie jak podrażnienie (dermatyta alergiczna, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk spowodowany cieczą)
drgawki
zwiększone ciśnienie wewnątrz czaszki z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego (obrzęk mózgu)
zawroty głowy
ból głowy
zaburzenia psychiczne różnego rodzaju, takie jak: euforia, depresja, zmiany nastroju, myśli samobójcze, objawy psychotyczne (w tym mania, urojenia, halucynacje i nasilenie schizofrenii), drażliwość, lęk, zaburzenia snu, dezorientacja i zaburzenia pamięci. Reakcje te są częste i mogą wystąpić zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.
ogólny obrzęk twarzy i kończyn (rozwój stanu typowego dla zespołu Cushinga)
niewydolność kory nadnerczy i przysadki (niedobór produkcji hormonów przez nadnercze i przysadkę), szczególnie podczas okresów stresu spowodowanego urazami, operacjami chirurgicznymi lub ciężkimi chorobami
objawy cukrzycy ukrytej (nietolerancja węglowodanów nieuwidoczniona w badaniu krwi)
zwiększone zapotrzebowanie na insulinę lub leki hipoglikemizujące doustne (leki obniżające stężenie cukru we krwi) u pacjentów z cukrzycą
nadmiar glukozy we krwi
zaburzenia miesiączkowania
zaćma (stopniowe mętnienie widzenia)
zwiększone ciśnienie wewnątrz oka
jaskra (choroba nerwu wzrokowego)
załamanie gałki ocznej (wypukłość gałki ocznej)
chorioretinopatia, nasilenie wirusowych chorób oka, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, cienienie się rogówki lub twardówki
zamazane widzenie (częstość nieznana: może dotyczyć do 1 osoby na 1000)
nadwrażliwość
uczucie niedoboru
zgrubienie mięśnia sercowego (nadciśnieniowa kardiomiopatia) u noworodków przedwczesnych, które zazwyczaj wraca do normy po zakończeniu leczenia (częstość nieznana)

Zespół odstawienia: zbyt szybkie zmniejszenie dawki Decadron po długotrwałym leczeniu może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby, hipotensji i śmierci.
W niektórych przypadkach objawy odstawienia mogą naśladować nawrót choroby, w której leczeniu pacjent był wcześniej poddawany terapii.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i dorosłych

zahamowanie wzrostu u dzieci.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te, których nie ma na tej liście, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse . Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Decadron

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie należy stosować tego leku po upływie terminu przydatności do użycia, wskazanego na opakowaniu. Termin przydatności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Ten produkt, podobnie jak inne przygotowania steroidowe, jest wrażliwy na ciepło. Nie należy go dlatego sterylizować w autoklawie, jeśli chce się zdezynfekować zewnętrzną powierzchnię fiolki. Należy chronić lek przed zamarznięciem.
Nie wyrzucaj żadnych leków do ścieków ani do odpadów komunalnych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą Ci w ten sposób chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Decadron

Substancją czynną jest dexametasono-21-fosforan. Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 4 mg dexametasono-21-fosforanu.
Pozostałe składniki to: kreatynina, sodowy bisulfit, cytrynian sodu, metylo-p-hydroksybenzoan, propylo-p-hydroksybenzoan, woda do sporządzania środków do wstrzykiwań.

Opis wyglądu Decadron i zawartości opakowania
Decadron 4 mg/1 ml ampułki zawiera 1 ampułkę 1 ml lub 3 ampułki po 1 ml lub 6 ampułek po 1 ml.
Decadron 8 mg/2 ml ampułki zawiera 1 ampułkę 2 ml lub 3 ampułki po 2 ml lub 6 ampułek po 2 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
I.B.N. Savio S.r.l. – Via del Mare, 36 – Pomezia (RM)
Producent:
Savio Industrial S.r.l.
Via E. Bazzano, 14 - Ronco Scrivia (GE)
Esseti Farmaceutici Srl
Via Campobello 15 – Pomezia (Rm)
Biomedica Foscama Industria Chimico-Farmaceutica S.p.A.
Via Morolense 87 - Ferentino (FR)

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

Uważnie przeczytaj również informacje zawarte w punktach 1–6.
Sposób podania Decadron
Preparat można wstrzykiwać bezpośrednio z fiolki, bez mieszania lub rozcieńczania. Jeśli uznaje się za stosowne, można go dodawać bez utraty skuteczności do roztworu chlorku sodu do wstrzykiwania, roztworu glukozy do wstrzykiwania lub odpowiedniej krwi przeznaczonej do transfuzji i podawać w postaci wlewu dożylnego kropelkowego. Gdy roztwór do wstrzykiwania Decadron jest dodawany do roztworu do wlewu, mieszaninę należy wykorzystać w ciągu 24 godzin, ponieważ roztwory te nie zawierają substancji konserwujących. Należy przestrzegać standardowych środków aseptycznych stosowanych przy wstrzykiwaniach.

Wstrzykiwanie dożylne i domięśniowe: jeśli to możliwe, należy stosować podanie dożylne zarówno do dawki początkowej, jak i do wszystkich dawek podawanych później, gdy pacjent przebywa w stanie wstrząsu (ponieważ u takich pacjentów każda inna droga podania, niezależnie od leku, prowadzi do nieregularnego wchłaniania). Jeśli zaobserwuje się odpowiednią reakcję ciśnieniową, można stosować podanie domięśniowe aż do momentu, gdy będzie można przejść na leczenie doustne. Aby nie powodować dyskomfortu pacjentowi, nie należy wstrzykiwać więcej niż 2 ml na jeden punkt wstrzykiwania. W przypadkach nagłych, typowa dawka roztworu do wstrzykiwania Decadron do podania dożylnego lub domięśniowego wynosi 1–5 ml (od 4 do 20 mg), w zależności od ciężkości choroby (zob. również „Wstrząs”). Dawkę tę można powtarzać, aż do uzyskania odpowiedniej reakcji. Po osiągnięciu początkowej poprawy, wystarczające mogą okazać się pojedyncze dawki 0,5–1 ml (od 2 do 4 mg), które można powtarzać w razie potrzeby. Całkowita dobową dawkę

zwykle nie powinna przekraczać 20 ml (80 mg), nawet w przypadkach ciężkich. Gdy wymagane jest maksymalne i stałe działanie, podawanie należy powtarzać co 3–4 godziny lub prowadzić za pomocą wlewu dożylnego kropelkowego. Wstrzykiwania dożylne i domięśniowe wskazane są w chorobach ostrych. Po przejściu fazy ostrej należy możliwie szybko przejść na doustną terapię steroidową.

Wstrząs: typowa dawka to 2–6 mg/kg masy ciała podana w jednym wstrzykiwaniu dożylnym. Gdy wstrząs trwa, dawkę tę można powtórzyć w ciągu 2–6 godzin. Alternatywnie, roztwór do wstrzykiwania Decadron może być podany w dawce 2–6 mg/kg masy ciała w jednym wstrzykiwaniu dożylnym, bezpośrednio następującym po wlewie dożylnym tej samej dawki. Leczenie roztworem do wstrzykiwania Decadron stanowi uzupełnienie, a nie zastępstwo konwencjonalnej terapii (zob. „Zalecenia dotyczące stosowania”). Te zalecenia odzwierciedlają obecny trend w praktyce medycznej polegający na stosowaniu wysokich (farmakologicznych) dawek kortykosteroidów w leczeniu wstrząsu. Poniższe wskazówki dawkowania roztworu do wstrzykiwania Decadron zostały zaproponowane przez różnych autorów:
Cavanagh: 3 mg/kg masy ciała w ciągłym wlewie dożylnym przez 24 godziny po początkowym wstrzyknięciu dożylnym 20 mg.
Dietzman: 2–6 mg/kg masy ciała w jednym wstrzyknięciu dożylnym.
Frank: początkowo 40 mg, następnie powtarzane wstrzykiwanie dożylne co 4–6 godzin, jeśli wstrząs trwa.
Oaks: początkowo 40 mg, następnie powtarzane wstrzykiwanie dożylne co 2–6 godzin, jeśli wstrząs trwa.
Schumer: 1 mg/kg masy ciała w jednym wstrzyknięciu dożylnym. Dawki te są wyższe niż zwykle zalecane dla roztworu do wstrzykiwania Decadron: są to jednak dawki stosowane w nagłych sytuacjach, w stanach ostrych wymagających wysokich dawek farmakologicznych. Podawanie kortykosteroidów w wysokich dawkach powinno być kontynuowane tylko do momentu ustabilizowania stanu pacjenta, zazwyczaj nie dłużej niż przez 48–72 godziny. Należy unikać długotrwałego leczenia tymi wysokimi dawkami, aby zapobiec ewentualnym powikłaniom, takim jak niewydolność nadnerczy lub wrzód żołądkowo-jelitowy.

Obrzęk mózgu związany z ostryą apopleksją: początkowo 10 mg (2,5 ml) roztworu do wstrzykiwania Decadron dożylnie, a następnie domięśniowo 4 mg (1 ml) co 6 godzin przez 10 dni. Dawkę należy stopniowo zmniejszyć do zera w ciągu kolejnych 7 dni.
Obrzęk mózgu związany z leczeniem pierwotnych lub przerzutowych guzów mózgu, interwencjami neurochirurgicznymi, urazami czaszki, pseudoguzem mózgu lub przygotowaniem do zabiegu u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym spowodowanym guzem mózgu: początkowo 10 mg (2,5 ml) roztworu do wstrzykiwania Decadron dożylnie, a następnie domięśniowo 4 mg (1 ml) co 6 godzin, aż do ustąpienia objawów obrzęku mózgu. Odpowiedź zwykle pojawia się w ciągu 12–24 godzin: dawkowanie można zmniejszyć po 2–4 dniach i stopniowo odstawiać w ciągu 5–7 dni. W leczeniu paliatywnym pacjentów z guzami nawracającymi lub nieoperacyjnymi: dawkowanie utrzymaniowe należy dostosować indywidualnie, stosując roztwór do wstrzykiwania Decadron lub tabletki Decadron. Może wystarczyć dawkowanie 2 mg dwa lub trzy razy dziennie. Należy stosować najniższą dawkę niezbędną do kontroli obrzęku mózgu. Należy przestrzegać standardowych środków ostrożności związanych z terapią kortykosteroidową. Należy rozważyć możliwość przepisania środków przeciwwstrząsowych, antycholinergików i zaleceń dietetycznych w celu zapobiegania powstawaniu wrzodów żołądkowo-jelitowych lub krwotoków.
Krup: typowe dawkowanie obejmuje zazwyczaj pojedynczą dawkę od 0,5 do 1,25 ml (od 2 do 5 mg), w zależności od wieku i masy ciała dziecka. Równocześnie należy prowadzić konwencjonalną terapię przeciwkruzipową, obejmującą odpowiednie dawki antybiotyków. W szczególnie ciężkich przypadkach leczenie steroidowe może być kontynuowane w niskich dawkach przez 2 lub 3 dni jako środek zapobiegawczy przed powtórnym wystąpieniem ostrych napadów.
Połączenie terapii pozajelitowej i doustnej: w przypadku ostrych, samoograniczających się alergii lub nawrotów przewlekłych chorób alergicznych (ostra rinita alergiczna, ostre napady sezonowego astmy oskrzelowego alergicznego, pokrzywka lekowa, obrzęk naczynioruchowy, zapalenia skóry kontaktowe itp.) zaleca się następujący schemat dawkowania, w którym terapia pozajelitowa i doustna są stosowane łącznie:
Dawkowanie (całkowite dzienne)

dzień jedno wstrzykiwanie 1 ml (4 mg) roztworu do wstrzykiwania Decadron 4 mg domięśniowo
dzień 2 tabletki Decadron 0,5 mg 2 razy dziennie 4 tabletki
dzień 2 tabletki Decadron 0,5 mg 2 razy dziennie 4 tabletki
dzień 1 tabletka Decadron 0,5 mg 2 razy dziennie 2 tabletki
dzień 1 tabletka Decadron 0,5 mg 2 razy dziennie 2 tabletki
dzień 1 tabletka Decadron 0,5 mg dziennie 1 tabletka
dzień 1 tabletka Decadron 0,5 mg dziennie 1 tabletka
dzień Wizyta kontrolna
SCHEMAT DAWKOWANIA (jako alternatywa do powyższego)
dzień 1 lub 2 ml (4 mg) roztworu do wstrzykiwania Decadron (4 mg/ml) 4 lub 8 mg domięśniowo
dzień 2 tabletki Decadron 0,75 mg 2 razy dziennie 4 tabletki
dzień 2 tabletki Decadron 0,75 mg 2 razy dziennie 4 tabletki
dzień 1 tabletka Decadron 0,75 mg 2 razy dziennie 2 tabletki
dzień 1 tabletka Decadron 0,75 mg dziennie 1 tabletka
dzień 1 tabletka Decadron 0,75 mg dziennie 1 tabletka
dzień Brak leczenia
dzień Wizyta kontrolna
Celem tego schematu jest zapewnienie odpowiedniego leczenia podczas ostrych epizodów i jednocześnie minimalizacja ryzyka przedawkowania w przypadkach przewlekłych. U niektórych pacjentów samo to wystarcza do skutecznego kontroli choroby. Inni pacjenci wymagają dodatkowego leczenia, np. sterydów do stosowania miejscowego, leków przeciwhistaminowych lub leków rozszerzających oskrzela. U ograniczonej liczby pacjentów może być konieczne leczenie systemowe steroidami. Na podstawie dawkowania stosowanego dzień przed nawrotem objawów u tej grupy pacjentów, lekarz może łatwiej ocenić potrzebę dalszego leczenia. W nawrotach astmy towarzyszących objawom infekcji zaleca się jednoczesne podawanie antybiotyków.
Wstrzykiwania wewnątrzstawowe i do tkanek miękkich: wstrzykiwania wewnątrzstawowe i do tkanek miękkich są zazwyczaj stosowane, gdy zaangażowane są nie więcej niż jedno lub dwa stawy lub miejsca. Nie wykluczają one konieczności stosowania standardowych środków. Choć działają korzystnie na objawy, nie stanowią absolutnie leczenia, ponieważ hormon nie wywiera żadnego wpływu na przyczynę stanu zapalnego.
Poniżej podano niektóre z typowych dawek pojedynczych: Punkt wstrzykiwania Objętość wstrzyknięcia Ilość fosforanu deksametazonu
(ml) (mg)
Duże stawy (np. kolano) 0,5–1 2–4
Małe stawy (np. międzypaliczkowe, skroniowo-żuchwowy) 0,2–0,25 0,8–1
Otoczki ścięgniste (w tym zwapniałe) 0,5–0,75 2–3
Układy ścięgniste 0,1–0,25 0,4–1
Czopki i odciski 0,05–0,25 0,2–1
Podeszwowe 0,1–0,25 0,4–1
Paliczki 0,05–0,2 0,2–0,8
Infiltracja tkanek miękkich 0,5–1,5 2–6
Ganglia 0,25–0,5 1–2
Częstość wstrzykiwania waha się od razu co 3–5 dni do razu co 2–3 tygodnie, w zależności od odpowiedzi na leczenie.
Niekompatybilności
Nie znane są żadne niekompatybilności z innymi lekami.
Ważność
Przy nienaruszonym opakowaniu: 24 miesiące
Specjalne środki ostrożności dotyczące przechowywania
Ten produkt, podobnie jak inne przygotowania steroidowe, jest wrażliwy na ciepło. Nie należy go więc poddawać sterylizacji w autoklawie, jeśli chce się zdezynfekować zewnętrzną powierzchnię fiolki. Chronić przed zamarznięciem.

Ulotka: informacje dla pacjenta

Decadron 2 mg/ml krople doustne, roztwór

Deksametazonu fosforan sodu
Przed zażyciem tego lekarstwa należy dokładnie przeczytać cały ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
To lekarstwo zostało przepisane wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
Jeśli wystąpi jakikolwiek niepożądany efekt działania, w tym także nie wymieniony w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

Co to jest Decadron i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Decadron
Jak stosować Decadron
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Decadron
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Decadron i do czego służy

Decadron zawiera substancję czynną dexamethason, która należy do grupy leków zwanych kortykosteroidami.
Ten lek hamuje objawy zapalne i jest stosowany w leczeniu następujących stanów:
stanów zapalnych stawów spowodowanych: zwyrodnieniowym i pourazowym zapaleniem stawów, przewlekłym postępującym zapaleniem stawów (choroby powodujące ból i sztywność stawów), zapaleniem stawów kręgosłupa (zapalenie i sztywność stawów kręgosłupa)
stanów astmy
zapaleń skóry i alergicznych chorób skóry
we wszystkich przypadkach, w których konieczne jest leczenie lekiem kortykosteroidowym.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Decadron

Nie przyjmuj Decadron, jeśli

jesteś uczulony na deksametazon lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
masz grzybicze zakażenie (mykozę);
chorujesz na gruźlicę;
masz wrzód peptyczny (rany w błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy);
cierpisz na zaburzenia psychiczne (psychotyczne);
masz infekcję oka wywołaną wirusem Herpes simplex;
jesteś w ciąży, chyba że lekarz zalecił inaczej (zobacz „Ciąża i karmienie piersią”);
karmisz piersią (zobacz „Ciąża i karmienie piersią”);
prowadzona jest terapia szczepionkami zawierającymi żywe wirusy.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zażyciem Decadron skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Przed podaniem Decadron lekarz zapyta o wcześniejsze reakcje alergiczne, ponieważ rzadko opisywane były przypadki reakcji anafilaktycznych u pacjentów leczonych parenteralnie (dożylnie lub domięśniowo) kortykosteroidami.
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią zamazanie widzenia lub inne zaburzenia wzroku.
Zwróć szczególną uwagę przy stosowaniu Decadron:

Jeśli cierpisz na aktywną gruźlicę; w takim przypadku stosowanie leku powinno być ograniczone do przypadków choroby fulminującej lub rozsianej, przy jednoczesnym zastosowaniu odpowiedniego leczenia antygruźliczego. Jeśli masz utajoną gruźlicę lub dodatni wynik testu tuberkulinowego (test diagnostyczny gruźlicy), szczególnie przy długotrwałym stosowaniu Decadron, lekarz będzie Cię dokładnie kontrolował i może przepisać odpowiednie leczenie profilaktyczne, aby zapobiec reaktywacji choroby.

Jeśli cierpisz na zapalenie jelita grubego (nieswoista colitis ulcerosa) z ryzykiem perforacji lub zapalenie wypustek jelita grubego (divertykulit), lub jeśli masz ropnie (abscesy) i ogólnie infekcje ropne;

Jeśli niedawno przeszedłeś operację jelit (anastomozy jelitowe);

Jeśli masz obniżoną funkcję nerek (niewydolność nerek);

Jeśli masz podwyższone ciśnienie krwi (nadciśnienie);

Jeśli cierpisz na chorobę charakteryzującą się osłabieniem mięśni i zmęczeniem zwaną „miastenia gravis”;

Jeśli cierpisz na cukrzycę;

Jeśli masz osteoporozę („porysowane” kości);

Jeśli masz infekcje ostre i przewlekłe.

Jeśli Twoja tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów (hipotyreozę) lub cierpisz na marskość wątroby (postępujące niszczenie komórek wątroby), ponieważ w takich przypadkach reakcja na lek może być nasilona.

Jeśli musisz przyjmować wysokie dawki przez dłuższy czas, ponieważ może dojść do zaburzenia równowagi mineralnej w organizmie. Może być konieczna korekta przyjmowania sodu, potasu i/lub wapnia.

Jeśli występują u Ciebie objawy zespołu lizy nowotworowej, takie jak skurcze mięśni, osłabienie mięśni, dezorientacja, utrata lub zaburzenia widzenia oraz duszność, jeśli cierpisz na nowotwory hematologiczne.

Jeśli cierpisz na guz nadnercza (feochromocytoma).

Leki tej grupy mogą maskować niektóre objawy infekcji i podczas ich stosowania mogą wystąpić dodatkowe infekcje. W takich przypadkach skontaktuj się z lekarzem w celu wdrożenia odpowiedniego leczenia antybiotykiem.

Jeśli przebywasz w stanie silnego stresu i przyjmujesz kortykosteroidy (jak Decadron), lekarz dostosuje dawkę w zależności od nasilenia stanu stresowego. Wtórna niewydolność nadnerczy (niewystarczająca produkcja hormonów kory nadnerczy) wywołana przez kortykosteroidy może być ograniczona przez stopniowe zmniejszanie dawki. Tego rodzaju względna niewydolność może utrzymywać się przez miesiące po odstawieniu leczenia. W związku z tym w każdej sytuacji stresowej, która wystąpi w tym okresie, skontaktuj się z lekarzem w celu wznowienia leczenia hormonalnego.

Doniesienia literaturowe sugerują związek między stosowaniem kortykosteroidów a pęknięciem ściany lewej komory serca po niedawno przebytym zawałcie mięśnia sercowego; dlatego kortykosteroidy należy stosować z najwyższą ostrożnością u tych pacjentów.

Dla osób uprawiających sport: stosowanie leku bez uzasadnienia terapeutycznego stanowi doping i może prowadzić do wykrycia w teście antydopingu.

Dzieci i młodzież

Decadron nie powinien być stosowany u wcześniaków z problemami oddechowymi.

W najwcześniejszym okresie niemowlęcym Decadron należy podawać tylko w przypadkach rzeczywistej potrzeby i pod bezpośrednim nadzorem lekarza.

Dzieci poddawane długoterminowej terapii kortykosteroidami (jak Decadron) powinny być dokładnie monitorowane pod względem wzrostu i rozwoju.

Inne leki i Decadron

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.

W szczególności powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz:

Difenylohydantoine, fenobarbital (stosowane w epilepsji), efedrynę (stosowaną w astmie i w celu złagodzenia zatkania nosa) lub ryfampicynę (antybiotyk) oraz inne leki należące do induktorów enzymów cytochromu P450 3A4: mogą one zwiększać wydalanie Decadron i zmniejszać jego działanie.

Oddziaływanie z tymi lekami może zakłócić wynik testu deksametazonowego (test oceny funkcji kory nadnerczy).

Leki przeciwkrzepliwe z grupy kumaryn (stosowane do rozrzedzania krwi): lekarz będzie kontrolował szybkość krzepnięcia krwi (czas protrombinowy).

Moczopędne wyprowadzające potas (stosowane w celu zwiększenia wydzielania moczu i soli potasu), ponieważ może dojść do niedoboru potasu we krwi.

Niektóre leki mogą nasilać działanie Decadron i lekarz może chcieć Cię dokładnie kontrolować, jeśli przyjmujesz te leki (w tym niektóre leki stosowane w leczeniu HIV: rytonawir, kobicystat).

Erytromycyna i niektóre leki przeciw-HIV (indynawir, rytonawir, lopinawir, sakwinawir): mogą zmniejszać działanie Decadron.

Fenytoina (stosowana w epilepsji): może dochodzić zarówno do wzrostu, jak i spadku stężenia tego leku po podaniu razem z Decadron, co może prowadzić do zaburzeń kontroli napadów padaczkowych.

Działanie niektórych leków obniżających poziom glukozy we krwi, w tym insuliny, może być osłabione.

Decadron zawiera 34,5 mg glikolu propylenowego na kroplę, co odpowiada 1036 mg/ml.
Jeśli dziecko ma mniej niż 4 tygodnie życia, porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą przed podaniem tego leku, szczególnie jeśli dziecko przyjmuje inne leki zawierające glikol propylenowy lub alkohol.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kroplę, co oznacza, że jest zasadniczo „bezsodowy”.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.

W czasie ciąży przyjmuj Decadron tylko wtedy, gdy wyraźnie zalecił to lekarz, w przypadkach rzeczywistej potrzeby i pod jego bezpośrednim nadzorem.

Dzieci urodzone u matek leczonych kortykosteroidami (jak Decadron) w czasie ciąży powinny być dokładnie kontrolowane pod kątem ewentualnych objawów osłabionej czynności kory nadnerczy (hiposurrenalizm).

Decadron przechodzi do mleka matki i może wpływać na wzrost dziecka, produkcję endogennych kortykosteroidów lub powodować inne niepożądane skutki. Dlatego nie przyjmuj Decadron w okresie karmienia piersią.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Decadron nie wpływa na zdolność kierowania pojazdami ani obsługi maszyn.

3. Jak stosować Decadron

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty.
W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zalecana dawka to:
Dawkowanie należy dostosować do stanu pacjenta oraz odpowiedzi na leczenie.
Orientacyjnie leczenie można rozpocząć od podania od 2 mg do 5 mg w 3 dawkach dziennie
(2 mg/dzień w trzech dawkach dziennie odpowiada 10 kroplom 3 razy dziennie; 5 mg/dzień odpowiada 25 kroplom 3 razy dziennie).
Gdy tylko stwierdzi się poprawę, należy stopniowo zmniejszać dawkowanie aż do najniższej dawki terapeutycznej, która nadal skutecznie kontroluje objawy – może ona wahać się od 0,2 mg (odpowiada 3 kroplom) do 2 mg dziennie (odpowiada 30 kroplom).
1 ml roztworu (= 2 mg) odpowiada 30 kroplom.
Rozcieńcz krople w niewielkiej ilości wody i wymieszaj otrzymany roztwór przed podaniem.

Jeśli przyjmiesz więcej Decadronu niż powinieneś
W przypadku przedawkowania mogą wystąpić następujące objawy: otyłość, zmniejszenie masy mięśniowej (zanik mięśni), „porysowane” kości (osteoporoza), nadmierna owłosienie (hirsutyzm), purpura, trądzik, pobudzenie, niepokój, glikozuria, nadmiar cukru we krwi (hiperglikemia), obniżenie poziomu potasu we krwi (hipokaliemia), nadmierna produkcja kortyzolu przez nadnercza (zespoł Cushinga), zahamowanie wzrostu u dzieci.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy stopniowo zmniejszać dawkowanie.
W razie przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki Decadronu, niezwłocznie powiadom lekarza lub udać się do najbliższego szpitala.

Jeśli zapomnisz wziąć Decadron
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Decadronem
Nie przerywaj nagle przyjmowania tego leku, chyba że lekarz wyraźnie zalecił inaczej.
Zmniejszanie dawki lub kończenie leczenia należy przeprowadzać stopniowo.
W razie wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Instrukcja obsługi kroplówki z pompką
Opakowania z fiolkami o pojemności 30 ml zawierają kroplówkę z pompką wyposażoną w osłonkę.
Kroplówka z pompką jest wyskalowana co 0,5 ml i 1 ml.

Otwórz fiolkę, odkręcając kapsułkę (Rysunek A).

Trzy ilustracje przedstawiają butelkę z obracającą się w lewo strzałką, kroplówkę z obracającą się w prawo strzałką oraz jeden

Odkręć plastikową osłonkę kroplówki (Rysunek B).
Wprowadź kroplówkę do fiolki, aby pobrać zawartość.
Rozcieńcz krople w niewielkiej ilości wody i wymieszaj otrzymany roztwór przed podaniem.
Zamknij fiolkę, zakręcając kapsułkę (Rysunek C).
Zakręć ponownie osłonkę kroplówki.
Umieść fiolkę i kroplówkę z powrotem w opakowaniu.

Rysunek A – Odkręć kapsułkę fiolki
Rysunek B – Odkręć osłonkę kroplówki
Rysunek C – Zakręć kapsułkę fiolki

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Podczas stosowania Decadron mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

zatrzymanie sodu
zatrzymanie wody
utrata potasu z organizmu
obniżenie stężenia kwasów we krwi spowodowane niskim stężeniem potasu (alkalosis hipokaliemiczna)
rozpad białek (katabolizm białkowy) z ujemnym bilansem azotowym (dlatego w przypadku długotrwałego leczenia należy odpowiednio zwiększyć dawkę białek w diecie)
zwiększenie apetytu
utrata wapnia
niewydolność serca o charakterze zastoinowym (niewydolność krążenia) u osób predysponowanych
podwyższone ciśnienie krwi
zaburzenia krążenia (tromboembolia)
utrata napięcia mięśniowego (osłabienie)
choroba mięśni spowodowana terapią hormonalną (miopatia sterydowa)
zmniejszenie masy mięśniowej
odwapnienie kości (osteoporoza)
złamania kręgów kręgosłupa spowodowane przez ucisk
utrata tkanki kostnej w kości udowej (niezakaźne martwica głowy kości udowej i kości ramiennej)
samoistne pęknięcia kości długich
zerwanie ścięgien
uszkodzenie błony śluzowej żołądka (odleżyna żołądka) z możliwością perforacji i krwawienia
perforacja jelita cienkiego i grubego
ciężka choroba charakteryzująca się zapaleniem trzustki (zapalenie trzustki)
wzdęcia brzucha
zapalenie przełyku z uszkodzeniem tkanki śluzowej (przełykowe zapalenie owrzodzeniowe)
nudności
zaczerpnięcie
trudności trawienne
infekcja grzybicza (kandydoza)
opóźnione gojenie ran
cienka i krucha skóra
drobne krwotoki i siniaki (plamki posocznicze i krwawienia podskórne)
podrażnienie i zaczerwienienie twarzy (rumień twarzy)
trądzik
zwiększone pocenie się
tłumienie odpowiedzi w próbach skórnych (zniekształcenie wyników testów skórnych)
inne reakcje skórne, takie jak podrażnienie (zapalenie skóry alergiczne, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk spowodowany przez ciecz)
drgawki
zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego (obrzęk tarczy nerwu wzrokowego)
zawroty głowy
ból głowy
zaburzenia psychiczne różnego rodzaju, takie jak: euforia, depresja, zmiany nastroju, myśli samobójcze, objawy psychotyczne (w tym mania, urojenia, halucynacje oraz nasilenie schizofrenii), drażliwość, lęk, zaburzenia snu, dezorientacja i zaburzenia pamięci. Reakcje te są powszechne i mogą występować zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.
ogólnoustrojowe obrzęki twarzy i kończyn (rozwojowy stan cushingoidny)
niewydolność kory nadnerczy i przysadki wtórna (niedobór produkcji hormonów przez nadnercze i przysadkę), szczególnie podczas okresów stresu spowodowanych urazami, zabiegami chirurgicznymi lub ciężkimi chorobami
objawy utajonego cukrzycy (nieuwidoczniona w badaniach krwi nietolerancja węglowodanów)
zwiększone zapotrzebowanie na insulinę lub leki obniżające stężenie cukru we krwi (lek hipoglikemizujący) u chorych na cukrzycę
nadmiar glukozy we krwi
zaburzenia miesiączkowania
zaćma (postępujące zmętnienie soczewki)
zwiększone ciśnienie wewnątrzgałowe
jaskra (choroba nerwu wzrokowego)
załamanie gałki ocznej (zwiększona wypukłość gałki ocznej)
choroba naczyniowo-ziarniniakaowa, nasilenie wirusowych chorób oka, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, cienienie rogówki lub twardówki
zamazane widzenie (częstość nieznana)
nadwrażliwość
niedowagę

Zespół odstawienia: zbyt szybkie zmniejszenie dawki Decadron po długotrwałym leczeniu może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby, hipotensji i śmierci.
Badania diagnostyczne: zmniejszona tolerancja węglowodanów, przyrost masy ciała.
W niektórych przypadkach objawy odstawienia mogą naśladować nawrót choroby, w której leczeniu pacjent był wcześniej poddawany terapii.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży

zaburzenia wzrostu

Przestrzeganie instrukcji zawartych w ulotce zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem:
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse . Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Decadron

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu „Expiry date” („Scad.”).
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca. Wymieniona data ważności dotyczy produktu w nieuszkodzonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Przechowuj w temperaturze nie przekraczającej 25°C.
Stosuj lek przez maksymalnie 80 dni od momentu pierwszego otwarcia fiolki. Po upływie tego okresu, usuń pozostałą ilość leku.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do odpadów domowych. Skonsultuj się z farmaceutą, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą one w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Decadron
1 ml roztworu zawiera:

Substancję czynną: fosforan sodu dexametazonu. 1 ml roztworu zawiera 2 mg fosforanu sodu dexametazonu.
Inną składnik: glikol propylenowy.

Opis wyglądu Decadron i zawartość opakowania
Decadron jest dostępny w postaci kropli doustnych, roztwór.
Opakowanie kartonowe zawierające 1 buteleczkę o pojemności 10 ml z kroplówką
Opakowanie kartonowe zawierające 1 buteleczkę o pojemności 30 ml z kroplówką-pompką
Opakowanie kartonowe zawierające 2 buteleczki o pojemności 30 ml każda z kroplówką-pompką
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
I.B.N. Savio S.r.l. – Via del Mare, 36 – Pomezia (RM)
Producent
Genetic S.p.A. – Contrada Canfora – Fisciano (SA)
Savio Industrial S.r.l., Via Emilia, 21 - Pavia