Ulotka: informacje dla pacjenta

CONDIUREN 20 mg + 12,5 mg tabletki

Enalapril maleato + Hydrochlorothiazidum
Przeczytaj dokładnie niniejszą ulotkę przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może Ci się przydać w przyszłości.
Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
Jeżeli wystąpi jakikolwiek niepożądany efekt działania, w tym także nie wymieniony w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość niniejszej ulotki:

Co to jest Condiuren i do czego służy
Co musisz wiedzieć przed zażyciem Condiuren
Jak stosować Condiuren
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Condiuren
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Condiuren i do czego służy

Condiuren zawiera substancje czynne: enalapryl i hydrochlorothiazid.

Enalapryl należy do grupy leków zwanych „inhibitorami ACE” (inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę), które działają poprzez obniżanie ciśnienia krwi przez rozszerzanie naczyń krwionośnych.
Hydrochlorothiazid należy do grupy leków zwanych diuretykami, które działają poprzez zwiększanie ilości moczu produkowanego przez nerki.

Condiuren stosuje się w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi (nadciśnienia) u dorosłych,
gdy nie można go kontrolować za pomocą samego enalaprylu lub hydrochlorothiazidu podawanych oddzielnie.
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli nie czujesz się lepiej lub czujesz się gorzej.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Condiuren

Nie przyjmuj Condiuren

jeśli jest alergiczny na substancje czynne (maleinian enalaprilu lub hydrochlorotiazyd) lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli cierpisz na poważne problemy z nerkami (ciężka niewydolność nerek);
jeśli nie możesz oddawać moczu;
jeśli kiedykolwiek miałeś obrzęk rąk, stóp, kostek, twarzy, warg, języka i/lub gardła (angioobrzęk) spowodowany wcześniejszym leczeniem inhibitorami ACE;
jeśli inne osoby w Twojej rodzinie miały angioobrzęk, ponieważ może występować dziedziczna skłonność (dziedziczny angioobrzęk);
jeśli cierpisz na idiopatyczny angioobrzęk (bez wyraźnej przyczyny);
jeśli jesteś uczulony na pochodne sulfonamidowe (grupa antybiotyków);
jeśli jesteś w ciąży ponad 3 miesiące (zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
jeśli cierpisz na poważne problemy wątroby (ciężka niewydolność wątroby);
jeśli cierpisz na cukrzycę lub Twoja funkcja nerek jest upośledzona i przyjmujesz lek obniżający ciśnienie krwi zawierający aliskiren.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Condiuren:

jeśli podczas leczenia ciśnienie krwi staje się zbyt niskie (hipotensja), jeśli istnieje ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia krwi z powodu dużych strat soli lub płynów ustrojowych (na skutek stanu niedoboru, takiego jak wymioty, biegunka, diety ubogiej w sól lub długotrwałego przyjmowania doustnych moczopędnych). Krótkotrwałe obniżenie ciśnienia krwi nie stanowi przeciwwskazania do kontynuowania terapii;
jeśli cierpisz na chorobę niedokrwienną serca lub chorobę naczyń mózgowych. W takich przypadkach nadmierne obniżenie ciśnienia może spowodować zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu;
jeśli funkcja Twoich nerek jest upośledzona. Lekarz będzie monitorował poziom azotu i kreatyniny we krwi;
jeśli masz problemy z sercem (niewydolność serca);
jeśli lekarz poinformował Cię, że masz zwężenie zastawek serca lub lewej komory serca lub inne przeszkody w przepływie przez lewą komorę serca;
jeśli masz zwiększenie grubości mięśnia sercowego (tzw. nadmierną mięśniowość serca);
jeśli lekarz poinformował Cię, że masz zwężenie tętnic jednej lub obu nerek;
jeśli niedawno przeszedłeś przeszczepienie nerki;
jeśli potrzebujesz hemodializy (oczyszczania krwi przez filtrację) z użyciem określonych membran, ponieważ mogą wystąpić reakcje na typ stosowanej membrany;
jeśli masz problemy z wątrobą;
jeśli występuje zmniejszenie liczby niektórych typów białych krwinek (neutropenia, agranulocytoza) (zobacz punkt „Możliwe działania niepożądane”);
jeśli zmniejsza się liczba czerwonych krwinek (anemia) i płytek krwi (trombocytopenia);
jeśli lekarz poinformował Cię, że cierpisz na pewne schorzenie tkanki łącznej (kolagenopatię) z zaangażowaniem naczyń krwionośnych;
jeśli jesteś leczony lekami obniżającymi Twoją odporność (zobacz punkt „Inne leki i Condiuren”);
jeśli przyjmujesz allopurinol (lek na leczenie dny, chorobę powodującą ból stawów) lub procainamid (lek na leczenie zaburzeń rytmu serca) (zobacz punkt „Inne leki i Condiuren”);
jeśli istnieje ryzyko podwyższenia poziomu potasu we krwi;
jeśli występują nieprawidłowe poziomy wody i soli mineralnych w organizmie (hipokaliemia, hipozjemia, hipochloremiczna alkaloza, hipomagnezemia i hiperkalcemia);
jeśli cierpisz na cukrzycę (wysoki poziom cukru we krwi) i przyjmujesz leki przeciw cukrzycy, w tym insulinę, do kontroli cukrzycy (musisz wykonywać badania krwi w celu kontroli niskiego poziomu glukozy we krwi, szczególnie w pierwszym miesiącu leczenia) (zobacz punkt „Inne leki i Condiuren”);
jeśli pojawiają się reakcje alergiczne z objawami takimi jak obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności z połykaniem, pokrzywka i trudności w oddychaniu (angioobrzęk) (zobacz punkt „Możliwe działania niepożądane”);
jeśli przeszedłeś lub planujesz poddać się terapii odwrażliwości na ukąszenia pszczoły lub osy;
jeśli przeszedłeś lub planujesz poddać się terapii oddzielania składników krwi w celu usunięcia cholesterolu z krwi za pomocą urządzenia (afereza LDL);
jeśli cierpisz na suchy i uporczywy kaszel;
jeśli planujesz poddać się znieczuleniu ogólnemu podczas zabiegu chirurgicznego (zobacz punkt „Inne leki i Condiuren”);
jeśli masz problemy z dną (chorobę powodującą ból stawów), jeśli masz wysoki poziom kwasu moczowego we krwi;
jeśli przyjmujesz lit, stosowany do leczenia niektórych chorób psychicznych;
jeśli przyjmujesz któryś z następujących leków stosowanych do leczenia nadciśnienia tętniczego: a. „antagonistę receptora angiotensyny II” (AIIRA) (znane również jako sartany – np. walzartan, telmisartan, irbesartan), szczególnie jeśli masz problemy nerkowe związane z cukrzycą, b. aliskiren.
jeśli kiedykolwiek miałeś raka skóry lub jeśli podczas leczenia pojawia się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, szczególnie długotrwałe i w wysokich dawkach, może zwiększyć ryzyko wystąpienia niektórych typów raka skóry i warg (nie-melanoma raka skóry). Ochronij skórę przed ekspozycją na słońce i promieniowanie UV podczas przyjmowania Condiuren;
jeśli występuje zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu w warstwie naczyniowej oka (wylew naczyniówki) lub wzrostu ciśnienia w oku i mogą wystąpić w ciągu kilku godzin do kilku tygodni po zażyciu Condiuren. Jeśli nie zostanie to leczone, może to prowadzić do trwałej utraty wzroku. Jeśli wcześniej miałeś alergię na penicylinę lub sulfonamidy, możesz mieć większe ryzyko rozwoju tego zaburzenia;
jeśli miałeś problemy z oddychaniem lub choroby płuc (w tym zapalenie lub obecność płynu w płucach) po wcześniejszym przyjmowaniu hydrochlorotiazydu. Jeśli po zażyciu CONDIUREN pojawi się duszność lub ciężkie trudności w oddychaniu, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Lekarz może regularnie kontrolować funkcję Twoich nerek, ciśnienie krwi oraz poziom elektrolitów (np. potasu) we krwi. Zobacz również informacje w punkcie „Nie przyjmuj Condiuren”.
Tak jak przy innych lekach stosowanych do obniżania ciśnienia krwi, ten lek może być mniej skuteczny u pacjentów czarnoskórych.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność Condiuren u dzieci i młodzieży nie została ustalona, dlatego nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci i młodzieży.

Inne leki i Condiuren
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
W szczególności, przed rozpoczęciem leczenia Condiuren poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz:

inne leki obniżające ciśnienie krwi (przeciwnadciśnieniowe), w tym rozkurczacze naczyń, nitroglicerynę i inne nitraty, blokery beta;
lit (lek stosowany w niektórych problemach psychicznych);
niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID), często stosowane jako środki przeciwbólowe lub do zmniejszania stanów zapalnych;
inne leki moczopędne, szczególnie tzw. oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren lub amilorid), moczopędne pętlowe (np. furosemid) i tiazydowe;
suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas;
leki stosowane do leczenia chorób psychicznych (leków przeciwpsychotycznych) lub depresji (antydepresanty trójcykliczne);
środki znieczyszające;
sympatykomimetyki (leków o działaniu pobudzającym, stosowane np. w astmie);
leki stosowane do leczenia cukrzycy, w tym insulinę i doustne leki obniżające poziom cukru we krwi;
leki rozrzedzające krew (takie jak trombolityki i kwas acetylosalicylowy w dawkach kardiologicznych);
złoto do wstrzykiwań (lek stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, przewlekłego zapalenia stawów);
leki przeciwwspomagające (stosowane podczas zabiegów chirurgicznych);
barbiturany i narkotyki (substancje obniżające aktywność mózgu);
cholestyraminę i kolestypol, żywice (leki stosowane do obniżania poziomu cholesterolu we krwi);
leki stosowane do leczenia nieregularnego rytmu serca (przeciwwskazania, takie jak procainamid, chinidyna, amiodaron, sotalol);
leki na serce (glikozydy serca, takie jak dигoksyna, które zwiększają siłę skurczu serca);
kortykosteroidy lub kortykotropinę (ACTH) w leczeniu stanów zapalnych, takich jak reumatyzm;
karbenoksolon (inny lek stosowany w leczeniu zapalenia przewodu pokarmowego);
środki przeczyszczające, szczególnie jeśli są przyjmowane w nadmiernych dawkach;
aminy ciśnieniowe (leków o silnym działaniu pobudzającym, takich jak noradrenalina);
środki cytotoksyczne, leki stosowane do hamowania wzrostu nowotworów (np. cyklofosfamid, metotreksat);
allopurinol (w leczeniu dny, choroby powodującej ból stawów);
leki obniżające odporność.

Lekarz może uznać za konieczne dostosowanie dawki i/lub podjęcie dodatkowych środków ostrożności:

jeśli przyjmujesz antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskiren (zobacz również informacje w punktach „Nie przyjmuj Condiuren” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Condiuren z pokarmami, napojami i alkoholem
Skonsultuj się z lekarzem przed przyjmowaniem suplementów diety lub substytutów soli zawierających potas.
Stosowanie alkoholu w połączeniu z Condiuren może spowodować nadmierne obniżenie ciśnienia krwi.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Stosowanie Condiuren nie jest zalecane w pierwszych 3 miesiącach ciąży.
Stosowanie Condiuren jest przeciwwskazane po pierwszych 3 miesiącach ciąży (zobacz punkt „Nie przyjmuj Condiuren”).
Zwykle lekarz zaleci przerwanie przyjmowania Condiuren przed zapłodnieniem lub natychmiast po rozpoznaniu ciąży i zaleci inny lek. Condiuren nie jest zalecany na początku ciąży i nie powinien być przyjmowany po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie może powodować poważne uszkodzenia u dziecka (zobacz punkt „Nie przyjmuj Condiuren”).
Nie podejmuj decyzji o przerwaniu lub kontynuowaniu terapii bez konsultacji z lekarzem.
Jeśli zażyjesz Condiuren po trzech miesiącach ciąży, lekarz będzie monitorował rozwój płodu za pomocą badania USG w celu oceny funkcji nerek i czaszki, a następnie noworodka w celu kontroli hipotensji (zobacz punkt „Nie przyjmuj Condiuren”).
Condiuren nie powinien być stosowany w leczeniu obrzęku ciążowego (opuchlizny podczas ciąży, zwykle stóp, rąk, nóg), nadciśnienia ciążowego (wzrost ciśnienia podczas ciąży) lub pre-eklampsji (zespołu charakteryzującego się pojedynczym lub połączonym występowaniem objawów klinicznych, takich jak obrzęk, białkomocz lub nadciśnienie).
Karmienie piersią
Condiuren przechodzi do mleka matki w małych ilościach, dlatego nie jest zalecany podczas karmienia piersią. Jeśli lekarz uzna za konieczne leczenie Condiuren podczas karmienia piersią, przepisane dawki będą jak najniższe, ponieważ wysokie dawki powodują intensywne działanie moczopędne, które może hamować produkcję mleka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Podczas leczenia Condiuren możesz odczuwać zawroty głowy lub zmęczenie.
Dlatego unikaj prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn wymagających szczególnej uwagi, jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów.

Condiuren zawiera laktozę:
Jeśli lekarz zdiagnozował u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku;
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, czyli jest praktycznie „bezsodowy”.

Dla osób uprawiających sport
Stosowanie leku bez terapeutycznej potrzeby stanowi dopingu i może prowadzić do wykrycia w teście antydopingowym.
Skonsultuj się z lekarzem, jeśli jesteś sportowcem i musisz poddać się testowi antydopingowemu.

3. Jak stosować Condiuren

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Dorośli
Dawka początkowa to pół tabletki dziennie.
Zalecana dawka to 1 tabletka jeden raz dziennie. Ogólnie lekarz może zwiększyć dawkę do 2 tabletek podawanych jednocześnie w jednej dawce dziennie.
Jeśli jest już leczony/a lekami moczopędnymi (lekami zwiększającymi wydalanie moczu), terapia Condiuren może spowodować ciężkie obniżenie ciśnienia tętniczego.
W takich przypadkach lekarz może zalecić odstawienie leków moczopędnych kilka dni przed rozpoczęciem terapii Condiuren. Jeśli nie jest to możliwe, lekarz rozpocznie leczenie samym enalaprylem w dawce 2,5 mg.
Pacjenci z obniżoną czynnością nerek (niewydolność nerek)
Jeśli cierpisz na niewydolność nerek, lekarz po ocenie czynności nerek może nie przepisać Ci Condiuren, ponieważ ten lek może być nieskuteczny w przypadku umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek.
W przypadku łagodnej niewydolności nerek dawkowanie Condiuren musi zostać starannie ocenione przez lekarza. Gdy stosuje się go samodzielnie, zalecana dawka początkowa enalaprylu powinna wynosić 5–10 mg.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Bezpieczeństwo i skuteczność Condiuren u dzieci i młodzieży nie została ustalona, dlatego nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci i młodzieży.
Stosowanie u osób starszych
Skuteczność i tolerancja maleinianu enalaprylu i chlorowodorku hydroksychlorotiazydu podawanych jednocześnie były podobne u starszych pacjentów i u młodszych.
Sposób podania
Tabletki należy przyjmować z niewielką ilością wody, w mniej więcej tym samym czasie dnia.
Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Condiuren
Jeśli przyjmiesz zbyt wiele tabletek, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala. Objawy przedawkowania mogą obejmować:

znaczne obniżenie ciśnienia krwi z ciężkim zaburzeniem świadomości
zawroty głowy
nadmierny wzrost lub nadmierne spowolnienie tętna
zaburzenia elektrolitów we krwi i odwodnienie
niewydolność nerek
zawroty głowy
kołatanie serca (uczucie, że tętno jest nieprawidłowo szybkie i nieregularne)
przyspieszony oddech
lęk
kaszel

Lekarz lub personel szpitalny będzie Cię dokładnie obserwować i zastosuje odpowiednie terapie.

Jeśli zapomnisz przyjąć Condiuren
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwiesz leczenie Condiuren
Nie przerywaj leczenia bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli podczas leczenia lekiem Condiuren zaobserwuje Pan/i poniższe działania niepożądane wraz z odpowiadającymi im częstościami, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

zamazane widzenie
zawroty głowy
kaszel
nudności
osłabienie (ogólne osłabienie organizmu)

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

obniżenie poziomu potasu we krwi (hipokaliemia)
wzrost cholesterolu we krwi
wzrost trójglicerydów (kwasów tłuszczowych) we krwi
wzrost poziomu kwasu moczowego we krwi (hiperurycemia)
ból głowy (cefalea)
depresja
omdlenie (syncope)
zaburzenia smaku
obniżenie ciśnienia krwi (hipotensja)
hipotensja ortostatyczna (obniżenie ciśnienia krwi po przejściu do pozycji stojącej, towarzyszone objawami takimi jak zawroty głowy, uczucie lekkości w głowie)
zaburzenia rytmu serca
dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym dopływem krwi, a więc tlenu, do serca)
tachykardia (przyspieszenie akcji serca)
duszność (dyspnea)
biegunka
ból brzucha
wysypka skórna z pęcherzykami, pęcherzami i bąblami (egzantema), nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy (opuchlizna twarzy, języka lub gardła, trudności z połykaniem, pokrzywka i trudności w oddychaniu)
skurcze mięśni
ból w klatce piersiowej
zmęczenie
zaburzenia wyników badań krwi służących ocenie funkcji nerek (wzrost kreatyniny)
wzrost poziomu potasu we krwi (hiperkaliemia)

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

anemia (obniżenie hemoglobiny), w tym anemia aplastyczna (niedostateczna produkcja wszystkich typów komórek krwi przez szpik kostny) i anemia hemolityczna (choroba spowodowana zniszczeniem czerwonych krwinek)
obniżenie poziomu cukru we krwi (hipoglikemia)
hipomagnezemia (obniżenie stężenia magnezu we krwi)
dycha (choroba powodująca ból i obrzęk stawów)
dezorientacja
senność
bezsenność
pobudzenie
parestezje (uczucie mrowienia)
zawroty głowy
obniżenie popędu seksualnego (obniżenie libidum)
zaburzenia słuchu (szumy w uszach)
napady gorąca
kołatanie serca (uczucie przyspieszonego tętna)
zawał serca (zawał mięśnia sercowego) i/lub udar (zdarzenie naczyniowo-mózgowe), czasem jako skutek nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi
kapiący nos (rynorea)
ból gardła i chrypka
skurcz oskrzeli (ciężka duszność), astma
zmniejszenie ruchomości jelit (ileo)
zapalenie trzustki (pankreatyt)
wymioty i/lub wzdęcia (niestrawność)
zaparcia (zastoje)
anoreksja (utrata apetytu)
podrażnienie żołądka i/lub wrzód peptyczny (żołądkowy lub dwunastniczy)
suchość w ustach
wzdymanie brzucha
poty (nadmierna potliwość)
swędzenie
pokrzywka (zaczerwienienie skóry towarzyszone swędzeniem)
wypadanie włosów (alopacja)
ból stawów (artralgia)
zaburzenia funkcji nerek lub niewydolność nerek
obecność białka w moczu (proteinuria)
impotencja
uczucie niedoboru samopoczucia
gorączka
wzrost stężenia azotu w moczu
obniżenie poziomu sodu we krwi (hiponatremia)

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):

obniżenie pewnego typu białych krwinek (neutropenia)
obniżenie hemoglobiny we krwi
obniżenie całkowitej objętości czerwonych krwinek (niski hematokryt)
obniżenie liczby płytek krwi we krwi (trombocytopenia)
wzrost liczby granulocytów we krwi, typu komórek krwi (agranulocytoza)
zahamowanie szpiku kostnego (niedostateczna produkcja komórek krwi)
leukopenia (obniżenie liczby białych krwinek we krwi)
obniżenie wszystkich typów komórek krwi (pancytopenia)
obrzęk gruczołów (chłoniakowatość)
choroby autoimmunologiczne (choroby, w których układ odpornościowy atakuje organizm)
wzrost poziomu cukru we krwi
niepokojące sny i/lub zaburzenia snu
niemożność poruszania się (paraplegia) spowodowana niskim poziomem potasu we krwi
zespół Raynauda (ból palców rąk i stóp, które stają się najpierw bladoniebieskie, a następnie czerwone)
zmiany radiologiczne w płucach (infiltraty płucne)
ciężkie problemy z płucami (w tym zapalenie i gromadzenie się płynu w płucach)
zapalenie nosa (rzężenie)
reakcja alergiczna w płucach (alwetolityczne zapalenie płuc) lub eozynofilowe zapalenie płuc (choroba płuc)
zapalenie błony śluzowej (stomatyt) lub owrzodzenie jamy ustnej
zapalenie języka (glosyt)
niewydolność wątroby (ciężka choroba wątroby)
martwica wątroby (uszkodzenie wątroby potencjalnie śmiertelne)
zapalenie wątroby (hepatyt)
żółtaczka (żółte zabarwienie skóry i białek oczu)
zapalenie pęcherzyka żółciowego (szczególnie u pacjentów z istniejącymi kamieniami)
zespół wielopostaciowego rumienia (zapalenie skóry)
zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka (ciężkie uszkodzenie skóry charakteryzujące się podrażnieniem skóry, pęcherzami i odluszczeniem się skóry)
odłuszczeniowe zapalenie skóry (podrażnienie skóry z odłuszczaniem)
purpura (choroba, w której skóra staje się czerwona z powodu nieprawidłowego gromadzenia się krwi)
skórny toczeń rumieniowaty (choroba układu odpornościowego objawiająca się wysypką, obrzękami, zaczerwienieniem)
erytrodermia (zaczerwienienie skóry)
pęcherzycę (pęcherzykową chorobę skóry)
oliguria (zmniejszona ilość moczu)
zapalenie nerek (naczyniowo-zatorowe zapalenie nerek)
ginekomastia (wzrost piersi u mężczyzn)
wzrost enzymów wątrobowych
wzrost bilirubiny (substancji produkowanej przez organizm, której wzrost może wynikać z zaburzenia funkcji wątroby) we krwi

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 pacjenta na 10000):

hiperkalcemia (wzrost stężenia wapnia we krwi)
obrzęk jelita (opuchlizna ścian jelita, która może powodować silny ból brzucha, wymioty i biegunkę)
ostre zaburzenia oddechowe (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i dezorientację).

Nieznana częstość (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

niedostateczna produkcja hormonu antydiuretycznego (SIADH), która m.in. zmniejsza ilość moczu
Raka skóry i warg (nieczarny rak skóry).
Nagłe pogorszenie ostrości widzenia na daleko (ostre krótkowzroczność), osłabienie wzroku lub ból oczu spowodowane zwiększeniem ciśnienia (możliwe objawy gromadzenia się płynu w warstwie naczyniowej oka (wylew choroidalny) lub ostrego jaskrze zamkniętopleczowej.

Inne działania niepożądane
Zgłaszano również grupę objawów obejmujących niektóre lub wszystkie z poniższych: gorączka,
serozyt (zapalenie błon wyścielających jamy ciała, takich jak klatka piersiowa i brzuch),
zapalenie naczyń (zapalenie naczyń krwionośnych), ból mięśni lub zapalenie mięśni, ból lub
zapalenie stawów, zmiany w badaniach krwi (przeciwciała ANA-dodatnie, zwiększona
prędkość sedymentacji erytrocytów ([ESR]), wzrost liczby białych krwinek (eozynofilia,
leukocytoza), wysypka skórna, nadwrażliwość skóry na światło (fotosensytywność) i inne problemy skóry.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Pana/i jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te nie wymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać lek Condiuren

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu „Scad.” Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do ścieków domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą Ci w ten sposób chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Substancje czynne to: enalapril maleat (każda tabletka zawiera 20 mg enalapril maleat), hydrochlorothiazid (każda tabletka zawiera 12,5 mg hydrochlorothiazidu).
Inne składniki to: sodu bicarbonas, laktoza monohydras (zobacz punkt 2 „Condiuren zawiera laktozę”), żelazo oxidum flavum, skrobia kukurydziana, skrobia pregelatinizowana, magnezu stearan. Opis wyglądu Condiuren i zawartości opakowania Tabletki paczkowane w blistry aluminiowe po 14 tabletek i 28 tabletek. Nie wszystkie opakowania mogą być dostępne w obrocie handlowym.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Teofarma S.r.l.
Via F.lli Cervi, 8 – 27010 Valle Salimbene (PV)
Fax 0382/525845
e-mail: [email protected]
Producent
DOPPEL FARMACEUTICI S.r.l
Via Volturno, 48 – Quinto dè Stampi
20089 Rozzano (Milano)